אֶחָד (H259) - ʼechâd | معجم سترونغ العبري

أيوب 2: 10 Job.2.10

فَقَالَ لَهَا: تَتَكَلَّمِينَ كَلاَمًا كَإِحْدَى الْجَاهِلاَتِ. أَالْخَيْرَ نَقْبَلُ مِنْ عِنْدِ اللهِ، وَالشَّرَّ لاَ نَقْبَلُ.. فِي كُلِّ هذَا لَمْ يُخْطِئْ أَيُّوبُ بِشَفَتَيْهِ.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלֶ֗יהָ כְּדַבֵּ֞ר תְּדַבֵּ֔רִי אַחַ֤ת הַנְּבָלוֹת֙ גַּ֣ם;אֶת;הַטּ֗וֹב נְקַבֵּל֙ מֵאֵ֣ת הָאֱלֹהִ֔ים הָרָ֖ע לֹ֣א נְקַבֵּ֑ל בְּכָל זֹ֛את לֹא חָטָ֥א אִיּ֖וֹב בִּשְׂפָתָֽיו

أيوب 9: 3 Job.9.3

إِنْ شَاءَ أَنْ يُحَاجَّهُ، لاَ يُجِيبُهُ عَنْ وَاحِدٍ مِنْ أَلْفٍ.

אִם יַ֭חְפֹּץ לָרִ֣יב;עִמּ֑וֹ לֹֽא יַ֝עֲנֶ֗נּוּ אַחַ֥ת מִנִּי אָֽלֶף

أيوب 9: 22 Job.9.22

هِيَ وَاحِدَةٌ. لِذلِكَ قُلْتُ: إِنَّ الْكَامِلَ وَالشِّرِّيرَ هُوَ يُفْنِيهِمَا.

הִ֥יא אַחַ֗ת עַל;כֵּ֥ן אָמַ֑רְתִּי תָּ֥ם וְ֝רָשָׁ֗ע ה֣וּא מְכַלֶּֽה

أيوب 14: 4 Job.14.4

مَنْ يُخْرِجُ الطَّاهِرَ مِنَ النَّجِسِ. لاَ أَحَدٌ.

מִֽי יִתֵּ֣ן טָ֭הוֹר מִטָּמֵ֗א לֹ֣א אֶחָֽד

أيوب 23: 13 Job.23.13

أَمَّا هُوَ فَوَحْدَهُ، فَمَنْ يَرُدُّهُ. وَنَفْسُهُ تَشْتَهِي فَيَفْعَلُ.

וְה֣וּא בְ֭אֶחָד וּמִ֣י יְשִׁיבֶ֑נּוּ וְנַפְשׁ֖וֹ אִוְּתָ֣ה וַיָּֽעַשׂ

أيوب 31: 15 Job.31.15

أَوَلَيْسَ صَانِعِي فِي الْبَطْنِ صَانِعَهُ، وَقَدْ صَوَّرَنَا وَاحِدٌ فِي الرَّحِمِ.

הֲֽ֝לֹא עֹשֵׂ֣נִי בַ֭בֶּטֶן עָשָׂ֑הוּ וַ֝יְכֻנֶ֗נּוּ אֶחָֽד בָּרֶ֥חֶם

أيوب 33: 14 Job.33.14

لكِنَّ اللهَ يَتَكَلَّمُ مَرَّةً، وَبِاثْنَتَيْنِ لاَ يُلاَحِظُ الإِنْسَانُ.

כִּֽי אֵ֑ל יְדַבֶּר בְאַחַ֥ת וּ֝בִשְׁתַּ֗יִם לֹ֣א יְשׁוּרֶֽנָּה

أيوب 33: 23 Job.33.23

إِنْ وُجِدَ عِنْدَهُ مُرْسَلٌ، وَسِيطٌ وَاحِدٌ مِنْ أَلْفٍ لِيُعْلِنَ لِلإِنْسَانِ اسْتِقَامَتَهُ،

אִם יֵ֤שׁ עָלָ֨יו מַלְאָ֗ךְ מֵלִ֗יץ אֶחָ֥ד מִנִּי אָ֑לֶף לְהַגִּ֖יד לְאָדָ֣ם יָשְׁרֽוֹ

أيوب 40: 5 Job.40.5

مَرَّةً تَكَلَّمْتُ فَلاَ أُجِيبُ، وَمَرَّتَيْنِ فَلاَ أَزِيدُ.

אַחַ֣ת דִּ֭בַּרְתִּי וְלֹ֣א אֶֽעֱנֶ֑ה וּ֝שְׁתַּ֗יִם וְלֹ֣א אוֹסִֽיף

أيوب 41: 16 Job.41.16

الْوَاحِدُ يَمَسُّ الآخَرَ، فَالرِّيحُ لاَ تَدْخُلُ بَيْنَهَا.

