יָבֵשׁ (H3001) - yâbêsh | معجم سترونغ العبري

وَأَرْسَلَ الْغُرَابَ، فَخَرَجَ مُتَرَدِّدًا حَتَّى نَشِفَتِ الْمِيَاهُ عَنِ الأَرْضِ.

וַיְשַׁלַּ֖ח הָֽעֹרֵ֑ב וַיֵּצֵ֤א יָצוֹא֙;וָשׁ֔וֹב עַד יְבֹ֥שֶׁת הַמַּ֖יִם מֵעַ֥ל הָאָֽרֶץ

وَفِي الشَّهْرِ الثَّانِي، فِي الْيَوْمِ السَّابعِ وَالْعِشْرِينَ مِنَ الشَّهْرِ، جَفَّتِ الأَرْضُ.

וּבַחֹ֙דֶשׁ֙ הַשֵּׁנִ֔י י֖וֹם בְּשִׁבְעָ֧ה וְעֶשְׂרִ֛ים לַחֹ֑דֶשׁ יָבְשָׁ֖ה הָאָֽרֶץ

لأَنَّنَا قَدْ سَمِعْنَا كَيْفَ يَبَّسَ الرَّبُّ مِيَاهَ بَحْرِ سُوفَ قُدَّامَكُمْ عِنْدَ خُرُوجِكُمْ مِنْ مِصْرَ، وَمَا عَمِلْتُمُوهُ بِمَلِكَيِ الأَمُورِيِّينَ اللَّذَيْنِ فِي عَبْرِ الأُرْدُنِّ: سِيحُونَ وَعُوجَ، اللَّذَيْنِ حَرَّمْتُمُوهُمَا.

כִּ֣י שָׁמַ֗עְנוּ אֲשֶׁר הוֹבִ֨ישׁ יְהוָ֜ה מֵ֤י יַם סוּף֙ מִפְּנֵיכֶ֔ם בְּצֵאתְכֶ֖ם מִמִּצְרָ֑יִם וַאֲשֶׁ֣ר עֲשִׂיתֶ֡ם לִשְׁנֵי֩;מַלְכֵ֨י הָאֱמֹרִ֜י אֲשֶׁ֨ר בְּעֵ֤בֶר הַיַּרְדֵּן֙ לְסִיחֹ֣ן וּלְע֔וֹג אֲשֶׁ֥ר הֶחֱרַמְתֶּ֖ם;אוֹתָֽם

يشوع 4: 23 Jos.4.23

لأَنَّ الرَّبَّ إِلهَكُمْ قَدْ يَبَّسَ مِيَاهَ الأُرْدُنِّ مِنْ أَمَامِكُمْ حَتَّى عَبَرْتُمْ، كَمَا فَعَلَ الرَّبُّ إِلهُكُمْ بِبَحْرِ سُوفٍ الَّذِي يَبَّسَهُ مِنْ أَمَامِنَا حَتَّى عَبَرْنَا،

אֲשֶׁר יְהוָ֨ה אֱלֹהֵיכֶ֜ם הוֹבִישׁ֩ מֵ֧י הַיַּרְדֵּ֛ן מִפְּנֵיכֶ֖ם עַֽד עָבְרְכֶ֑ם כַּאֲשֶׁ֣ר עָשָׂה֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהֵיכֶ֧ם לְיַם ס֛וּף אֲשֶׁר הוֹבִ֥ישׁ מִפָּנֵ֖ינוּ עַד עָבְרֵֽנוּ

يشوع 4: 23 Jos.4.23

لأَنَّ الرَّبَّ إِلهَكُمْ قَدْ يَبَّسَ مِيَاهَ الأُرْدُنِّ مِنْ أَمَامِكُمْ حَتَّى عَبَرْتُمْ، كَمَا فَعَلَ الرَّبُّ إِلهُكُمْ بِبَحْرِ سُوفٍ الَّذِي يَبَّسَهُ مِنْ أَمَامِنَا حَتَّى عَبَرْنَا،

