المعنى المختصر للكلمة
lâcham:
to feed on
اللفظ الأصلي
לָחַם
نوع الكلمة
فعل
طريقة النطق
lâcham
(law-kham)
تكرار الورود في الكتاب
177
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
a primitive root;
المعنى والشرح المفصل
1
to feed on
2
figuratively, to consume
3
by implication, to battle (as destruction)
الإنجليزية — KJV Translation Tags
devour
eat
[idiom] ever
fight(-ing)
overcome
prevail
(make) war(-ring)
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
לְהִלָּחֵ֖ם (8×)
וַיִּלָּ֖חֶם (7×)
נִלְחָ֖ם (5×)
לְהִלָּחֵ֣ם (5×)
וַיִּלָּ֣חֶם (5×)
לְהִלָּחֵם֙ (4×)
לְהִלָּחֵ֥ם (4×)
נִלְחָמִ֣ים (3×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (177 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
الخروج 1: 10
Exo.1.10
هَلُمَّ نَحْتَالُ لَهُمْ لِئَلاَّ يَنْمُوا، فَيَكُونَ إِذَا حَدَثَتْ حَرْبٌ أَنَّهُمْ يَنْضَمُّونَ إِلَى أَعْدَائِنَا وَيُحَارِبُونَنَا وَيَصْعَدُونَ مِنَ الأَرْضِ.
הָ֥בָה נִֽתְחַכְּמָ֖ה ל֑וֹ פֶּן יִרְבֶּ֗ה וְהָיָ֞ה כִּֽי תִקְרֶ֤אנָה מִלְחָמָה֙ וְנוֹסַ֤ף עַל שֹׂ֣נְאֵ֔ינוּ וְנִלְחַם;בָּ֖נוּ וְעָלָ֥ה מִן הָאָֽרֶץ
الخروج 14: 14
Exo.14.14
الرَّبُّ يُقَاتِلُ عَنْكُمْ وَأَنْتُمْ تَصْمُتُونَ.
יְהוָ֖ה יִלָּחֵ֣ם לָכֶ֑ם וְאַתֶּ֖ם תַּחֲרִישֽׁוּן
الخروج 14: 25
Exo.14.25
وَخَلَعَ بَكَرَ مَرْكَبَاتِهِمْ حَتَّى سَاقُوهَا بِثَقْلَةٍ. فَقَالَ الْمِصْرِيُّونَ: نَهْرُبُ مِنْ إِسْرَائِيلَ، لأَنَّ الرَّبَّ يُقَاتِلُ الْمِصْرِيِّينَ عَنْهُمْ.
וַיָּ֗סַר אֹפַ֣ן מַרְכְּבֹתָ֔יו וַֽיְנַהֲגֵ֖הוּ בִּכְבֵדֻ֑ת וַיֹּ֣אמֶר מִצְרַ֗יִם אָנ֙וּסָה֙ מִפְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל כִּ֣י יְהוָ֔ה נִלְחָ֥ם בְּמִצְרָֽיִם לָהֶ֖ם
الخروج 17: 8
Exo.17.8
وَأَتَى عَمَالِيقُ وَحَارَبَ إِسْرَائِيلَ فِي رَفِيدِيمَ.
וַיָּבֹ֖א עֲמָלֵ֑ק וַיִּלָּ֥חֶם יִשְׂרָאֵ֖ל בִּרְפִידִֽם
الخروج 17: 9
Exo.17.9
فَقَالَ مُوسَى لِيَشُوعَ: انْتَخِبْ لَنَا رِجَالاً وَاخْرُجْ حَارِبْ عَمَالِيقَ. وَغَدًا أَقِفُ أَنَا عَلَى رَأْسِ التَّلَّةِ وَعَصَا اللهِ فِي يَدِي.
וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֤ה יְהוֹשֻׁ֙עַ֙ בְּחַר לָ֣נוּ אֲנָשִׁ֔ים וְצֵ֖א הִלָּחֵ֣ם בַּעֲמָלֵ֑ק מָחָ֗ר נִצָּב֙ אָנֹכִ֤י עַל רֹ֣אשׁ הַגִּבְעָ֔ה וּמַטֵּ֥ה הָאֱלֹהִ֖ים בְּיָדִֽי
الخروج 17: 10
Exo.17.10
فَفَعَلَ يَشُوعُ كَمَا قَالَ لَهُ مُوسَى لِيُحَارِبَ عَمَالِيقَ. وَأَمَّا مُوسَى وَهَارُونُ وَحُورُ فَصَعِدُوا عَلَى رَأْسِ التَّلَّةِ.
וַיַּ֣עַשׂ יְהוֹשֻׁ֗עַ כַּאֲשֶׁ֤ר אָֽמַר לוֹ֙ מֹשֶׁ֔ה לְהִלָּחֵ֖ם בַּעֲמָלֵ֑ק וּמֹשֶׁה֙ אַהֲרֹ֣ן וְח֔וּר עָל֖וּ רֹ֥אשׁ הַגִּבְעָֽה
العدد 21: 1
Num.21.1
وَلَمَّا سَمِعَ الْكَنْعَانِيُّ مَلِكُ عَرَادَ السَّاكِنُ فِي الْجَنُوبِ أَنَّ إِسْرَائِيلَ جَاءَ فِي طَرِيقِ أَتَارِيمَ، حَارَبَ إِسْرَائِيلَ وَسَبَى مِنْهُمْ سَبْيًا.
וַיִּשְׁמַ֞ע הַכְּנַעֲנִ֤י מֶֽלֶךְ עֲרָד֙ יֹשֵׁ֣ב הַנֶּ֔גֶב כִּ֚י יִשְׂרָאֵ֔ל בָּ֣א דֶּ֖רֶךְ הָאֲתָרִ֑ים וַיִּלָּ֙חֶם֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל וַיִּ֥שְׁבְּ מִמֶּ֖נּוּ שֶֽׁבִי
العدد 21: 23
Num.21.23
فَلَمْ يَسْمَحْ سِيحُونُ لإِسْرَائِيلَ بِالْمُرُورِ فِي تُخُومِهِ، بَلْ جَمَعَ سِيحُونُ جَمِيعَ قَوْمِهِ وَخَرَجَ لِلِقَاءِ إِسْرَائِيلَ إِلَى الْبَرِّيَّةِ، فَأَتَى إِلَى يَاهَصَ وَحَارَبَ إِسْرَائِيلَ.
וְלֹא נָתַ֨ן סִיחֹ֣ן יִשְׂרָאֵל֮ עֲבֹ֣ר בִּגְבֻלוֹ֒ וַיֶּאֱסֹ֨ף סִיחֹ֜ן כָּל עַמּ֗וֹ וַיֵּצֵ֞א לִקְרַ֤את יִשְׂרָאֵל֙ הַמִּדְבָּ֔רָה וַיָּבֹ֖א יָ֑הְצָה וַיִּלָּ֖חֶם בְּיִשְׂרָאֵֽל
العدد 21: 26
Num.21.26
لأَنَّ حَشْبُونَ كَانَتْ مَدِينَةَ سِيحُونَ مَلِكِ الأَمُورِيِّينَ، وَكَانَ قَدْ حَارَبَ مَلِكَ مُوآبَ الأَوَّلَ وَأَخَذَ كُلَّ أَرْضِهِ مِنْ يَدِهِ حَتَّى أَرْنُونَ.
כִּ֣י חֶשְׁבּ֔וֹן עִ֗יר סִיחֹ֛ן מֶ֥לֶךְ הָאֱמֹרִ֖י וְה֣וּא נִלְחַ֗ם בְּמֶ֤לֶךְ מוֹאָב֙ הָֽרִאשׁ֔וֹן וַיִּקַּ֧ח כָּל אַרְצ֛וֹ מִיָּד֖וֹ עַד אַרְנֹֽן
العدد 22: 11
Num.22.11
هُوَذَا الشَّعْبُ الْخَارِجُ مِنْ مِصْرَ قَدْ غَشَّى وَجْهَ الأَرْضِ. تَعَالَ الآنَ الْعَنْ لِي إِيَّاهُ، لَعَلِّي أَقْدِرُ أَنْ أُحَارِبَهُ وَأَطْرُدَهُ.
