כֹּל (H3605) - kôl | معجم سترونغ العبري

وَلَمَّا رَأَى بَالاَقُ بْنُ صِفُّورَ جَمِيعَ مَا فَعَلَ إِسْرَائِيلُ بِالأَمُورِيِّينَ،

וַיַּ֥רְא בָּלָ֖ק בֶּן צִפּ֑וֹר כָּל אֲשֶׁר עָשָׂ֥ה יִשְׂרָאֵ֖ל לָֽאֱמֹרִֽי

فَقَالَ مُوآبُ لِشُيُوخِ مِدْيَانَ: الآنَ يَلْحَسُ الْجُمْهُورُ كُلَّ مَا حَوْلَنَا كَمَا يَلْحَسُ الثَّوْرُ خُضْرَةَ الْحَقْلِ. وَكَانَ بَالاَقُ بْنُ صِفُّورَ مَلِكًا لِمُوآبَ فِي ذلِكَ الزَّمَانِ.

וַיֹּ֨אמֶר מוֹאָ֜ב זִקְנֵ֣י מִדְיָ֗ן עַתָּ֞ה יְלַחֲכ֤וּ הַקָּהָל֙ כָּל סְבִ֣יבֹתֵ֔ינוּ כִּלְחֹ֣ךְ הַשּׁ֔וֹר יֶ֣רֶק הַשָּׂדֶ֑ה וּבָלָ֧ק בֶּן צִפּ֛וֹר מֶ֥לֶךְ לְמוֹאָ֖ב בָּעֵ֥ת;הַהִֽוא

العدد 22: 17 Num.22.17

لأَنِّي أُكْرِمُكَ إِكْرَامًا عَظِيمًا، وَكُلَّ مَا تَقُولُ لِي أَفْعَلُهُ. فَتَعَالَ الْعَنْ لِي هذَا الشَّعْبَ.

כִּֽי כַבֵּ֤ד אֲכַבֶּדְךָ֙ מְאֹ֔ד וְכֹ֛ל אֲשֶׁר תֹּאמַ֥ר אֵלַ֖י אֶֽעֱשֶׂ֑ה וּלְכָה;נָּא֙ קָֽבָה לִּ֔י הַזֶּֽה הָעָ֥ם

العدد 23: 6 Num.23.6

فَرَجَعَ إِلَيْهِ وَإِذَا هُوَ وَاقِفٌ عِنْدَ مُحْرَقَتِهِ هُوَ، وَجَمِيعُ رُؤَسَاءِ مُوآبَ.

וַיָּ֣שָׁב אֵלָ֔יו וְהִנֵּ֥ה נִצָּ֖ב עַל עֹלָת֑וֹ ה֖וּא וְכָל שָׂרֵ֥י מוֹאָֽב

العدد 23: 13 Num.23.13

فَقَالَ لَهُ بَالاَقُ: هَلُمَّ مَعِي إِلَى مَكَانٍ آخَرَ تَرَاهُ مِنْهُ. إِنَّمَا تَرَى أَقْصَاءَهُ وَكُلَّهُ لاَ تَرَى. فَالْعَنْهُ لِي مِنْ هُنَاكَ.

וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֜יו בָּלָ֗ק לְכָה;נָּ֨א אִתִּ֜י אֶל מָק֤וֹם אַחֵר֙ תִּרְאֶ֣נּוּ מִשָּׁ֔ם אֶ֚פֶס תִרְאֶ֔ה קָצֵ֣הוּ וְכֻלּ֖וֹ לֹ֣א תִרְאֶ֑ה וְקָבְנוֹ לִ֖י מִשָּֽׁם

العدد 23: 26 Num.23.26

فَأَجَابَ بَلْعَامُ وَقَالَ لِبَالاَقَ: أَلَمْ أُكَلِّمْكَ قَائِلاً: كُلُّ مَا يَتَكَلَّمُ بِهِ الرَّبُّ فَإِيَّاهُ أَفْعَلُ..

