עָשָׂה (H6213) - ʻâsâh | معجم سترونغ العبري

الجامعة 5: 1 Ecc.5.1

اِحْفَظْ قَدَمَكَ حِينَ تَذْهَبُ إِلَى بَيْتِ اللهِ، فَالاسْتِمَاعُ أَقْرَبُ مِنْ تَقْدِيمِ ذَبِيحَةِ الْجُهَّالِ، لأَنَّهُمْ لاَ يُبَالُونَ بِفَعْلِ الشَّرِّ.

שְׁמֹ֣ר רַגְלְךָ֗ כַּאֲשֶׁ֤ר תֵּלֵךְ֙ אֶל בֵּ֣ית הָאֱלֹהִ֔ים לִשְׁמֹ֔עַ וְקָר֣וֹב מִתֵּ֥ת זָ֑בַח הַכְּסִילִ֖ים כִּֽי אֵינָ֥ם יוֹדְעִ֖ים לַעֲשׂ֥וֹת רָֽע

الجامعة 6: 12 Ecc.6.12

لأَنَّهُ مَنْ يَعْرِفُ مَا هُوَ خَيْرٌ لِلإِنْسَانِ فِي الْحَيَاةِ، مُدَّةَ أَيَّامِ حَيَاةِ بَاطِلِهِ الَّتِي يَقْضِيهَا كَالظِّلِّ. لأَنَّهُ مَنْ يُخْبِرُ الإِنْسَانَ بِمَا يَكُونُ بَعْدَهُ تَحْتَ الشَّمْسِ.

כִּ֣י מִֽי יוֹדֵעַ֩ מַה טּ֨וֹב לָֽאָדָ֜ם בַּֽחַיִּ֗ים מִסְפַּ֛ר יְמֵי חַיֵּ֥י הֶבְל֖וֹ וְיַעֲשֵׂ֣ם כַּצֵּ֑ל אֲשֶׁר֙ מִֽי יַגִּ֣יד לָֽאָדָ֔ם מַה יִּהְיֶ֥ה אַחֲרָ֖יו תַּ֥חַת הַשָּֽׁמֶשׁ

الجامعة 7: 14 Ecc.7.14

فِي يَوْمِ الْخَيْرِ كُنْ بِخَيْرٍ، وَفِي يَوْمِ الشَّرِّ اعْتَبِرْ. إِنَّ اللهَ جَعَلَ هذَا مَعَ ذَاكَ، لِكَيْلاَ يَجِدَ الإِنْسَانُ شَيْئًا بَعْدَهُ.

בְּי֤וֹם טוֹבָה֙ הֱיֵ֣ה בְט֔וֹב וּבְי֥וֹם רָעָ֖ה רְאֵ֑ה הָֽאֱלֹהִ֔ים עָשָׂ֣ה זֶ֤ה לְעֻמַּת זֶה֙ עַל;דִּבְרַ֗ת;שֶׁלֹּ֨א יִמְצָ֧א הָֽאָדָ֛ם מְאֽוּמָה אַחֲרָ֖יו

الجامعة 7: 20 Ecc.7.20

لأَنَّهُ لاَ إِنْسَانٌ صِدِّيقٌ فِي الأَرْضِ يَعْمَلُ صَلاَحًا وَلاَ يُخْطِئُ.

כִּ֣י אֵ֥ין אָדָ֔ם צַדִּ֖יק בָּאָ֑רֶץ יַעֲשֶׂה טּ֖וֹב וְלֹ֥א יֶחֱטָֽא

الجامعة 7: 29 Ecc.7.29

اُنْظُرْ. هذَا وَجَدْتُ فَقَطْ: أَنَّ اللهَ صَنَعَ الإِنْسَانَ مُسْتَقِيمًا، أَمَّا هُمْ فَطَلَبُوا اخْتِرَاعَاتٍ كَثِيرَةً.

