المعنى المختصر للكلمة
yâd:
a hand (the open one (indicating power, means, direction, etc.),
اللفظ الأصلي
יָד
نوع الكلمة
اسم مؤنث
طريقة النطق
yâd
(yawd)
تكرار الورود في الكتاب
1552
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
المعنى والشرح المفصل
a hand (the open one (indicating power, means, direction, etc.),
الإنجليزية — KJV Translation Tags
([phrase] be) able
[idiom] about
[phrase] armholes
at
axletree
because of
beside
border
[idiom] bounty
[phrase] broad
(broken-) handed
[idiom] by
charge
coast
[phrase] consecrate
[phrase] creditor
custody
debt
dominion
[idiom] enough
[phrase] fellowship
force
[idiom] from
hand(-staves, -y work)
[idiom] he
himself
[idiom] in
labour
[phrase] large
ledge
(left-) handed
means
[idiom] mine
ministry
near
[idiom] of
[idiom] order
ordinance
[idiom] our
parts
pain
power
[idiom] presumptuously
service
side
sore
state
stay
draw with strength
stroke
[phrase] swear
terror
[idiom] thee
[idiom] by them
[idiom] themselves
[idiom] thine own
[idiom] thou
through
[idiom] throwing
[phrase] thumb
times
[idiom] to
[idiom] under
[idiom] us
[idiom] wait on
(way-) side
where
[phrase] wide
[idiom] with (him, me, you)
work
[phrase] yield
[idiom] yourselves
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
בְּיַד (104×)
יַד (43×)
בְּיַ֣ד (37×)
בְּיַ֖ד (34×)
מִיַּ֥ד (32×)
מִיַּ֣ד (32×)
יָדוֹ֙ (31×)
יָד֖וֹ (28×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1552 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
أستير 8: 7
Est.8.7
فَقَالَ الْمَلِكُ أَحَشْوِيرُوشُ لأَسْتِيرَ الْمَلِكَةِ وَمُرْدَخَايَ الْيَهُودِيِّ: هُوَذَا قَدْ أَعْطَيْتُ بَيْتَ هَامَانَ لأَسْتِيرَ، أَمَّا هُوَ فَقَدْ صَلَبُوهُ عَلَى الْخَشَبَةِ مِنْ أَجْلِ أَنَّهُ مَدَّ يَدَهُ إِلَى الْيَهُودِ.
וַיֹּ֨אמֶר הַמֶּ֤לֶךְ אֲחַשְׁוֵרֹשׁ֙ לְאֶסְתֵּ֣ר הַמַּלְכָּ֔ה וּֽלְמָרְדֳּכַ֖י הַיְּהוּדִ֑י הִנֵּ֨ה נָתַ֣תִּי בֵית הָמָ֜ן לְאֶסְתֵּ֗ר וְאֹתוֹ֙ תָּל֣וּ עַל הָעֵ֔ץ עַ֛ל אֲשֶׁר שָׁלַ֥ח יָד֖וֹ בַּיְּהוּדִֽים
أستير 8: 10
Est.8.10
فَكَتَبَ بِاسْمِ الْمَلِكِ أَحَشْوِيرُوشَ وَخَتَمَ بِخَاتِمِ الْمَلِكِ، وَأَرْسَلَ رَسَائِلَ بِأَيْدِي بَرِيدِ الْخَيْلِ رُكَّابِ الْجِيَادِ وَالْبِغَالِ بَنِي الرَّمَكِِ،
וַיִּכְתֹּ֗ב בְּשֵׁם֙ הַמֶּ֣לֶךְ אֲחַשְׁוֵרֹ֔שׁ וַיַּחְתֹּ֖ם בְּטַבַּ֣עַת הַמֶּ֑לֶךְ וַיִּשְׁלַ֣ח סְפָרִ֡ים בְּיַד֩ הָרָצִ֨ים בַּסּוּסִ֜ים רֹכְבֵ֤י הָרֶ֙כֶשׁ֙ הָֽאֲחַשְׁתְּרָנִ֔ים בְּנֵ֖י הָֽרַמָּכִֽים
أستير 9: 2
Est.9.2
اجْتَمَعَ الْيَهُودُ فِي مُدُنِهِمْ فِي كُلِّ بِلاَدِ الْمَلِكِ أَحَشْوِيرُوشَ لِيَمُدُّوا أَيْدِيَهُمْ إِلَى طَالِبِي أَذِيَّتِهِمْ، فَلَمْ يَقِفْ أَحَدٌ قُدَّامَهُمْ لأَنَّ رُعْبَهُمْ سَقَطَ عَلَى جَمِيعِ الشُّعُوبِ.
