المعنى المختصر للكلمة
shomᵉrown:
Shomeron, a place in Palestine
اللفظ الأصلي
שֹׁמְרוֹן
نوع الكلمة
Proper Noun Locative
طريقة النطق
shomᵉrown
(sho-mer-one)
تكرار الورود في الكتاب
109
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
المعنى والشرح المفصل
Shomeron, a place in Palestine
الإنجليزية — KJV Translation Tags
Samaria
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
שֹׁמְרֽוֹן (14×)
בְּשֹׁ֣מְר֔וֹן (11×)
שֹֽׁמְר֔וֹן (10×)
שֹׁמְר֖וֹן (8×)
שֹׁמְר֑וֹן (8×)
שֹׁמְר֔וֹן (7×)
בְּשֹׁמְרֽוֹן (7×)
בְּשֹׁמְר֑וֹן (7×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (109 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
الملوك الأول 13: 32
1Ki.13.32
لأَنَّهُ تَمَامًا سَيَتِمُّ الْكَلاَمُ الَّذِي نَادَى بِهِ بِكَلاَمِ الرَّبِّ نَحْوَ الْمَذْبَحِ الَّذِي فِي بَيْتِ إِيلَ، وَنَحْوَ جَمِيعِ بُيُوتِ الْمُرْتَفَعَاتِ الَّتِي فِي مُدُنِ السَّامِرَةِ.
כִּי֩ הָיֹ֨ה יִהְיֶ֜ה הַדָּבָ֗ר אֲשֶׁ֤ר קָרָא֙ בִּדְבַ֣ר יְהוָ֔ה עַל הַמִּזְבֵּ֖חַ אֲשֶׁ֣ר בְּבֵֽית אֵ֑ל וְעַל֙ כָּל בָּתֵּ֣י הַבָּמ֔וֹת אֲשֶׁ֖ר בְּעָרֵ֥י שֹׁמְרֽוֹן
الملوك الأول 16: 24
1Ki.16.24
وَاشْتَرَى جَبَلَ السَّامِرَةِ مِنْ شَامِرَ بِوَزْنَتَيْنِ مِنَ الْفِضَّةِ، وَبَنَى عَلَى الْجَبَلِ. وَدَعَا اسْمَ الْمَدِينَةِ الَّتِي بَنَاهَا بِاسْمِ شَامِرَ صَاحِبِ الْجَبَلِ السَّامِرَةَ.
וַיִּ֜קֶן הָהָ֥ר שֹׁמְר֛וֹן מֵ֥אֶת שֶׁ֖מֶר בְּכִכְּרַ֣יִם כָּ֑סֶף וַיִּ֙בֶן֙ אֶת הָהָ֔ר וַיִּקְרָ֗א שֵׁ֤ם הָעִיר֙ אֲשֶׁ֣ר בָּנָ֔ה עַ֣ל;שֶׁם שֶׁ֔מֶר אֲדֹנֵ֖י הָהָ֥ר שֹׁמְרֽוֹן
الملوك الأول 16: 24
1Ki.16.24
وَاشْتَرَى جَبَلَ السَّامِرَةِ مِنْ شَامِرَ بِوَزْنَتَيْنِ مِنَ الْفِضَّةِ، وَبَنَى عَلَى الْجَبَلِ. وَدَعَا اسْمَ الْمَدِينَةِ الَّتِي بَنَاهَا بِاسْمِ شَامِرَ صَاحِبِ الْجَبَلِ السَّامِرَةَ.
