المعنى المختصر للكلمة
lo:
not (the simple or abs. negation)
اللفظ الأصلي
לֹא
نوع الكلمة
Adverb
طريقة النطق
lo
(lo)
تكرار الورود في الكتاب
5076
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
or ; or ; (Deuteronomy 3:11), a primitive particle;
المعنى والشرح المفصل
1
not (the simple or abs. negation)
2
by implication, no
3
often used with other particles
الإنجليزية — KJV Translation Tags
[idiom] before
[phrase] or else
ere
[phrase] except
ig(-norant)
much
less
nay
neither
never
no((-ne), -r, (-thing))
([idiom] as though...,(can-), for) not (out of)
of nought
otherwise
out of
[phrase] surely
[phrase] as truly as
[phrase] of a truth
[phrase] verily
for want
[phrase] whether
without
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
לֹ֣א (799×)
לֹא (707×)
לֹֽא (661×)
לֹ֥א (651×)
וְלֹ֥א (414×)
וְלֹ֣א (351×)
וְלֹֽא (350×)
וְלֹא (276×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (5076 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
العدد 24: 12
Num.24.12
فَقَالَ بَلْعَامُ لِبَالاَقَ: أَلَمْ أُكَلِّمْ أَيْضًا رُسُلَكَ الَّذِينَ أَرْسَلْتَ إِلَيَّ قَائِلاً:
וַיֹּ֥אמֶר בִּלְעָ֖ם בָּלָ֑ק הֲלֹ֗א דִּבַּ֥רְתִּי גַּ֧ם מַלְאָכֶ֛יךָ אֲשֶׁר שָׁלַ֥חְתָּ אֵלַ֖י לֵאמֹֽר
العدد 24: 13
Num.24.13
وَلَوْ أَعْطَانِي بَالاَقُ مِلْءَ بَيْتِهِ فِضَّةً وَذَهَبًا لاَ أَقْدِرُ أَنْ أَتَجَاوَزَ قَوْلَ الرَّبِّ لأَعْمَلَ خَيْرًا أَوْ شَرًّا مِنْ نَفْسِي. الَّذِي يَتَكَلَّمُهُ الرَّبُّ إِيَّاهُ أَتَكَلَّمُ.
אִם יִתֶּן;לִ֨י בָלָ֜ק מְלֹ֣א בֵיתוֹ֮ כֶּ֣סֶף וְזָהָב֒ לֹ֣א אוּכַ֗ל לַעֲבֹר֙ פִּ֣י יְהוָ֔ה לַעֲשׂ֥וֹת טוֹבָ֛ה א֥וֹ רָעָ֖ה מִלִּבִּ֑י אֲשֶׁר יְדַבֵּ֥ר;אֹת֥וֹ יְהוָ֖ה אֲדַבֵּֽר
العدد 24: 17
Num.24.17
أَرَاهُ وَلكِنْ لَيْسَ الآنَ. أُبْصِرُهُ وَلكِنْ لَيْسَ قَرِيبًا. يَبْرُزُ كَوْكَبٌ مِنْ يَعْقُوبَ، وَيَقُومُ قَضِيبٌ مِنْ إِسْرَائِيلَ، فَيُحَطِّمُ طَرَفَيْ مُوآبَ، وَيُهْلِكُ كُلَّ بَنِي الْوَغَى.
אֶרְאֶ֙נּוּ֙ וְלֹ֣א עַתָּ֔ה אֲשׁוּרֶ֖נּוּ וְלֹ֣א קָר֑וֹב דָּרַ֨ךְ כּוֹכָ֜ב מִֽיַּעֲקֹ֗ב וְקָ֥ם שֵׁ֙בֶט֙ מִיִּשְׂרָאֵ֔ל וּמָחַץ֙ פַּאֲתֵ֣י מוֹאָ֔ב וְקַרְקַ֖ר כָּל בְּנֵי שֵֽׁת
العدد 24: 17
Num.24.17
أَرَاهُ وَلكِنْ لَيْسَ الآنَ. أُبْصِرُهُ وَلكِنْ لَيْسَ قَرِيبًا. يَبْرُزُ كَوْكَبٌ مِنْ يَعْقُوبَ، وَيَقُومُ قَضِيبٌ مِنْ إِسْرَائِيلَ، فَيُحَطِّمُ طَرَفَيْ مُوآبَ، وَيُهْلِكُ كُلَّ بَنِي الْوَغَى.
