المعنى المختصر للكلمة
erets:
the earth (at large, or partitively a land)
اللفظ الأصلي
אֶרֶץ
نوع الكلمة
اسم مؤنث
طريقة النطق
erets
(eh-rets)
تكرار الورود في الكتاب
2498
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
from an unused root probably meaning to be firm;
المعنى والشرح المفصل
the earth (at large, or partitively a land)
الإنجليزية — KJV Translation Tags
[idiom] common
country
earth
field
ground
land
[idiom] natins
way
[phrase] wilderness
world
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
הָאָ֔רֶץ (181×)
הָאָֽרֶץ (175×)
הָאָ֑רֶץ (168×)
אֶ֣רֶץ (129×)
הָאָ֖רֶץ (128×)
בְּאֶ֣רֶץ (109×)
מֵאֶ֣רֶץ (78×)
אֶ֥רֶץ (77×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (2498 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
الملوك الثاني 17: 36
2Ki.17.36
بَلْ إِنَّمَا اتَّقُوا الرَّبَّ الَّذِي أَصْعَدَكُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ بِقُوَّةٍ عَظِيمَةٍ وَذِرَاعٍ مَمْدُودَةٍ، وَلَهُ اسْجُدُوا، وَلَهُ اذْبَحُوا.
כִּ֣י אִֽם תִירָ֑אוּ יְהוָ֗ה אֲשֶׁר֩ הֶעֱלָ֨ה;אֶתְכֶ֜ם מֵאֶ֧רֶץ מִצְרַ֛יִם בְּכֹ֧חַ גָּד֛וֹל וּבִזְר֥וֹעַ נְטוּיָ֖ה וְל֥וֹ תִֽשְׁתַּחֲו֖וּ וְל֥וֹ תִזְבָּֽחוּ
الملوك الثاني 18: 25
2Ki.18.25
وَالآنَ هَلْ بِدُونِ الرَّبِّ صَعِدْتُ عَلَى هذَا الْمَوْضِعِ لأَخْرِبَهُ. اَلرَّبُّ قَالَ لِي اصْعَدْ عَلَى هذِهِ الأَرْضِ وَاخْرِبْهَا.
עַתָּה֙ הֲמִבַּלְעֲדֵ֣י יְהוָ֔ה עָלִ֛יתִי עַל הַזֶּ֖ה הַמָּק֥וֹם לְהַשְׁחִת֑וֹ יְהוָה֙ אָמַ֣ר אֵלַ֔י עֲלֵ֛ה עַל הַזֹּ֖את הָאָ֥רֶץ וְהַשְׁחִיתָֽהּ
الملوك الثاني 18: 32
2Ki.18.32
حَتَّى آتِيَ وَآخُذَكُمْ إِلَى أَرْضٍ كَأَرْضِكُمْ، أَرْضَ حِنْطَةٍ وَخَمْرٍ، أَرْضَ خُبْزٍ وَكُرُومٍ، أَرْضَ زَيْتُونٍ وَعَسَل وَاحْيَوْا وَلاَ تَمُوتُوا. وَلاَ تَسْمَعُوا لِحَزَقِيَّا لأَنَّهُ يَغُرُّكُمْ قَائِلاً: الرَّبُّ يُنْقِذُنَا.