וַיִּ֜קֶן הָהָ֥ר שֹׁמְר֛וֹן מֵ֥אֶת שֶׁ֖מֶר בְּכִכְּרַ֣יִם כָּ֑סֶף וַיִּ֙בֶן֙ אֶת הָהָ֔ר וַיִּקְרָ֗א שֵׁ֤ם הָעִיר֙ אֲשֶׁ֣ר בָּנָ֔ה עַ֣ל;שֶׁם שֶׁ֔מֶר אֲדֹנֵ֖י הָהָ֥ר שֹׁמְרֽוֹן
الملوك الأول 16: 28
1Ki.16.28
وَاضْطَجَعَ عُمْرِي مَعَ آبَائِهِ وَدُفِنَ فِي السَّامِرَةِ، وَمَلَكَ أَخْآبُ ابْنُهُ عِوَضًا عَنْهُ.
וַיִּשְׁכַּ֤ב עָמְרִי֙ עִם אֲבֹתָ֔יו וַיִּקָּבֵ֖ר בְּשֹׁמְר֑וֹן וַיִּמְלֹ֛ךְ אַחְאָ֥ב בְּנ֖וֹ תַּחְתָּֽיו
الملوك الأول 16: 29
1Ki.16.29
وَأَخْآبُ بْنُ عُمْرِي مَلَكَ عَلَى إِسْرَائِيلَ فِي السَّنَةِ الثَّامِنَةِ وَالثَّلاَثِينَ لآسَا مَلِكِ يَهُوذَا، وَمَلَكَ أَخْآبُ بْنُ عُمْرِي عَلَى إِسْرَائِيلَ فِي السَّامِرَةِ اثْنَتَيْنِ وَعِشْرِينَ سَنَةً.
וְאַחְאָ֣ב בֶּן עָמְרִ֗י מָלַךְ֙ עַל יִשְׂרָאֵ֔ל בִּשְׁנַ֨ת וּשְׁמֹנֶה֙ שְׁלֹשִׁ֤ים לְאָסָ֖א מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֑ה וַ֠יִּמְלֹךְ אַחְאָ֨ב בֶּן עָמְרִ֤י עַל יִשְׂרָאֵל֙ בְּשֹׁ֣מְר֔וֹן וּשְׁתַּ֖יִם עֶשְׂרִ֥ים שָׁנָֽה
الملوك الأول 16: 32
1Ki.16.32
وَأَقَامَ مَذْبَحًا لِلْبَعْلِ فِي بَيْتِ الْبَعْلِ الَّذِي بَنَاهُ فِي السَّامِرَةِ.
וַיָּ֥קֶם מִזְבֵּ֖חַ לַבָּ֑עַל בֵּ֣ית הַבַּ֔עַל אֲשֶׁ֥ר בָּנָ֖ה בְּשֹׁמְרֽוֹן
الملوك الأول 18: 2
1Ki.18.2
فَذَهَبَ إِيلِيَّا لِيَتَرَاءَى لأَخْآبَ. وَكَانَ الْجُوعُ شَدِيدًا فِي السَّامِرَةِ،
וַיֵּ֙לֶךְ֙ אֵֽלִיָּ֔הוּ לְהֵרָא֖וֹת אֶל;אַחְאָ֑ב וְהָרָעָ֖ב חָזָ֥ק בְּשֹׁמְרֽוֹן
الملوك الأول 20: 1
1Ki.20.1
وَجَمَعَ بَنْهَدَدُ مَلِكُ أَرَامَ كُلَّ جَيْشِهِ، وَاثْنَيْنِ وَثَلاَثِينَ مَلِكًا مَعَهُ، وَخَيْلاً وَمَرْكَبَاتٍ وَصَعِدَ وَحَاصَرَ السَّامِرَةَ وَحَارَبَهَا.
קָבַץ֙ וּבֶן;הֲדַ֣ד מֶֽלֶךְ אֲרָ֗ם כָּל חֵיל֔וֹ וּשְׁנַ֥יִם וּשְׁלֹשִׁ֨ים מֶ֛לֶךְ אִתּ֖וֹ וְס֣וּס וָרָ֑כֶב וַיַּ֗עַל וַיָּ֙צַר֙ שֹׁ֣מְר֔וֹן וַיִּלָּ֖חֶם;בָּֽהּ
الملوك الأول 20: 10
1Ki.20.10
فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ بَنْهَدَدُ وَقَالَ: هكَذَا تَفْعَلُ بِي الآلِهَةُ وَهكَذَا تَزِيدُنِي، إِنْ كَانَ تُرَابُ السَّامِرَةِ يَكْفِي قَبَضَاتٍ لِكُلِّ الشَّعْبِ الَّذِي يَتْبَعُنِي.