אֶרְאֶ֙נּוּ֙ וְלֹ֣א עַתָּ֔ה אֲשׁוּרֶ֖נּוּ וְלֹ֣א קָר֑וֹב דָּרַ֨ךְ כּוֹכָ֜ב מִֽיַּעֲקֹ֗ב וְקָ֥ם שֵׁ֙בֶט֙ מִיִּשְׂרָאֵ֔ל וּמָחַץ֙ פַּאֲתֵ֣י מוֹאָ֔ב וְקַרְקַ֖ר כָּל בְּנֵי שֵֽׁת
العدد 25: 11
Num.25.11
فِينْحَاسُ بْنُ أَلِعَازَارَ بْنِ هَارُونَ الْكَاهِنُِ قَدْ رَدَّ سَخَطِي عَنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ بِكَوْنِهِ غَارَ غَيْرَتِي فِي وَسَطِهِمْ حَتَّى لَمْ أُفْنِ بَنِي إِسْرَائِيلَ بِغَيْرَتِي.
פִּֽינְחָ֨ס בֶּן אֶלְעָזָ֜ר בֶּן אַהֲרֹ֣ן הַכֹּהֵ֗ן הֵשִׁ֤יב חֲמָתִי֙ מֵעַ֣ל בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֔ל בְּקַנְא֥וֹ קִנְאָתִ֖י בְּתוֹכָ֑ם וְלֹא כִלִּ֥יתִי בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל בְּקִנְאָתִֽי
العدد 26: 33
Num.26.33
وَأَمَّا صَلُفْحَادُ بْنُ حَافَرَ فَلَمْ يَكُنْ لَهُ بَنُونَ بَلْ بَنَاتٌ. وَأَسْمَاءُ بَنَاتِ صَلُفْحَادَ: مَحْلَةُ وَنُوعَةُ وَحُجْلَةُ وَمِلْكَةُ وَتِرْصَةُ.
וּצְלָפְחָ֣ד בֶּן חֵ֗פֶר לֹא הָ֥יוּ ל֛וֹ בָּנִ֖ים כִּ֣י;אִם בָּנ֑וֹת וְשֵׁם֙ בְּנ֣וֹת צְלָפְחָ֔ד מַחְלָ֣ה וְנֹעָ֔ה חָגְלָ֥ה מִלְכָּ֖ה וְתִרְצָֽה
العدد 26: 62
Num.26.62
وَكَانَ الْمَعْدُودُونَ مِنْهُمْ ثَلاَثَةً وَعِشْرِينَ أَلْفًا، كُلَّ ذَكَرٍ مِنِ ابْنِ شَهْرٍ فَصَاعِدًا. لأَنَّهُمْ لَمْ يُعَدُّوا بَيْنَ بَنِي إِسْرَائِيلَ، إِذْ لَمْ يُعْطَ لَهُمْ نَصِيبٌ بَيْنَ بَنِي إِسْرَائِيلَ.
וַיִּהְי֣וּ פְקֻדֵיהֶ֗ם שְׁלֹשָׁ֤ה וְעֶשְׂרִים֙ אֶ֔לֶף כָּל זָכָ֖ר מִבֶּן חֹ֣דֶשׁ וָמָ֑עְלָה כִּ֣י לֹ֣א הָתְפָּקְד֗וּ בְּתוֹךְ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל כִּ֠י לֹא נִתַּ֤ן לָהֶם֙ נַחֲלָ֔ה בְּת֖וֹךְ בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל
العدد 26: 62
Num.26.62
وَكَانَ الْمَعْدُودُونَ مِنْهُمْ ثَلاَثَةً وَعِشْرِينَ أَلْفًا، كُلَّ ذَكَرٍ مِنِ ابْنِ شَهْرٍ فَصَاعِدًا. لأَنَّهُمْ لَمْ يُعَدُّوا بَيْنَ بَنِي إِسْرَائِيلَ، إِذْ لَمْ يُعْطَ لَهُمْ نَصِيبٌ بَيْنَ بَنِي إِسْرَائِيلَ.
