הָמוֹן (H1995) - hâmôwn | معجم سترونغ العبري

أَمَّا أَنَا فَهُوَذَا عَهْدِي مَعَكَ، وَتَكُونُ أَبًا لِجُمْهُورٍ مِنَ الأُمَمِ،

אֲנִ֕י הִנֵּ֥ה בְרִיתִ֖י אִתָּ֑ךְ וְהָיִ֕יתָ לְאַ֖ב הֲמ֥וֹן גּוֹיִֽם

فَلاَ يُدْعَى اسْمُكَ بَعْدُ أَبْرَامَ بَلْ يَكُونُ اسْمُكَ إِبْرَاهِيمَ، لأَنِّي أَجْعَلُكَ أَبًا لِجُمْهُورٍ مِنَ الأُمَمِ.

וְלֹא יִקָּרֵ֥א שִׁמְךָ֖ ע֛וֹד אַבְרָ֑ם וְהָיָ֤ה שִׁמְךָ֙ אַבְרָהָ֔ם כִּ֛י נְתַתִּֽיךָ אַב הֲמ֥וֹן גּוֹיִ֖ם

القضاة 4: 7 Jdg.4.7

فَأَجْذُبَ إِلَيْكَ، إِلَى نَهْرِ قِيشُونَ سِيسَرَا رَئِيسَ جَيْشِ يَابِينَ بِمَرْكَبَاتِهِ وَجُمْهُورِهِ وَأَدْفَعَهُ لِيَدِكَ.

וּמָשַׁכְתִּ֨י אֵלֶ֜יךָ נַ֣חַל קִישׁ֗וֹן סִֽיסְרָא֙ שַׂר צְבָ֣א יָבִ֔ין רִכְבּ֖וֹ הֲמוֹנ֑וֹ וּנְתַתִּ֖יהוּ בְּיָדֶֽךָ

صموئيل الأول 4: 14 1Sa.4.14

فَسَمِعَ عَالِي صَوْتَ الصُّرَاخِ فَقَالَ: مَا هُوَ صَوْتُ الضَّجِيجِ هذَا. فَأَسْرَعَ الرَّجُلُ وَأَخْبَرَ عَالِيَ.

וַיִּשְׁמַ֤ע עֵלִי֙ ק֣וֹל הַצְּעָקָ֔ה וַיֹּ֕אמֶר מֶ֛ה ק֥וֹל הֶהָמ֖וֹן הַזֶּ֑ה מִהַ֔ר וְהָאִ֣ישׁ וַיַּגֵּ֥ד לְעֵלִֽי

صموئيل الأول 14: 16 1Sa.14.16

فَنَظَرَ الْمُرَاقِبُونَ لِشَاوُلَ فِي جِبْعَةِ بَنْيَامِينَ، وَإِذَا بِالْجُمْهُورِ قَدْ ذَابَ وَذَهَبُوا مُتَبَدِّدِينَ.

וַיִּרְא֤וּ הַצֹּפִים֙ לְשָׁא֔וּל בְּגִבְעַ֖ת בִּנְיָמִ֑ן וְהִנֵּ֧ה הֶהָמ֛וֹן נָמ֖וֹג וַיֵּ֥לֶךְ;וַהֲלֹֽם

صموئيل الأول 14: 19 1Sa.14.19

وَفِيمَا كَانَ شَاوُلُ يَتَكَلَّمُ بَعْدُ مَعَ الْكَاهِنِ، تَزَايَدَ الضَّجِيجُ الَّذِي فِي مَحَلَّةِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ وَكَثُرَ. فَقَالَ شَاوُلُ لِلْكَاهِنِ: كُفَّ يَدَكَ.

