בֵּן (H1121) - bên | معجم سترونغ العبري

صموئيل الأول 10: 11 1Sa.10.11

وَلَمَّا رَآهُ جَمِيعُ الَّذِينَ عَرَفُوهُ مُنْذُ أَمْسِ وَمَا قَبْلَهُ أَنَّهُ يَتَنَبَّأُ مَعَ الأَنْبِيَاءِ، قَالَ الشَّعْبُ، الْوَاحِدُ لِصَاحِبِهِ: مَاذَا صَارَ لابْنِ قَيْسٍ. أَشَاوُلُ أَيْضًا بَيْنَ الأَنْبِيَاءِ.

וַיְהִ֗י וַיִּרְא֕וּ כָּל יֽוֹדְעוֹ֙ מֵאִתְּמ֣וֹל שִׁלְשׁ֔וֹם וְהִנֵּ֥ה נִבָּ֑א עִם נְבִאִ֖ים וַיֹּ֨אמֶר הָעָ֜ם אִ֣ישׁ אֶל;רֵעֵ֗הוּ מַה;זֶּה֙ הָיָ֣ה לְבֶן קִ֔ישׁ שָׁא֖וּל הֲגַ֥ם בַּנְּבִיאִֽים

صموئيل الأول 10: 21 1Sa.10.21

ثُمَّ قَدَّمَ سِبْطَ بَنْيَامِينَ حَسَبَ عَشَائِرِهِ، فَأُخِذَتْ عَشِيرَةُ مَطْرِي، وَأُخِذَ شَاوُلُ بْنُ قَيْسَ. فَفَتَّشُوا عَلَيْهِ فَلَمْ يُوجَدْ.

וַיַּקְרֵ֞ב שֵׁ֤בֶט בִּנְיָמִן֙ לְמִשְׁפְּחֹתָ֔יו וַתִּלָּכֵ֖ד מִשְׁפַּ֣חַת הַמַּטְרִ֑י וַיִּלָּכֵד֙ שָׁא֣וּל בֶּן קִ֔ישׁ וַיְבַקְשֻׁ֖הוּ וְלֹ֥א נִמְצָֽא

صموئيل الأول 10: 27 1Sa.10.27

وَأَمَّا بَنُو بَلِيَّعَالَ فَقَالُوا: كَيْفَ يُخَلِّصُنَا هذَا.. فَاحْتَقَرُوهُ وَلَمْ يُقَدِّمُوا لَهُ هَدِيَّةً. فَكَانَ كَأَصَمَّ.

וּבְנֵ֧י בְלִיַּ֣עַל אָמְר֗וּ מַה יֹּשִׁעֵ֙נוּ֙ זֶ֔ה וַיִּבְזֻ֕הוּ וְלֹֽא הֵבִ֥יאוּ ל֖וֹ מִנְחָ֑ה וַיְהִ֖י כְּמַחֲרִֽישׁ

صموئيل الأول 11: 8 1Sa.11.8

وَعَدَّهُمْ فِي بَازَقَ، فَكَانَ بَنُو إِسْرَائِيلَ ثَلاَثَ مِئَةِ أَلْفٍ، وَرِجَالُ يَهُوذَا ثَلاَثِينَ أَلْفًا.

וַֽיִּפְקְדֵ֖ם בְּבָ֑זֶק וַיִּהְי֤וּ בְנֵֽי יִשְׂרָאֵל֙ שְׁלֹ֣שׁ מֵא֣וֹת אֶ֔לֶף וְאִ֥ישׁ יְהוּדָ֖ה שְׁלֹשִׁ֥ים אָֽלֶף

صموئيل الأول 12: 2 1Sa.12.2

وَالآنَ هُوَذَا الْمَلِكُ يَمْشِي أَمَامَكُمْ. وَأَمَّا أَنَا فَقَدْ شِخْتُ وَشِبْتُ، وَهُوَذَا أَبْنَائِي مَعَكُمْ. وَأَنَا قَدْ سِرْتُ أَمَامَكُمْ مُنْذُ صِبَايَ إِلَى هذَا الْيَوْمِ.