וַיַּ֣עַן בִּלְעָ֔ם וַיֹּ֖אמֶר בָּלָ֑ק הֲלֹ֗א דִּבַּ֤רְתִּי;אֵלֶ֙יךָ֙ לֵאמֹ֔ר כֹּ֛ל אֲשֶׁר יְדַבֵּ֥ר אֹת֥וֹ יְהוָ֖ה אֶֽעֱשֶֽׂה

العدد 24: 17 Num.24.17

أَرَاهُ وَلكِنْ لَيْسَ الآنَ. أُبْصِرُهُ وَلكِنْ لَيْسَ قَرِيبًا. يَبْرُزُ كَوْكَبٌ مِنْ يَعْقُوبَ، وَيَقُومُ قَضِيبٌ مِنْ إِسْرَائِيلَ، فَيُحَطِّمُ طَرَفَيْ مُوآبَ، وَيُهْلِكُ كُلَّ بَنِي الْوَغَى.

אֶרְאֶ֙נּוּ֙ וְלֹ֣א עַתָּ֔ה אֲשׁוּרֶ֖נּוּ וְלֹ֣א קָר֑וֹב דָּרַ֨ךְ כּוֹכָ֜ב מִֽיַּעֲקֹ֗ב וְקָ֥ם שֵׁ֙בֶט֙ מִיִּשְׂרָאֵ֔ל וּמָחַץ֙ פַּאֲתֵ֣י מוֹאָ֔ב וְקַרְקַ֖ר כָּל בְּנֵי שֵֽׁת

العدد 25: 4 Num.25.4

فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: خُذْ جَمِيعَ رُؤُوسِ الشَّعْبِ وَعَلِّقْهُمْ لِلرَّبِّ مُقَابِلَ الشَّمْسِ، فَيَرْتَدَّ حُمُوُّ غَضَبِ الرَّبِّ عَنْ إِسْرَائِيلَ.

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל;מֹשֶׁ֗ה קַ֚ח כָּל רָאשֵׁ֣י הָעָ֔ם וְהוֹקַ֥ע;אוֹתָ֛ם לַיהוָ֖ה נֶ֣גֶד הַשָּׁ֑מֶשׁ וְיָשֹׁ֛ב חֲר֥וֹן אַף יְהוָ֖ה מִיִּשְׂרָאֵֽל

العدد 25: 6 Num.25.6

وَإِذَا رَجُلٌ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ جَاءَ وَقَدَّمَ إِلَى إِخْوَتِهِ الْمِدْيَانِيَّةَ، أَمَامَ عَيْنَيْ مُوسَى وَأَعْيُنِ كُلِّ جَمَاعَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ، وَهُمْ بَاكُونَ لَدَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ.

וְהִנֵּ֡ה אִישׁ֩ מִבְּנֵ֨י יִשְׂרָאֵ֜ל בָּ֗א וַיַּקְרֵ֤ב אֶל אֶחָיו֙ הַמִּדְיָנִ֔ית לְעֵינֵ֣י מֹשֶׁ֔ה וּלְעֵינֵ֖י כָּל עֲדַ֣ת בְּנֵי יִשְׂרָאֵ֑ל וְהֵ֣מָּה בֹכִ֔ים פֶּ֖תַח אֹ֥הֶל מוֹעֵֽד

العدد 26: 2 Num.26.2

خُذَا عَدَدَ كُلِّ جَمَاعَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ، مِنِ ابْنِ عِشْرِينَ سَنَةً فَصَاعِدًا حَسَبَ بُيُوتِ آبَائِهِمْ، كُلِّ خَارِجٍ لِلْجُنْدِ فِي إِسْرَائِيلَ.