עַד בֹּאִי֩ וְלָקַחְתִּ֨י;אֶתְכֶ֜ם אֶל אֶ֣רֶץ כְּאַרְצְכֶ֗ם אֶרֶץ֩ דָּגָ֨ן וְתִיר֜וֹשׁ אֶ֧רֶץ לֶ֣חֶם וּכְרָמִ֗ים אֶ֣רֶץ זֵ֤ית;יִצְהָר֙ וּדְבַ֔שׁ וִֽחְי֖וּ וְלֹ֣א תָמֻ֑תוּ וְאַֽל תִּשְׁמְעוּ֙ אֶל;חִזְקִיָּ֔הוּ כִּֽי יַסִּ֤ית;אֶתְכֶם֙ לֵאמֹ֔ר יְהוָ֖ה יַצִּילֵֽנוּ
الملوك الثاني 18: 32
2Ki.18.32
حَتَّى آتِيَ وَآخُذَكُمْ إِلَى أَرْضٍ كَأَرْضِكُمْ، أَرْضَ حِنْطَةٍ وَخَمْرٍ، أَرْضَ خُبْزٍ وَكُرُومٍ، أَرْضَ زَيْتُونٍ وَعَسَل وَاحْيَوْا وَلاَ تَمُوتُوا. وَلاَ تَسْمَعُوا لِحَزَقِيَّا لأَنَّهُ يَغُرُّكُمْ قَائِلاً: الرَّبُّ يُنْقِذُنَا.
עַד בֹּאִי֩ וְלָקַחְתִּ֨י;אֶתְכֶ֜ם אֶל אֶ֣רֶץ כְּאַרְצְכֶ֗ם אֶרֶץ֩ דָּגָ֨ן וְתִיר֜וֹשׁ אֶ֧רֶץ לֶ֣חֶם וּכְרָמִ֗ים אֶ֣רֶץ זֵ֤ית;יִצְהָר֙ וּדְבַ֔שׁ וִֽחְי֖וּ וְלֹ֣א תָמֻ֑תוּ וְאַֽל תִּשְׁמְעוּ֙ אֶל;חִזְקִיָּ֔הוּ כִּֽי יַסִּ֤ית;אֶתְכֶם֙ לֵאמֹ֔ר יְהוָ֖ה יַצִּילֵֽנוּ
الملوك الثاني 18: 32
2Ki.18.32
حَتَّى آتِيَ وَآخُذَكُمْ إِلَى أَرْضٍ كَأَرْضِكُمْ، أَرْضَ حِنْطَةٍ وَخَمْرٍ، أَرْضَ خُبْزٍ وَكُرُومٍ، أَرْضَ زَيْتُونٍ وَعَسَل وَاحْيَوْا وَلاَ تَمُوتُوا. وَلاَ تَسْمَعُوا لِحَزَقِيَّا لأَنَّهُ يَغُرُّكُمْ قَائِلاً: الرَّبُّ يُنْقِذُنَا.
עַד בֹּאִי֩ וְלָקַחְתִּ֨י;אֶתְכֶ֜ם אֶל אֶ֣רֶץ כְּאַרְצְכֶ֗ם אֶרֶץ֩ דָּגָ֨ן וְתִיר֜וֹשׁ אֶ֧רֶץ לֶ֣חֶם וּכְרָמִ֗ים אֶ֣רֶץ זֵ֤ית;יִצְהָר֙ וּדְבַ֔שׁ וִֽחְי֖וּ וְלֹ֣א תָמֻ֑תוּ וְאַֽל תִּשְׁמְעוּ֙ אֶל;חִזְקִיָּ֔הוּ כִּֽי יַסִּ֤ית;אֶתְכֶם֙ לֵאמֹ֔ר יְהוָ֖ה יַצִּילֵֽנוּ
الملوك الثاني 18: 32
2Ki.18.32
حَتَّى آتِيَ وَآخُذَكُمْ إِلَى أَرْضٍ كَأَرْضِكُمْ، أَرْضَ حِنْطَةٍ وَخَمْرٍ، أَرْضَ خُبْزٍ وَكُرُومٍ، أَرْضَ زَيْتُونٍ وَعَسَل وَاحْيَوْا وَلاَ تَمُوتُوا. وَلاَ تَسْمَعُوا لِحَزَقِيَّا لأَنَّهُ يَغُرُّكُمْ قَائِلاً: الرَّبُّ يُنْقِذُنَا.
