עַם (H5971) - ʻam | معجم سترونغ العبري

صموئيل الأول 14: 39 1Sa.14.39

لأَنَّهُ حَيٌّ هُوَ الرَّبُّ مُخَلِّصُ إِسْرَائِيلَ، وَلَوْ كَانَتْ فِي يُونَاثَانَ ابْنِي فَإِنَّهُ يَمُوتُ مَوْتًا. وَلَمْ يَكُنْ مَنْ يُجِيبُهُ مِنْ كُلِّ الشَّعْبِ.

כִּ֣י חַי יְהוָ֗ה הַמּוֹשִׁ֙יעַ֙ יִשְׂרָאֵ֔ל כִּ֧י;אִם יֶשְׁנ֛וֹ בְּיוֹנָתָ֥ן בְּנִ֖י כִּ֣י מ֣וֹת יָמ֑וּת וְאֵ֥ין עֹנֵ֖הוּ מִכָּל הָעָֽם

صموئيل الأول 14: 40 1Sa.14.40

فَقَالَ لِجَمِيعِ إِسْرَائِيلَ: أَنْتُمْ تَكُونُونَ فِي جَانِبٍ وَأَنَا وَيُونَاثَانُ ابْنِي فِي جَانِبٍ. فَقَالَ الشَّعْبُ لِشَاوُلَ: اصْنَعْ مَا يَحْسُنُ فِي عَيْنَيْكَ.

וַיֹּ֣אמֶר אֶל;כָּל יִשְׂרָאֵ֗ל אַתֶּם֙ תִּֽהְיוּ֙ לְעֵ֣בֶר;אֶחָ֔ד וַֽאֲנִי֙ וְיוֹנָתָ֣ן בְּנִ֔י נִהְיֶ֖ה;לְעֵ֣בֶר;אֶחָ֑ד וַיֹּאמְר֤וּ הָעָם֙ אֶל;שָׁא֔וּל עֲשֵֽׂה הַטּ֥וֹב בְּעֵינֶ֖יךָ

صموئيل الأول 14: 41 1Sa.14.41

وَقَالَ شَاوُلُ لِلرَّبِّ إِلهِ إِسْرَائِيلَ: هَبْ صِدْقًا. فَأُخِذَ يُونَاثَانُ وَشَاوُلُ، أَمَّا الشَّعْبُ فَخَرَجُوا.

וַיֹּ֣אמֶר שָׁא֗וּל אֶל;יְהוָ֛ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל הָ֣בָה תָמִ֑ים וַיִּלָּכֵ֧ד יוֹנָתָ֛ן וְשָׁא֖וּל וְהָעָ֥ם יָצָֽאוּ

صموئيل الأول 14: 45 1Sa.14.45

فَقَالَ الشَّعْبُ لِشَاوُلَ: أَيَمُوتُ يُونَاثَانُ الَّذِي صَنَعَ هذَا الْخَلاَصَ الْعَظِيمَ فِي إِسْرَائِيلَ. حَاشَا. حَيٌّ هُوَ الرَّبُّ، لاَ تَسْقُطُ شَعْرَةٌ مِنْ رَأْسِهِ إِلَى الأَرْضِ لأَنَّهُ مَعَ اللهِ عَمِلَ هذَا الْيَوْمَ. فَافْتَدَى الشَّعْبُ يُونَاثَانَ فَلَمْ يَمُتْ.

וַיֹּ֨אמֶר הָעָ֜ם אֶל;שָׁא֗וּל יָמוּת֙ הֲֽיוֹנָתָ֤ן אֲשֶׁ֣ר עָ֠שָׂה הַזֹּאת֮ הַיְשׁוּעָ֨ה הַגְּדוֹלָ֣ה בְּיִשְׂרָאֵל֒ חָלִ֗ילָה חַי יְהוָה֙ אִם יִפֹּ֞ל מִשַּׂעֲרַ֤ת רֹאשׁוֹ֙ אַ֔רְצָה כִּֽי עִם אֱלֹהִ֥ים עָשָׂ֖ה הַזֶּ֑ה הַיּ֣וֹם וַיִּפְדּ֥וּ הָעָ֛ם יוֹנָתָ֖ן וְלֹא מֵֽת

