הוֹי (H1945) - hôwy | معجم سترونغ العبري

آهِ، يَا سَيْفَ الرَّبِّ، حَتَّى مَتَى لاَ تَسْتَرِيحُ. انْضَمَّ إِلَى غِمْدِكَ. اهْدَأْ وَاسْكُنْ.

ה֗וֹי חֶ֚רֶב לַֽיהוָ֔ה עַד אָ֖נָה לֹ֣א תִשְׁקֹ֑טִי הֵאָֽסְפִי֙ אַל תַּעְרֵ֔ךְ הֵרָגְעִ֖י וָדֹֽמִּי

عَنْ مُوآبَ: هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: وَيْلٌ لِنَبُو لأَنَّهَا قَدْ خَرِبَتْ. خَزِيَتْ وَأُخِذَتْ قَرْيَتَايِمُ. خَزِيَتْ مِسْجَابُ وَارْتَعَبَتْ.

לְמוֹאָ֡ב כֹּֽה אָמַר֩ יְהוָ֨ה צְבָא֜וֹת אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל ה֤וֹי אֶל;נְבוֹ֙ כִּ֣י שֻׁדָּ֔דָה הֹבִ֥ישָׁה נִלְכְּדָ֖ה קִרְיָתָ֑יִם הֹבִ֥ישָׁה הַמִּשְׂגָּ֖ב וָחָֽתָּה

إرميا 50: 27 Jer.50.27

أَهْلِكُوا كُلَّ عُجُولِهَا. لِتَنْزِلْ لِلذَّبْحِ. وَيْلٌ لَهُمْ لأَنَّهُ قَدْ أَتَى يَوْمُهُمْ، زَمَانُ عِقَابِهِمْ.

חִרְבוּ֙ כָּל פָּרֶ֔יהָ יֵרְד֖וּ לַטָּ֑בַח ה֣וֹי עֲלֵיהֶ֔ם כִּֽי בָ֥א יוֹמָ֖ם עֵ֥ת פְּקֻדָּתָֽם

حزقيال 13: 3 Ezk.13.3

هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: وَيْلٌ لِلأَنْبِيَاءِ الْحَمْقَى الذَّاهِبِينَ وَرَاءَ رُوحِهِمْ وَلَمْ يَرَوْا

כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה ה֖וֹי עַל;הַנְּבִיאִ֣ים הַנְּבָלִ֑ים הֹלְכִ֛ים אַחַ֥ר רוּחָ֖ם וּלְבִלְתִּ֥י רָאֽוּ

حزقيال 13: 18 Ezk.13.18

وَقُلْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: وَيْلٌ لِلَّوَاتِي يَخُطْنَ وَسَائِدَ لِكُلِّ أَوْصَالِ الأَيْدِي، وَيَصْنَعْنَ مِخَدَّاتٍ لِرَأْسِ كُلِّ قَامَةٍ لاصْطِيَادِ النُّفُوسِ. أَفَتَصْطَدْنَ نُفُوسَ شَعْبِي وَتَسْتَحْيِينَ أَنْفُسَكُنَّ،

וְאָמַרְתָּ֞ כֹּה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה הוֹי֩ לִֽמְתַפְּר֨וֹת כְּסָת֜וֹת עַ֣ל;כָּל אַצִּילֵ֣י יָדַ֗י וְעֹשׂ֧וֹת הַמִּסְפָּח֛וֹת עַל;רֹ֥אשׁ כָּל קוֹמָ֖ה לְצוֹדֵ֣ד נְפָשׁ֑וֹת;הַנְּפָשׁוֹת֙ תְּצוֹדֵ֣דְנָה וּנְפָשׁ֖וֹת לְעַמִּ֔י תְחַיֶּֽינָה לָכֶ֥נָה

حزقيال 34: 2 Ezk.34.2

يَا ابْنَ آدَمَ، تَنَبَّأْ عَلَى رُعَاةِ إِسْرَائِيلَ، تَنَبَّأْ وَقُلْ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ لِلرُّعَاةِ: وَيْلٌ لِرُعَاةِ إِسْرَائِيلَ الَّذِينَ كَانُوا يَرْعَوْنَ أَنْفُسَهُمْ. أَلاَ يَرْعَى الرُّعَاةُ الْغَنَمَ.

בֶּן אָדָ֕ם הִנָּבֵ֖א עַל רוֹעֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל הִנָּבֵ֣א וְאָמַרְתָּ֩ אֲלֵיהֶ֨ם כֹּ֥ה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה לָרֹעִ֜ים ה֤וֹי רֹעֵֽי יִשְׂרָאֵל֙ אֲשֶׁ֤ר הָיוּ֙ רֹעִ֣ים אוֹתָ֔ם הֲל֣וֹא יִרְע֖וּ הָרֹעִֽים הַצֹּ֔אן

عاموس 5: 18 Amo.5.18

وَيْلٌ لِلَّذِينَ يَشْتَهُونَ يَوْمَ الرَّبِّ. لِمَاذَا لَكُمْ يَوْمُ الرَّبِّ. هُوَ ظَلاَمٌ لاَ نُورٌ.

