בֶּגֶד (H899) - beged | معجم سترونغ العبري

اللاويين 13: 53 Lev.13.53

لكِنْ إِنْ رَأَى الْكَاهِنُ وَإِذَا الضَّرْبَةُ لَمْ تَمْتَدَّ فِي الثَّوْبِ فِي السَّدَى أَوِ اللُّحْمَةِ أَوْ فِي مَتَاعِ الْجِلْدِ،

וְאִם֮ יִרְאֶ֣ה הַכֹּהֵן֒ וְהִנֵּה֙ הַנֶּ֔גַע לֹא פָשָׂ֣ה בַּבֶּ֕גֶד א֥וֹ;בַשְּׁתִ֖י א֣וֹ בָעֵ֑רֶב א֖וֹ בְּכָל כְּלִי עֽוֹר

اللاويين 13: 56 Lev.13.56

لكِنْ إِنْ رَأَى الْكَاهِنُ وَإِذَا الضَّرْبَةُ كَامِدَةُ اللَّوْنِ بَعْدَ غَسْلِهِ، يُمَزِّقُهَا مِنَ الثَّوْبِ أَوِ الْجِلْدِ مِنَ السَّدَى أَوِ اللُّحْمَةِ.

וְאִם֮ רָאָ֣ה הַכֹּהֵן֒ וְהִנֵּה֙ הַנֶּ֔גַע כֵּהָ֣ה אַחֲרֵ֖י הֻכַּבֵּ֣ס;אֹת֑וֹ וְקָרַ֣ע;אֹת֗וֹ מִן הַבֶּ֙גֶד֙ א֣וֹ;מִן הָע֔וֹר א֥וֹ;מִן הַשְּׁתִ֖י א֥וֹ;מִן הָעֵֽרֶב

اللاويين 13: 57 Lev.13.57

ثُمَّ إِنْ ظَهَرَتْ أَيْضًا فِي الثَّوْبِ فِي السَّدَى أَوِ اللُّحْمَةِ أَوْ فِي مَتَاعِ الْجِلْدِ فَهِيَ مُفْرِخَةٌ. بِالنَّارِ تُحْرِقُ مَا فِيهِ الضَّرْبَةُ.

וְאִם תֵּרָאֶ֨ה ע֜וֹד בַּ֠בֶּגֶד אֽוֹ;בַשְּׁתִ֤י אֽוֹ בָעֵ֙רֶב֙ א֣וֹ בְכָל כְּלִי ע֔וֹר הִ֑וא פֹּרַ֖חַת בָּאֵ֣שׁ תִּשְׂרְפֶ֔נּוּ אֲשֶׁר בּ֖וֹ הַנָּֽגַע

اللاويين 13: 58 Lev.13.58

وَأَمَّا الثَّوْبُ، السَّدَى أَوِ اللُّحْمَةُ أَوْ مَتَاعُ الْجِلْدِ الَّذِي تَغْسِلُهُ وَتَزُولُ مِنْهُ الضَّرْبَةُ، فَيُغْسَلُ ثَانِيَةً فَيَطْهُرُ.

וְהַבֶּ֡גֶד אֽוֹ;הַשְּׁתִ֨י אוֹ הָעֵ֜רֶב אֽוֹ כָל;כְּלִ֤י הָעוֹר֙ אֲשֶׁ֣ר תְּכַבֵּ֔ס וְסָ֥ר מֵהֶ֖ם הַנָּ֑גַע וְכֻבַּ֥ס שֵׁנִ֖ית וְטָהֵֽר

اللاويين 13: 59 Lev.13.59

هذِهِ شَرِيعَةُ ضَرْبَةِ الْبَرَصِ فِي الصُّوفِ أَوِ الْكَتَّانِ، فِي السَّدَى أَوِ اللُّحْمَةِ أَوْ فِي كُلِّ مَتَاعٍ مِنْ جِلْدٍ، لِلْحُكْمِ بِطَهَارَتِهِ أَوْ نَجَاسَتِهِ.