וַיִּהְי֣וּ פְקֻדֵיהֶ֗ם שְׁלֹשָׁ֤ה וְעֶשְׂרִים֙ אֶ֔לֶף כָּל זָכָ֖ר מִבֶּן חֹ֣דֶשׁ וָמָ֑עְלָה כִּ֣י לֹ֣א הָתְפָּקְד֗וּ בְּתוֹךְ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל כִּ֠י לֹא נִתַּ֤ן לָהֶם֙ נַחֲלָ֔ה בְּת֖וֹךְ בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל
العدد 26: 64
Num.26.64
وَفِي هؤُلاَءِ لَمْ يَكُنْ إِنْسَانٌ مِنَ الَّذِينَ عَدَّهُمْ مُوسَى وَهَارُونُ الْكَاهِنُ حِينَ عَدَّا بَنِي إِسْرَائِيلَ فِي بَرِّيَّةِ سِينَاءَ،
וּבְאֵ֙לֶּה֙ לֹא הָ֣יָה אִ֔ישׁ מִפְּקוּדֵ֣י מֹשֶׁ֔ה וְאַהֲרֹ֖ן הַכֹּהֵ֑ן אֲשֶׁ֥ר פָּקְד֛וּ בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל בְּמִדְבַּ֥ר סִינָֽי
العدد 26: 65
Num.26.65
لأَنَّ الرَّبَّ قَالَ لَهُمْ إِنَّهُمْ يَمُوتُونَ فِي الْبَرِّيَّةِ، فَلَمْ يَبْقَ مِنْهُمْ إِنْسَانٌ إِلاَّ كَالِبُ بْنُ يَفُنَّةَ وَيَشُوعُ بْنُ نُونَ.
כִּֽי יְהוָה֙ אָמַ֤ר לָהֶ֔ם מ֥וֹת;יָמֻ֖תוּ בַּמִּדְבָּ֑ר וְלֹא נוֹתַ֤ר מֵהֶם֙ אִ֔ישׁ כִּ֚י;אִם כָּלֵ֣ב בֶּן יְפֻנֶּ֔ה וִיהוֹשֻׁ֖עַ בִּן נֽוּן
العدد 27: 3
Num.27.3
أَبُونَا مَاتَ فِي الْبَرِّيَّةِ، وَلَمْ يَكُنْ فِي الْقَوْمِ الَّذِينَ اجْتَمَعُوا عَلَى الرَّبِّ فِي جَمَاعَةِ قُورَحَ، بَلْ بِخَطِيَّتِهِ مَاتَ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ بَنُونَ.
אָבִינוּ֮ מֵ֣ת בַּמִּדְבָּר֒ וְה֨וּא;לֹא הָיָ֜ה בְּת֣וֹךְ הָעֵדָ֗ה הַנּוֹעָדִ֛ים עַל יְהוָ֖ה בַּעֲדַת קֹ֑רַח כִּֽי בְחֶטְא֣וֹ מֵ֔ת לֹא הָ֥יוּ לֽוֹ וּבָנִ֖ים
العدد 27: 17
Num.27.17
يَخْرُجُ أَمَامَهُمْ وَيَدْخُلُ أَمَامَهُمْ وَيُخْرِجُهُمْ وَيُدْخِلُهُمْ، لِكَيْلاَ تَكُونَ جَمَاعَةُ الرَّبِّ كَالْغَنَمِ الَّتِي لاَ رَاعِيَ لَهَا.
יֵצֵ֣א לִפְנֵיהֶ֗ם יָבֹא֙ לִפְנֵיהֶ֔ם יוֹצִיאֵ֖ם יְבִיאֵ֑ם וְלֹ֤א תִהְיֶה֙ עֲדַ֣ת יְהוָ֔ה כַּצֹּ֕אן אֲשֶׁר אֵין רֹעֶֽה לָהֶ֖ם
العدد 28: 18
Num.28.18
فِي الْيَوْمِ الأَوَّلِ مَحْفَلٌ مُقَدَّسٌ. عَمَلاً مَا مِنَ الشُّغْلِ لاَ تَعْمَلُوا.
בַּיּ֥וֹם הָרִאשׁ֖וֹן מִקְרָא קֹ֑דֶשׁ מְלֶ֥אכֶת כָּל עֲבֹדָ֖ה לֹ֥א תַעֲשֽׂוּ
العدد 28: 25
Num.28.25
وَفِي الْيَوْمِ السَّابعِ يَكُونُ لَكُمْ مَحْفَلٌ مُقَدَّسٌ. عَمَلاً مَا مِنَ الشُّغْلِ لاَ تَعْمَلُوا.
