ك
إصحاح
◄ H1960
H1961. hâyâh
H1962 ►
المعنى المختصر للكلمة
hâyâh: to exist, i.e. be or become, come to pass (always emphatic, and not a mere copula or auxiliary)
اللفظ الأصلي הָיָה
نوع الكلمة فعل
طريقة النطق hâyâh (haw-yaw)
تكرار الورود في الكتاب 3489 مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
مشتق من: H1933 הָוָא • haw-vaw • «لِلإِنْسَانِ» • (to be)
المعنى والشرح المفصل

to exist, i.e. be or become, come to pass (always emphatic, and not a mere copula or auxiliary)

الإنجليزية — KJV Translation Tags
beacon [idiom] altogether be(-come) accomplished committed like) break cause come (to pass) do faint fall [phrase] follow happen [idiom] have last pertain quit (one-) self require [idiom] use

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

وَكَانَ 443× يَكُونُ 295× وَيَكُونُ 202× كَانَ 179× تَكُونُ 163×

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

וַיְהִ֣י (103×) וַיְהִ֥י (99×) וַיְהִ֗י (95×) יִהְיֶ֥ה (86×) יִהְיֶ֣ה (67×) הָיָ֥ה (66×) וַֽיְהִי֙ (60×) הָיָ֣ה (51×)

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (3489 آية)

شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
اللاويين 19: 2 Lev.19.2
كَلِّمْ كُلَّ جَمَاعَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَقُلْ لَهُمْ: تَكُونُونَ قِدِّيسِينَ لأَنِّي قُدُّوسٌ الرَّبُّ إِلهُكُمْ.
דַּבֵּ֞ר;אֶל כָּל עֲדַ֧ת בְּנֵי יִשְׂרָאֵ֛ל וְאָמַרְתָּ֥ אֲלֵהֶ֖ם תִּהְי֑וּ קְדֹשִׁ֣ים כִּ֣י;אֲנִ֖י קָד֔וֹשׁ יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם
اللاويين 19: 20 Lev.19.20
وَإِذَا اضْطَجَعَ رَجُلٌ مَعَ امْرَأَةٍ اضْطِجَاعَ زَرْعٍ وَهِيَ أَمَةٌ مَخْطُوبَةٌ لِرَجُلٍ، وَلَمْ تُفْدَ فِدَاءً وَلاَ أُعْطِيَتْ حُرِّيَّتَهَا، فَلْيَكُنْ تَأْدِيبٌ. لاَ يُقْتَلاَ لأَنَّهَا لَمْ تُعْتَقْ.
כִּֽי יִשְׁכַּ֨ב וְ֠אִישׁ אִשָּׁ֜ה שִׁכְבַת זֶ֗רַע וְהִ֤וא שִׁפְחָה֙ נֶחֱרֶ֣פֶת לְאִ֔ישׁ לֹ֣א וְהָפְדֵּה֙ נִפְדָּ֔תָה א֥וֹ;לֹ֣א נִתַּן;לָ֑הּ חֻפְשָׁ֖ה תִּהְיֶ֛ה בִּקֹּ֧רֶת לֹ֥א יוּמְת֖וּ כִּי לֹ֥א חֻפָּֽשָׁה
اللاويين 19: 23 Lev.19.23
وَمَتَى دَخَلْتُمُ الأَرْضَ وَغَرَسْتُمْ كُلَّ شَجَرَةٍ لِلطَّعَامِ، تَحْسِبُونَ ثَمَرَهَا غُرْلَتَهَا. ثَلاَثَ سِنِينَ تَكُونُ لَكُمْ غَلْفَاءَ. لاَ يُؤْكَلْ
וְכִי תָבֹ֣אוּ הָאָ֗רֶץ וּנְטַעְתֶּם֙ כָּל עֵ֣ץ מַאֲכָ֔ל וַעֲרַלְתֶּ֥ם פִּרְי֑וֹ עָרְלָת֖וֹ שָׁלֹ֣שׁ שָׁנִ֗ים יִהְיֶ֥ה לָכֶ֛ם עֲרֵלִ֖ים לֹ֥א יֵאָכֵֽל
اللاويين 19: 24 Lev.19.24
وَفِي السَّنَةِ الرَّابِعَةِ يَكُونُ كُلُّ ثَمَرِهَا قُدْسًا لِتَمْجِيدِ الرَّبِّ.