וַיְהִ֗י שָׁאוּל֙ דִּבֶּ֤ר עַ֣ד אֶל הַכֹּהֵ֔ן וַיֵּ֥לֶךְ;הָל֖וֹךְ וְהֶהָמ֗וֹן אֲשֶׁר֙ בְּמַחֲנֵ֣ה פְלִשְׁתִּ֔ים וָרָ֑ב וַיֹּ֧אמֶר שָׁא֛וּל אֶל;הַכֹּהֵ֖ן אֱסֹ֥ף יָדֶֽךָ

صموئيل الثاني 6: 19 2Sa.6.19

وَقَسَمَ عَلَى جَمِيعِ الشَّعْبِ، عَلَى كُلِّ جُمْهُورِ إِسْرَائِيلَ رِجَالاً وَنِسَاءً، عَلَى كُلِّ وَاحِدٍ رَغِيفَ خُبْزٍ وَكَأْسَ خَمْرٍ وَقُرْصَ زَبِيبٍ. ثُمَّ ذَهَبَ كُلُّ الشَّعْبِ كُلُّ وَاحِدٍ إِلَى بَيْتِهِ،

וַיְחַלֵּ֨ק לְכָל הָעָ֜ם לְכָל הֲמ֣וֹן יִשְׂרָאֵל֮ לְמֵאִ֣ישׁ וְעַד;אִשָּׁה֒ לְאִ֗ישׁ חַלַּ֥ת לֶ֙חֶם֙ וְאֶשְׁפָּ֣ר וַאֲשִׁישָׁ֖ה וַיֵּ֥לֶךְ כָּל הָעָ֖ם אִ֥ישׁ לְבֵיתֽוֹ

صموئيل الثاني 18: 29 2Sa.18.29

فَقَالَ الْمَلِكُ: أَسَلاَمٌ لِلْفَتَى أَبْشَالُومَ. فَقَالَ أَخِيمَعَصُ: قَدْ رَأَيْتُ جُمْهُورًا عَظِيمًا عِنْدَ إِرْسَالِ يُوآبَ عَبْدَ الْمَلِكِ وَعَبْدَكَ، وَلَمْ أَعْلَمْ مَاذَا.

וַיֹּ֣אמֶר הַמֶּ֔לֶךְ שָׁל֥וֹם לַנַּ֖עַר לְאַבְשָׁל֑וֹם וַיֹּ֣אמֶר אֲחִימַ֡עַץ רָאִיתִי֩ הֶהָמ֨וֹן הַגָּד֜וֹל לִ֠שְׁלֹחַ יוֹאָב֙ עֶ֨בֶד הַמֶּ֤לֶךְ עַבְדֶּ֔ךָ וְלֹ֥א יָדַ֖עְתִּי מָֽה

الملوك الأول 18: 41 1Ki.18.41

وَقَالَ إِيلِيَّا لأَخْآبَ: اصْعَدْ كُلْ وَاشْرَبْ، لأَنَّهُ حِسُّ دَوِيِّ مَطَرٍ.

וַיֹּ֤אמֶר אֵלִיָּ֙הוּ֙ לְאַחְאָ֔ב עֲלֵ֖ה אֱכֹ֣ל וּשְׁתֵ֑ה כִּי ק֖וֹל הֲמ֥וֹן הַגָּֽשֶׁם

الملوك الأول 20: 13 1Ki.20.13

وَإِذَا بِنَبِيٍّ تَقَدَّمَ إِلَى أَخْآبَ مَلِكِ إِسْرَائِيلَ وَقَالَ: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هَلْ رَأَيْتَ كُلَّ هذَا الْجُمْهُورِ الْعَظِيمِ. هأَنَذَا أَدْفَعُهُ لِيَدِكَ الْيَوْمَ، فَتَعْلَمُ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ.

וְהִנֵּ֣ה נָבִ֣יא;אֶחָ֗ד נִגַּשׁ֮ אֶל אַחְאָ֣ב מֶֽלֶךְ יִשְׂרָאֵל֒ וַיֹּ֗אמֶר כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הְֽרָאִ֔יתָ כָּל הַזֶּ֑ה הֶהָמ֥וֹן הַגָּד֖וֹל הִנְנִ֨י נֹתְנ֤וֹ בְיָֽדְךָ֙ הַיּ֔וֹם וְיָדַעְתָּ֖ כִּֽי אֲנִ֥י יְהוָֽה

الملوك الأول 20: 28 1Ki.20.28

فَتَقَدَّمَ رَجُلُ اللهِ وَكَلَّمَ مَلِكَ إِسْرَائِيلَ وَقَالَ: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: مِنْ أَجْلِ أَنَّ الأَرَامِيِّينَ قَالُوا: إِنَّ الرَّبَّ إنَّما هو إله جِبَال وَلَيْسَ هو إلهَ أَوْدِيَةٍ، أَدْفَعُ كُلَّ هذَا الْجُمْهُورِ الْعَظِيمِ لِيَدِكَ، فَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ.