וּבַיּוֹם֙ הַשְּׁבִיעִ֔י יִהְיֶ֣ה לָכֶ֑ם מִקְרָא קֹ֖דֶשׁ מְלֶ֥אכֶת כָּל עֲבֹדָ֖ה לֹ֥א תַעֲשֽׂוּ
العدد 28: 26
Num.28.26
وَفِي يَوْمِ الْبَاكُورَةِ، حِينَ تُقَرِّبُونَ تَقْدِمَةً جَدِيدَةً لِلرَّبِّ فِي أَسَابِيعِكُمْ، يَكُونُ لَكُمْ مَحْفَلٌ مُقَدَّسٌ. عَمَلاً مَا مِنَ الشُّغْلِ لاَ تَعْمَلُوا.
וּבְי֣וֹם הַבִּכּוּרִ֗ים בְּהַקְרִ֨יבְכֶ֜ם מִנְחָ֤ה חֲדָשָׁה֙ לַֽיהוָ֔ה בְּשָׁבֻעֹ֖תֵיכֶ֑ם יִהְיֶ֣ה לָכֶ֔ם מִֽקְרָא קֹ֙דֶשׁ֙ מְלֶ֥אכֶת כָּל עֲבֹדָ֖ה לֹ֥א תַעֲשֽׂוּ
العدد 29: 1
Num.29.1
وَفِي الشَّهْرِ السَّابعِ، فِي الأَوَّلِ مِنَ الشَّهْرِ، يَكُونُ لَكُمْ مَحْفَلٌ مُقَدَّسٌ. عَمَلاً مَا مِنَ الشُّغْلِ لاَ تَعْمَلُوا. يَوْمَ هُتَافِ بُوقٍ يَكُونُ لَكُمْ.
וּבַחֹ֨דֶשׁ הַשְּׁבִיעִ֜י בְּאֶחָ֣ד לַחֹ֗דֶשׁ יִהְיֶ֣ה לָכֶ֔ם מִֽקְרָא קֹ֙דֶשׁ֙ מְלֶ֥אכֶת כָּל עֲבֹדָ֖ה לֹ֣א תַעֲשׂ֑וּ י֥וֹם תְּרוּעָ֖ה יִהְיֶ֥ה לָכֶֽם
العدد 29: 7
Num.29.7
وَفِي عَاشِرِ هذَا الشَّهْرِ السَّابعِ، يَكُونُ لَكُمْ مَحْفَلٌ مُقَدَّسٌ، وَتُذَلِّلُونَ أَنْفُسَكُمْ. عَمَلاً مَا لاَ تَعْمَلُوا.
וּבֶעָשׂוֹר֩ הַזֶּ֗ה לַחֹ֨דֶשׁ הַשְּׁבִיעִ֜י יִהְיֶ֣ה לָכֶ֔ם מִֽקְרָא קֹ֙דֶשׁ֙ וְעִנִּיתֶ֖ם נַפְשֹׁתֵיכֶ֑ם מְלָאכָ֖ה כָּל לֹ֥א תַעֲשֽׂוּ
العدد 29: 12
Num.29.12
وَفِي الْيَوْمِ الْخَامِسَ عَشَرَ مِنَ الشَّهْرِ السَّابعِ، يَكُونُ لَكُمْ مَحْفَلٌ مُقَدَّسٌ. عَمَلاً مَا مِنَ الشُّغْلِ لاَ تَعْمَلُوا. وَتُعَيِّدُونَ عِيدًا لِلرَّبِّ سَبْعَةَ أَيَّامٍ.
י֜וֹם וּבַחֲמִשָּׁה֩ עָשָׂ֨ר לַחֹ֣דֶשׁ הַשְּׁבִיעִ֗י יִהְיֶ֣ה לָכֶ֔ם מִֽקְרָא קֹ֙דֶשׁ֙ מְלֶ֥אכֶת כָּל עֲבֹדָ֖ה לֹ֣א תַעֲשׂ֑וּ וְחַגֹּתֶ֥ם חַ֛ג לַיהוָ֖ה שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים
العدد 29: 35
Num.29.35
فِي الْيَوْمِ الثَّامِنِ: يَكُونُ لَكُمُ اعْتِكَافٌ. عَمَلاً مَا مِنَ الشُّغْلِ لاَ تَعْمَلُوا.
