ك
إصحاح
◄ H997
H998. biynâh
H999 ►
المعنى المختصر للكلمة
biynâh: understanding
اللفظ الأصلي בִּינָה
نوع الكلمة اسم مؤنث
طريقة النطق biynâh (bee-naw)
تكرار الورود في الكتاب 37 مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
مشتق من: H995 בִּין • bene • «يَفْهَمُ» • (to separate mentally)
المعنى والشرح المفصل

understanding

الإنجليزية — KJV Translation Tags
knowledge meaning [idiom] perfectly understanding wisdom

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

الْفَهْمِ. 4× الْفَهْمَ. 3× فَهْمًا. 2× فَهْمٌ. 2× فَهْمٍ 2×

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

בִּינָֽה (8×) בִינָֽה (5×) וּבִינָ֔ה (2×) מִֽבִּינָתִ֥י (1×) מִֽבִּינָתְךָ֥ (1×) לַבִּינָ֥ה (1×) לַבִּינָ֣ה (1×) וּבִינָֽה (1×)

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (37 آية)

شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
التثنية 4: 6 Deu.4.6
فَاحْفَظُوا وَاعْمَلُوا. لأَنَّ ذلِكَ حِكْمَتُكُمْ وَفِطْنَتُكُمْ أَمَامَ أَعْيُنِ الشُّعُوبِ الَّذِينَ يَسْمَعُونَ كُلَّ هذِهِ الْفَرَائِضِ، فَيَقُولُونَ: هذَا الشَّعْبُ الْعَظِيمُ إِنَّمَا هُوَ شَعْبٌ حَكِيمٌ وَفَطِنٌ.
וּשְׁמַרְתֶּם֮ וַעֲשִׂיתֶם֒ כִּ֣י הִ֤וא חָכְמַתְכֶם֙ וּבִ֣ינַתְכֶ֔ם לְעֵינֵ֖י הָעַמִּ֑ים אֲשֶׁ֣ר יִשְׁמְע֗וּן כָּל הָאֵ֔לֶּה הַחֻקִּ֣ים וְאָמְר֗וּ הַזֶּֽה הַגּ֥וֹי הַגָּד֖וֹל רַ֚ק עַם חָכָ֣ם וְנָב֔וֹן
أخبار الأيام الأول 22: 12 1Ch.22.12
إِنَّمَا يُعْطِيكَ الرَّبُّ فِطْنَةً وَفَهْمًا وَيُوصِيكَ بِإِسْرَائِيلَ لِحِفْظِ شَرِيعَةِ الرَّبِّ إِلهِكَ.
אַ֣ךְ יִֽתֶּן;לְּךָ֤ יְהוָה֙ שֵׂ֣כֶל וּבִינָ֔ה וִֽיצַוְּךָ֖ עַל;יִשְׂרָאֵ֑ל וְלִשְׁמ֕וֹר תּוֹרַ֖ת יְהוָ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ
أخبار الأيام الثاني 2: 12 2Ch.2.12
