المعنى المختصر للكلمة
yᵉshayâh:
Jeshajah, the name of seven Israelites
اللفظ الأصلي
יְשַׁעְיָה
نوع الكلمة
Proper Noun Masculine
طريقة النطق
yᵉshayâh
(yesh-ah-yaw)
تكرار الورود في الكتاب
35
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
المعنى والشرح المفصل
Jeshajah, the name of seven Israelites
الإنجليزية — KJV Translation Tags
Isaiah
Jesaiah
Jeshaiah
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
יְשַׁעְיָ֖הוּ (5×)
יְשַֽׁעְיָ֣הוּ (4×)
יְשַֽׁעְיָ֔הוּ (4×)
יְשַֽׁעְיָ֥הוּ (3×)
יְשַׁעְיָ֨הוּ (2×)
יְשַׁעְיָ֣הוּ (2×)
יְשַׁעְיָ֔הוּ (2×)
יְשַֽׁעְיָ֖ה (2×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (35 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
الملوك الثاني 19: 2
2Ki.19.2
وَأَرْسَلَ أَلِيَاقِيمَ الَّذِي عَلَى الْبَيْتِ وَشِبْنَةَ الْكَاتِبَ وَشُيُوخَ الْكَهَنَةِ مُتَغَطِّينَ بِمِسْحٍ إِلَى إِشَعْيَا النَّبِيِّ ابْنِ آمُوصَ،
וַ֠יִּשְׁלַח אֶלְיָקִ֨ים אֲשֶׁר עַל הַבַּ֜יִת וְשֶׁבְנָ֣א הַסֹּפֵ֗ר זִקְנֵ֣י הַכֹּֽהֲנִ֔ים מִתְכַּסִּ֖ים בַּשַּׂקִּ֑ים אֶל יְשַֽׁעְיָ֥הוּ הַנָּבִ֖יא בֶּן אָמֽוֹץ
الملوك الثاني 19: 5
2Ki.19.5
فَجَاءَ عَبِيدُ الْمَلِكِ حَزَقِيَّا إِلَى إِشَعْيَا،
וַיָּבֹ֗אוּ עַבְדֵ֛י הַמֶּ֥לֶךְ חִזְקִיָּ֖הוּ אֶל יְשַֽׁעַיָֽהוּ
الملوك الثاني 19: 6
2Ki.19.6
فَقَالَ لَهُمْ إِشَعْيَا: هكَذَا تَقُولُونَ لِسَيِّدِكُمْ: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: لاَ تَخَفْ بِسَبَبِ الْكَلاَمِ الَّذِي سَمِعْتَهُ، الَّذِي جَدَّفَ عَلَيَّ غِلْمَانُ مَلِكِ أَشُّورَ.
וַיֹּ֤אמֶר לָהֶם֙ יְשַֽׁעְיָ֔הוּ כֹּ֥ה תֹאמְר֖וּן אֶל;אֲדֹֽנֵיכֶ֑ם כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אַל תִּירָא֙ מִפְּנֵ֤י הַדְּבָרִים֙ אֲשֶׁ֣ר שָׁמַ֗עְתָּ אֲשֶׁ֧ר גִּדְּפ֛וּ אֹתִֽי נַעֲרֵ֥י מֶֽלֶךְ אַשּׁ֖וּר
الملوك الثاني 19: 20
2Ki.19.20
فَأَرْسَلَ إِشَعْيَا بْنُ آمُوصَ إِلَى حَزَقِيَّا قَائِلاً: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ الَّذِي صَلَّيْتَ إِلَيْهِ مِنْ جِهَةِ سَنْحَارِيبَ مَلِكِ أَشُّورَ: قَدْ سَمِعْتُ.