صموئيل الأول 14: 45 1Sa.14.45

فَقَالَ الشَّعْبُ لِشَاوُلَ: أَيَمُوتُ يُونَاثَانُ الَّذِي صَنَعَ هذَا الْخَلاَصَ الْعَظِيمَ فِي إِسْرَائِيلَ. حَاشَا. حَيٌّ هُوَ الرَّبُّ، لاَ تَسْقُطُ شَعْرَةٌ مِنْ رَأْسِهِ إِلَى الأَرْضِ لأَنَّهُ مَعَ اللهِ عَمِلَ هذَا الْيَوْمَ. فَافْتَدَى الشَّعْبُ يُونَاثَانَ فَلَمْ يَمُتْ.

וַיֹּ֨אמֶר הָעָ֜ם אֶל;שָׁא֗וּל יָמוּת֙ הֲֽיוֹנָתָ֤ן אֲשֶׁ֣ר עָ֠שָׂה הַזֹּאת֮ הַיְשׁוּעָ֨ה הַגְּדוֹלָ֣ה בְּיִשְׂרָאֵל֒ חָלִ֗ילָה חַי יְהוָה֙ אִם יִפֹּ֞ל מִשַּׂעֲרַ֤ת רֹאשׁוֹ֙ אַ֔רְצָה כִּֽי עִם אֱלֹהִ֥ים עָשָׂ֖ה הַזֶּ֑ה הַיּ֣וֹם וַיִּפְדּ֥וּ הָעָ֛ם יוֹנָתָ֖ן וְלֹא מֵֽת

صموئيل الأول 15: 1 1Sa.15.1

وَقَالَ صَمُوئِيلُ لِشَاوُلَ: إِيَّايَ أَرْسَلَ الرَّبُّ لِمَسْحِكَ مَلِكًا عَلَى شَعْبِهِ إِسْرَائِيلَ. وَالآنَ فَاسْمَعْ صَوْتَ كَلاَمِ الرَّبِّ.

וַיֹּ֤אמֶר שְׁמוּאֵל֙ אֶל;שָׁא֔וּל אֹתִ֨י שָׁלַ֤ח יְהוָה֙ לִמְשָׁחֳךָ֣ לְמֶ֔לֶךְ עַל עַמּ֖וֹ יִשְׂרָאֵ֑ל וְעַתָּ֣ה שְׁמַ֔ע לְק֖וֹל דִּבְרֵ֥י יְהוָֽה

صموئيل الأول 15: 4 1Sa.15.4

فَاسْتَحْضَرَ شَاوُلُ الشَّعْبَ وَعَدَّهُ فِي طَلاَيِمَ، مِئَتَيْ أَلْفِ رَاجِل، وَعَشَرَةَ آلاَفِ رَجُل مِنْ يَهُوذَا.

וַיְשַׁמַּ֤ע שָׁאוּל֙ הָעָ֔ם וַֽיִּפְקְדֵם֙ בַּטְּלָאִ֔ים מָאתַ֥יִם אֶ֖לֶף רַגְלִ֑י וַעֲשֶׂ֥רֶת אֲלָפִ֖ים אִ֥ישׁ אֶת יְהוּדָֽה

صموئيل الأول 15: 8 1Sa.15.8

وَأَمْسَكَ أَجَاجَ مَلِكَ عَمَالِيقَ حَيًّا، وَحَرَّمَ جَمِيعَ الشَّعْبِ بِحَدِّ السَّيْفِ.

וַיִּתְפֹּ֛שׂ אֲגַ֥ג מֶֽלֶךְ עֲמָלֵ֖ק חָ֑י הֶחֱרִ֥ים כָּל הָעָ֖ם לְפִי חָֽרֶב

صموئيل الأول 15: 9 1Sa.15.9

وَعَفَا شَاوُلُ وَالشَّعْبُ عَنْ أَجَاجَ وَعَنْ خِيَارِ الْغَنَمِ وَالْبَقَرِ وَالثُّنْيَانِ وَالْخِرَافِ، وَعَنْ كُلِّ الْجَيِّدِ، وَلَمْ يَرْضَوْا أَنْ يُحَرِّمُوهَا. وَكُلُّ الأَمْلاَكِ الْمُحْتَقَرَةِ وَالْمَهْزُولَةِ حَرَّمُوهَا.