עַד בֹּאִי֩ וְלָקַחְתִּ֨י;אֶתְכֶ֜ם אֶל אֶ֣רֶץ כְּאַרְצְכֶ֗ם אֶרֶץ֩ דָּגָ֨ן וְתִיר֜וֹשׁ אֶ֧רֶץ לֶ֣חֶם וּכְרָמִ֗ים אֶ֣רֶץ זֵ֤ית;יִצְהָר֙ וּדְבַ֔שׁ וִֽחְי֖וּ וְלֹ֣א תָמֻ֑תוּ וְאַֽל תִּשְׁמְעוּ֙ אֶל;חִזְקִיָּ֔הוּ כִּֽי יַסִּ֤ית;אֶתְכֶם֙ לֵאמֹ֔ר יְהוָ֖ה יַצִּילֵֽנוּ
الملوك الثاني 18: 32
2Ki.18.32
حَتَّى آتِيَ وَآخُذَكُمْ إِلَى أَرْضٍ كَأَرْضِكُمْ، أَرْضَ حِنْطَةٍ وَخَمْرٍ، أَرْضَ خُبْزٍ وَكُرُومٍ، أَرْضَ زَيْتُونٍ وَعَسَل وَاحْيَوْا وَلاَ تَمُوتُوا. وَلاَ تَسْمَعُوا لِحَزَقِيَّا لأَنَّهُ يَغُرُّكُمْ قَائِلاً: الرَّبُّ يُنْقِذُنَا.
עַד בֹּאִי֩ וְלָקַחְתִּ֨י;אֶתְכֶ֜ם אֶל אֶ֣רֶץ כְּאַרְצְכֶ֗ם אֶרֶץ֩ דָּגָ֨ן וְתִיר֜וֹשׁ אֶ֧רֶץ לֶ֣חֶם וּכְרָמִ֗ים אֶ֣רֶץ זֵ֤ית;יִצְהָר֙ וּדְבַ֔שׁ וִֽחְי֖וּ וְלֹ֣א תָמֻ֑תוּ וְאַֽל תִּשְׁמְעוּ֙ אֶל;חִזְקִיָּ֔הוּ כִּֽי יַסִּ֤ית;אֶתְכֶם֙ לֵאמֹ֔ר יְהוָ֖ה יַצִּילֵֽנוּ
الملوك الثاني 18: 33
2Ki.18.33
هَلْ أَنْقَذَ آلِهَةُ الأُمَمِ كُلُّ وَاحِدٍ أَرْضَهُ مِنْ يَدِ مَلِكِ أَشُّورَ.
הַהַצֵּ֥ל;הִצִּ֛ילוּ אֱלֹהֵ֥י הַגּוֹיִ֖ם אִ֣ישׁ אַרְצ֑וֹ מִיַּ֖ד מֶ֥לֶךְ אַשּֽׁוּר
الملوك الثاني 18: 35
2Ki.18.35
مَنْ مِنْ كُلِّ آلِهَةِ الأَرَاضِي أَنْقَذَ أَرْضَهُمْ مِنْ يَدِي، حَتَّى يُنْقِذَ الرَّبُّ أُورُشَلِيمَ مِنْ يَدِي..
מִ֚י בְּכָל אֱלֹהֵ֣י הָֽאֲרָצ֔וֹת הִצִּ֥ילוּ אַרְצָ֖ם מִיָּדִ֑י כִּי יַצִּ֧יל יְהוָ֛ה יְרוּשָׁלִַ֖ם מִיָּדִֽי
الملوك الثاني 18: 35
2Ki.18.35
مَنْ مِنْ كُلِّ آلِهَةِ الأَرَاضِي أَنْقَذَ أَرْضَهُمْ مِنْ يَدِي، حَتَّى يُنْقِذَ الرَّبُّ أُورُشَلِيمَ مِنْ يَدِي..
מִ֚י בְּכָל אֱלֹהֵ֣י הָֽאֲרָצ֔וֹת הִצִּ֥ילוּ אַרְצָ֖ם מִיָּדִ֑י כִּי יַצִּ֧יל יְהוָ֛ה יְרוּשָׁלִַ֖ם מִיָּדִֽי
الملوك الثاني 19: 7
2Ki.19.7
هأَنَذَا أَجْعَلُ فِيهِ رُوحًا فَيَسْمَعُ خَبَرًا وَيَرْجعُ إِلَى أَرْضِهِ، وَأُسْقِطُهُ بِالسَّيْفِ فِي أَرْضِهِ.