זֹ֠את תּוֹרַ֨ת נֶֽגַע צָרַ֜עַת בֶּ֥גֶד;הַצֶּ֣מֶר א֣וֹ הַפִּשְׁתִּ֗ים הַשְּׁתִי֙ א֤וֹ הָעֵ֔רֶב א֣וֹ כָּל כְּלִי ע֑וֹר לְטַהֲר֖וֹ א֥וֹ לְטַמְּאֽוֹ

اللاويين 14: 8 Lev.14.8

فَيَغْسِلُ الْمُتَطَهِّرُ ثِيَابَهُ وَيَحْلِقُ كُلَّ شَعْرِهِ وَيَسْتَحِمُّ بِمَاءٍ فَيَطْهُرُ. ثُمَّ يَدْخُلُ الْمَحَلَّةَ، لكِنْ يُقِيمُ خَارِجَ خَيْمَتِهِ سَبْعَةَ أَيَّامٍ.

וְכִבֶּס֩ הַמִּטַּהֵ֨ר בְּגָדָ֜יו וְגִלַּ֣ח כָּל שְׂעָר֗וֹ וְרָחַ֤ץ בַּמַּ֙יִם֙ וְטָהֵ֔ר וְאַחַ֖ר יָב֣וֹא הַֽמַּחֲנֶ֑ה וְיָשַׁ֛ב מִח֥וּץ לְאָהֳל֖וֹ שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים

اللاويين 14: 9 Lev.14.9

وَفِي الْيَوْمِ السَّابعِ يَحْلِقُ كُلَّ شَعْرِهِ: رَأْسَهُ وَلِحْيَتَهُ وَحَوَاجِبَ عَيْنَيْهِ وَجَمِيعَ شَعْرِهِ يَحْلِقُ. وَيَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَرْحَضُ جَسَدَهُ بِمَاءٍ فَيَطْهُرُ.

וְהָיָה֩ בַיּ֨וֹם הַשְּׁבִיעִ֜י יְגַלַּ֣ח כָּל שְׂעָר֗וֹ רֹאשׁ֤וֹ זְקָנוֹ֙ גַּבֹּ֣ת עֵינָ֔יו כָּל שְׂעָר֖וֹ יְגַלֵּ֑חַ וְכִבֶּ֣ס בְּגָדָ֗יו וְרָחַ֧ץ בְּשָׂר֛וֹ בַּמַּ֖יִם וְטָהֵֽר

اللاويين 14: 47 Lev.14.47

وَمَنْ نَامَ فِي الْبَيْتِ يَغْسِلُ ثِيَابَهُ. وَمَنْ أَكَلَ فِي الْبَيْتِ يَغْسِلُ ثِيَابَهُ.

וְהַשֹּׁכֵ֣ב בַּבַּ֔יִת יְכַבֵּ֖ס בְּגָדָ֑יו וְהָאֹכֵ֣ל בַּבַּ֔יִת יְכַבֵּ֖ס בְּגָדָֽיו

اللاويين 14: 47 Lev.14.47

وَمَنْ نَامَ فِي الْبَيْتِ يَغْسِلُ ثِيَابَهُ. وَمَنْ أَكَلَ فِي الْبَيْتِ يَغْسِلُ ثِيَابَهُ.

וְהַשֹּׁכֵ֣ב בַּבַּ֔יִת יְכַבֵּ֖ס בְּגָדָ֑יו וְהָאֹכֵ֣ל בַּבַּ֔יִת יְכַבֵּ֖ס בְּגָדָֽיו

اللاويين 14: 55 Lev.14.55

وَلِبَرَصِ الثَّوْبِ وَالْبَيْتِ،

וּלְצָרַ֥עַת הַבֶּ֖גֶד וְלַבָּֽיִת

اللاويين 15: 5 Lev.15.5

وَمَنْ مَسَّ فِرَاشَهُ يَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَسْتَحِمُّ بِمَاءٍ، وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְאִ֕ישׁ;אֲשֶׁ֥ר יִגַּ֖ע בְּמִשְׁכָּב֑וֹ יְכַבֵּ֧ס בְּגָדָ֛יו וְרָחַ֥ץ בַּמַּ֖יִם וְטָמֵ֥א עַד הָעָֽרֶב

اللاويين 15: 6 Lev.15.6

وَمَنْ جَلَسَ عَلَى الْمَتَاعِ الَّذِي يَجْلِسُ عَلَيْهِ ذُو السَّيْلِ، يَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَسْتَحِمُّ بِمَاءٍ، وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְהַיֹּשֵׁב֙ עַֽל הַכְּלִ֔י אֲשֶׁר יֵשֵׁ֥ב עָלָ֖יו הַזָּ֑ב יְכַבֵּ֧ס בְּגָדָ֛יו וְרָחַ֥ץ בַּמַּ֖יִם וְטָמֵ֥א עַד הָעָֽרֶב