וַיַּחְמֹל֩ שָׁא֨וּל וְהָעָ֜ם עַל אֲגָ֗ג וְעַל מֵיטַ֣ב הַצֹּאן֩ וְהַבָּקָ֨ר וְהַמִּשְׁנִ֤ים וְעַל וְעַל כָּל הַטּ֔וֹב וְלֹ֥א אָב֖וּ הַחֲרִימָ֑ם וְכָל הַמְּלָאכָ֛ה נְמִבְזָ֥ה וְנָמֵ֖ס;אֹתָ֥הּ הֶחֱרִֽימוּ

صموئيل الأول 15: 15 1Sa.15.15

فَقَالَ شَاوُلُ: مِنَ الْعَمَالِقَةِ، قَدْ أَتَوْا بِهَا، لأَنَّ الشَّعْبَ قَدْ عَفَا عَنْ خِيَارِ الْغَنَمِ وَالْبَقَرِ لأَجْلِ الذَّبْحِ لِلرَّبِّ إِلهِكَ. وَأَمَّا الْبَاقِي فَقَدْ حَرَّمْنَاهُ.

וַיֹּ֨אמֶר שָׁא֜וּל מֵעֲמָלֵקִ֣י הֱבִיא֗וּם אֲשֶׁ֨ר הָעָם֙ חָמַ֤ל עַל מֵיטַ֤ב הַצֹּאן֙ וְהַבָּקָ֔ר לְמַ֥עַן זְבֹ֖חַ לַיהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ הַיּוֹתֵ֖ר הֶחֱרַֽמְנוּ

صموئيل الأول 15: 21 1Sa.15.21

فَأَخَذَ الشَّعْبُ مِنَ الْغَنِيمَةِ غَنَمًا وَبَقَرًا، أَوَائِلَ الْحَرَامِ لأَجْلِ الذَّبْحِ لِلرَّبِّ إِلهِكَ فِي الْجِلْجَالِ.

וַיִּקַּ֨ח הָעָ֧ם מֵהַשָּׁלָ֛ל צֹ֥אן וּבָקָ֖ר רֵאשִׁ֣ית הַחֵ֑רֶם לִזְבֹּ֛חַ לַֽיהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ בַּגִּלְגָּֽל

صموئيل الأول 15: 24 1Sa.15.24

فَقَالَ شَاوُلُ لِصَمُوئِيلَ: أَخْطَأْتُ لأَنِّي تَعَدَّيْتُ قَوْلَ الرَّبِّ وَكَلاَمَكَ، لأَنِّي خِفْتُ مِنَ الشَّعْبِ وَسَمِعْتُ لِصَوْتِهِمْ.

וַיֹּ֨אמֶר שָׁא֤וּל אֶל;שְׁמוּאֵל֙ חָטָ֔אתִי כִּֽי עָבַ֥רְתִּי פִּֽי יְהוָ֖ה דְּבָרֶ֑יךָ כִּ֤י יָרֵ֙אתִי֙ הָעָ֔ם וָאֶשְׁמַ֖ע בְּקוֹלָֽם

صموئيل الأول 15: 30 1Sa.15.30

فَقَالَ: قَدْ أَخْطَأْتُ. وَالآنَ فَأَكْرِمْنِي أَمَامَ شُيُوخِ شَعْبِي وَأَمَامَ إِسْرَائِيلَ، وَارْجعْ مَعِي فَأَسْجُدَ لِلرَّبِّ إِلهِكَ.

וַיֹּ֣אמֶר חָטָ֔אתִי עַתָּ֗ה כַּבְּדֵ֥נִי;נָ֛א נֶ֥גֶד זִקְנֵֽי עַמִּ֖י וְנֶ֣גֶד יִשְׂרָאֵ֑ל וְשׁ֣וּב עִמִּ֔י וְהִֽשְׁתַּחֲוֵ֖יתִי לַֽיהוָ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ

صموئيل الأول 17: 27 1Sa.17.27

فَكَلَّمَهُ الشَّعْبُ بِمِثْلِ هذَا الْكَلاَمِ قَائِلِينَ: كَذَا يُفْعَلُ لِلرَّجُلِ الَّذِي يَقْتُلُهُ.

