المعنى المختصر للكلمة
yisrâel:
Jisrael, a symbolical name of Jacob
اللفظ الأصلي
יִשְׂרָאֵל
نوع الكلمة
Proper Noun Masculine
طريقة النطق
yisrâel
(yis-raw-ale)
تكرار الورود في الكتاب
2487
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
المعنى والشرح المفصل
1
Jisrael, a symbolical name of Jacob
2
also (typically) of his posterity
الإنجليزية — KJV Translation Tags
Israel
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
יִשְׂרָאֵ֔ל (474×)
יִשְׂרָאֵֽל (359×)
יִשְׂרָאֵ֑ל (351×)
יִשְׂרָאֵ֖ל (346×)
יִשְׂרָאֵל֙ (212×)
יִשְׂרָאֵ֗ל (154×)
יִשְׂרָאֵ֛ל (89×)
יִשְׂרָאֵ֜ל (50×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (2487 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
القضاة 11: 20
Jdg.11.20
وَلَمْ يَأْمَنْ سِيحُونُ لإِسْرَائِيلَ أَنْ يَعْبُرَ فِي تُخْمِهِ، بَلْ جَمَعَ سِيحُونُ كُلَّ شَعْبِهِ وَنَزَلُوا فِي يَاهَصَ وَحَارَبُوا إِسْرَائِيلَ.
וְלֹא הֶאֱמִ֨ין סִיח֤וֹן יִשְׂרָאֵל֙ עֲבֹ֣ר בִּגְבֻל֔וֹ וַיֶּאֱסֹ֤ף סִיחוֹן֙ כָּל עַמּ֔וֹ וַֽיַּחֲנ֖וּ בְּיָ֑הְצָה וַיִּלָּ֖חֶם יִשְׂרָאֵֽל
القضاة 11: 21
Jdg.11.21
فَدَفَعَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ سِيحُونَ وَكُلَّ شَعْبِهِ لِيَدِ إِسْرَائِيلَ فَضَرَبُوهُمْ، وَامْتَلَكَ إِسْرَائِيلُ كُلَّ أَرْضِ الأَمُورِيِّينَ سُكَّانِ تِلْكَ الأَرْضِ.
וַ֠יִּתֵּן יְהוָ֨ה אֱלֹהֵֽי יִשְׂרָאֵ֜ל סִיח֧וֹן כָּל עַמּ֛וֹ בְּיַ֥ד יִשְׂרָאֵ֖ל וַיַּכּ֑וּם וַיִּירַשׁ֙ יִשְׂרָאֵ֔ל כָּל אֶ֣רֶץ הָאֱמֹרִ֔י יוֹשֵׁ֖ב הַהִֽיא הָאָ֥רֶץ
القضاة 11: 21
Jdg.11.21
فَدَفَعَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ سِيحُونَ وَكُلَّ شَعْبِهِ لِيَدِ إِسْرَائِيلَ فَضَرَبُوهُمْ، وَامْتَلَكَ إِسْرَائِيلُ كُلَّ أَرْضِ الأَمُورِيِّينَ سُكَّانِ تِلْكَ الأَرْضِ.
וַ֠יִּתֵּן יְהוָ֨ה אֱלֹהֵֽי יִשְׂרָאֵ֜ל סִיח֧וֹן כָּל עַמּ֛וֹ בְּיַ֥ד יִשְׂרָאֵ֖ל וַיַּכּ֑וּם וַיִּירַשׁ֙ יִשְׂרָאֵ֔ל כָּל אֶ֣רֶץ הָאֱמֹרִ֔י יוֹשֵׁ֖ב הַהִֽיא הָאָ֥רֶץ
القضاة 11: 21
Jdg.11.21
فَدَفَعَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ سِيحُونَ وَكُلَّ شَعْبِهِ لِيَدِ إِسْرَائِيلَ فَضَرَبُوهُمْ، وَامْتَلَكَ إِسْرَائِيلُ كُلَّ أَرْضِ الأَمُورِيِّينَ سُكَّانِ تِلْكَ الأَرْضِ.
