ك
إصحاح
H1120
H1121. ben
H1122
المعنى المختصر للكلمة
ben: a son (as a builder of the family name), in the widest sense (of literal and figurative relationship, including grandson, subject, nation, quality or condition, etc., (like father or brother), etc.)
اللفظ الأصلي בֵּן
نوع الكلمة اسم مذكر
طريقة النطق ben (bane)
تكرار الورود في الكتاب 4860 مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
المعنى والشرح المفصل

a son (as a builder of the family name), in the widest sense (of literal and figurative relationship, including grandson, subject, nation, quality or condition, etc., (like father or brother), etc.)

الإنجليزية — KJV Translation Tags
[phrase] afflicted age (Ahoh-) (Ammon-) (Hachmon-) (Lev-) ite (anoint-) ed one appointed to ([phrase]) arrow (Assyr-) (Babylon-) (Egypt-) (Grec-) ian one born bough branch breed [phrase] (young) bullock [phrase] (young) calf [idiom] came up in child colt [idiom] common [idiom] corn daughter [idiom] of first [phrase] firstborn foal [phrase] very fruitful [phrase] postage [idiom] in [phrase] kid [phrase] lamb ([phrase]) man meet [phrase] mighty [phrase] nephew old ([phrase]) people [phrase] rebel [phrase] robber [idiom] servant born [idiom] soldier son [phrase] spark [phrase] steward [phrase] stranger [idiom] surely them of [phrase] tumultuous one [phrase] valiant(-est) whelp worthy young (one) youth

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

בֶּן (1141×) בְּנֵ֣י (474×) בְּנֵ֥י (287×) בֶן (261×) בְנֵֽי (171×) בְּנֵי (149×) בְּנֵֽי (142×) בְנֵי (93×)

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (4860 آية)

شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
وَمَلَكَ يَهُوشَافَاطُ ابْنُهُ عِوَضًا عَنْهُ وَتَشَدَّدَ عَلَى إِسْرَائِيلَ.
וַיִּמְלֹ֛ךְ יְהוֹשָׁפָ֥ט בְּנ֖וֹ תַּחְתָּ֑יו וַיִּתְחַזֵּ֖ק עַל יִשְׂרָאֵֽל
وَبِجَانِبِهِ عَمَسْيَا بْنُ زِكْرِي الْمُنْتَدِبُ لِلرَّبِّ وَمَعَهُ مِئَتَا أَلْفِ جَبَّارِ بَأْسٍ.
וְעַל;יָדוֹ֙ עֲמַסְיָ֣ה בֶן זִכְרִ֔י הַמִּתְנַדֵּ֖ב לַיהוָ֑ה וְעִמּ֛וֹ מָאתַ֥יִם אֶ֖לֶף גִּבּ֥וֹר חָֽיִל
فَقَالَ مَلِكُ إِسْرَائِيلَ لِيَهُوشَافَاطَ: بَعْدُ رَجُلٌ وَاحِدٌ لِسُؤَالِ الرَّبِّ بِهِ، وَلكِنَّنِي أُبْغِضُهُ لأَنَّهُ لاَ يَتَنَبَّأُ عَلَيَّ خَيْرًا بَلْ شَرًّا كُلَّ أَيَّامِهِ، وَهُوَ مِيخَا بْنُ يَمْلَةَ. فَقَالَ يَهُوشَافَاطُ: لاَ يَقُلِ الْمَلِكُ هكَذَا.
וַיֹּ֣אמֶר מֶֽלֶךְ יִשְׂרָאֵ֣ל אֶֽל;יְהוֹשָׁפָ֡ט ע֣וֹד אִישׁ אֶחָ֡ד לִדְרוֹשׁ֩ יְהוָ֨ה מֵֽאֹת֜וֹ וַאֲנִ֣י שְׂנֵאתִ֗יהוּ כִּֽי אֵ֠ינֶנּוּ מִתְנַבֵּ֨א עָלַ֤י לְטוֹבָה֙ כִּ֣י לְרָעָ֔ה כָל יָמָ֣יו ה֖וּא מִיכָ֣יְהוּ בֶן יִמְלָ֑א וַיֹּ֙אמֶר֙ יְה֣וֹשָׁפָ֔ט אַל יֹאמַ֥ר הַמֶּ֖לֶךְ כֵּֽן
فَدَعَا مَلِكُ إِسْرَائِيلَ خَصِيًّا وَقَالَ: أَسْرِعْ بِمِيخَا بْنِ يَمْلَةَ.