וַיֹּ֤אמֶר;לוֹ֙ הָעָ֔ם הַזֶּ֖ה כַּדָּבָ֥ר לֵאמֹ֑ר כֹּ֣ה יֵעָשֶׂ֔ה לָאִ֖ישׁ אֲשֶׁ֥ר יַכֶּֽנּוּ

صموئيل الأول 17: 30 1Sa.17.30

وَتَحَوَّلَ مِنْ عِنْدِهِ نَحْوَ آخَرَ، وَتَكَلَّمَ بِمِثْلِ هذَا الْكَلاَمِ، فَرَدَّ لَهُ الشَّعْبُ جَوَابًا كَالْجَوَابِ الأَوَّلِ.

וַיִּסֹּ֤ב מֵֽאֶצְלוֹ֙ אֶל;מ֣וּל אַחֵ֔ר וַיֹּ֖אמֶר הַזֶּ֑ה כַּדָּבָ֣ר וַיְשִׁבֻ֤הוּ הָעָם֙ דָּבָ֔ר כַּדָּבָ֖ר הָרִאשֽׁוֹן

صموئيل الأول 18: 5 1Sa.18.5

وَكَانَ دَاوُدُ يَخْرُجُ إِلَى حَيْثُمَا أَرْسَلَهُ شَاوُلُ. كَانَ يُفْلِحُ. فَجَعَلَهُ شَاوُلُ عَلَى رِجَالِ الْحَرْبِ. وَحَسُنَ فِي أَعْيُنِ جَمِيعِ الشَّعْبِ وَفِي أَعْيُنِ عَبِيدِ شَاوُلَ أَيْضًا.

דָוִ֜ד וַיֵּצֵ֨א בְּכֹל֩;אֲשֶׁ֨ר יִשְׁלָחֶ֤נּוּ שָׁאוּל֙ יַשְׂכִּ֔יל וַיְשִׂמֵ֣הוּ שָׁא֔וּל עַ֖ל אַנְשֵׁ֣י הַמִּלְחָמָ֑ה וַיִּיטַב֙ בְּעֵינֵ֣י כָל הָעָ֔ם בְּעֵינֵ֖י עַבְדֵ֥י שָׁאֽוּל וְגַ֕ם

صموئيل الأول 18: 13 1Sa.18.13

فَأَبْعَدَهُ شَاوُلُ عَنْهُ وَجَعَلَهُ لَهُ رَئِيسَ أَلْفٍ، فَكَانَ يَخْرُجُ وَيَدْخُلُ أَمَامَ الشَّعْبِ.

וַיְסִרֵ֤הוּ שָׁאוּל֙ מֵֽעִמּ֔וֹ וַיְשִׂמֵ֥הוּ ל֖וֹ שַׂר אָ֑לֶף וַיֵּצֵ֥א וַיָּבֹ֖א לִפְנֵ֥י הָעָֽם

صموئيل الأول 23: 8 1Sa.23.8

وَدَعَا شَاوُلُ جَمِيعَ الشَّعْبِ لِلْحَرْبِ لِلنُّزُولِ إِلَى قَعِيلَةَ لِمُحَاصَرَةِ دَاوُدَ وَرِجَالِهِ.

וַיְשַׁמַּ֥ע שָׁא֛וּל כָּל הָעָ֖ם לַמִּלְחָמָ֑ה לָרֶ֣דֶת קְעִילָ֔ה לָצ֥וּר דָּוִ֖ד אֲנָשָֽׁיו

صموئيل الأول 26: 5 1Sa.26.5

فَقَامَ دَاوُدُ وَجَاءَ إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي نَزَلَ فِيهِ شَاوُلُ، وَنَظَرَ دَاوُدُ الْمَكَانَ الَّذِي اضْطَجَعَ فِيهِ شَاوُلُ وَأَبْنَيْرُ بْنُ نَيْرٍ رَئِيسُ جَيْشِهِ. وَكَانَ شَاوُلُ مُضْطَجِعًا عِنْدَ الْمِتْرَاسِ وَالشَّعْبُ نُزُولٌ حَوَالَيْهِ.