וַיִּגַּ֞שׁ אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֗ים וַיֹּאמֶר֮ מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵל֒ וַיֹּ֜אמֶר כֹּֽה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה יַ֠עַן;אֲשֶׁ֨ר אֲרָם֙ אָמְר֤וּ יְהוָ֔ה אֱלֹהֵ֤י הָרִים֙ וְלֹֽא אֱלֹהֵ֥י עֲמָקִ֖ים וְ֠נָתַתִּי כָּל הַזֶּה֙ הֶהָמ֨וֹן הַגָּ֤דוֹל בְּיָדֶ֔ךָ וִֽידַעְתֶּ֖ם כִּֽי אֲנִ֥י יְהוָֽה

الملوك الثاني 7: 13 2Ki.7.13

فَأَجَابَ وَاحِدٌ مِنْ عَبِيدِهِ وَقَالَ: فَلْيَأْخُذُوا خَمْسَةً مِنَ الْخَيْلِ الْبَاقِيَةِ الَّتِي بَقِيَتْ فِيهَا. هِيَ نَظِيرُ كُلِّ جُمْهُورِ إِسْرَائِيلَ الَّذِينَ بَقَوْا بِهَا، أَوْ هِيَ نَظِيرُ كُلِّ جُمْهُورِ إِسْرَائِيلَ الَّذِينَ فَنَوْا. فَنُرْسِلُ وَنَرَى.

וַיַּעַן֩ אֶחָ֨ד מֵעֲבָדָ֜יו וַיֹּ֗אמֶר וְיִקְחוּ;נָ֞א חֲמִשָּׁ֣ה מִן הַסּוּסִים֮ הַֽנִּשְׁאָרִים֮ אֲשֶׁ֣ר נִשְׁאֲרוּ בָהּ֒ הִנָּ֗ם כְּכָל הֲמ֤וֹן יִשְׂרָאֵל֙ אֲשֶׁ֣ר נִשְׁאֲרוּ בָ֔הּ הִנָּ֕ם כְּכָל הֲמ֥וֹן יִשְׂרָאֵ֖ל אֲשֶׁר תָּ֑מּוּ וְנִשְׁלְחָ֖ה וְנִרְאֶֽה

الملوك الثاني 7: 13 2Ki.7.13

فَأَجَابَ وَاحِدٌ مِنْ عَبِيدِهِ وَقَالَ: فَلْيَأْخُذُوا خَمْسَةً مِنَ الْخَيْلِ الْبَاقِيَةِ الَّتِي بَقِيَتْ فِيهَا. هِيَ نَظِيرُ كُلِّ جُمْهُورِ إِسْرَائِيلَ الَّذِينَ بَقَوْا بِهَا، أَوْ هِيَ نَظِيرُ كُلِّ جُمْهُورِ إِسْرَائِيلَ الَّذِينَ فَنَوْا. فَنُرْسِلُ وَنَرَى.