اللاويين 15: 7 Lev.15.7

وَمَنْ مَسَّ لَحْمَ ذِي السَّيْلِ يَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَسْتَحِمُّ بِمَاءٍ، وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְהַנֹּגֵ֖עַ בִּבְשַׂ֣ר הַזָּ֑ב יְכַבֵּ֧ס בְּגָדָ֛יו וְרָחַ֥ץ בַּמַּ֖יִם וְטָמֵ֥א עַד הָעָֽרֶב

اللاويين 15: 8 Lev.15.8

وَإِنْ بَصَقَ ذُو السَّيْلِ عَلَى طَاهِرٍ، يَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَسْتَحِمُّ بِمَاءٍ، وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְכִֽי יָרֹ֛ק הַזָּ֖ב בַּטָּה֑וֹר וְכִבֶּ֧ס בְּגָדָ֛יו וְרָחַ֥ץ בַּמַּ֖יִם וְטָמֵ֥א עַד הָעָֽרֶב

اللاويين 15: 10 Lev.15.10

وَكُلُّ مَنْ مَسَّ كُلَّ مَا كَانَ تَحْتَهُ يَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ، وَمَنْ حَمَلَهُنَّ يَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَسْتَحِمُّ بِمَاءٍ، وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְכָל הַנֹּגֵ֗עַ בְּכֹל֙ אֲשֶׁ֣ר יִהְיֶ֣ה תַחְתָּ֔יו יִטְמָ֖א עַד הָעָ֑רֶב וְהַנּוֹשֵׂ֣א;אוֹתָ֔ם יְכַבֵּ֧ס בְּגָדָ֛יו וְרָחַ֥ץ בַּמַּ֖יִם וְטָמֵ֥א עַד הָעָֽרֶב

اللاويين 15: 11 Lev.15.11

وَكُلُّ مَنْ مَسَّهُ ذُو السَّيْلِ وَلَمْ يَغْسِلْ يَدَيْهِ بِمَاءٍ، يَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَسْتَحِمُّ بِمَاءٍ وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְכֹ֨ל אֲשֶׁ֤ר יִגַּע;בּוֹ֙ הַזָּ֔ב לֹא שָׁטַ֣ף וְיָדָ֖יו בַּמָּ֑יִם וְכִבֶּ֧ס בְּגָדָ֛יו וְרָחַ֥ץ בַּמַּ֖יִם וְטָמֵ֥א עַד הָעָֽרֶב

اللاويين 15: 13 Lev.15.13

وَإِذَا طَهُرَ ذُو السَّيْلِ مِنْ سَيْلِهِ، يُحْسَبُ لَهُ سَبْعَةُ أَيَّامٍ لِطُهْرِهِ، وَيَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَرْحَضُ جَسَدَهُ بِمَاءٍ حَيٍّ فَيَطْهُرُ.

וְכִֽי יִטְהַ֤ר הַזָּב֙ מִזּוֹב֔וֹ וְסָ֨פַר ל֜וֹ שִׁבְעַ֥ת יָמִ֛ים לְטָהֳרָת֖וֹ וְכִבֶּ֣ס בְּגָדָ֑יו וְרָחַ֧ץ בְּשָׂר֛וֹ בְּמַ֥יִם חַיִּ֖ים וְטָהֵֽר

اللاويين 15: 17 Lev.15.17

وَكُلُّ ثَوْبٍ وَكُلُّ جِلْدٍ يَكُونُ عَلَيْهِ اضْطِجَاعُ زَرْعٍ يُغْسَلُ بِمَاءٍ، وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְכָל בֶּ֣גֶד וְכָל ע֔וֹר יִהְיֶ֥ה עָלָ֖יו שִׁכְבַת זָ֑רַע וְכֻבַּ֥ס בַּמַּ֖יִם וְטָמֵ֥א עַד הָעָֽרֶב

اللاويين 15: 21 Lev.15.21

وَكُلُّ مَنْ مَسَّ فِرَاشَهَا يَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَسْتَحِمُّ بِمَاءٍ، وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְכָל הַנֹּגֵ֖עַ בְּמִשְׁכָּבָ֑הּ יְכַבֵּ֧ס בְּגָדָ֛יו וְרָחַ֥ץ בַּמַּ֖יִם וְטָמֵ֥א עַד הָעָֽרֶב

