נָכָה (H5221) - nâkâh | معجم سترونغ العبري

العدد 25: 14 Num.25.14

وَكَانَ اسْمُ الرَّجُلِ الإِسْرَائِيلِيِّ الَّذِي قُتِلَ مَعَ الْمِدْيَانِيَّةِ، زِمْرِيَ بْنَ سَالُو، رَئِيسَ بَيْتِ أَبٍ مِنَ الشِّمْعُونِيِّينَ.

וְשֵׁם֩ אִ֨ישׁ יִשְׂרָאֵ֜ל אֲשֶׁ֤ר הַמֻּכֶּ֗ה הֻכָּה֙;אֶת הַמִּדְיָנִ֔ית זִמְרִ֖י בֶּן סָל֑וּא נְשִׂ֥יא בֵֽית אָ֖ב לַשִּׁמְעֹנִֽי

العدد 25: 15 Num.25.15

وَاسْمُ الْمَرْأَةِ الْمِدْيَانِيَّةِ الْمَقْتُولَةِ كُزْبِيَ بِنْتَ صُورٍ، هُوَ رَئِيسُ قَبَائِلِ بَيْتِ أَبٍ فِي مِدْيَانَ.

וְשֵׁ֨ם הָֽאִשָּׁ֧ה הַמִּדְיָנִ֖ית הַמֻּכָּ֛ה כָּזְבִּ֣י בַת צ֑וּר רֹ֣אשׁ אֻמּ֥וֹת בֵּֽית אָ֛ב בְּמִדְיָ֖ן

العدد 25: 17 Num.25.17

ضَايِقُوا الْمِدْيَانِيِّينَ وَاضْرِبُوهُمْ،

צָר֖וֹר הַמִּדְיָנִ֑ים וְהִכִּיתֶ֖ם;אוֹתָֽם

العدد 25: 18 Num.25.18

لأَنَّهُمْ ضَايَقُوكُمْ بِمَكَايِدِهِمِ الَّتِي كَادُوكُمْ فِي أَمْرِ فَغُورَ وَأَمْرِ كُزْبِي أُخْتِهِمْ بِنْتِ رَئِيسٍ لِمِدْيَانَ، الَّتِي قُتِلَتْ يَوْمَ الْوَبَإِ بِسَبَبِ فَغُورَ.

כִּ֣י צֹרְרִ֥ים;לָכֶ֔ם בְּנִכְלֵיהֶ֛ם אֲשֶׁר נִכְּל֥וּ;לָכֶ֖ם עַל דְּבַר פְּע֑וֹר דְּבַ֞ר כָּזְבִּ֨י אֲחֹתָ֔ם בַת נְשִׂ֤יא מִדְיָן֙ הַמֻּכָּ֥ה בְיוֹם הַמַּגֵּפָ֖ה וְעַל;דְּבַר פְּעֽוֹר

العدد 32: 4 Num.32.4

الأَرْضُ الَّتِي ضَرَبَهَا الرَّبُّ قُدَّامَ بَنِي إِسْرَائِيلَ، هِيَ أَرْضُ مَوَاشٍ، وَلِعَبِيدِكَ مَوَاشٍ.

הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁ֨ר הִכָּ֤ה יְהוָה֙ לִפְנֵי֙ עֲדַ֣ת יִשְׂרָאֵ֔ל הִ֑וא אֶ֥רֶץ מִקְנֶ֖ה וְלַֽעֲבָדֶ֖יךָ מִקְנֶֽה

العدد 33: 4 Num.33.4

إِذْ كَانَ الْمِصْرِيُّونَ يَدْفِنُونَ الَّذِينَ ضَرَبَ مِنْهُمُ الرَّبُّ مِنْ كُلِّ بِكْرٍ، وَالرَّبُّ قَدْ صَنَعَ بِآلِهَتِهِمْ أَحْكَامًا.

וּמִצְרַ֣יִם מְקַבְּרִ֗ים אֲשֶׁ֨ר הִכָּ֧ה בָּהֶ֖ם יְהוָ֛ה כָּל בְּכ֑וֹר יְהוָ֖ה עָשָׂ֥ה וּבֵאלֹ֣הֵיהֶ֔ם שְׁפָטִֽים

العدد 35: 11 Num.35.11

فَتُعَيِّنُونَ لأَنْفُسِكُمْ مُدُنًا تَكُونُ مُدُنَ مَلْجَأٍ لَكُمْ، لِيَهْرُبَ إِلَيْهَا الْقَاتِلُ الَّذِي قَتَلَ نَفْسًا سَهْوًا.