וַיָּ֣קָם דָּוִ֗ד וַיָּבֹא֮ אֶֽל הַמָּקוֹם֮ אֲשֶׁ֣ר חָנָה שָׁ֣ם שָׁאוּל֒ וַיַּ֣רְא דָּוִ֗ד הַמָּקוֹם֙ אֲשֶׁ֣ר שָֽׁכַב שָׁ֣ם שָׁא֔וּל וְאַבְנֵ֥ר בֶּן נֵ֖ר שַׂר צְבָא֑וֹ וְשָׁאוּל֙ שֹׁכֵ֣ב בַּמַּעְגָּ֔ל וְהָעָ֖ם חֹנִ֥ים סְבִיבֹתָֽיו

صموئيل الأول 26: 7 1Sa.26.7

فَجَاءَ دَاوُدُ وَأَبِيشَايُ إِلَى الشَّعْبِ لَيْلاً وَإِذَا بِشَاوُلَ مُضْطَجعٌ نَائِمٌ عِنْدَ الْمِتْرَاسِ، وَرُمْحُهُ مَرْكُوزٌ فِي الأَرْضِ عِنْدَ رَأْسِهِ، وَأَبْنَيْرُ وَالشَّعْبُ مُضْطَجِعُونَ حَوَالَيْهِ.

וַיָּבֹא֩ דָוִ֨ד וַאֲבִישַׁ֥י אֶל הָעָם֮ לַיְלָה֒ וְהִנֵּ֣ה שָׁא֗וּל שֹׁכֵ֤ב יָשֵׁן֙ בַּמַּעְגָּ֔ל וַחֲנִית֥וֹ מְעוּכָֽה בָאָ֖רֶץ מְרַאֲשֹׁתָ֑יו וְאַבְנֵ֣ר וְהָעָ֔ם שֹׁכְבִ֖ים סְבִיבֹתָֽיו

صموئيل الأول 26: 7 1Sa.26.7

فَجَاءَ دَاوُدُ وَأَبِيشَايُ إِلَى الشَّعْبِ لَيْلاً وَإِذَا بِشَاوُلَ مُضْطَجعٌ نَائِمٌ عِنْدَ الْمِتْرَاسِ، وَرُمْحُهُ مَرْكُوزٌ فِي الأَرْضِ عِنْدَ رَأْسِهِ، وَأَبْنَيْرُ وَالشَّعْبُ مُضْطَجِعُونَ حَوَالَيْهِ.

וַיָּבֹא֩ דָוִ֨ד וַאֲבִישַׁ֥י אֶל הָעָם֮ לַיְלָה֒ וְהִנֵּ֣ה שָׁא֗וּל שֹׁכֵ֤ב יָשֵׁן֙ בַּמַּעְגָּ֔ל וַחֲנִית֥וֹ מְעוּכָֽה בָאָ֖רֶץ מְרַאֲשֹׁתָ֑יו וְאַבְנֵ֣ר וְהָעָ֔ם שֹׁכְבִ֖ים סְבִיבֹתָֽיו

صموئيل الأول 26: 14 1Sa.26.14

وَنَادَى دَاوُدُ الشَّعْبَ وَأَبْنَيْرَ بْنَ نَيْرٍ قَائِلاً: أَمَا تُجِيبُ يَا أَبْنَيْرُ. فَأَجَابَ أَبْنَيْرُ وَقَالَ: مَنْ أَنْتَ الَّذِي يُنَادِي الْمَلِكَ.

וַיִּקְרָ֨א דָוִ֜ד הָעָ֗ם אַבְנֵ֤ר בֶּן נֵר֙ לֵאמֹ֔ר הֲל֥וֹא תַעֲנֶ֖ה אַבְנֵ֑ר וַיַּ֤עַן אַבְנֵר֙ וַיֹּ֔אמֶר מִ֥י אַתָּ֖ה קָרָ֥אתָ הַמֶּֽלֶךְ

صموئيل الأول 26: 15 1Sa.26.15

فَقَالَ دَاوُدُ لأَبْنَيْرَ: أَمَا أَنْتَ رَجُلٌ. وَمَنْ مِثْلُكَ فِي إِسْرَائِيلَ. فَلِمَاذَا لَمْ تَحْرُسْ سَيِّدَكَ الْمَلِكَ. لأَنَّهُ قَدْ جَاءَ وَاحِدٌ مِنَ الشَّعْبِ لِكَيْ يُهْلِكَ الْمَلِكَ سَيِّدَكَ.