وَقَالَ حُورَامُ: مُبَارَكٌ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ الَّذِي صَنَعَ السَّمَاءَ وَالأَرْضَ، الَّذِي أَعْطَى دَاوُدَ الْمَلِكَ ابْنًا حَكِيمًا صَاحِبَ مَعْرِفَةٍ وَفَهْمٍ، الَّذِي يَبْنِي بَيْتًا لِلرَّبِّ وَبَيْتًا لِمُلْكِهِ.
וַיֹּאמֶר֮ חוּרָם֒ בָּר֤וּךְ יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֔ה הַשָּׁמַ֖יִם הָאָ֑רֶץ אֲשֶׁ֣ר נָתַן֩ לְדָוִ֨יד הַמֶּ֜לֶךְ בֵּ֣ן חָכָ֗ם יוֹדֵ֙עַ֙ שֵׂ֣כֶל וּבִינָ֔ה אֲשֶׁ֤ר יִבְנֶה בַּ֙יִת֙ לַיהוָ֔ה וּבַ֖יִת לְמַלְכוּתֽוֹ
أخبار الأيام الثاني 2: 13 2Ch.2.13
وَالآنَ أَرْسَلْتُ رَجُلاً حَكِيمًا صَاحِبَ فَهْمٍ حُورَامَ أَبِي،
וְעַתָּ֗ה שָׁלַ֧חְתִּי אִישׁ חָכָ֛ם יוֹדֵ֥עַ בִּינָ֖ה לְחוּרָ֥ם אָבִֽי
أيوب 20: 3 Job.20.3
تَعْيِيرَ تَوْبِيخِي أَسْمَعُ. وَرُوحٌ مِنْ فَهْمِي يُجِيبُنِي.
כְּלִמָּתִ֣י מוּסַ֣ר אֶשְׁמָ֑ע וְ֝ר֗וּחַ מִֽבִּינָתִ֥י יַעֲנֵֽנִי
أيوب 28: 12 Job.28.12
أَمَّا الْحِكْمَةُ فَمِنْ أَيْنَ تُوجَدُ، وَأَيْنَ هُوَ مَكَانُ الْفَهْمِ.
וְֽ֭הַחָכְמָה מֵאַ֣יִן תִּמָּצֵ֑א וְאֵ֥י זֶ֝ה מְק֣וֹם בִּינָֽה
أيوب 28: 20 Job.28.20
فَمِنْ أَيْنَ تَأْتِي الْحِكْمَةُ، وَأَيْنَ هُوَ مَكَانُ الْفَهْمِ.
מֵאַ֣יִן תָּב֑וֹא וְֽ֭הַחָכְמָה וְאֵ֥י זֶ֝֗ה מְק֣וֹם בִּינָֽה
أيوب 28: 28 Job.28.28
وَقَالَ لِلإِنْسَانِ: هُوَذَا مَخَافَةُ الرَّبِّ هِيَ الْحِكْمَةُ، وَالْحَيَدَانُ عَنِ الشَّرِّ هُوَ الْفَهْمُ.
וַיֹּ֤אמֶר לָֽאָדָ֗ם הֵ֤ן יִרְאַ֣ת אֲ֭דֹנָי הִ֣יא חָכְמָ֑ה וְס֖וּר מֵרָ֣ע בִּינָֽה
أيوب 34: 16 Job.34.16
فَإِنْ كَانَ فَهْمٌ فَاسْمَعْ هذَا، وَاصْغَ إِلَى صَوْتِ كَلِمَاتِي.
וְאִם בִּ֥ינָה שִׁמְעָה זֹּ֑את הַ֝אֲזִ֗ינָה לְק֣וֹל מִלָּֽי
أيوب 38: 4 Job.38.4
أَيْنَ كُنْتَ حِينَ أَسَّسْتُ الأَرْضَ. أَخْبِرْ إِنْ كَانَ عِنْدَكَ فَهْمٌ.
אֵיפֹ֣ה הָ֭יִיתָ בְּיָסְדִי אָ֑רֶץ הַ֝גֵּ֗ד אִם יָדַ֥עְתָּ בִינָֽה
أيوب 38: 36 Job.38.36
مَنْ وَضَعَ فِي الطَّخَاءِ حِكْمَةً، أَوْ مَنْ أَظْهَرَ فِي الشُّهُبِ فِطْنَةً.
מִי שָׁ֭ת בַּטֻּח֣וֹת חָכְמָ֑ה א֤וֹ מִֽי נָתַ֖ן לַשֶּׂ֣כְוִי בִינָֽה
أيوب 39: 17 Job.39.17