וְעַתָּ֞ה הִנֵּ֥ה הַמֶּ֣לֶךְ מִתְהַלֵּ֣ךְ לִפְנֵיכֶ֗ם וַאֲנִי֙ זָקַ֣נְתִּי וָשַׂ֔בְתִּי הִנָּ֣ם וּבָנַ֖י אִתְּכֶ֑ם וַאֲנִי֙ הִתְהַלַּ֣כְתִּי לִפְנֵיכֶ֔ם מִנְּעֻרַ֖י עַד הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם

صموئيل الأول 12: 12 1Sa.12.12

وَلَمَّا رَأَيْتُمْ نَاحَاشَ مَلِكَ بَنِي عَمُّونَ آتِيًا عَلَيْكُمْ، قُلْتُمْ لِي: لاَ بَلْ يَمْلِكُ عَلَيْنَا مَلِكٌ. وَالرَّبُّ إِلهُكُمْ مَلِكُكُمْ.

כִּֽי וַתִּרְא֗וּ נָחָ֞שׁ מֶ֣לֶךְ בְּנֵֽי עַמּוֹן֮ בָּ֣א עֲלֵיכֶם֒ וַתֹּ֣אמְרוּ לִ֔י לֹ֕א כִּי יִמְלֹ֣ךְ עָלֵ֑ינוּ מֶ֖לֶךְ וַיהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶ֖ם מַלְכְּכֶֽם

صموئيل الأول 13: 1 1Sa.13.1

كَانَ شَاوُلُ ابْنَ سَنَةٍ فِي مُلْكِهِ، وَمَلَكَ سَنَتَيْنِ عَلَى إِسْرَائِيلَ.

שָׁא֣וּל בֶּן שָׁנָ֖ה בְּמָלְכ֑וֹ מָלַ֖ךְ וּשְׁתֵּ֣י;שָׁנִ֔ים עַל יִשְׂרָאֵֽל

صموئيل الأول 13: 16 1Sa.13.16

وَكَانَ شَاوُلُ وَيُونَاثَانُ ابْنُهُ وَالشَّعْبُ الْمَوْجُودُ مَعَهُمَا مُقِيمِينَ فِي جِبْعِ بَنْيَامِينَ، وَالْفِلِسْطِينِيُّونَ نَزَلُوا فِي مِخْمَاسَ.

וְשָׁא֞וּל וְיוֹנָתָ֣ן בְּנ֗וֹ וְהָעָם֙ הַנִּמְצָ֣א עִמָּ֔ם יֹשְׁבִ֖ים בְּגֶ֣בַע בִּנְיָמִ֑ן וּפְלִשְׁתִּ֖ים חָנ֥וּ בְמִכְמָֽשׂ

صموئيل الأول 13: 22 1Sa.13.22

وَكَانَ فِي يَوْمِ الْحَرْبِ أَنَّهُ لَمْ يُوجَدْ سَيْفٌ وَلاَ رُمْحٌ بِيَدِ جَمِيعِ الشَّعْبِ الَّذِي مَعَ شَاوُلَ وَمَعَ يُونَاثَانَ. عَلَى أَنَّهُ وُجِدَ مَعَ شَاوُلَ وَيُونَاثَانَ ابْنِهِ.

וְהָיָה֙ בְּי֣וֹם מִלְחֶ֔מֶת וְלֹ֨א נִמְצָ֜א חֶ֤רֶב וַחֲנִית֙ בְּיַ֣ד כָּל הָעָ֔ם אֲשֶׁ֥ר אֶת שָׁא֖וּל וְאֶת יוֹנָתָ֑ן וַתִּמָּצֵ֣א לְשָׁא֔וּל וּלְיוֹנָתָ֖ן בְּנֽוֹ

صموئيل الأول 14: 1 1Sa.14.1

وَفِي ذَاتِ يَوْمٍ قَالَ يُونَاثَانُ بْنُ شَاوُلَ لِلْغُلاَمِ حَامِلِ سِلاَحِهِ: تَعَالَ نَعْبُرْ إِلَى حَفَظَةِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ الَّذِينَ فِي ذلِكَ الْعَبْرِ. وَلَمْ يُخْبِرْ أَبَاهُ.

וַיְהִ֣י הַיּ֗וֹם וַיֹּ֨אמֶר יוֹנָתָ֤ן בֶּן שָׁאוּל֙ אֶל;הַנַּ֙עַר֙ נֹשֵׂ֣א כֵלָ֔יו לְכָ֗ה וְנַעְבְּרָה֙ אֶל מַצַּ֣ב פְּלִשְׁתִּ֔ים אֲשֶׁ֖ר הַלָּ֑ז מֵעֵ֣בֶר לֹ֥א הִגִּֽיד וּלְאָבִ֖יו

صموئيل الأول 14: 3 1Sa.14.3

وَأَخِيَّا بْنُ أَخِيطُوبَ، أَخِي إِيخَابُودَ بْنِ فِينَحَاسَ بْنِ عَالِي، كَاهِنُ الرَّبِّ فِي شِيلُوهَ كَانَ لاَبِسًا أَفُودًا. وَلَمْ يَعْلَمِ الشَّعْبُ أَنَّ يُونَاثَانَ قَدْ ذَهَبَ.