וּבַשָּׁנָה֙ הָרְבִיעִ֔ת יִהְיֶ֖ה כָּל פִּרְי֑וֹ קֹ֥דֶשׁ הִלּוּלִ֖ים לַיהוָֽה
اللاويين 19: 34 Lev.19.34
كَالْوَطَنِيِّ مِنْكُمْ يَكُونُ لَكُمُ الْغَرِيبُ النَّازِلُ عِنْدَكُمْ، وَتُحِبُّهُ كَنَفْسِكَ، لأَنَّكُمْ كُنْتُمْ غُرَبَاءَ فِي أَرْضِ مِصْرَ. أَنَا الرَّبُّ إِلهُكُمْ.
כְּאֶזְרָ֣ח מִכֶּם֩ יִהְיֶ֨ה לָכֶ֜ם הַגֵּ֣ר הַגָּ֣ר אִתְּכֶ֗ם וְאָהַבְתָּ֥;לוֹ֙ כָּמ֔וֹךָ כִּֽי הֱיִיתֶ֖ם גֵרִ֥ים בְּאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם אֲנִ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם
اللاويين 19: 34 Lev.19.34
كَالْوَطَنِيِّ مِنْكُمْ يَكُونُ لَكُمُ الْغَرِيبُ النَّازِلُ عِنْدَكُمْ، وَتُحِبُّهُ كَنَفْسِكَ، لأَنَّكُمْ كُنْتُمْ غُرَبَاءَ فِي أَرْضِ مِصْرَ. أَنَا الرَّبُّ إِلهُكُمْ.
כְּאֶזְרָ֣ח מִכֶּם֩ יִהְיֶ֨ה לָכֶ֜ם הַגֵּ֣ר הַגָּ֣ר אִתְּכֶ֗ם וְאָהַבְתָּ֥;לוֹ֙ כָּמ֔וֹךָ כִּֽי הֱיִיתֶ֖ם גֵרִ֥ים בְּאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם אֲנִ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם
اللاويين 19: 36 Lev.19.36
مِيزَانُ حَقٍّ، وَوَزْنَاتُ حَقٍّ، وَإِيفَةُ حَقٍّ، وَهِينُ حَقٍّ تَكُونُ لَكُمْ. أَنَا الرَّبُّ إِلهُكُمُ الَّذِي أَخْرَجَكُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ.
מֹ֧אזְנֵי צֶ֣דֶק אַבְנֵי צֶ֗דֶק אֵ֥יפַת צֶ֛דֶק וְהִ֥ין צֶ֖דֶק יִהְיֶ֣ה לָכֶ֑ם אֲנִי֙ יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֔ם אֲשֶׁר הוֹצֵ֥אתִי;אֶתְכֶ֖ם מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם
اللاويين 20: 7 Lev.20.7
فَتَتَقَدَّسُونَ وَتَكُونُونَ قِدِّيسِينَ، لأَنِّي أَنَا الرَّبُّ إِلهُكُمْ.
וְהִ֨תְקַדִּשְׁתֶּ֔ם וִהְיִיתֶ֖ם קְדֹשִׁ֑ים כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם
اللاويين 20: 14 Lev.20.14
وَإِذَا اتَّخَذَ رَجُلٌ امْرَأَةً وَأُمَّهَا فَذلِكَ رَذِيلَةٌ. بِالنَّارِ يُحْرِقُونَهُ وَإِيَّاهُمَا، لِكَيْ لاَ يَكُونَ رَذِيلَةٌ بَيْنَكُمْ.
