المعنى المختصر للكلمة
mârad:
to rebel
اللفظ الأصلي
מָרַד
نوع الكلمة
فعل
طريقة النطق
mârad
(maw-rad)
تكرار الورود في الكتاب
24
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
a primitive root;
المعنى والشرح المفصل
to rebel
الإنجليزية — KJV Translation Tags
rebel(-lious)
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
וַיִּמְרֹ֥ד (3×)
מָרַ֖דְתָּ (2×)
וַיִּמְרָד (2×)
תִּמְרֹדוּ֒;וְאַתֶּ֗ם (1×)
תִּמְרֹ֗דוּ (1×)
תִּמְרֹ֔דוּ (1×)
תִּמְרְד֤וּ (1×)
מָרָֽדוּ (1×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (24 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
التكوين 14: 4
Gen.14.4
اِثْنَتَيْ عَشَرَةَ سَنَةً اسْتُعْبِدُوا لِكَدَرْلَعَوْمَرَ، وَالسَّنَةَ الثَّالِثَةَ عَشَرَةَ عَصَوْا عَلَيْهِ.
שְׁתֵּ֤ים עֶשְׂרֵה֙ שָׁנָ֔ה עָבְד֖וּ כְּדָרְלָעֹ֑מֶר שָׁנָ֖ה וּשְׁלֹשׁ עֶשְׂרֵ֥ה מָרָֽדוּ
العدد 14: 9
Num.14.9
إِنَّمَا لاَ تَتَمَرَّدُوا عَلَى الرَّبِّ، وَلاَ تَخَافُوا مِنْ شَعْبِ الأَرْضِ لأَنَّهُمْ خُبْزُنَا. قَدْ زَالَ عَنْهُمْ ظِلُّهُمْ، وَالرَّبُّ مَعَنَا. لاَ تَخَافُوهُمْ.
אַ֣ךְ אַל תִּמְרֹדוּ֒;וְאַתֶּ֗ם בַּֽיהוָה֮ אַל תִּֽירְאוּ֙ עַ֣ם הָאָ֔רֶץ כִּ֥י;הֵ֑ם לַחְמֵ֖נוּ סָ֣ר מֵעֲלֵיהֶ֛ם צִלָּ֧ם וַֽיהוָ֥ה אִתָּ֖נוּ אַל תִּירָאֻֽם
يشوع 22: 16
Jos.22.16
هكَذَا قَالَتْ كُلُّ جَمَاعَةِ الرَّبِّ: مَا هذِهِ الْخِيَانَةُ الَّتِي خُنْتُمْ بِهَا إِلهَ إِسْرَائِيلَ، بِالرُّجُوعِ الْيَوْمَ عَنِ الرَّبِّ، بِبُنْيَانِكُمْ لأَنْفُسِكُمْ مَذْبَحًا لِتَتَمَرَّدُوا الْيَوْمَ عَلَى الرَّبِّ.
כֹּ֣ה אָמְר֞וּ כֹּ֣ל עֲדַ֣ת יְהוָ֗ה מָֽה הַזֶּה֙ הַמַּ֤עַל אֲשֶׁ֤ר מְעַלְתֶּם֙ בֵּאלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל לָשׁ֣וּב הַיּ֔וֹם מֵאַחֲרֵ֖י יְהוָ֑ה בִּבְנֽוֹתְכֶ֤ם לָכֶם֙ מִזְבֵּ֔חַ לִמְרָדְכֶ֥ם הַיּ֖וֹם בַּיהוָֽה
يشوع 22: 18
Jos.22.18
حَتَّى تَرْجِعُوا أَنْتُمُ الْيَوْمَ عَنِ الرَّبِّ. فَيَكُونُ أَنَّكُمُ الْيَوْمَ تَتَمَرَّدُونَ عَلَى الرَّبِّ، وَهُوَ غَدًا يَسْخَطُ عَلَى كُلِّ جَمَاعَةِ إِسْرَائِيلَ.
