כֹּל (H3605) - kôl | معجم سترونغ العبري

اللاويين 11: 32 Lev.11.32

وَكُلُّ مَا وَقَعَ عَلَيْهِ وَاحِدٌ مِنْهَا بَعْدَ مَوْتِهَا يَكُونُ نَجِسًا. مِنْ كُلِّ مَتَاعِ خَشَبٍ أَوْ ثَوْبٍ أَوْ جِلْدٍ أَوْ بَلاَسٍ. كُلُّ مَتَاعٍ يُعْمَلُ بِهِ عَمَلٌ يُلْقَى فِي الْمَاءِ وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ ثُمَّ يَطْهُرُ.

וְכֹ֣ל אֲשֶׁר יִפֹּל עָלָיו֩ מֵהֶ֨ם בְּמֹתָ֜ם יִטְמָ֗א מִכָּל כְּלִי עֵץ֙ א֣וֹ בֶ֤גֶד אוֹ עוֹר֙ א֣וֹ שָׂ֔ק כָּל כְּלִ֕י יֵעָשֶׂ֥ה בָּהֶ֑ם מְלָאכָ֖ה יוּבָ֛א בַּמַּ֧יִם וְטָמֵ֥א עַד הָעֶ֖רֶב וְטָהֵֽר

اللاويين 11: 32 Lev.11.32

وَكُلُّ مَا وَقَعَ عَلَيْهِ وَاحِدٌ مِنْهَا بَعْدَ مَوْتِهَا يَكُونُ نَجِسًا. مِنْ كُلِّ مَتَاعِ خَشَبٍ أَوْ ثَوْبٍ أَوْ جِلْدٍ أَوْ بَلاَسٍ. كُلُّ مَتَاعٍ يُعْمَلُ بِهِ عَمَلٌ يُلْقَى فِي الْمَاءِ وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ ثُمَّ يَطْهُرُ.

וְכֹ֣ל אֲשֶׁר יִפֹּל עָלָיו֩ מֵהֶ֨ם בְּמֹתָ֜ם יִטְמָ֗א מִכָּל כְּלִי עֵץ֙ א֣וֹ בֶ֤גֶד אוֹ עוֹר֙ א֣וֹ שָׂ֔ק כָּל כְּלִ֕י יֵעָשֶׂ֥ה בָּהֶ֑ם מְלָאכָ֖ה יוּבָ֛א בַּמַּ֧יִם וְטָמֵ֥א עַד הָעֶ֖רֶב וְטָהֵֽר

اللاويين 11: 33 Lev.11.33

وَكُلُّ مَتَاعِ خَزَفٍ وَقَعَ فِيهِ مِنْهَا، فَكُلُّ مَا فِيهِ يَتَنَجَّسُ، وَأَمَّا هُوَ فَتَكْسِرُونَهُ.

וְכָל כְּלִי חֶ֔רֶשׂ יִפֹּ֥ל אֶל;תּוֹכ֑וֹ מֵהֶ֖ם כֹּ֣ל אֲשֶׁר בְּתוֹכ֛וֹ יִטְמָ֖א וְאֹת֥וֹ תִשְׁבֹּֽרוּ

اللاويين 11: 33 Lev.11.33

وَكُلُّ مَتَاعِ خَزَفٍ وَقَعَ فِيهِ مِنْهَا، فَكُلُّ مَا فِيهِ يَتَنَجَّسُ، وَأَمَّا هُوَ فَتَكْسِرُونَهُ.

וְכָל כְּלִי חֶ֔רֶשׂ יִפֹּ֥ל אֶל;תּוֹכ֑וֹ מֵהֶ֖ם כֹּ֣ל אֲשֶׁר בְּתוֹכ֛וֹ יִטְמָ֖א וְאֹת֥וֹ תִשְׁבֹּֽרוּ

اللاويين 11: 34 Lev.11.34

مَا يَأْتِي عَلَيْهِ مَاءٌ مِنْ كُلِّ طَعَامٍ يُؤْكَلُ يَكُونُ نَجِسًا. وَكُلُّ شَرَابٍ يُشْرَبُ فِي كُلِّ مَتَاعٍ يَكُونُ نَجِسًا.