נִקְהֲל֨וּ הַיְּהוּדִ֜ים בְּעָרֵיהֶ֗ם בְּכָל מְדִינוֹת֙ הַמֶּ֣לֶךְ אֳחַשְׁוֵר֔וֹשׁ לִשְׁלֹ֣חַ יָ֔ד בִּמְבַקְשֵׁ֖י רָֽעָתָ֑ם לֹא עָמַ֣ד וְאִישׁ֙ לִפְנֵיהֶ֔ם כִּֽי פַּחְדָּ֖ם נָפַ֥ל עַל כָּל הָעַמִּֽים
أستير 9: 10
Est.9.10
عَشَرَةَ، بَنِي هَامَانَ بْنِ هَمَدَاثَا عَدُوِّ الْيَهُودِ، قَتَلُوهُمْ وَلكِنَّهُمْ لَمْ يَمُدُّوا أَيْدِيَهُمْ إِلَى النَّهْبِ.
עֲ֠שֶׂרֶת בְּנֵ֨י הָמָ֧ן בֶּֽן הַמְּדָ֛תָא צֹרֵ֥ר הַיְּהוּדִ֖ים הָרָ֑גוּ לֹ֥א שָׁלְח֖וּ יָדָֽם וּבַ֨בִּזָּ֔ה
أستير 9: 15
Est.9.15
ثُمَّ اجْتَمَعَ الْيَهُودُ الَّذِينَ فِي شُوشَنَ، فِي الْيَوْمِ الرَّابعِ عَشَرَ أَيْضًا مِنْ شَهْرِ أَذَارَ، وَقَتَلُوا فِي شُوشَنَ ثَلاَثَ مِئَةِ رَجُل، وَلكِنَّهُمْ لَمْ يَمُدُّوا أَيْدِيَهُمْ إِلَى النَّهْبِ.
וַיִּֽקָּהֲל֞וּ הַיְּהוּדִ֣ים אֲשֶׁר בְּשׁוּשָׁ֗ן בְּי֣וֹם אַרְבָּעָ֤ה עָשָׂר֙ גַּ֠ם לְחֹ֣דֶשׁ אֲדָ֔ר וַיַּֽהַרְג֣וּ בְשׁוּשָׁ֔ן שְׁלֹ֥שׁ מֵא֖וֹת אִ֑ישׁ לֹ֥א שָׁלְח֖וּ יָדָֽם וּבַ֨בִּזָּ֔ה
أستير 9: 16
Est.9.16
وَبَاقِي الْيَهُودِ الَّذِينَ فِي بُلْدَانِ الْمَلِكِ اجْتَمَعُوا وَوَقَفُوا لأَجْلِ أَنْفُسِهِمْ وَاسْتَرَاحُوا مِنْ أَعْدَائِهِمْ، وَقَتَلُوا مِنْ مُبْغِضِيهِمْ خَمْسَةً وَسَبْعِينَ أَلْفًا، وَلكِنَّهُمْ لَمْ يَمُدُّوا أَيْدِيَهُمْ إِلَى النَّهْبِ.