אֲשֶׁ֨ר יִקַּ֧ח וְאִ֗ישׁ אִשָּׁ֛ה אִמָּ֖הּ הִ֑וא זִמָּ֣ה בָּאֵ֞שׁ יִשְׂרְפ֤וּ;אֹתוֹ֙ וְאֶתְהֶ֔ן וְלֹא תִהְיֶ֥ה זִמָּ֖ה בְּתוֹכְכֶֽם
اللاويين 20: 21 Lev.20.21
وَإِذَا أَخَذَ رَجُلٌ امْرَأَةَ أَخِيهِ، فَذلِكَ نَجَاسَةٌ. قَدْ كَشَفَ عَوْرَةَ أَخِيهِ. يَكُونَانِ عَقِيمَيْنِ.
אֲשֶׁ֥ר יִקַּ֛ח וְאִ֗ישׁ אֵ֥שֶׁת אָחִ֖יו הִ֑וא נִדָּ֣ה גִּלָּ֖ה עֶרְוַ֥ת אָחִ֛יו יִהְיֽוּ עֲרִירִ֥ים
اللاويين 20: 26 Lev.20.26
وَتَكُونُونَ لِي قِدِّيسِينَ لأَنِّي قُدُّوسٌ أَنَا الرَّبُّ، وَقَدْ مَيَّزْتُكُمْ مِنَ الشُّعُوبِ لِتَكُونُوا لِي.
וִהְיִ֤יתֶם לִי֙ קְדֹשִׁ֔ים כִּ֥י קָד֖וֹשׁ אֲנִ֣י יְהוָ֑ה וָאַבְדִּ֥ל;אֶתְכֶ֛ם מִן הָֽעַמִּ֖ים לִהְי֥וֹת לִֽי
اللاويين 20: 26 Lev.20.26
وَتَكُونُونَ لِي قِدِّيسِينَ لأَنِّي قُدُّوسٌ أَنَا الرَّبُّ، وَقَدْ مَيَّزْتُكُمْ مِنَ الشُّعُوبِ لِتَكُونُوا لِي.
וִהְיִ֤יתֶם לִי֙ קְדֹשִׁ֔ים כִּ֥י קָד֖וֹשׁ אֲנִ֣י יְהוָ֑ה וָאַבְדִּ֥ל;אֶתְכֶ֛ם מִן הָֽעַמִּ֖ים לִהְי֥וֹת לִֽי
اللاويين 20: 27 Lev.20.27
وَإِذَا كَانَ فِي رَجُلٍ أَوِ امْرَأَةٍ جَانٌّ أَوْ تَابِعَةٌ فَإِنَّهُ يُقْتَلُ. بِالْحِجَارَةِ يَرْجُمُونَهُ. دَمُهُ عَلَيْهِ.
כִּֽי יִהְיֶ֨ה בָהֶ֥ם וְאִ֣ישׁ אֽוֹ אִשָּׁ֗ה א֛וֹב א֥וֹ יִדְּעֹנִ֖י מ֣וֹת;יוּמָ֑תוּ בָּאֶ֛בֶן יִרְגְּמ֥וּ;אֹתָ֖ם דְּמֵיהֶ֥ם בָּֽם
اللاويين 21: 3 Lev.21.3
وَأُخْتِهِ الْعَذْرَاءِ الْقَرِيبَةِ إِلَيْهِ الَّتِي لَمْ تَصِرْ لِرَجُل. لأَجْلِهَا يَتَنَجَّسُ.
וְלַאֲחֹת֤וֹ הַבְּתוּלָה֙ הַקְּרוֹבָ֣ה אֵלָ֔יו אֲשֶׁ֥ר לֹֽא הָיְתָ֖ה לְאִ֑ישׁ לָ֖הּ יִטַּמָּֽא
اللاويين 21: 6 Lev.21.6
مُقَدَّسِينَ يَكُونُونَ لإِلهِهِمْ، وَلاَ يُدَنِّسُونَ اسْمَ إِلهِهِمْ، لأَنَّهُمْ يُقَرِّبُونَ وَقَائِدَ الرَّبِّ طَعَامَ إِلهِهِمْ، فَيَكُونُونَ قُدْسًا.