אֶחָ֣ד יִגַּ֑שׁוּ בְּאֶחָ֣ד וְ֝ר֗וּחַ לֹא יָב֥וֹא בֵֽינֵיהֶֽם

أيوب 41: 16 Job.41.16

الْوَاحِدُ يَمَسُّ الآخَرَ، فَالرِّيحُ لاَ تَدْخُلُ بَيْنَهَا.

אֶחָ֣ד יִגַּ֑שׁוּ בְּאֶחָ֣ד וְ֝ר֗וּחַ לֹא יָב֥וֹא בֵֽינֵיהֶֽם

أيوب 42: 11 Job.42.11

فَجَاءَ إِلَيْهِ كُلُّ إِخْوَتِهِ وَكُلُّ أَخَوَاتِهِ وَكُلُّ مَعَارِفِهِ مِنْ قَبْلُ، وَأَكَلُوا مَعَهُ خُبْزًا فِي بَيْتِهِ، وَرَثَوْا لَهُ وَعَزَّوْهُ عَنْ كُلِّ الشَّرِّ الَّذِي جَلَبَهُ الرَّبُّ عَلَيْهِ، وَأَعْطَاهُ كُلٌّ مِنْهُمْ قَسِيطَةً وَاحِدَةً، وَكُلُّ وَاحِدٍ قُرْطًا مِنْ ذَهَبٍ.

וַיָּבֹ֣אוּ אֵ֠לָיו כָּל אֶחָ֨יו וְכָל אַחְיוֹתָ֜יו וְכָל יֹדְעָ֣יו לְפָנִ֗ים וַיֹּאכְל֨וּ עִמּ֣וֹ לֶחֶם֮ בְּבֵיתוֹ֒ וַיָּנֻ֤דוּ לוֹ֙ וַיְנַחֲמ֣וּ;אֹת֔וֹ עַ֚ל כָּל הָ֣רָעָ֔ה אֲשֶׁר הֵבִ֥יא יְהוָ֖ה עָלָ֑יו וַיִּתְּנוּ;ל֗וֹ אִ֚ישׁ קְשִׂיטָ֣ה אֶחָ֔ת וְאִ֕ישׁ נֶ֥זֶם זָהָ֖ב

أيوب 42: 14 Job.42.14

وَسَمَّى اسْمَ الأُولَى يَمِيمَةَ، وَاسْمَ الثَّانِيَةِ قَصِيعَةَ، وَاسْمَ الثَّالِثَةِ قَرْنَ هَفُّوكَ.

וַיִּקְרָ֤א שֵׁם הָֽאַחַת֙ יְמִימָ֔ה וְשֵׁ֥ם הַשֵּׁנִ֖ית קְצִיעָ֑ה וְשֵׁ֥ם הַשְּׁלִישִׁ֖ית קֶ֥רֶן הַפּֽוּךְ

المزامير 14: 3 Psa.14.3

الْكُلُّ قَدْ زَاغُوا مَعًا، فَسَدُوا. لَيْسَ مَنْ يَعْمَلُ صَلاَحًا، لَيْسَ وَلاَ وَاحِدٌ.

הַכֹּ֥ל סָר֮ יַחְדָּ֪ו נֶ֫אֱלָ֥חוּ אֵ֤ין עֹֽשֵׂה ט֑וֹב אֵ֝֗ין גַּם אֶחָֽד

المزامير 27: 4 Psa.27.4

وَاحِدَةً سَأَلْتُ مِنَ الرَّبِّ وَإِيَّاهَا أَلْتَمِسُ: أَنْ أَسْكُنَ فِي بَيْتِ الرَّبِّ كُلَّ أَيَّامِ حَيَاتِي، لِكَيْ أَنْظُرَ إِلَى جَمَالِ الرَّبِّ، وَأَتَفَرَّسَ فِي هَيْكَلِهِ.

אַחַ֤ת שָׁאַ֣לְתִּי מֵֽאֵת יְהוָה֮ אוֹתָ֪הּ אֲבַ֫קֵּ֥שׁ שִׁבְתִּ֣י בְּבֵית יְ֭הוָה כָּל יְמֵ֣י חַיַּ֑י לַחֲז֥וֹת בְּנֹֽעַם יְ֝הוָ֗ה וּלְבַקֵּ֥ר בְּהֵיכָלֽוֹ

المزامير 34: 20 Psa.34.20

يَحْفَظُ جَمِيعَ عِظَامِهِ. وَاحِدٌ مِنْهَا لاَ يَنْكَسِرُ.

שֹׁמֵ֥ר כָּל עַצְמוֹתָ֑יו אַחַ֥ת מֵ֝הֵ֗נָּה לֹ֣א נִשְׁבָּֽרָה

المزامير 53: 3 Psa.53.3

كُلُّهُمْ قَدِ ارْتَدُّوا مَعًا، فَسَدُوا. لَيْسَ مَنْ يَعْمَلُ صَلاَحًا، لَيْسَ وَلاَ وَاحِدٌ.