ה֥וֹי הַמִּתְאַוִּ֖ים י֣וֹם יְהוָ֑ה לָמָּה;זֶּ֥ה לָכֶ֛ם י֥וֹם יְהוָ֖ה הוּא חֹ֥שֶׁךְ וְלֹא אֽוֹר

عاموس 6: 1 Amo.6.1

وَيْلٌ لِلْمُسْتَرِيحِينَ فِي صِهْيَوْنَ، وَالْمُطْمَئِنِّينَ فِي جَبَلِ السَّامِرَةِ، نُقَبَاءِ أَوَّلِ الأُمَمِ. يَأْتِي إِلَيْهِمْ بَيْتُ إِسْرَائِيلَ.

ה֚וֹי הַשַּׁאֲנַנִּ֣ים בְּצִיּ֔וֹן וְהַבֹּטְחִ֖ים בְּהַ֣ר שֹׁמְר֑וֹן נְקֻבֵי֙ רֵאשִׁ֣ית הַגּוֹיִ֔ם וּבָ֥אוּ לָהֶ֖ם בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵֽל

ميخا 2: 1 Mic.2.1

وَيْلٌ لِلْمُفْتَكِرِينَ بِالْبُطْلِ، وَالصَّانِعِينَ الشَّرَّ عَلَى مَضَاجِعِهِمْ. فِي نُورِ الصَّبَاحِ يَفْعَلُونَهُ لأَنَّهُ فِي قُدْرَةِ يَدِهِمْ.

ה֧וֹי חֹֽשְׁבֵי אָ֛וֶן וּפֹ֥עֲלֵי רָ֖ע עַל מִשְׁכְּבוֹתָ֑ם בְּא֤וֹר הַבֹּ֙קֶר֙ יַעֲשׂ֔וּהָ כִּ֥י יֶשׁ לְאֵ֖ל יָדָֽם

ناحوم 3: 1 Nam.3.1

وَيْلٌ لِمَدِينَةِ الدِّمَاءِ. كُلُّهَا مَلآنَةٌ كَذِبًا وَخَطْفًا. لاَ يَزُولُ الافْتِرَاسُ.

ה֖וֹי עִ֣יר דָּמִ֑ים כֻּלָּ֗הּ מְלֵאָ֔ה כַּ֤חַשׁ פֶּ֙רֶק֙ לֹ֥א יָמִ֖ישׁ טָֽרֶף

حبقوق 2: 6 Hab.2.6

فَهَلاَّ يَنْطِقُ هؤُلاَءِ كُلُّهُمْ بِهَجْوٍ عَلَيْهِ وَلُغْزِ شَمَاتَةٍ بِهِ، وَيَقُولُونَ: وَيْلٌ لِلْمُكَثِّرِ مَا لَيْسَ لَهُ. إِلَى مَتَى. وَلِلْمُثَقِّلِ نَفْسَهُ رُهُونًا.

הֲלוֹא מָשָׁ֣ל;יִשָּׂ֔אוּ אֵ֣לֶּה כֻלָּ֗ם וּמְלִיצָ֖ה עָלָיו֙ חִיד֣וֹת ל֑וֹ וְיֹאמַ֗ר ה֚וֹי הַמַּרְבֶּ֣ה לֹּא ל֔וֹ עַד מָתַ֕י וּמַכְבִּ֥יד עָלָ֖יו עַבְטִֽיט

حبقوق 2: 9 Hab.2.9

وَيْلٌ لِلْمُكْسِبِ بَيْتَهُ كَسْبًا شِرِّيرًا لِيَجْعَلَ عُشَّهُ فِي الْعُلُوِّ لِيَنْجُوَ مِنْ كَفِّ الشَّرِّ.

ה֗וֹי בֹּצֵ֛עַ לְבֵית֑וֹ בֶּ֥צַע רָ֖ע לָשׂ֤וּם קִנּ֔וֹ בַּמָּרוֹם֙ לְהִנָּצֵ֖ל מִכַּף רָֽע

حبقوق 2: 12 Hab.2.12

وَيْلٌ لِلْبَانِي مَدِينَةً بِالدِّمَاءِ، وَلِلْمُؤَسِّسِ قَرْيَةً بِالإِثْمِ.

ה֛וֹי בֹּנֶ֥ה עִ֖יר בְּדָמִ֑ים וְכוֹנֵ֥ן קִרְיָ֖ה בְּעַוְלָֽה

حبقوق 2: 15 Hab.2.15

وَيْلٌ لِمَنْ يَسْقِي صَاحِبَهُ سَافِحًا حُمُوَّكَ وَمُسْكِرًا أَيْضًا، لِلنَّظَرِ إِلَى عَوْرَاتِهِمْ.