קְדֹשִׁ֤ים יִהְיוּ֙ לֵאלֹ֣הֵיהֶ֔ם וְלֹ֣א יְחַלְּל֔וּ שֵׁ֖ם אֱלֹהֵיהֶ֑ם כִּי֩ מַקְרִיבִ֖ם אִשֵּׁ֨י יְהוָ֜ה לֶ֧חֶם אֱלֹהֵיהֶ֛ם וְהָ֥יוּ קֹֽדֶשׁ
اللاويين 21: 6 Lev.21.6
مُقَدَّسِينَ يَكُونُونَ لإِلهِهِمْ، وَلاَ يُدَنِّسُونَ اسْمَ إِلهِهِمْ، لأَنَّهُمْ يُقَرِّبُونَ وَقَائِدَ الرَّبِّ طَعَامَ إِلهِهِمْ، فَيَكُونُونَ قُدْسًا.
קְדֹשִׁ֤ים יִהְיוּ֙ לֵאלֹ֣הֵיהֶ֔ם וְלֹ֣א יְחַלְּל֔וּ שֵׁ֖ם אֱלֹהֵיהֶ֑ם כִּי֩ מַקְרִיבִ֖ם אִשֵּׁ֨י יְהוָ֜ה לֶ֧חֶם אֱלֹהֵיהֶ֛ם וְהָ֥יוּ קֹֽדֶשׁ
اللاويين 21: 8 Lev.21.8
فَتَحْسِبُهُ مُقَدَّسًا لأَنَّهُ يُقَرِّبُ خُبْزَ إِلهِكَ. مُقَدَّسًا يَكُونُ عِنْدَكَ لأَنِّي قُدُّوسٌ أَنَا الرَّبُّ مُقَدِّسُكُمْ.
וְקִדַּשְׁתּ֔וֹ כִּֽי מַקְרִ֑יב לֶ֥חֶם אֱלֹהֶ֖יךָ קָדֹשׁ֙ יִֽהְיֶה לָּ֔ךְ כִּ֣י קָד֔וֹשׁ אֲנִ֥י יְהוָ֖ה מְקַדִּשְׁכֶֽם
اللاويين 21: 17 Lev.21.17
كَلِّمْ هَارُون قَائِلاً: إِذَا كَانَ رَجُلٌ مِنْ نَسْلِكَ فِي أَجْيَالِهِمْ فِيهِ عَيْبٌ فَلاَ يَتَقَدَّمْ لِيُقَرِّبَ خُبْزَ إِلهِهِ.
דַּבֵּ֥ר;אֶֽל אַהֲרֹ֖ן לֵאמֹ֑ר אֲשֶׁ֨ר יִהְיֶ֥ה אִ֣ישׁ מִֽזַּרְעֲךָ֞ לְדֹרֹתָ֗ם בוֹ֙ מ֔וּם לֹ֣א יִקְרַ֔ב לְהַקְרִ֖יב לֶ֥חֶם אֱלֹהָֽיו
اللاويين 21: 19 Lev.21.19
وَلاَ رَجُلٌ فِيهِ كَسْرُ رِجْل أَوْ كَسْرُ يَدٍ،
א֣וֹ;אֲשֶׁר אִ֔ישׁ יִהְיֶ֥ה;ב֖וֹ שֶׁ֣בֶר רָ֑גֶל א֖וֹ שֶׁ֥בֶר יָֽד
اللاويين 22: 12 Lev.22.12
وَإِذَا صَارَتِ ابْنَةُ كَاهِنٍ لِرَجُل أَجْنَبِيٍّ لاَ تَأْكُلُ مِنْ رَفِيعَةِ الأَقْدَاسِ.