וְהִקְרִיתֶ֤ם לָכֶם֙ עָרִ֔ים תִּהְיֶ֣ינָה עָרֵ֥י מִקְלָ֖ט לָכֶ֑ם וְנָ֥ס שָׁ֙מָּה֙ רֹצֵ֔חַ מַכֵּה נֶ֖פֶשׁ בִּשְׁגָגָֽה

العدد 35: 15 Num.35.15

لِبَنِي إِسْرَائِيلَ وَلِلْغَرِيبِ وَلِلْمُسْتَوْطِنِ فِي وَسَطِهِمْ تَكُونُ هذِهِ السِّتُّ الْمُدُنِ لِلْمَلْجَأِ، لِكَيْ يَهْرُبَ إِلَيْهَا كُلُّ مَنْ قَتَلَ نَفْسًا سَهْوًا.

לִבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל וְלַגֵּ֤ר וְלַתּוֹשָׁב֙ בְּתוֹכָ֔ם תִּהְיֶ֛ינָה הָאֵ֖לֶּה שֵׁשׁ הֶעָרִ֥ים לְמִקְלָ֑ט לָנ֣וּס שָׁ֔מָּה כָּל מַכֵּה נֶ֖פֶשׁ בִּשְׁגָגָֽה

العدد 35: 16 Num.35.16

إِنْ ضَرَبَهُ بِأَدَاةِ حَدِيدٍ فَمَاتَ، فَهُوَ قَاتِلٌ. إِنَّ الْقَاتِلَ يُقْتَلُ.

וְאִם הִכָּ֛הוּ בִּכְלִ֨י בַרְזֶ֧ל וַיָּמֹ֖ת ה֑וּא רֹצֵ֣חַֽ הָרֹצֵֽחַ מ֥וֹת;יוּמַ֖ת

العدد 35: 17 Num.35.17

وَإِنْ بِحَجَرِ يَدٍ مِمَّا يُقْتَلُ بِهِ فَمَاتَ، فَهُوَ قَاتِلٌ. إِنَّ الْقَاتِلَ يُقْتَلُ.

וְאִ֡ם בְּאֶ֣בֶן יָד֩ אֲשֶׁר הִכָּ֛הוּ בָּ֥הּ יָמ֨וּת ה֑וּא רֹצֵ֣חַֽ הָרֹצֵֽחַ מ֥וֹת;יוּמַ֖ת

العدد 35: 18 Num.35.18

أَوْ ضَرَبَهُ بِأَدَاةِ يَدٍ مِنْ خَشَبٍ مِمَّا يُقْتَلُ بِهِ، فَهُوَ قَاتِلٌ. إِنَّ الْقَاتِلَ يُقْتَلُ.

א֡וֹ הִכָּ֛הוּ בִּכְלִ֣י יָד֩ עֵֽץ אֲשֶׁר יָמ֨וּת בּ֥וֹ ה֑וּא רֹצֵ֣חַֽ הָרֹצֵֽחַ מ֥וֹת;יוּמַ֖ת

العدد 35: 21 Num.35.21

أَوْ ضَرَبَهُ بِيَدِهِ بِعَدَاوَةٍ فَمَاتَ، فَإِنَّهُ يُقْتَلُ الضَّارِبُ لأَنَّهُ قَاتِلٌ. وَلِيُّ الدَّمِ يَقْتُلُ الْقَاتِلَ حِينَ يُصَادِفُهُ.

א֣וֹ הִכָּ֤הוּ בְיָדוֹ֙ בְאֵיבָ֞ה וַיָּמֹ֔ת מֽוֹת;יוּמַ֥ת הַמַּכֶּ֖ה ה֑וּא רֹצֵ֣חַֽ גֹּאֵ֣ל הַדָּ֗ם יָמִ֛ית הָרֹצֵ֖חַ בְּפִגְעוֹ;בֽוֹ

العدد 35: 21 Num.35.21

أَوْ ضَرَبَهُ بِيَدِهِ بِعَدَاوَةٍ فَمَاتَ، فَإِنَّهُ يُقْتَلُ الضَّارِبُ لأَنَّهُ قَاتِلٌ. وَلِيُّ الدَّمِ يَقْتُلُ الْقَاتِلَ حِينَ يُصَادِفُهُ.

