זֶרַע (H2233) - zeraʻ | معجم سترونغ العبري

الخروج 28: 43 Exo.28.43

فَتَكُونُ عَلَى هَارُونَ وَبَنِيهِ عِنْدَ دُخُولِهِمْ إِلَى خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ، أَوْ عِنْدَ اقْتِرَابِهِمْ إِلَى الْمَذْبَحِ لِلْخِدْمَةِ فِي الْقُدْسِ، لِئَلاَّ يَحْمِلُوا إِثْمًا وَيَمُوتُوا. فَرِيضَةً أَبَدِيَّةً لَهُ وَلِنَسْلِهِ مِنْ بَعْدِهِ.

וְהָיוּ֩ עַל אַהֲרֹ֨ן בָּנָ֜יו בְּבֹאָ֣ם אֶל אֹ֣הֶל מוֹעֵ֗ד א֣וֹ בְגִשְׁתָּ֤ם אֶל הַמִּזְבֵּ֙חַ֙ לְשָׁרֵ֣ת בַּקֹּ֔דֶשׁ וְלֹא יִשְׂא֥וּ עָוֹ֖ן וָמֵ֑תוּ חֻקַּ֥ת עוֹלָ֛ם ל֖וֹ וּלְזַרְע֥וֹ אַחֲרָֽיו

الخروج 30: 21 Exo.30.21

يَغْسِلُونَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ لِئَلاَّ يَمُوتُوا. وَيَكُونُ لَهُمْ فَرِيضَةً أَبَدِيَّةً لَهُ وَلِنَسْلِهِ فِي أَجْيَالِهِمْ.

וְרָחֲצ֛וּ יְדֵיהֶ֥ם וְרַגְלֵיהֶ֖ם וְלֹ֣א יָמֻ֑תוּ וְהָיְתָ֨ה לָהֶ֧ם חָק עוֹלָ֛ם ל֥וֹ וּלְזַרְע֖וֹ לְדֹרֹתָֽם

الخروج 32: 13 Exo.32.13

اُذْكُرْ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَإِسْرَائِيلَ عَبِيدَكَ الَّذِينَ حَلَفْتَ لَهُمْ بِنَفْسِكَ وَقُلْتَ لَهُمْ: أُكَثِّرُ نَسْلَكُمْ كَنُجُومِ السَّمَاءِ، وَأُعْطِي نَسْلَكُمْ كُلَّ هذِهِ الأَرْضِ الَّتِي تَكَلَّمْتُ فَيَمْلِكُونَهَا إِلَى الأَبَدِ.

זְכֹ֡ר לְאַבְרָהָם֩ לְיִצְחָ֨ק וּלְיִשְׂרָאֵ֜ל עֲבָדֶ֗יךָ אֲשֶׁ֨ר נִשְׁבַּ֣עְתָּ לָהֶם֮ בָּךְ֒ וַתְּדַבֵּ֣ר אֲלֵהֶ֔ם אַרְבֶּה֙ זַרְעֲכֶ֔ם כְּכוֹכְבֵ֖י הַשָּׁמָ֑יִם אֶתֵּן֙ לְזַרְעֲכֶ֔ם וְכָל הַזֹּ֜את הָאָ֨רֶץ אֲשֶׁ֣ר אָמַ֗רְתִּי וְנָחֲל֖וּ לְעֹלָֽם

الخروج 32: 13 Exo.32.13

اُذْكُرْ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَإِسْرَائِيلَ عَبِيدَكَ الَّذِينَ حَلَفْتَ لَهُمْ بِنَفْسِكَ وَقُلْتَ لَهُمْ: أُكَثِّرُ نَسْلَكُمْ كَنُجُومِ السَّمَاءِ، وَأُعْطِي نَسْلَكُمْ كُلَّ هذِهِ الأَرْضِ الَّتِي تَكَلَّمْتُ فَيَمْلِكُونَهَا إِلَى الأَبَدِ.

