בֵּן (H1121) - bên | معجم سترونغ العبري

وَرَثَا دَاوُدُ بِهذِهِ الْمَرْثَاةِ شَاوُلَ وَيُونَاثَانَ ابْنَهُ،

וַיְקֹנֵ֣ן דָּוִ֔ד הַזֹּ֑את הַקִּינָ֖ה שָׁא֖וּל יְהוֹנָתָ֥ן בְּנֽוֹ

وَقَالَ أَنْ يَتَعَلَّمَ بَنُو يَهُوذَا نَشِيدَ الْقَوْسِ. هُوَذَا ذلِكَ مَكْتُوبٌ فِي سِفْرِ يَاشَرَ:

וַיֹּ֕אמֶר לְלַמֵּ֥ד בְּנֵֽי יְהוּדָ֖ה קָ֑שֶׁת הִנֵּ֥ה כְתוּבָ֖ה עַל סֵ֥פֶר הַיָּשָֽׁר

وَالآنَ فَلْتَتَشَدَّدْ أَيْدِيكُمْ وَكُونُوا ذَوِي بَأْسٍ، لأَنَّهُ قَدْ مَاتَ سَيِّدُكُمْ شَاوُلُ، وَإِيَّايَ مَسَحَ بَيْتُ يَهُوذَا مَلِكًا عَلَيْهِمْ.

וְעַתָּ֣ה תֶּחֱזַ֣קְנָה יְדֵיכֶ֗ם וִֽהְיוּ֙ לִבְנֵי חַ֔יִל כִּי מֵ֖ת אֲדֹנֵיכֶ֣ם שָׁא֑וּל וְגַם;אֹתִ֗י מָשְׁח֧וּ בֵית יְהוּדָ֛ה לְמֶ֖לֶךְ עֲלֵיהֶֽם

صموئيل الثاني 2: 8 2Sa.2.8

وَأَمَّا أَبْنَيْرُ بْنُ نَيْرٍ، رَئِيسُ جَيْشِ شَاوُلَ، فَأَخَذَ إِيشْبُوشَثَ بْنَ شَاوُلَ وَعَبَرَ بِهِ إِلَى مَحَنَايِمَ،

וְאַבְנֵ֣ר בֶּן נֵ֔ר שַׂר צָבָ֖א לְשָׁא֑וּל לָקַ֗ח בֹּ֙שֶׁת֙;אִ֥ישׁ בֶּן שָׁא֔וּל וַיַּעֲבִרֵ֖הוּ מַחֲנָֽיִם

صموئيل الثاني 2: 8 2Sa.2.8

وَأَمَّا أَبْنَيْرُ بْنُ نَيْرٍ، رَئِيسُ جَيْشِ شَاوُلَ، فَأَخَذَ إِيشْبُوشَثَ بْنَ شَاوُلَ وَعَبَرَ بِهِ إِلَى مَحَنَايِمَ،

וְאַבְנֵ֣ר בֶּן נֵ֔ר שַׂר צָבָ֖א לְשָׁא֑וּל לָקַ֗ח בֹּ֙שֶׁת֙;אִ֥ישׁ בֶּן שָׁא֔וּל וַיַּעֲבִרֵ֖הוּ מַחֲנָֽיִם

صموئيل الثاني 2: 10 2Sa.2.10

وَكَانَ إِيشْبُوشَثُ بْنُ شَاوُلَ ابْنَ أَرْبَعِينَ سَنَةً حِينَ مَلَكَ عَلَى إِسْرَائِيلَ، وَمَلَكَ سَنَتَيْنِ. وَأَمَّا بَيْتُ يَهُوذَا فَإِنَّمَا اتَّبَعُوا دَاوُدَ.