لأَنَّ اللهَ قَدْ أَنْسَاهَا الْحِكْمَةَ، وَلَمْ يَقْسِمْ لَهَا فَهْمًا.
כִּֽי אֱל֣וֹהַּ הִשָּׁ֣הּ חָכְמָ֑ה וְלֹא חָ֥לַק לָ֝֗הּ בַּבִּינָֽה
أيوب 39: 26 Job.39.26
أَمِنْ فَهْمِكَ يَسْتَقِلُّ الْعُقَابُ وَيَنْشُرُ جَنَاحَيْهِ نَحْوَ الْجَنُوبِ.
הֲֽ֭מִבִּינָ֣תְךָ יַֽאֲבֶר נֵ֑ץ יִפְרֹ֖שׂ כְּנָפָ֣יו לְתֵימָֽן
الأمثال 1: 2 Pro.1.2
لِمَعْرِفَةِ حِكْمَةٍ وَأَدَبٍ. لإِدْرَاكِ أَقْوَالِ الْفَهْمِ.
לָדַ֣עַת חָכְמָ֣ה וּמוּסָ֑ר לְ֝הָבִ֗ין אִמְרֵ֥י בִינָֽה
الأمثال 2: 3 Pro.2.3
إِنْ دَعَوْتَ الْمَعْرِفَةَ، وَرَفَعْتَ صَوْتَكَ إِلَى الْفَهْمِ،
כִּ֤י;אִ֣ם תִקְרָ֑א לַבִּינָ֣ה תִּתֵּ֥ן קוֹלֶֽךָ לַ֝תְּבוּנָ֗ה
الأمثال 3: 5 Pro.3.5
تَوَكَّلْ عَلَى الرَّبِّ بِكُلِّ قَلْبِكَ، وَعَلَى فَهْمِكَ لاَ تَعْتَمِدْ.
בְּטַ֣ח אֶל יְ֭הוָה בְּכָל לִבֶּ֑ךָ וְאֶל בִּֽ֝ינָתְךָ֗ אַל תִּשָּׁעֵֽן
الأمثال 4: 1 Pro.4.1
اِسْمَعُوا أَيُّهَا الْبَنُونَ تَأْدِيبَ الأَبِ، وَاصْغُوا لأَجْلِ مَعْرِفَةِ الْفَهْمِ،
שִׁמְע֣וּ בָ֭נִים מ֣וּסַר אָ֑ב וְ֝הַקְשִׁ֗יבוּ לָדַ֥עַת בִּינָֽה
الأمثال 4: 5 Pro.4.5
اِقْتَنِ الْحِكْمَةَ. اقْتَنِ الْفَهْمَ. لاَ تَنْسَ وَلاَ تُعْرِضْ عَنْ كَلِمَاتِ فَمِي.
קְנֵ֣ה חָ֭כְמָה קְנֵ֣ה בִינָ֑ה אַל תִּשְׁכַּ֥ח וְאַל תֵּ֝֗ט מֵֽאִמְרֵי פִֽי
الأمثال 4: 7 Pro.4.7
الْحِكْمَةُ هِيَ الرَّأْسُ. فَاقْتَنِ الْحِكْمَةَ، وَبِكُلِّ مُقْتَنَاكَ اقْتَنِ الْفَهْمَ.
חָ֭כְמָה רֵאשִׁ֣ית קְנֵ֣ה חָכְמָ֑ה וּבְכָל קִ֝נְיָנְךָ֗ קְנֵ֣ה בִינָֽה
الأمثال 7: 4 Pro.7.4
قُلْ لِلْحِكْمَةِ: أَنْتِ أُخْتِي وَادْعُ الْفَهْمَ ذَا قَرَابَةٍ.
אֱמֹ֣ר לַֽ֭חָכְמָה אָ֑תְּ אֲחֹ֣תִי תִקְרָֽא לַבִּינָ֥ה וּ֝מֹדָ֗ע
الأمثال 8: 14 Pro.8.14
لِي الْمَشُورَةُ وَالرَّأْيُ. أَنَا الْفَهْمُ. لِي الْقُدْرَةُ.
לִֽי עֵ֭צָה וְתוּשִׁיָּ֑ה אֲנִ֥י בִ֝ינָ֗ה לִ֣י גְבוּרָֽה
الأمثال 9: 6 Pro.9.6
اُتْرُكُوا الْجَهَالاَتِ فَتَحْيَوْا، وَسِيرُوا فِي طَرِيقِ الْفَهْمِ.
עִזְב֣וּ פְתָאיִ֣ם וִֽחְי֑וּ וְ֝אִשְׁר֗וּ בְּדֶ֣רֶךְ בִּינָֽה
