المعنى المختصر للكلمة
mâchâr:
properly, deferred, i.e. the morrow
اللفظ الأصلي
מָחָר
نوع الكلمة
اسم مذكر
طريقة النطق
mâchâr
(maw-khar)
تكرار الورود في الكتاب
51
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
المعنى والشرح المفصل
1
properly, deferred, i.e. the morrow
2
usually (adverbially) tomorrow
3
indefinitely, hereafter
الإنجليزية — KJV Translation Tags
time to come
tomorrow
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
מָחָר֙ (9×)
מָחָ֗ר (7×)
מָחָ֖ר (7×)
מָחָ֔ר (6×)
מָחָֽר (3×)
מָחָ֑ר (3×)
מָחָ֛ר (2×)
לְמָחָ֑ר (2×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (51 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
صموئيل الأول 11: 10
1Sa.11.10
وَقَالَ أَهْلُ يَابِيشَ: غَدًا نَخْرُجُ إِلَيْكُمْ فَتَفْعَلُونَ بِنَا حَسَبَ كُلِّ مَا يَحْسُنُ فِي أَعْيُنِكُمْ.
וַֽיֹּאמְרוּ֙ אַנְשֵׁ֣י יָבֵ֔ישׁ מָחָ֖ר נֵצֵ֣א אֲלֵיכֶ֑ם וַעֲשִׂיתֶ֣ם לָּ֔נוּ כְּכָל הַטּ֖וֹב בְּעֵינֵיכֶֽם
صموئيل الأول 19: 11
1Sa.19.11
فَأَرْسَلَ شَاوُلُ رُسُلاً إِلَى بَيْتِ دَاوُدَ لِيُرَاقِبُوهُ وَيَقْتُلُوهُ فِي الصَّبَاحِ. فَأَخْبَرَتْ دَاوُدَ مِيكَالُ امْرَأَتُهُ قَائِلَةً: إِنْ كُنْتَ لاَ تَنْجُو بِنَفْسِكَ هذِهِ اللَّيْلَةَ فَإِنَّكَ تُقْتَلُ غَدًا.
וַיִּשְׁלַח֩ שָׁא֨וּל מַלְאָכִ֜ים אֶל בֵּ֤ית דָּוִד֙ לְשָׁמְר֔וֹ וְלַהֲמִית֖וֹ בַּבֹּ֑קֶר וַתַּגֵּ֣ד לְדָוִ֗ד מִיכַ֤ל אִשְׁתּוֹ֙ לֵאמֹ֔ר אִם אֵ֨ינְךָ֜ מְמַלֵּ֤ט נַפְשְׁךָ֙ הַלַּ֔יְלָה אַתָּ֥ה מוּמָֽת מָחָ֖ר
صموئيل الأول 20: 5
1Sa.20.5
فَقَالَ دَاوُدُ لِيُونَاثَانَ: هُوَذَا الشَّهْرُ غَدًا حِينَمَا أَجْلِسُ مَعَ الْمَلِكِ لِلأَكْلِ. وَلكِنْ أَرْسِلْنِي فَأَخْتَبِئَ فِي الْحَقْلِ إِلَى مَسَاءِ الْيَوْمِ الثَّالِثِ.
וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֜ד אֶל;יְהוֹנָתָ֗ן הִֽנֵּה חֹ֙דֶשׁ֙ מָחָ֔ר וְאָנֹכִ֛י יָשֹׁב;אֵשֵׁ֥ב עִם הַמֶּ֖לֶךְ לֶאֱכ֑וֹל וְשִׁלַּחְתַּ֙נִי֙ וְנִסְתַּרְתִּ֣י בַשָּׂדֶ֔ה עַ֖ד הָעֶ֥רֶב הַשְּׁלִשִֽׁית
صموئيل الأول 20: 12
1Sa.20.12
وَقَالَ يُونَاثَانُ لِدَاوُدَ: يَا رَبُّ إِلهَ إِسْرَائِيلَ، مَتَى اخْتَبَرْتُ أَبِي مِثْلَ الآنَ غَدًا أَوْ بَعْدَ غَدٍ، فَإِنْ كَانَ خَيْرٌ لِدَاوُدَ وَلَمْ أُرْسِلْ حِينَئِذٍ فَأُخْبِرَهُ،
וַיֹּ֨אמֶר יְהוֹנָתָ֜ן אֶל;דָּוִ֗ד יְהוָ֞ה אֱלֹהֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ כִּֽי אֶחְקֹ֣ר אָבִ֗י כָּעֵ֤ת מָחָר֙ הַשְּׁלִשִׁ֔ית וְהִנֵּה ט֖וֹב אֶל;דָּוִ֑ד וְלֹֽא אֶשְׁלַ֣ח אָז֙ וְגָלִ֖יתִי;אֶת;אָזְנֶֽךָ
صموئيل الأول 20: 18
1Sa.20.18
وَقَالَ لَهُ يُونَاثَانُ: غَدًا الشَّهْرُ، فَتُفْتَقَدُ لأَنَّ مَوْضِعَكَ يَكُونُ خَالِيًا.