וַיִּשְׁלַ֤ח אֵלָיו֙ בֶּן;הֲדַ֔ד וַיֹּ֕אמֶר כֹּֽה יַעֲשׂ֥וּן לִ֛י אֱלֹהִ֖ים וְכֹ֣ה יוֹסִ֑פוּ אִם עֲפַ֣ר שֹׁמְר֔וֹן יִשְׂפֹּק֙ לִשְׁעָלִ֕ים לְכָל הָעָ֖ם אֲשֶׁ֥ר בְּרַגְלָֽי
الملوك الأول 20: 17
1Ki.20.17
فَخَرَجَ غِلْمَانُ رُؤَسَاءِ الْمُقَاطَعَاتِ أَوَّلاً. وَأَرْسَلَ بَنْهَدَدُ فَأَخْبَرُوهُ قَائِلِينَ: قَدْ خَرَجَ رِجَالٌ مِنَ السَّامِرَةِ.
וַיֵּצְא֗וּ נַעֲרֵ֛י שָׂרֵ֥י הַמְּדִינ֖וֹת בָּרִֽאשֹׁנָ֑ה וַיִּשְׁלַ֣ח בֶּן;הֲדַ֗ד וַיַּגִּ֤ידוּ;לוֹ֙ לֵאמֹ֔ר יָצְא֖וּ אֲנָשִׁ֕ים מִשֹּׁמְרֽוֹן
الملوك الأول 20: 34
1Ki.20.34
وَقَالَ لَهُ: إِنِّي أَرُدُّ الْمُدُنَ الَّتِي أَخَذَهَا أَبِي مِنْ أَبِيكَ، وَتَجْعَلُ لِنَفْسِكَ أَسْوَاقًا فِي دِمَشْقَ كَمَا جَعَلَ أَبِي فِي السَّامِرَةِ. وَأَنَا أُطْلِقُكَ بِهذَا الْعَهْدِ. فَقَطَعَ لَهُ عَهْدًا وَأَطْلَقَهُ.
וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֡יו אָשִׁ֗יב הֶעָרִ֣ים אֲשֶׁר לָֽקַח אָבִי֩ מֵאֵ֨ת אָבִ֜יךָ תָּשִׂ֨ים לְךָ֤ וְ֠חוּצוֹת בְדַמֶּ֙שֶׂק֙ כַּאֲשֶׁר שָׂ֤ם אָבִי֙ בְּשֹׁ֣מְר֔וֹן וַאֲנִ֖י אֲשַׁלְּחֶ֑ךָּ בַּבְּרִ֣ית וַיִּכְרָת ל֥וֹ בְרִ֖ית וַֽיְשַׁלְּחֵֽהוּ
الملوك الأول 20: 43
1Ki.20.43
فَمَضَى مَلِكُ إِسْرَائِيلَ إِلَى بَيْتِهِ مُكْتَئِبًا مَغْمُومًا وَجَاءَ إِلَى السَّامِرَةِ.
וַיֵּ֧לֶךְ מֶֽלֶךְ יִשְׂרָאֵ֛ל עַל בֵּית֖וֹ סַ֣ר וְזָעֵ֑ף וַיָּבֹ֖א שֹׁמְרֽוֹנָה
الملوك الأول 21: 1
1Ki.21.1
وَحَدَثَ بَعْدَ هذِهِ الأُمُورِ أَنَّهُ كَانَ لِنَابُوتَ الْيَزْرَعِيلِيِّ كَرْمٌ فِي يَزْرَعِيلَ بِجَانِبِ قَصْرِ أَخْآبَ مَلِكِ السَّامِرَةِ.