הִנֵּ֤ה הָעָם֙ הַיֹּצֵ֣א מִמִּצְרַ֔יִם וַיְכַ֖ס עֵ֣ין הָאָ֑רֶץ לְכָ֤ה עַתָּ֗ה קָֽבָה לִּי֙ אֹת֔וֹ אוּלַ֥י אוּכַ֛ל לְהִלָּ֥חֶם;בּ֖וֹ וְגֵרַשְׁתִּֽיו
التثنية 1: 30
Deu.1.30
الرَّبُّ إِلهُكُمُ السَّائِرُ أَمَامَكُمْ هُوَ يُحَارِبُ عَنْكُمْ حَسَبَ كُلِّ مَا فَعَلَ مَعَكُمْ فِي مِصْرَ أَمَامَ أَعْيُنِكُمْ
יְהוָ֤ה אֱלֹֽהֵיכֶם֙ הַהֹלֵ֣ךְ לִפְנֵיכֶ֔ם ה֖וּא יִלָּחֵ֣ם לָכֶ֑ם כְּ֠כֹל אֲשֶׁ֨ר עָשָׂ֧ה אִתְּכֶ֛ם בְּמִצְרַ֖יִם לְעֵינֵיכֶֽם
التثنية 1: 41
Deu.1.41
فَأَجَبْتُمْ وَقُلْتُمْ لِي: قَدْ أَخْطَأْنَا إِلَى الرَّبِّ. نَحْنُ نَصْعَدُ وَنُحَارِبُ حَسَبَ كُلِّ مَا أَمَرَنَا الرَّبُّ إِلهُنَا. وَتَنَطَّقْتُمْ كُلُّ وَاحِدٍ بِعُدَّةِ حَرْبِهِ، وَاسْتَخْفَفْتُمُ الصُّعُوْدَ إِلَى الْجَبَلِ.
וַֽתַּעֲנ֣וּ וַתֹּאמְר֣וּ אֵלַ֗י חָטָאנוּ֮ לַֽיהוָה֒ אֲנַ֤חְנוּ נַעֲלֶה֙ וְנִלְחַ֔מְנוּ כְּכֹ֥ל אֲשֶׁר צִוָּ֖נוּ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֑ינוּ וַֽתַּחְגְּר֗וּ אִ֚ישׁ כְּלֵ֣י מִלְחַמְתּ֔וֹ וַתָּהִ֖ינוּ לַעֲלֹ֥ת הָהָֽרָה
التثنية 1: 42
Deu.1.42
فَقَالَ الرَّبُّ لِي: قُلْ لَهُمْ: لاَ تَصْعَدُوا وَلاَ تُحَارِبُوا، لأَنِّي لَسْتُ فِي وَسَطِكُمْ لِئَلاَّ تَنْكَسِرُوا أَمَامَ أَعْدَائِكُمْ.
וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֵלַ֗י אֱמֹ֤ר לָהֶם֙ לֹ֤א תַֽעֲלוּ֙ וְלֹא תִלָּ֣חֲמ֔וּ כִּ֥י אֵינֶ֖נִּי בְּקִרְבְּכֶ֑ם וְלֹא֙ תִּנָּֽגְפ֔וּ לִפְנֵ֖י אֹיְבֵיכֶֽם
التثنية 3: 22
Deu.3.22
لاَ تَخَافُوا مِنْهُمْ، لأَنَّ الرَّبَّ إِلهَكُمْ هُوَ الْمُحَارِبُ عَنْكُمْ.
לֹ֖א תְִּירָא֑וּם כִּ֚י יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֔ם ה֖וּא הַנִּלְחָ֥ם לָכֶֽם
التثنية 20: 4
Deu.20.4
لأَنَّ الرَّبَّ إِلهَكُمْ سَائِرٌ مَعَكُمْ لِكَيْ يُحَارِبَ عَنْكُمْ أَعْدَاءَكُمْ لِيُخَلِّصَكُمْ.