וַיִּקְרָא֙ מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֔ל סָרִ֖יס;אֶחָ֑ד וַיֹּ֕אמֶר מַהֵ֖ר מִיכָ֥יְהוּ בֶן יִמְלָֽא
وَعَمِلَ صِدْقِيَّا بْنُ كَنْعَنَةَ لِنَفْسِهِ قُرُونَ حَدِيدٍ وَقَالَ: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: بِهذِهِ تَنْطَحُ الأَرَامِيِّينَ حَتَّى يَفْنَوْا.
וַיַּ֥עַשׂ צִדְקִיָּ֥הוּ בֶֽן כְּנַעֲנָ֖ה ל֛וֹ קַרְנֵ֣י בַרְזֶ֑ל וַיֹּ֙אמֶר֙ כֹּֽה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה בְּאֵ֛לֶּה תְּנַגַּ֥ח אֲרָ֖ם עַד כַּלּוֹתָֽם
فَتَقَدَّمَ صِدْقِيَّا بْنُ كَنْعَنَةَ وَضَرَبَ مِيخَا عَلَى الْفَكِّ وَقَالَ: مِنْ أَيِّ طَرِيق عَبَرَ رُوحُ الرَّبِّ مِنِّي لِيُكَلِّمَك..
וַיִּגַּשׁ֙ צִדְקִיָּ֣הוּ בֶֽן כְּנַעֲנָ֔ה וַיַּ֥ךְ מִיכָ֖יְהוּ עַל הַלֶּ֑חִי וַיֹּ֗אמֶר אֵ֣י זֶ֤ה הַדֶּ֙רֶךְ֙ עָבַ֧ר רֽוּחַ יְהוָ֛ה מֵאִתִּ֖י לְדַבֵּ֥ר;אֹתָֽךְ
فَقَالَ مَلِكُ إِسْرَائِيلَ: خُذُوا مِيخَا وَرُدُّوهُ إِلَى أَمُّونَ رَئِيسِ الْمَدِينَةِ وَإِلَى يُوآشَ ابْنِ الْمَلِكِ،
וַיֹּ֙אמֶר֙ מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֔ל קְחוּ֙ מִיכָ֔יְהוּ וַהֲשִׁיבֻ֖הוּ אֶל אָמ֣וֹן שַׂר הָעִ֑יר וְאֶל יוֹאָ֖שׁ בֶּן הַמֶּֽלֶךְ
وَخَرَجَ لِلِقَائِهِ يَاهُو بْنُ حَنَانِي الرَّائِي وَقَالَ لِلْمَلِكِ يَهُوشَافَاطَ: أَتُسَاعِدُ الشِّرِّيرَ وَتُحِبُّ مُبْغِضِي الرَّبِّ. فَلِذلِكَ الْغَضَبُ عَلَيْكَ مِنْ قِبَلِ الرَّبِّ.
וַיֵּצֵ֣א אֶל;פָּנָ֗יו יֵה֣וּא בֶן חֲנָ֘נִי֮ הַחֹזֶה֒ וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל;הַמֶּ֣לֶךְ יְהוֹשָׁפָ֔ט לַעְזֹ֔ר הֲלָרָשָׁ֣ע תֶּאֱהָ֑ב וּלְשֹׂנְאֵ֥י יְהוָ֖ה וּבָזֹאת֙ קֶּ֔צֶף עָלֶ֣יךָ מִלִּפְנֵ֖י יְהוָֽה
وَهُوَذَا أَمَرْيَا الْكَاهِنُ الرَّأْسُ عَلَيْكُمْ فِي كُلِّ أُمُورِ الرَّبِّ، وَزَبَدْيَا بْنُ يَشْمَعِئِيلَ الرَّئِيسُ عَلَى بَيْتِ يَهُوذَا فِي كُلِّ أُمُورِ الْمَلِكِ، وَالْعُرَفَاءُ اللاَّوِيُّونَ أَمَامَكُمْ. تَشَدَّدُوا وَافْعَلُوا، وَلِْيَكُنِ الرَّبُّ مَعَ الصَّالِحِ.