הִנְנִ֨י נֹתֵ֥ן בּוֹ֙ ר֔וּחַ וְשָׁמַ֥ע שְׁמוּעָ֖ה וְשָׁ֣ב לְאַרְצ֑וֹ וְהִפַּלְתִּ֥יו בַּחֶ֖רֶב בְּאַרְצֽוֹ
الملوك الثاني 19: 7
2Ki.19.7
هأَنَذَا أَجْعَلُ فِيهِ رُوحًا فَيَسْمَعُ خَبَرًا وَيَرْجعُ إِلَى أَرْضِهِ، وَأُسْقِطُهُ بِالسَّيْفِ فِي أَرْضِهِ.
הִנְנִ֨י נֹתֵ֥ן בּוֹ֙ ר֔וּחַ וְשָׁמַ֥ע שְׁמוּעָ֖ה וְשָׁ֣ב לְאַרְצ֑וֹ וְהִפַּלְתִּ֥יו בַּחֶ֖רֶב בְּאַרְצֽוֹ
الملوك الثاني 19: 11
2Ki.19.11
إِنَّكَ قَدْ سَمِعْتَ مَا فَعَلَ مُلُوكُ أَشُّورَ بِجَمِيعِ الأَرَاضِي لإِهْلاَكِهَا، وَهَلْ تَنْجُو أَنْتَ.
אַתָּ֣ה הִנֵּ֣ה שָׁמַ֗עְתָּ אֲשֶׁ֨ר עָשׂ֜וּ מַלְכֵ֥י אַשּׁ֛וּר לְכָל הָאֲרָצ֖וֹת לְהַֽחֲרִימָ֑ם תִּנָּצֵֽל וְאַתָּ֖ה
الملوك الثاني 19: 15
2Ki.19.15
وَصَلَّى حَزَقِيَّا أَمَامَ الرَّبِّ وَقَالَ: أَيُّهَا الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ، الْجَالِسُ فَوْقَ الْكَرُوبِيمَ، أَنْتَ هُوَ الإِلهُ وَحْدَكَ لِكُلِّ مَمَالِكِ الأَرْضِ. أَنْتَ صَنَعْتَ السَّمَاءَ وَالأَرْضَ.
וַיִּתְפַּלֵּ֨ל חִזְקִיָּ֜הוּ לִפְנֵ֣י יְהוָה֮ וַיֹּאמַר֒ יְהוָ֞ה אֱלֹהֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ יֹשֵׁ֣ב הַכְּרֻבִ֔ים אַתָּה ה֤וּא הָֽאֱלֹהִים֙ לְבַדְּךָ֔ לְכֹ֖ל מַמְלְכ֣וֹת הָאָ֑רֶץ אַתָּ֣ה עָשִׂ֔יתָ הַשָּׁמַ֖יִם הָאָֽרֶץ
الملوك الثاني 19: 15
2Ki.19.15
وَصَلَّى حَزَقِيَّا أَمَامَ الرَّبِّ وَقَالَ: أَيُّهَا الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ، الْجَالِسُ فَوْقَ الْكَرُوبِيمَ، أَنْتَ هُوَ الإِلهُ وَحْدَكَ لِكُلِّ مَمَالِكِ الأَرْضِ. أَنْتَ صَنَعْتَ السَّمَاءَ وَالأَرْضَ.