וַיִּשְׁלַח֙ יְשַֽׁעְיָ֣הוּ בֶן אָמ֔וֹץ אֶל חִזְקִיָּ֖הוּ לֵאמֹ֑ר כֹּֽה אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֨ר הִתְפַּלַּ֧לְתָּ אֵלַ֛י אֶל סַנְחֵרִ֥ב מֶֽלֶךְ אַשּׁ֖וּר שָׁמָֽעְתִּי
الملوك الثاني 20: 1
2Ki.20.1
فِي تِلْكَ الأَيَّامِ مَرِضَ حَزَقِيَّا لِلْمَوْتِ، فَجَاءَ إِلَيْهِ إِشَعْيَا بْنُ آمُوصَ النَّبِيُّ وَقَالَ لَهُ: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: أَوْصِ بَيْتَكَ لأَنَّكَ تَمُوتُ وَلاَ تَعِيشُ.
בַּיָּמִ֣ים;הָהֵ֔ם חָלָ֥ה חִזְקִיָּ֖הוּ לָמ֑וּת וַיָּבֹ֣א אֵ֠לָיו יְשַׁעְיָ֨הוּ בֶן אָמ֜וֹץ הַנָּבִ֗יא וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֜יו כֹּֽה אָמַ֤ר יְהוָה֙ צַ֣ו לְבֵיתֶ֔ךָ כִּ֛י;אַתָּ֖ה מֵ֥ת וְלֹ֥א תִֽחְיֶֽה
الملوك الثاني 20: 4
2Ki.20.4
وَلَمْ يَخْرُجْ إِشَعْيَا إِلَى الْمَدِينَةِ الْوُسْطَى حَتَّى كَانَ كَلاَمُ الرَّبِّ إِلَيْهِ قَائِلاً:
לֹ֣א יָצָ֔א יְשַׁעְיָ֔הוּ חָצֵ֖ר הַתִּֽיכֹנָ֑ה הָיָ֥ה וּדְבַר יְהוָ֔ה אֵלָ֖יו לֵאמֹֽר
الملوك الثاني 20: 7
2Ki.20.7
فَقَالَ إِشَعْيَا: خُذُوا قُرْصَ تِينٍ. فَأَخَذُوهَا وَوَضَعُوهَا عَلَى الدَّبْلِ فَبَرِئَ.
וַיֹּ֣אמֶר יְשַֽׁעְיָ֔הוּ קְח֖וּ דְּבֶ֣לֶת תְּאֵנִ֑ים וַיִּקְח֛וּ וַיָּשִׂ֥ימוּ עַֽל הַשְּׁחִ֖ין וַיֶּֽחִי
الملوك الثاني 20: 9
2Ki.20.9
فَقَالَ إِشَعْيَا: هذِهِ لَكَ عَلاَمَةٌ مِنْ قِبَلِ الرَّبِّ عَلَى أَنَّ الرَّبَّ يَفْعَلُ الأَمْرَ الَّذِي تَكَلَّمَ بِهِ: هَلْ يَسِيرُ الظِّلُّ عَشْرَ دَرَجَاتٍ أَوْ يَرْجعُ عَشْرَ دَرَجَاتٍ..
וַיֹּ֣אמֶר יְשַׁעְיָ֗הוּ זֶה לְּךָ֤ הָאוֹת֙ מֵאֵ֣ת יְהוָ֔ה כִּ֚י יְהוָ֔ה יַעֲשֶׂ֣ה הַדָּבָ֖ר אֲשֶׁ֣ר דִּבֵּ֑ר הָלַ֤ךְ הַצֵּל֙ עֶ֣שֶׂר מַֽעֲל֔וֹת אִם יָשׁ֖וּב עֶ֥שֶׂר מַעֲלֽוֹת
الملوك الثاني 20: 11
2Ki.20.11
فَدَعَا إِشَعْيَا النَّبِيُّ الرَّبَّ، فَأَرْجَعَ الظِّلَّ بِالدَّرَجَاتِ الَّتِي نَزَلَ بِهَا بِدَرَجَاتِ آحَازَ عَشْرَ دَرَجَاتٍ إِلَى الْوَرَاءِ.