זְכֹ֡ר לְאַבְרָהָם֩ לְיִצְחָ֨ק וּלְיִשְׂרָאֵ֜ל עֲבָדֶ֗יךָ אֲשֶׁ֨ר נִשְׁבַּ֣עְתָּ לָהֶם֮ בָּךְ֒ וַתְּדַבֵּ֣ר אֲלֵהֶ֔ם אַרְבֶּה֙ זַרְעֲכֶ֔ם כְּכוֹכְבֵ֖י הַשָּׁמָ֑יִם אֶתֵּן֙ לְזַרְעֲכֶ֔ם וְכָל הַזֹּ֜את הָאָ֨רֶץ אֲשֶׁ֣ר אָמַ֗רְתִּי וְנָחֲל֖וּ לְעֹלָֽם

الخروج 33: 1 Exo.33.1

وَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: اذْهَبِ اصْعَدْ مِنْ هُنَا أَنْتَ وَالشَّعْبُ الَّذِي أَصْعَدْتَهُ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ إِلَى الأَرْضِ الَّتِي حَلَفْتُ لإِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ قَائِلاً: لِنَسْلِكَ أُعْطِيهَا.

וַיְדַבֵּ֨ר יְהוָ֤ה מֹשֶׁה֙ לֵ֣ךְ עֲלֵ֣ה מִזֶּ֔ה אַתָּ֣ה וְהָעָ֔ם אֲשֶׁ֥ר הֶֽעֱלִ֖יתָ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם אֶל הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁ֣ר נִ֠שְׁבַּעְתִּי לְאַבְרָהָ֨ם לְיִצְחָ֤ק וּֽלְיַעֲקֹב֙ לֵאמֹ֔ר לְזַרְעֲךָ֖ אֶתְּנֶֽנָּה

اللاويين 11: 37 Lev.11.37

وَإِذَا وَقَعَتْ وَاحِدَةٌ مِنْ جُثَثِهَا عَلَى شَيْءٍ مِنْ بِزْرِ زَرْعٍ يُزْرَعُ فَهُوَ طَاهِرٌ.

וְכִ֤י יִפֹּל֙ מִנִּבְלָתָ֔ם עַל כָּל אֲשֶׁ֣ר זֶ֥רַע זֵר֖וּעַ יִזָּרֵ֑עַ הֽוּא טָה֖וֹר

اللاويين 11: 38 Lev.11.38

لكِنْ إِذَا جُعِلَ مَاءٌ عَلَى بِزْرٍ فَوَقَعَ عَلَيْهِ وَاحِدَةٌ مِنْ جُثَثِهَا، فَإِنَّهُ نَجِسٌ لَكُمْ.

וְכִ֤י יֻתַּן מַ֙יִם֙ עַל זֶ֔רַע וְנָפַ֥ל עָלָ֑יו מִנִּבְלָתָ֖ם ה֖וּא טָמֵ֥א לָכֶֽם

اللاويين 15: 16 Lev.15.16

وَإِذَا حَدَثَ مِنْ رَجُلٍ اضْطِجَاعُ زَرْعٍ، يَرْحَضُ كُلَّ جَسَدِهِ بِمَاءٍ، وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

כִּֽי תֵצֵ֥א מִמֶּ֖נּוּ וְאִ֕ישׁ שִׁכְבַת זָ֑רַע וְרָחַ֥ץ כָּל בְּשָׂר֖וֹ בַּמַּ֛יִם וְטָמֵ֥א עַד הָעָֽרֶב

اللاويين 15: 17 Lev.15.17

وَكُلُّ ثَوْبٍ وَكُلُّ جِلْدٍ يَكُونُ عَلَيْهِ اضْطِجَاعُ زَرْعٍ يُغْسَلُ بِمَاءٍ، وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְכָל בֶּ֣גֶד וְכָל ע֔וֹר יִהְיֶ֥ה עָלָ֖יו שִׁכְבַת זָ֑רַע וְכֻבַּ֥ס בַּמַּ֖יִם וְטָמֵ֥א עַד הָעָֽרֶב

اللاويين 15: 18 Lev.15.18

وَالْمَرْأَةُ الَّتِي يَضْطَجِعُ مَعَهَا رَجُلٌ اضْطِجَاعَ زَرْعٍ، يَسْتَحِمَّانِ بِمَاءٍ، وَيَكُونَانِ نَجِسَيْنِ إِلَى الْمَسَاءِ.