וְהִנֵּ֡ה אֲמַרְיָ֣הוּ כֹהֵן֩ הָרֹ֨אשׁ עֲלֵיכֶ֜ם לְכֹ֣ל דְּבַר יְהוָ֗ה וּזְבַדְיָ֨הוּ בֶן יִשְׁמָעֵ֜אל הַנָּגִ֤יד לְבֵית יְהוּדָה֙ לְכֹ֣ל דְּבַר הַמֶּ֔לֶךְ וְשֹׁטְרִ֥ים הַלְוִיִּ֖ם לִפְנֵיכֶ֑ם חִזְק֣וּ וַעֲשׂ֔וּ וִיהִ֥י יְהוָ֖ה עִם הַטּֽוֹב
ثُمَّ بَعْدَ ذلِكَ أَتَى بَنُو مُوآبَ وَبَنُو عَمُّونَ وَمَعَهُمُ الْعَمُّونِيُّونَ عَلَى يَهُوشَافَاطَ لِلْمُحَارَبَةِ.
וַיְהִ֣י אַֽחֲרֵיכֵ֡ן בָּ֣אוּ בְנֵי מוֹאָב֩ וּבְנֵ֨י עַמּ֜וֹן וְעִמָּהֶ֧ם מֵֽהָעַמּוֹנִ֛ים עַל יְהוֹשָׁפָ֖ט לַמִּלְחָמָֽה
ثُمَّ بَعْدَ ذلِكَ أَتَى بَنُو مُوآبَ وَبَنُو عَمُّونَ وَمَعَهُمُ الْعَمُّونِيُّونَ عَلَى يَهُوشَافَاطَ لِلْمُحَارَبَةِ.
וַיְהִ֣י אַֽחֲרֵיכֵ֡ן בָּ֣אוּ בְנֵי מוֹאָב֩ וּבְנֵ֨י עַמּ֜וֹן וְעִמָּהֶ֧ם מֵֽהָעַמּוֹנִ֛ים עַל יְהוֹשָׁפָ֖ט לַמִּלְחָמָֽה
وَالآنَ هُوَذَا بَنُو عَمُّونَ وَمُوآبُ وَجَبَلُ سَاعِيرَ، الَّذِينَ لَمْ تَدَعْ إِسْرَائِيلَ يَدْخُلُونَ إِلَيْهِمْ حِينَ جَاءُوا مِنْ أَرْضِ مِصْرَ، بَلْ مَالُوا عَنْهُمْ وَلَمْ يُهْلِكُوهُمْ،
וְעַתָּ֡ה הִנֵּה֩ בְנֵֽי עַמּ֨וֹן וּמוֹאָ֜ב וְהַר שֵׂעִ֗יר אֲ֠שֶׁר לֹֽא נָתַ֤תָּה לְיִשְׂרָאֵל֙ לָב֣וֹא בָהֶ֔ם בְּבֹאָ֖ם מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם כִּ֛י סָ֥רוּ מֵעֲלֵיהֶ֖ם וְלֹ֥א הִשְׁמִידֽוּם
وَكَانَ كُلُّ يَهُوذَا وَاقِفِينَ أَمَامَ الرَّبِّ مَعَ أَطْفَالِهِمْ وَنِسَائِهِمْ وَبَنِيهِمْ.
וְכָ֨ל יְהוּדָ֔ה עֹמְדִ֖ים לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה גַּם טַפָּ֖ם נְשֵׁיהֶ֥ם וּבְנֵיהֶֽם
وَإِنَّ يَحْزَئِيلَ بْنَ زَكَرِيَّا بْنِ بَنَايَا بْنِ يَعِيئِيلَ بْنِ مَتَّنِيَّا اللاَّوِيَِّ مِنْ بَنِي آسَافَ، كَانَ عَلَيْهِ رُوحُ الرَّبِّ فِي وَسَطِ الْجَمَاعَةِ،
וְיַחֲזִיאֵ֡ל בֶּן זְכַרְיָ֡הוּ בֶּן בְּ֠נָיָה בֶּן יְעִיאֵ֧ל בֶּן מַתַּנְיָ֛ה הַלֵּוִ֖י מִן בְּנֵ֣י אָסָ֑ף הָיְתָ֤ה עָלָיו֙ ר֣וּחַ יְהוָ֔ה בְּת֖וֹךְ הַקָּהָֽל
وَإِنَّ يَحْزَئِيلَ بْنَ زَكَرِيَّا بْنِ بَنَايَا بْنِ يَعِيئِيلَ بْنِ مَتَّنِيَّا اللاَّوِيَِّ مِنْ بَنِي آسَافَ، كَانَ عَلَيْهِ رُوحُ الرَّبِّ فِي وَسَطِ الْجَمَاعَةِ،