וַיְהִ֗י אַחַר֙ הָאֵ֔לֶּה הַדְּבָרִ֣ים הָיָ֛ה לְנָב֥וֹת הַיִּזְרְעֵאלִ֖י כֶּ֧רֶם בְּיִזְרְעֶ֑אל אֵ֚צֶל הֵיכַ֣ל אַחְאָ֔ב מֶ֖לֶךְ שֹׁמְרֽוֹן
الملوك الأول 21: 18
1Ki.21.18
قُمِ انْزِلْ لِلِقَاءِ أَخْآبَ مَلِكِ إِسْرَائِيلَ الَّذِي فِي السَّامِرَةِ. هُوَذَا هُوَ فِي كَرْمِ نَابُوتَ الَّذِي نَزَلَ إِلَيْهِ لِيَرِثَهُ.
ק֣וּם רֵ֗ד לִקְרַ֛את אַחְאָ֥ב מֶֽלֶךְ יִשְׂרָאֵ֖ל אֲשֶׁ֣ר בְּשֹׁמְר֑וֹן הִנֵּה֙ בְּכֶ֣רֶם נָב֔וֹת אֲשֶׁר יָ֥רַד שָׁ֖ם לְרִשְׁתּֽוֹ
الملوك الأول 22: 10
1Ki.22.10
وَكَانَ مَلِكُ إِسْرَائِيلَ وَيَهُوشَافَاطُ مَلِكُ يَهُوذَا جَالِسَيْنِ كُلُّ وَاحِدٍ عَلَى كُرْسِيِّهِ، لاَبِسَيْنِ ثِيَابَهُمَا فِي سَاحَةٍ عِنْدَ مَدْخَلِ بَابِ السَّامِرَةِ، وَجَمِيعُ الأَنْبِيَاءِ يَتَنَبَّأُونَ أَمَامَهُمَا.
וּמֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֡ל וִֽיהוֹשָׁפָ֣ט מֶֽלֶךְ יְהוּדָ֡ה יֹשְׁבִים֩ אִ֨ישׁ עַל כִּסְא֜וֹ מְלֻבָּשִׁ֤ים בְּגָדִים֙ בְּגֹ֔רֶן פֶּ֖תַח שַׁ֣עַר שֹׁמְר֑וֹן וְכָ֨ל הַנְּבִיאִ֔ים מִֽתְנַבְּאִ֖ים לִפְנֵיהֶֽם
الملوك الأول 22: 37
1Ki.22.37
فَمَاتَ الْمَلِكُ وَأُدْخِلَ السَّامِرَةَ فَدَفَنُوا الْمَلِكَ فِي السَّامِرَةِ.
וַיָּ֣מָת הַמֶּ֔לֶךְ וַיָּב֖וֹא שֹׁמְר֑וֹן וַיִּקְבְּר֥וּ הַמֶּ֖לֶךְ בְּשֹׁמְרֽוֹן
الملوك الأول 22: 37
1Ki.22.37
فَمَاتَ الْمَلِكُ وَأُدْخِلَ السَّامِرَةَ فَدَفَنُوا الْمَلِكَ فِي السَّامِرَةِ.
וַיָּ֣מָת הַמֶּ֔לֶךְ וַיָּב֖וֹא שֹׁמְר֑וֹן וַיִּקְבְּר֥וּ הַמֶּ֖לֶךְ בְּשֹׁמְרֽוֹן
الملوك الأول 22: 38
1Ki.22.38
وَغُسِلَتِ الْمَرْكَبَةُ فِي بِرْكَةِ السَّامِرَةِ فَلَحَسَتِ الْكِلاَبُ دَمَهُ، وَغَسَلُوا سِلاَحَهُ. حَسَبَ كَلاَمِ الرَّبِّ الَّذِي تَكَلَّمَ بِهِ.