اللاويين 15: 22 Lev.15.22

وَكُلُّ مَنْ مَسَّ مَتَاعًا تَجْلِسُ عَلَيْهِ، يَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَسْتَحِمُّ بِمَاءٍ، وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְכָל הַנֹּגֵ֔עַ בְּכָל;כְּלִ֖י תֵּשֵׁ֣ב עָלָ֑יו יְכַבֵּ֧ס בְּגָדָ֛יו וְרָחַ֥ץ בַּמַּ֖יִם וְטָמֵ֥א עַד הָעָֽרֶב

اللاويين 15: 27 Lev.15.27

وَكُلُّ مَنْ مَسَّهُنَّ يَكُونُ نَجِسًا، فَيَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَسْتَحِمُّ بِمَاءٍ، وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְכָל הַנּוֹגֵ֥עַ;בָּ֖ם יִטְמָ֑א וְכִבֶּ֧ס בְּגָדָ֛יו וְרָחַ֥ץ בַּמַּ֖יִם וְטָמֵ֥א עַד הָעָֽרֶב

اللاويين 16: 4 Lev.16.4

يَلْبَسُ قَمِيصَ كَتَّانٍ مُقَدَّسًا، وَتَكُونُ سَرَاوِيلُ كَتَّانٍ عَلَى جَسَدِهِ، وَيَتَنَطَّقُ بِمِنْطَقَةِ كَتَّانٍ، وَيَتَعَمَّمُ بِعِمَامَةِ كَتَّانٍ. إِنَّهَا ثِيَابٌ مُقَدَّسَةٌ. فَيَرْحَضُ جَسَدَهُ بِمَاءٍ وَيَلْبَسُهَا.

יִלְבָּ֗שׁ כְּתֹֽנֶת בַּ֨ד קֹ֜דֶשׁ יִהְי֣וּ וּמִֽכְנְסֵי בַד֮ עַל בְּשָׂרוֹ֒ יַחְגֹּ֔ר וּבְאַבְנֵ֥ט בַּד֙ יִצְנֹ֑ף וּבְמִצְנֶ֥פֶת בַּ֖ד הֵ֔ם בִּגְדֵי קֹ֣דֶשׁ וְרָחַ֥ץ בְּשָׂר֖וֹ בַּמַּ֛יִם וּלְבֵשָֽׁם

اللاويين 16: 23 Lev.16.23

ثُمَّ يَدْخُلُ هَارُونُ إِلَى خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ وَيَخْلَعُ ثِيَابَ الْكَتَّانِ الَّتِي لَبِسَهَا عِنْدَ دُخُولِهِ إِلَى الْقُدْسِ وَيَضَعُهَا هُنَاكَ.

וּבָ֤א אַהֲרֹן֙ אֶל אֹ֣הֶל מוֹעֵ֔ד וּפָשַׁט֙ בִּגְדֵ֣י הַבָּ֔ד אֲשֶׁ֥ר לָבַ֖שׁ בְּבֹא֣וֹ אֶל הַקֹּ֑דֶשׁ וְהִנִּיחָ֖ם שָֽׁם

اللاويين 16: 24 Lev.16.24

وَيَرْحَضُ جَسَدَهُ بِمَاءٍ فِي مَكَانٍ مُقَدَّسٍ، ثُمَّ يَلْبَسُ ثِيَابَهُ وَيَخْرُجُ وَيَعْمَلُ مُحْرَقَتَهُ وَمُحْرَقَةَ الشَّعْبِ، وَيُكَفِّرُ عَنْ نَفْسِهِ وَعَنِ الشَّعْبِ.

וְרָחַ֨ץ בְּשָׂר֤וֹ בַמַּ֙יִם֙ בְּמָק֣וֹם קָד֔וֹשׁ וְלָבַ֖שׁ בְּגָדָ֑יו וְיָצָ֗א וְעָשָׂ֤ה עֹֽלָתוֹ֙ עֹלַ֣ת הָעָ֔ם וְכִפֶּ֥ר בַּעֲד֖וֹ וּבְעַ֥ד הָעָֽם

اللاويين 16: 26 Lev.16.26

وَالَّذِي أَطْلَقَ التَّيْسَ إِلَى عَزَازِيلَ يَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَرْحَضُ جَسَدَهُ بِمَاءٍ، وَبَعْدَ ذلِكَ يَدْخُلُ إِلَى الْمَحَلَّةِ.