וַ֠יִּתֵּן יְהוָ֨ה אֱלֹהֵֽי יִשְׂרָאֵ֜ל סִיח֧וֹן כָּל עַמּ֛וֹ בְּיַ֥ד יִשְׂרָאֵ֖ל וַיַּכּ֑וּם וַיִּירַשׁ֙ יִשְׂרָאֵ֔ל כָּל אֶ֣רֶץ הָאֱמֹרִ֔י יוֹשֵׁ֖ב הַהִֽיא הָאָ֥רֶץ
القضاة 11: 23
Jdg.11.23
وَالآنَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ قَدْ طَرَدَ الأَمُورِيِّينَ مِنْ أَمَامِ شَعْبِهِ إِسْرَائِيلَ. أَفَأَنْتَ تَمْتَلِكُهُ.
וְעַתָּ֞ה יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל הוֹרִישׁ֙ הָ֣אֱמֹרִ֔י מִפְּנֵ֖י עַמּ֣וֹ יִשְׂרָאֵ֑ל וְאַתָּ֖ה תִּירָשֶֽׁנּוּ
القضاة 11: 23
Jdg.11.23
وَالآنَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ قَدْ طَرَدَ الأَمُورِيِّينَ مِنْ أَمَامِ شَعْبِهِ إِسْرَائِيلَ. أَفَأَنْتَ تَمْتَلِكُهُ.
וְעַתָּ֞ה יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל הוֹרִישׁ֙ הָ֣אֱמֹרִ֔י מִפְּנֵ֖י עַמּ֣וֹ יִשְׂרָאֵ֑ל וְאַתָּ֖ה תִּירָשֶֽׁנּוּ
القضاة 11: 25
Jdg.11.25
وَالآنَ فَهَلْ أَنْتَ خَيْرٌ مِنْ بَالاَقَ بْنِ صِفُّورَ مَلِكِ مُوآبَ. فَهَلْ خَاصَمَ إِسْرَائِيلَ أَوْ حَارَبَهُمْ مُحَارَبَةً
וְעַתָּ֗ה אַתָּ֔ה הֲט֥וֹב;טוֹב֙ מִבָּלָ֥ק בֶּן צִפּ֖וֹר מֶ֣לֶךְ מוֹאָ֑ב הֲר֥וֹב;רָב֙ יִשְׂרָאֵ֔ל אִם נִלְחֹ֥ם;בָּֽם נִלְחַ֖ם
القضاة 11: 26
Jdg.11.26
حِينَ أَقَامَ إِسْرَائِيلُ فِي حَشْبُونَ وَقُرَاهَا، وَعَرُوعِيرَ وَقُرَاهَا وَكُلِّ الْمُدُنِ الَّتِي عَلَى جَانِبِ أَرْنُونَ ثَلاَثَ مِئَةِ سَنَةٍ. فَلِمَاذَا لَمْ تَسْتَرِدَّهَا فِي تِلْكَ الْمُدَّةِ.
בְּשֶׁ֣בֶת יִ֠שְׂרָאֵל בְּחֶשְׁבּ֨וֹן וּבִבְנוֹתֶ֜יהָ וּבְעַרְע֣וֹר וּבִבְנוֹתֶ֗יהָ וּבְכָל הֶֽעָרִים֙ אֲשֶׁר֙ עַל יְדֵ֣י אַרְנ֔וֹן שְׁלֹ֥שׁ מֵא֖וֹת שָׁנָ֑ה וּמַדּ֥וּעַ לֹֽא הִצַּלְתֶּ֖ם בָּעֵ֥ת;הַהִֽיא
القضاة 11: 27
Jdg.11.27
فَأَنَا لَمْ أُخْطِئْ إِلَيْكَ. وَأَمَّا أَنْتَ فَإِنَّكَ تَفْعَلُ بِي شَرًّا بِمُحَارَبَتِي. لِيَقْضِ الرَّبُّ الْقَاضِي الْيَوْمَ بَيْنَ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَبَنِي عَمُّونَ.
וְאָֽנֹכִי֙ לֹֽא חָטָ֣אתִי לָ֔ךְ וְאַתָּ֞ה עֹשֶׂ֥ה אִתִּ֛י רָעָ֖ה לְהִלָּ֣חֶם;בִּ֑י יִשְׁפֹּ֨ט יְהוָ֤ה הַשֹּׁפֵט֙ הַיּ֔וֹם בֵּ֚ין בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל בְּנֵ֥י עַמּֽוֹן
القضاة 11: 33
Jdg.11.33
فَضَرَبَهُمْ مِنْ عَرُوعِيرَ إِلَى مَجِيئِكَ إِلَى مِنِّيتَ، عِشْرِينَ مَدِينَةً، وَإِلَى آبَلِ الْكُرُومِ ضَرْبَةً عَظِيمَةً جِدًّا. فَذَلَّ بَنُو عَمُّونَ أَمَامَ بَنِي إِسْرَائِيلَ.