וַיִּקְרָ֛א יְשַׁעְיָ֥הוּ הַנָּבִ֖יא אֶל;יְהוָ֑ה וַיָּ֣שֶׁב הַצֵּ֗ל בַּֽ֠מַּעֲלוֹת אֲשֶׁ֨ר יָרְדָ֜ה בְּמַעֲל֥וֹת אָחָ֛ז עֶ֥שֶׂר מַעֲלֽוֹת אֲחֹֽרַנִּ֖ית
الملوك الثاني 20: 14
2Ki.20.14
فَجَاءَ إِشَعْيَا النَّبِيُّ إِلَى الْمَلِكِ حَزَقِيَّا وَقَالَ لَهُ: مَاذَا قَالَ هؤُلاَءِ الرِّجَالُ. وَمِنْ أَيْنَ جَاءُوا إِلَيْكَ. فَقَالَ حَزَقِيَّا: جَاءُوا مِنْ أَرْضٍ بَعِيدَةٍ، مِنْ بَابِلَ
וַיָּבֹא֙ יְשַֽׁעְיָ֣הוּ הַנָּבִ֔יא אֶל הַמֶּ֖לֶךְ חִזְקִיָּ֑הוּ וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֜יו מָ֥ה אָמְר֣וּ הָאֵ֗לֶּה הָאֲנָשִׁ֣ים וּמֵאַ֙יִן֙ יָבֹ֣אוּ אֵלֶ֔יךָ וַיֹּ֙אמֶר֙ חִזְקִיָּ֔הוּ בָּ֖אוּ מֵאֶ֧רֶץ רְחוֹקָ֛ה מִבָּבֶֽל
الملوك الثاني 20: 16
2Ki.20.16
فَقَالَ إِشَعْيَا لِحَزَقِيَّا: اسْمَعْ قَوْلَ الرَّبِّ:
וַיֹּ֥אמֶר יְשַׁעְיָ֖הוּ אֶל;חִזְקִיָּ֑הוּ שְׁמַ֖ע דְּבַר יְהוָֽה
أخبار الأيام الأول 3: 21
1Ch.3.21
وَبَنُو حَنَنْيَا: فَلَطْيَا وَيِشْعِيَا، وَبَنُو رَفَايَا، وَبَنُو أُرْنَانَ، وَبَنُو عُوبَدْيَا، وَبَنُو شَكَنْيَا.
וּבֶן חֲנַנְיָ֖ה פְּלַטְיָ֣ה וִישַֽׁעְיָ֑ה בְּנֵ֤י רְפָיָה֙ בְּנֵ֣י אַרְנָ֔ן בְּנֵ֥י עֹבַדְיָ֖ה בְּנֵ֥י שְׁכַנְיָֽה
أخبار الأيام الأول 25: 3
1Ch.25.3
مِنْ يَدُوثُونَ، بَنُو يَدُوثُونَ: جَدَلْيَا وَصَرِي وَيِشْعِيَا وَحَشَبْيَا وَمَتَّثْيَا، سِتَّةٌ. تَحْتَ يَدِ أَبِيهِمْ يَدُوثُونَ الْمُتَنَبِّئِ بِالْعُودِ لأَجْلِ الْحَمْدِ وَالتَّسْبِيحِ لِلرَّبِّ.
לִידוּת֑וּן בְּנֵ֣י יְדוּת֡וּן גְּדַלְיָ֡הוּ וּצְרִ֡י וִֽ֠ישַׁעְיָהוּ חֲשַׁבְיָ֨הוּ וּמַתִּתְיָ֜הוּ שִׁשָּׁ֗ה עַל֩ יְדֵ֨י אֲבִיהֶ֤ם יְדוּתוּן֙ הַנִּבָּ֕א בַּכִּנּ֔וֹר עַל הֹד֥וֹת וְהַלֵּ֖ל לַיהוָֽה
أخبار الأيام الأول 25: 15
1Ch.25.15
الثَّامِنَةُ لِيَشْعِيَا، بَنُوهُ وَإِخْوَتُهُ اثْنَا عَشَرَ.