וְיַחֲזִיאֵ֡ל בֶּן זְכַרְיָ֡הוּ בֶּן בְּ֠נָיָה בֶּן יְעִיאֵ֧ל בֶּן מַתַּנְיָ֛ה הַלֵּוִ֖י מִן בְּנֵ֣י אָסָ֑ף הָיְתָ֤ה עָלָיו֙ ר֣וּחַ יְהוָ֔ה בְּת֖וֹךְ הַקָּהָֽל
وَإِنَّ يَحْزَئِيلَ بْنَ زَكَرِيَّا بْنِ بَنَايَا بْنِ يَعِيئِيلَ بْنِ مَتَّنِيَّا اللاَّوِيَِّ مِنْ بَنِي آسَافَ، كَانَ عَلَيْهِ رُوحُ الرَّبِّ فِي وَسَطِ الْجَمَاعَةِ،
וְיַחֲזִיאֵ֡ל בֶּן זְכַרְיָ֡הוּ בֶּן בְּ֠נָיָה בֶּן יְעִיאֵ֧ל בֶּן מַתַּנְיָ֛ה הַלֵּוִ֖י מִן בְּנֵ֣י אָסָ֑ף הָיְתָ֤ה עָלָיו֙ ר֣וּחַ יְהוָ֔ה בְּת֖וֹךְ הַקָּהָֽל
وَإِنَّ يَحْزَئِيلَ بْنَ زَكَرِيَّا بْنِ بَنَايَا بْنِ يَعِيئِيلَ بْنِ مَتَّنِيَّا اللاَّوِيَِّ مِنْ بَنِي آسَافَ، كَانَ عَلَيْهِ رُوحُ الرَّبِّ فِي وَسَطِ الْجَمَاعَةِ،
וְיַחֲזִיאֵ֡ל בֶּן זְכַרְיָ֡הוּ בֶּן בְּ֠נָיָה בֶּן יְעִיאֵ֧ל בֶּן מַתַּנְיָ֛ה הַלֵּוִ֖י מִן בְּנֵ֣י אָסָ֑ף הָיְתָ֤ה עָלָיו֙ ר֣וּחַ יְהוָ֔ה בְּת֖וֹךְ הַקָּהָֽל
وَإِنَّ يَحْزَئِيلَ بْنَ زَكَرِيَّا بْنِ بَنَايَا بْنِ يَعِيئِيلَ بْنِ مَتَّنِيَّا اللاَّوِيَِّ مِنْ بَنِي آسَافَ، كَانَ عَلَيْهِ رُوحُ الرَّبِّ فِي وَسَطِ الْجَمَاعَةِ،
וְיַחֲזִיאֵ֡ל בֶּן זְכַרְיָ֡הוּ בֶּן בְּ֠נָיָה בֶּן יְעִיאֵ֧ל בֶּן מַתַּנְיָ֛ה הַלֵּוִ֖י מִן בְּנֵ֣י אָסָ֑ף הָיְתָ֤ה עָלָיו֙ ר֣וּחַ יְהוָ֔ה בְּת֖וֹךְ הַקָּהָֽל
فَقَامَ اللاَّوِيُّونَ مِنْ بَنِي الْقَهَاتِيِّينَ وَمِنْ بَنِي الْقُورَحِيِّينَ لِيُسَبِّحُوا الرَّبَّ إِلهَ إِسْرَائِيلَ بِصَوْتٍ عَظِيمٍ جِدًّا.
וַיָּקֻ֧מוּ הַלְוִיִּ֛ם מִן בְּנֵ֥י הַקְּהָתִ֖ים וּמִן בְּנֵ֣י הַקָּרְחִ֑ים לְהַלֵּ֗ל לַיהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל בְּק֥וֹל גָּד֖וֹל לְמָֽעְלָה
فَقَامَ اللاَّوِيُّونَ مِنْ بَنِي الْقَهَاتِيِّينَ وَمِنْ بَنِي الْقُورَحِيِّينَ لِيُسَبِّحُوا الرَّبَّ إِلهَ إِسْرَائِيلَ بِصَوْتٍ عَظِيمٍ جِدًّا.
וַיָּקֻ֧מוּ הַלְוִיִּ֛ם מִן בְּנֵ֥י הַקְּהָתִ֖ים וּמִן בְּנֵ֣י הַקָּרְחִ֑ים לְהַלֵּ֗ל לַיהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל בְּק֥וֹל גָּד֖וֹל לְמָֽעְלָה
وَلَمَّا ابْتَدَأُوا فِي الْغِنَاءِ وَالتَّسْبِيحِ جَعَلَ الرَّبُّ أَكْمِنَةً عَلَى بَنِي عَمُّونَ وَمُوآبَ وَجَبَلِ سَاعِيرَ الآتِينَ عَلَى يَهُوذَا فَانْكَسَرُوا.