וּשְׁאָ֣ר הַיְּהוּדִ֡ים אֲשֶׁר֩ בִּמְדִינ֨וֹת הַמֶּ֜לֶךְ נִקְהֲל֣וּ וְעָמֹ֣ד עַל נַפְשָׁ֗ם וְנ֙וֹחַ֙ מֵאֹ֣יְבֵיהֶ֔ם וְהָרֹג֙ בְּשֹׂ֣נְאֵיהֶ֔ם חֲמִשָּׁ֥ה וְשִׁבְעִ֖ים אָ֑לֶף לֹ֥א שָֽׁלְח֖וּ יָדָֽם וּבַ֨בִּזָּ֔ה
أيوب 1: 10
Job.1.10
أَلَيْسَ أَنَّكَ سَيَّجْتَ حَوْلَهُ وَحَوْلَ بَيْتِهِ وَحَوْلَ كُلِّ مَا لَهُ مِنْ كُلِّ نَاحِيَةٍ. بَارَكْتَ أَعْمَالَ يَدَيْهِ فَانْتَشَرَتْ مَوَاشِيهِ فِي الأَرْضِ.
הֲלֹֽא אַ֠תָּה שַׂ֣כְתָּ בַעֲד֧וֹ וּבְעַד בֵּית֛וֹ וּבְעַ֥ד כָּל אֲשֶׁר ל֖וֹ מִסָּבִ֑יב בֵּרַ֔כְתָּ מַעֲשֵׂ֤ה יָדָיו֙ פָּרַ֥ץ וּמִקְנֵ֖הוּ בָּאָֽרֶץ
أيوب 1: 11
Job.1.11
وَلكِنِ ابْسِطْ يَدَكَ الآنَ وَمَسَّ كُلَّ مَا لَهُ، فَإِنَّهُ فِي وَجْهِكَ يُجَدِّفُ عَلَيْكَ.
וְאוּלָם֙ שְֽׁלַֽח יָֽדְךָ֔ נָ֣א וְגַ֖ע בְּכָל אֲשֶׁר ל֑וֹ לֹ֥א;עַל עַל פָּנֶ֖יךָ יְבָרֲכֶֽךָּ
أيوب 1: 12
Job.1.12
فَقَالَ الرَّبُّ لِلشَّيْطَانِ: هُوَذَا كُلُّ مَا لَهُ فِي يَدِكَ، وَإِنَّمَا إِلَيهِ لاَ تَمُدَّ يَدَكَ. ثمَّ خَرَجَ الشَّيْطَانُ مِنْ أَمَامِ وَجْهِ الرَّبِّ.
וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל;הַשָּׂטָ֗ן הִנֵּ֤ה כָל אֲשֶׁר לוֹ֙ בְּיָדֶ֔ךָ רַ֣ק אֵלָ֔יו אַל תִּשְׁלַ֖ח יָדֶ֑ךָ וַיֵּצֵא֙ הַשָּׂטָ֔ן מֵעִ֖ם פְּנֵ֥י יְהוָֽה
أيوب 1: 12
Job.1.12
فَقَالَ الرَّبُّ لِلشَّيْطَانِ: هُوَذَا كُلُّ مَا لَهُ فِي يَدِكَ، وَإِنَّمَا إِلَيهِ لاَ تَمُدَّ يَدَكَ. ثمَّ خَرَجَ الشَّيْطَانُ مِنْ أَمَامِ وَجْهِ الرَّبِّ.
וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל;הַשָּׂטָ֗ן הִנֵּ֤ה כָל אֲשֶׁר לוֹ֙ בְּיָדֶ֔ךָ רַ֣ק אֵלָ֔יו אַל תִּשְׁלַ֖ח יָדֶ֑ךָ וַיֵּצֵא֙ הַשָּׂטָ֔ן מֵעִ֖ם פְּנֵ֥י יְהוָֽה
أيوب 2: 5
Job.2.5
وَلكِنْ ابْسِطِ الآنَ يَدَكَ وَمَسَّ عَظْمَهُ وَلَحْمَهُ، فَإِنَّهُ فِي وَجْهِكَ يُجَدِّفُ عَلَيْكَ.
אוּלָם֙ שְֽׁלַֽח נָ֣א יָֽדְךָ֔ וְגַ֥ע עַצְמ֖וֹ בְּשָׂר֑וֹ אִם;לֹ֥א אֶל פָּנֶ֖יךָ יְבָרֲכֶֽךָּ
أيوب 2: 6
Job.2.6
فَقَالَ الرَّبُّ لِلشَّيْطَانِ: هَا هُوَ فِي يَدِكَ، وَلكِنِ احْفَظْ نَفْسَهُ.