וְאִשָּׁ֕ה אֲשֶׁ֨ר יִשְׁכַּ֥ב אֹתָ֖הּ אִ֛ישׁ שִׁכְבַת זָ֑רַע וְרָחֲצ֣וּ בַמַּ֔יִם וְטָמְא֖וּ עַד הָעָֽרֶב

اللاويين 15: 32 Lev.15.32

هذِهِ شَرِيعَةُ ذِي السَّيْلِ، وَالَّذِي يَحْدُثُ مِنْهُ اضْطِجَاعُ زَرْعٍ فَيَتَنَجَّسُ بِهَا،

זֹ֥את תּוֹרַ֖ת הַזָּ֑ב וַאֲשֶׁ֨ר תֵּצֵ֥א מִמֶּ֛נּוּ שִׁכְבַת זֶ֖רַע לְטָמְאָה בָֽהּ

اللاويين 18: 20 Lev.18.20

وَلاَ تَجْعَلْ مَعَ امْرَأَةِ صَاحِبِكَ مَضْجَعَكَ لِزَرْعٍ، فَتَتَنَجَّسَ بِهَا.

לֹא תִתֵּ֥ן וְאֶל אֵ֙שֶׁת֙ עֲמִֽיתְךָ֔ שְׁכָבְתְּךָ֖ לְזָ֑רַע לְטָמְאָה בָֽהּ

اللاويين 18: 21 Lev.18.21

وَلاَ تُعْطِ مِنْ زَرْعِكَ لِلإِجَازَةِ لِمُولَكَ لِئَلاَّ تُدَنِّسَ اسْمَ إِلهِكَ. أَنَا الرَّبُّ.

לֹא תִתֵּ֖ן וּמִֽזַּרְעֲךָ֥ לְהַעֲבִ֣יר לַמֹּ֑לֶךְ וְלֹ֧א תְחַלֵּ֛ל שֵׁ֥ם אֱלֹהֶ֖יךָ אֲנִ֥י יְהוָֽה

اللاويين 19: 20 Lev.19.20

وَإِذَا اضْطَجَعَ رَجُلٌ مَعَ امْرَأَةٍ اضْطِجَاعَ زَرْعٍ وَهِيَ أَمَةٌ مَخْطُوبَةٌ لِرَجُلٍ، وَلَمْ تُفْدَ فِدَاءً وَلاَ أُعْطِيَتْ حُرِّيَّتَهَا، فَلْيَكُنْ تَأْدِيبٌ. لاَ يُقْتَلاَ لأَنَّهَا لَمْ تُعْتَقْ.

כִּֽי יִשְׁכַּ֨ב וְ֠אִישׁ אִשָּׁ֜ה שִׁכְבַת זֶ֗רַע וְהִ֤וא שִׁפְחָה֙ נֶחֱרֶ֣פֶת לְאִ֔ישׁ לֹ֣א וְהָפְדֵּה֙ נִפְדָּ֔תָה א֥וֹ;לֹ֣א נִתַּן;לָ֑הּ חֻפְשָׁ֖ה תִּהְיֶ֛ה בִּקֹּ֧רֶת לֹ֥א יוּמְת֖וּ כִּי לֹ֥א חֻפָּֽשָׁה

اللاويين 20: 2 Lev.20.2

وَتَقُولُ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ: كُلُّ إِنْسَانٍ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَمِنَ الْغُرَبَاءِ النَّازِلِينَ فِي إِسْرَائِيلَ أَعْطَى مِنْ زَرْعِهِ لِمُولَكَ فَإِنَّهُ يُقْتَلُ. يَرْجُمُهُ شَعْبُ الأَرْضِ بِالْحِجَارَةِ.

תֹּאמַר֒ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֘ל אִ֣ישׁ;אִישׁ֩ מִבְּנֵ֨י יִשְׂרָאֵ֜ל וּמִן הַגֵּ֣ר הַגָּ֣ר בְּיִשְׂרָאֵ֗ל יִתֵּ֧ן מִזַּרְע֛וֹ לַמֹּ֖לֶךְ מ֣וֹת;יוּמָ֑ת יִרְגְּמֻ֥הוּ עַ֥ם הָאָ֖רֶץ בָאָֽבֶן

اللاويين 20: 3 Lev.20.3

وَأَجْعَلُ أَنَا وَجْهِي ضِدَّ ذلِكَ الإِنْسَانِ، وَأَقْطَعُهُ مِنْ شَعْبِهِ، لأَنَّهُ أَعْطَى مِنْ زَرْعِهِ لِمُولَكَ لِكَيْ يُنَجِّسَ مَقْدِسِي، وَيُدَنِّسَ اسْمِيَ الْقُدُّوسَ.