וַיִּשְׁטֹ֨ף הָרֶ֜כֶב עַ֣ל בְּרֵכַ֣ת שֹׁמְר֗וֹן וַיָּלֹ֤קּוּ הַכְּלָבִים֙ דָּמ֔וֹ רָחָ֑צוּ וְהַזֹּנ֖וֹת כִּדְבַ֥ר יְהוָ֖ה אֲשֶׁ֥ר דִּבֵּֽר
الملوك الأول 22: 51
1Ki.22.51
أَخَزْيَا بْنُ أَخْآبَ مَلَكَ عَلَى إِسْرَائِيلَ فِي السَّامِرَةِ فِي السَّنَةِ السَّابِعَةَ عَشَرَةَ لِيَهُوشَافَاطَ مَلِكِ يَهُوذَا. مَلَكَ عَلَى إِسْرَائِيلَ سَنَتَيْنِ.
אֲחַזְיָ֣הוּ בֶן אַחְאָ֗ב מָלַ֤ךְ עַל יִשְׂרָאֵל֙ בְּשֹׁ֣מְר֔וֹן בִּשְׁנַת֙ שְׁבַ֣ע עֶשְׂרֵ֔ה לִיהוֹשָׁפָ֖ט מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֑ה וַיִּמְלֹ֥ךְ עַל יִשְׂרָאֵ֖ל שְׁנָתָֽיִם
الملوك الثاني 1: 2
2Ki.1.2
وَسَقَطَ أَخَزْيَا مِنَ الْكَوَّةِ الَّتِي فِي عُلِّيَّتِهِ الَّتِي فِي السَّامِرَةِ فَمَرِضَ، وَأَرْسَلَ رُسُلاً وَقَالَ لَهُمُ: اذْهَبُوا اسْأَلُوا بَعْلَ زَبُوبَ إِلهَ عَقْرُونَ إِنْ كُنْتُ أَبْرَأُ مِنْ هذَا الْمَرَضِ.
וַיִּפֹּ֨ל אֲחַזְיָ֜ה בְּעַ֣ד הַשְּׂבָכָ֗ה בַּעֲלִיָּת֛וֹ אֲשֶׁ֥ר בְּשֹׁמְר֖וֹן וַיָּ֑חַל וַיִּשְׁלַ֣ח מַלְאָכִ֔ים וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵהֶם֙ לְכ֣וּ דִרְשׁ֗וּ בְּבַ֤עַל זְבוּב֙ אֱלֹהֵ֣י עֶקְר֔וֹן אִם אֶחְיֶ֖ה זֶֽה מֵחֳלִ֥י
الملوك الثاني 1: 3
2Ki.1.3
فَقَالَ مَلاَكُ الرَّبِّ لإِيلِيَّا التِّشْبِيِّ: قُمِ اصْعَدْ لِلِقَاءِ رُسُلِ مَلِكِ السَّامِرَةِ وَقُلْ لَهُمْ: أليس لأَنَّهُ لاَ يُوجَدُ فِي إِسْرَائِيلَ إِلهٌ، تَذْهَبُونَ لِتَسْأَلُوا بَعْلَ زَبُوبَ إِلهَ عَقْرُونَ.
דִּבֶּר֙ וּמַלְאַ֣ךְ יְהוָ֗ה אֶל;אֵלִיָּ֣ה הַתִּשְׁבִּ֔י ק֣וּם עֲלֵ֔ה לִקְרַ֖את מַלְאֲכֵ֣י מֶֽלֶךְ שֹׁמְר֑וֹן וְדַבֵּ֣ר אֲלֵהֶ֔ם הַֽמִבְּלִ֤י אֵין בְּיִשְׂרָאֵ֔ל אֱלֹהִים֙ אַתֶּם֙;הֹֽלְכִ֔ים לִדְרֹ֕שׁ בְּבַ֥עַל זְב֖וּב אֱלֹהֵ֥י עֶקְרֽוֹן
الملوك الثاني 2: 25
2Ki.2.25
وَذَهَبَ مِنْ هُنَاكَ إِلَى جَبَلِ الْكَرْمَلِ، وَمِنْ هُنَاكَ رَجَعَ إِلَى السَّامِرَةِ.