וַיֹּ֧אמֶר יְהוָ֛ה אֶל;הַשָּׂטָ֖ן הִנּ֣וֹ בְיָדֶ֑ךָ אַ֖ךְ שְׁמֹֽר נַפְשׁ֥וֹ
أيوب 4: 3
Job.4.3
هَا أَنْتَ قَدْ أَرْشَدْتَ كَثِيرِينَ، وَشَدَّدْتَ أَيَادِيَ مُرْتَخِيَةً.
הִ֭נֵּה יִסַּ֣רְתָּ רַבִּ֑ים תְּחַזֵּֽק וְיָדַ֖יִם רָפ֣וֹת
أيوب 5: 12
Job.5.12
الْمُبْطِلِ أَفْكَارَ الْمُحْتَالِينَ، فَلاَ تُجْرِي أَيْدِيهِمْ قَصْدًا.
מֵ֭פֵר מַחְשְׁב֣וֹת עֲרוּמִ֑ים וְֽלֹא תַעֲשֶׂ֥ינָה יְ֝דֵיהֶ֗ם תּוּשִׁיָּֽה
أيوب 5: 15
Job.5.15
الْمُنَجِّيَ الْبَائِسَ مِنَ السَّيْفِ، مِنْ فَمِهِمْ وَمِنْ يَدِ الْقَوِيِّ.
וַיֹּ֣שַׁע אֶבְיֽוֹן מֵ֭חֶרֶב מִפִּיהֶ֑ם וּמִיַּ֖ד חָזָ֣ק
أيوب 5: 18
Job.5.18
لأَنَّهُ هُوَ يَجْرَحُ وَيَعْصِبُ. يَسْحَقُ وَيَدَاهُ تَشْفِيَانِ.
כִּ֤י ה֣וּא יַכְאִ֣יב וְיֶחְבָּ֑שׁ יִ֝מְחַ֗ץ וְיָדָ֥יו תִּרְפֶּֽינָה
أيوب 5: 20
Job.5.20
فِي الْجُوعِ يَفْدِيكَ مِنَ الْمَوْتِ، وَفِي الْحَرْبِ مِنْ حَدِّ السَّيْفِ.
בְּ֭רָעָב פָּֽדְךָ֣ מִמָּ֑וֶת וּ֝בְמִלְחָמָ֗ה מִ֣ידֵי חָֽרֶב
أيوب 6: 9
Job.6.9
أَنْ يَرْضَى اللهُ بِأَنْ يَسْحَقَنِي، وَيُطْلِقَ يَدَهُ فَيَقْطَعَنِي.
וְיֹאֵ֣ל אֱ֭לוֹהַּ וִֽידַכְּאֵ֑נִי יַתֵּ֥ר יָ֝ד֗וֹ וִֽיבַצְּעֵֽנִי
أيوب 6: 23
Job.6.23
أَوْ نَجُّونِي مِنْ يَدِ الْخَصْمِ، أَوْ مِنْ يَدِ الْعُتَاةِ افْدُونِي.
וּמַלְּט֥וּנִי מִיַּד צָ֑ר וּמִיַּ֖ד עָרִיצִ֣ים תִּפְדּֽוּנִי
أيوب 6: 23
Job.6.23
أَوْ نَجُّونِي مِنْ يَدِ الْخَصْمِ، أَوْ مِنْ يَدِ الْعُتَاةِ افْدُونِي.
וּמַלְּט֥וּנִי מִיַּד צָ֑ר וּמִיַּ֖ד עָרִיצִ֣ים תִּפְדּֽוּנִי
أيوب 8: 4
Job.8.4
إِذْ أَخْطَأَ إِلَيْهِ بَنُوكَ، دَفَعَهُمْ إِلَى يَدِ مَعْصِيَتِهِمْ.
אִם חָֽטְאוּ ל֑וֹ בָּנֶ֥יךָ וַֽ֝יְשַׁלְּחֵ֗ם בְּיַד פִּשְׁעָֽם
أيوب 8: 20
Job.8.20
هُوَذَا اللهُ لاَ يَرْفُضُ الْكَامِلَ، وَلاَ يَأْخُذُ بِيَدِ فَاعِلِي الشَّرِّ.