וַאֲחִיָּ֣ה בֶן אֲחִט֡וּב אֲחִ֡י אִיכָב֣וֹד בֶּן פִּינְחָ֨ס בֶּן עֵלִ֜י כֹּהֵ֧ן יְהוָ֛ה בְּשִׁל֖וֹ נֹשֵׂ֣א אֵפ֑וֹד לֹ֣א יָדַ֔ע וְהָעָם֙ כִּ֥י יוֹנָתָֽן הָלַ֖ךְ

صموئيل الأول 14: 3 1Sa.14.3

وَأَخِيَّا بْنُ أَخِيطُوبَ، أَخِي إِيخَابُودَ بْنِ فِينَحَاسَ بْنِ عَالِي، كَاهِنُ الرَّبِّ فِي شِيلُوهَ كَانَ لاَبِسًا أَفُودًا. وَلَمْ يَعْلَمِ الشَّعْبُ أَنَّ يُونَاثَانَ قَدْ ذَهَبَ.

וַאֲחִיָּ֣ה בֶן אֲחִט֡וּב אֲחִ֡י אִיכָב֣וֹד בֶּן פִּינְחָ֨ס בֶּן עֵלִ֜י כֹּהֵ֧ן יְהוָ֛ה בְּשִׁל֖וֹ נֹשֵׂ֣א אֵפ֑וֹד לֹ֣א יָדַ֔ע וְהָעָם֙ כִּ֥י יוֹנָתָֽן הָלַ֖ךְ

صموئيل الأول 14: 3 1Sa.14.3

وَأَخِيَّا بْنُ أَخِيطُوبَ، أَخِي إِيخَابُودَ بْنِ فِينَحَاسَ بْنِ عَالِي، كَاهِنُ الرَّبِّ فِي شِيلُوهَ كَانَ لاَبِسًا أَفُودًا. وَلَمْ يَعْلَمِ الشَّعْبُ أَنَّ يُونَاثَانَ قَدْ ذَهَبَ.

וַאֲחִיָּ֣ה בֶן אֲחִט֡וּב אֲחִ֡י אִיכָב֣וֹד בֶּן פִּינְחָ֨ס בֶּן עֵלִ֜י כֹּהֵ֧ן יְהוָ֛ה בְּשִׁל֖וֹ נֹשֵׂ֣א אֵפ֑וֹד לֹ֣א יָדַ֔ע וְהָעָם֙ כִּ֥י יוֹנָתָֽן הָלַ֖ךְ

صموئيل الأول 14: 18 1Sa.14.18

فَقَالَ شَاوُلُ لأَخِيَّا: قَدِّمْ تَابُوتَ اللهِ. لأَنَّ تَابُوتَ اللهِ كَانَ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ مَعَ بَنِي إِسْرَائِيلَ.

וַיֹּ֤אמֶר שָׁאוּל֙ לַֽאֲחִיָּ֔ה הַגִּ֖ישָׁה אֲר֣וֹן הָאֱלֹהִ֑ים כִּֽי אֲר֧וֹן הָאֱלֹהִ֛ים הָיָ֞ה בַּיּ֥וֹם;הַה֖וּא וּבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

صموئيل الأول 14: 32 1Sa.14.32

وَثَارَ الشَّعْبُ عَلَى الْغَنِيمَةِ، فَأَخَذُوا غَنَمًا وَبَقَرًا وَعُجُولاً، وَذَبَحُوا عَلَى الأَرْضِ وَأَكَلَ الشَّعْبُ عَلَى الدَّمِ.

וַיַּ֤עַט הָעָם֙ אֶל הַשָּׁלָ֔ל וַיִּקְח֨וּ צֹ֧אן וּבָקָ֛ר וּבְנֵ֥י;בָקָ֖ר וַיִּשְׁחֲטוּ אָ֑רְצָה וַיֹּ֥אכַל הָעָ֖ם עַל הַדָּֽם

صموئيل الأول 14: 39 1Sa.14.39

لأَنَّهُ حَيٌّ هُوَ الرَّبُّ مُخَلِّصُ إِسْرَائِيلَ، وَلَوْ كَانَتْ فِي يُونَاثَانَ ابْنِي فَإِنَّهُ يَمُوتُ مَوْتًا. وَلَمْ يَكُنْ مَنْ يُجِيبُهُ مِنْ كُلِّ الشَّعْبِ.