אֶתֵּ֤ן וַאֲנִ֞י פָּנַי֙ הַה֔וּא;בָּאִ֣ישׁ וְהִכְרַתִּ֥י;אֹת֖וֹ מִקֶּ֣רֶב עַמּ֑וֹ כִּ֤י נָתַ֣ן מִזַּרְעוֹ֙ לַמֹּ֔לֶךְ לְמַ֗עַן טַמֵּא֙ מִקְדָּשִׁ֔י וּלְחַלֵּ֖ל שֵׁ֥ם קָדְשִֽׁי

اللاويين 20: 4 Lev.20.4

وَإِنْ غَمَّضَ شَعْبُ الأَرْضِ أَعْيُنَهُمْ عَنْ ذلِكَ الإِنْسَانِ عِنْدَمَا يُعْطِي مِنْ زَرْعِهِ لِمُولَكَ، فَلَمْ يَقْتُلُوهُ،

וְאִ֡ם הַעְלֵ֣ם;יַעְלִימֽוּ֩ עַ֨ם הָאָ֜רֶץ עֵֽינֵיהֶם֙ מִן הַה֔וּא הָאִ֣ישׁ בְּתִתּ֥וֹ מִזַּרְע֖וֹ לַמֹּ֑לֶךְ לְבִלְתִּ֖י הָמִ֥ית;אֹתֽוֹ

اللاويين 21: 15 Lev.21.15

وَلاَ يُدَنِّسُ زَرْعَهُ بَيْنَ شَعْبِهِ لأَنِّي أَنَا الرَّبُّ مُقَدِّسُهُ.

וְלֹֽא יְחַלֵּ֥ל זַרְע֖וֹ בְּעַמָּ֑יו כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה מְקַדְּשֽׁוֹ

اللاويين 21: 17 Lev.21.17

كَلِّمْ هَارُون قَائِلاً: إِذَا كَانَ رَجُلٌ مِنْ نَسْلِكَ فِي أَجْيَالِهِمْ فِيهِ عَيْبٌ فَلاَ يَتَقَدَّمْ لِيُقَرِّبَ خُبْزَ إِلهِهِ.

דַּבֵּ֥ר;אֶֽל אַהֲרֹ֖ן לֵאמֹ֑ר אֲשֶׁ֨ר יִהְיֶ֥ה אִ֣ישׁ מִֽזַּרְעֲךָ֞ לְדֹרֹתָ֗ם בוֹ֙ מ֔וּם לֹ֣א יִקְרַ֔ב לְהַקְרִ֖יב לֶ֥חֶם אֱלֹהָֽיו

اللاويين 21: 21 Lev.21.21

كُلُّ رَجُل فِيهِ عَيْبٌ مِنْ نَسْلِ هَارُونَ الْكَاهِنِ لاَ يَتَقَدَّمْ لِيُقَرِّبَ وَقَائِدَ الرَّبِّ. فِيهِ عَيْبٌ لاَ يَتَقَدَّمْ لِيُقَرِّبَ خُبْزَ إِلهِهِ.

כָּל אִ֞ישׁ בּ֣וֹ מ֗וּם מִזֶּ֙רַע֙ אַהֲרֹ֣ן הַכֹּהֵ֔ן לֹ֣א יִגַּ֔שׁ לְהַקְרִ֖יב אִשֵּׁ֣י יְהוָ֑ה בּ֔וֹ מ֣וּם לֹ֥א יִגַּ֖שׁ לְהַקְרִֽיב לֶ֣חֶם אֱלֹהָ֔יו

اللاويين 22: 3 Lev.22.3

قُلْ لَهُمْ: فِي أَجْيَالِكُمْ كُلُّ إِنْسَانٍ مِنْ جَمِيعِ نَسْلِكُمُ اقْتَرَبَ إِلَى الأَقْدَاسِ الَّتِي يُقَدِّسُهَا بَنُو إِسْرَائِيلَ لِلرَّبِّ، وَنَجَاسَتُهُ عَلَيْهِ، تُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ مِنْ أَمَامِي. أَنَا الرَّبُّ.

