מִשְׁכָּב (H4904) - mishkâb | معجم سترونغ العبري

التكوين 49: 4 Gen.49.4

فَائِرًا كَالْمَاءِ لاَ تَتَفَضَّلُ، لأَنَّكَ صَعِدْتَ عَلَى مَضْجَعِ أَبِيكَ. حِينَئِذٍ دَنَّسْتَهُ. عَلَى فِرَاشِي صَعِدَ.

פַּ֤חַז כַּמַּ֙יִם֙ אַל תּוֹתַ֔ר כִּ֥י עָלִ֖יתָ מִשְׁכְּבֵ֣י אָבִ֑יךָ אָ֥ז חִלַּ֖לְתָּ יְצוּעִ֥י עָלָֽה

الخروج 8: 3 Exo.8.3

فَيَفِيضُ النَّهْرُ ضَفَادِعَ. فَتَصْعَدُ وَتَدْخُلُ إِلَى بَيْتِكَ وَإِلَى مِخْدَعِ فِرَاشِكَ وَعَلَى سَرِيرِكَ وَإِلَى بُيُوتِ عَبِيدِكَ وَعَلَى شَعْبِكَ وَإِلَى تَنَانِيرِكَ وَإِلَى مَعَاجِنِكَ.

וְשָׁרַ֣ץ הַיְאֹר֮ צְפַרְדְּעִים֒ וְעָלוּ֙ וּבָ֣אוּ בְּבֵיתֶ֔ךָ וּבַחֲדַ֥ר מִשְׁכָּבְךָ֖ וְעַל מִטָּתֶ֑ךָ וּבְבֵ֤ית עֲבָדֶ֙יךָ֙ וּבְעַמֶּ֔ךָ וּבְתַנּוּרֶ֖יךָ וּבְמִשְׁאֲרוֹתֶֽיךָ

الخروج 21: 18 Exo.21.18

وَإِذَا تَخَاصَمَ رَجُلاَنِ فَضَرَبَ أَحَدُهُمَا الآخَرَ بِحَجَرٍ أَوْ بِلَكْمَةٍ وَلَمْ يُقْتَلْ بَلْ سَقَطَ فِي الْفِرَاشِ،

וְכִֽי יְרִיבֻ֣ן אֲנָשִׁ֔ים וְהִכָּה אִישׁ֙ רֵעֵ֔הוּ בְּאֶ֖בֶן א֣וֹ בְאֶגְרֹ֑ף וְלֹ֥א יָמ֖וּת וְנָפַ֥ל לְמִשְׁכָּֽב

اللاويين 15: 4 Lev.15.4

كُلُّ فِرَاشٍ يَضْطَجِعُ عَلَيْهِ الَّذِي لَهُ السَّيْلُ يَكُونُ نَجِسًا، وَكُلُّ مَتَاعٍ يَجْلِسُ عَلَيْهِ يَكُونُ نَجِسًا.

כָּל הַמִּשְׁכָּ֗ב יִשְׁכַּ֥ב עָלָ֛יו אֲשֶׁ֨ר הַזָּ֖ב יִטְמָ֑א וְכָֽל הַכְּלִ֛י יֵשֵׁ֥ב עָלָ֖יו יִטְמָֽא

اللاويين 15: 5 Lev.15.5

وَمَنْ مَسَّ فِرَاشَهُ يَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَسْتَحِمُّ بِمَاءٍ، وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְאִ֕ישׁ;אֲשֶׁ֥ר יִגַּ֖ע בְּמִשְׁכָּב֑וֹ יְכַבֵּ֧ס בְּגָדָ֛יו וְרָחַ֥ץ בַּמַּ֖יִם וְטָמֵ֥א עַד הָעָֽרֶב

اللاويين 15: 21 Lev.15.21

وَكُلُّ مَنْ مَسَّ فِرَاشَهَا يَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَسْتَحِمُّ بِمَاءٍ، وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְכָל הַנֹּגֵ֖עַ בְּמִשְׁכָּבָ֑הּ יְכַבֵּ֧ס בְּגָדָ֛יו וְרָחַ֥ץ בַּמַּ֖יִם וְטָמֵ֥א עַד הָעָֽרֶב