רְאֵה זֶ֣ה מָצָ֔אתִי לְבַד֙ אֲשֶׁ֨ר הָאֱלֹהִ֛ים עָשָׂ֧ה הָאָדָ֖ם יָשָׁ֑ר וְהֵ֥מָּה בִקְשׁ֖וּ חִשְּׁבֹנ֥וֹת רַבִּֽים

الجامعة 8: 3 Ecc.8.3

لاَ تَعْجَلْ إِلَى الذَّهَابِ مِنْ وَجْهِهِ. لاَ تَقِفْ فِي أَمْرٍ شَاقّ، لأَنَّهُ يَفْعَلُ كُلَّ مَا شَاءَ.

אַל תִּבָּהֵ֤ל תֵּלֵ֔ךְ מִפָּנָיו֙ אַֽל תַּעֲמֹ֖ד בְּדָבָ֣ר רָ֑ע כִּ֛י יַעֲשֶֽׂה כָּל אֲשֶׁ֥ר יַחְפֹּ֖ץ

الجامعة 8: 4 Ecc.8.4

حَيْثُ تَكُونُ كَلِمَةُ الْمَلِكِ فَهُنَاكَ سُلْطَانٌ. وَمَنْ يَقُولُ لَهُ: مَاذَا تَفْعَلُ..

בַּאֲשֶׁ֥ר דְּבַר מֶ֖לֶךְ שִׁלְט֑וֹן וּמִ֥י יֹֽאמַר ל֖וֹ מַֽה תַּעֲשֶֽׂה

الجامعة 8: 9 Ecc.8.9

كُلُّ هذَا رَأَيْتُهُ إِذْ وَجَّهْتُ قَلْبِي لِكُلِّ عَمَل عُمِلَ تَحْتَ الشَّمْسِ، وَقْتَمَا يَتَسَلَّطُ إِنْسَانٌ عَلَى إِنْسَانٍ لِضَرَرِ نَفْسِهِ.

כָּל זֶ֤ה רָאִ֙יתִי֙ וְנָת֣וֹן לִבִּ֔י לְכָֽל מַעֲשֶׂ֔ה נַעֲשָׂ֖ה תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ עֵ֗ת;אֲשֶׁ֥ר שָׁלַ֧ט הָאָדָ֛ם בְּאָדָ֖ם לְרַ֥ע לֽוֹ

الجامعة 8: 10 Ecc.8.10

وَهكَذَا رَأَيْتُ أَشْرَارًا يُدْفَنُونَ وَضُمُّوا، وَالَّذِينَ عَمِلُوا بِالْحَقِّ ذَهَبُوا مِنْ مَكَانِ الْقُدْسِ وَنُسُوا فِي الْمَدِينَةِ. هذَا أَيْضًا بَاطِلٌ.

וּבְכֵ֡ן רָאִיתִי֩ רְשָׁעִ֨ים קְבֻרִ֜ים וָבָ֗אוּ אֲשֶׁ֣ר עָשׂ֑וּ כֵּן יְהַלֵּ֔כוּ וּמִמְּק֤וֹם קָדוֹשׁ֙ וְיִֽשְׁתַּכְּח֥וּ בָעִ֖יר זֶ֖ה גַּם הָֽבֶל

الجامعة 8: 11 Ecc.8.11

لأَنَّ الْقَضَاءَ عَلَى الْعَمَلِ الرَّدِيءِ لاَ يُجْرَى سَرِيعًا، فَلِذلِكَ قَدِ امْتَلأَ قَلْبُ بَنِي الْبَشَرِ فِيهِمْ لِفَعْلِ الشَّرِّ.

אֲשֶׁר֙ פִתְגָ֔ם מַעֲשֵׂ֥ה הָרָעָ֖ה אֵין נַעֲשָׂ֣ה מְהֵרָ֑ה עַל;כֵּ֡ן מָלֵ֞א לֵ֧ב בְּֽנֵי הָאָדָ֛ם בָּהֶ֖ם לַעֲשׂ֥וֹת רָֽע

الجامعة 8: 11 Ecc.8.11

لأَنَّ الْقَضَاءَ عَلَى الْعَمَلِ الرَّدِيءِ لاَ يُجْرَى سَرِيعًا، فَلِذلِكَ قَدِ امْتَلأَ قَلْبُ بَنِي الْبَشَرِ فِيهِمْ لِفَعْلِ الشَّرِّ.