וַיִּתְפַּלֵּ֨ל חִזְקִיָּ֜הוּ לִפְנֵ֣י יְהוָה֮ וַיֹּאמַר֒ יְהוָ֞ה אֱלֹהֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ יֹשֵׁ֣ב הַכְּרֻבִ֔ים אַתָּה ה֤וּא הָֽאֱלֹהִים֙ לְבַדְּךָ֔ לְכֹ֖ל מַמְלְכ֣וֹת הָאָ֑רֶץ אַתָּ֣ה עָשִׂ֔יתָ הַשָּׁמַ֖יִם הָאָֽרֶץ
الملوك الثاني 19: 17
2Ki.19.17
حَقًّا يَا رَبُّ إِنَّ مُلُوكَ أَشُّورَ قَدْ خَرَّبُوا الأُمَمَ وَأَرَاضِيَهُمْ،
אָמְנָ֖ם יְהוָ֑ה מַלְכֵ֥י אַשּׁ֛וּר הֶחֱרִ֜יבוּ הַגּוֹיִ֖ם אַרְצָֽם
الملوك الثاني 19: 19
2Ki.19.19
وَالآنَ أَيُّهَا الرَّبُّ إِلهُنَا خَلِّصْنَا مِنْ يَدِهِ، فَتَعْلَمَ مَمَالِكُ الأَرْضِ كُلُّهَا أَنَّكَ أَنْتَ الرَّبُّ الإِلهُ وَحْدَكَ.
וְעַתָּה֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ הוֹשִׁיעֵ֥נוּ;נָ֖א מִיָּד֑וֹ וְיֵֽדְעוּ֙ מַמְלְכ֣וֹת הָאָ֔רֶץ כָּל כִּ֥י אַתָּ֛ה יְהוָ֥ה אֱלֹהִ֖ים לְבַדֶּֽךָ
الملوك الثاني 19: 37
2Ki.19.37
وَفِيمَا هُوَ سَاجِدٌ فِي بَيْتِ نِسْرُوخَ إِلهِهِ، ضَرَبَهُ أَدْرَمَّلَكُ وَشَرَآصَرُ ابْنَاهُ بِالسَّيْفِ، وَنَجَوَا إِلَى أَرْضِ أَرَارَاطَ. وَمَلَكَ آسَرْحَدُّونُ ابْنُهُ عِوَضًا عَنْهُ.
וַיְהִי֩ ה֨וּא מִֽשְׁתַּחֲוֶ֜ה בֵּ֣ית נִסְרֹ֣ךְ אֱלֹהָ֗יו הִכֻּ֣הוּ וְֽאַדְרַמֶּ֨לֶךְ וְשַׂרְאֶ֤צֶרבָּנָיו֙ בַחֶ֔רֶב וְהֵ֥מָּה;נִמְלְט֖וּ אֶ֣רֶץ אֲרָרָ֑ט וַיִּמְלֹ֛ךְ אֵֽסַר;חַדֹּ֥ן בְּנ֖וֹ תַּחְתָּֽיו
الملوك الثاني 20: 14
2Ki.20.14
فَجَاءَ إِشَعْيَا النَّبِيُّ إِلَى الْمَلِكِ حَزَقِيَّا وَقَالَ لَهُ: مَاذَا قَالَ هؤُلاَءِ الرِّجَالُ. وَمِنْ أَيْنَ جَاءُوا إِلَيْكَ. فَقَالَ حَزَقِيَّا: جَاءُوا مِنْ أَرْضٍ بَعِيدَةٍ، مِنْ بَابِلَ
וַיָּבֹא֙ יְשַֽׁעְיָ֣הוּ הַנָּבִ֔יא אֶל הַמֶּ֖לֶךְ חִזְקִיָּ֑הוּ וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֜יו מָ֥ה אָמְר֣וּ הָאֵ֗לֶּה הָאֲנָשִׁ֣ים וּמֵאַ֙יִן֙ יָבֹ֣אוּ אֵלֶ֔יךָ וַיֹּ֙אמֶר֙ חִזְקִיָּ֔הוּ בָּ֖אוּ מֵאֶ֧רֶץ רְחוֹקָ֛ה מִבָּבֶֽל
الملوك الثاني 21: 24
2Ki.21.24
فَضَرَبَ كُلُّ شَعْبِ الأَرْضِ جَمِيعَ الْفَاتِنِينَ عَلَى الْمَلِكِ آمُونَ، وَمَلَّكَ شَعْبُ الأَرْضِ يُوشِيَّا ابْنَهُ عِوَضًا عَنْهُ.