אִֽישׁ;בֹּ֣שֶׁת בֶּן שָׁא֗וּל בֶּן אַרְבָּעִ֨ים שָׁנָ֜ה בְּמָלְכוֹ֙ עַל יִשְׂרָאֵ֔ל מָלָ֑ךְ וּשְׁתַּ֥יִם;שָׁנִ֖ים אַ֚ךְ בֵּ֣ית יְהוּדָ֔ה הָי֖וּ אַחֲרֵ֥י דָוִֽד

صموئيل الثاني 2: 10 2Sa.2.10

وَكَانَ إِيشْبُوشَثُ بْنُ شَاوُلَ ابْنَ أَرْبَعِينَ سَنَةً حِينَ مَلَكَ عَلَى إِسْرَائِيلَ، وَمَلَكَ سَنَتَيْنِ. وَأَمَّا بَيْتُ يَهُوذَا فَإِنَّمَا اتَّبَعُوا دَاوُدَ.

אִֽישׁ;בֹּ֣שֶׁת בֶּן שָׁא֗וּל בֶּן אַרְבָּעִ֨ים שָׁנָ֜ה בְּמָלְכוֹ֙ עַל יִשְׂרָאֵ֔ל מָלָ֑ךְ וּשְׁתַּ֥יִם;שָׁנִ֖ים אַ֚ךְ בֵּ֣ית יְהוּדָ֔ה הָי֖וּ אַחֲרֵ֥י דָוִֽד

صموئيل الثاني 2: 12 2Sa.2.12

وَخَرَجَ أَبْنَيْرُ بْنُ نَيْرٍ وَعَبِيدُ إِيشْبُوشَثَ بْنِ شَاوُلَ مِنْ مَحَنَايِمَ إِلَى جِبْعُونَ.

וַיֵּצֵא֙ אַבְנֵ֣ר בֶּן נֵ֔ר וְעַבְדֵ֖י אִֽישׁ;בֹּ֣שֶׁת בֶּן שָׁא֑וּל מִֽמַּחֲנַ֖יִם גִּבְעֽוֹנָה

صموئيل الثاني 2: 12 2Sa.2.12

وَخَرَجَ أَبْنَيْرُ بْنُ نَيْرٍ وَعَبِيدُ إِيشْبُوشَثَ بْنِ شَاوُلَ مِنْ مَحَنَايِمَ إِلَى جِبْعُونَ.

וַיֵּצֵא֙ אַבְנֵ֣ר בֶּן נֵ֔ר וְעַבְדֵ֖י אִֽישׁ;בֹּ֣שֶׁת בֶּן שָׁא֑וּל מִֽמַּחֲנַ֖יִם גִּבְעֽוֹנָה

صموئيل الثاني 2: 13 2Sa.2.13

وَخَرَجَ يُوآبُ ابْنُ صَرُويَةَ وَعَبِيدُ دَاوُدَ، فَالْتَقُوا جَمِيعًا عَلَى بِرْكَةِ جِبْعُونَ، وَجَلَسُوا هؤُلاَءِ عَلَى الْبِرْكَةِ مِنْ هُنَا وَهؤُلاَءِ عَلَى الْبِرْكَةِ مِنْ هُنَاكَ.

יָֽצְא֔וּ וְיוֹאָ֨ב בֶּן צְרוּיָ֜ה וְעַבְדֵ֤י דָוִד֙ וַֽיִּפְגְּשׁ֛וּם יַחְדָּ֑ו עַל בְּרֵכַ֥ת גִּבְע֖וֹן וַיֵּ֨שְׁב֜וּ אֵ֤לֶּה עַל הַבְּרֵכָה֙ מִזֶּ֔ה וְאֵ֥לֶּה עַל הַבְּרֵכָ֖ה מִזֶּֽה

صموئيل الثاني 2: 15 2Sa.2.15

فَقَامُوا وَعَبَرُوا بِالْعَدَدِ، اثْنَا عَشَرَ لأَجْلِ بَنْيَامِينَ وَإِيشْبُوشَثَ بْنِ شَاوُلَ، وَاثْنَا عَشَرَ مِنْ عَبِيدِ دَاوُدَ.

וַיָּקֻ֖מוּ וַיַּעַבְר֣וּ בְמִסְפָּ֑ר שְׁנֵ֧ים עָשָׂ֣ר לְבִנְיָמִ֗ן וּלְאִ֥ישׁ;בֹּ֙שֶׁת֙ בֶּן שָׁא֔וּל וּשְׁנֵ֥ים עָשָׂ֖ר מֵעַבְדֵ֥י דָוִֽד

صموئيل الثاني 2: 18 2Sa.2.18

وَكَانَ هُنَاكَ بَنُو صَرُويَةَ الثَّلاَثَةُ: يُوآبُ وَأَبِيشَايُ وَعَسَائِيلُ. وَكَانَ عَسَائِيلُ خَفِيفَ الرَِّجْلَيْنِ كَظَبْيِ الْبَرِّ.