וַיַּעַן֩ אֶחָ֨ד מֵעֲבָדָ֜יו וַיֹּ֗אמֶר וְיִקְחוּ;נָ֞א חֲמִשָּׁ֣ה מִן הַסּוּסִים֮ הַֽנִּשְׁאָרִים֮ אֲשֶׁ֣ר נִשְׁאֲרוּ בָהּ֒ הִנָּ֗ם כְּכָל הֲמ֤וֹן יִשְׂרָאֵל֙ אֲשֶׁ֣ר נִשְׁאֲרוּ בָ֔הּ הִנָּ֕ם כְּכָל הֲמ֥וֹן יִשְׂרָאֵ֖ל אֲשֶׁר תָּ֑מּוּ וְנִשְׁלְחָ֖ה וְנִרְאֶֽה

الملوك الثاني 25: 11 2Ki.25.11

وَبَقِيَّةُ الشَّعْبِ الَّذِينَ بَقُوا فِي الْمَدِينَةِ، وَالْهَارِبُونَ الَّذِينَ هَرَبُوا إِلَى مَلِكِ بَابِلَ، وَبَقِيَّةُ الْجُمْهُورِ سَبَاهُمْ نَبُوزَرَادَانُ رَئِيسُ الشُّرَطِ.

יֶ֨תֶר הָעָ֜ם הַנִּשְׁאָרִ֣ים בָּעִ֗יר הַנֹּֽפְלִים֙ אֲשֶׁ֤ר נָפְלוּ֙ עַל הַמֶּ֣לֶךְ בָּבֶ֔ל יֶ֣תֶר הֶהָמ֑וֹן הֶגְלָ֕ה נְבוּזַרְאֲדָ֖ן רַב טַבָּחִֽים

أخبار الأيام الأول 29: 16 1Ch.29.16

أَيُّهَا الرَّبُّ إِلهُنَا، كُلُّ هذِهِ الثَّرْوَةِ الَّتِي هَيَّأْنَاهَا لِنَبْنِيَ لَكَ بَيْتًا لاسْمِ قُدْسِكَ، إِنَّمَا هِيَ مِنْ يَدِكَ، وَلَكَ الْكُلُّ.

יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ כֹ֣ל הַזֶּה֙ הֶהָמ֤וֹן אֲשֶׁ֣ר הֲכִינֹ֔נוּ לִבְנֽוֹת לְךָ֥ בַ֖יִת לְשֵׁ֣ם קָדְשֶׁ֑ךָ ה֖וּא מִיָּדְךָ֥ וּלְךָ֥ הַכֹּֽל

أخبار الأيام الثاني 11: 23 2Ch.11.23

وَكَانَ فَهِيمًا، وَفَرَّقَ مِنْ كُلِّ بَنِيهِ فِي جَمِيعِ أَرَاضِي يَهُوذَا وَبَنْيَامِينَ فِي كُلِّ الْمُدُنِ الْحَصِينَةِ وَأَعْطَاهُمْ زَادًا بِكَثْرَةٍ. وَطَلَبَ نِسَاءً كَثِيرَةً.

וַיָּבֶן֩ וַיִּפְרֹ֨ץ מִכָּל בָּנָ֜יו לְֽכָל אַרְצ֧וֹת יְהוּדָ֣ה וּבִנְיָמִ֗ן לְכֹל֙ עָרֵ֣י הַמְּצֻר֔וֹת וַיִּתֵּ֥ן;לָהֶ֛ם הַמָּז֖וֹן לָרֹ֑ב וַיִּשְׁאַ֖ל נָשִֽׁים הֲמ֥וֹן

أخبار الأيام الثاني 13: 8 2Ch.13.8

وَالآنَ أَنْتُمْ تَقُولُونَ إِنَّكُمْ تَثْبُتُونَ أَمَامَ مَمْلَكَةِ الرَّبِّ بِيَدِ بَنِي دَاوُدَ، وَأَنْتُمْ جُمْهُورٌ كَثِيرٌ وَمَعَكُمْ عُجُولُ ذَهَبٍ قَدْ عَمِلَهَا يَرُبْعَامُ لَكُمْ آلِهَةً.