וַיַּךְ֙ עַם הָאָ֔רֶץ כָּל הַקֹּשְׁרִ֖ים עַל הַמֶּ֣לֶךְ אָמ֑וֹן וַיַּמְלִ֧יכוּ עַם הָאָ֛רֶץ יֹאשִׁיָּ֥הוּ בְנ֖וֹ תַּחְתָּֽיו
الملوك الثاني 21: 24
2Ki.21.24
فَضَرَبَ كُلُّ شَعْبِ الأَرْضِ جَمِيعَ الْفَاتِنِينَ عَلَى الْمَلِكِ آمُونَ، وَمَلَّكَ شَعْبُ الأَرْضِ يُوشِيَّا ابْنَهُ عِوَضًا عَنْهُ.
וַיַּךְ֙ עַם הָאָ֔רֶץ כָּל הַקֹּשְׁרִ֖ים עַל הַמֶּ֣לֶךְ אָמ֑וֹן וַיַּמְלִ֧יכוּ עַם הָאָ֛רֶץ יֹאשִׁיָּ֥הוּ בְנ֖וֹ תַּחְתָּֽיו
الملوك الثاني 23: 24
2Ki.23.24
وَكَذلِكَ السَّحَرَةُ وَالْعَرَّافُونَ وَالتَّرَافِيمُ وَالأَصْنَامُ وَجَمِيعُ الرَّجَاسَاتِ الَّتِي رُئِيَتْ فِي أَرْضِ يَهُوذَا وَفِي أُورُشَلِيمَ، أَبَادَهَا يُوشِيَّا لِيُقِيمَ كَلاَمَ الشَّرِيعَةِ الْمَكْتُوبَ فِي السِّفْرِ الَّذِي وَجَدَهُ حِلْقِيَّا الْكَاهِنُ فِي بَيْتِ الرَّبِّ.
וְגַ֣ם הָאֹב֣וֹת הַ֠יִּדְּעֹנִים הַתְּרָפִ֨ים הַגִּלֻּלִ֜ים כָּל הַשִּׁקֻּצִ֗ים אֲשֶׁ֤ר נִרְאוּ֙ בְּאֶ֤רֶץ יְהוּדָה֙ וּבִיר֣וּשָׁלִַ֔ם בִּעֵ֖ר יֹֽאשִׁיָּ֑הוּ לְ֠מַעַן;הָקִ֞ים דִּבְרֵ֤י הַתּוֹרָה֙ הַכְּתֻבִ֣ים עַל הַסֵּ֔פֶר אֲשֶׁ֥ר מָצָ֛א חִלְקִיָּ֥הוּ הַכֹּהֵ֖ן בֵּ֥ית יְהוָֽה
الملوك الثاني 23: 30
2Ki.23.30
وَأَرْكَبَهُ عَبِيدُهُ مَيْتًا مِنْ مَجِدُّو، وَجَاءُوا بِهِ إِلَى أُورُشَلِيمَ وَدَفَنُوهُ فِي قَبْرِهِ. فَأَخَذَ شَعْبُ الأَرْضِ يَهُوآحَازَ بْنَ يُوشِيَّا وَمَسَحُوهُ وَمَلَّكُوهُ عِوَضًا عَنْ أَبِيهِ.