וַיַּכֵּ֡ם מֵעֲרוֹעֵר֩ וְעַד בּוֹאֲךָ֨ מִנִּ֜ית עֶשְׂרִ֣ים עִ֗יר וְעַד֙ אָבֵ֣ל כְּרָמִ֔ים מַכָּ֖ה גְּדוֹלָ֣ה מְאֹ֑ד וַיִּכָּֽנְעוּ֙ בְּנֵ֣י עַמּ֔וֹן מִפְּנֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל
القضاة 11: 39
Jdg.11.39
وَكَانَ عِنْدَ نِهَايَةِ الشَّهْرَيْنِ أَنَّهَا رَجَعَتْ إِلَى أَبِيهَا، فَفَعَلَ بِهَا نَذْرَهُ الَّذِي نَذَرَ. وَهِيَ لَمْ تَعْرِفْ رَجُلاً. فَصَارَتْ عَادَةً فِي إِسْرَائِيلَ
וַיְהִ֞י מִקֵּ֣ץ שְׁנַ֣יִם;חֳדָשִׁ֗ים וַתָּ֙שָׁב֙ אֶל אָבִ֔יהָ וַיַּ֣עַשׂ לָ֔הּ נִדְר֖וֹ אֲשֶׁ֣ר נָדָ֑ר וְהִיא֙ לֹא יָדְעָ֣ה אִ֔ישׁ וַתְּהִי חֹ֖ק בְּיִשְׂרָאֵֽל
القضاة 11: 40
Jdg.11.40
أَنَّ بَنَاتِ إِسْرَائِيلَ يَذْهَبْنَ مِنْ سَنَةٍ إِلَى سَنَةٍ لِيَنُحْنَ عَلَى بِنْتِ يَفْتَاحَ الْجِلْعَادِيِّ أَرْبَعَةَ أَيَّامٍ فِي السَّنَةِ.
בְּנ֣וֹת יִשְׂרָאֵ֔ל תֵּלַ֙כְנָה֙ מִיָּמִ֣ים יָמִ֗ימָה לְתַנּ֕וֹת לְבַת יִפְתָּ֖ח הַגִּלְעָדִ֑י אַרְבַּ֥עַת יָמִ֖ים בַּשָּׁנָֽה
القضاة 12: 7
Jdg.12.7
وَقَضَى يَفْتَاحُ لإِسْرَائِيلَ سِتَّ سِنِينٍ. وَمَاتَ يَفْتَاحُ الْجِلْعَادِيُّ وَدُفِنَ فِي إِحْدَى مُدُنِ جِلْعَادَ.
וַיִּשְׁפֹּ֥ט יִפְתָּ֛ח יִשְׂרָאֵ֖ל שֵׁ֣שׁ שָׁנִ֑ים וַיָּ֗מָת יִפְתָּח֙ הַגִּלְעָדִ֔י וַיִּקָּבֵ֖ר בְּעָרֵ֥י גִלְעָֽד
القضاة 12: 8
Jdg.12.8
وَقَضَى بَعْدَهُ لإِسْرَائِيلَ إِبْصَانُ مِنْ بَيْتِ لَحْمٍ.
וַיִּשְׁפֹּ֤ט אַֽחֲרָיו֙ יִשְׂרָאֵ֔ל אִבְצָ֖ן מִבֵּ֥ית לָֽחֶם
القضاة 12: 9
Jdg.12.9
وَكَانَ لَهُ ثَلاَثُونَ ابْنًا وَثَلاَثُونَ ابْنَةً أَرْسَلَهُنَّ إِلَى الْخَارِجِ، وَأَتَى مِنَ الْخَارِجِ بِثَلاَثِينَ ابْنَةً لِبَنِيهِ. وَقَضَى لإِسْرَائِيلَ سَبْعَ سِنِينٍ.