הַשְּׁמִינִ֣י יְשַֽׁעְיָ֔הוּ בָּנָ֥יו וְאֶחָ֖יו שְׁנֵ֥ים עָשָֽׂר
أخبار الأيام الأول 26: 25
1Ch.26.25
وَإِخْوَتُهُ مِنْ أَلِيعَزَرَ: رَحَبْيَا ابْنُهُ، وَيَشْعِيَا ابْنُهُ، وَيُورَامُ ابْنُهُ، وَزِكْرِي ابْنُهُ، وَشَلُومِيثُ ابْنُهُ.
וְאֶחָ֖יו לֶֽאֱלִיעֶ֑זֶר רְחַבְיָ֨הוּ בְנ֜וֹ וִֽישַׁעְיָ֤הוּ בְנוֹ֙ וְיֹרָ֣ם בְּנ֔וֹ וְזִכְרִ֥י בְנ֖וֹ וּשְׁלֹמִ֥ית בְּנֽוֹ
أخبار الأيام الثاني 26: 22
2Ch.26.22
وَبَقِيَّةُ أُمُورِ عُزِّيَّا الأُولَى وَالأَخِيرَةُ كَتَبَهَا إِشَعْيَاءُ بْنُ آمُوصَ النَّبِيُّ.
וְיֶ֙תֶר֙ דִּבְרֵ֣י עֻזִּיָּ֔הוּ הָרִאשֹׁנִ֖ים וְהָאֲחֲרֹנִ֑ים כָּתַ֛ב יְשַֽׁעְיָ֥הוּ בֶן אָמ֖וֹץ הַנָּבִֽיא
أخبار الأيام الثاني 32: 20
2Ch.32.20
فَصَلَّى حَزَقِيَّا الْمَلِكُ وَإِشَعْيَاءُ بْنُ آمُوصَ النَّبِيُّ لِذلِكَ وَصَرَخَا إِلَى السَّمَاءِ،
וַיִּתְפַּלֵּ֞ל יְחִזְקִיָּ֣הוּ הַמֶּ֗לֶךְ וִֽישַֽׁעְיָ֧הוּ בֶן אָמ֛וֹץ הַנָּבִ֖יא עַל;זֹ֑את וַֽיִּזְעֲק֖וּ הַשָּׁמָֽיִם
أخبار الأيام الثاني 32: 32
2Ch.32.32
وَبَقِيَّةُ أُمُورِ حَزَقِيَّا وَمَرَاحِمُهُ، هَا هِيَ مَكْتُوبَةٌ فِي رُؤْيَا إِشَعْيَاءَ بْنِ آمُوصَ النَّبِيِّ فِي سِفْرِ مُلُوكِ يَهُوذَا وَإِسْرَائِيلَ.
וְיֶ֛תֶר דִּבְרֵ֥י יְחִזְקִיָּ֖הוּ וַחֲסָדָ֑יו הִנָּ֣ם כְּתוּבִ֗ים בַּחֲז֞וֹן יְשַֽׁעְיָ֤הוּ בֶן אָמוֹץ֙ הַנָּבִ֔יא עַל סֵ֥פֶר מַלְכֵי יְהוּדָ֖ה וְיִשְׂרָאֵֽל
عزرا 8: 7
Ezr.8.7
مِنْ بَنِي عِيلاَمَ: يَشْعِيَا بْنُ عَثَلِيَا، وَمَعَهُ سَبْعُونَ مِنَ الذُّكُورِ.
וּמִבְּנֵ֣י עֵילָ֔ם יְשַֽׁעְיָ֖ה בֶּן עֲתַלְיָ֑ה וְעִמּ֖וֹ שִׁבְעִ֥ים הַזְּכָרִֽים
عزرا 8: 19
Ezr.8.19
وَحَشَبْيَا وَمَعَْهُ يَشَعْيَا مِنْ بَنِي مَرَارِي وَإِخْوَتُهُ وَبَنُوهُمْ عِشْرُونَ.