וַיֹּאמֶר֩ דָּוִ֨ד אֶל;אַבְנֵ֜ר הֲלוֹא אַתָּ֗ה אִ֣ישׁ וּמִ֤י כָמ֙וֹךָ֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל וְלָ֙מָּה֙ לֹ֣א שָׁמַ֔רְתָּ אֲדֹנֶ֖יךָ הַמֶּ֑לֶךְ כִּי בָא֙ אַחַ֣ד הָעָ֔ם לְהַשְׁחִ֖ית הַמֶּ֥לֶךְ אֲדֹנֶֽיךָ

صموئيل الأول 27: 12 1Sa.27.12

فَصَدَّقَ أَخِيشُ دَاوُدَ قَائِلاً: قَدْ صَارَ مَكْرُوهًا لَدَى شَعْبِهِ إِسْرَائِيلَ، فَيَكُونُ لِي عَبْدًا إِلَى الأَبَدِ.

וַיַּאֲמֵ֥ן אָכִ֖ישׁ בְּדָוִ֣ד לֵאמֹ֑ר הַבְאֵ֤שׁ;הִבְאִישׁ֙ בְּעַמּ֣וֹ בְיִשְׂרָאֵ֔ל וְהָ֥יָה לִ֖י לְעֶ֥בֶד עוֹלָֽם

صموئيل الأول 30: 4 1Sa.30.4

فَرَفَعَ دَاوُدُ وَالشَّعْبُ الَّذِينَ مَعَهُ أَصْوَاتَهُمْ وَبَكَوْا حَتَّى لَمْ تَبْقَ لَهُمْ قُوَّةٌ لِلْبُكَاءِ.

וַיִּשָּׂ֨א דָוִ֜ד וְהָעָ֧ם אֲשֶׁר אִתּ֛וֹ קוֹלָ֖ם וַיִּבְכּ֑וּ עַ֣ד;אֲשֶׁ֧ר אֵין בָּהֶ֛ם כֹּ֖חַ לִבְכּֽוֹת

صموئيل الأول 30: 6 1Sa.30.6

فَتَضَايَقَ دَاوُدُ جِدًّا لأَنَّ الشَّعْبَ قَالُوا بِرَجْمِهِ، لأَنَّ أَنْفُسَ جَمِيعِ الشَّعْبِ كَانَتْ مُرَّةً كُلُّ وَاحِدٍ عَلَى بَنِيهِ وَبَنَاتِهِ. وَأَمَّا دَاوُدُ فَتَشَدَّدَ بِالرَّبِّ إِلهِهِ.

וַתֵּ֨צֶר לְדָוִ֜ד מְאֹ֗ד כִּֽי הָעָם֙ אָמְר֤וּ לְסָקְל֔וֹ כִּֽי נֶ֣פֶשׁ כָּל הָעָ֔ם מָ֙רָה֙ אִ֖ישׁ עַל בָּנָ֣יו וְעַל;בְּנֹתָ֑יו דָּוִ֔ד וַיִּתְחַזֵּ֣ק בַּיהוָ֖ה אֱלֹהָֽיו

صموئيل الأول 30: 6 1Sa.30.6

فَتَضَايَقَ دَاوُدُ جِدًّا لأَنَّ الشَّعْبَ قَالُوا بِرَجْمِهِ، لأَنَّ أَنْفُسَ جَمِيعِ الشَّعْبِ كَانَتْ مُرَّةً كُلُّ وَاحِدٍ عَلَى بَنِيهِ وَبَنَاتِهِ. وَأَمَّا دَاوُدُ فَتَشَدَّدَ بِالرَّبِّ إِلهِهِ.