אֲשֶׁר֙ פִתְגָ֔ם מַעֲשֵׂ֥ה הָרָעָ֖ה אֵין נַעֲשָׂ֣ה מְהֵרָ֑ה עַל;כֵּ֡ן מָלֵ֞א לֵ֧ב בְּֽנֵי הָאָדָ֛ם בָּהֶ֖ם לַעֲשׂ֥וֹת רָֽע

الجامعة 8: 12 Ecc.8.12

اَلْخَاطِئُ وَإِنْ عَمِلَ شَرًّا مِئَةَ مَرَّةٍ وَطَالَتْ إِلاَّ أَنِّي أَعْلَمُ أَنَّهُ يَكُونُ خَيْرٌ لِلْمُتَّقِينَ اللهَ الَّذِينَ يَخَافُونَ قُدَّامَهُ.

חֹטֶ֗א אֲשֶׁ֣ר עֹשֶׂ֥ה רָ֛ע מְאַ֖ת וּמַאֲרִ֣יךְ;ל֑וֹ כִּ֚י;גַּם אָ֔נִי יוֹדֵ֣עַ אֲשֶׁ֤ר יִהְיֶה טּוֹב֙ לְיִרְאֵ֣י הָאֱלֹהִ֔ים אֲשֶׁ֥ר יִֽירְא֖וּ מִלְּפָנָֽיו

الجامعة 8: 14 Ecc.8.14

يُوجَدُ بَاطِلٌ يُجْرَى عَلَى الأَرْضِ: أَنْ يُوجَدَ صِدِّيقُونَ يُصِيبُهُمْ مِثْلَ عَمَلِ الأَشْرَارِ، وَيُوجَدُ أَشْرَارٌ يُصِيبُهُمْ مِثْلَ عَمَلِ الصِّدِّيقِينَ. فَقُلْتُ: إِنَّ هذَا أَيْضًا بَاطِلٌ.

יֶשׁ הֶבֶל֮ נַעֲשָׂ֣ה עַל הָאָרֶץ֒ אֲשֶׁ֣ר יֵ֣שׁ צַדִּיקִ֗ים מַגִּ֤יעַ אֲלֵהֶם֙ כְּמַעֲשֵׂ֣ה הָרְשָׁעִ֔ים וְיֵ֣שׁ רְשָׁעִ֔ים שֶׁמַּגִּ֥יעַ אֲלֵהֶ֖ם כְּמַעֲשֵׂ֣ה הַצַּדִּיקִ֑ים אָמַ֕רְתִּי זֶ֖ה שֶׁגַּם הָֽבֶל

الجامعة 8: 16 Ecc.8.16

لَمَّا وَجَّهْتُ قَلْبِي لأَعْرِفَ الْحِكْمَةَ، وَأَنْظُرَ الْعَمَلَ الَّذِي عُمِلَ عَلَى الأَرْضِ، وَأَنَّهُ نَهَارًا وَلَيْلاً لاَ يَرَى النَّوْمَ بِعَيْنَيْهِ،

כַּאֲשֶׁ֨ר נָתַ֤תִּי לִבִּי֙ לָדַ֣עַת חָכְמָ֔ה וְלִרְאוֹת֙ הָ֣עִנְיָ֔ן אֲשֶׁ֥ר נַעֲשָׂ֖ה עַל הָאָ֑רֶץ כִּ֣י;גַ֤ם בַּיּוֹם֙ וּבַלַּ֔יְלָה אֵינֶ֥נּוּ רֹאֶֽה שֵׁנָ֕ה בְּעֵינָ֖יו

الجامعة 8: 17 Ecc.8.17

رَأَيْتُ كُلَّ عَمَلِ اللهِ أَنَّ الإِنْسَانَ لاَ يَسْتَطِيعُ أَنْ يَجِدَ الْعَمَلَ الَّذِي عُمِلَ تَحْتَ الشَّمْسِ. مَهْمَا تَعِبَ الإِنْسَانُ فِي الطَّلَبِ فَلاَ يَجِدُهُ، وَالْحَكِيمُ أَيْضًا، وَإِنْ قَالَ بِمَعْرِفَتِهِ، لاَ يَقْدِرُ أَنْ يَجِدَهُ.