אֲשֶׁ֣ר יָב֥וֹא עָלָ֛יו מַ֖יִם מִכָּל הָאֹ֜כֶל יֵאָכֵ֗ל יִטְמָ֑א וְכָל מַשְׁקֶה֙ יִשָּׁתֶ֔ה בְּכָל כְּלִ֖י יִטְמָֽא

اللاويين 11: 34 Lev.11.34

مَا يَأْتِي عَلَيْهِ مَاءٌ مِنْ كُلِّ طَعَامٍ يُؤْكَلُ يَكُونُ نَجِسًا. وَكُلُّ شَرَابٍ يُشْرَبُ فِي كُلِّ مَتَاعٍ يَكُونُ نَجِسًا.

אֲשֶׁ֣ר יָב֥וֹא עָלָ֛יו מַ֖יִם מִכָּל הָאֹ֜כֶל יֵאָכֵ֗ל יִטְמָ֑א וְכָל מַשְׁקֶה֙ יִשָּׁתֶ֔ה בְּכָל כְּלִ֖י יִטְמָֽא

اللاويين 11: 34 Lev.11.34

مَا يَأْتِي عَلَيْهِ مَاءٌ مِنْ كُلِّ طَعَامٍ يُؤْكَلُ يَكُونُ نَجِسًا. وَكُلُّ شَرَابٍ يُشْرَبُ فِي كُلِّ مَتَاعٍ يَكُونُ نَجِسًا.

אֲשֶׁ֣ר יָב֥וֹא עָלָ֛יו מַ֖יִם מִכָּל הָאֹ֜כֶל יֵאָכֵ֗ל יִטְמָ֑א וְכָל מַשְׁקֶה֙ יִשָּׁתֶ֔ה בְּכָל כְּלִ֖י יִטְמָֽא

اللاويين 11: 35 Lev.11.35

وَكُلُّ مَا وَقَعَ عَلَيْهِ وَاحِدَةٌ مِنْ جُثَثِهَا يَكُونُ نَجِسًا. اَلتَّنُّورُ وَالْمَوْقِدَةُ يُهْدَمَانِ. إِنَّهَا نَجِسَةٌ وَتَكُونُ نَجِسَةً لَكُمْ.

וְ֠כֹל אֲשֶׁר יִפֹּ֨ל עָלָיו֮ מִנִּבְלָתָ֥ם יִטְמָא֒ תַּנּ֧וּר וְכִירַ֛יִם יֻתָּ֖ץ הֵ֑ם טְמֵאִ֣ים יִהְי֥וּ וּטְמֵאִ֖ים לָכֶֽם

اللاويين 11: 37 Lev.11.37

وَإِذَا وَقَعَتْ وَاحِدَةٌ مِنْ جُثَثِهَا عَلَى شَيْءٍ مِنْ بِزْرِ زَرْعٍ يُزْرَعُ فَهُوَ طَاهِرٌ.

וְכִ֤י יִפֹּל֙ מִנִּבְלָתָ֔ם עַל כָּל אֲשֶׁ֣ר זֶ֥רַע זֵר֖וּעַ יִזָּרֵ֑עַ הֽוּא טָה֖וֹר

اللاويين 11: 41 Lev.11.41

وَكُلُّ دَبِيبٍ يَدِبُّ عَلَى الأَرْضِ فَهُوَ مَكْرُوهٌ لاَ يُؤْكَلُ.

וְכָל הַשֶּׁ֖רֶץ הַשֹּׁרֵ֣ץ עַל הָאָ֑רֶץ ה֖וּא שֶׁ֥קֶץ לֹ֥א יֵאָכֵֽל

اللاويين 11: 42 Lev.11.42

كُلُّ مَا يَمْشِي عَلَى بَطْنِهِ، وَكُلُّ مَا يَمْشِي عَلَى أَرْبَعٍ مَعَ كُلِّ مَا كَثُرَتْ أَرْجُلُهُ مِنْ كُلِّ دَبِيبٍ يَدِبُّ عَلَى الأَرْضِ، لاَ تَأْكُلُوهُ لأَنَّهُ مَكْرُوهٌ.