כֻּלּ֥וֹ סָג֮ יַחְדָּ֪ו נֶ֫אֱלָ֥חוּ אֵ֤ין עֹֽשֵׂה ט֑וֹב אֵ֝֗ין גַּם אֶחָֽד

المزامير 62: 11 Psa.62.11

مَرَّةً وَاحِدَةً تَكَلَّمَ الرَّبُّ، وَهَاتَيْنِ الاثْنَتَيْنِ سَمِعْتُ: أَنَّ الْعِزَّةَ ِللهِ،

אַחַ֤ת דִּבֶּ֬ר אֱלֹהִ֗ים ז֥וּ שְׁתַּֽיִם שָׁמָ֑עְתִּי כִּ֥י עֹ֝֗ז לֵאלֹהִֽים

المزامير 82: 7 Psa.82.7

لكِنْ مِثْلَ النَّاسِ تَمُوتُونَ وَكَأَحَدِ الرُّؤَسَاءِ تَسْقُطُونَ.

אָ֭כֵן כְּאָדָ֣ם תְּמוּת֑וּן וּכְאַחַ֖ד הַשָּׂרִ֣ים תִּפֹּֽלוּ

المزامير 89: 35 Psa.89.35

مَرَّةً حَلَفْتُ بِقُدْسِي، أَنِّي لاَ أَكْذِبُ لِدَاوُدَ:

אַ֭חַת נִשְׁבַּ֣עְתִּי בְקָדְשִׁ֑י אִֽם אֲכַזֵּֽב לְדָוִ֥ד

المزامير 106: 11 Psa.106.11

وَغَطَّتِ الْمِيَاهُ مُضَايِقِيهِمْ. وَاحِدٌ مِنْهُمْ لَمْ يَبْقَ.

וַיְכַסּוּ מַ֥יִם צָרֵיהֶ֑ם אֶחָ֥ד מֵ֝הֶ֗ם לֹ֣א נוֹתָֽר

المزامير 139: 16 Psa.139.16

رَأَتْ عَيْنَاكَ أَعْضَائِي، وَفِي سِفْرِكَ كُلُّهَا كُتِبَتْ يَوْمَ تَصَوَّرَتْ، إِذْ لَمْ يَكُنْ وَاحِدٌ مِنْهَا.

רָ֘א֤וּ עֵינֶ֗יךָ גָּלְמִ֤י וְעַֽל סִפְרְךָ֮ כֻּלָּ֪ם יִכָּ֫תֵ֥בוּ יָמִ֥ים יֻצָּ֑רוּ וְל֖וֹ אֶחָ֣ד בָּהֶֽם

الأمثال 1: 14 Pro.1.14

تُلْقِي قُرْعَتَكَ وَسْطَنَا. يَكُونُ لَنَا جَمِيعًا كِيسٌ وَاحِدٌ.

תַּפִּ֣יל גּ֭וֹרָ֣לְךָ בְּתוֹכֵ֑נוּ יִהְיֶ֥ה לְכֻלָּֽנוּ כִּ֥יס אֶ֝חָ֗ד

الأمثال 28: 18 Pro.28.18

اَلسَّالِكُ بِالْكَمَالِ يَخْلُصُ، وَالْمُلْتَوِي فِي طَرِيقَيْنِ يَسْقُطُ فِي إِحْدَاهُمَا.

הוֹלֵ֣ךְ תָּ֭מִים יִוָּשֵׁ֑עַ וְנֶעְקַ֥שׁ דְּ֝רָכַ֗יִם יִפּ֥וֹל בְּאֶחָֽת

الجامعة 2: 14 Ecc.2.14

اَلْحَكِيمُ عَيْنَاهُ فِي رَأْسِهِ، أَمَّا الْجَاهِلُ فَيَسْلُكُ فِي الظَّلاَمِ. وَعَرَفْتُ أَنَا أَيْضًا أَنَّ حَادِثَةً وَاحِدَةً تَحْدُثُ لِكِلَيْهِمَا.

הֶֽחָכָם֙ עֵינָ֣יו בְּרֹאשׁ֔וֹ וְהַכְּסִ֖יל הוֹלֵ֑ךְ בַּחֹ֣שֶׁךְ וְיָדַ֣עְתִּי אָ֔נִי גַם שֶׁמִּקְרֶ֥ה אֶחָ֖ד יִקְרֶ֥ה כֻּלָּֽם

الجامعة 3: 19 Ecc.3.19

لأَنَّ مَا يَحْدُثُ لِبَنِي الْبَشَرِ يَحْدُثُ لِلْبَهِيمَةِ، وَحَادِثَةٌ وَاحِدَةٌ لَهُمْ. مَوْتُ هذَا كَمَوْتِ ذَاكَ، وَنَسَمَةٌ وَاحِدَةٌ لِلْكُلِّ. فَلَيْسَ لِلإِنْسَانِ مَزِيَّةٌ عَلَى الْبَهِيمَةِ، لأَنَّ كِلَيْهِمَا بَاطِلٌ.