חֲשַׁבְיָ֔ה וְאִתּ֥וֹ יְשַֽׁעְיָ֖ה מִבְּנֵ֣י מְרָרִ֑י אֶחָ֥יו וּבְנֵיהֶ֖ם עֶשְׂרִֽים
نحميا 11: 7
Neh.11.7
وَهؤُلاَءِ بَنُو بِنْيَامِينَ: سَلُّو بْنُ مَشُلاَّمَ بْنِ يُوعِيدَ بْنِ فَدَايَا بْنِ قُولاَيَا بْنِ مَعْسِيَّا بْنِ إِيثِيئِيلَ بْنِ يَشَعْيَا.
וְאֵ֖לֶּה בְּנֵ֣י בִנְיָמִ֑ן סַלֻּ֡א בֶּן מְשֻׁלָּ֡ם בֶּן יוֹעֵ֡ד בֶּן פְּדָיָה֩ בֶן ק֨וֹלָיָ֧ה בֶן מַעֲשֵׂיָ֛ה בֶּן אִֽיתִיאֵ֖ל בֶּן יְשַֽׁעְיָֽה
إشعياء 1: 1
Isa.1.1
رُؤْيَا إِشَعْيَاءَ بْنِ آمُوصَ، الَّتِي رَآهَا عَلَى يَهُوذَا وَأُورُشَلِيمَ، فِي أَيَّامِ عُزِّيَّا وَيُوثَامَ وَآحَازَ وَحِزْقِيَّا مُلُوكِ يَهُوذَا:
חֲזוֹן֙ יְשַֽׁעְיָ֣הוּ בֶן אָמ֔וֹץ אֲשֶׁ֣ר חָזָ֔ה עַל יְהוּדָ֖ה וִירוּשָׁלִָ֑ם בִּימֵ֨י עֻזִּיָּ֧הוּ יוֹתָ֛ם אָחָ֥ז יְחִזְקִיָּ֖הוּ מַלְכֵ֥י יְהוּדָֽה
إشعياء 2: 1
Isa.2.1
اَلأُمُورُ الَّتِي رَآهَا إِشَعْيَاءُ بْنُ آمُوصَ مِنْ جِهَةِ يَهُوذَا وَأُورُشَلِيمَ:
הַדָּבָר֙ אֲשֶׁ֣ר חָזָ֔ה יְשַֽׁעְיָ֖הוּ בֶּן אָמ֑וֹץ עַל יְהוּדָ֖ה וִירוּשָׁלִָֽם
إشعياء 13: 1
Isa.13.1
وَحْيٌ مِنْ جِهَةِ بَابِلَ رَآهُ إِشَعْيَاءُ بْنُ آمُوصَ:
מַשָּׂ֖א בָּבֶ֑ל חָזָ֔ה יְשַׁעְיָ֖הוּ בֶּן אָמֽוֹץ
إشعياء 20: 2
Isa.20.2
فِي ذلِكَ الْوَقْتِ تَكَلَّمَ الرَّبُّ عَنْ يَدِ إِشَعْيَاءَ بْنِ آمُوصَ قَائِلاً: اِذْهَبْ وَحُلَّ الْمِسْحَ عَنْ حَقْوَيْكَ وَاخْلَعْ حِذَاءَكَ عَنْ رِجْلَيْكَ. فَفَعَلَ هكَذَا وَمَشَى مُعَرًّى وَحَافِيًا.