וַיֹּֽאמֶר ל֥וֹ יְהוֹנָתָ֖ן מָחָ֣ר חֹ֑דֶשׁ וְנִפְקַ֕דְתָּ כִּ֥י מוֹשָׁבֶֽךָ יִפָּקֵ֖ד
صموئيل الأول 28: 19
1Sa.28.19
وَيَدْفَعُ الرَّبُّ إِسْرَائِيلَ أَيْضًا مَعَكَ لِيَدِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ. وَغَدًا أَنْتَ وَبَنُوكَ تَكُونُونَ مَعِي، وَيَدْفَعُ الرَّبُّ جَيْشَ إِسْرَائِيلَ أَيْضًا لِيَدِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ.
וְיִתֵּ֣ן יְ֠הוָה יִשְׂרָאֵ֤ל גַּ֣ם עִמְּךָ֙ בְּיַד פְּלִשְׁתִּ֔ים וּמָחָ֕ר אַתָּ֥ה וּבָנֶ֖יךָ עִמִּ֑י יִתֵּ֥ן יְהוָ֖ה מַחֲנֵ֣ה יִשְׂרָאֵ֔ל גַּ֚ם בְּיַד פְּלִשְׁתִּֽים
صموئيل الثاني 11: 12
2Sa.11.12
فَقَالَ دَاوُدُ لأُورِيَّا: أَقِمْ هُنَا الْيَوْمَ أَيْضًا، وَغَدًا أُطْلِقُكَ. فَأَقَامَ أُورِيَّا فِي أُورُشَلِيمَ ذلِكَ الْيَوْمَ وَغَدَهُ.
וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֜ד אֶל;אוּרִיָּ֗ה שֵׁ֥ב בָּזֶ֛ה הַיּ֖וֹם גַּם וּמָחָ֣ר אֲשַׁלְּחֶ֑ךָּ וַיֵּ֨שֶׁב אוּרִיָּ֧ה בִירוּשָׁלִַ֛ם הַה֖וּא בַּיּ֥וֹם וּמִֽמָּחֳרָֽת
الملوك الأول 19: 2
1Ki.19.2
فَأَرْسَلَتْ إِيزَابَلُ رَسُولاً إِلَى إِيلِيَّا تَقُولُ: هكَذَا تَفْعَلُ الآلِهَةُ وَهكَذَا تَزِيدُ، إِنْ لَمْ أَجْعَلْ نَفْسَكَ كَنَفْسِ وَاحِدٍ مِنْهُمْ فِي نَحْوِ هذَا الْوَقْتِ غَدًا.
וַתִּשְׁלַ֤ח אִיזֶ֙בֶל֙ מַלְאָ֔ךְ אֶל אֵלִיָּ֖הוּ לֵאמֹ֑ר כֹּֽה יַעֲשׂ֤וּן אֱלֹהִים֙ וְכֹ֣ה יוֹסִפ֔וּן כִּֽי אָשִׂ֣ים נַפְשְׁךָ֔ כְּנֶ֖פֶשׁ אַחַ֥ד מֵהֶֽם כָעֵ֤ת מָחָר֙
الملوك الأول 20: 6
1Ki.20.6
فَإِنِّي فِي نَحْوِ هذَا الْوَقْتِ غَدًا أُرْسِلُ عَبِيدِي إِلَيْكَ فَيُفَتِّشُونَ بَيْتَكَ وَبُيُوتَ عَبِيدِكَ، وَكُلَّ مَا هُوَ شَهِيٌّ فِي عَيْنَيْكَ يَضَعُونَهُ فِي أَيْدِيهِمْ وَيَأْخُذُونَهُ.