וְעַתָּ֣ה אַתֶּ֣ם אֹֽמְרִ֗ים לְהִתְחַזֵּק֙ לִפְנֵי֙ מַמְלֶ֣כֶת יְהוָ֔ה בְּיַ֖ד בְּנֵ֣י דָוִ֑יד וְאַתֶּם֙ הָמ֣וֹן רָ֔ב וְעִמָּכֶם֙ עֶגְלֵ֣י זָהָ֔ב אֲשֶׁ֨ר עָשָׂ֥ה יָרָבְעָ֖ם לָכֶ֛ם לֵאלֹהִֽים

أخبار الأيام الثاني 14: 11 2Ch.14.11

وَدَعَا آسَا الرَّبَّ إِلهَهُ وَقَالَ: أَيُّهَا الرَّبُّ، لَيْسَ فَرْقًا عِنْدَكَ أَنْ تُسَاعِدَ الْكَثِيرِينَ وَمَنْ لَيْسَ لَهُمْ قُوَّةٌ. فَسَاعِدْنَا أَيُّهَا الرَّبُّ إِلهُنَا لأَنَّنَا عَلَيْكَ اتَّكَلْنَا وَبِاسْمِكَ قَدُمْنَا عَلَى هذَا الْجَيْشِ. أَيُّهَا الرَّبُّ أَنْتَ إِلهُنَا. لاَ يَقْوَ عَلَيْكَ إِنْسَانٌ.

וַיִּקְרָ֨א אָסָ֜א יְהוָ֣ה אֱלֹהָיו֮ וַיֹּאמַר֒ יְהוָ֗ה אֵֽין בֵּ֥ין עִמְּךָ֤ לַעְזוֹר֙ רַב֙ לְאֵ֣ין כֹּ֔חַ עָזְרֵ֜נוּ יְהוָ֤ה אֱלֹהֵ֙ינוּ֙ כִּֽי עָלֶ֣יךָ נִשְׁעַ֔נּוּ וּבְשִׁמְךָ֣ בָ֔אנוּ עַל הַזֶּ֑ה הֶהָמ֖וֹן יְהוָ֤ה אַ֔תָּה אֱלֹהֵ֙ינוּ֙ אַל יַעְצֹ֥ר עִמְּךָ֖ אֱנֽוֹשׁ

أخبار الأيام الثاني 20: 2 2Ch.20.2

فَجَاءَ وَأَخْبَرُوا يَهُوشَافَاطَ قَائِلِينَ: قَدْ جَاءَ عَلَيْكَ جُمْهُورٌ كَثِيرٌ مِنْ عَبْرِ الْبَحْرِ مِنْ أَرَامَ، وَهَا هُمْ فِي حَصُّونَ تَامَارَ. هِيَ عَيْنُ جَدْيٍ.

וַיָּבֹ֗אוּ וַיַּגִּ֤ידוּ לִֽיהוֹשָׁפָט֙ לֵאמֹ֔ר בָּ֣א עָלֶ֜יךָ הָמ֥וֹן רָ֛ב מֵעֵ֥בֶר לַיָּ֖ם מֵאֲרָ֑ם וְהִנָּם֙ בְּחַֽצְצ֣וֹן תָּמָ֔ר הִ֖יא עֵ֥ין גֶּֽדִי

أخبار الأيام الثاني 20: 12 2Ch.20.12

يَا إِلهَنَا أَمَا تَقْضِي عَلَيْهِمْ، لأَنَّهُ لَيْسَ فِينَا قُوَّةٌ أَمَامَ هذَا الْجُمْهُورِ الْكَثِيرِ الآتِي عَلَيْنَا، وَنَحْنُ لاَ نَعْلَمُ مَاذَا نَعْمَلُ وَلكِنْ نَحْوَكَ أَعْيُنُنَا.

אֱלֹהֵ֙ינוּ֙ הֲלֹ֣א תִשְׁפָּט בָּ֔ם כִּ֣י אֵ֥ין בָּ֙נוּ֙ כֹּ֔חַ לִ֠פְנֵי הַזֶּ֖ה הֶהָמ֥וֹן הָרָ֛ב הַבָּ֣א עָלֵ֑ינוּ וַאֲנַ֗חְנוּ לֹ֤א נֵדַע֙ מַֽה נַּעֲשֶׂ֔ה כִּ֥י עָלֶ֖יךָ עֵינֵֽינוּ

أخبار الأيام الثاني 20: 15 2Ch.20.15

فَقَالَ: اصْغَوْا يَا جَمِيعَ يَهُوذَا وَسُكَّانَ أُورُشَلِيمَ، وَأَيُّهَا الْمَلِكُ يَهُوشَافَاطُ. هكَذَا قَالَ الرَّبُّ لَكُمْ: لاَ تَخَافُوا وَلاَ تَرْتَاعُوا بِسَبَبِ هذَا الْجُمْهُورِ الْكَثِيرِ، لأَنَّ الْحَرْبَ لَيْسَتْ لَكُمْ بَلْ ِللهِ.