כִּ֚י יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֔ם הַהֹלֵ֖ךְ עִמָּכֶ֑ם לְהִלָּחֵ֥ם לָכֶ֛ם אֹיְבֵיכֶ֖ם לְהוֹשִׁ֥יעַ;אֶתְכֶֽם
التثنية 20: 10
Deu.20.10
حِينَ تَقْرُبُ مِنْ مَدِينَةٍ لِكَيْ تُحَارِبَهَا اسْتَدْعِهَا إِلَى الصُّلْحِ،
כִּֽי תִקְרַ֣ב אֶל עִ֔יר לְהִלָּחֵ֖ם;עָלֶ֑יהָ וְקָרָ֥אתָ אֵלֶ֖יהָ לְשָׁלֽוֹם
التثنية 20: 19
Deu.20.19
إِذَا حَاصَرْتَ مَدِينَةً أَيَّامًا كَثِيرَةً مُحَارِبًا إِيَّاهَا لِكَيْ تَأْخُذَهَا، فَلاَ تُتْلِفْ شَجَرَهَا بِوَضْعِ فَأْسٍ عَلَيْهِ. إِنَّكَ مِنْهُ تَأْكُلُ. فَلاَ تَقْطَعْهُ. لأَنَّهُ هَلْ شَجَرَةُ الْحَقْلِ إِنْسَانٌ حَتَّى يَذْهَبَ قُدَّامَكَ فِي الْحِصَارِ.
כִּֽי תָצ֣וּר עִיר֩ יָמִ֨ים רַבִּ֜ים לְֽהִלָּחֵ֧ם עָלֶ֣יהָ לְתָפְשָׂ֗הּ לֹֽא תַשְׁחִ֤ית עֵצָהּ֙ לִנְדֹּ֤חַ גַּרְזֶ֔ן עָלָיו֙ כִּ֚י מִמֶּ֣נּוּ תֹאכֵ֔ל לֹ֣א תִכְרֹ֑ת כִּ֤י עֵ֣ץ הַשָּׂדֶ֔ה הָֽאָדָם֙ לָבֹ֥א מִפָּנֶ֖יךָ בַּמָּצֽוֹר
التثنية 32: 24
Deu.32.24
إِذْ هُمْ خَاوُونَ مِنْ جُوعٍ، وَمَنْهُوكُونَ مِنْ حُمَّى وَدَاءٍ سَامٍّ، أُرْسِلُ فِيهِمْ أَنْيَابَ الْوُحُوشِ مَعَ حُمَةِ زَوَاحِفِ الأَرْضِ.
מְזֵ֥י רָעָ֛ב וּלְחֻ֥מֵי רֶ֖שֶׁף מְרִירִ֑י;וְקֶ֣טֶב אֲשַׁלַּח בָּ֔ם וְשֶׁן בְּהֵמוֹת֙ עִם חֲמַ֖ת זֹחֲלֵ֥י עָפָֽר
يشوع 9: 2
Jos.9.2
اجْتَمَعُوا مَعًا لِمُحَارَبَةِ يَشُوعَ وَإِسْرَائِيلَ بِصَوْتٍ وَاحِدٍ.
וַיִּֽתְקַבְּצ֣וּ יַחְדָּ֔ו לְהִלָּחֵ֥ם יְהוֹשֻׁ֖עַ יִשְׂרָאֵ֑ל פֶּ֖ה אֶחָֽד
يشوع 10: 5
Jos.10.5
فَاجْتَمَعَ مُلُوكُ الأَمُورِيِّينَ الْخَمْسَةُ: مَلِكُ أُورُشَلِيمَ، وَمَلِكُ حَبْرُونَ، وَمَلِكُ يَرْمُوتَ، وَمَلِكُ لَخِيشَ، وَمَلِكُ عَجْلُونَ، وَصَعِدُوا هُمْ وَكُلُّ جُيُوشِهِمْ وَنَزَلُوا عَلَى جِبْعُونَ وَحَارَبُوهَا.