הֶן אֵ֭ל לֹ֣א יִמְאַס תָּ֑ם וְלֹֽא יַ֝חֲזִ֗יק בְּיַד מְרֵעִֽים
أيوب 9: 24
Job.9.24
الأَرْضُ مُسَلَّمَةٌ لِيَدِ الشِّرِّيرِ. يُغَشِّي وُجُوهَ قُضَاتِهَا. وَإِنْ لَمْ يَكُنْ هُوَ، فَإِذًا مَنْ.
אֶ֤רֶץ נִתְּנָ֬ה בְֽיַד רָשָׁ֗ע יְכַסֶּ֑ה פְּנֵֽי שֹׁפְטֶ֥יהָ אִם לֹ֖א הֽוּא אֵפ֣וֹא מִי
أيوب 9: 33
Job.9.33
لَيْسَ بَيْنَنَا مُصَالِحٌ يَضَعُ يَدَهُ عَلَى كِلَيْنَا.
לֹ֣א;יֵשׁ בֵּינֵ֣ינוּ מוֹכִ֑יחַ יָשֵׁ֖ת יָד֣וֹ עַל שְׁנֵֽינוּ
أيوب 10: 7
Job.10.7
فِي عِلْمِكَ أَنِّي لَسْتُ مُذْنِبًا، وَلاَ مُنْقِذَ مِنْ يَدِكَ.
עַֽל דַּ֭עְתְּךָ כִּי לֹ֣א אֶרְשָׁ֑ע וְאֵ֖ין מַצִּֽיל מִיָּדְךָ֣
أيوب 10: 8
Job.10.8
يَدَاكَ كَوَّنَتَانِي وَصَنَعَتَانِي كُلِّي جَمِيعًا، أَفَتَبْتَلِعُنِي.
יָדֶ֣יךָ עִ֭צְּבוּנִי וַֽיַּעֲשׂ֑וּנִי יַ֥חַד סָ֝בִ֗יב וַֽתְּבַלְּעֵֽנִי
أيوب 11: 14
Job.11.14
إِنْ أَبْعَدْتَ الإِثْمَ الَّذِي فِي يَدِكَ، وَلاَ يَسْكُنُ الظُّلْمُ فِي خَيْمَتِكَ،
אִם הַרְחִיקֵ֑הוּ אָ֣וֶן בְּ֭יָדְךָ וְאַל תַּשְׁכֵּ֖ן עַוְלָֽה בְּאֹהָלֶ֣יךָ
أيوب 12: 6
Job.12.6
خِيَامُ الْمُخَرِّبِينَ مُسْتَرِيحَةٌ، وَالَّذِينَ يُغِيظُونَ اللهَ مُطْمَئِنُّونَ، الَّذِينَ يَأْتُونَ بِإِلهِهِمْ فِي يَدِهِمْ.
אֹֽהָלִ֨ים לְשֹׁ֥דְדִ֗ים יִשְׁלָ֤יוּ לְמַרְגִּ֣יזֵי אֵ֑ל וּֽ֭בַטֻּחוֹת לַאֲשֶׁ֤ר הֵבִ֖יא אֱל֣וֹהַּ בְּיָדֽוֹ
أيوب 12: 9
Job.12.9
مَنْ لاَ يَعْلَمُ مِنْ كُلِّ هؤُلاَءِ أَنَّ يَدَ الرَّبِّ صَنَعَتْ هذَا.
מִ֭י לֹא יָדַ֣ע בְּכָל אֵ֑לֶּה כִּ֥י יַד יְ֝הוָה עָ֣שְׂתָה זֹּֽאת
أيوب 12: 10
Job.12.10
الَّذِي بِيَدِهِ نَفَسُ كُلِّ حَيٍّ وَرُوحُ كُلِّ الْبَشَرِ.
אֲשֶׁ֣ר בְּ֭יָדוֹ נֶ֣פֶשׁ כָּל חָ֑י וְ֝ר֗וּחַ כָּל בְּשַׂר;אִֽישׁ