וַיִּֽהְיוּ שָׁ֗ם בְּנֵ֣י צְרוּיָ֔ה שְׁלֹשָׁה֙ יוֹאָ֥ב וַאֲבִישַׁ֖י וַעֲשָׂהאֵ֑ל וַעֲשָׂהאֵל֙ קַ֣ל בְּרַגְלָ֔יו כְּאַחַ֥ד;הַצְּבָיִ֖ם בַּשָּׂדֶֽה

صموئيل الثاني 2: 25 2Sa.2.25

فَاجْتَمَعَ بَنُو بَنْيَامِينَ وَرَاءَ أَبْنَيْرَ وَصَارُوا جَمَاعَةً وَاحِدَةً، وَوَقَفُوا عَلَى رَأْسِ تَلّ وَاحِدٍ.

וַיִּֽתְקַבְּצ֤וּ בְנֵֽי בִנְיָמִן֙ אַחֲרֵ֣י אַבְנֵ֔ר וַיִּהְי֖וּ לַאֲגֻדָּ֣ה אֶחָ֑ת וַיַּ֣עַמְד֔וּ עַ֥ל רֹאשׁ גִּבְעָ֖ה אֶחָֽת

صموئيل الثاني 3: 2 2Sa.3.2

وَوُلِدَ لِدَاوُدَ بَنُونَ فِي حَبْرُونَ. وَكَانَ بِكْرُهُ أَمْنُونَ مِنْ أَخِينُوعَمَ الْيَزْرَعِيلِيَّةِ،

וַיִּוָּלְד֧וּ לְדָוִ֛ד בָּנִ֖ים בְּחֶבְר֑וֹן וַיְהִ֤י בְכוֹרוֹ֙ אַמְנ֔וֹן לַאֲחִינֹ֖עַם הַיִּזְרְעֵאלִֽת

صموئيل الثاني 3: 3 2Sa.3.3

وَثَانِيهِ كِيلآبَ مِنْ أَبِيجَايِلَ امْرَأَةِ نَابَالَ الْكَرْمَلِيِّ، وَالثَّالِثُ أَبْشَالُومَ ابْنَ مَعْكَةَ بِنْتِ تَلْمَايَ مَلِكِ جَشُورَ،

וּמִשְׁנֵ֣הוּ כִלְאָ֔ב לַאֲֽבִיגַ֕יִל אֵ֖שֶׁת נָבָ֣ל הַֽכַּרְמְלִ֑י וְהַשְּׁלִשִׁי֙ אַבְשָׁל֣וֹם בֶּֽן מַעֲכָ֔ה בַּת תַּלְמַ֖י מֶ֥לֶךְ גְּשֽׁוּר

صموئيل الثاني 3: 4 2Sa.3.4

وَالرَّابعُ أَدُونِيَّا ابْنَ حَجِّيثَ، وَالْخَامِسُ شَفَطْيَا ابْنَ أَبِيطَالَ،

וְהָרְבִיעִ֖י אֲדֹנִיָּ֣ה בֶן חַגִּ֑ית וְהַחֲמִישִׁ֖י שְׁפַטְיָ֥ה בֶן אֲבִיטָֽל

صموئيل الثاني 3: 4 2Sa.3.4

وَالرَّابعُ أَدُونِيَّا ابْنَ حَجِّيثَ، وَالْخَامِسُ شَفَطْيَا ابْنَ أَبِيطَالَ،

וְהָרְבִיעִ֖י אֲדֹנִיָּ֣ה בֶן חַגִּ֑ית וְהַחֲמִישִׁ֖י שְׁפַטְיָ֥ה בֶן אֲבִיטָֽל

صموئيل الثاني 3: 14 2Sa.3.14

وَأَرْسَلَ دَاوُدُ رُسُلاً إِلَى إِيشْبُوشَثَ بْنِ شَاوُلَ يَقُولُ: أَعْطِنِي امْرَأَتِي مِيكَالَ الَّتِي خَطَبْتُهَا لِنَفْسِي بِمِئَةِ غُلْفَةٍ مِنَ الْفِلِسْطِينِيِّينَ.