الأمثال 9: 10 Pro.9.10
بَدْءُ الْحِكْمَةِ مَخَافَةُ الرَّبِّ، وَمَعْرِفَةُ الْقُدُّوسِ فَهْمٌ.
תְּחִלַּ֣ת חָ֭כְמָה יִרְאַ֣ת יְהוָ֑ה וְדַ֖עַת קְדֹשִׁ֣ים בִּינָֽה
الأمثال 16: 16 Pro.16.16
قِنْيَةُ الْحِكْمَةِ كَمْ هِيَ خَيْرٌ مِنَ الذَّهَبِ، وَقِنْيَةُ الْفَهْمِ تُخْتَارُ عَلَى الْفِضَّةِ.
קְֽנֹה חָכְמָ֗ה מַה טּ֥וֹב מֵחָר֑וּץ וּקְנ֥וֹת בִּ֝ינָ֗ה נִבְחָ֥ר מִכָּֽסֶף
الأمثال 23: 4 Pro.23.4
لاَ تَتْعَبْ لِكَيْ تَصِيرَ غَنِيًّا. كُفَّ عَنْ فِطْنَتِكَ.
אַל תִּיגַ֥ע לְֽהַעֲשִׁ֑יר חֲדָֽל מִֽבִּינָתְךָ֥
الأمثال 23: 23 Pro.23.23
اِقْتَنِ الْحَقَّ وَلاَ تَبِعْهُ، وَالْحِكْمَةَ وَالأَدَبَ وَالْفَهْمَ.
קְ֭נֵה אֱמֶ֣ת וְאַל תִּמְכֹּ֑ר חָכְמָ֖ה וּמוּסָ֣ר וּבִינָֽה
الأمثال 30: 2 Pro.30.2
إِنِّي أَبْلَدُ مِن كُلِّ إِنْسَانٍ، وَلَيْسَ لِي فَهْمُ إِنْسَانٍ،
כִּ֤י;אָנֹכִ֣י בַ֣עַר מֵאִ֑ישׁ וְלֹֽא לִֽי בִינַ֖ת אָדָ֣ם
إشعياء 11: 2 Isa.11.2
وَيَحُلُّ عَلَيْهِ رُوحُ الرَّبِّ، رُوحُ الْحِكْمَةِ وَالْفَهْمِ، رُوحُ الْمَشُورَةِ وَالْقُوَّةِ، رُوحُ الْمَعْرِفَةِ وَمَخَافَةِ الرَّبِّ.
וְנָחָ֥ה עָלָ֖יו ר֣וּחַ יְהוָ֑ה ר֧וּחַ חָכְמָ֣ה וּבִינָ֗ה ר֤וּחַ עֵצָה֙ וּגְבוּרָ֔ה ר֥וּחַ דַּ֖עַת וְיִרְאַ֥ת יְהוָֽה
إشعياء 27: 11 Isa.27.11
حِينَمَا تَيْبَسُ أَغْصَانُهَا تَتَكَسَّرُ، فَتَأْتِي نِسَاءٌ وَتُوقِدُهَا. لأَنَّهُ لَيْسَ شَعْبًا ذَا فَهْمٍ، لِذلِكَ لاَ يَرْحَمُهُ صَانِعُهُ وَلاَ يَتَرَأَّفُ عَلَيْهِ جَابِلُهُ.
בִּיבֹ֤שׁ קְצִירָהּ֙ תִּשָּׁבַ֔רְנָה בָּא֖וֹת נָשִׁ֕ים מְאִיר֣וֹת;אוֹתָ֑הּ ה֔וּא;כִּ֣י לֹ֤א עַם בִּינוֹת֙ כֵּן֙;עַל לֹֽא יְרַחֲמֶ֣נּוּ עֹשֵׂ֔הוּ לֹ֥א יְחֻנֶּֽנּוּ וְיֹצְר֖וֹ
إشعياء 29: 14 Isa.29.14
لِذلِكَ هأَنَذَا أَعُودُ أَصْنَعُ بِهذَا الشَّعْبِ عَجَبًا وَعَجِيبًا، فَتَبِيدُ حِكْمَةُ حُكَمَائِهِ، وَيَخْتَفِي فَهْمُ فُهَمَائِهِ.
לָכֵ֗ן הִנְנִ֥י יוֹסִ֛ף לְהַפְלִ֥יא הַזֶּ֖ה הָֽעָם הַפְלֵ֣א וָפֶ֑לֶא וְאָֽבְדָה֙ חָכְמַ֣ת חֲכָמָ֔יו תִּסְתַּתָּֽר וּבִינַ֥ת נְבֹנָ֖יו