اللاويين 15: 23 Lev.15.23

وَإِنْ كَانَ عَلَى الْفِرَاشِ أَوْ عَلَى الْمَتَاعِ الَّذِي هِيَ جَالِسَةٌ عَلَيْهِ عِنْدَمَا يَمَسُّهُ، يَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְאִ֨ם ה֗וּא עַֽל הַמִּשְׁכָּ֜ב א֧וֹ עַֽל הַכְּלִ֛י אֲשֶׁר הִ֥וא יֹשֶֽׁבֶת עָלָ֖יו בְּנָגְעוֹ;ב֑וֹ יִטְמָ֖א עַד הָעָֽרֶב

اللاويين 15: 24 Lev.15.24

وَإِنِ اضْطَجَعَ مَعَهَا رَجُلٌ فَكَانَ طَمْثُهَا عَلَيْهِ يَكُونُ نَجِسًا سَبْعَةَ أَيَّامٍ. وَكُلُّ فِرَاشٍ يَضْطَجِعُ عَلَيْهِ يَكُونُ نَجِسًا.

וְאִ֡ם שָׁכֹב֩;יִשְׁכַּ֨ב אֹתָ֗הּ אִ֜ישׁ וּתְהִ֤י נִדָּתָהּ֙ עָלָ֔יו וְטָמֵ֖א שִׁבְעַ֣ת יָמִ֑ים וְכָל הַמִּשְׁכָּ֛ב יִשְׁכַּ֥ב עָלָ֖יו יִטְמָֽא

اللاويين 15: 26 Lev.15.26

كُلُّ فِرَاشٍ تَضْطَجِعُ عَلَيْهِ كُلَّ أَيَّامِ سَيْلِهَا يَكُونُ لَهَا كَفِرَاشِ طَمْثِهَا. وَكُلُّ الأَمْتِعَةِ الَّتِي تَجْلِسُ عَلَيْهَا تَكُونُ نَجِسَةً كَنَجَاسَةِ طَمْثِهَا.

כָּל הַמִּשְׁכָּ֞ב תִּשְׁכַּ֤ב עָלָיו֙ כָּל יְמֵ֣י זוֹבָ֔הּ יִֽהְיֶה לָּ֑הּ כְּמִשְׁכַּ֥ב נִדָּתָ֖הּ וְכָֽל הַכְּלִי֙ אֲשֶׁר תֵּשֵׁ֣ב עָלָ֔יו יִהְיֶ֔ה טָמֵ֣א כְּטֻמְאַ֖ת נִדָּתָֽהּ

اللاويين 15: 26 Lev.15.26

كُلُّ فِرَاشٍ تَضْطَجِعُ عَلَيْهِ كُلَّ أَيَّامِ سَيْلِهَا يَكُونُ لَهَا كَفِرَاشِ طَمْثِهَا. وَكُلُّ الأَمْتِعَةِ الَّتِي تَجْلِسُ عَلَيْهَا تَكُونُ نَجِسَةً كَنَجَاسَةِ طَمْثِهَا.

כָּל הַמִּשְׁכָּ֞ב תִּשְׁכַּ֤ב עָלָיו֙ כָּל יְמֵ֣י זוֹבָ֔הּ יִֽהְיֶה לָּ֑הּ כְּמִשְׁכַּ֥ב נִדָּתָ֖הּ וְכָֽל הַכְּלִי֙ אֲשֶׁר תֵּשֵׁ֣ב עָלָ֔יו יִהְיֶ֔ה טָמֵ֣א כְּטֻמְאַ֖ת נִדָּתָֽהּ

اللاويين 18: 22 Lev.18.22

وَلاَ تُضَاجِعْ ذَكَرًا مُضَاجَعَةَ امْرَأَةٍ. إِنَّهُ رِجْسٌ.

לֹ֥א תִשְׁכַּ֖ב זָכָ֔ר מִשְׁכְּבֵ֣י אִשָּׁ֑ה הִֽוא תּוֹעֵבָ֖ה

اللاويين 20: 13 Lev.20.13

وَإِذَا اضْطَجَعَ رَجُلٌ مَعَ ذَكَرٍ اضْطِجَاعَ امْرَأَةٍ، فَقَدْ فَعَلاَ كِلاَهُمَا رِجْسًا. إِنَّهُمَا يُقْتَلاَنِ. دَمُهُمَا عَلَيْهِمَا.