אֲשֶׁר יְהוָ֨ה אֱלֹהֵיכֶ֜ם הוֹבִישׁ֩ מֵ֧י הַיַּרְדֵּ֛ן מִפְּנֵיכֶ֖ם עַֽד עָבְרְכֶ֑ם כַּאֲשֶׁ֣ר עָשָׂה֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהֵיכֶ֧ם לְיַם ס֛וּף אֲשֶׁר הוֹבִ֥ישׁ מִפָּנֵ֖ינוּ עַד עָבְרֵֽנוּ

يشوع 5: 1 Jos.5.1

وَعِنْدَمَا سَمِعَ جَمِيعُ مُلُوكِ الأَمُورِيِّينَ الَّذِينَ فِي عَبْرِ الأُرْدُنِّ غَرْبًا، وَجَمِيعُ مُلُوكِ الْكَنْعَانِيِّينَ الَّذِينَ عَلَى الْبَحْرِ، أَنَّ الرَّبَّ قَدْ يَبَّسَ مِيَاهَ الأُرْدُنِّ مِنْ أَمَامِ بَنِي إِسْرَائِيلَ حَتَّى عَبَرْنَا، ذَابَتْ قُلُوبُهُمْ وَلَمْ تَبْقَ فِيهِمْ رُوحٌ بَعْدُ مِنْ جَرَّاءِ بَنِي إِسْرَائِيلَ.

וַיְהִ֣י כִשְׁמֹ֣עַ כָּל מַלְכֵ֣י הָאֱמֹרִ֡י אֲשֶׁר֩ בְּעֵ֨בֶר הַיַּרְדֵּ֜ן יָ֗מָּה וְכָל מַלְכֵ֤י הַֽכְּנַעֲנִי֙ אֲשֶׁ֣ר עַל הַיָּ֔ם אֲשֶׁר יְהוָ֜ה הוֹבִ֨ישׁ מֵ֧י הַיַּרְדֵּ֛ן מִפְּנֵ֥י בְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל עַד עָבְרָ֑ם וַיִּמַּ֣ס לְבָבָ֗ם וְלֹא הָ֨יָה בָ֥ם ר֔וּחַ עוֹד֙ מִפְּנֵ֖י בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵֽל

يشوع 9: 5 Jos.9.5

وَنِعَالاً بَالِيَةً وَمُرَقَّعَةً فِي أَرْجُلِهِمْ، وَثِيَابًا رَثَّةً عَلَيْهِمْ، وَكُلُّ خُبْزِ زَادِهِمْ يَابِسٌ قَدْ صَارَ فُتَاتًا.

וּנְעָל֨וֹת בָּל֤וֹת וּמְטֻלָּאוֹת֙ בְּרַגְלֵיהֶ֔ם וּשְׂלָמ֥וֹת בָּל֖וֹת עֲלֵיהֶ֑ם וְכֹל֙ לֶ֣חֶם צֵידָ֔ם יָבֵ֖שׁ הָיָ֥ה נִקֻּדִֽים

يشوع 9: 12 Jos.9.12

هذَا خُبْزُنَا سُخْنًا تَزَوَّدْنَاهُ مِنْ بُيُوتِنَا يَوْمَ خُرُوجِنَا لِكَيْ نَسِيرَ إِلَيْكُمْ، وَهَا هُوَ الآنَ يَابِسٌ قَدْ صَارَ فُتَاتًَا.

זֶ֣ה לַחְמֵ֗נוּ חָ֞ם הִצְטַיַּ֤דְנוּ;אֹתוֹ֙ מִבָּ֣תֵּ֔ינוּ בְּי֥וֹם צֵאתֵ֖נוּ לָלֶ֣כֶת אֲלֵיכֶ֑ם הִנֵּ֣ה וְעַתָּה֙ יָבֵ֔שׁ וְהָיָ֖ה נִקֻּדִֽים

الملوك الأول 13: 4 1Ki.13.4

فَلَمَّا سَمِعَ الْمَلِكُ كَلاَمَ رَجُلِ اللهِ الَّذِي نَادَى نَحْوَ الْمَذْبَحِ فِي بَيْتِ إِيلَ، مَدَّ يَرُبْعَامُ يَدَهُ عَنِ الْمَذْبَحِ قَائِلاً: أَمْسِكُوهُ. فَيَبِسَتْ يَدُهُ الَّتِي مَدَّهَا نَحْوَهُ وَلَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يَرُدَّهَا إِلَيْهِ.