וַיִּשְׁלַ֤ח דָּוִד֙ מַלְאָכִ֔ים אֶל אִֽישׁ;בֹּ֥שֶׁת בֶּן שָׁא֖וּל לֵאמֹ֑ר תְּנָ֤ה אִשְׁתִּי֙ מִיכַ֔ל אֲשֶׁר֙ אֵרַ֣שְׂתִּי לִ֔י בְּמֵאָ֖ה עָרְל֥וֹת פְּלִשְׁתִּֽים

صموئيل الثاني 3: 15 2Sa.3.15

فَأَرْسَلَ إِيشْبُوشَثُ وَأَخَذَهَا مِنْ عِنْدِ رَجُلِهَا، مِنْ فَلْطِيئِيلَ بْنِ لاَيِشَ.

וַיִּשְׁלַח֙ אִ֣ישׁ;בֹּ֔שֶׁת וַיִּקָּחֶ֖הָ מֵ֣עִֽם אִ֑ישׁ מֵעִ֖ם פַּלְטִיאֵ֥ל בֶּן לָֽיִשׁ

صموئيل الثاني 3: 23 2Sa.3.23

وَجَاءَ يُوآبُ وَكُلُّ الْجَيْشِ الَّذِي مَعَهُ. فَأَخْبَرُوا يُوآبَ قَائِلِينَ: قَدْ جَاءَ أَبْنَيْرُ بْنُ نَيْرٍ إِلَى الْمَلِكِ فَأَرْسَلَهُ، فَذَهَبَ بِسَلاَمٍ.

בָּ֑אוּ וְיוֹאָ֛ב וְכָל הַצָּבָ֥א אֲשֶׁר אִתּ֖וֹ וַיַּגִּ֤דוּ לְיוֹאָב֙ לֵאמֹ֔ר בָּֽא אַבְנֵ֤ר בֶּן נֵר֙ אֶל הַמֶּ֔לֶךְ וַֽיְשַׁלְּחֵ֖הוּ וַיֵּ֥לֶךְ בְּשָׁלֽוֹם

صموئيل الثاني 3: 25 2Sa.3.25

أَنْتَ تَعْلَمُ أَبْنَيْرَ بْنَ نَيْرٍ أَنَّهُ إِنَّمَا جَاءَ لِيُمَلِّقَكَ، وَلِيَعْلَمَ خُرُوجَكَ وَدُخُولَكَ وَلِيَعْلَمَ كُلَّ مَا تَصْنَعُ.

יָדַ֙עְתָּ֙ אַבְנֵ֣ר בֶּן נֵ֔ר כִּ֥י בָּ֑א לְפַתֹּתְךָ֖ וְלָדַ֜עַת מוֹצָֽאֲךָ֙ מ֣וֹבָאֶ֔ךָ וְלָדַ֕עַת כָּל אֲשֶׁ֥ר אַתָּ֖ה;עֹשֶֽׂה

صموئيل الثاني 3: 28 2Sa.3.28

فَسَمِعَ دَاوُدُ بَعْدَ ذلِكَ فَقَالَ: إِنِّي بَرِيءٌ أَنَا وَمَمْلَكَتِي لَدَى الرَّبِّ إِلَى الأَبَدِ مِنْ دَمِ أَبْنَيْرَ بْنِ نَيْرٍ.

וַיִּשְׁמַ֤ע דָּוִד֙ מֵאַ֣חֲרֵי כֵ֔ן וַיֹּ֗אמֶר נָקִ֨י אָנֹכִ֧י וּמַמְלַכְתִּ֛י מֵעִ֥ם יְהוָ֖ה עַד עוֹלָ֑ם מִדְּמֵ֖י אַבְנֵ֥ר בֶּן נֵֽר

صموئيل الثاني 3: 34 2Sa.3.34

يَدَاكَ لَمْ تَكُونَا مَرْبُوطَتَيْنِ، وَرِجْلاَكَ لَمْ تُوضَعَا فِي سَلاَسِلِ نُحَاسٍ. كَالسُّقُوطِ أَمَامَ بَنِي الإِثْمِ سَقَطْتَ. وَعَادَ جَمِيعُ الشَّعْبِ يَبْكُونَ عَلَيْهِ.