אֲשֶׁ֨ר יִשְׁכַּ֤ב וְאִ֗ישׁ אֶת זָכָר֙ מִשְׁכְּבֵ֣י אִשָּׁ֔ה עָשׂ֖וּ שְׁנֵיהֶ֑ם תּוֹעֵבָ֥ה מ֥וֹת;יוּמָ֖תוּ דְּמֵיהֶ֥ם בָּֽם

العدد 31: 17 Num.31.17

فَالآنَ اقْتُلُوا كُلَّ ذَكَرٍ مِنَ الأَطْفَالِ. وَكُلَّ امْرَأَةٍ عَرَفَتْ رَجُلاً بِمُضَاجَعَةِ ذَكَرٍ اقْتُلُوهَا.

וְעַתָּ֕ה הִרְג֥וּ כָל זָכָ֖ר בַּטָּ֑ף וְכָל אִשָּׁ֗ה יֹדַ֥עַת אִ֛ישׁ לְמִשְׁכַּ֥ב זָכָ֖ר הֲרֹֽגוּ

العدد 31: 18 Num.31.18

لكِنْ جَمِيعُ الأَطْفَالِ مِنَ النِّسَاءِ اللَّوَاتِي لَمْ يَعْرِفْنَ مُضَاجَعَةَ ذَكَرٍ أَبْقُوهُنَّ لَكُمْ حَيَّاتٍ.

וְכֹל֙ הַטַּ֣ף בַּנָּשִׁ֔ים אֲשֶׁ֥ר לֹא יָדְע֖וּ מִשְׁכַּ֣ב זָכָ֑ר הַחֲי֖וּ;לָכֶֽם

العدد 31: 35 Num.31.35

وَمِنْ نُفُوسِ النَّاسِ مِنَ النِّسَاءِ اللَّوَاتِي لَمْ يَعْرِفْنَ مُضَاجَعَةَ ذَكَرٍ، جَمِيعِ النُّفُوسِ اثْنَيْنِ وَثَلاَثِينَ أَلْفًا.

וְנֶ֣פֶשׁ אָדָ֔ם מִן הַ֨נָּשִׁ֔ים אֲשֶׁ֥ר לֹֽא יָדְע֖וּ מִשְׁכַּ֣ב זָכָ֑ר כָּל נֶ֕פֶשׁ שְׁנַ֥יִם וּשְׁלֹשִׁ֖ים אָֽלֶף

القضاة 21: 11 Jdg.21.11

وَهذَا مَا تَعْمَلُونَهُ: تُحَرِّمُونَ كُلَّ ذَكَرٍ وَكُلَّ امْرَأَةٍ عَرَفَتِ اضْطِجَاعَ ذَكَرٍ.

וְזֶ֥ה;הַדָּבָ֖ר אֲשֶׁ֣ר תַּעֲשׂ֑וּ תַּחֲרִֽימוּ כָּל זָכָ֗ר וְכָל אִשָּׁ֛ה יֹדַ֥עַת מִשְׁכַּב זָכָ֖ר

القضاة 21: 12 Jdg.21.12

فَوَجَدُوا مِنْ سُكَّانِ يَابِيشِ جِلْعَادَ أَرْبَعَ مِئَةِ فَتَاةٍ عَذَارَى لَمْ يَعْرِفْنَ رَجُلاً بِالاِضْطِجَاعِ مَعَ ذَكَرٍ، وَجَاءُوا بِهِنَّ إِلَى الْمَحَلَّةِ إِلَى شِيلُوهَ الَّتِي فِي أَرْضِ كَنْعَانَ.