וַיֵּ֥לֶךְ מִשָּׁ֖ם אֶל הַ֣ר הַכַּרְמֶ֑ל וּמִשָּׁ֖ם שָׁ֥ב שֹׁמְרֽוֹן
الملوك الثاني 3: 1
2Ki.3.1
وَمَلَكَ يَهُورَامُ بْنُ أَخْآبَ عَلَى إِسْرَائِيلَ فِي السَّامِرَةِ، فِي السَّنَةِ الثَّامِنَةَ عَشَرَةَ لِيَهُوشَافَاطَ مَلِكِ يَهُوذَا. مَلَكَ اثْنَتَيْ عَشَرَةَ سَنَةً.
מָלַ֤ךְ וִיהוֹרָ֣ם בֶּן אַחְאָ֗ב עַל יִשְׂרָאֵל֙ בְּשֹׁ֣מְר֔וֹן בִּשְׁנַת֙ שְׁמֹנֶ֣ה עֶשְׂרֵ֔ה לִיהוֹשָׁפָ֖ט מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֑ה וַיִּמְלֹ֖ךְ שְׁתֵּים עֶשְׂרֵ֥ה שָׁנָֽה
الملوك الثاني 3: 6
2Ki.3.6
وَخَرَجَ الْمَلِكُ يَهُورَامُ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ مِنَ السَّامِرَةِ وَعَدَّ كُلَّ إِسْرَائِيلَ.
וַיֵּצֵ֞א הַמֶּ֧לֶךְ יְהוֹרָ֛ם בַּיּ֥וֹם;הַה֖וּא מִשֹּׁמְר֑וֹן וַיִּפְקֹ֖ד כָּל יִשְׂרָאֵֽל
الملوك الثاني 5: 3
2Ki.5.3
فَقَالَتْ لِمَوْلاَتِهَا: يَا لَيْتَ سَيِّدِي أَمَامَ النَّبِيِّ الَّذِي فِي السَّامِرَةِ، فَإِنَّهُ كَانَ يَشْفِيهِ مِنْ بَرَصِهِ.
וַתֹּ֙אמֶר֙ אֶל;גְּבִרְתָּ֔הּ אַחֲלֵ֣י אֲדֹנִ֔י לִפְנֵ֥י הַנָּבִ֖יא אֲשֶׁ֣ר בְּשֹׁמְר֑וֹן אָ֛ז יֶאֱסֹ֥ף;אֹת֖וֹ מִצָּרַעְתּֽוֹ
الملوك الثاني 6: 19
2Ki.6.19
فَقَالَ لَهُمْ أَلِيشَعُ: لَيْسَتْ هذِهِ هِيَ الطَّرِيقَ، وَلاَ هذِهِ هِيَ الْمَدِينَةَ. اتْبَعُونِي فَأَسِيرَ بِكُمْ إِلَى الرَّجُلِ الَّذِي تُفَتِّشُونَ عَلَيْهِ. فَسَارَ بِهِمْ إِلَى السَّامِرَةِ.