כִּ֣י;אִם כָּעֵ֣ת מָחָ֗ר אֶשְׁלַ֤ח עֲבָדַי֙ אֵלֶ֔יךָ וְחִפְּשׂוּ֙ בֵּ֣יתְךָ֔ בָּתֵּ֣י עֲבָדֶ֑יךָ וְהָיָה֙;כָּל מַחְמַ֣ד עֵינֶ֔יךָ יָשִׂ֥ימוּ בְיָדָ֖ם וְלָקָֽחוּ
الملوك الثاني 6: 28
2Ki.6.28
ثُمَّ قَالَ لَهَا الْمَلِكُ: مَا لَكِ. فَقَالَتْ: إِنَّ هذِهِ الْمَرْأَةُ قَدْ قَالَتْ لِي: هَاتِي ابْنَكِ فَنَأْكُلَهُ الْيَوْمَ ثُمَّ، نَأْكُلَ ابْنِي غَدًا.
וַיֹּֽאמֶר לָ֥הּ הַמֶּ֖לֶךְ מַה לָּ֑ךְ וַתֹּ֗אמֶר הַזֹּ֜את הָאִשָּׁ֨ה אָמְרָ֣ה אֵלַ֗י תְּנִ֤י בְּנֵךְ֙ וְנֹאכְלֶ֣נּוּ הַיּ֔וֹם נֹאכַ֥ל בְּנִ֖י מָחָֽר
الملوك الثاني 7: 1
2Ki.7.1
وَقَالَ أَلِيشَعُ: اسْمَعُوا كَلاَمَ الرَّبِّ. هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: فِي مِثْلِ هذَا الْوَقْتِ غَدًا تَكُونُ كَيْلَةُ الدَّقِيقِ بِشَاقِل، وَكَيْلَتَا الشَّعِيرِ بِشَاقِل فِي بَابِ السَّامِرَةِ.
וַיֹּ֣אמֶר אֱלִישָׁ֔ע שִׁמְע֖וּ דְּבַר יְהוָ֑ה כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה כָּעֵ֤ת מָחָר֙ סְאָֽה סֹ֣לֶת בְּשֶׁ֗קֶל וְסָאתַ֧יִם שְׂעֹרִ֛ים בְּשֶׁ֖קֶל בְּשַׁ֥עַר שֹׁמְרֽוֹן
الملوك الثاني 7: 18
2Ki.7.18
فَإِنَّهُ لَمَّا تَكَلَّمَ رَجُلُ اللهِ إِلَى الْمَلِكِ قَائِلاً: كَيْلَتَا شَعِيرٍ بِشَاقِل وَكَيْلَةُ دَقِيق بِشَاقِل تَكُونُ فِي مِثْلِ هذَا الْوَقْتِ غَدًا فِي بَابِ السَّامِرَةِ
וַיְהִ֗י כְּדַבֵּר֙ אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֔ים אֶל הַמֶּ֖לֶךְ לֵאמֹ֑ר סָאתַ֨יִם שְׂעֹרִ֜ים בְּשֶׁ֗קֶל וּֽסְאָה סֹ֙לֶת֙ בְּשֶׁ֔קֶל יִהְיֶה֙ כָּעֵ֣ת מָחָ֔ר בְּשַׁ֖עַר שֹׁמְרֽוֹן
الملوك الثاني 10: 6
2Ki.10.6
فَكَتَبَ إِلَيْهِمْ رِسَالَةً ثَانِيَةً قَائِلاً: إِنْ كُنْتُمْ لِي وَسَمِعْتُمْ لِقَوْلِي، فَخُذُوا رُؤُوسَ الرِّجَالِ بَنِي سَيِّدِكُمْ، وَتَعَالَوْا إِلَيَّ فِي نَحْوِ هذَا الْوَقْتِ غَدًا إِلَى يَزْرَعِيلَ. وَبَنُو الْمَلِكِ سَبْعُونَ رَجُلاً كَانُوا مَعَ عُظَمَاءِ الْمَدِينَةِ الَّذِينَ رَبَّوْهُمْ.