כִּ֣י חַי יְהוָ֗ה הַמּוֹשִׁ֙יעַ֙ יִשְׂרָאֵ֔ל כִּ֧י;אִם יֶשְׁנ֛וֹ בְּיוֹנָתָ֥ן בְּנִ֖י כִּ֣י מ֣וֹת יָמ֑וּת וְאֵ֥ין עֹנֵ֖הוּ מִכָּל הָעָֽם

صموئيل الأول 14: 40 1Sa.14.40

فَقَالَ لِجَمِيعِ إِسْرَائِيلَ: أَنْتُمْ تَكُونُونَ فِي جَانِبٍ وَأَنَا وَيُونَاثَانُ ابْنِي فِي جَانِبٍ. فَقَالَ الشَّعْبُ لِشَاوُلَ: اصْنَعْ مَا يَحْسُنُ فِي عَيْنَيْكَ.

וַיֹּ֣אמֶר אֶל;כָּל יִשְׂרָאֵ֗ל אַתֶּם֙ תִּֽהְיוּ֙ לְעֵ֣בֶר;אֶחָ֔ד וַֽאֲנִי֙ וְיוֹנָתָ֣ן בְּנִ֔י נִהְיֶ֖ה;לְעֵ֣בֶר;אֶחָ֑ד וַיֹּאמְר֤וּ הָעָם֙ אֶל;שָׁא֔וּל עֲשֵֽׂה הַטּ֥וֹב בְּעֵינֶ֖יךָ

صموئيل الأول 14: 42 1Sa.14.42

فَقَالَ شَاوُلُ: أَلْقُوا بَيْنِي وَبَيْنَ يُونَاثَانَ ابْنِي. فَأُخِذَ يُونَاثَانُ.

וַיֹּ֣אמֶר שָׁא֔וּל הַפִּ֕ילוּ בֵּינִ֕י וּבֵ֖ין יוֹנָתָ֣ן בְּנִ֑י וַיִּלָּכֵ֖ד יוֹנָתָֽן

صموئيل الأول 14: 47 1Sa.14.47

وَأَخَذَ شَاوُلُ الْمُلْكَ عَلَى إِسْرَائِيلَ، وَحَارَبَ جَمِيعَ أَعْدَائِهِ حَوَالَيْهِ: مُوآبَ وَبَنِي عَمُّونَ وَأَدُومَ وَمُلُوكَ صُوبَةَ وَالْفِلِسْطِينِيِّينَ. وَحَيْثُمَا تَوَجَّهَ غَلَبَ.

לָכַ֥ד וְשָׁא֛וּל הַמְּלוּכָ֖ה עַל יִשְׂרָאֵ֑ל וַיִּלָּ֣חֶם בְּֽכָל אֹיְבָ֡יו סָבִ֣יב בְּמוֹאָ֣ב וּבִבְנֵי עַמּ֨וֹן וּבֶאֱד֜וֹם וּבְמַלְכֵ֤י צוֹבָה֙ וּבַפְּלִשְׁתִּ֔ים וּבְכֹ֥ל;אֲשֶׁר יִפְנֶ֖ה יַרְשִֽׁיעַ

صموئيل الأول 14: 49 1Sa.14.49

وَكَانَ بَنُو شَاوُلَ: يُونَاثَانَ وَيَشْوِيَ وَمَلْكِيشُوعَ، وَاسْمَا ابْنَتَيْهِ: اسْمُ الْبِكْرِ مَيْرَبُ وَاسْمُ الصَّغِيرَةِ مِيكَالُ.

וַיִּֽהְיוּ֙ בְּנֵ֣י שָׁא֔וּל יוֹנָתָ֥ן וְיִשְׁוִ֖י וּמַלְכִּי;שׁ֑וּעַ וְשֵׁם֙ שְׁתֵּ֣י;בְנֹתָ֔יו שֵׁ֤ם הַבְּכִירָה֙ מֵרַ֔ב וְשֵׁ֥ם הַקְּטַנָּ֖ה מִיכַֽל

صموئيل الأول 14: 50 1Sa.14.50

وَاسْمُ امْرَأَةِ شَاوُلَ أَخِينُوعَمُ بِنْتُ أَخِيمَعَصَ، وَاسْمُ رَئِيسِ جَيْشِهِ أَبِينَيْرُ بْنُ نَيْرَ عَمِّ شَاوُلَ.