יָדֶ֣ךָ לֹֽא אֲסֻר֗וֹת וְרַגְלֶ֙יךָ֙ לֹא הֻגָּ֔שׁוּ לִנְחֻשְׁתַּ֣יִם כִּנְפ֛וֹל לִפְנֵ֥י בְנֵֽי עַוְלָ֖ה נָפָ֑לְתָּ וַיֹּסִ֥פוּ כָל הָעָ֖ם לִבְכּ֥וֹת עָלָֽיו

صموئيل الثاني 3: 37 2Sa.3.37

وَعَلِمَ كُلُّ الشَّعْبِ وَجَمِيعُ إِسْرَائِيلَ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ مِنَ الْمَلِكِ قَتْلُ أَبْنَيْرَ بْنِ نَيْرٍ.

וַיֵּדְע֧וּ כָל הָעָ֛ם וְכָל יִשְׂרָאֵ֖ל בַּיּ֣וֹם;הַה֑וּא כִּ֣י לֹ֤א הָיְתָה֙ מֵֽהַמֶּ֔לֶךְ לְהָמִ֖ית אַבְנֵ֥ר בֶּן נֵֽר

صموئيل الثاني 3: 39 2Sa.3.39

وَأَنَا الْيَوْمَ ضَعِيفٌ وَمَمْسُوحٌ مَلِكًا، وَهؤُلاَءِ الرِّجَالُ بَنُو صَرُويَةَ أَقْوَى مِنِّي. يُجَازِي الرَّبُّ فَاعِلَ الشَّرِّ كَشَرِّهِ.

וְאָנֹכִ֨י הַיּ֥וֹם רַךְ֙ וּמָשׁ֣וּחַ מֶ֔לֶךְ הָאֵ֛לֶּה וְהָאֲנָשִׁ֥ים בְּנֵ֥י צְרוּיָ֖ה קָשִׁ֣ים מִמֶּ֑נִּי יְשַׁלֵּ֧ם יְהוָ֛ה לְעֹשֵׂ֥ה הָרָעָ֖ה כְּרָעָתֽוֹ

صموئيل الثاني 4: 1 2Sa.4.1

وَلَمَّا سَمِعَ ابْنُ شَاوُلَ أَنَّ أَبْنَيْرَ قَدْ مَاتَ فِي حَبْرُونَ، ارْتَخَتْ يَدَاهُ، وَارْتَاعَ جَمِيعُ إِسْرَائِيلَ.

וַיִּשְׁמַ֣ע בֶּן שָׁא֗וּל כִּ֣י אַבְנֵר֙ מֵ֤ת בְּחֶבְר֔וֹן וַיִּרְפּ֖וּ יָדָ֑יו נִבְהָֽלוּ וְכָל יִשְׂרָאֵ֖ל

صموئيل الثاني 4: 2 2Sa.4.2

وَكَانَ لابْنِ شَاوُلَ رَجُلاَنِ رَئِيسَا غُزَاةٍ، اسْمُ الْوَاحِدِ بَعْنَةُ وَاسْمُ الآخَرِ رَكَابُ، ابْنَا رِمُّونَ الْبَئِيرُوتِيِّ مِنْ بَنِي بَنْيَامِينَ، لأَنَّ بَئِيرُوتَ حُسِبَتْ لِبَنْيَامِينَ.