וַיְהִי֩ כִשְׁמֹ֨עַ הַמֶּ֜לֶךְ דְּבַ֣ר אִישׁ הָאֱלֹהִ֗ים אֲשֶׁ֨ר קָרָ֤א עַל הַמִּזְבֵּ֙חַ֙ בְּבֵֽית אֵ֔ל וַיִּשְׁלַ֨ח יָרָבְעָ֧ם יָד֛וֹ מֵעַ֥ל הַמִּזְבֵּ֖חַ לֵאמֹ֣ר תִּפְשֻׂ֑הוּ וַתִּיבַ֤שׁ יָדוֹ֙ אֲשֶׁ֣ר שָׁלַ֣ח עָלָ֔יו וְלֹ֥א יָכֹ֖ל לַהֲשִׁיבָ֥הּ אֵלָֽיו

الملوك الأول 17: 7 1Ki.17.7

وَكَانَ بَعْدَ مُدَّةٍ مِنَ الزَّمَانِ أَنَّ النَّهْرَ يَبِسَ، لأَنَّهُ لَمْ يَكُنْ مَطَرٌ فِي الأَرْضِ.

וַיְהִ֛י מִקֵּ֥ץ יָמִ֖ים הַנָּ֑חַל וַיִּיבַ֣שׁ כִּ֛י לֹֽא הָיָ֥ה גֶ֖שֶׁם בָּאָֽרֶץ

أيوب 8: 12 Job.8.12

وَهُوَ بَعْدُ فِي نَضَارَتِهِ لَمْ يُقْطَعْ، يَيْبَسُ قَبْلَ كُلِّ الْعُشْبِ.

עֹדֶ֣נּוּ בְ֭אִבּוֹ לֹ֣א יִקָּטֵ֑ף יִיבָֽשׁ וְלִפְנֵ֖י כָל חָצִ֣יר

أيوب 12: 15 Job.12.15

يَمْنَعُ الْمِيَاهَ فَتَيْبَسُ. يُطْلِقُهَا فَتَقْلِبُ الأَرْضَ.

יַעְצֹ֣ר בַּמַּ֣יִם וְיִבָ֑שׁוּ וִֽ֝ישַׁלְּחֵ֗ם וְיַ֖הַפְכוּ אָֽרֶץ

أيوب 14: 11 Job.14.11

قَدْ تَنْفَدُ الْمِيَاهُ مِنَ الْبَحْرَةِ، وَالنَّهْرُ يَنْشَفُ وَيَجِفُّ،

אָֽזְלוּ מַ֭יִם מִנִּי יָ֑ם וְ֝נָהָ֗ר יֶחֱרַ֥ב וְיָבֵֽשׁ

أيوب 15: 30 Job.15.30

لاَ تَزُولُ عَنْهُ الظُّلْمَةُ. خَرَاعِيبُهُ تُيَبِّسُهَا السُّمُومُ، وَبِنَفْخَةِ فَمِهِ يَزُولُ.

לֹֽא יָס֨וּר מִנִּי חֹ֗שֶׁךְ יֹֽ֭נַקְתּוֹ תְּיַבֵּ֣שׁ שַׁלְהָ֑בֶת בְּר֣וּחַ פִּֽיו וְ֝יָס֗וּר

أيوب 18: 16 Job.18.16

مِنْ تَحْتُ تَيْبَسُ أُصُولُهُ، وَمِنْ فَوْقُ يُقْطَعُ فَرْعُهُ.

מִ֭תַּחַת יִבָ֑שׁוּ שָֽׁרָשָׁ֣יו וּ֝מִמַּ֗עַל יִמַּ֥ל קְצִירֽוֹ

المزامير 22: 15 Psa.22.15

يَبِسَتْ مِثْلَ شَقْفَةٍ قُوَّتِي، وَلَصِقَ لِسَانِي بِحَنَكِي، وَإِلَى تُرَابِ الْمَوْتِ تَضَعُنِي.