ה֚וֹי מַשְׁקֵ֣ה רֵעֵ֔הוּ מְסַפֵּ֥חַ חֲמָתְךָ֖ שַׁכֵּ֑ר וְאַ֣ף לְמַ֥עַן;הַבִּ֖יט עַל מְעוֹרֵיהֶֽם

حبقوق 2: 19 Hab.2.19

وَيْلٌ لِلْقَائِلِ لِلْعُودِ: اسْتَيْقِظْ. وَلِلْحَجَرِ الأَصَمِّ: انْتَبِهْ. أَهُوَ يُعَلِّمُ. هَا هُوَ مَطْلِيٌّ بِالذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ، وَلاَ رُوحَ الْبَتَّةَ فِي دَاخِلِهِ.

ה֣וֹי אֹמֵ֤ר לָעֵץ֙ הָקִ֔יצָה לְאֶ֣בֶן דּוּמָ֑ם ע֖וּרִי ה֣וּא יוֹרֶ֔ה הִנֵּה ה֗וּא תָּפוּשׂ֙ זָהָ֣ב וָכֶ֔סֶף אֵ֥ין ר֖וּחַ וְכָל בְּקִרְבּֽוֹ

صفنيا 2: 5 Zep.2.5

وَيْلٌ لِسُكَّانِ سَاحِلِ الْبَحْرِ أُمَّةِ الْكِرِيتِيِّينَ. كَلِمَةُ الرَّبِّ عَلَيْكُمْ: يَا كَنْعَانُ أَرْضَ الْفِلِسْطِينِيِّينَ، إِنِّي أَخْرِبُكِ بِلاَ سَاكِنٍ.

ה֗וֹי יֹֽשְׁבֵ֛י חֶ֥בֶל הַיָּ֖ם גּ֣וֹי כְּרֵתִ֑ים דְּבַר יְהוָ֣ה עֲלֵיכֶ֗ם כְּנַ֙עַן֙ אֶ֣רֶץ פְּלִשְׁתִּ֔ים וְהַאֲבַדְתִּ֖יךְ מֵאֵ֥ין יוֹשֵֽׁב

صفنيا 3: 1 Zep.3.1

وَيْلٌ لِلْمُتَمَرِّدَةِ الْمُنَجَّسَةِ، الْمَدِينَةِ الْجَائِرَةِ.

ה֥וֹי מֹרְאָ֖ה וְנִגְאָלָ֑ה הָעִ֖יר הַיּוֹנָֽה

زكريا 2: 6 Zec.2.6

يَا يَا، اهْرُبُوا مِنْ أَرْضِ الشِّمَالِ، يَقُولُ الرَّبُّ. فَإِنِّي قَدْ فَرَّقْتُكُمْ كَرِيَاحِ السَّمَاءِ الأَرْبَعِ، يَقُولُ الرَّبُّ.

ה֣וֹי ה֗וֹי וְנֻ֛סוּ מֵאֶ֥רֶץ צָפ֖וֹן נְאֻם יְהוָ֑ה כִּ֠י פֵּרַ֥שְׂתִּי;אֶתְכֶ֖ם רוּח֧וֹת הַשָּׁמַ֛יִם כְּאַרְבַּ֞ע נְאֻם יְהוָֽה

زكريا 2: 6 Zec.2.6

يَا يَا، اهْرُبُوا مِنْ أَرْضِ الشِّمَالِ، يَقُولُ الرَّبُّ. فَإِنِّي قَدْ فَرَّقْتُكُمْ كَرِيَاحِ السَّمَاءِ الأَرْبَعِ، يَقُولُ الرَّبُّ.

ה֣וֹי ה֗וֹי וְנֻ֛סוּ מֵאֶ֥רֶץ צָפ֖וֹן נְאֻם יְהוָ֑ה כִּ֠י פֵּרַ֥שְׂתִּי;אֶתְכֶ֖ם רוּח֧וֹת הַשָּׁמַ֛יִם כְּאַרְבַּ֞ע נְאֻם יְהוָֽה

زكريا 2: 7 Zec.2.7

تَنَجَّيْ يَا صِهْيَوْنُ السَّاكِنَةُ فِي بِنْتِ بَابِلَ،

הִמָּלְטִ֑י ה֥וֹי;צִיּ֖וֹן יוֹשֶׁ֖בֶת בַּת בָּבֶֽל

زكريا 11: 17 Zec.11.17

وَيْلٌ لِلرَّاعِي الْبَاطِلِ التَّارِكِ الْغَنَمِ. اَلسَّيْفُ عَلَى ذِرَاعِهِ وَعَلَى عَيْنِهِ الْيُمْنَى. ذِرَاعُهُ تَيْبَسُ يَبْسًا، وَعَيْنُهُ الْيُمْنَى تَكِلُّ كُلُولاً.

ה֣וֹי רֹעִ֤י הָֽאֱלִיל֙ עֹזְבִ֣י הַצֹּ֔אן חֶ֥רֶב עַל זְרוֹע֖וֹ וְעַל עֵ֣ין יְמִינ֑וֹ זְרֹעוֹ֙ יָב֣וֹשׁ תִּיבָ֔שׁ וְעֵ֥ין יְמִינ֖וֹ כָּהֹ֥ה תִכְהֶֽה

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (51 آية)