וַיִּכְתֹּ֣ב אֲלֵיהֶם֩ סֵ֨פֶר שֵׁנִ֜ית לֵאמֹ֗ר אִם אַתֶּ֜ם לִ֨י אַתֶּ֣ם;שֹׁמְעִ֗ים וּלְקֹלִ֣י קְחוּ֙ רָאשֵׁי֙ אַנְשֵׁ֣י בְנֵֽי אֲדֹנֵיכֶ֔ם וּבֹ֧אוּ אֵלַ֛י כָּעֵ֥ת מָחָ֖ר יִזְרְעֶ֑אלָה וּבְנֵ֤י הַמֶּ֙לֶךְ֙ שִׁבְעִ֣ים אִ֔ישׁ אֶת גְּדֹלֵ֥י הָעִ֖יר מְגַדְּלִ֥ים;אוֹתָֽם
أخبار الأيام الثاني 20: 16
2Ch.20.16
غَدًا انْزِلُوا عَلَيْهِمْ. هُوَذَا هُمْ صَاعِدُونَ فِي عَقَبَةِ صِيصَ فَتَجِدُوهُمْ فِي أَقْصَى الْوَادِي أَمَامَ بَرِّيَّةِ يَرُوئِيلَ.
מָחָר֙ רְד֣וּ עֲלֵיהֶ֔ם הִנָּ֥ם עֹלִ֖ים בְּמַעֲלֵ֣ה הַצִּ֑יץ וּמְצָאתֶ֤ם;אֹתָם֙ בְּס֣וֹף הַנַּ֔חַל פְּנֵ֖י מִדְבַּ֥ר יְרוּאֵֽל
أخبار الأيام الثاني 20: 17
2Ch.20.17
لَيْسَ عَلَيْكُمْ أَنْ تُحَارِبُوا فِي هذِهِ. قِفُوا اثْبُتُوا وَانْظُرُوا خَلاَصَ الرَّبِّ مَعَكُمْ يَا يَهُوذَا وَأُورُشَلِيمُ. لاَ تَخَافُوا وَلاَ تَرْتَاعُوا. غَدًا اخْرُجُوا لِلِقَائِهِمْ وَالرَّبُّ مَعَكُمْ.
לֹ֥א לָכֶ֖ם לְהִלָּחֵ֣ם בָּזֹ֑את הִתְיַצְּב֣וּ עִמְד֡וּ וּרְא֣וּ יְשׁוּעַת֩ יְהוָ֨ה עִמָּכֶ֜ם יְהוּדָ֣ה וִֽירוּשָׁלִַ֗ם אַל תִּֽירְאוּ֙ וְאַל תֵּחַ֔תּוּ מָחָר֙ צְא֣וּ לִפְנֵיהֶ֔ם וַיהוָ֖ה עִמָּכֶֽם
أستير 5: 8
Est.5.8
إِنْ وَجَدْتُ نِعْمَةً فِي عَيْنَيِ الْمَلِكِ، وَإِذَا حَسُنَ عِنْدَ الْمَلِكِ أَنْ يُعْطَى سُؤْلِي وَتُقْضَى طِلْبَتِي، أَنْ يَأْتِيَ الْمَلِكُ وَهَامَانُ إِلَى الْوَلِيمَةِ الَّتِي أَعْمَلُهَا لَهُمَا، وَغَدًا أَفْعَلُ حَسَبَ أَمْرِ الْمَلِكِ.