וַיֵּאָסְפ֨וּ מַלְכֵ֣י הָאֱמֹרִ֗י חֲמֵ֣שֶׁת מֶ֣לֶךְ יְרוּשָׁלִַ֜ם מֶֽלֶךְ חֶבְר֤וֹן מֶֽלֶךְ יַרְמוּת֙ מֶֽלֶךְ לָכִ֣ישׁ מֶֽלֶךְ עֶגְל֔וֹן וַֽיַּעֲל֜וּ הֵ֖ם וְכָל מַֽחֲנֵיהֶ֑ם וַֽיַּחֲנוּ֙ עַל גִּבְע֔וֹן וַיִּֽלָּחֲמ֖וּ
يشوع 10: 14
Jos.10.14
وَلَمْ يَكُنْ مِثْلُ ذلِكَ الْيَوْمِ قَبْلَهُ وَلاَ بَعْدَهُ سَمِعَ فِيهِ الرَّبُّ صَوْتَ إِنْسَانٍ، لأَنَّ الرَّبَّ حَارَبَ عَنْ إِسْرَائِيلَ.
וְלֹ֨א הָיָ֜ה הַהוּא֙;כַּיּ֤וֹם לְפָנָ֣יו וְאַחֲרָ֔יו לִשְׁמֹ֥עַ יְהוָ֖ה בְּק֣וֹל אִ֑ישׁ כִּ֣י יְהוָ֔ה נִלְחָ֖ם לְיִשְׂרָאֵֽל
يشوع 10: 25
Jos.10.25
فَقَالَ لَهُمْ يَشُوعُ: لاَ تَخَافُوا وَلاَ تَرْتَعِبُوا. تَشَدَّدُوا وَتَشَجَّعُوا. لأَنَّهُ هكَذَا يَفْعَلُ الرَّبُّ بِجَمِيعِ أَعْدَائِكُمُ الَّذِينَ تُحَارِبُونَهُمْ.
וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵיהֶם֙ יְהוֹשֻׁ֔עַ אַל תִּֽירְא֖וּ וְאַל תֵּחָ֑תּוּ חִזְק֣וּ וְאִמְצ֔וּ כִּ֣י כָ֗כָה יַעֲשֶׂ֤ה יְהוָה֙ לְכָל אֹ֣יְבֵיכֶ֔ם אֲשֶׁ֥ר נִלְחָמִ֥ים;אוֹתָֽם
يشوع 10: 29
Jos.10.29
ثُمَّ اجْتَازَ يَشُوعُ مِنْ مَقِّيدَةَ وَكُلُّ إِسْرَائِيلَ مَعَهُ إِلَى لِبْنَةَ، وَحَارَبَ لِبْنَةَ.
וַיַּעֲבֹ֣ר יְ֠הוֹשֻׁעַ מִמַּקֵּדָ֖ה וְכָֽל יִשְׂרָאֵ֥ל עִמּ֛וֹ לִבְנָ֑ה וַיִּלָּ֖חֶם לִבְנָֽה
يشوع 10: 31
Jos.10.31
ثُمَّ اجْتَازَ يَشُوعُ وَكُلُّ إِسْرَائِيلَ مَعَهُ مِنْ لِبْنَةَ إِلَى لَخِيشَ وَنَزَلَ عَلَيْهَا وَحَارَبَهَا.