הָי֪וּ בֶן שָׁא֟וּל וּשְׁנֵ֣י;אֲנָשִׁ֣ים שָׂרֵֽי גְדוּדִ֣ים שֵׁם֩ הָאֶחָ֨ד בַּֽעֲנָ֜ה וְשֵׁ֧ם הַשֵּׁנִ֣י רֵכָ֗ב בְּנֵ֛י רִמּ֥וֹן הַבְּאֶֽרֹתִ֖י מִבְּנֵ֣י בִנְיָמִ֑ן כִּ֚י;גַּם בְּאֵר֔וֹת תֵּחָשֵׁ֖ב עַל;בִּנְיָמִֽן

صموئيل الثاني 4: 2 2Sa.4.2

وَكَانَ لابْنِ شَاوُلَ رَجُلاَنِ رَئِيسَا غُزَاةٍ، اسْمُ الْوَاحِدِ بَعْنَةُ وَاسْمُ الآخَرِ رَكَابُ، ابْنَا رِمُّونَ الْبَئِيرُوتِيِّ مِنْ بَنِي بَنْيَامِينَ، لأَنَّ بَئِيرُوتَ حُسِبَتْ لِبَنْيَامِينَ.

הָי֪וּ בֶן שָׁא֟וּל וּשְׁנֵ֣י;אֲנָשִׁ֣ים שָׂרֵֽי גְדוּדִ֣ים שֵׁם֩ הָאֶחָ֨ד בַּֽעֲנָ֜ה וְשֵׁ֧ם הַשֵּׁנִ֣י רֵכָ֗ב בְּנֵ֛י רִמּ֥וֹן הַבְּאֶֽרֹתִ֖י מִבְּנֵ֣י בִנְיָמִ֑ן כִּ֚י;גַּם בְּאֵר֔וֹת תֵּחָשֵׁ֖ב עַל;בִּנְיָמִֽן

صموئيل الثاني 4: 2 2Sa.4.2

وَكَانَ لابْنِ شَاوُلَ رَجُلاَنِ رَئِيسَا غُزَاةٍ، اسْمُ الْوَاحِدِ بَعْنَةُ وَاسْمُ الآخَرِ رَكَابُ، ابْنَا رِمُّونَ الْبَئِيرُوتِيِّ مِنْ بَنِي بَنْيَامِينَ، لأَنَّ بَئِيرُوتَ حُسِبَتْ لِبَنْيَامِينَ.

הָי֪וּ בֶן שָׁא֟וּל וּשְׁנֵ֣י;אֲנָשִׁ֣ים שָׂרֵֽי גְדוּדִ֣ים שֵׁם֩ הָאֶחָ֨ד בַּֽעֲנָ֜ה וְשֵׁ֧ם הַשֵּׁנִ֣י רֵכָ֗ב בְּנֵ֛י רִמּ֥וֹן הַבְּאֶֽרֹתִ֖י מִבְּנֵ֣י בִנְיָמִ֑ן כִּ֚י;גַּם בְּאֵר֔וֹת תֵּחָשֵׁ֖ב עַל;בִּנְיָמִֽן

صموئيل الثاني 4: 4 2Sa.4.4

وَكَانَ لِيُونَاثَانَ بْنِ شَاوُلَ ابْنٌ مَضْرُوبُ الرِّجْلَيْنِ، كَانَ ابْنَ خَمْسِ سِنِينٍ عِنْدَ مَجِيءِ خَبَرِ شَاوُلَ وَيُونَاثَانَ مِنْ يَزْرَعِيلَ، فَحَمَلَتْهُ مُرَبِّيَتُهُ وَهَرَبَتْ. وَلَمَّا كَانَتْ مُسْرِعَةً لِتَهْرُبَ وَقَعَ وَصَارَ أَعْرَجَ. وَاسْمُهُ مَفِيبُوشَثُ.

וְלִיהֽוֹנָתָן֙ בֶּן שָׁא֔וּל בֵּ֖ן נְכֵ֣ה רַגְלָ֑יִם בֶּן חָמֵ֣שׁ שָׁנִ֣ים הָיָ֡ה בְּבֹ֣א שְׁמֻעַת֩ שָׁא֨וּל וִיהֽוֹנָתָ֜ן מִֽיִּזְרְעֶ֗אל וַתִּשָּׂאֵ֤הוּ אֹֽמַנְתּוֹ֙ וַתָּנֹ֔ס וַיְהִ֞י בְּחָפְזָ֥הּ לָנ֛וּס וַיִּפֹּ֥ל וַיִּפָּסֵ֖חַ וּשְׁמ֥וֹ מְפִיבֹֽשֶׁת

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (4860 آية)