וְהַֽמְשַׁלֵּ֤חַ הַשָּׂעִיר֙ לַֽעֲזָאזֵ֔ל יְכַבֵּ֣ס בְּגָדָ֔יו וְרָחַ֥ץ בְּשָׂר֖וֹ בַּמָּ֑יִם וְאַחֲרֵי כֵ֖ן יָב֥וֹא אֶל הַֽמַּחֲנֶֽה

اللاويين 16: 28 Lev.16.28

وَالَّذِي يُحْرِقُهُمَا يَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَرْحَضُ جَسَدَهُ بِمَاءٍ، وَبَعْدَ ذلِكَ يَدْخُلُ إِلَى الْمَحَلَّةِ.

וְהַשֹּׂרֵ֣ף;אֹתָ֔ם יְכַבֵּ֣ס בְּגָדָ֔יו וְרָחַ֥ץ בְּשָׂר֖וֹ בַּמָּ֑יִם וְאַחֲרֵי כֵ֖ן יָב֥וֹא אֶל הַֽמַּחֲנֶֽה

اللاويين 16: 32 Lev.16.32

وَيُكَفِّرُ الْكَاهِنُ الَّذِي يَمْسَحُهُ، وَالَّذِي يَمْلأُ يَدَهُ لِلْكَهَانَةِ عِوَضًا عَنْ أَبِيهِ. يَلْبَسُ ثِيَابَ الْكَتَّانِ، الثِّيَابَ الْمُقَدَّسَةَ،

וְכִפֶּ֨ר הַכֹּהֵ֜ן אֲשֶׁר יִמְשַׁ֣ח;אֹת֗וֹ וַאֲשֶׁ֤ר יְמַלֵּא֙ יָד֔וֹ לְכַהֵ֖ן תַּ֣חַת אָבִ֑יו וְלָבַ֛שׁ בִּגְדֵ֥י הַבָּ֖ד בִּגְדֵ֥י הַקֹּֽדֶשׁ

اللاويين 16: 32 Lev.16.32

وَيُكَفِّرُ الْكَاهِنُ الَّذِي يَمْسَحُهُ، وَالَّذِي يَمْلأُ يَدَهُ لِلْكَهَانَةِ عِوَضًا عَنْ أَبِيهِ. يَلْبَسُ ثِيَابَ الْكَتَّانِ، الثِّيَابَ الْمُقَدَّسَةَ،

וְכִפֶּ֨ר הַכֹּהֵ֜ן אֲשֶׁר יִמְשַׁ֣ח;אֹת֗וֹ וַאֲשֶׁ֤ר יְמַלֵּא֙ יָד֔וֹ לְכַהֵ֖ן תַּ֣חַת אָבִ֑יו וְלָבַ֛שׁ בִּגְדֵ֥י הַבָּ֖ד בִּגְדֵ֥י הַקֹּֽדֶשׁ

اللاويين 17: 15 Lev.17.15

وَكُلُّ إِنْسَانٍ يَأْكُلُ مَيْتَةً أَوْ فَرِيسَةً، وَطَنِيًّا كَانَ أَوْ غَرِيبًا، يَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَسْتَحِمُّ بِمَاءٍ، وَيَبْقَى نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ ثُمَّ يَكُونُ طَاهِرًا.

וְכָל נֶ֗פֶשׁ תֹּאכַ֤ל נְבֵלָה֙ וּטְרֵפָ֔ה בָּאֶזְרָ֖ח וּבַגֵּ֑ר וְכִבֶּ֨ס בְּגָדָ֜יו וְרָחַ֥ץ בַּמַּ֛יִם וְטָמֵ֥א עַד הָעֶ֖רֶב וְטָהֵֽר

اللاويين 19: 19 Lev.19.19

فَرَائِضِي تَحْفَظُونَ. لاَ تُنَزِّ بَهَائِمَكَ جِنْسَيْنِ، وَحَقْلَكَ لاَ تَزْرَعْ صِنْفَيْنِ، وَلاَ يَكُنْ عَلَيْكَ ثَوْبٌ مُصَنَّفٌ مِنْ صِنْفَيْنِ.

חֻקֹּתַי֮ תִּשְׁמֹרוּ֒ לֹא תַרְבִּ֣יעַ בְּהֶמְתְּךָ֙ כִּלְאַ֔יִם שָׂדְךָ֖ לֹא תִזְרַ֣ע כִּלְאָ֑יִם לֹ֥א יַעֲלֶ֖ה עָלֶֽיךָ וּבֶ֤גֶד שַֽׁעַטְנֵ֔ז כִּלְאַ֙יִם֙

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (217 آية)