וַיְהִי ל֞וֹ שְׁלֹשִׁ֣ים בָּנִ֗ים וּשְׁלֹשִׁ֤ים בָּנוֹת֙ שִׁלַּ֣ח הַח֔וּצָה הֵבִ֥יא מִן הַח֑וּץ וּשְׁלֹשִׁ֣ים בָּנ֔וֹת לְבָנָ֖יו וַיִּשְׁפֹּ֥ט יִשְׂרָאֵ֖ל שֶׁ֥בַע שָׁנִֽים
القضاة 12: 11
Jdg.12.11
وَقَضَى بَعْدَهُ لإِسْرَائِيلَ إِيلُونُ الزَّبُولُونِيُّ. قَضَى لإِسْرَائِيلَ عَشَرَ سِنِينٍ.
וַיִּשְׁפֹּ֤ט אַֽחֲרָיו֙ יִשְׂרָאֵ֔ל אֵיל֖וֹן הַזְּבֽוּלֹנִ֑י וַיִּשְׁפֹּ֥ט יִשְׂרָאֵ֖ל עֶ֥שֶׂר שָׁנִֽים
القضاة 12: 11
Jdg.12.11
وَقَضَى بَعْدَهُ لإِسْرَائِيلَ إِيلُونُ الزَّبُولُونِيُّ. قَضَى لإِسْرَائِيلَ عَشَرَ سِنِينٍ.
וַיִּשְׁפֹּ֤ט אַֽחֲרָיו֙ יִשְׂרָאֵ֔ל אֵיל֖וֹן הַזְּבֽוּלֹנִ֑י וַיִּשְׁפֹּ֥ט יִשְׂרָאֵ֖ל עֶ֥שֶׂר שָׁנִֽים
القضاة 12: 13
Jdg.12.13
وَقَضَى بَعْدَهُ لإِسْرَائِيلَ عَبْدُونُ بْنُ هِلِّيلَ الْفِرْعَتُونِيُّ.
וַיִּשְׁפֹּ֥ט אַחֲרָ֖יו יִשְׂרָאֵ֑ל עַבְדּ֥וֹן בֶּן הִלֵּ֖ל הַפִּרְעָתוֹנִֽי
القضاة 12: 14
Jdg.12.14
وَكَانَ لَهُ أَرْبَعُونَ ابْنًا وَثَلاَثُونَ حَفِيدًا يَرْكَبُونَ عَلَى سَبْعِينَ جَحْشًا. قَضَى لإِسْرَائِيلَ ثَمَانِيَ سِنِينٍ.
וַיְהִי ל֞וֹ אַרְבָּעִ֣ים בָּנִ֗ים וּשְׁלֹשִׁים֙ בְּנֵ֣י;בָנִ֔ים רֹכְבִ֖ים עַל שִׁבְעִ֣ים עֲיָרִ֑ם וַיִּשְׁפֹּ֥ט יִשְׂרָאֵ֖ל שְׁמֹנֶ֥ה שָׁנִֽים
القضاة 13: 1
Jdg.13.1
ثُمَّ عَادَ بَنُو إِسْرَائِيلَ يَعْمَلُونَ الشَّرَّ فِي عَيْنَيِ الرَّبِّ، فَدَفَعَهُمُ الرَّبُّ لِيَدِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ أَرْبَعِينَ سَنَةً.
וַיֹּסִ֙פוּ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל לַעֲשׂ֥וֹת הָרַ֖ע בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֑ה וַיִּתְּנֵ֧ם יְהוָ֛ה בְּיַד פְּלִשְׁתִּ֖ים אַרְבָּעִ֥ים שָׁנָֽה
القضاة 13: 5
Jdg.13.5
فَهَا إِنَّكِ تَحْبَلِينَ وَتَلِدِينَ ابْنًا، وَلاَ يَعْلُ مُوسَى رَأْسَهُ، لأَنَّ الصَّبِيَّ يَكُونُ نَذِيرًا ِللهِ مِنَ الْبَطْنِ، وَهُوَ يَبْدَأُ يُخَلِّصُ إِسْرَائِيلَ مِنْ يَدِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ.
כִּי֩ הִנָּ֨ךְ הָרָ֜ה וְיֹלַ֣דְתְּ בֵּ֗ן לֹא יַעֲלֶ֣ה וּמוֹרָה֙ עַל;רֹאשׁ֔וֹ כִּֽי הַנַּ֖עַר יִהְיֶ֥ה נְזִ֧יר אֱלֹהִ֛ים מִן הַבָּ֑טֶן וְה֗וּא יָחֵ֛ל לְהוֹשִׁ֥יעַ יִשְׂרָאֵ֖ל מִיַּ֥ד פְּלִשְׁתִּֽים
القضاة 14: 4
Jdg.14.4
وَلَمْ يَعْلَمْ أَبُوهُ وَأُمُّهُ أَنَّ ذلِكَ مِنَ الرَّبِّ، لأَنَّهُ كَانَ يَطْلُبُ عِلَّةً عَلَى الْفِلِسْطِينِيِّينَ. وَفِي ذلِكَ الْوَقْتِ كَانَ الْفِلِسْطِينِيُّونَ مُتَسَلِّطِينَ عَلَى إِسْرَائِيلَ.