תָּשֻׁ֣בוּ וְאַתֶּם֙ הַיּ֔וֹם מֵאַחֲרֵ֖י יְהוָ֑ה וְהָיָ֗ה אַתֶּ֞ם הַיּוֹם֙ תִּמְרְד֤וּ בַּֽיהוָ֔ה וּמָחָ֕ר יִקְצֹֽף אֶֽל כָּל עֲדַ֥ת יִשְׂרָאֵ֖ל
يشوع 22: 19
Jos.22.19
وَلكِنْ إِذَا كَانَتْ نَجِسَةً أَرْضُ مُلْكِكُمْ فَاعْبُرُوا إِلَى أَرْضِ مُلْكِ الرَّبِّ الَّتِي يَسْكُنُ فِيهَا مَسْكَنُ الرَّبِّ وَتَمَلَّكُوا بَيْنَنَا، وَعَلَى الرَّبِّ لاَ تَتَمَرَّدُوا، وَعَلَيْنَا لاَ تَتَمَرَّدُوا بِبِنَائِكُمْ لأَنْفُسِكُمْ مَذْبَحًا غَيْرَ مَذْبَحِ الرَّبِّ إِلهِنَا.
וְאַ֨ךְ אִם טְמֵאָ֜ה אֶ֣רֶץ אֲחֻזַּתְכֶ֗ם לָכֶ֜ם;עִבְר֨וּ אֶל אֶ֨רֶץ אֲחֻזַּ֤ת יְהוָה֙ אֲשֶׁ֤ר שָֽׁכַן שָׁם֙ מִשְׁכַּ֣ן יְהוָ֔ה וְהֵאָחֲז֖וּ בְּתוֹכֵ֑נוּ וּבַֽיהוָ֣ה אַל תִּמְרֹ֗דוּ וְאֹתָ֙נוּ֙ אֶל תִּמְרֹ֔דוּ בִּבְנֹֽתְכֶ֤ם לָכֶם֙ מִזְבֵּ֔חַ מִֽבַּלְעֲדֵ֔י מִזְבַּ֖ח יְהוָ֥ה אֱלֹהֵֽינוּ
يشوع 22: 19
Jos.22.19
وَلكِنْ إِذَا كَانَتْ نَجِسَةً أَرْضُ مُلْكِكُمْ فَاعْبُرُوا إِلَى أَرْضِ مُلْكِ الرَّبِّ الَّتِي يَسْكُنُ فِيهَا مَسْكَنُ الرَّبِّ وَتَمَلَّكُوا بَيْنَنَا، وَعَلَى الرَّبِّ لاَ تَتَمَرَّدُوا، وَعَلَيْنَا لاَ تَتَمَرَّدُوا بِبِنَائِكُمْ لأَنْفُسِكُمْ مَذْبَحًا غَيْرَ مَذْبَحِ الرَّبِّ إِلهِنَا.
וְאַ֨ךְ אִם טְמֵאָ֜ה אֶ֣רֶץ אֲחֻזַּתְכֶ֗ם לָכֶ֜ם;עִבְר֨וּ אֶל אֶ֨רֶץ אֲחֻזַּ֤ת יְהוָה֙ אֲשֶׁ֤ר שָֽׁכַן שָׁם֙ מִשְׁכַּ֣ן יְהוָ֔ה וְהֵאָחֲז֖וּ בְּתוֹכֵ֑נוּ וּבַֽיהוָ֣ה אַל תִּמְרֹ֗דוּ וְאֹתָ֙נוּ֙ אֶל תִּמְרֹ֔דוּ בִּבְנֹֽתְכֶ֤ם לָכֶם֙ מִזְבֵּ֔חַ מִֽבַּלְעֲדֵ֔י מִזְבַּ֖ח יְהוָ֥ה אֱלֹהֵֽינוּ
يشوع 22: 29
Jos.22.29
حَاشَا لَنَا مِنْهُ أَنْ نَتَمَرَّدَ عَلَى الرَّبِّ وَنَرْجعَ الْيَوْمَ عَنِ الرَّبِّ لِبِنَاءِ مَذْبَحٍ لِلْمُحْرَقَةِ أَوِ التَّقْدِمَةِ أَوِ الذَّبِيحَةِ، عَدَا مَذْبَحِ الرَّبِّ إِلهِنَا الَّذِي هُوَ قُدَّامَ مَسْكَنِهِ.
חָלִילָה֩ לָּ֨נוּ מִמֶּ֜נּוּ לִמְרֹ֣ד בַּֽיהוָ֗ה וְלָשׁ֤וּב הַיּוֹם֙ מֵאַחֲרֵ֣י יְהוָ֔ה לִבְנ֣וֹת מִזְבֵּ֔חַ לְעֹלָ֖ה לְמִנְחָ֣ה וּלְזָ֑בַח מִלְּבַ֗ד מִזְבַּח֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ אֲשֶׁ֖ר לִפְנֵ֥י מִשְׁכָּנֽוֹ
الملوك الثاني 18: 7
2Ki.18.7
وَكَانَ الرَّبُّ مَعَهُ، وَحَيْثُمَا كَانَ يَخْرُجُ كَانَ يَنْجَحُ. وَعَصَى عَلَى مَلِكِ أَشُّورَ وَلَمْ يَتَعَبَّدْ لَهُ.