וְרָאִיתִי֮ כָּל מַעֲשֵׂ֣ה הָאֱלֹהִים֒ כִּי֩ הָאָדָ֗ם לֹ֨א יוּכַ֜ל לִמְצוֹא֙ הַֽמַּעֲשֶׂה֙ אֲשֶׁ֣ר נַעֲשָׂ֣ה תַֽחַת הַשֶּׁ֔מֶשׁ בְּ֠שֶׁל יַעֲמֹ֧ל הָאָדָ֛ם לְבַקֵּ֖שׁ וְלֹ֣א יִמְצָ֑א הֶֽחָכָם֙ וְגַ֨ם אִם יֹאמַ֤ר לָדַ֔עַת לֹ֥א יוּכַ֖ל לִמְצֹֽא

الجامعة 9: 3 Ecc.9.3

هذَا أَشَرُّ كُلِّ مَا عُمِلَ تَحْتَ الشَّمْسِ: أَنَّ حَادِثَةً وَاحِدَةً لِلْجَمِيعِ. وَأَيْضًا قَلْبُ بَنِي الْبَشَرِ مَلآنُ مِنَ الشَّرِّ، وَالْحَمَاقَةُ فِي قَلْبِهِمْ وَهُمْ أَحْيَاءٌ، وَبَعْدَ ذلِكَ يَذْهَبُونَ إِلَى الأَمْوَاتِ.

זֶ֣ה רָ֗ע בְּכֹ֤ל אֲשֶֽׁר נַעֲשָׂה֙ תַּ֣חַת הַשֶּׁ֔מֶשׁ כִּֽי מִקְרֶ֥ה אֶחָ֖ד לַכֹּ֑ל וְגַ֣ם לֵ֣ב בְּֽנֵי הָ֠אָדָם מָלֵא רָ֨ע וְהוֹלֵל֤וֹת בִּלְבָבָם֙ בְּחַיֵּיהֶ֔ם וְאַחֲרָ֖יו אֶל הַמֵּתִֽים

الجامعة 9: 6 Ecc.9.6

وَمَحَبَّتُهُمْ وَبُغْضَتُهُمْ وَحَسَدُهُمْ هَلَكَتْ مُنْذُ زَمَانٍ، وَلاَ نَصِيبَ لَهُمْ بَعْدُ إِلَى الأَبَدِ، فِي كُلِّ مَا عُمِلَ تَحْتَ الشَّمْسِ.

גַּ֣ם;אַהֲבָתָ֧ם גַּם;שִׂנְאָתָ֛ם גַּם;קִנְאָתָ֖ם אָבָ֑דָה כְּבָ֣ר אֵין וְחֵ֨לֶק לָהֶ֥ם עוֹד֙ לְעוֹלָ֔ם בְּכֹ֥ל אֲשֶֽׁר נַעֲשָׂ֖ה תַּ֥חַת הַשָּֽׁמֶשׁ

الجامعة 9: 10 Ecc.9.10

كُلُّ مَا تَجِدُهُ يَدُكَ لِتَفْعَلَهُ فَافْعَلْهُ بِقُوَّتِكَ، لأَنَّهُ لَيْسَ مِنْ عَمَل وَلاَ اخْتِرَاعٍ وَلاَ مَعْرِفَةٍ وَلاَ حِكْمَةٍ فِي الْهَاوِيَةِ الَّتِي أَنْتَ ذَاهِبٌ إِلَيْهَا.

כֹּ֠ל אֲשֶׁ֨ר תִּמְצָ֧א יָֽדְךָ֛ לַעֲשׂ֥וֹת עֲשֵׂ֑ה בְּכֹחֲךָ֖ כִּי֩ אֵ֨ין מַעֲשֶׂ֤ה וְחֶשְׁבּוֹן֙ וְדַ֣עַת וְחָכְמָ֔ה בִּשְׁא֕וֹל אֲשֶׁ֥ר אַתָּ֖ה הֹלֵ֥ךְ שָֽׁמָּה

الجامعة 9: 10 Ecc.9.10

كُلُّ مَا تَجِدُهُ يَدُكَ لِتَفْعَلَهُ فَافْعَلْهُ بِقُوَّتِكَ، لأَنَّهُ لَيْسَ مِنْ عَمَل وَلاَ اخْتِرَاعٍ وَلاَ مَعْرِفَةٍ وَلاَ حِكْمَةٍ فِي الْهَاوِيَةِ الَّتِي أَنْتَ ذَاهِبٌ إِلَيْهَا.