כִּי֩ מִקְרֶ֨ה בְֽנֵי הָאָדָ֜ם וּמִקְרֶ֣ה הַבְּהֵמָ֗ה וּמִקְרֶ֤ה אֶחָד֙ לָהֶ֔ם כְּמ֥וֹת זֶה֙ כֵּ֣ן;מ֣וֹת זֶ֔ה וְר֥וּחַ אֶחָ֖ד לַכֹּ֑ל אָ֔יִן הָאָדָ֤ם וּמוֹתַ֨ר מִן הַבְּהֵמָה֙ כִּ֥י הַכֹּ֖ל הָֽבֶל

الجامعة 3: 19 Ecc.3.19

لأَنَّ مَا يَحْدُثُ لِبَنِي الْبَشَرِ يَحْدُثُ لِلْبَهِيمَةِ، وَحَادِثَةٌ وَاحِدَةٌ لَهُمْ. مَوْتُ هذَا كَمَوْتِ ذَاكَ، وَنَسَمَةٌ وَاحِدَةٌ لِلْكُلِّ. فَلَيْسَ لِلإِنْسَانِ مَزِيَّةٌ عَلَى الْبَهِيمَةِ، لأَنَّ كِلَيْهِمَا بَاطِلٌ.

כִּי֩ מִקְרֶ֨ה בְֽנֵי הָאָדָ֜ם וּמִקְרֶ֣ה הַבְּהֵמָ֗ה וּמִקְרֶ֤ה אֶחָד֙ לָהֶ֔ם כְּמ֥וֹת זֶה֙ כֵּ֣ן;מ֣וֹת זֶ֔ה וְר֥וּחַ אֶחָ֖ד לַכֹּ֑ל אָ֔יִן הָאָדָ֤ם וּמוֹתַ֨ר מִן הַבְּהֵמָה֙ כִּ֥י הַכֹּ֖ל הָֽבֶל

الجامعة 3: 20 Ecc.3.20

يَذْهَبُ كِلاَهُمَا إِلَى مَكَانٍ وَاحِدٍ. كَانَ كِلاَهُمَا مِنَ التُّرَابِ، وَإِلَى التُّرَابِ يَعُودُ كِلاَهُمَا.

הוֹלֵ֖ךְ הַכֹּ֥ל אֶל מָק֣וֹם אֶחָ֑ד הָיָ֣ה הַכֹּל֙ מִן הֶֽעָפָ֔ר אֶל הֶעָפָֽר שָׁ֥ב וְהַכֹּ֖ל

الجامعة 4: 8 Ecc.4.8

يُوجَدُ وَاحِدٌ وَلاَ ثَانِيَ لَهُ، وَلَيْسَ لَهُ ابْنٌ وَلاَ أَخٌ، وَلاَ نِهَايَةَ لِكُلِّ تَعَبِهِ، وَلاَ تَشْبَعُ عَيْنُهُ مِنَ الْغِنَى. فَلِمَنْ أَتْعَبُ أَنَا وَأُحَرِّمُ نَفْسِي الْخَيْرَ. هذَا أَيْضًا بَاطِلٌ وَأَمْرٌ رَدِيءٌ هُوَ.

יֵ֣שׁ אֶחָד֩ וְאֵ֨ין שֵׁנִ֜י גַּ֣ם;אֵֽין ל֗וֹ בֵּ֧ן וָאָ֣ח וְאֵ֥ין קֵץ֙ לְכָל עֲמָל֔וֹ גַּם;לֹא תִשְׂבַּ֣ע עֵינ֖וֹ עֹ֑שֶׁר וּלְמִ֣י עָמֵ֗ל אֲנִ֣י וּמְחַסֵּ֤ר נַפְשִׁי֙ מִטּוֹבָ֔ה זֶ֥ה גַּם הֶ֛בֶל וְעִנְיַ֥ן רָ֖ע הֽוּא

الجامعة 4: 9 Ecc.4.9

اِثْنَانِ خَيْرٌ مِنْ وَاحِدٍ، لأَنَّ لَهُمَا أُجْرَةً لِتَعَبِهِمَا صَالِحَةً.

הַשְּׁנַ֖יִם טוֹבִ֥ים מִן הָאֶחָ֑ד אֲשֶׁ֧ר יֵשׁ;לָהֶ֛ם שָׂכָ֥ר בַּעֲמָלָֽם ט֖וֹב

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (870 آية)