וַֽיִּמְצְא֞וּ מִיּוֹשְׁבֵ֣י יָבֵ֣ישׁ גִּלְעָ֗ד אַרְבַּ֤ע מֵאוֹת֙ נַעֲרָ֣ה בְתוּלָ֔ה לֹֽא יָדְעָ֛ה אִ֖ישׁ לְמִשְׁכַּ֣ב זָכָ֑ר וַיָּבִ֨יאוּ אוֹתָ֤ם אֶל הַֽמַּחֲנֶה֙ שִׁלֹ֔ה אֲשֶׁ֧ר בְּאֶ֥רֶץ כְּנָֽעַן

صموئيل الثاني 4: 5 2Sa.4.5

وَسَارَ ابْنَا رِمُّونَ الْبَئِيرُوتِيِّ، رَكَابُ وَبَعْنَةُ، وَدَخَلاَ عِنْدَ حَرِّ النَّهَارِ إِلَى بَيْتِ إِيشْبُوشَثَ وَهُوَ نَائِمٌ نَوْمَةَ الظَّهِيرَةِ.

וַיֵּ֨לְכ֜וּ בְּנֵֽי רִמּ֤וֹן הַבְּאֵֽרֹתִי֙ רֵכָ֣ב וּבַעֲנָ֔ה וַיָּבֹ֙אוּ֙ כְּחֹ֣ם הַיּ֔וֹם אֶל בֵּ֖ית אִ֣ישׁ;בֹּ֑שֶׁת וְה֣וּא שֹׁכֵ֔ב מִשְׁכַּ֥ב הַֽצָּהֳרָֽיִם

صموئيل الثاني 4: 7 2Sa.4.7

فَعِنْدَ دُخُولِهِمَا الْبَيْتَ كَانَ هُوَ مُضْطَجِعًا عَلَى سَرِيرِهِ فِي مِخْدَعِ نَوْمِهِ، فَضَرَبَاهُ وَقَتَلاَهُ وَقَطَعَا رَأْسَهُ، وَأَخَذَا رَأْسَهُ وَسَارَا فِي طَرِيقِ الْعَرَبَةِ اللَّيْلَ كُلَّهُ.

וַיָּבֹ֣אוּ הַבַּ֗יִת וְהֽוּא שֹׁכֵ֤ב עַל מִטָּתוֹ֙ בַּחֲדַ֣ר מִשְׁכָּב֔וֹ וַיַּכֻּ֙הוּ֙ וַיְמִתֻ֔הוּ וַיָּסִ֖ירוּ רֹאשׁ֑וֹ וַיִּקְחוּ֙ רֹאשׁ֔וֹ וַיֵּֽלְכ֛וּ דֶּ֥רֶךְ הָעֲרָבָ֖ה הַלָּֽיְלָה כָּל

صموئيل الثاني 4: 11 2Sa.4.11

فَكَمْ بِالْحَرِيِّ إِذَا كَانَ رَجُلاَنِ بَاغِيَانِ يَقْتُلاَنِ رَجُلاً صِدِّيقًا فِي بَيْتِهِ، عَلَى سَرِيرِهِ. فَالآنَ أَمَا أَطْلُبُ دَمَهُ مِنْ أَيْدِيكُمَا، وَأَنْزِعُكُمَا مِنَ الأَرْضِ.

אַ֞ף כִּֽי אֲנָשִׁ֣ים רְשָׁעִ֗ים הָרְג֧וּ אִישׁ צַדִּ֛יק בְּבֵית֖וֹ עַל מִשְׁכָּב֑וֹ וְעַתָּ֗ה הֲל֨וֹא אֲבַקֵּ֤שׁ דָּמוֹ֙ מִיֶּדְכֶ֔ם וּבִעַרְתִּ֥י;אֶתְכֶ֖ם מִן הָאָֽרֶץ

صموئيل الثاني 11: 2 2Sa.11.2

وَكَانَ فِي وَقْتِ الْمَسَاءِ أَنَّ دَاوُدَ قَامَ عَنْ سَرِيرِهِ وَتَمَشَّى عَلَى سَطْحِ بَيْتِ الْمَلِكِ، فَرَأَى مِنْ عَلَى السَّطْحِ امْرَأَةً تَسْتَحِمُّ. وَكَانَتِ الْمَرْأَةُ جَمِيلَةَ الْمَنْظَرِ جِدًّا.