לֹ֣א יָדְע֗וּ וְאָבִ֨יו וְאִמּ֜וֹ כִּ֤י הִ֔יא מֵיְהוָה֙ כִּי הֽוּא מְבַקֵּ֖שׁ תֹאֲנָ֥ה מִפְּלִשְׁתִּ֑ים וּבָעֵ֣ת;הַהִ֔יא פְּלִשְׁתִּ֖ים מֹשְׁלִ֥ים בְּיִשְׂרָאֵֽל
القضاة 15: 20
Jdg.15.20
وَقَضَى لإِسْرَائِيلَ فِي أَيَّامِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ عِشْرِينَ سَنَةً.
וַיִּשְׁפֹּ֧ט יִשְׂרָאֵ֛ל בִּימֵ֥י פְלִשְׁתִּ֖ים עֶשְׂרִ֥ים שָׁנָֽה
القضاة 16: 31
Jdg.16.31
فَنَزَلَ إِخْوَتُهُ وَكُلُّ بَيْتِ أَبِيهِ وَحَمَلُوهُ وَصَعِدُوا بِهِ وَدَفَنُوهُ بَيْنَ صُرْعَةَ وَأَشْتَأُولَ، فِي قَبْرِ مَنُوحَ أَبِيهِ. وَهُوَ قَضَى لإِسْرَائِيلَ عِشْرِينَ سَنَةً.
וַיֵּרְד֨וּ אֶחָ֜יו וְכָל בֵּ֣ית אָבִיהוּ֮ וַיִּשְׂא֣וּ;אֹתוֹ֒ וַֽיַּעֲל֣וּ וַיִּקְבְּר֣וּ;אוֹת֗וֹ בֵּ֤ין צָרְעָה֙ אֶשְׁתָּאֹ֔ל בְּקֶ֖בֶר מָנ֣וֹחַ אָבִ֑יו וְה֛וּא שָׁפַ֥ט יִשְׂרָאֵ֖ל עֶשְׂרִ֥ים שָׁנָֽה
القضاة 17: 6
Jdg.17.6
وَفِي تِلْكَ الأَيَّامِ لَمْ يَكُنْ مَلِكٌ فِي إِسْرَائِيلَ. كَانَ كُلُّ وَاحِدٍ يَعْمَلُ مَا يَحْسُنُ فِي عَيْنَيْهِ.
בַּיָּמִ֣ים;הָהֵ֔ם אֵ֥ין מֶ֖לֶךְ בְּיִשְׂרָאֵ֑ל אִ֛ישׁ יַעֲשֶֽׂה הַיָּשָׁ֥ר בְּעֵינָ֖יו
القضاة 18: 1
Jdg.18.1
وَفِي تِلْكَ الأَيَّامِ لَمْ يَكُنْ مَلِكٌ فِي إِسْرَائِيلَ، وَفِي تِلْكَ الأَيَّامِ كَانَ سِبْطُ الدَّانِيِّينَ يَطْلُبُ لَهُ مُلْكًا لِلسُّكْنَى لأَنَّهُ إِلَى ذلِكَ الْيَوْمِ لَمْ يَقَعْ لَهُ نَصِيبٌ فِي وَسَطِ أَسْبَاطِ إِسْرَائِيلَ.
בַּיָּמִ֣ים;הָהֵ֔ם אֵ֥ין מֶ֖לֶךְ בְּיִשְׂרָאֵ֑ל וּבַיָּמִ֣ים;הָהֵ֗ם שֵׁ֣בֶט הַדָּנִ֞י מְבַקֶּשׁ ל֤וֹ נַֽחֲלָה֙ לָשֶׁ֔בֶת כִּי֩ עַד הַה֛וּא הַיּ֥וֹם לֹֽא נָ֨פְלָה לּ֜וֹ בְּנַחֲלָֽה בְּתוֹךְ שִׁבְטֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל
القضاة 18: 1
Jdg.18.1
وَفِي تِلْكَ الأَيَّامِ لَمْ يَكُنْ مَلِكٌ فِي إِسْرَائِيلَ، وَفِي تِلْكَ الأَيَّامِ كَانَ سِبْطُ الدَّانِيِّينَ يَطْلُبُ لَهُ مُلْكًا لِلسُّكْنَى لأَنَّهُ إِلَى ذلِكَ الْيَوْمِ لَمْ يَقَعْ لَهُ نَصِيبٌ فِي وَسَطِ أَسْبَاطِ إِسْرَائِيلَ.