אֱמֹ֣ר אֲלֵהֶ֗ם לְדֹרֹ֨תֵיכֶ֜ם כָּל אִ֣ישׁ מִכָּל זַרְעֲכֶ֗ם יִקְרַ֣ב אֶל הַקֳּדָשִׁים֙ אֲשֶׁר יַקְדִּ֤ישׁוּ בְנֵֽי יִשְׂרָאֵל֙ לַֽיהוָ֔ה וְטֻמְאָת֖וֹ עָלָ֑יו וְנִכְרְתָ֞ה הַהִ֛וא הַנֶּ֧פֶשׁ מִלְּפָנַ֖י אֲנִ֥י יְהוָֽה

اللاويين 22: 4 Lev.22.4

كُلُّ إِنْسَانٍ مِنْ نَسْلِ هَارُونَ وَهُوَ أَبْرَصُ أَوْ ذُو سَيْلٍ، لاَ يَأْكُلْ مِنَ الأَقْدَاسِ حَتَّى يَطْهُرَ. وَمَنْ مَسَّ شَيْئًا نَجِسًا لِمَيْتٍ، أَوْ إِنْسَانٌ حَدَثَ مِنْهُ اضْطِجَاعُ زَرْعٍ،

אִ֣ישׁ;אִ֞ישׁ מִזֶּ֣רַע אַהֲרֹ֗ן וְה֤וּא צָר֙וּעַ֙ א֣וֹ זָ֔ב לֹ֣א יֹאכַ֔ל בַּקֳּדָשִׁים֙ עַ֖ד יִטְהָ֑ר וְהַנֹּגֵ֙עַ֙ בְּכָל טְמֵא נֶ֔פֶשׁ א֣וֹ אִ֔ישׁ תֵּצֵ֥א מִמֶּ֖נּוּ שִׁכְבַת זָֽרַע

اللاويين 22: 4 Lev.22.4

كُلُّ إِنْسَانٍ مِنْ نَسْلِ هَارُونَ وَهُوَ أَبْرَصُ أَوْ ذُو سَيْلٍ، لاَ يَأْكُلْ مِنَ الأَقْدَاسِ حَتَّى يَطْهُرَ. وَمَنْ مَسَّ شَيْئًا نَجِسًا لِمَيْتٍ، أَوْ إِنْسَانٌ حَدَثَ مِنْهُ اضْطِجَاعُ زَرْعٍ،

אִ֣ישׁ;אִ֞ישׁ מִזֶּ֣רַע אַהֲרֹ֗ן וְה֤וּא צָר֙וּעַ֙ א֣וֹ זָ֔ב לֹ֣א יֹאכַ֔ל בַּקֳּדָשִׁים֙ עַ֖ד יִטְהָ֑ר וְהַנֹּגֵ֙עַ֙ בְּכָל טְמֵא נֶ֔פֶשׁ א֣וֹ אִ֔ישׁ תֵּצֵ֥א מִמֶּ֖נּוּ שִׁכְבַת זָֽרַע

اللاويين 22: 13 Lev.22.13

وَأَمَّا ابْنَةُ كَاهِنٍ قَدْ صَارَتْ أَرْمَلَةً أَوْ مُطَلَّقَةً، وَلَمْ يَكُنْ لَهَا نَسْلٌ، وَرَجَعَتْ إِلَى بَيْتِ أَبِيهَا كَمَا فِي صِبَاهَا، فَتَأْكُلُ مِنْ طَعَامِ أَبِيهَا. لكِنَّ كُلَّ أَجْنَبِيٍّ لاَ يَأْكُلُ مِنْهُ.

וּבַת כֹּהֵן֩ כִּ֨י תִהְיֶ֜ה אַלְמָנָ֣ה וּגְרוּשָׁ֗ה אֵ֣ין לָהּ֒ וְזֶרַע֮ וְשָׁבָ֞ה אֶל בֵּ֤ית אָבִ֙יהָ֙ כִּנְעוּרֶ֔יהָ תֹּאכֵ֑ל מִלֶּ֥חֶם אָבִ֖יהָ וְכָל זָ֖ר לֹא יֹ֥אכַל בּֽוֹ

اللاويين 26: 5 Lev.26.5

وَيَلْحَقُ دِرَاسُكُمْ بِالْقِطَافِ، وَيَلْحَقُ الْقِطَافُ بِالزَّرْعِ، فَتَأْكُلُونَ خُبْزَكُمْ لِلشِّبَعِ وَتَسْكُنُونَ فِي أَرْضِكُمْ آمِنِينَ.

וְהִשִּׂ֨יג לָכֶ֥ם;דַּ֙יִשׁ֙ בָּצִ֔יר יַשִּׂ֣יג וּבָצִ֖יר זָ֑רַע וַאֲכַלְתֶּ֤ם לַחְמְכֶם֙ לָשֹׂ֔בַע וִֽישַׁבְתֶּ֥ם בְּאַרְצְכֶֽם לָבֶ֖טַח

اللاويين 26: 16 Lev.26.16

فَإِنِّي أَعْمَلُ هذِهِ بِكُمْ: أُسَلِّطُ عَلَيْكُمْ رُعْبًا وَسِلًّا وَحُمَّى تُفْنِي الْعَيْنَيْنِ وَتُتْلِفُ النَّفْسَ. وَتَزْرَعُونَ بَاطِلاً زَرْعَكُمْ فَيَأْكُلُهُ أَعْدَاؤُكُمْ.