וְשֵׁם֙ אֵ֣שֶׁת שָׁא֔וּל אֲחִינֹ֖עַם בַּת אֲחִימָ֑עַץ וְשֵׁ֤ם שַׂר צְבָאוֹ֙ אֲבִינֵ֔ר בֶּן נֵ֖ר דּ֥וֹד שָׁאֽוּל

صموئيل الأول 14: 51 1Sa.14.51

وَقَيْسُ أَبُو شَاوُلَ وَنَيْرُ أَبُو أَبْنَيْرَ ابْنَا أَبِيئِيلَ.

וְקִ֧ישׁ אֲבִֽי שָׁא֛וּל וְנֵ֥ר אֲבִֽי אַבְנֵ֖ר בֶּן אֲבִיאֵֽל

صموئيل الأول 15: 6 1Sa.15.6

وَقَالَ شَاوُلُ لِلْقَيْنِيِّينَ: اذْهَبُوا حِيدُوا انْزِلُوا مِنْ وَسَطِ الْعَمَالِقَةِ لِئَلاَّ أُهْلِكَكُمْ مَعَهُمْ، وَأَنْتُمْ قَدْ فَعَلْتُمْ مَعْرُوفًا مَعَ جَمِيعِ بَنِي إِسْرَائِيلَ عِنْدَ صُعُودِهِمْ مِنْ مِصْرَ. فَحَادَ الْقَيْنِيُّ مِنْ وَسَطِ عَمَالِيقَ.

וַיֹּ֣אמֶר שָׁא֣וּל אֶֽל;הַקֵּינִ֡י לְכוּ֩ סֻּ֨רוּ רְד֜וּ מִתּ֣וֹךְ עֲמָלֵקִ֗י פֶּן אֹֽסִפְךָ֙ עִמּ֔וֹ וְאַתָּ֞ה עָשִׂ֤יתָה חֶ֙סֶד֙ עִם כָּל בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל בַּעֲלוֹתָ֖ם מִמִּצְרָ֑יִם וַיָּ֥סַר קֵינִ֖י מִתּ֥וֹךְ עֲמָלֵֽק

صموئيل الأول 16: 1 1Sa.16.1

فَقَالَ الرَّبُّ لِصَمُوئِيلَ: حَتَّى مَتَى تَنُوحُ عَلَى شَاوُلَ، وَأَنَا قَدْ رَفَضْتُهُ عَنْ أَنْ يَمْلِكَ عَلَى إِسْرَائِيلَ. اِمْلأْ قَرْنَكَ دُهْنًا وَتَعَالَ أُرْسِلْكَ إِلَى يَسَّى الْبَيْتَلَحْمِيِّ، لأَنِّي قَدْ رَأَيْتُ لِي فِي بَنِيهِ مَلِكًا.

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל;שְׁמוּאֵ֗ל עַד מָתַי֙ אַתָּה֙;מִתְאַבֵּ֣ל אֶל שָׁא֔וּל וַאֲנִ֣י מְאַסְתִּ֔יו מִמְּלֹ֖ךְ עַל יִשְׂרָאֵ֑ל מַלֵּ֨א קַרְנְךָ֜ שֶׁ֗מֶן וְלֵ֤ךְ אֶֽשְׁלָחֲךָ֙ אֶל יִשַׁ֣י בֵּֽית;הַלַּחְמִ֔י כִּֽי רָאִ֧יתִי לִ֖י בְּבָנָ֛יו מֶֽלֶךְ

صموئيل الأول 16: 5 1Sa.16.5

فَقَالَ: سَلاَمٌ. قَدْ جِئْتُ لأَذْبَحَ لِلرَّبِّ. تَقَدَّسُوا وَتَعَالَوْا مَعِي إِلَى الذَّبِيحَةِ. وَقَدَّسَ يَسَّى وَبَنِيهِ وَدَعَاهُمْ إِلَى الذَّبِيحَةِ.