וַיֹּ֗אמֶר הַקְשִׁ֤יבוּ כָל יְהוּדָה֙ וְיֹשְׁבֵ֣י יְרוּשָׁלִַ֔ם וְהַמֶּ֖לֶךְ יְהוֹשָׁפָ֑ט כֹּֽה אָמַ֨ר יְהוָ֜ה לָכֶ֗ם אַ֠תֶּם;אַל תִּֽירְא֤וּ וְאַל תֵּחַ֙תּוּ֙ מִפְּנֵ֨י הַזֶּ֔ה הֶהָמ֤וֹן הָרָב֙ כִּ֣י הַמִּלְחָמָ֖ה לֹ֥א לָכֶ֛ם כִּ֥י לֵאלֹהִֽים

أخبار الأيام الثاني 20: 24 2Ch.20.24

وَلَمَّا جَاءَ يَهُوذَا إِلَى الْمَرْقَبِ فِي الْبَرِّيَّةِ تَطَلَّعُوا نَحْوَ الْجُمْهُورِ وَإِذَا هُمْ جُثَثٌ سَاقِطَةٌ عَلَى الأَرْضِ وَلَمْ يَنْفَلِتْ أَحَدٌ.

בָּ֥א וִֽיהוּדָ֛ה עַל הַמִּצְפֶּ֖ה לַמִּדְבָּ֑ר וַיִּפְנוּ֙ אֶל הֶ֣הָמ֔וֹן וְהִנָּ֧ם פְּגָרִ֛ים נֹפְלִ֥ים אַ֖רְצָה וְאֵ֥ין;פְּלֵיטָֽה

أخبار الأيام الثاني 31: 10 2Ch.31.10

فَكَلَّمَهُ عَزَرْيَا الْكَاهِنُ الرَّأْسُ لِبَيْتِ صَادُوقَ وَقَالَ: مُنْذُ ابْتَدَأَ بِجَلْبِ التَّقْدِمَةِ إِلَى بَيْتِ الرَّبِّ، أَكَلْنَا وَشَبِعْنَا وَفَضَلَ عَنَّا بِكَِثْرَةٍ، لأَنَّ الرَّبَّ بَارَكَ شَعْبَهُ، وَالَّذِي فَضَلَ هُوَ هذِهِ الْكَثْرَةُ.

וַיֹּ֣אמֶר;אֵלָ֗יו עֲזַרְיָ֧הוּ הַכֹּהֵ֛ן הָרֹ֖אשׁ לְבֵ֣ית צָד֑וֹק וַ֠יֹּאמֶר מֵהָחֵ֨ל לָבִ֣יא הַתְּרוּמָ֜ה בֵית יְהוָ֗ה אָכ֨וֹל וְשָׂב֤וֹעַ וְהוֹתֵר֙ עַד;לָר֔וֹב כִּ֤י יְהוָה֙ בֵּרַ֣ךְ עַמּ֔וֹ וְהַנּוֹתָ֖ר הַזֶּֽה הֶהָמ֥וֹן

أخبار الأيام الثاني 32: 7 2Ch.32.7

تَشَدَّدُوا وَتَشَجَّعُوا. لاَ تَخَافُوا وَلاَ تَرْتَاعُوا مِنْ مَلِكِ أَشُّورَ وَمِنْ كُلِّ الْجُمْهُورِ الَّذِي مَعَهُ، لأَنَّ مَعَنَا أَكْثَرَ مِمَّا مَعَهُ.