אִם מָצָ֨אתִי חֵ֜ן בְּעֵינֵ֣י הַמֶּ֗לֶךְ וְאִם ט֔וֹב עַל הַמֶּ֙לֶךְ֙ לָתֵת֙ שְׁאֵ֣לָתִ֔י וְלַעֲשׂ֖וֹת בַּקָּשָׁתִ֑י יָב֧וֹא הַמֶּ֣לֶךְ וְהָמָ֗ן אֶל הַמִּשְׁתֶּה֙ אֲשֶׁ֣ר אֶֽעֱשֶׂ֣ה לָהֶ֔ם וּמָחָ֥ר אֶֽעֱשֶׂ֖ה כִּדְבַ֥ר הַמֶּֽלֶךְ
أستير 5: 12
Est.5.12
وَقَالَ هَامَانُ: حَتَّى إِنَّ أَسْتِيرَ الْمَلِكَةَ لَمْ تُدْخِلْ مَعَ الْمَلِكِ إِلَى الْوَلِيمَةِ الَّتِي عَمِلَتْهَا إِلاَّ إِيَّايَ. وَأَنَا غَدًا أَيْضًا مَدْعُوٌّ إِلَيْهَا مَعَ الْمَلِكِ.
וַיֹּאמֶר֮ הָמָן֒ אַ֣ף אֶסְתֵּ֨ר הַמַּלְכָּ֧ה לֹא הֵבִיאָה֩ עִם הַמֶּ֛לֶךְ אֶל הַמִּשְׁתֶּ֥ה אֲשֶׁר עָשָׂ֖תָה כִּ֣י אִם;אוֹתִ֑י אֲנִ֥י לְמָחָ֛ר וְגַם קָֽרוּא לָ֖הּ עִם הַמֶּֽלֶךְ
أستير 9: 13
Est.9.13
فَقَالَتْ أَسْتِيرُ: إِنْ حَسُنَ عِنْدَ الْمَلِكِ فَلْيُعْطَ غَدًا أَيْضًا لِلْيَهُودِ الَّذِينَ فِي شُوشَنَ أَنْ يَعْمَلُوا كَمَا فِي هذَا الْيَوْمِ، وَيَصْلِبُوا بَنِي هَامَانَ الْعَشَرَةَ عَلَى الْخَشَبَةِ.
וַתֹּ֤אמֶר אֶסְתֵּר֙ אִם ט֔וֹב עַל הַמֶּ֣לֶךְ יִנָּתֵ֣ן מָחָ֗ר גַּם לַיְּהוּדִים֙ אֲשֶׁ֣ר בְּשׁוּשָׁ֔ן לַעֲשׂ֖וֹת כְּדָ֣ת;הַיּ֑וֹם יִתְל֥וּ בְּנֵֽי הָמָ֖ן עֲשֶׂ֥רֶת עַל הָעֵֽץ
الأمثال 3: 28
Pro.3.28
لاَ تَقُلْ لِصَاحِبِكَ: اذْهَبْ وَعُدْ فَأُعْطِيَكَ غَدًا وَمَوْجُودٌ عِنْدَكَ.
אַל תֹּ֘אמַ֤ר לְרֵֽעֲךָ֨ לֵ֣ךְ וָ֭שׁוּב אֶתֵּ֗ן וּמָחָ֥ר וְיֵ֣שׁ אִתָּֽךְ
إشعياء 22: 13
Isa.22.13
فَهُوَذَا بَهْجَةٌ وَفَرَحٌ، ذَبْحُ بَقَرٍ وَنَحْرُ غَنَمٍ، أَكْلُ لَحْمٍ وَشُرْبُ خَمْرٍ. لِنَأْكُلْ وَنَشْرَبْ، لأَنَّنَا غَدًا نَمُوتُ.
וְהִנֵּ֣ה שָׂשׂ֣וֹן וְשִׂמְחָ֗ה הָרֹ֤ג בָּקָר֙ וְשָׁחֹ֣ט צֹ֔אן אָכֹ֥ל בָּשָׂ֖ר וְשָׁת֣וֹת יָ֑יִן אָכ֣וֹל וְשָׁת֔וֹ כִּ֥י מָחָ֖ר נָמֽוּת
إشعياء 56: 12
Isa.56.12
هَلُمُّوا آخُذُ خَمْرًا وَلْنَشْتَفَّ مُسْكِرًا، وَيَكُونُ الْغَدُ كَهذَا الْيَوْمِ عَظِيمًا بَلْ أَزْيَدَ جِدًّا.
אֵתָ֥יוּ אֶקְחָה יַ֖יִן וְנִסְבְּאָ֣ה שֵׁכָ֑ר וְהָיָ֤ה מָחָ֔ר כָזֶה֙ י֣וֹם גָּד֖וֹל יֶ֥תֶר מְאֹֽד