א֣וֹ הִכָּ֤הוּ בְיָדוֹ֙ בְאֵיבָ֞ה וַיָּמֹ֔ת מֽוֹת;יוּמַ֥ת הַמַּכֶּ֖ה ה֑וּא רֹצֵ֣חַֽ גֹּאֵ֣ל הַדָּ֗ם יָמִ֛ית הָרֹצֵ֖חַ בְּפִגְעוֹ;בֽוֹ

العدد 35: 24 Num.35.24

تَقْضِي الْجَمَاعَةُ بَيْنَ الْقَاتِلِ وَبَيْنَ وَلِيِّ الدَّمِ، حَسَبَ هذِهِ الأَحْكَامِ.

וְשָֽׁפְטוּ֙ הָֽעֵדָ֔ה בֵּ֚ין הַמַּכֶּ֔ה וּבֵ֖ין גֹּאֵ֣ל הַדָּ֑ם עַ֥ל הָאֵֽלֶּה הַמִּשְׁפָּטִ֖ים

العدد 35: 30 Num.35.30

كُلُّ مَنْ قَتَلَ نَفْسًا فَعَلَى فَمِ شُهُودٍ يُقْتَلُ الْقَاتِلُ. وَشَاهِدٌ وَاحِدٌ لاَ يَشْهَدْ عَلَى نَفْسٍ لِلْمَوْتِ.

כָּל מַ֨כֵּה נֶ֔פֶשׁ לְפִ֣י עֵדִ֔ים יִרְצַ֖ח הָרֹצֵ֑חַ וְעֵ֣ד אֶחָ֔ד לֹא יַעֲנֶ֥ה בְנֶ֖פֶשׁ לָמֽוּת

التثنية 1: 4 Deu.1.4

بَعْدَ مَا ضَرَبَ سِيحُونَ مَلِكَ الأَمُورِيِّينَ السَّاكِنَ فِي حَشْبُونَ، وَعُوجَ مَلِكَ بَاشَانَ السَّاكِنَ فِي عَشْتَارُوثَ فِي إِذْرَعِي.

אַחֲרֵ֣י הַכֹּת֗וֹ סִיחֹן֙ מֶ֣לֶךְ הָֽאֱמֹרִ֔י יוֹשֵׁ֖ב בְּחֶשְׁבּ֑וֹן ע֚וֹג מֶ֣לֶךְ הַבָּשָׁ֔ן יוֹשֵׁ֥ב בְּעַשְׁתָּרֹ֖ת בְּאֶדְרֶֽעִי

التثنية 2: 33 Deu.2.33

فَدَفَعَهُ الرَّبُّ إِلهُنَا أَمَامَنَا، فَضَرَبْنَاهُ وَبَنِيهِ وَجَمِيعَ قَوْمِهِ.

וַֽיִּתְּנֵ֛הוּ יְהוָ֥ה אֱלֹהֵ֖ינוּ לְפָנֵ֑ינוּ וַנַּ֥ךְ;אֹת֛וֹ בָּנָ֖יו כָּל עַמּֽוֹ

التثنية 3: 3 Deu.3.3

فَدَفَعَ الرَّبُّ إِلهُنَا إِلَى أَيْدِينَا عُوجَ أَيْضًا مَلِكَ بَاشَانَ وَجَمِيعَ قَوْمِهِ، فَضَرَبْنَاهُ حَتَّى لَمْ يَبْقَ لَهُ شَارِدٌ.

וַיִּתֵּן֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהֵ֜ינוּ בְּיָדֵ֗נוּ ע֥וֹג גַּ֛ם מֶֽלֶךְ הַבָּשָׁ֖ן כָּל עַמּ֑וֹ וַנַּכֵּ֕הוּ עַד בִּלְתִּ֥י הִשְׁאִֽיר ל֖וֹ שָׂרִֽיד

التثنية 4: 46 Deu.4.46

فِي عَبْرِ الأُرْدُنِّ فِي الْجِوَاءِ مُقَابِلَ بَيْتِ فَغُورَ، فِي أَرْضِ سِيحُونَ مَلِكِ الأَمُورِيِّينَ الَّذِي كَانَ سَاكِنًا فِي حَشْبُونَ، الَّذِي ضَرَبَهُ مُوسَى وَبَنُو إِسْرَائِيلَ عِنْدَ خُرُوجِهِمْ مِنْ مِصْرَ

בְּעֵ֨בֶר הַיַּרְדֵּ֜ן בַּגַּ֗יְא מ֚וּל בֵּ֣ית פְּע֔וֹר בְּאֶ֗רֶץ סִיחֹן֙ מֶ֣לֶךְ הָֽאֱמֹרִ֔י אֲשֶׁ֥ר יוֹשֵׁ֖ב בְּחֶשְׁבּ֑וֹן אֲשֶׁ֨ר הִכָּ֤ה מֹשֶׁה֙ וּבְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֔ל בְּצֵאתָ֖ם מִמִּצְרָֽיִם