וַיֹּ֨אמֶר אֲלֵהֶ֜ם אֱלִישָׁ֗ע לֹ֣א זֶ֣ה הַדֶּרֶךְ֮ וְלֹ֣א זֹ֣ה הָעִיר֒ לְכ֣וּ;אַחֲרַ֔י וְאוֹלִ֣יכָה אֶתְכֶ֔ם אֶל הָאִ֖ישׁ אֲשֶׁ֣ר תְּבַקֵּשׁ֑וּן וַיֹּ֥לֶךְ אוֹתָ֖ם שֹׁמְרֽוֹנָה
الملوك الثاني 6: 20
2Ki.6.20
فَلَمَّا دَخَلُوا السَّامِرَةَ قَالَ أَلِيشَعُ: يَا رَبُّ افْتَحْ أَعْيُنَ هؤُلاَءِ فَيُبْصِرُوا. فَفَتَحَ الرَّبُّ أَعْيُنَهُمْ فَأَبْصَرُوا وَإِذَا هُمْ فِي وَسَطِ السَّامِرَةِ.
וַיְהִי֮ כְּבֹאָ֣ם שֹׁמְרוֹן֒ וַיֹּ֣אמֶר אֱלִישָׁ֔ע יְהוָ֕ה פְּקַ֥ח עֵינֵֽי אֵ֖לֶּה וְיִרְא֑וּ וַיִּפְקַ֤ח יְהוָה֙ עֵ֣ינֵיהֶ֔ם וַיִּרְא֕וּ וְהִנֵּ֖ה בְּת֥וֹךְ שֹׁמְרֽוֹן
الملوك الثاني 6: 20
2Ki.6.20
فَلَمَّا دَخَلُوا السَّامِرَةَ قَالَ أَلِيشَعُ: يَا رَبُّ افْتَحْ أَعْيُنَ هؤُلاَءِ فَيُبْصِرُوا. فَفَتَحَ الرَّبُّ أَعْيُنَهُمْ فَأَبْصَرُوا وَإِذَا هُمْ فِي وَسَطِ السَّامِرَةِ.
וַיְהִי֮ כְּבֹאָ֣ם שֹׁמְרוֹן֒ וַיֹּ֣אמֶר אֱלִישָׁ֔ע יְהוָ֕ה פְּקַ֥ח עֵינֵֽי אֵ֖לֶּה וְיִרְא֑וּ וַיִּפְקַ֤ח יְהוָה֙ עֵ֣ינֵיהֶ֔ם וַיִּרְא֕וּ וְהִנֵּ֖ה בְּת֥וֹךְ שֹׁמְרֽוֹן
الملوك الثاني 6: 24
2Ki.6.24
وَكَانَ بَعْدَ ذلِكَ أَنَّ بَنْهَدَدَ مَلِكَ أَرَامَ جَمَعَ كُلَّ جَيْشِهِ وَصَعِدَ فَحَاصَرَ السَّامِرَةَ.
וַֽיְהִי֙ אַחֲרֵי כֵ֔ן הֲדַ֥ד;בֶּן מֶֽלֶךְ אֲרָ֖ם וַיִּקְבֹּ֛ץ כָּל מַחֲנֵ֑הוּ וַיַּ֕עַל וַיָּ֖צַר שֹׁמְרֽוֹן
الملوك الثاني 6: 25
2Ki.6.25
وَكَانَ جُوعٌ شَدِيدٌ فِي السَّامِرَةِ. وَهُمْ حَاصَرُوهَا حَتَّى صَارَ رَأْسُ الْحِمَارِ بِثَمَانِينَ مِنَ الْفِضَّةِ، وَرُبْعُ الْقَابِ مِنْ زِبْلِ الْحَمَامِ بِخَمْسٍ مِنَ الْفِضَّةِ.
וַיְהִ֨י רָעָ֤ב גָּדוֹל֙ בְּשֹׁ֣מְר֔וֹן וְהִנֵּ֖ה צָרִ֣ים;עָלֶ֑יהָ עַ֣ד הֱי֤וֹת רֹאשׁ חֲמוֹר֙ בִּשְׁמֹנִ֣ים כֶּ֔סֶף וְרֹ֛בַע הַקַּ֥ב דִּבְיוֹנִ֖ים בַּחֲמִשָּׁה כָֽסֶף