כֹּל֩ הוֹלֵ֨ךְ עַל גָּח֜וֹן וְכֹ֣ל הוֹלֵ֣ךְ עַל אַרְבַּ֗ע עַ֚ד כָּל מַרְבֵּ֣ה רַגְלַ֔יִם לְכָל הַשֶּׁ֖רֶץ הַשֹּׁרֵ֣ץ עַל הָאָ֑רֶץ לֹ֥א תֹאכְל֖וּם כִּי;הֵֽם שֶׁ֥קֶץ

اللاويين 11: 42 Lev.11.42

كُلُّ مَا يَمْشِي عَلَى بَطْنِهِ، وَكُلُّ مَا يَمْشِي عَلَى أَرْبَعٍ مَعَ كُلِّ مَا كَثُرَتْ أَرْجُلُهُ مِنْ كُلِّ دَبِيبٍ يَدِبُّ عَلَى الأَرْضِ، لاَ تَأْكُلُوهُ لأَنَّهُ مَكْرُوهٌ.

כֹּל֩ הוֹלֵ֨ךְ עַל גָּח֜וֹן וְכֹ֣ל הוֹלֵ֣ךְ עַל אַרְבַּ֗ע עַ֚ד כָּל מַרְבֵּ֣ה רַגְלַ֔יִם לְכָל הַשֶּׁ֖רֶץ הַשֹּׁרֵ֣ץ עַל הָאָ֑רֶץ לֹ֥א תֹאכְל֖וּם כִּי;הֵֽם שֶׁ֥קֶץ

اللاويين 11: 42 Lev.11.42

كُلُّ مَا يَمْشِي عَلَى بَطْنِهِ، وَكُلُّ مَا يَمْشِي عَلَى أَرْبَعٍ مَعَ كُلِّ مَا كَثُرَتْ أَرْجُلُهُ مِنْ كُلِّ دَبِيبٍ يَدِبُّ عَلَى الأَرْضِ، لاَ تَأْكُلُوهُ لأَنَّهُ مَكْرُوهٌ.

כֹּל֩ הוֹלֵ֨ךְ עַל גָּח֜וֹן וְכֹ֣ל הוֹלֵ֣ךְ עַל אַרְבַּ֗ע עַ֚ד כָּל מַרְבֵּ֣ה רַגְלַ֔יִם לְכָל הַשֶּׁ֖רֶץ הַשֹּׁרֵ֣ץ עַל הָאָ֑רֶץ לֹ֥א תֹאכְל֖וּם כִּי;הֵֽם שֶׁ֥קֶץ

اللاويين 11: 42 Lev.11.42

كُلُّ مَا يَمْشِي عَلَى بَطْنِهِ، وَكُلُّ مَا يَمْشِي عَلَى أَرْبَعٍ مَعَ كُلِّ مَا كَثُرَتْ أَرْجُلُهُ مِنْ كُلِّ دَبِيبٍ يَدِبُّ عَلَى الأَرْضِ، لاَ تَأْكُلُوهُ لأَنَّهُ مَكْرُوهٌ.

כֹּל֩ הוֹלֵ֨ךְ עַל גָּח֜וֹן וְכֹ֣ל הוֹלֵ֣ךְ עַל אַרְבַּ֗ע עַ֚ד כָּל מַרְבֵּ֣ה רַגְלַ֔יִם לְכָל הַשֶּׁ֖רֶץ הַשֹּׁרֵ֣ץ עַל הָאָ֑רֶץ לֹ֥א תֹאכְל֖וּם כִּי;הֵֽם שֶׁ֥קֶץ

اللاويين 11: 43 Lev.11.43

لاَ تُدَنِّسُوا أَنْفُسَكُمْ بِدَبِيبٍ يَدِبُّ، وَلاَ تَتَنَجَّسُوا بِهِ، وَلاَ تَكُونُوا بِهِ نَجِسِينَ.

אַל תְּשַׁקְּצוּ֙ נַפְשֹׁ֣תֵיכֶ֔ם בְּכָל;הַשֶּׁ֖רֶץ הַשֹּׁרֵ֑ץ וְלֹ֤א תִֽטַּמְּאוּ֙ בָּהֶ֔ם וְנִטְמֵתֶ֖ם;בָּֽם

اللاويين 11: 44 Lev.11.44

إِنِّي أَنَا الرَّبُّ إِلهُكُمْ فَتَتَقَدَّسُونَ وَتَكُونُونَ قِدِّيسِينَ، لأَنِّي أَنَا قُدُّوسٌ. وَلاَ تُنَجِّسُوا أَنْفُسَكُمْ بِدَبِيبٍ يَدِبُّ عَلَى الأَرْضِ.