אַף;אֲנִ֞י אֶֽעֱשֶׂה זֹּ֣את לָכֶ֗ם וְהִפְקַדְתִּ֨י עֲלֵיכֶ֤ם בֶּֽהָלָה֙ הַשַּׁחֶ֣פֶת הַקַּדַּ֔חַת מְכַלּ֥וֹת עֵינַ֖יִם וּמְדִיבֹ֣ת נָ֑פֶשׁ וּזְרַעְתֶּ֤ם לָרִיק֙ זַרְעֲכֶ֔ם וַאֲכָלֻ֖הוּ אֹיְבֵיכֶֽם

اللاويين 27: 16 Lev.27.16

وَإِنْ قَدَّسَ إِنْسَانٌ بَعْضَ حَقْلِ مُلْكِهِ لِلرَّبِّ، يَكُونُ تَقْوِيمُكَ عَلَى قَدَرِ بِذَارِهِ. بِذَارُ حُومَرٍ مِنَ الشَّعِيرِ بِخَمْسِينَ شَاقِلِ فِضَّةٍ.

וְאִ֣ם יַקְדִּ֥ישׁ אִישׁ֙ מִשְּׂדֵ֣ה אֲחֻזָּת֗וֹ לַֽיהוָ֔ה וְהָיָ֥ה עֶרְכְּךָ֖ לְפִ֣י זַרְע֑וֹ זֶ֚רַע חֹ֣מֶר שְׂעֹרִ֔ים בַּחֲמִשִּׁ֖ים שֶׁ֥קֶל כָּֽסֶף

اللاويين 27: 16 Lev.27.16

وَإِنْ قَدَّسَ إِنْسَانٌ بَعْضَ حَقْلِ مُلْكِهِ لِلرَّبِّ، يَكُونُ تَقْوِيمُكَ عَلَى قَدَرِ بِذَارِهِ. بِذَارُ حُومَرٍ مِنَ الشَّعِيرِ بِخَمْسِينَ شَاقِلِ فِضَّةٍ.

וְאִ֣ם יַקְדִּ֥ישׁ אִישׁ֙ מִשְּׂדֵ֣ה אֲחֻזָּת֗וֹ לַֽיהוָ֔ה וְהָיָ֥ה עֶרְכְּךָ֖ לְפִ֣י זַרְע֑וֹ זֶ֚רַע חֹ֣מֶר שְׂעֹרִ֔ים בַּחֲמִשִּׁ֖ים שֶׁ֥קֶל כָּֽסֶף

اللاويين 27: 30 Lev.27.30

وَكُلُّ عُشْرِ الأَرْضِ مِنْ حُبُوبِ الأَرْضِ وَأَثْمَارِ الشَّجَرِ فَهُوَ لِلرَّبِّ. قُدْسٌ لِلرَّبِّ.

וְכָל מַעְשַׂ֨ר הָאָ֜רֶץ מִזֶּ֤רַע הָאָ֙רֶץ֙ מִפְּרִ֣י הָעֵ֔ץ ה֑וּא לַיהוָ֖ה קֹ֖דֶשׁ לַֽיהוָֽה

العدد 5: 13 Num.5.13

وَاضْطَجَعَ مَعَهَا رَجُلٌ اضْطِجَاعَ زَرْعٍ، وَأُخْفِيَ ذلِكَ عَنْ عَيْنَيْ رَجُلِهَا، وَاسْتَتَرَتْ وَهِيَ نَجِسَةٌ وَلَيْسَ شَاهِدٌ عَلَيْهَا، وَهِيَ لَمْ تُؤْخَذْ،

וְשָׁכַ֨ב אֹתָהּ֮ אִ֣ישׁ שִׁכְבַת זֶרַע֒ וְנֶעְלַם֙ מֵעֵינֵ֣י אִישָׁ֔הּ וְנִסְתְּרָ֖ה וְהִ֣יא נִטְמָ֑אָה אֵ֣ין וְעֵד֙ בָּ֔הּ וְהִ֖וא לֹ֥א נִתְפָּֽשָׂה

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (226 آية)