שְׂא֞וּ רֹ֣אשׁ כָּל עֲדַ֣ת בְּנֵי יִשְׂרָאֵ֗ל מִבֶּ֨ן עֶשְׂרִ֥ים שָׁנָ֛ה וָמַ֖עְלָה לְבֵ֣ית אֲבֹתָ֑ם כָּל יֹצֵ֥א צָבָ֖א בְּיִשְׂרָאֵֽל

العدد 26: 2 Num.26.2

خُذَا عَدَدَ كُلِّ جَمَاعَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ، مِنِ ابْنِ عِشْرِينَ سَنَةً فَصَاعِدًا حَسَبَ بُيُوتِ آبَائِهِمْ، كُلِّ خَارِجٍ لِلْجُنْدِ فِي إِسْرَائِيلَ.

שְׂא֞וּ רֹ֣אשׁ כָּל עֲדַ֣ת בְּנֵי יִשְׂרָאֵ֗ל מִבֶּ֨ן עֶשְׂרִ֥ים שָׁנָ֛ה וָמַ֖עְלָה לְבֵ֣ית אֲבֹתָ֑ם כָּל יֹצֵ֥א צָבָ֖א בְּיִשְׂרָאֵֽל

العدد 26: 43 Num.26.43

جَمِيعُ عَشَائِرِ الشُّوحَامِيِّينَ حَسَبَ عَدَدِهِمْ، أَرْبَعَةٌ وَسِتُّونَ أَلْفًا وَأَرْبَعُ مِئَةٍ.

כָּל מִשְׁפְּחֹ֥ת הַשּׁוּחָמִ֖י לִפְקֻדֵיהֶ֑ם אַרְבָּעָ֧ה וְשִׁשִּׁ֛ים אֶ֖לֶף וְאַרְבַּ֥ע מֵאֽוֹת

العدد 26: 62 Num.26.62

وَكَانَ الْمَعْدُودُونَ مِنْهُمْ ثَلاَثَةً وَعِشْرِينَ أَلْفًا، كُلَّ ذَكَرٍ مِنِ ابْنِ شَهْرٍ فَصَاعِدًا. لأَنَّهُمْ لَمْ يُعَدُّوا بَيْنَ بَنِي إِسْرَائِيلَ، إِذْ لَمْ يُعْطَ لَهُمْ نَصِيبٌ بَيْنَ بَنِي إِسْرَائِيلَ.

וַיִּהְי֣וּ פְקֻדֵיהֶ֗ם שְׁלֹשָׁ֤ה וְעֶשְׂרִים֙ אֶ֔לֶף כָּל זָכָ֖ר מִבֶּן חֹ֣דֶשׁ וָמָ֑עְלָה כִּ֣י לֹ֣א הָתְפָּקְד֗וּ בְּתוֹךְ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל כִּ֠י לֹא נִתַּ֤ן לָהֶם֙ נַחֲלָ֔ה בְּת֖וֹךְ בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

العدد 27: 2 Num.27.2

وَوَقَفْنَ أَمَامَ مُوسَى وَأَلِعَازَارَ الْكَاهِنِ وَأَمَامَ الرُّؤَسَاءِ وَكُلِّ الْجَمَاعَةِ لَدَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ قَائِلاَتٍ:

וַֽתַּעֲמֹ֜דְנָה לִפְנֵ֣י מֹשֶׁ֗ה וְלִפְנֵי֙;אֶלְעָזָ֣ר הַכֹּהֵ֔ן וְלִפְנֵ֥י הַנְּשִׂיאִ֖ם וְכָל הָעֵדָ֑ה פֶּ֥תַח אֹֽהֶל מוֹעֵ֖ד לֵאמֹֽר

العدد 27: 16 Num.27.16

لِيُوَكِّلِ الرَّبُّ إِلهُ أَرْوَاحِ جَمِيعِ الْبَشَرِ رَجُلاً عَلَى الْجَمَاعَةِ،

יִפְקֹ֣ד יְהוָ֔ה אֱלֹהֵ֥י הָרוּחֹ֖ת לְכָל בָּשָׂ֑ר אִ֖ישׁ עַל הָעֵדָֽה

العدد 27: 19 Num.27.19

وَأَوْقِفْهُ قُدَّامَ أَلِعَازَارَ الْكَاهِنِ وَقُدَّامَ كُلِّ الْجَمَاعَةِ، وَأَوْصِهِ أَمَامَ أَعْيُنِهِمْ.