التثنية 7: 2 Deu.7.2

وَدَفَعَهُمُ الرَّبُّ إِلهُكَ أَمَامَكَ، وَضَرَبْتَهُمْ، فَإِنَّكَ تُحَرِّمُهُمْ. لاَ تَقْطَعْ لَهُمْ عَهْدًا، وَلاَ تُشْفِقْ عَلَيْهِمْ،

וּנְתָנָ֞ם יְהוָ֧ה אֱלֹהֶ֛יךָ לְפָנֶ֖יךָ וְהִכִּיתָ֑ם הַחֲרֵ֤ם;תַּחֲרִים֙;אֹתָ֔ם לֹא תִכְרֹ֥ת לָהֶ֛ם בְּרִ֖ית וְלֹ֥א תְחָנֵּֽם

التثنية 13: 15 Deu.13.15

فَضَرْبًا تَضْرِبُ سُكَّانَ تِلْكَ الْمَدِينَةِ بِحَدِّ السَّيْفِ، وَتُحَرِّمُهَا بِكُلِّ مَا فِيهَا مَعَ بَهَائِمِهَا بِحَدِّ السَّيْفِ.

הַכֵּ֣ה תַכֶּ֗ה יֹֽשְׁבֵ֛י הַהִ֖יא הָעִ֥יר לְפִי חָ֑רֶב הַחֲרֵ֨ם;אֹתָ֧הּ כָּל אֲשֶׁר בָּ֛הּ בְּהֶמְתָּ֖הּ לְפִי חָֽרֶב

التثنية 13: 15 Deu.13.15

فَضَرْبًا تَضْرِبُ سُكَّانَ تِلْكَ الْمَدِينَةِ بِحَدِّ السَّيْفِ، وَتُحَرِّمُهَا بِكُلِّ مَا فِيهَا مَعَ بَهَائِمِهَا بِحَدِّ السَّيْفِ.

הַכֵּ֣ה תַכֶּ֗ה יֹֽשְׁבֵ֛י הַהִ֖יא הָעִ֥יר לְפִי חָ֑רֶב הַחֲרֵ֨ם;אֹתָ֧הּ כָּל אֲשֶׁר בָּ֛הּ בְּהֶמְתָּ֖הּ לְפִי חָֽרֶב

التثنية 19: 4 Deu.19.4

وَهذَا هُوَ حُكْمُ الْقَاتِلِ الَّذِي يَهْرُبُ إِلَى هُنَاكَ فَيَحْيَا: مَنْ ضَرَبَ صَاحِبَهُ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَهُوَ غَيْرُ مُبْغِضٍ لَهُ مُنْذُ أَمْسِ وَمَا قَبْلَهُ.

וְזֶה֙ דְּבַ֣ר הָרֹצֵ֔חַ אֲשֶׁר יָנ֥וּס שָׁ֖מָּה וָחָ֑י אֲשֶׁ֨ר יַכֶּ֤ה רֵעֵ֙הוּ֙ בִּבְלִי דַ֔עַת וְה֛וּא לֹא שֹׂנֵ֥א ל֖וֹ מִתְּמֹ֥ל שִׁלְשֹֽׁם

التثنية 19: 6 Deu.19.6

لِئَلاَّ يَسْعَى وَلِيُّ الدَّمِ وَرَاءَ الْقَاتِلِ حِينَ يَحْمَى قَلْبُهُ، وَيُدْرِكَهُ إِذَا طَالَ الطَّرِيقُ وَيَقْتُلَهُ، وَلَيْسَ عَلَيْهِ حُكْمُ الْمَوْتِ، لأَنَّهُ غَيْرُ مُبْغِضٍ لَهُ مُنْذُ أَمْسِ وَمَا قَبْلَهُ.