בַּיּוֹם֙ הַשְּׁמִינִ֔י תִּהְיֶ֣ה לָכֶ֑ם עֲצֶ֖רֶת מְלֶ֥אכֶת כָּל עֲבֹדָ֖ה לֹ֥א תַעֲשֽׂוּ
العدد 30: 2
Num.30.2
إِذَا نَذَرَ رَجُلٌ نَذْرًا لِلرَّبِّ، أَوْ أَقْسَمَ قَسَمًا أَنْ يُلْزِمَ نَفْسَهُ بِلاَزِمٍ، فَلاَ يَنْقُضْ كَلاَمَهُ. حَسَبَ كُلِّ مَا خَرَجَ مِنْ فَمِهِ يَفْعَلُ.
כִּֽי יִדֹּ֨ר אִישׁ֩ נֶ֜דֶר לַֽיהוָ֗ה אֽוֹ הִשָּׁ֤בַע שְׁבֻעָה֙ לֶאְסֹ֤ר נַפְשׁ֔וֹ אִסָּר֙ לֹ֥א יַחֵ֖ל דְּבָר֑וֹ כְּכָל הַיֹּצֵ֥א מִפִּ֖יו יַעֲשֶֽׂה
العدد 30: 5
Num.30.5
وَإِنْ نَهَاهَا أَبُوهَا يَوْمَ سَمْعِهِ، فَكُلُّ نُذُورِهَا وَلَوَازِمِهَا الَّتِي أَلْزَمَتْ نَفْسَهَا بِهَا لاَ تَثْبُتُ، وَالرَّبُّ يَصْفَحُ عَنْهَا لأَنَّ أَبَاهَا قَدْ نَهَاهَا.
וְאִם הֵנִ֨יא;אֹתָהּ֮ אָבִ֣יהָ בְּי֣וֹם שָׁמְעוֹ֒ כָּל נְדָרֶ֗יהָ וֶֽאֱסָרֶ֛יהָ אֲשֶׁר אָסְרָ֥ה נַפְשָׁ֖הּ עַל לֹ֣א יָק֑וּם וַֽיהוָה֙ יִֽסְלַח לָ֔הּ כִּי אָבִ֖יהָ הֵנִ֥יא;אֹתָֽהּ
العدد 30: 11
Num.30.11
وَسَمِعَ زَوْجُهَا، فَإِنْ سَكَتَ لَهَا وَلَمْ يَنْهَهَا ثَبَتَتْ كُلُّ نُذُورِهَا. وَكُلُّ لاَزِمٍ أَلْزَمَتْ نَفْسَهَا بِهِ يَثْبُتُ.
וְשָׁמַ֤ע אִישָׁהּ֙ וְהֶחֱרִ֣שׁ לָ֔הּ לֹ֥א הֵנִ֖יא;אֹתָ֑הּ וְקָ֙מוּ֙ כָּל נְדָרֶ֔יהָ וְכָל אִסָּ֛ר אָסְרָ֥ה נַפְשָׁ֖הּ אֲשֶׁר יָקֽוּם
العدد 30: 12
Num.30.12
وَإِنْ فَسَخَهَا زَوْجُهَا فِي يَوْمِ سَمْعِهِ، فَكُلُّ مَا خَرَجَ مِنْ شَفَتَيْهَا مِنْ نُذُورِهَا أَوْ لَوَازِمِ نَفْسِهَا لاَ يَثْبُتُ. قَدْ فَسَخَهَا زَوْجُهَا. وَالرَّبُّ يَصْفَحُ عَنْهَا.
וְאִם הָפֵר֩;יָפֵ֨ר;אֹתָ֥ם אִישָׁהּ֮ בְּי֣וֹם שָׁמְעוֹ֒ כָּל מוֹצָ֨א שְׂפָתֶ֧יהָ לִנְדָרֶ֛יהָ וּלְאִסַּ֥ר נַפְשָׁ֖הּ לֹ֣א יָק֑וּם הֲפֵרָ֔ם אִישָׁ֣הּ וַיהוָ֖ה יִֽסְלַֽח לָֽהּ
العدد 31: 18
Num.31.18
لكِنْ جَمِيعُ الأَطْفَالِ مِنَ النِّسَاءِ اللَّوَاتِي لَمْ يَعْرِفْنَ مُضَاجَعَةَ ذَكَرٍ أَبْقُوهُنَّ لَكُمْ حَيَّاتٍ.