כִּ֥י תִהְיֶ֖ה וּבַת כֹּהֵ֔ן לְאִ֣ישׁ זָ֑ר לֹ֥א תֹאכֵֽל בִּתְרוּמַ֥ת הַקֳּדָשִׁ֖ים
اللاويين 22: 13 Lev.22.13
وَأَمَّا ابْنَةُ كَاهِنٍ قَدْ صَارَتْ أَرْمَلَةً أَوْ مُطَلَّقَةً، وَلَمْ يَكُنْ لَهَا نَسْلٌ، وَرَجَعَتْ إِلَى بَيْتِ أَبِيهَا كَمَا فِي صِبَاهَا، فَتَأْكُلُ مِنْ طَعَامِ أَبِيهَا. لكِنَّ كُلَّ أَجْنَبِيٍّ لاَ يَأْكُلُ مِنْهُ.
וּבַת כֹּהֵן֩ כִּ֨י תִהְיֶ֜ה אַלְמָנָ֣ה וּגְרוּשָׁ֗ה אֵ֣ין לָהּ֒ וְזֶרַע֮ וְשָׁבָ֞ה אֶל בֵּ֤ית אָבִ֙יהָ֙ כִּנְעוּרֶ֔יהָ תֹּאכֵ֑ל מִלֶּ֥חֶם אָבִ֖יהָ וְכָל זָ֖ר לֹא יֹ֥אכַל בּֽוֹ
اللاويين 22: 20 Lev.22.20
كُلُّ مَا كَانَ فِيهِ عَيْبٌ لاَ تُقَرِّبُوهُ لأَنَّهُ لاَ يَكُونُ لِلرِّضَا عَنْكُمْ.
כֹּ֛ל אֲשֶׁר בּ֥וֹ מ֖וּם לֹ֣א תַקְרִ֑יבוּ כִּי לֹ֥א יִהְיֶ֥ה לְרָצ֖וֹן לָכֶֽם
اللاويين 22: 21 Lev.22.21
وَإِذَا قَرَّبَ إِنْسَانٌ ذَبِيحَةَ سَلاَمَةٍ لِلرَّبِّ وَفَاءً لِنَذْرٍ، أَوْ نَافِلَةً مِنَ الْبَقَرِ أَوِ الأَغْنَامِ، تَكُونُ صَحِيحَةً لِلرِّضَا. كُلُّ عَيْبٍ لاَ يَكُونُ فِيهَا.
כִּֽי יַקְרִ֤יב וְאִ֗ישׁ זֶֽבַח שְׁלָמִים֙ לַיהוָ֔ה לְפַלֵּא נֶ֙דֶר֙ א֣וֹ לִנְדָבָ֔ה בַּבָּקָ֖ר א֣וֹ בַצֹּ֑אן יִֽהְיֶה֙ תָּמִ֤ים לְרָצ֔וֹן כָּל מ֖וּם לֹ֥א יִהְיֶה בּֽוֹ
اللاويين 22: 21 Lev.22.21
وَإِذَا قَرَّبَ إِنْسَانٌ ذَبِيحَةَ سَلاَمَةٍ لِلرَّبِّ وَفَاءً لِنَذْرٍ، أَوْ نَافِلَةً مِنَ الْبَقَرِ أَوِ الأَغْنَامِ، تَكُونُ صَحِيحَةً لِلرِّضَا. كُلُّ عَيْبٍ لاَ يَكُونُ فِيهَا.
כִּֽי יַקְרִ֤יב וְאִ֗ישׁ זֶֽבַח שְׁלָמִים֙ לַיהוָ֔ה לְפַלֵּא נֶ֙דֶר֙ א֣וֹ לִנְדָבָ֔ה בַּבָּקָ֖ר א֣וֹ בַצֹּ֑אן יִֽהְיֶה֙ תָּמִ֤ים לְרָצ֔וֹן כָּל מ֖וּם לֹ֥א יִהְיֶה בּֽוֹ
اللاويين 22: 27 Lev.22.27
مَتَى وُلِدَ بَقَرٌ أَوْ غَنَمٌ أَوْ مِعْزًى يَكُونُ سَبْعَةَ أَيَّامٍ تَحْتَ أُمِّهِ، ثُمَّ مِنَ الْيَوْمِ الثَّامِنِ فَصَاعِدًا يُرْضَى بِهِ قُرْبَانَ وَقُودٍ لِلرَّبِّ.