וּבְעֵת֩ הֵחֵ֨לּוּ בְרִנָּ֜ה וּתְהִלָּ֗ה נָתַ֣ן יְהוָ֣ה מְ֠אָֽרְבִים עַל בְּנֵ֨י עַמּ֜וֹן מוֹאָ֧ב וְהַר שֵׂעִ֛יר הַבָּאִ֥ים לִֽיהוּדָ֖ה וַיִּנָּגֵֽפוּ
وَقَامَ بَنُو عَمُّونَ وَمُوآبُ عَلَى سُكَّانِ جَبَلِ سَاعِير لِيُحَرِّمُوهُمْ وَيُهْلِكُوهُمْ. وَلَمَّا فَرَغُوا مِنْ سُكَّانِ سَاعِير سَاعَدَ بَعْضُهُمْ عَلَى إِهْلاَكِ بَعْضٍ.
וַ֠יַּֽעַמְדוּ בְּנֵ֨י עַמּ֧וֹן וּמוֹאָ֛ב עַל יֹשְׁבֵ֥י הַר שֵׂעִ֖יר לְהַחֲרִ֣ים וּלְהַשְׁמִ֑יד וּכְכַלּוֹתָם֙ בְּיוֹשְׁבֵ֣י שֵׂעִ֔יר עָזְר֥וּ אִישׁ לְמַשְׁחִֽית בְּרֵעֵ֖הוּ
وَمَلَكَ يَهُوشَافَاطُ عَلَى يَهُوذَا. كَانَ ابْنَ خَمْسٍ وَثَلاَثِينَ سَنَةً حِينَ مَلَكَ، وَمَلَكَ خَمْسًا وَعِشْرِينَ سَنَةً فِي أُورُشَلِيمَ، وَاسْمُ أُمِّهِ عَزُوبَةُ بِنْتُ شَلْحِي.
וַיִּמְלֹ֥ךְ יְהוֹשָׁפָ֖ט עַל יְהוּדָ֑ה בֶּן וְחָמֵ֨שׁ שְׁלֹשִׁים֩ שָׁנָ֜ה בְּמָלְכ֗וֹ מָלַ֣ךְ וְחָמֵ֤שׁ וְעֶשְׂרִ֨ים שָׁנָה֙ בִּֽירוּשָׁלִַ֔ם וְשֵׁ֣ם אִמּ֔וֹ עֲזוּבָ֖ה בַּת שִׁלְחִֽי
وَبَقِيَّةُ أُمُورِ يَهُوشَافَاطَ الأُولَى وَالأَخِيرَةِ، هَا هِيَ مَكْتُوبَةٌ فِي أَخْبَارِ يَاهُوَ بْنِ حَنَانِي الْمَذْكُورِ فِي سِفْرِ مُلُوكِ إِسْرَائِيلَ.
וְיֶ֙תֶר֙ דִּבְרֵ֣י יְהוֹשָׁפָ֔ט הָרִאשֹׁנִ֖ים וְהָאַחֲרֹנִ֑ים הִנָּ֣ם כְּתוּבִ֗ים בְּדִבְרֵי֙ יֵה֣וּא בֶן חֲנָ֔נִי הֹֽעֲלָ֔ה עַל סֵ֖פֶר מַלְכֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל
وَتَنَبَّأَ أَلِيعَزَرُ بْنُ دُودَاوَاهُو مِنْ مَرِيشَةَ عَلَى يَهُوشَافَاطَ قَائِلاً: لأَنَّكَ اتَّحَدْتَ مَعَ أَخَزْيَا، قَدِ اقْتَحَمَ الرَّبُّ أَعْمَالَكَ. فَتَكَسَّرَتِ السُّفُنُ وَلَمْ تَسْتَطِعِ السَّيْرَ إِلَى تَرْشِيشَ.