וַיַּעֲבֹ֣ר יְ֠הוֹשֻׁעַ וְכָל יִשְׂרָאֵ֥ל עִמּ֛וֹ מִלִּבְנָ֖ה לָכִ֑ישָׁה וַיִּ֣חַן עָלֶ֔יהָ וַיִּלָּ֖חֶם;בָּֽהּ
يشوع 10: 34
Jos.10.34
ثُمَّ اجْتَازَ يَشُوعُ وَكُلُّ إِسْرَائِيلَ مَعَهُ مِنْ لَخِيشَ إِلَى عَجْلُونَ فَنَزَلُوا عَلَيْهَا وَحَارَبُوهَا،
וַיַּעֲבֹ֣ר יְ֠הוֹשֻׁעַ וְכָל יִשְׂרָאֵ֥ל עִמּ֛וֹ מִלָּכִ֖ישׁ עֶגְלֹ֑נָה וַיַּחֲנ֣וּ עָלֶ֔יהָ וַיִּֽלָּחֲמ֖וּ;עָלֶֽיהָ
يشوع 10: 36
Jos.10.36
ثُمَّ صَعِدَ يَشُوعُ وَجَمِيعُ إِسْرَائِيلَ مَعَهُ مِنْ عَجْلُونَ إِلَى حَبْرُونَ وَحَارَبُوهَا،
וַיַּ֣עַל יְ֠הוֹשֻׁעַ וְכָֽל יִשְׂרָאֵ֥ל עִמּ֛וֹ מֵעֶגְל֖וֹנָה חֶבְר֑וֹנָה וַיִּֽלָּחֲמ֖וּ;עָלֶֽיהָ
يشوع 10: 38
Jos.10.38
ثُمَّ رَجَعَ يَشُوعُ وَكُلُّ إِسْرَائِيلَ مَعَهُ إِلَى دَبِيرَ وَحَارَبَهَا،
וַיָּ֧שָׁב יְהוֹשֻׁ֛עַ וְכָל יִשְׂרָאֵ֥ל עִמּ֖וֹ עָלֶֽיהָ דְּבִ֑רָה וַיִּלָּ֖חֶם
يشوع 10: 42
Jos.10.42
وَأَخَذَ يَشُوعُ جَمِيعَ أُولئِكَ الْمُلُوكِ وَأَرْضِهِمْ دُفْعَةً وَاحِدَةً، لأَنَّ الرَّبَّ إِلهَ إِسْرَائِيلَ حَارَبَ عَنْ إِسْرَائِيلَ.
לָכַ֥ד יְהוֹשֻׁ֖עַ כָּל הָאֵ֙לֶּה֙ הַמְּלָכִ֤ים אַרְצָ֔ם פַּ֣עַם אֶחָ֑ת כִּ֗י יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל נִלְחָ֖ם לְיִשְׂרָאֵֽל
يشوع 11: 5
Jos.11.5
فَاجْتَمَعَ جَمِيعُ هؤُلاَءِ الْمُلُوكِ وَجَاءُوا وَنَزَلُوا مَعًا عَلَى مِيَاهِ مَيْرُومَ لِكَيْ يُحَارِبُوا إِسْرَائِيلَ.
וַיִּוָּ֣עֲד֔וּ כֹּ֖ל הָאֵ֑לֶּה הַמְּלָכִ֣ים וַיָּבֹ֜אוּ וַיַּחֲנ֤וּ יַחְדָּו֙ אֶל מֵ֣י מֵר֔וֹם לְהִלָּחֵ֖ם יִשְׂרָאֵֽל
يشوع 19: 47
Jos.19.47
وَخَرَجَ تُخُمُ بَنِي دَانَ مِنْهُمْ وَصَعِدَ بَنُو دَانَ، وَحَارَبُوا لَشَمَ وَأَخَذُوهَا وَضَرَبُوهَا بِحَدِّ السَّيْفِ وَمَلَكُوهَا وَسَكَنُوهَا، وَدَعَوْا لَشَمَ دَانَ، كَاسْمِ دَانَ أَبِيهِمْ.
וַיֵּצֵ֥א גְבוּל בְּנֵי דָ֖ן מֵהֶ֑ם וַיַּעֲל֣וּ בְנֵֽי דָ֠ן וַיִּלָּחֲמ֨וּ לֶ֜שֶׁם וַיִּלְכְּד֥וּ;אוֹתָ֣הּ וַיַּכּ֧וּ;אוֹתָ֣הּ לְפִי חֶ֗רֶב וַיִּֽרְשׁ֤וּ;אוֹתָהּ֙ וַיֵּ֣שְׁבוּ;בָ֔הּ וַיִּקְרְא֤וּ לְלֶ֙שֶׁם֙ דָּ֔ן כְּשֵׁ֖ם דָּ֥ן אֲבִיהֶֽם