וְהָיָ֤ה יְהוָה֙ עִמּ֔וֹ בְּכֹ֥ל;אֲשֶׁר יֵצֵ֖א יַשְׂכִּ֑יל וַיִּמְרֹ֥ד בְּמֶֽלֶךְ אַשּׁ֖וּר וְלֹ֥א עֲבָדֽוֹ
الملوك الثاني 18: 20
2Ki.18.20
قُلْتَ إِنَّمَا كَلاَمُ الشَّفَتَيْنِ هُوَ مَشُورَةٌ وَبَأْسٌ لِلْحَرْبِ. وَالآنَ عَلَى مَنِ اتَّكَلْتَ حَتَّى عَصَيْتَ عَلَيَّ.
אָמַ֙רְתָּ֙ אַךְ דְּבַר שְׂפָתַ֔יִם עֵצָ֥ה וּגְבוּרָ֖ה לַמִּלְחָמָ֑ה עַתָּה֙ עַל מִ֣י בָטַ֔חְתָּ כִּ֥י מָרַ֖דְתָּ בִּֽי
الملوك الثاني 24: 1
2Ki.24.1
فِي أَيَّامِهِ صَعِدَ نَبُوخَذْنَاصَّرُ مَلِكُ بَابِلَ، فَكَانَ لَهُ يَهُويَاقِيمُ عَبْدًا ثَلاَثَ سِنِينَ. ثُمَّ عَادَ فَتَمَرَّدَ عَلَيْهِ.
בְּיָמָ֣יו עָלָ֔ה נְבֻכַדְנֶאצַּ֖ר מֶ֣לֶךְ בָּבֶ֑ל וַיְהִי ל֨וֹ יְהוֹיָקִ֥ים עֶ֙בֶד֙ שָׁלֹ֣שׁ שָׁנִ֔ים וַיָּ֖שָׁב וַיִּמְרָד בּֽוֹ
الملوك الثاني 24: 20
2Ki.24.20
لأَنَّهُ لأَجْلِ غَضَبِ الرَّبِّ عَلَى أُورُشَلِيمَ وَعَلَى يَهُوذَا حَتَّى طَرَحَهُمْ مِنْ أَمَامِ وَجْهِهِ، كَانَ أَنَّ صِدْقِيَّا تَمَرَّدَ عَلَى مَلِكِ بَابِلَ.
כִּ֣י עַל אַ֣ף יְהוָ֗ה הָיְתָ֤ה בִירוּשָׁלִַ֙ם֙ וּבִ֣יהוּדָ֔ה עַד הִשְׁלִכ֥וֹ;אֹתָ֖ם מֵעַ֣ל פָּנָ֑יו צִדְקִיָּ֖הוּ וַיִּמְרֹ֥ד בְּמֶ֥לֶךְ בָּבֶֽל
أخبار الأيام الثاني 13: 6
2Ch.13.6
فَقَامَ يَرُبْعَامُ بْنُ نَبَاطَ عَبْدُ سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ وَعَصَى سَيِّدَهُ.
וַיָּ֙קָם֙ יָרָבְעָ֣ם בֶּן נְבָ֔ט עֶ֖בֶד שְׁלֹמֹ֣ה בֶן דָּוִ֑יד וַיִּמְרֹ֖ד אֲדֹנָֽיו
أخبار الأيام الثاني 36: 13
2Ch.36.13
وَتَمَرَّدَ أَيْضًا عَلَى الْمَلِكِ نَبُوخَذْنَاصَّرَ الَّذِي حَلَّفَهُ بِاللهِ، وَصَلَّبَ عُنُقَهُ وَقَوَّى قَلْبَهُ عَنِ الرُّجُوعِ إِلَى الرَّبِّ إِلهِ إِسْرَائِيلَ،
מָרָ֔ד וְ֠גַם בַּמֶּ֤לֶךְ נְבֽוּכַדְנֶאצַּר֙ אֲשֶׁ֥ר הִשְׁבִּיע֖וֹ בֵּֽאלֹהִ֑ים וַיֶּ֤קֶשׁ עָרְפּוֹ֙ וַיְאַמֵּ֣ץ לְבָב֔וֹ מִשּׁ֕וּב אֶל יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל
نحميا 6: 6
Neh.6.6
قَدْ سُمِعَ بَيْنَ الأُمَمِ، وَجَشَمٌ يَقُولُ: إِنَّكَ أَنْتَ وَالْيَهُودُ تُفَكِّرُونَ أَنْ تَتَمَرَّدُوا، لِذلِكَ أَنْتَ تَبْنِي السُّورَ لِتَكُونَ لَهُمْ مَلِكًا حَسَبَ هذِهِ الأُمُورِ.