בָּעֵ֣ת;הַהִ֗יא דִּבֶּ֣ר יְהוָה֮ בְּיַ֣ד יְשַׁעְיָ֣הוּ בֶן אָמוֹץ֮ לֵאמֹר֒ לֵ֗ךְ וּפִתַּחְתָּ֤ הַשַּׂק֙ מֵעַ֣ל מָתְנֶ֔יךָ תַחֲלֹ֖ץ וְנַעַלְךָ֥ מֵעַ֣ל רַגְלֶ֑יךָ וַיַּ֣עַשׂ כֵּ֔ן הָלֹ֖ךְ עָר֥וֹם וְיָחֵֽף
إشعياء 20: 3
Isa.20.3
فَقَالَ الرَّبُّ: كَمَا مَشَى عَبْدِي إِشَعْيَاءُ مُعَرًّى وَحَافِيًا ثَلاَثَ سِنِينٍ، آيَةً وَأُعْجُوبَةً عَلَى مِصْرَ وَعَلَى كُوشَ،
וַיֹּ֣אמֶר יְהוָ֔ה כַּאֲשֶׁ֥ר הָלַ֛ךְ עַבְדִּ֥י יְשַׁעְיָ֖הוּ עָר֣וֹם וְיָחֵ֑ף שָׁלֹ֤שׁ שָׁנִים֙ א֣וֹת וּמוֹפֵ֔ת עַל מִצְרַ֖יִם וְעַל כּֽוּשׁ
إشعياء 37: 2
Isa.37.2
وَأَرْسَلَ أَلِيَاقِيمَ الَّذِي عَلَى الْبَيْتِ وَشَبْنَةَ الْكَاتِبَ وَشُيُوخَ الْكَهَنَةِ مُتَغَطِّينَ بِمُسُوحٍ إِلَى إِشَعْيَاءَ بْنِ آمُوصَ النَّبِيِّ.
וַ֠יִּשְׁלַח אֶלְיָקִ֨ים אֲשֶׁר עַל הַבַּ֜יִת שֶׁבְנָ֣א הַסּוֹפֵ֗ר זִקְנֵ֣י הַכֹּהֲנִ֔ים מִתְכַּסִּ֖ים בַּשַּׂקִּ֑ים אֶל יְשַֽׁעְיָ֥הוּ בֶן אָמ֖וֹץ הַנָּבִֽיא
إشعياء 37: 5
Isa.37.5
فَجَاءَ عَبِيدُ الْمَلِكِ حَزَقِيَّا إِلَى إِشَعْيَاءَ.
וַיָּבֹ֗אוּ עַבְדֵ֛י הַמֶּ֥לֶךְ חִזְקִיָּ֖הוּ אֶל יְשַׁעְיָֽהוּ
إشعياء 37: 6
Isa.37.6
فَقَالَ لَهُمْ إِشَعْيَاءُ: هكَذَا تَقُولُونَ لِسَيِّدِكُمْ: هكَذَا يَقُولُ الرَّبُّ: لاَ تَخَفْ بِسَبَبِ الْكَلاَمِ الَّذِي سَمِعْتَهُ، الَّذِي جَدَّفَ عَلَيَّ غِلْمَانُ مَلِكِ أَشُّورَ.
וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵיהֶם֙ יְשַֽׁעְיָ֔הוּ כֹּ֥ה תֹאמְר֖וּן אֶל;אֲדֹנֵיכֶ֑ם כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אַל תִּירָא֙ מִפְּנֵ֤י הַדְּבָרִים֙ אֲשֶׁ֣ר שָׁמַ֔עְתָּ אֲשֶׁ֧ר גִּדְּפ֛וּ אוֹתִֽי נַעֲרֵ֥י מֶלֶךְ אַשּׁ֖וּר
إشعياء 37: 21
Isa.37.21
فَأَرْسَلَ إِشَعْيَاءُ بْنُ آمُوصَ إِلَى حَزَقِيَّا قَائِلاً: هكَذَا يَقُولُ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ الَّذِي صَلَّيْتَ إِلَيْهِ مِنْ جِهَةِ سَنْحَارِيبَ مَلِكِ أَشُّورَ:
וַיִּשְׁלַח֙ יְשַֽׁעְיָ֣הוּ בֶן אָמ֔וֹץ אֶל חִזְקִיָּ֖הוּ לֵאמֹ֑ר כֹּֽה אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁר֙ הִתְפַּלַּ֣לְתָּ אֵלַ֔י אֶל סַנְחֵרִ֖יב מֶ֥לֶךְ אַשּֽׁוּר