כִּ֣י אֲנִ֣י יְהוָה֮ אֱלֹֽהֵיכֶם֒ וְהִתְקַדִּשְׁתֶּם֙ וִהְיִיתֶ֣ם קְדֹשִׁ֔ים כִּ֥י אָ֑נִי קָד֖וֹשׁ וְלֹ֤א תְטַמְּאוּ֙ נַפְשֹׁ֣תֵיכֶ֔ם בְּכָל;הַשֶּׁ֖רֶץ הָרֹמֵ֥שׂ עַל הָאָֽרֶץ

اللاويين 11: 46 Lev.11.46

هذِهِ شَرِيعَةُ الْبَهَائِمِ وَالطُّيُورِ وَكُلِّ نَفْسٍ حَيَّةٍ تَسْعَى فِي الْمَاءِ وَكُلِّ نَفْسٍ تَدِبُّ عَلَى الأَرْضِ،

זֹ֣את תּוֹרַ֤ת הַבְּהֵמָה֙ וְהָע֔וֹף וְכֹל֙ נֶ֣פֶשׁ הַֽחַיָּ֔ה הָרֹמֶ֖שֶׂת בַּמָּ֑יִם וּלְכָל נֶ֖פֶשׁ הַשֹּׁרֶ֥צֶת עַל הָאָֽרֶץ

اللاويين 11: 46 Lev.11.46

هذِهِ شَرِيعَةُ الْبَهَائِمِ وَالطُّيُورِ وَكُلِّ نَفْسٍ حَيَّةٍ تَسْعَى فِي الْمَاءِ وَكُلِّ نَفْسٍ تَدِبُّ عَلَى الأَرْضِ،

זֹ֣את תּוֹרַ֤ת הַבְּהֵמָה֙ וְהָע֔וֹף וְכֹל֙ נֶ֣פֶשׁ הַֽחַיָּ֔ה הָרֹמֶ֖שֶׂת בַּמָּ֑יִם וּלְכָל נֶ֖פֶשׁ הַשֹּׁרֶ֥צֶת עַל הָאָֽרֶץ

اللاويين 12: 4 Lev.12.4

ثُمَّ تُقِيمُ ثَلاَثَةً وَثَلاَثِينَ يَوْمًا فِي دَمِ تَطْهِيرِهَا. كُلَّ شَيْءٍ مُقَدَّسٍ لاَ تَمَسَّ، وَإِلَى الْمَقْدِسِ لاَ تَجِئْ حَتَّى تَكْمُلَ أَيَّامُ تَطْهِيرِهَا.

תֵּשֵׁ֖ב וּשְׁלֹ֣שֶׁת;יוֹם֙ וּשְׁלֹשִׁ֥ים יָמִ֔ים בִּדְמֵ֣י טָהֳרָ֑ה בְּכָל קֹ֣דֶשׁ לֹֽא תִגָּ֗ע וְאֶל הַמִּקְדָּשׁ֙ לֹ֣א תָבֹ֔א עַד מְלֹ֖את יְמֵ֥י טָהֳרָֽהּ

اللاويين 13: 12 Lev.13.12

لكِنْ إِنْ كَانَ الْبَرَصُ قَدْ أَفْرَخَ فِي الْجِلْدِ، وَغَطَّى الْبَرَصُ كُلَّ جِلْدِ الْمَضْرُوبِ مِنْ رَأْسِهِ إِلَى قَدَمَيْهِ حَسَبَ كُلِّ مَا تَرَاهُ عَيْنَا الْكَاهِنِ،

וְאִם הַצָּרַ֙עַת֙ פָּר֨וֹחַ;תִּפְרַ֤ח בָּע֔וֹר וְכִסְּתָ֣ה הַצָּרַ֗עַת כָּל ע֣וֹר הַנֶּ֔גַע מֵרֹאשׁ֖וֹ וְעַד רַגְלָ֑יו לְכָל מַרְאֵ֖ה עֵינֵ֥י הַכֹּהֵֽן

اللاويين 13: 12 Lev.13.12

لكِنْ إِنْ كَانَ الْبَرَصُ قَدْ أَفْرَخَ فِي الْجِلْدِ، وَغَطَّى الْبَرَصُ كُلَّ جِلْدِ الْمَضْرُوبِ مِنْ رَأْسِهِ إِلَى قَدَمَيْهِ حَسَبَ كُلِّ مَا تَرَاهُ عَيْنَا الْكَاهِنِ،