כִּ֣י יִוָּלֵ֔ד שׁ֣וֹר אוֹ כֶ֤שֶׂב אוֹ עֵז֙ וְהָיָ֛ה שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים תַּ֣חַת אִמּ֑וֹ וּמִיּ֤וֹם הַשְּׁמִינִי֙ וָהָ֔לְאָה יֵרָצֶ֕ה לְקָרְבַּ֥ן אִשֶּׁ֖ה לַיהוָֽה
اللاويين 22: 33 Lev.22.33
الَّذِي أَخْرَجَكُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ لِيَكُونَ لَكُمْ إِلهًا. أَنَا الرَّبُّ.
הַמּוֹצִ֤יא;אֶתְכֶם֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם לִהְי֥וֹת לָכֶ֖ם לֵאלֹהִ֑ים אֲנִ֖י יְהוָֽה
اللاويين 23: 7 Lev.23.7
فِي الْيَوْمِ الأَوَّلِ يَكُونُ لَكُمْ مَحْفَلٌ مُقَدَّسٌ. عَمَلاً مَا مِنَ الشُّغْلِ لاَ تَعْمَلُوا.
בַּיּוֹם֙ הָֽרִאשׁ֔וֹן יִהְיֶ֣ה לָכֶ֑ם מִקְרָא קֹ֖דֶשׁ מְלֶ֥אכֶת כָּל עֲבֹדָ֖ה לֹ֥א תַעֲשֽׂוּ
اللاويين 23: 15 Lev.23.15
ثُمَّ تَحْسُبُونَ لَكُمْ مِنْ غَدِ السَّبْتِ مِنْ يَوْمِ إِتْيَانِكُمْ بِحُزْمَةِ التَّرْدِيدِ سَبْعَةَ أَسَابِيعَ تَكُونُ كَامِلَةً.
וּסְפַרְתֶּ֤ם לָכֶם֙ מִמָּחֳרַ֣ת הַשַּׁבָּ֔ת מִיּוֹם֙ הֲבִ֣יאֲכֶ֔ם עֹ֖מֶר הַתְּנוּפָ֑ה שֶׁ֥בַע שַׁבָּת֖וֹת תִּהְיֶֽינָה תְּמִימֹ֥ת
اللاويين 23: 17 Lev.23.17
مِنْ مَسَاكِنِكُمْ تَأْتُونَ بِخُبْزِ تَرْدِيدٍ، رَغِيفَيْنِ عُشْرَيْنِ يَكُونَانِ مِنْ دَقِيق، وَيُخْبَزَانِ خَمِيرًا بَاكُورَةً لِلرَّبِّ.
מִמּוֹשְׁבֹ֨תֵיכֶ֜ם תָּבִ֣יאּוּ לֶ֣חֶם תְּנוּפָ֗ה שְׁ֚תַּיִם שְׁנֵ֣י;עֶשְׂרֹנִ֔ים תִּהְיֶ֔ינָה סֹ֣לֶת תֵּאָפֶ֑ינָה חָמֵ֖ץ בִּכּוּרִ֖ים לַֽיהוָֽה
اللاويين 23: 20 Lev.23.20
فَيُرَدِّدُهَا الْكَاهِنُ مَعَ خُبْزِ الْبَاكُورَةِ تَرْدِيدًا أَمَامَ الرَّبِّ مَعَ الْخَرُوفَيْنِ، فَتَكُونُ لِلْكَاهِنِ قُدْسًا لِلرَّبِّ.
וְהֵנִ֣יף;אֹתָ֡ם הַכֹּהֵ֣ן עַל֩ לֶ֨חֶם הַבִּכּוּרִ֤ים תְּנוּפָה֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה עַל שְׁנֵ֖י;כְּבָשִׂ֑ים יִהְי֥וּ לַכֹּהֵֽן קֹ֛דֶשׁ לַיהוָ֖ה