וַיִּתְנַבֵּ֞א אֱלִיעֶ֤זֶר בֶּן דֹּדָוָ֙הוּ֙ מִמָּ֣רֵשָׁ֔ה עַל יְהוֹשָׁפָ֖ט לֵאמֹ֑ר כְּהִֽתְחַבֶּרְךָ֣ עִם אֲחַזְיָ֗הוּ פָּרַ֤ץ יְהוָה֙ מַעֲשֶׂ֔יךָ וַיִּשָּׁבְר֣וּ אֳנִיּ֔וֹת וְלֹ֥א עָצְר֖וּ לָלֶ֥כֶת אֶל תַּרְשִֽׁישׁ
وَاضْطَجَعَ يَهُوشَافَاطُ مَعَ آبَائِهِ فَدُفِنَ مَعَ آبَائِهِ فِي مَدِينَةِ دَاوُدَ، وَمَلَكَ يَهُورَامُ ابْنُهُ عِوَضًا عَنْهُ.
וַיִּשְׁכַּ֤ב יְהֽוֹשָׁפָט֙ עִם אֲבֹתָ֔יו וַיִּקָּבֵ֥ר עִם אֲבֹתָ֖יו בְּעִ֣יר דָּוִ֑יד וַיִּמְלֹ֛ךְ יְהוֹרָ֥ם בְּנ֖וֹ תַּחְתָּֽיו
وَكَانَ لَهُ إِخْوَةٌ، بَنُو يَهُوشَافَاطَ: عَزَرْيَا وَيَحِيئِيلُ وَزَكَرِيَّا وَعَزَرْيَاهُو وَمِيخَائِيلُ وَشَفَطْيَا. كُلُّ هؤُلاَءِ بَنُو يَهُوشَافَاطَ مَلِكِ إِسْرَائِيلَ.
וְלֽוֹ אַחִ֞ים בְּנֵ֣י יְהוֹשָׁפָ֗ט עֲזַרְיָ֤ה וִֽיחִיאֵל֙ וּזְכַרְיָ֣הוּ וַעֲזַרְיָ֔הוּ וּמִיכָאֵ֖ל וּשְׁפַטְיָ֑הוּ כָּל אֵ֕לֶּה בְּנֵ֥י יְהוֹשָׁפָ֖ט מֶ֥לֶךְ יִשְׂרָאֵֽל
وَكَانَ لَهُ إِخْوَةٌ، بَنُو يَهُوشَافَاطَ: عَزَرْيَا وَيَحِيئِيلُ وَزَكَرِيَّا وَعَزَرْيَاهُو وَمِيخَائِيلُ وَشَفَطْيَا. كُلُّ هؤُلاَءِ بَنُو يَهُوشَافَاطَ مَلِكِ إِسْرَائِيلَ.
וְלֽוֹ אַחִ֞ים בְּנֵ֣י יְהוֹשָׁפָ֗ט עֲזַרְיָ֤ה וִֽיחִיאֵל֙ וּזְכַרְיָ֣הוּ וַעֲזַרְיָ֔הוּ וּמִיכָאֵ֖ל וּשְׁפַטְיָ֑הוּ כָּל אֵ֕לֶּה בְּנֵ֥י יְהוֹשָׁפָ֖ט מֶ֥לֶךְ יִשְׂרָאֵֽל
كَانَ يَهُورَامُ ابْنَ اثْنَتَيْنِ وَثَلاَثِينَ سَنَةً حِينَ مَلَكَ، وَمَلَكَ ثَمَانِيَ سِنِينَ فِي أُورُشَلِيمَ.
יְהוֹרָ֣ם בֶּן וּשְׁתַּ֛יִם שְׁלֹשִׁ֥ים שָׁנָ֖ה בְּמָלְכ֑וֹ מָלַ֖ךְ וּשְׁמוֹנֶ֣ה שָׁנִ֔ים בִּירוּשָׁלִָֽם
وَلَمْ يَشَإِ الرَّبُّ أَنْ يُبِيدَ بَيْتَ دَاوُدَ لأَجْلِ الْعَهْدِ الَّذِي قَطَعَهُ مَعَ دَاوُدَ، وَلأَنَّهُ قَالَ إِنَّهُ يُعْطِيهِ وَبَنِيهِ سِرَاجًا كُلَّ الأَيَّامِ.
וְלֹא אָבָ֣ה יְהוָ֗ה לְהַשְׁחִית֙ בֵּ֣ית דָּוִ֔יד לְמַ֣עַן הַבְּרִ֔ית אֲשֶׁ֥ר כָּרַ֖ת לְדָוִ֑יד וְכַאֲשֶׁ֣ר אָמַ֗ר לָתֵ֨ת;ל֥וֹ וּלְבָנָ֖יו נִ֛יר כָּל הַיָּמִֽים