וְהַֽעֲמַדְתָּ֣;אֹת֗וֹ לִפְנֵי֙ אֶלְעָזָ֣ר הַכֹּהֵ֔ן וְלִפְנֵ֖י כָּל הָעֵדָ֑ה וְצִוִּיתָ֥ה;אֹת֖וֹ לְעֵינֵיהֶֽם

العدد 27: 20 Num.27.20

وَاجْعَلْ مِنْ هَيْبَتِكَ عَلَيْهِ لِكَيْ يَسْمَعَ لَهُ كُلُّ جَمَاعَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ،

וְנָתַתָּ֥ה מֵהֽוֹדְךָ֖ עָלָ֑יו לְמַ֣עַן יִשְׁמְע֔וּ כָּל עֲדַ֖ת בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

العدد 27: 21 Num.27.21

فَيَقِفَ أَمَامَ أَلِعَازَارَ الْكَاهِنِ فَيَسْأَلُ لَهُ بِقَضَاءِ الأُورِيمِ أَمَامَ الرَّبِّ. حَسَبَ قَوْلِهِ يَخْرُجُونَ، وَحَسَبَ قَوْلِهِ يَدْخُلُونَ، هُوَ وَكُلُّ بَنِي إِسْرَائِيلَ مَعَهُ، كُلُّ الْجَمَاعَةِ.

יַעֲמֹ֔ד וְלִפְנֵ֨י אֶלְעָזָ֤ר הַכֹּהֵן֙ וְשָׁ֥אַל ל֛וֹ בְּמִשְׁפַּ֥ט הָאוּרִ֖ים לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה עַל פִּ֨יו יֵצְא֜וּ וְעַל פִּ֣יו יָבֹ֗אוּ ה֛וּא וְכָל בְּנֵי יִשְׂרָאֵ֥ל אִתּ֖וֹ וְכָל הָעֵדָֽה

العدد 27: 21 Num.27.21

فَيَقِفَ أَمَامَ أَلِعَازَارَ الْكَاهِنِ فَيَسْأَلُ لَهُ بِقَضَاءِ الأُورِيمِ أَمَامَ الرَّبِّ. حَسَبَ قَوْلِهِ يَخْرُجُونَ، وَحَسَبَ قَوْلِهِ يَدْخُلُونَ، هُوَ وَكُلُّ بَنِي إِسْرَائِيلَ مَعَهُ، كُلُّ الْجَمَاعَةِ.

יַעֲמֹ֔ד וְלִפְנֵ֨י אֶלְעָזָ֤ר הַכֹּהֵן֙ וְשָׁ֥אַל ל֛וֹ בְּמִשְׁפַּ֥ט הָאוּרִ֖ים לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה עַל פִּ֨יו יֵצְא֜וּ וְעַל פִּ֣יו יָבֹ֗אוּ ה֛וּא וְכָל בְּנֵי יִשְׂרָאֵ֥ל אִתּ֖וֹ וְכָל הָעֵדָֽה

العدد 27: 22 Num.27.22

فَفَعَلَ مُوسَى كَمَا أَمَرَهُ الرَّبُّ. أَخَذَ يَشُوعَ وَأَوْقَفَهُ قُدَّامَ أَلِعَازَارَ الْكَاهِنِ وَقُدَّامَ كُلِّ الْجَمَاعَةِ،

וַיַּ֣עַשׂ מֹשֶׁ֔ה כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה;אֹת֑וֹ יְהוָ֖ה וַיִּקַּ֣ח יְהוֹשֻׁ֗עַ וַיַּֽעֲמִדֵ֙הוּ֙ לִפְנֵי֙ אֶלְעָזָ֣ר הַכֹּהֵ֔ן וְלִפְנֵ֖י כָּל הָעֵדָֽה

العدد 28: 18 Num.28.18

فِي الْيَوْمِ الأَوَّلِ مَحْفَلٌ مُقَدَّسٌ. عَمَلاً مَا مِنَ الشُّغْلِ لاَ تَعْمَلُوا.