יָ֘בֵ֤שׁ כַּחֶ֨רֶשׂ כֹּחִ֗י מֻדְבָּ֣ק וּ֭לְשׁוֹנִי מַלְקוֹחָ֑י וְֽלַעֲפַר מָ֥וֶת תִּשְׁפְּתֵֽנִי

المزامير 74: 15 Psa.74.15

أَنْتَ فَجَّرْتَ عَيْنًا وَسَيْلاً. أَنْتَ يَبَّسْتَ أَنْهَارًا دَائِمَةَ الْجَرَيَانِ.

אַתָּ֣ה בָ֭קַעְתָּ מַעְיָ֣ן וָנָ֑חַל אַתָּ֥ה ה֝וֹבַ֗שְׁתָּ נַהֲר֥וֹת אֵיתָֽן

المزامير 90: 6 Psa.90.6

بِالْغَدَاةِ يُزْهِرُ فَيَزُولُ. عِنْدَ الْمَسَاءِ يُجَزُّ فَيَيْبَسُ.

בַּ֭בֹּקֶר יָצִ֣יץ וְחָלָ֑ף לָ֝עֶ֗רֶב יְמוֹלֵ֥ל וְיָבֵֽשׁ

المزامير 102: 4 Psa.102.4

مَلْفُوحٌ كَالْعُشْبِ وَيَابِسٌ قَلْبِي، حَتَّى سَهَوْتُ عَنْ أَكْلِ خُبْزِي.

הוּכָּֽה כָ֭עֵשֶׂב וַיִּבַ֣שׁ לִבִּ֑י כִּֽי שָׁ֝כַ֗חְתִּי מֵאֲכֹ֥ל לַחְמִֽי

المزامير 102: 11 Psa.102.11

أَيَّامِي كَظِلّ مَائِل، وَأَنَا مِثْلُ الْعُشْبِ يَبِسْتُ.

יָ֭מַי כְּצֵ֣ל נָט֑וּי וַ֝אֲנִ֗י כָּעֵ֥שֶׂב אִיבָֽשׁ

المزامير 129: 6 Psa.129.6

لِيَكُونُوا كَعُشْبِ السُّطُوحِ الَّذِي يَيْبَسُ قَبْلَ أَنْ يُقْلَعَ،

יִ֭הְיוּ כַּחֲצִ֣יר גַּגּ֑וֹת יָבֵֽשׁ שֶׁקַּדְמַ֖ת שָׁלַ֣ף

الأمثال 17: 22 Pro.17.22

الْقَلْبُ الْفَرْحَانُ يُطَيِّبُ الْجِسْمَ، وَالرُّوحُ الْمُنْسَحِقَةُ تُجَفِّفُ الْعَظْمَ.

לֵ֣ב שָׂ֭מֵחַ יֵיטִ֣ב גֵּהָ֑ה וְר֥וּחַ נְ֝כֵאָ֗ה תְּיַבֶּשׁ גָּֽרֶם

إشعياء 15: 6 Isa.15.6

لأَنَّ مِيَاهَ نِمْرِيمَ تَصِيرُ خَرِبَةً، لأَنَّ الْعُشْبَ يَبِسَ. الْكَلأُ فَنِيَ. الْخُضْرَةُ لاَ تُوجَدُ.

כִּֽי מֵ֥י נִמְרִ֖ים יִֽהְי֑וּ מְשַׁמּ֣וֹת כִּֽי חָצִיר֙ יָבֵ֤שׁ דֶ֔שֶׁא כָּ֣לָה יֶ֖רֶק לֹ֥א הָיָֽה

إشعياء 19: 5 Isa.19.5

وَتُنَشَّفُ الْمِيَاهُ مِنَ الْبَحْرِ، وَيَجِفُّ النَّهْرُ وَيَيْبَسُ.

וְנִשְּׁתוּ מַ֖יִם מֵֽהַיָּ֑ם יֶחֱרַ֥ב וְנָהָ֖ר וְיָבֵֽשׁ

إشعياء 19: 7 Isa.19.7

وَالرِّيَاضُ عَلَى النِّيلِ عَلَى حَافَةِ النِّيلِ، وَكُلُّ مَزْرَعَةٍ عَلَى النِّيلِ تَيْبَسُ وَتَتَبَدَّدُ وَلاَ تَكُونُ.