וְאִם הַצָּרַ֙עַת֙ פָּר֨וֹחַ;תִּפְרַ֤ח בָּע֔וֹר וְכִסְּתָ֣ה הַצָּרַ֗עַת כָּל ע֣וֹר הַנֶּ֔גַע מֵרֹאשׁ֖וֹ וְעַד רַגְלָ֑יו לְכָל מַרְאֵ֖ה עֵינֵ֥י הַכֹּהֵֽן

اللاويين 13: 13 Lev.13.13

وَرَأَى الْكَاهِنُ وَإِذَا الْبَرَصُ قَدْ غَطَّى كُلَّ جِسْمِهِ، يَحْكُمُ بِطَهَارَةِ الْمَضْرُوبِ. كُلُّهُ قَدِ ابْيَضَّ. إِنَّهُ طَاهِرٌ.

וְרָאָ֣ה הַכֹּהֵ֗ן וְהִנֵּ֨ה הַצָּרַ֙עַת֙ כִסְּתָ֤ה כָּל בְּשָׂר֔וֹ וְטִהַ֖ר הַנָּ֑גַע כֻּלּ֛וֹ הָפַ֥ךְ;לָבָ֖ן הֽוּא טָה֥וֹר

اللاويين 13: 13 Lev.13.13

وَرَأَى الْكَاهِنُ وَإِذَا الْبَرَصُ قَدْ غَطَّى كُلَّ جِسْمِهِ، يَحْكُمُ بِطَهَارَةِ الْمَضْرُوبِ. كُلُّهُ قَدِ ابْيَضَّ. إِنَّهُ طَاهِرٌ.

וְרָאָ֣ה הַכֹּהֵ֗ן וְהִנֵּ֨ה הַצָּרַ֙עַת֙ כִסְּתָ֤ה כָּל בְּשָׂר֔וֹ וְטִהַ֖ר הַנָּ֑גַע כֻּלּ֛וֹ הָפַ֥ךְ;לָבָ֖ן הֽוּא טָה֥וֹר

اللاويين 13: 46 Lev.13.46

كُلَّ الأَيَّامِ الَّتِي تَكُونُ الضَّرْبَةُ فِيهِ يَكُونُ نَجِسًا. إِنَّهُ نَجِسٌ. يُقِيمُ وَحْدَهُ. خَارِجَ الْمَحَلَّةِ يَكُونُ مُقَامُهُ.

כָּל יְמֵ֞י אֲשֶׁ֨ר הַנֶּ֥גַע בּ֛וֹ יִטְמָ֖א ה֑וּא טָמֵ֣א יֵשֵׁ֔ב בָּדָ֣ד מִח֥וּץ לַֽמַּחֲנֶ֖ה מוֹשָׁבֽוֹ

اللاويين 13: 48 Lev.13.48

فِي السَّدَى أَوِ اللُّحْمَةِ مِنَ الصُّوفِ أَوِ الْكَتَّانِ، أَوْ فِي جِلْدٍ أَوْ فِي كُلِّ مَصْنُوعٍ مِنْ جِلْدٍ،

בִֽשְׁתִי֙ א֤וֹ בְעֵ֔רֶב וְלַצָּ֑מֶר א֣וֹ לַפִּשְׁתִּ֖ים א֣וֹ בְע֔וֹר א֖וֹ בְּכָל מְלֶ֥אכֶת עֽוֹר

اللاويين 13: 49 Lev.13.49

وَكَانَتِ الضَّرْبَةُ ضَارِبَةً إِلَى الْخُضْرَةِ أَوْ إِلَى الْحُمْرَةِ فِي الثَّوْبِ أَوْ فِي الْجِلْدِ، فِي السَّدَى أَوِ اللُّحْمَةِ أَوْ فِي مَتَاعٍ مَا مِنْ جِلْدٍ، فَإِنَّهَا ضَرْبَةُ بَرَصٍ، فَتُعْرَضُ عَلَى الْكَاهِنِ.