חִזְק֣וּ וְאִמְצ֔וּ אַל תִּֽירְא֣וּ וְאַל תֵּחַ֗תּוּ מִפְּנֵי֙ מֶ֣לֶךְ אַשּׁ֔וּר וּמִלִּפְנֵ֖י כָּל הֶהָמ֣וֹן אֲשֶׁר עִמּ֑וֹ כִּֽי עִמָּ֥נוּ רַ֖ב מֵעִמּֽוֹ

أيوب 31: 34 Job.31.34

إِذْ رَهِبْتُ جُمْهُورًا غَفِيرًا، وَرَوَّعَتْنِي إِهَانَةُ الْعَشَائِرِ، فَكَفَفْتُ وَلَمْ أَخْرُجْ مِنَ الْبَابِ.

כִּ֤י אֶֽעֱר֨וֹץ הָ֘מ֤וֹן רַבָּ֗ה יְחִתֵּ֑נִי וּבוּז מִשְׁפָּח֥וֹת וָ֝אֶדֹּ֗ם לֹא אֵ֥צֵא פָֽתַח

أيوب 39: 7 Job.39.7

يَضْحَكُ عَلَى جُمْهُورِ الْقَرْيَةِ. لاَ يَسْمَعُ زَجْرَ السَّائِقِ.

יִ֭שְׂחַק לַהֲמ֣וֹן קִרְיָ֑ה לֹ֣א יִשְׁמָֽע תְּשֻׁא֥וֹת נ֝וֹגֵ֗שׂ

المزامير 37: 16 Psa.37.16

اَلْقَلِيلُ الَّذِي لِلصِّدِّيقِ خَيْرٌ مِنْ ثَرْوَةِ أَشْرَارٍ كَثِيرِينَ.

מְ֭עַט לַצַּדִּ֑יק טוֹב מֵ֝הֲמ֗וֹן רְשָׁעִ֥ים רַבִּֽים

المزامير 42: 4 Psa.42.4

هذِهِ أَذْكُرُهَا فَأَسْكُبُ نَفْسِي عَلَيَّ: لأَنِّي كُنْتُ أَمُرُّ مَعَ الْجُمَّاعِ، أَتَدَرَّجُ مَعَهُمْ إِلَى بَيْتِ اللهِ بِصَوْتِ تَرَنُّمٍ وَحَمْدٍ، جُمْهُورٌ مُعَيِّدٌ.

אֵ֤לֶּה אֶזְכְּרָ֨ה וְאֶשְׁפְּכָ֬ה נַפְשִׁ֗י עָלַ֨י כִּ֤י אֶֽעֱבֹ֨ר בַּסָּךְ֮ אֶדַּדֵּ֗ם עַד בֵּ֥ית אֱלֹ֫הִ֥ים בְּקוֹל רִנָּ֥ה וְתוֹדָ֗ה הָמ֥וֹן חוֹגֵֽג

المزامير 65: 7 Psa.65.7

الْمُهْدِّئُ عَجِيجَ الْبِحَارِ، عَجِيجَ أَمْوَاجِهَا، وَضَجِيجَ الأُمَمِ.

מַשְׁבִּ֤יחַ שְׁא֣וֹן יַ֭מִּים שְׁא֥וֹן גַּלֵּיהֶ֗ם וַהֲמ֥וֹן לְאֻמִּֽים

الجامعة 5: 10 Ecc.5.10

مَنْ يُحِبُّ الْفِضَّةَ لاَ يَشْبَعُ مِنَ الْفِضَّةِ، وَمَنْ يُحِبُّ الثَّرْوَةَ لاَ مِنْ دَخْل. هذَا أَيْضًا بَاطِلٌ.

אֹהֵ֥ב כֶּ֙סֶף֙ לֹא יִשְׂבַּ֣ע כֶּ֔סֶף וּמִֽי אֹהֵ֥ב בֶּהָמ֖וֹן לֹ֣א תְבוּאָ֑ה זֶ֖ה גַּם הָֽבֶל

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (83 آية)