עָר֥וֹת עַל יְא֖וֹר עַל פִּ֣י יְא֑וֹר וְכֹל֙ מִזְרַ֣ע יְא֔וֹר יִיבַ֥שׁ נִדַּ֖ף וְאֵינֶֽנּוּ

إشعياء 27: 11 Isa.27.11

حِينَمَا تَيْبَسُ أَغْصَانُهَا تَتَكَسَّرُ، فَتَأْتِي نِسَاءٌ وَتُوقِدُهَا. لأَنَّهُ لَيْسَ شَعْبًا ذَا فَهْمٍ، لِذلِكَ لاَ يَرْحَمُهُ صَانِعُهُ وَلاَ يَتَرَأَّفُ عَلَيْهِ جَابِلُهُ.

בִּיבֹ֤שׁ קְצִירָהּ֙ תִּשָּׁבַ֔רְנָה בָּא֖וֹת נָשִׁ֕ים מְאִיר֣וֹת;אוֹתָ֑הּ ה֔וּא;כִּ֣י לֹ֤א עַם בִּינוֹת֙ כֵּן֙;עַל לֹֽא יְרַחֲמֶ֣נּוּ עֹשֵׂ֔הוּ לֹ֥א יְחֻנֶּֽנּוּ וְיֹצְר֖וֹ

إشعياء 40: 7 Isa.40.7

يَبِسَ الْعُشْبُ، ذَبُلَ الزَّهْرُ، لأَنَّ نَفْخَةَ الرَّبِّ هَبَّتْ عَلَيْهِ. حَقًّا الشَّعْبُ عُشْبٌ.

יָבֵ֤שׁ חָצִיר֙ נָ֣בֵֽל צִ֔יץ כִּ֛י ר֥וּחַ יְהוָ֖ה נָ֣שְׁבָה בּ֑וֹ אָכֵ֥ן הָעָֽם חָצִ֖יר

إشعياء 40: 8 Isa.40.8

يَبِسَ الْعُشْبُ، ذَبُلَ الزَّهْرُ. وَأَمَّا كَلِمَةُ إِلهِنَا فَتَثْبُتُ إِلَى الأَبَدِ.

יָבֵ֥שׁ חָצִ֖יר נָ֣בֵֽל צִ֑יץ וּדְבַר אֱלֹהֵ֖ינוּ יָק֥וּם לְעוֹלָֽם

إشعياء 40: 24 Isa.40.24

لَمْ يُغْرَسُوا بَلْ لَمْ يُزْرَعُوا وَلَمْ يَتَأَصَّلْ فِي الأَرْضِ سَاقُهُمْ. فَنَفَخَ أَيْضًا عَلَيْهِمْ فَجَفُّوا، وَالْعَاصِفُ كَالْعَصْفِ يَحْمِلُهُمْ.

אַ֣ף;בַּל נִטָּ֗עוּ אַ֚ף בַּל זֹרָ֔עוּ אַ֛ף;בַּל שֹׁרֵ֥שׁ בָּאָ֖רֶץ גִּזְעָ֑ם נָשַׁ֤ף וְגַם בָּהֶם֙ וַיִּבָ֔שׁוּ וּסְעָרָ֖ה כַּקַּ֥שׁ תִּשָּׂאֵֽם

إشعياء 42: 15 Isa.42.15

أَخْرِبُ الْجِبَالَ وَالآكَامَ وَأُجَفِّفُ كُلَّ عُشْبِهَا، وَأَجْعَلُ الأَنْهَارَ يَبَسًا وَأُنَشِّفُ الآجَامَ،

אַחֲרִ֤יב הָרִים֙ וּגְבָע֔וֹת אוֹבִ֑ישׁ וְכָל עֶשְׂבָּ֖ם וְשַׂמְתִּ֤י נְהָרוֹת֙ לָֽאִיִּ֔ים אוֹבִֽישׁ וַאֲגַמִּ֖ים

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (60 آية)