כֹּ֠ל אֲשֶׁ֨ר תִּמְצָ֧א יָֽדְךָ֛ לַעֲשׂ֥וֹת עֲשֵׂ֑ה בְּכֹחֲךָ֖ כִּי֩ אֵ֨ין מַעֲשֶׂ֤ה וְחֶשְׁבּוֹן֙ וְדַ֣עַת וְחָכְמָ֔ה בִּשְׁא֕וֹל אֲשֶׁ֥ר אַתָּ֖ה הֹלֵ֥ךְ שָֽׁמָּה

الجامعة 10: 19 Ecc.10.19

لِلْضَّحِكِ يَعْمَلُونَ وَلِيمَةً، وَالْخَمْرُ تُفَرِّحُ الْعَيْشَ. أَمَّا الْفِضَّةُ فَتُحَصِّلُ الْكُلَّ.

לִשְׂחוֹק֙ עֹשִׂ֣ים לֶ֔חֶם וְיַ֖יִן יְשַׂמַּ֣ח חַיִּ֑ים וְהַכֶּ֖סֶף יַעֲנֶ֥ה הַכֹּֽל

الجامعة 11: 5 Ecc.11.5

كَمَا أَنَّكَ لَسْتَ تَعْلَمُ مَا هِيَ طَرِيقُ الرِّيحِ، وَلاَ كَيْفَ الْعِظَامُ فِي بَطْنِ الْحُبْلَى، كَذلِكَ لاَ تَعْلَمُ أَعْمَالَ اللهِ الَّذِي يَصْنَعُ الْجَمِيعَ.

כַּאֲשֶׁ֨ר אֵֽינְךָ֤ יוֹדֵ֙עַ֙ מַה דֶּ֣רֶךְ הָר֔וּחַ כַּעֲצָמִ֖ים בְּבֶ֣טֶן הַמְּלֵאָ֑ה כָּ֗כָה לֹ֤א תֵדַע֙ מַעֲשֵׂ֣ה הָֽאֱלֹהִ֔ים אֲשֶׁ֥ר יַעֲשֶׂ֖ה הַכֹּֽל

الجامعة 12: 12 Ecc.12.12

وَبَقِيَ، فَمِنْ هذَا يَا ابْنِي تَحَذَّرْ: لِعَمَلِ كُتُبٍ كَثِيرَةٍ لاَ نِهَايَةَ، وَالدَّرْسُ الْكَثِيرُ تَعَبٌ لِلْجَسَدِ.

וְיֹתֵ֥ר מֵהֵ֖מָּה בְּנִ֣י הִזָּהֵ֑ר עֲשׂ֨וֹת סְפָרִ֤ים הַרְבֵּה֙ אֵ֣ין קֵ֔ץ וְלַ֥הַג הַרְבֵּ֖ה יְגִעַ֥ת בָּשָֽׂר

نشيد الأنشاد 1: 11 Sng.1.11

نَصْنَعُ لَكِ سَلاَسِلَ مِنْ ذَهَبٍ مَعَ جُمَانٍ مِنْ فِضَّةٍ.

נַעֲשֶׂה לָּ֔ךְ תּוֹרֵ֤י זָהָב֙ עִ֖ם נְקֻדּ֥וֹת הַכָּֽסֶף

نشيد الأنشاد 3: 9 Sng.3.9

اَلْمَلِكُ سُلَيْمَانُ عَمِلَ لِنَفْسِهِ تَخْتًا مِنْ خَشَبِ لُبْنَانَ.

הַמֶּ֣לֶךְ שְׁלֹמֹ֔ה עָ֤שָׂה לוֹ֙ אַפִּרְי֗וֹן מֵעֲצֵ֖י הַלְּבָנֽוֹן

نشيد الأنشاد 3: 10 Sng.3.10

عَمِلَ أَعْمِدَتَهُ فِضَّةً، وَرَوَافِدَهُ ذَهَبًا، وَمَقْعَدَهُ أُرْجُوانًا، وَوَسَطَهُ مَرْصُوفًا مَحَبَّةً مِنْ بَنَاتِ أُورُشَلِيمَ.