פֶּן יִרְדֹּף֩ גֹּאֵ֨ל הַדָּ֜ם אַחֲרֵ֣י הָרֹצֵ֗חַ כִּי יֵחַם֮ לְבָבוֹ֒ וְהִשִּׂיג֛וֹ כִּֽי יִרְבֶּ֥ה הַדֶּ֖רֶךְ וְהִכָּ֣הוּ;נָ֑פֶשׁ וְלוֹ֙;אֵ֣ין מִשְׁפַּט מָ֔וֶת כִּ֠י לֹ֣א שֹׂנֵ֥א ל֖וֹ מִתְּמ֥וֹל שִׁלְשֽׁוֹם

التثنية 19: 11 Deu.19.11

وَلكِنْ إِذَا كَانَ إِنْسَانٌ مُبْغِضًا لِصَاحِبِهِ، فَكَمَنَ لَهُ وَقَامَ عَلَيْهِ وَضَرَبَهُ ضَرْبَةً قَاتِلَةً فَمَاتَ، ثُمَّ هَرَبَ إِلَى إِحْدَى تِلْكَ الْمُدُنِ،

וְכִֽי יִהְיֶ֥ה אִישׁ֙ שֹׂנֵ֣א לְרֵעֵ֔הוּ וְאָ֤רַב לוֹ֙ וְקָ֣ם עָלָ֔יו וְהִכָּ֥הוּ נֶ֖פֶשׁ וָמֵ֑ת וְנָ֕ס אֶל אַחַ֖ת הָאֵֽל הֶעָרִ֥ים

التثنية 20: 13 Deu.20.13

وَإِذَا دَفَعَهَا الرَّبُّ إِلهُكَ إِلَى يَدِكَ فَاضْرِبْ جَمِيعَ ذُكُورِهَا بِحَدِّ السَّيْفِ.

וּנְתָנָ֛הּ יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ בְּיָדֶ֑ךָ וְהִכִּיתָ֥ כָּל זְכוּרָ֖הּ לְפִי חָֽרֶב

التثنية 21: 1 Deu.21.1

إِذَا وُجِدَ قَتِيلٌ فِي الأَرْضِ الَّتِي يُعْطِيكَ الرَّبُّ إِلهُكَ لِتَمْتَلِكَهَا وَاقِعًا فِي الْحَقْلِ، لاَ يُعْلَمُ مَنْ قَتَلَهُ،

כִּי יִמָּצֵ֣א חָלָ֗ל בָּאֲדָמָה֙ אֲשֶׁר֩ נֹתֵ֤ן;לְךָ֙ יְהוָ֨ה אֱלֹהֶ֜יךָ לְרִשְׁתָּ֔הּ נֹפֵ֖ל בַּשָּׂדֶ֑ה לֹ֥א נוֹדַ֖ע מִ֥י הִכָּֽהוּ

التثنية 25: 2 Deu.25.2

فَإِنْ كَانَ الْمُذْنِبُ مُسْتَوْجِبَ الضَّرْبِ، يَطْرَحُهُ الْقَاضِي وَيَجْلِدُونَهُ أَمَامَهُ عَلَى قَدَرِ ذَنْبِهِ بِالْعَدَدِ.

אִם וְהָיָ֛ה הָרָשָׁ֑ע בִּ֥ן הַכּ֖וֹת וְהִפִּיל֤וֹ הַשֹּׁפֵט֙ וְהִכָּ֣הוּ לְפָנָ֔יו כְּדֵ֥י רִשְׁעָת֖וֹ בְּמִסְפָּֽר

التثنية 25: 2 Deu.25.2

فَإِنْ كَانَ الْمُذْنِبُ مُسْتَوْجِبَ الضَّرْبِ، يَطْرَحُهُ الْقَاضِي وَيَجْلِدُونَهُ أَمَامَهُ عَلَى قَدَرِ ذَنْبِهِ بِالْعَدَدِ.

אִם וְהָיָ֛ה הָרָשָׁ֑ע בִּ֥ן הַכּ֖וֹת וְהִפִּיל֤וֹ הַשֹּׁפֵט֙ וְהִכָּ֣הוּ לְפָנָ֔יו כְּדֵ֥י רִשְׁעָת֖וֹ בְּמִסְפָּֽר

التثنية 25: 3 Deu.25.3

أَرْبَعِينَ يَجْلِدُهُ. لاَ يَزِدْ، لِئَلاَّ إِذَا زَادَ فِي جَلْدِهِ عَلَى هذِهِ ضَرَبَاتٍ كَثِيرَةً، يُحْتَقَرَ أَخُوكَ فِي عَيْنَيْكَ.

אַרְבָּעִ֥ים יַכֶּ֖נּוּ לֹ֣א יֹסִ֑יף פֶּן יֹסִ֨יף לְהַכֹּת֤וֹ עַל אֵ֙לֶּה֙ מַכָּ֣ה רַבָּ֔ה וְנִקְלָ֥ה אָחִ֖יךָ לְעֵינֶֽיךָ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (495 آية)