וַיַּרְכִּבֻ֨הוּ עֲבָדָ֥יו מֵת֙ מִמְּגִדּ֔וֹ וַיְבִאֻ֙הוּ֙ יְר֣וּשָׁלִַ֔ם וַֽיִּקְבְּרֻ֖הוּ בִּקְבֻֽרָת֑וֹ וַיִּקַּ֣ח עַם הָאָ֗רֶץ יְהֽוֹאָחָז֙ בֶּן יֹ֣אשִׁיָּ֔הוּ וַיִּמְשְׁח֥וּ;אֹת֛וֹ וַיַּמְלִ֥יכוּ;אֹת֖וֹ תַּ֥חַת אָבִֽיו
الملوك الثاني 23: 33
2Ki.23.33
وَأَسَرَهُ فِرْعَوْنُ نَخْوُ فِي رَبْلَةَ فِي أَرْضِ حَمَاةَ لِئَلاَّ يَمْلِكَ فِي أُورُشَلِيمَ، وَغَرَّمَ الأَرْضَ بِمِئَةِ وَزْنَةٍ مِنَ الْفِضَّةِ وَوَزْنَةٍ مِنَ الذَّهَبِ.
וַיַּאַסְרֵהוּ֩ פַרְעֹ֨ה נְכֹ֤ה בְרִבְלָה֙ בְּאֶ֣רֶץ חֲמָ֔ת מִמְּלֹ֖ךְ בִּירוּשָׁלִָ֑ם וַיִּתֶּן;עֹ֙נֶשׁ֙ הָאָ֔רֶץ מֵאָ֥ה כִכַּר כֶּ֖סֶף וְכִכַּ֥ר זָהָֽב
الملوك الثاني 23: 33
2Ki.23.33
وَأَسَرَهُ فِرْعَوْنُ نَخْوُ فِي رَبْلَةَ فِي أَرْضِ حَمَاةَ لِئَلاَّ يَمْلِكَ فِي أُورُشَلِيمَ، وَغَرَّمَ الأَرْضَ بِمِئَةِ وَزْنَةٍ مِنَ الْفِضَّةِ وَوَزْنَةٍ مِنَ الذَّهَبِ.
וַיַּאַסְרֵהוּ֩ פַרְעֹ֨ה נְכֹ֤ה בְרִבְלָה֙ בְּאֶ֣רֶץ חֲמָ֔ת מִמְּלֹ֖ךְ בִּירוּשָׁלִָ֑ם וַיִּתֶּן;עֹ֙נֶשׁ֙ הָאָ֔רֶץ מֵאָ֥ה כִכַּר כֶּ֖סֶף וְכִכַּ֥ר זָהָֽב
الملوك الثاني 23: 35
2Ki.23.35
وَدَفَعَ يَهُويَاقِيمُ الْفِضَّةَ وَالذَّهَبَ لِفِرْعَوْنَ، إِلاَّ أَنَّهُ قَوَّمَ الأَرْضَ لِدَفْعِ الْفِضَّةِ بِأَمْرِ فِرْعَوْنَ. كُلَّ وَاحِدٍ حَسَبَ تَقْوِيمِهِ. فَطَالَبَ شَعْبَ الأَرْضِ بِالْفِضَّةِ وَالذَّهَبِ لِيَدْفَعَ لِفِرْعَوْنَ نَخْوٍ.
נָתַ֤ן יְהוֹיָקִים֙ וְהַכֶּ֣סֶף וְהַזָּהָ֗ב לְפַרְעֹ֔ה אַ֚ךְ הֶעֱרִ֣יךְ הָאָ֔רֶץ לָתֵ֥ת הַכֶּ֖סֶף פִּ֣י פַרְעֹ֑ה אִ֣ישׁ עַל כְּעֶרְכּ֗וֹ נָגַ֞שׂ עַ֣ם הָאָ֔רֶץ הַכֶּ֤סֶף הַזָּהָב֙ לָתֵ֖ת לְפַרְעֹ֥ה נְכֹֽה
الملوك الثاني 23: 35
2Ki.23.35
وَدَفَعَ يَهُويَاقِيمُ الْفِضَّةَ وَالذَّهَبَ لِفِرْعَوْنَ، إِلاَّ أَنَّهُ قَوَّمَ الأَرْضَ لِدَفْعِ الْفِضَّةِ بِأَمْرِ فِرْعَوْنَ. كُلَّ وَاحِدٍ حَسَبَ تَقْوِيمِهِ. فَطَالَبَ شَعْبَ الأَرْضِ بِالْفِضَّةِ وَالذَّهَبِ لِيَدْفَعَ لِفِرْعَوْنَ نَخْوٍ.