עָ֣שָׂה עַמּוּדָיו֙ כֶ֔סֶף רְפִידָת֣וֹ זָהָ֔ב מֶרְכָּב֖וֹ אַרְגָּמָ֑ן תּוֹכוֹ֙ רָצ֣וּף אַהֲבָ֔ה מִבְּנ֖וֹת יְרוּשָׁלִָֽם

نشيد الأنشاد 8: 8 Sng.8.8

لَنَا أُخْتٌ صَغِيرَةٌ لَيْسَ لَهَا ثَدْيَانِ. فَمَاذَا نَصْنَعُ لأُخْتِنَا فِي يَوْمٍ تُخْطَبُ.

לָ֙נוּ֙ אָח֥וֹת קְטַנָּ֔ה אֵ֣ין לָ֑הּ וְשָׁדַ֖יִם מַֽה נַּעֲשֶׂה֙ לַאֲחֹתֵ֔נוּ בַּיּ֖וֹם שֶׁיְּדֻבַּר;בָּֽהּ

إشعياء 2: 8 Isa.2.8

وَامْتَلأَتْ أَرْضُهُمْ أَوْثَانًا. يَسْجُدُونَ لِعَمَلِ أَيْدِيهِمْ لِمَا صَنَعَتْهُ أَصَابِعُهُمْ.

וַתִּמָּלֵ֥א אַרְצ֖וֹ אֱלִילִ֑ים יִֽשְׁתַּחֲו֔וּ לְמַעֲשֵׂ֤ה יָדָיו֙ לַאֲשֶׁ֥ר עָשׂ֖וּ אֶצְבְּעֹתָֽיו

إشعياء 2: 20 Isa.2.20

فِي ذلِكَ الْيَوْمِ يَطْرَحُ الإِنْسَانُ أَوْثَانَهُ الْفِضِّيَّةَ وَأَوْثَانَهُ الذَّهَبِيَّةَ، الَّتِي عَمِلُوهَا لَهُ لِلسُّجُودِ، لِلْجُرْذَانِ وَالْخَفَافِيشِ،

בַּיּ֤וֹם;הַהוּא֙ יַשְׁלִ֣יךְ הָאָדָ֔ם אֱלִילֵ֣י כַסְפּ֔וֹ אֱלִילֵ֣י זְהָב֑וֹ אֲשֶׁ֤ר עָֽשׂוּ לוֹ֙ לְהִֽשְׁתַּחֲוֹ֔ת לַחְפֹּ֥ר;פֵּר֖וֹת וְלָעֲטַלֵּפִֽים

إشعياء 3: 11 Isa.3.11

وَيْلٌ لِلشِّرِّيرِ. شَرٌّ. لأَنَّ مُجَازَاةَ يَدَيْهِ تُعْمَلُ بِهِ.

א֖וֹי לְרָשָׁ֣ע רָ֑ע כִּֽי גְמ֥וּל יָדָ֖יו יֵעָ֥שֶׂה לּֽוֹ

إشعياء 5: 2 Isa.5.2

فَنَقَبَهُ وَنَقَّى حِجَارَتَهُ وَغَرَسَهُ كَرْمَ سَوْرَقَ، وَبَنَى بُرْجًا فِي وَسَطِهِ، وَنَقَرَ فِيهِ أَيْضًا مِعْصَرَةً، فَانْتَظَرَ أَنْ يَصْنَعَ عِنَبًا فَصَنَعَ عِنَبًا رَدِيئًا.

וַֽיְעַזְּקֵ֣הוּ וַֽיְסַקְּלֵ֗הוּ וַיִּטָּעֵ֙הוּ֙ שֹׂרֵ֔ק וַיִּ֤בֶן מִגְדָּל֙ בְּתוֹכ֔וֹ חָצֵ֣ב בּ֑וֹ וְגַם יֶ֖קֶב וַיְקַ֛ו לַעֲשׂ֥וֹת עֲנָבִ֖ים וַיַּ֥עַשׂ בְּאֻשִֽׁים

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (2583 آية)