וְכֹל֙ הַטַּ֣ף בַּנָּשִׁ֔ים אֲשֶׁ֥ר לֹא יָדְע֖וּ מִשְׁכַּ֣ב זָכָ֑ר הַחֲי֖וּ;לָכֶֽם
العدد 31: 23
Num.31.23
كُلُّ مَا يَدْخُلُ النَّارَ، تُجِيزُونَهُ فِي النَّارِ فَيَكُونُ طَاهِرًا، غَيْرَ أَنَّهُ يَتَطَهَّرُ بِمَاءِ النَّجَاسَةِ. وَأَمَّا كُلُّ مَا لاَ يَدْخُلُ النَّارَ فَتُجِيزُونَهُ فِي الْمَاءِ.
כָּל;דָּבָ֞ר אֲשֶׁר יָבֹ֣א בָאֵ֗שׁ תַּעֲבִ֤ירוּ בָאֵשׁ֙ וְטָהֵ֔ר אַ֕ךְ יִתְחַטָּ֑א בְּמֵ֥י נִדָּ֖ה וְכֹ֨ל אֲשֶׁ֧ר לֹֽא יָבֹ֛א בָּאֵ֖שׁ תַּעֲבִ֥ירוּ בַמָּֽיִם
العدد 31: 35
Num.31.35
وَمِنْ نُفُوسِ النَّاسِ مِنَ النِّسَاءِ اللَّوَاتِي لَمْ يَعْرِفْنَ مُضَاجَعَةَ ذَكَرٍ، جَمِيعِ النُّفُوسِ اثْنَيْنِ وَثَلاَثِينَ أَلْفًا.
וְנֶ֣פֶשׁ אָדָ֔ם מִן הַ֨נָּשִׁ֔ים אֲשֶׁ֥ר לֹֽא יָדְע֖וּ מִשְׁכַּ֣ב זָכָ֑ר כָּל נֶ֕פֶשׁ שְׁנַ֥יִם וּשְׁלֹשִׁ֖ים אָֽלֶף
العدد 31: 49
Num.31.49
وَقَالُوا لِمُوسَى: عَبِيدُكَ قَدْ أَخَذُوا عَدَدَ رِجَالِ الْحَرْبِ الَّذِينَ فِي أَيْدِينَا فَلَمْ يُفْقَدْ مِنَّا إِنْسَانٌ.
וַיֹּֽאמְרוּ֙ מֹשֶׁ֔ה עֲבָדֶ֣יךָ נָֽשְׂא֗וּ רֹ֛אשׁ אַנְשֵׁ֥י הַמִּלְחָמָ֖ה אֲשֶׁ֣ר בְּיָדֵ֑נוּ וְלֹא נִפְקַ֥ד מִמֶּ֖נּוּ אִֽישׁ
العدد 32: 11
Num.32.11
لَنْ يَرَى النَّاسُ الَّذِينَ صَعِدُوا مِنْ مِصْرَ، مِنِ ابْنِ عِشْرِينَ سَنَةً فَصَاعِدًا، الأَرْضَ الَّتِي أَقْسَمْتُ لإِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ، لأَنَّهُمْ لَمْ يَتَّبِعُونِي تَمَامًا،
אִם יִרְא֨וּ הָאֲנָשִׁ֜ים הָעֹלִ֣ים מִמִּצְרַ֗יִם מִבֶּ֨ן עֶשְׂרִ֤ים שָׁנָה֙ וָמַ֔עְלָה הָאֲדָמָ֔ה אֲשֶׁ֥ר נִשְׁבַּ֛עְתִּי לְאַבְרָהָ֥ם לְיִצְחָ֖ק וּֽלְיַעֲקֹ֑ב כִּ֥י לֹא אַחֲרָֽי מִלְא֖וּ
العدد 32: 18
Num.32.18
لاَ نَرْجعُ إِلَى بُيُوتِنَا حَتَّى يَقْتَسِمَ بَنُو إِسْرَائِيلَ كُلُّ وَاحِدٍ نَصِيبَهُ.
לֹ֥א נָשׁ֖וּב אֶל בָּתֵּ֑ינוּ עַ֗ד הִתְנַחֵל֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אִ֖ישׁ נַחֲלָתֽוֹ