וַיֹּ֣אמֶר שָׁל֗וֹם בָּ֔אתִי לִזְבֹּ֤חַ לַֽיהוָה֙ הִֽתְקַדְּשׁ֔וּ וּבָאתֶ֥ם אִתִּ֖י בַּזָּ֑בַח וַיְקַדֵּ֤שׁ יִשַׁי֙ בָּנָ֔יו וַיִּקְרָ֥א;לָהֶ֖ם לַזָּֽבַח

صموئيل الأول 16: 10 1Sa.16.10

وَعَبَّرَ يَسَّى بَنِيهِ السَّبْعَةَ أَمَامَ صَمُوئِيلَ، فَقَالَ صَمُوئِيلُ لِيَسَّى: الرَّبُّ لَمْ يَخْتَرْ هؤُلاَءِ.

וַיַּעֲבֵ֥ר יִשַׁ֛י בָּנָ֖יו שִׁבְעַ֥ת לִפְנֵ֣י שְׁמוּאֵ֑ל וַיֹּ֤אמֶר שְׁמוּאֵל֙ אֶל;יִשַׁ֔י יְהוָ֖ה לֹא בָחַ֥ר בָּאֵֽלֶּה

صموئيل الأول 16: 18 1Sa.16.18

فَأَجَابَ وَاحِدٌ مِنَ الْغِلْمَانِ وَقَالَ: هُوَذَا قَدْ رَأَيْتُ ابْنًا لِيَسَّى الْبَيْتَلَحْمِيِّ يُحْسِنُ الضَّرْبَ، وَهُوَ جَبَّارُ بَأْسٍ وَرَجُلُ حَرْبٍ، وَفَصِيحٌ وَرَجُلٌ جَمِيلٌ، وَالرَّبُّ مَعَهُ.

וַיַּעַן֩ אֶחָ֨ד מֵהַנְּעָרִ֜ים וַיֹּ֗אמֶר הִנֵּ֨ה רָאִ֜יתִי בֵּ֣ן לְיִשַׁי֮ בֵּ֣ית;הַלַּחְמִי֒ יֹדֵ֣עַ נַ֠גֵּן וְגִבּ֨וֹר חַ֜יִל וְאִ֧ישׁ מִלְחָמָ֛ה וּנְב֥וֹן;דָּבָ֖ר וְאִ֣ישׁ תֹּ֑אַר וַיהוָ֖ה עִמּֽוֹ

صموئيل الأول 16: 19 1Sa.16.19

فَأَرْسَلَ شَاوُلُ رُسُلاً إِلَى يَسَّى يَقُولُ: أَرْسِلْ إِلَيَّ دَاوُدَ ابْنَكَ الَّذِي مَعَ الْغَنَمِ.

וַיִּשְׁלַ֥ח שָׁא֛וּל מַלְאָכִ֖ים אֶל יִשָׁ֑י וַיֹּ֕אמֶר שִׁלְחָ֥ה אֵלַ֛י דָּוִ֥ד בִּנְךָ֖ אֲשֶׁ֥ר בַּצֹּֽאן

صموئيل الأول 16: 20 1Sa.16.20

فَأَخَذَ يَسَّى حِمَارًا خُبْزًا وَزِقَّ خَمْرٍ وَجَدْيَ مِعْزًى، وَأَرْسَلَهَا بِيَدِ دَاوُدَ ابْنِهِ إِلَى شَاوُلَ.

וַיִּקַּ֨ח יִשַׁ֜י חֲמ֥וֹר לֶ֙חֶם֙ וְנֹ֣אד יַ֔יִן וּגְדִ֥י עִזִּ֖ים;אֶחָ֑ד וַיִּשְׁלַ֛ח בְּיַד דָּוִ֥ד בְּנ֖וֹ אֶל שָׁאֽוּל

صموئيل الأول 17: 12 1Sa.17.12

وَدَاوُدُ هُوَ ابْنُ ذلِكَ الرَّجُلِ الأَفْرَاتِيِّ مِنْ بَيْتِ لَحْمِ يَهُوذَا الَّذِي اسْمُهُ يَسَّى وَلَهُ ثَمَانِيَةُ بَنِينَ. وَكَانَ الرَّجُلُ فِي أَيَّامِ شَاوُلَ قَدْ شَاخَ وَكَبِرَ بَيْنَ النَّاسِ.

וְדָוִד֩ בֶּן הַזֶּ֗ה אִ֨ישׁ אֶפְרָתִ֜י מִבֵּ֥ית לֶ֙חֶם֙ יְהוּדָ֔ה וּשְׁמ֣וֹ יִשַׁ֔י וְל֖וֹ שְׁמֹנָ֣ה בָנִ֑ים וְהָאִישׁ֙ בִּימֵ֣י שָׁא֔וּל זָקֵ֖ן בָּ֥א בַאֲנָשִֽׁים

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (4860 آية)