בַּיּ֥וֹם הָרִאשׁ֖וֹן מִקְרָא קֹ֑דֶשׁ מְלֶ֥אכֶת כָּל עֲבֹדָ֖ה לֹ֥א תַעֲשֽׂוּ

العدد 28: 25 Num.28.25

وَفِي الْيَوْمِ السَّابعِ يَكُونُ لَكُمْ مَحْفَلٌ مُقَدَّسٌ. عَمَلاً مَا مِنَ الشُّغْلِ لاَ تَعْمَلُوا.

וּבַיּוֹם֙ הַשְּׁבִיעִ֔י יִהְיֶ֣ה לָכֶ֑ם מִקְרָא קֹ֖דֶשׁ מְלֶ֥אכֶת כָּל עֲבֹדָ֖ה לֹ֥א תַעֲשֽׂוּ

العدد 28: 26 Num.28.26

وَفِي يَوْمِ الْبَاكُورَةِ، حِينَ تُقَرِّبُونَ تَقْدِمَةً جَدِيدَةً لِلرَّبِّ فِي أَسَابِيعِكُمْ، يَكُونُ لَكُمْ مَحْفَلٌ مُقَدَّسٌ. عَمَلاً مَا مِنَ الشُّغْلِ لاَ تَعْمَلُوا.

וּבְי֣וֹם הַבִּכּוּרִ֗ים בְּהַקְרִ֨יבְכֶ֜ם מִנְחָ֤ה חֲדָשָׁה֙ לַֽיהוָ֔ה בְּשָׁבֻעֹ֖תֵיכֶ֑ם יִהְיֶ֣ה לָכֶ֔ם מִֽקְרָא קֹ֙דֶשׁ֙ מְלֶ֥אכֶת כָּל עֲבֹדָ֖ה לֹ֥א תַעֲשֽׂוּ

العدد 29: 1 Num.29.1

وَفِي الشَّهْرِ السَّابعِ، فِي الأَوَّلِ مِنَ الشَّهْرِ، يَكُونُ لَكُمْ مَحْفَلٌ مُقَدَّسٌ. عَمَلاً مَا مِنَ الشُّغْلِ لاَ تَعْمَلُوا. يَوْمَ هُتَافِ بُوقٍ يَكُونُ لَكُمْ.

וּבַחֹ֨דֶשׁ הַשְּׁבִיעִ֜י בְּאֶחָ֣ד לַחֹ֗דֶשׁ יִהְיֶ֣ה לָכֶ֔ם מִֽקְרָא קֹ֙דֶשׁ֙ מְלֶ֥אכֶת כָּל עֲבֹדָ֖ה לֹ֣א תַעֲשׂ֑וּ י֥וֹם תְּרוּעָ֖ה יִהְיֶ֥ה לָכֶֽם

العدد 29: 7 Num.29.7

وَفِي عَاشِرِ هذَا الشَّهْرِ السَّابعِ، يَكُونُ لَكُمْ مَحْفَلٌ مُقَدَّسٌ، وَتُذَلِّلُونَ أَنْفُسَكُمْ. عَمَلاً مَا لاَ تَعْمَلُوا.