וְהָיָ֨ה הַנֶּ֜גַע יְרַקְרַ֣ק א֣וֹ אֲדַמְדָּ֗ם בַּבֶּגֶד֩ א֨וֹ בָע֜וֹר אֽוֹ;בַשְּׁתִ֤י אוֹ בָעֵ֙רֶב֙ א֣וֹ כְּלִי בְכָל ע֔וֹר ה֑וּא נֶ֥גַע צָרַ֖עַת וְהָרְאָ֖ה אֶת הַכֹּהֵֽן

اللاويين 13: 51 Lev.13.51

فَمَتَى رَأَى الضَّرْبَةَ فِي الْيَوْمِ السَّابعِ إِذَا كَانَتِ الضَّرْبَةُ قَدِ امْتَدَّتْ فِي الثَّوْبِ، فِي السَّدَى أَوِ اللُّحْمَةِ أَوْ فِي الْجِلْدِ مِنْ كُلِّ مَا يُصْنَعُ مِنْ جِلْدٍ لِلْعَمَلِ، فَالضَّرْبَةُ بَرَصٌ مُفْسِدٌ. إِنَّهَا نَجِسَةٌ.

וְרָאָ֨ה הַנֶּ֜גַע בַּיּ֣וֹם הַשְּׁבִיעִ֗י כִּֽי הַנֶּ֙גַע֙ פָשָׂ֤ה בַּ֠בֶּגֶד אֽוֹ;בַשְּׁתִ֤י אֽוֹ בָעֵ֙רֶב֙ א֣וֹ בָע֔וֹר לְכֹ֛ל אֲשֶׁר יֵעָשֶׂ֥ה הָע֖וֹר לִמְלָאכָ֑ה הַנֶּ֖גַע צָרַ֧עַת מַמְאֶ֛רֶת הֽוּא טָמֵ֥א

اللاويين 13: 52 Lev.13.52

فَيُحْرِقُ الثَّوْبَ أَوِ السَّدَى أَوِ اللُّحْمَةَ مِنَ الصُّوفِ أَوِ الْكَتَّانِ أَوْ مَتَاعِ الْجِلْدِ الَّذِي كَانَتْ فِيهِ الضَّرْبَةُ، لأَنَّهَا بَرَصٌ مُفْسِدٌ. بِالنَّارِ يُحْرَقُ.

וְשָׂרַ֨ף הַבֶּ֜גֶד א֥וֹ הַשְּׁתִ֣י א֣וֹ הָעֵ֗רֶב בַּצֶּ֙מֶר֙ א֣וֹ בַפִּשְׁתִּ֔ים א֚וֹ כָּל;כְּלִ֣י הָע֔וֹר אֲשֶׁר יִהְיֶ֥ה ב֖וֹ הַנָּ֑גַע כִּֽי צָרַ֤עַת מַמְאֶ֙רֶת֙ בָּאֵ֖שׁ תִּשָּׂרֵֽף

اللاويين 13: 53 Lev.13.53

لكِنْ إِنْ رَأَى الْكَاهِنُ وَإِذَا الضَّرْبَةُ لَمْ تَمْتَدَّ فِي الثَّوْبِ فِي السَّدَى أَوِ اللُّحْمَةِ أَوْ فِي مَتَاعِ الْجِلْدِ،

וְאִם֮ יִרְאֶ֣ה הַכֹּהֵן֒ וְהִנֵּה֙ הַנֶּ֔גַע לֹא פָשָׂ֣ה בַּבֶּ֕גֶד א֥וֹ;בַשְּׁתִ֖י א֣וֹ בָעֵ֑רֶב א֖וֹ בְּכָל כְּלִי עֽוֹר

اللاويين 13: 57 Lev.13.57

ثُمَّ إِنْ ظَهَرَتْ أَيْضًا فِي الثَّوْبِ فِي السَّدَى أَوِ اللُّحْمَةِ أَوْ فِي مَتَاعِ الْجِلْدِ فَهِيَ مُفْرِخَةٌ. بِالنَّارِ تُحْرِقُ مَا فِيهِ الضَّرْبَةُ.

וְאִם תֵּרָאֶ֨ה ע֜וֹד בַּ֠בֶּגֶד אֽוֹ;בַשְּׁתִ֤י אֽוֹ בָעֵ֙רֶב֙ א֣וֹ בְכָל כְּלִי ע֔וֹר הִ֑וא פֹּרַ֖חַת בָּאֵ֣שׁ תִּשְׂרְפֶ֔נּוּ אֲשֶׁר בּ֖וֹ הַנָּֽגַע

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (5322 آية)