בַּיָּמִ֣ים;הָהֵ֔ם אֵ֥ין מֶ֖לֶךְ בְּיִשְׂרָאֵ֑ל וּבַיָּמִ֣ים;הָהֵ֗ם שֵׁ֣בֶט הַדָּנִ֞י מְבַקֶּשׁ ל֤וֹ נַֽחֲלָה֙ לָשֶׁ֔בֶת כִּי֩ עַד הַה֛וּא הַיּ֥וֹם לֹֽא נָ֨פְלָה לּ֜וֹ בְּנַחֲלָֽה בְּתוֹךְ שִׁבְטֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל
القضاة 18: 19
Jdg.18.19
فَقَالُوا لَهُ: اخْرَسْ. ضَعْ يَدَكَ عَلَى فَمِكَ وَاذْهَبْ مَعَنَا وَكُنْ لَنَا أَبًا وَكَاهِنًا. أَهُوَ خَيْرٌ لَكَ أَنْ تَكُونَ كَاهِنًا لِبَيْتِ رَجُل وَاحِدٍ، أَمْ أَنْ تَكُونَ كَاهِنًا لِسِبْطٍ وَلِعَشِيرَةٍ فِي إِسْرَائِيلَ.
וַיֹּאמְרוּ֩ ל֨וֹ הַחֲרֵ֜שׁ שִֽׂים יָדְךָ֤ עַל פִּ֙יךָ֙ וְלֵ֣ךְ עִמָּ֔נוּ וֶֽהְיֵה לָ֖נוּ לְאָ֣ב וּלְכֹהֵ֑ן הֲט֣וֹב הֱיוֹתְךָ֣ כֹהֵ֗ן לְבֵית֙ אִ֣ישׁ אֶחָ֔ד א֚וֹ הֱיוֹתְךָ֣ כֹהֵ֔ן לְשֵׁ֥בֶט וּלְמִשְׁפָּחָ֖ה בְּיִשְׂרָאֵֽל
القضاة 18: 29
Jdg.18.29
وَدَعَوْا اسْمَ الْمَدِينَةِ دَانَ بِاسْمِ دَانٍ أَبِيهِمِ الَّذِي وُلِدَ لإِسْرَائِيلَ. وَلكِنَّ اسْمَ الْمَدِينَةِ أَوَّلاً لاَيِشُ.
וַיִּקְרְא֤וּ שֵׁם הָעִיר֙ דָּ֔ן בְּשֵׁם֙ דָּ֣ן אֲבִיהֶ֔ם אֲשֶׁ֥ר יוּלַּ֖ד לְיִשְׂרָאֵ֑ל וְאוּלָ֛ם שֵׁם הָעִ֖יר לָרִאשֹׁנָֽה לַ֥יִשׁ
القضاة 19: 1
Jdg.19.1
وَفِي تِلْكَ الأَيَّامِ حِينَ لَمْ يَكُنْ مَلِكٌ فِي إِسْرَائِيلَ، كَانَ رَجُلٌ لاَوِيٌّ مُتَغَرِّبًا فِي عِقَابِ جَبَلِ أَفْرَايِمَ، فَاتَّخَذَ لَهُ امْرَأَةً سُرِّيَّةً مِنْ بَيْتِ لَحْمِ يَهُوذَا.
וַיְהִי֙ הָהֵ֔ם בַּיָּמִ֣ים אֵ֣ין וּמֶ֖לֶךְ בְּיִשְׂרָאֵ֑ל וַיְהִ֣י אִ֣ישׁ לֵוִ֗י גָּ֚ר בְּיַרְכְּתֵ֣י הַר אֶפְרַ֔יִם וַיִּֽקַּֽח לוֹ֙ אִשָּׁ֣ה פִילֶ֔גֶשׁ מִבֵּ֥ית לֶ֖חֶם יְהוּדָֽה