נָתַ֤ן יְהוֹיָקִים֙ וְהַכֶּ֣סֶף וְהַזָּהָ֗ב לְפַרְעֹ֔ה אַ֚ךְ הֶעֱרִ֣יךְ הָאָ֔רֶץ לָתֵ֥ת הַכֶּ֖סֶף פִּ֣י פַרְעֹ֑ה אִ֣ישׁ עַל כְּעֶרְכּ֗וֹ נָגַ֞שׂ עַ֣ם הָאָ֔רֶץ הַכֶּ֤סֶף הַזָּהָב֙ לָתֵ֖ת לְפַרְעֹ֥ה נְכֹֽה
الملوك الثاني 24: 7
2Ki.24.7
وَلَمْ يَعُدْ أَيْضًا مَلِكُ مِصْرَ يَخْرُجُ مِنْ أَرْضِهِ، لأَنَّ مَلِكَ بَابِلَ أَخَذَ مِنْ نَهْرِ مِصْرَ إِلَى نَهْرِ الْفُرَاتِ كُلَّ مَا كَانَ لِمَلِكِ مِصْرَ.
וְלֹֽא הֹסִ֥יף עוֹד֙ מֶ֣לֶךְ מִצְרַ֔יִם לָצֵ֖את מֵֽאַרְצ֑וֹ כִּֽי מֶ֣לֶךְ בָּבֶ֗ל לָקַ֞ח מִנַּ֤חַל מִצְרַ֙יִם֙ עַד נְהַר פְּרָ֔ת כֹּ֛ל אֲשֶׁ֥ר הָיְתָ֖ה לְמֶ֥לֶךְ מִצְרָֽיִם
الملوك الثاني 24: 14
2Ki.24.14
وَسَبَى كُلَّ أُورُشَلِيمَ وَكُلَّ الرُّؤَسَاءِ وَجَمِيعَ جَبَابِرَةِ الْبَأْسِ، عَشَرَةَ آلاَفِ مَسْبِيٍّ، وَجَمِيعَ الصُّنَّاعِ وَالأَقْيَانِ. لَمْ يَبْقَ أَحَدٌ إِلاَّ مَسَاكِينُ شَعْبِ الأَرْضِ.
וְהִגְלָ֣ה כָּל יְ֠רוּשָׁלִַם כָּל הַשָּׂרִ֞ים כָּל גִּבּוֹרֵ֣י הַחַ֗יִל עֲשֶׂ֤רֶת אֲלָפִים֙ גּוֹלֶ֔ה וְכָל הֶחָרָ֖שׁ וְהַמַּסְגֵּ֑ר לֹ֣א נִשְׁאַ֔ר זוּלַ֖ת דַּלַּ֥ת עַם הָאָֽרֶץ
الملوك الثاني 24: 15
2Ki.24.15
وَسَبَى يَهُويَاكِينَ إِلَى بَابِلَ. وَأُمَّ الْمَلِكِ وَنِسَاءَ الْمَلِكِ وَخِصْيَانَهُ وَأَقْوِيَاءَ الأَرْضِ، سَبَاهُمْ مِنْ أُورُشَلِيمَ إِلَى بَابِلَ.
וַיֶּ֥גֶל יְהוֹיָכִ֖ין בָּבֶ֑לָה אֵ֣ם הַ֠מֶּלֶךְ נְשֵׁ֨י הַמֶּ֜לֶךְ סָרִיסָ֗יו אֵילֵ֣י הָאָ֔רֶץ הוֹלִ֛יךְ;גּוֹלָ֥ה מִירוּשָׁלִַ֖ם בָּבֶֽלָה