נִשְׁמָע֙ בַּגּוֹיִ֤ם וְגַשְׁמ֣וּ אֹמֵ֔ר אַתָּ֤ה וְהַיְּהוּדִים֙ חֹשְׁבִ֣ים לִמְר֔וֹד עַל;כֵּ֛ן אַתָּ֥ה בוֹנֶ֖ה הַחוֹמָ֑ה וְאַתָּ֗ה;הֹוֶ֤ה לָהֶם֙ לְמֶ֔לֶךְ הָאֵֽלֶּה כַּדְּבָרִ֖ים
نحميا 9: 26
Neh.9.26
وَعَصَوْا وَتَمَرَّدُوا عَلَيْكَ، وَطَرَحُوا شَرِيعَتَكَ وَرَاءَ ظُهُورِهِمْ، وَقَتَلُوا أَنْبِيَاءَكَ الَّذِينَ أَشْهَدُوا عَلَيْهِمْ لِيَرُدُّوهُمْ إِلَيْكَ، وَعَمِلُوا إِهَانَةً عَظِيمَةً.
וַיַּמְר֨וּ וַֽיִּמְרְד֜וּ בָּ֗ךְ וַיַּשְׁלִ֤כוּ תּוֹרָֽתְךָ֙ אַחֲרֵ֣י גַוָּ֔ם הָרָ֔גוּ נְבִיאֶ֣יךָ אֲשֶׁר הֵעִ֥ידוּ בָ֖ם לַהֲשִׁיבָ֣ם אֵלֶ֑יךָ וַֽיַּעֲשׂ֔וּ נֶאָצ֖וֹת גְּדוֹלֹֽת
أيوب 24: 13
Job.24.13
أُولئِكَ يَكُونُونَ بَيْنَ الْمُتَمَرِّدِينَ عَلَى النُّورِ. لاَ يَعْرِفُونَ طُرُقَهُ وَلاَ يَلْبَثُونَ فِي سُبُلِهِ.
הֵ֤מָּה הָיוּ֮ בְּֽמֹרְדֵ֫י א֥וֹר לֹֽא הִכִּ֥ירוּ דְרָכָ֑יו וְלֹ֥א יָ֝שְׁב֗וּ בִּנְתִיבֹתָֽיו
إشعياء 36: 5
Isa.36.5
أَقُولُ إِنَّمَا كَلاَمُ الشَّفَتَيْنِ هُوَ مَشُورَةٌ وَبَأْسٌ لِلْحَرْبِ. وَالآنَ عَلَى مَنِ اتَّكَلْتَ حَتَّى عَصَيْتَ عَلَيَّ.
אָמַ֙רְתִּי֙ אַךְ דְּבַר שְׂפָתַ֔יִם עֵצָ֥ה וּגְבוּרָ֖ה לַמִּלְחָמָ֑ה עַתָּה֙ עַל מִ֣י בָטַ֔חְתָּ כִּ֥י מָרַ֖דְתָּ בִּֽי
إرميا 52: 3
Jer.52.3
لأَنَّهُ لأَجْلِ غَضَبِ الرَّبِّ عَلَى أُورُشَلِيمَ وَيَهُوذَا حَتَى طَرَحَهُمْ مِنْ أَمَامِ وَجْهِهِ، كَانَ أَنَّ صِدْقِيَّا تَمَرَّدَ عَلَى مَلِكِ بَابِلَ.
כִּ֣י עַל אַ֣ף יְהוָ֗ה הָֽיְתָה֙ בִּירוּשָׁלִַ֣ם וִֽיהוּדָ֔ה עַד הִשְׁלִיכ֥וֹ;אוֹתָ֖ם מֵעַ֣ל פָּנָ֑יו צִדְקִיָּ֖הוּ וַיִּמְרֹ֥ד בְּמֶ֥לֶךְ בָּבֶֽל
حزقيال 2: 3
Ezk.2.3
وَقَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، أَنَا مُرْسِلُكَ إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ، إِلَى أُمَّةٍ مُتَمَرِّدَةٍ قَدْ تَمَرَّدَتْ عَلَيَّ. هُمْ وَآبَاؤُهُمْ عَصَوْا عَلَيَّ إِلَى ذَاتِ هذَا الْيَوْمِ.
וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י בֶּן אָדָם֙ אֲנִ֤י שׁוֹלֵ֨חַ;אֽוֹתְךָ֙ אֶל בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֶל גּוֹיִ֥ם הַמּוֹרְדִ֖ים אֲשֶׁ֣ר מָרְדוּ בִ֑י הֵ֤מָּה וַאֲבוֹתָם֙ פָּ֣שְׁעוּ בִ֔י עַד עֶ֖צֶם הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם
حزقيال 2: 3
Ezk.2.3
وَقَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، أَنَا مُرْسِلُكَ إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ، إِلَى أُمَّةٍ مُتَمَرِّدَةٍ قَدْ تَمَرَّدَتْ عَلَيَّ. هُمْ وَآبَاؤُهُمْ عَصَوْا عَلَيَّ إِلَى ذَاتِ هذَا الْيَوْمِ.
וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י בֶּן אָדָם֙ אֲנִ֤י שׁוֹלֵ֨חַ;אֽוֹתְךָ֙ אֶל בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֶל גּוֹיִ֥ם הַמּוֹרְדִ֖ים אֲשֶׁ֣ר מָרְדוּ בִ֑י הֵ֤מָּה וַאֲבוֹתָם֙ פָּ֣שְׁעוּ בִ֔י עַד עֶ֖צֶם הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם
حزقيال 17: 15
Ezk.17.15
فَتَمَرَّدَ عَلَيْهِ بِإِرْسَالِهِ رُسُلَهُ إِلَى مِصْرَ لِيُعْطُوهُ خَيْلاً وَشَعْبًا كَثِيرِينَ. فَهَلْ يَنْجَحُ. هَلْ يُفْلِتُ فَاعِلُ هذَا. أَوْ يَنْقُضُ عَهْدًا وَيُفْلِتُ.
וַיִּמְרָד בּ֗וֹ לִשְׁלֹ֤חַ מַלְאָכָיו֙ מִצְרַ֔יִם לָֽתֶת;ל֥וֹ סוּסִ֖ים וְעַם רָ֑ב הֲיִצְלָ֤ח הֲיִמָּלֵט֙ הָעֹשֵׂ֣ה אֵ֔לֶּה וְהֵפֵ֥ר בְּרִ֖ית וְנִמְלָֽט
حزقيال 20: 38
Ezk.20.38
وَأَعْزِلُ مِنْكُمُ الْمُتَمَرِّدِينَ وَالْعُصَاةَ عَلَيَّ. أُخْرِجُهُمْ مِنْ أَرْضِ غُرْبَتِهِمْ وَلاَ يَدْخُلُونَ أَرْضَ إِسْرَائِيلَ، فَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ.
וּבָרוֹתִ֣י מִכֶּ֗ם הַמֹּרְדִ֤ים וְהַפּֽוֹשְׁעִים֙ בִּ֔י אוֹצִ֣יא;אוֹתָ֔ם וְאֶל מֵאֶ֤רֶץ מְגֽוּרֵיהֶם֙ לֹ֣א יָב֑וֹא אַדְמַ֥ת יִשְׂרָאֵ֖ל וִֽידַעְתֶּ֖ם כִּי אֲנִ֥י יְהוָֽה
دانيال 9: 5
Dan.9.5
أَخْطَأْنَا وَأَثِمْنَا وَعَمِلْنَا الشَّرَّ، وَتَمَرَّدْنَا وَحِدْنَا عَنْ وَصَايَاكَ وَعَنْ أَحْكَامِكَ.
חָטָ֥אנוּ וְעָוִ֖ינוּ הִרְשַׁ֣עְנוּ וּמָרָ֑דְנוּ וְס֥וֹר מִמִּצְוֹתֶ֖ךָ וּמִמִּשְׁפָּטֶֽיךָ
دانيال 9: 9
Dan.9.9
لِلرَّبِّ إِلهِنَا الْمَرَاحِمُ وَالْمَغْفِرَةُ، لأَنَّنَا تَمَرَّدْنَا عَلَيْهِ.
לַֽאדֹנָ֣י אֱלֹהֵ֔ינוּ הָרַחֲמִ֖ים וְהַסְּלִח֑וֹת כִּ֥י מָרַ֖דְנוּ בּֽוֹ