וּבֶעָשׂוֹר֩ הַזֶּ֗ה לַחֹ֨דֶשׁ הַשְּׁבִיעִ֜י יִהְיֶ֣ה לָכֶ֔ם מִֽקְרָא קֹ֙דֶשׁ֙ וְעִנִּיתֶ֖ם נַפְשֹׁתֵיכֶ֑ם מְלָאכָ֖ה כָּל לֹ֥א תַעֲשֽׂוּ

العدد 29: 12 Num.29.12

وَفِي الْيَوْمِ الْخَامِسَ عَشَرَ مِنَ الشَّهْرِ السَّابعِ، يَكُونُ لَكُمْ مَحْفَلٌ مُقَدَّسٌ. عَمَلاً مَا مِنَ الشُّغْلِ لاَ تَعْمَلُوا. وَتُعَيِّدُونَ عِيدًا لِلرَّبِّ سَبْعَةَ أَيَّامٍ.

י֜וֹם וּבַחֲמִשָּׁה֩ עָשָׂ֨ר לַחֹ֣דֶשׁ הַשְּׁבִיעִ֗י יִהְיֶ֣ה לָכֶ֔ם מִֽקְרָא קֹ֙דֶשׁ֙ מְלֶ֥אכֶת כָּל עֲבֹדָ֖ה לֹ֣א תַעֲשׂ֑וּ וְחַגֹּתֶ֥ם חַ֛ג לַיהוָ֖ה שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים

العدد 29: 35 Num.29.35

فِي الْيَوْمِ الثَّامِنِ: يَكُونُ لَكُمُ اعْتِكَافٌ. عَمَلاً مَا مِنَ الشُّغْلِ لاَ تَعْمَلُوا.

בַּיּוֹם֙ הַשְּׁמִינִ֔י תִּהְיֶ֣ה לָכֶ֑ם עֲצֶ֖רֶת מְלֶ֥אכֶת כָּל עֲבֹדָ֖ה לֹ֥א תַעֲשֽׂוּ

العدد 29: 40 Num.29.40

فَكَلَّمَ مُوسَى بَنِي إِسْرَائِيلَ حَسَبَ كُلِّ مَا أَمَرَ بِهِ الرَّبُّ مُوسَى.

וַיֹּ֥אמֶר מֹשֶׁ֖ה בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל כְּכֹ֛ל אֲשֶׁר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה מֹשֶֽׁה

العدد 30: 2 Num.30.2

إِذَا نَذَرَ رَجُلٌ نَذْرًا لِلرَّبِّ، أَوْ أَقْسَمَ قَسَمًا أَنْ يُلْزِمَ نَفْسَهُ بِلاَزِمٍ، فَلاَ يَنْقُضْ كَلاَمَهُ. حَسَبَ كُلِّ مَا خَرَجَ مِنْ فَمِهِ يَفْعَلُ.

כִּֽי יִדֹּ֨ר אִישׁ֩ נֶ֜דֶר לַֽיהוָ֗ה אֽוֹ הִשָּׁ֤בַע שְׁבֻעָה֙ לֶאְסֹ֤ר נַפְשׁ֔וֹ אִסָּר֙ לֹ֥א יַחֵ֖ל דְּבָר֑וֹ כְּכָל הַיֹּצֵ֥א מִפִּ֖יו יַעֲשֶֽׂה

العدد 30: 4 Num.30.4

وَسَمِعَ أَبُوهَا نَذْرَهَا وَاللاَّزِمَ الَّذِي أَلْزَمَتْ نَفْسَهَا بِهِ، فَإِنْ سَكَتَ أَبُوهَا لَهَا، كُلُّ نُذُورِهَا. وَكُلُّ لَوَازِمِهَا الَّتِي أَلْزَمَتْ نَفْسَهَا بِهَا تَثْبُتُ.

וְשָׁמַ֨ע אָבִ֜יהָ נִדְרָ֗הּ וֶֽאֱסָרָהּ֙ אֲשֶׁ֣ר אָֽסְרָ֣ה נַפְשָׁ֔הּ עַל וְהֶחֱרִ֥ישׁ אָבִ֑יהָ וְקָ֙מוּ֙ כָּל נְדָרֶ֔יהָ וְכָל אִסָּ֛ר אֲשֶׁר אָסְרָ֥ה נַפְשָׁ֖הּ עַל יָקֽוּם

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (5322 آية)