וַיְהִ֣י לְעֵ֣ת הָעֶ֗רֶב דָּוִ֜ד וַיָּ֨קָם מֵעַ֤ל מִשְׁכָּבוֹ֙ וַיִּתְהַלֵּךְ֙ עַל גַּ֣ג בֵּית הַמֶּ֔לֶךְ וַיַּ֥רְא מֵעַ֣ל הַגָּ֑ג אִשָּׁ֛ה רֹחֶ֖צֶת וְהָ֣אִשָּׁ֔ה טוֹבַ֥ת מַרְאֶ֖ה מְאֹֽד

صموئيل الثاني 11: 13 2Sa.11.13

وَدَعَاهُ دَاوُدُ فَأَكَلَ أَمَامَهُ وَشَرِبَ وَأَسْكَرَهُ. وَخَرَجَ عِنْدَ الْمَسَاءِ لِيَضْطَجِعَ فِي مَضْجَعِهِ مَعَ عَبِيدِ سَيِّدِهِ، وَإِلَى بَيْتِهِ لَمْ يَنْزِلْ.

וַיִּקְרָא;ל֣וֹ דָוִ֗ד וַיֹּ֧אכַל לְפָנָ֛יו וַיֵּ֖שְׁתְּ וַֽיְשַׁכְּרֵ֑הוּ וַיֵּצֵ֣א בָעֶ֗רֶב לִשְׁכַּ֤ב בְּמִשְׁכָּבוֹ֙ עִם עַבְדֵ֣י אֲדֹנָ֔יו וְאֶל בֵּית֖וֹ לֹ֥א יָרָֽד

صموئيل الثاني 13: 5 2Sa.13.5

فَقَالَ يُونَادَابُ: اضْطَجعْ عَلَى سَرِيرِكَ وَتَمَارَضْ. وَإِذَا جَاءَ أَبُوكَ لِيَرَاكَ فَقُلْ لَهُ: ثَامَارَ أُخْتِي فَتَأْتِيَ وَتُطْعِمَنِي خُبْزًا، وَتَعْمَلَ أَمَامِي الطَّعَامَ لأَرَى فَآكُلَ مِنْ يَدِهَا.

וַיֹּ֤אמֶר;לוֹ֙ יְה֣וֹנָדָ֔ב שְׁכַ֥ב עַל מִשְׁכָּבְךָ֖ וְהִתְחָ֑ל וּבָ֧א אָבִ֣יךָ לִרְאוֹתֶ֗ךָ וְאָמַרְתָּ֣ אֵלָ֡יו תָמָ֨ר אֲחוֹתִ֜י תָּ֣בֹא;נָא֩ וְתַבְרֵ֣נִי לֶ֗חֶם וְעָשְׂתָ֤ה לְעֵינַי֙ הַבִּרְיָ֔ה לְמַ֙עַן֙;אֲשֶׁ֣ר;אֶרְאֶ֔ה וְאָכַלְתִּ֖י מִיָּדָֽהּ

صموئيل الثاني 17: 28 2Sa.17.28

فَرْشًا وَطُسُوسًا وَآنِيَةَ خَزَفٍ وَحِنْطَةً وَشَعِيرًا وَدَقِيقًا وَفَرِيكًا وَفُولاً وَعَدَسًا وَحِمِّصًا مَشْوِيًّا

מִשְׁכָּ֤ב וְסַפּוֹת֙ וּכְלִ֣י יוֹצֵ֔ר וְחִטִּ֥ים וּשְׂעֹרִ֖ים וְקֶ֣מַח וְקָלִ֑י וּפ֥וֹל וַעֲדָשִׁ֖ים וְקָלִֽי

الملوك الأول 1: 47 1Ki.1.47

وَأَيْضًا جَاءَ عَبِيدُ الْمَلِكِ لِيُبَارِكُوا سَيِّدَنَا الْمَلِكَ دَاوُدَ قَائِلِينَ: يَجْعَلُ إِلهُكَ اسْمَ سُلَيْمَانَ أَحْسَنَ مِنِ اسْمِكَ، وَكُرْسِيَّهُ أَعْظَمَ مِنْ كُرْسِيِّكَ. فَسَجَدَ الْمَلِكُ عَلَى سَرِيرِهِ.