וַתֵּ֨צֶר לְדָוִ֜ד מְאֹ֗ד כִּֽי הָעָם֙ אָמְר֤וּ לְסָקְל֔וֹ כִּֽי נֶ֣פֶשׁ כָּל הָעָ֔ם מָ֙רָה֙ אִ֖ישׁ עַל בָּנָ֣יו וְעַל;בְּנֹתָ֑יו דָּוִ֔ד וַיִּתְחַזֵּ֣ק בַּיהוָ֖ה אֱלֹהָֽיו

صموئيل الأول 30: 21 1Sa.30.21

وَجَاءَ دَاوُدُ إِلَى مِئَتَيِ الرَّجُلِ الَّذِينَ أَعْيَوْا عَنِ الذَّهَابِ وَرَاءَ دَاوُدَ، فَأَرْجَعُوهُمْ فِي وَادِي الْبَسُورِ، فَخَرَجُوا لِلِقَاءِ دَاوُدَ وَلِقَاءِ الشَّعْبِ الَّذِينَ مَعَهُ. فَتَقَدَّمَ دَاوُدُ إِلَى الْقَوْمِ وَسَأَلَ عَنْ سَلاَمَتِهِمْ.

וַיָּבֹ֣א דָוִ֗ד אֶל מָאתַ֨יִם הָאֲנָשִׁ֜ים אֲשֶֽׁר פִּגְּר֣וּ מִלֶּ֣כֶת אַחֲרֵ֣י דָוִ֗ד וַיֹּֽשִׁיבֻם֙ בְּנַ֣חַל הַבְּשׂ֔וֹר וַיֵּֽצְאוּ֙ לִקְרַ֣את דָּוִ֔ד וְלִקְרַ֖את הָעָ֣ם אֲשֶׁר אִתּ֑וֹ וַיִּגַּ֤שׁ דָּוִד֙ הָעָ֔ם וַיִּשְׁאַ֥ל לְשָׁלֽוֹם

صموئيل الأول 30: 21 1Sa.30.21

وَجَاءَ دَاوُدُ إِلَى مِئَتَيِ الرَّجُلِ الَّذِينَ أَعْيَوْا عَنِ الذَّهَابِ وَرَاءَ دَاوُدَ، فَأَرْجَعُوهُمْ فِي وَادِي الْبَسُورِ، فَخَرَجُوا لِلِقَاءِ دَاوُدَ وَلِقَاءِ الشَّعْبِ الَّذِينَ مَعَهُ. فَتَقَدَّمَ دَاوُدُ إِلَى الْقَوْمِ وَسَأَلَ عَنْ سَلاَمَتِهِمْ.

וַיָּבֹ֣א דָוִ֗ד אֶל מָאתַ֨יִם הָאֲנָשִׁ֜ים אֲשֶֽׁר פִּגְּר֣וּ מִלֶּ֣כֶת אַחֲרֵ֣י דָוִ֗ד וַיֹּֽשִׁיבֻם֙ בְּנַ֣חַל הַבְּשׂ֔וֹר וַיֵּֽצְאוּ֙ לִקְרַ֣את דָּוִ֔ד וְלִקְרַ֖את הָעָ֣ם אֲשֶׁר אִתּ֑וֹ וַיִּגַּ֤שׁ דָּוִד֙ הָעָ֔ם וַיִּשְׁאַ֥ל לְשָׁלֽוֹם

صموئيل الأول 31: 9 1Sa.31.9

فَقَطَعُوا رَأْسَهُ وَنَزَعُوا سِلاَحَهُ، وَأَرْسَلُوا إِلَى أَرْضِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ فِي كُلِّ جِهَةٍ لأَجْلِ التَّبْشِيرِ فِي بَيْتِ أَصْنَامِهِمْ وَفِي الشَّعْبِ.

וַֽיִּכְרְתוּ֙ רֹאשׁ֔וֹ וַיַּפְשִׁ֖יטוּ כֵּלָ֑יו וַיְשַׁלְּח֨וּ בְאֶֽרֶץ פְּלִשְׁתִּ֜ים סָבִ֗יב לְבַשֵּׂ֛ר בֵּ֥ית עֲצַבֵּיהֶ֖ם הָעָֽם

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1841 آية)