וְגַם בָּ֜אוּ עַבְדֵ֣י הַמֶּ֗לֶךְ לְ֠בָרֵךְ אֲדֹנֵ֜ינוּ הַמֶּ֣לֶךְ דָּוִד֮ לֵאמֹר֒ יֵיטֵ֨ב אֱלֹהִ֜ים שֵׁ֤ם שְׁלֹמֹה֙ מִשְּׁמֶ֔ךָ כִּסְא֖וֹ וִֽיגַדֵּ֥ל מִכִּסְאֶ֑ךָ וַיִּשְׁתַּ֥חוּ הַמֶּ֖לֶךְ עַל הַמִּשְׁכָּֽב

الملوك الثاني 6: 12 2Ki.6.12

فَقَالَ وَاحِدٌ مِنْ عَبِيدِهِ: لَيْسَ هكَذَا يَا سَيِّدِي الْمَلِكَ. وَلكِنَّ أَلِيشَعَ النَّبِيَّ الَّذِي فِي إِسْرَائِيلَ، يُخْبِرُ مَلِكَ إِسْرَائِيلَ بِالأُمُورِ الَّتِي تَتَكَلَّمُ بِهَا فِي مُخْدَعِ مِضْطَجَعِكَ.

וַיֹּ֙אמֶר֙ אַחַ֣ד מֵֽעֲבָדָ֔יו ל֖וֹא אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֑לֶךְ כִּֽי אֱלִישָׁ֤ע הַנָּבִיא֙ אֲשֶׁ֣ר בְּיִשְׂרָאֵ֔ל יַגִּיד֙ לְמֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֔ל הַ֨דְּבָרִ֔ים אֲשֶׁ֥ר תְּדַבֵּ֖ר בַּחֲדַ֥ר מִשְׁכָּבֶֽךָ

أخبار الأيام الثاني 16: 14 2Ch.16.14

فَدَفَنُوهُ فِي قُبُورِهِ الَّتِي حَفَرَهَا لِنَفْسِهِ فِي مَدِينَةِ دَاوُدَ، وَأَضْجَعُوهُ فِي سَرِيرٍ كَانَ مَمْلُوًّا أَطْيَابًا وَأَصْنَافًا عَطِرَةً حَسَبَ صِنَاعَةِ الْعِطَارَةِ. وَأَحْرَقُوا لَهُ حَرِيقَةً عَظِيمَةً جِدًّا.

וַיִּקְבְּרֻ֣הוּ בְקִבְרֹתָ֗יו אֲשֶׁ֣ר כָּֽרָה לוֹ֮ בְּעִ֣יר דָּוִיד֒ וַיַּשְׁכִּיבֻ֗הוּ בַּמִּשְׁכָּב֙ אֲשֶׁ֤ר מִלֵּא֙ בְּשָׂמִ֣ים וּזְנִ֔ים בְּמִרְקַ֣חַת מַעֲשֶׂ֑ה מְרֻקָּחִ֖ים וַיִּשְׂרְפוּ ל֥וֹ שְׂרֵפָ֖ה גְּדוֹלָ֥ה עַד;לִמְאֹֽד

أيوب 7: 13 Job.7.13

إِنْ قُلْتُ: فِرَاشِي يُعَزِّينِي، مَضْجَعِي يَنْزِعُ كُرْبَتِي،

כִּֽי אָ֭מַרְתִּי עַרְשִׂ֑י תְּנַחֲמֵ֣נִי מִשְׁכָּבִֽי יִשָּׂ֥א בְ֝שִׂיחִ֗י

أيوب 33: 15 Job.33.15

فِي حُلْمٍ فِي رُؤْيَا اللَّيْلِ، عِنْدَ سُقُوطِ سَبَاتٍ عَلَى النَّاسِ، فِي النُّعَاسِ عَلَى الْمَضْجَعِ.

בַּחֲל֤וֹם חֶזְי֬וֹן לַ֗יְלָה בִּנְפֹ֣ל תַּ֭רְדֵּמָה עַל אֲנָשִׁ֑ים בִּ֝תְנוּמ֗וֹת עֲלֵ֣י מִשְׁכָּֽב

أيوب 33: 19 Job.33.19

أَيْضًا يُؤَدَّبُ بِالْوَجَعِ عَلَى مَضْجَعِهِ، وَمُخَاصَمَةُ عِظَامِهِ دَائِمَةٌ،

וְהוּכַ֣ח בְּ֭מַכְאוֹב עַל מִשְׁכָּב֑וֹ וְר֖וֹב עֲצָמָ֣יו אֵתָֽן

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (46 آية)