שָׂפָה (H8193) - sâphâh | معجم سترونغ العبري

مِنْ عَرُوعِيرَ الَّتِي عَلَى حَافَةِ وَادِي أَرْنُونَ إِلَى جَبَلِ سِيئُونَ الَّذِي هُوَ حَرْمُونُ

מֵעֲרֹעֵ֞ר אֲשֶׁ֨ר עַל שְׂפַת נַ֧חַל אַרְנֹ֛ן וְעַד הַ֥ר שִׂיאֹ֖ן ה֥וּא חֶרְמֽוֹן

مَا خَرَجَ مِنْ شَفَتَيْكَ احْفَظْ وَاعْمَلْ، كَمَا نَذَرْتَ لِلرَّبِّ إِلهِكَ تَبَرُّعًا، كَمَا تَكَلَّمَ فَمُكَ.

מוֹצָ֥א שְׂפָתֶ֖יךָ תִּשְׁמֹ֣ר וְעָשִׂ֑יתָ כַּאֲשֶׁ֨ר נָדַ֜רְתָּ לַיהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ נְדָבָ֔ה אֲשֶׁ֥ר דִּבַּ֖רְתָּ בְּפִֽיךָ

يشوع 11: 4 Jos.11.4

فَخَرَجُوا هُمْ وَكُلُّ جُيُوشِهِمْ مَعَهُمْ، شَعْبًا غَفِيرًا كَالرَّمْلِ الَّذِي عَلَى شَاطِئِ الْبَحْرِ فِي الْكَثْرَةِ، بِخَيْل وَمَرْكَبَاتٍ كَثِيرَةٍ جِدًّا.

וַיֵּצְא֣וּ הֵ֗ם וְכָל מַֽחֲנֵיהֶם֙ עִמָּ֔ם עַם רָ֕ב כַּח֛וֹל אֲשֶׁ֥ר עַל שְׂפַת הַיָּ֖ם לָרֹ֑ב וְס֥וּס וָרֶ֖כֶב רַב מְאֹֽד

يشوع 12: 2 Jos.12.2

سِيحُونُ مَلِكُ الأَمُورِيِّينَ السَّاكِنُ فِي حَشْبُونَ، الْمُتَسَلِّطُ مِنْ عَرُوعِيرَ الَّتِي عَلَى حَافَةِ وَادِي أَرْنُونَ وَوَسَطِ الْوَادِي وَنِصْفِ جِلْعَادَ إِلَى وَادِي يَبُّوقَ تُخُومِ بَنِي عَمُّونَ

סִיחוֹן֙ מֶ֣לֶךְ הָאֱמֹרִ֔י הַיּוֹשֵׁ֖ב בְּחֶשְׁבּ֑וֹן מֹשֵׁ֡ל מֵעֲרוֹעֵ֡ר אֲשֶׁר֩ עַל שְׂפַת נַ֨חַל אַרְנ֜וֹן וְת֤וֹךְ הַנַּ֙חַל֙ וַחֲצִ֣י הַגִּלְעָ֔ד וְעַד֙ הַנַּ֔חַל יַבֹּ֣ק גְּב֖וּל בְּנֵ֥י עַמּֽוֹן

يشوع 13: 9 Jos.13.9

مِنْ عَرُوعِيرَ الَّتِي عَلَى حَافَةِ وَادِي أَرْنُونَ وَالْمَدِينَةِ الَّتِي فِي وَسَطِ الْوَادِي، وَكُلَّ سَهْلِ مِيَدَبَا إِلَى دِيبُونَ،

מֵעֲרוֹעֵ֡ר אֲשֶׁר֩ עַל שְׂפַת נַ֨חַל אַרְנ֜וֹן וְהָעִ֨יר אֲשֶׁ֧ר בְּתוֹךְ הַנַּ֛חַל וְכָל הַמִּישֹׁ֥ר מֵידְבָ֖א עַד דִּיבֽוֹן

يشوع 13: 16 Jos.13.16

فَكَانَ تُخُمُهُمْ مِنْ عَرُوعِيرَ الَّتِي عَلَى حَافَةِ وَادِي أَرْنُونَ وَالْمَدِينَةِ الَّتِي فِي وَسَطِ الْوَادِي، وَكُلَّ السَّهْلِ عِنْدَ مَيْدَبَا.

וַיְהִ֨י לָהֶ֜ם;הַגְּב֗וּל מֵעֲרוֹעֵ֡ר אֲשֶׁר֩ עַל שְׂפַת נַ֨חַל אַרְנ֜וֹן וְהָעִ֨יר אֲשֶׁ֧ר בְּתוֹךְ הַנַּ֛חַל וְכָל הַמִּישֹׁ֖ר עַל מֵידְבָֽא

القضاة 7: 12 Jdg.7.12

وَكَانَ الْمِدْيَانِيُّونَ وَالْعَمَالِقَةُ وَكُلُّ بَنِي الْمَشْرِقِ حَالِّينَ فِي الْوَادِي كَالْجَرَادِ فِي الْكَثْرَةِ، وَجِمَالُهُمْ لاَ عَدَدَ لَهَا كَالرَّمْلِ الَّذِي عَلَى شَاطِئِ الْبَحْرِ فِي الْكَثْرَةِ.

וּמִדְיָ֨ן וַעֲמָלֵ֤ק וְכָל בְּנֵי קֶ֙דֶם֙ נֹפְלִ֣ים בָּעֵ֔מֶק כָּאַרְבֶּ֖ה לָרֹ֑ב וְלִגְמַלֵּיהֶם֙ אֵ֣ין מִסְפָּ֔ר כַּח֛וֹל שֶׁעַל שְׂפַ֥ת הַיָּ֖ם לָרֹֽב

القضاة 7: 22 Jdg.7.22

وَضَرَبَ الثَّلاَثُ الْمِئِينَ بِالأَبْوَاقِ، وَجَعَلَ الرَّبُّ سَيْفَ كُلِّ وَاحِدٍ بِصَاحِبِهِ وَبِكُلِّ الْجَيْشِ. فَهَرَبَ الْجَيْشُ إِلَى بَيْتِ شِطَّةَ، إِلَى صَرَدَةَ حَتَّى إِلَى حَافَةِ آبَلِ مَحُولَةَ، إِلَى طَبَّاةَ.

וַֽיִּתְקְעוּ֮ שְׁלֹשׁ מֵא֣וֹת הַשּׁוֹפָרוֹת֒ וַיָּ֣שֶׂם יְהוָ֗ה חֶ֥רֶב אִ֛ישׁ בְּרֵעֵ֖הוּ וּבְכָל הַֽמַּחֲנֶ֑ה וַיָּ֨נָס הַֽמַּחֲנֶ֜ה עַד בֵּ֤ית;הַשִּׁטָּה֙ צְֽרֵרָ֔תָה עַ֛ד שְׂפַת אָבֵ֥ל מְחוֹלָ֖ה עַל טַבָּֽת

صموئيل الأول 1: 13 1Sa.1.13

فَإِنَّ حَنَّةَ كَانَتْ تَتَكَلَّمُ فِي قَلْبِهَا، وَشَفَتَاهَا فَقَطْ تَتَحَرَّكَانِ، وَصَوْتُهَا لَمْ يُسْمَعْ، أَنَّ عَالِيَ ظَنَّهَا سَكْرَى.

הִ֚יא וְחַנָּ֗ה מְדַבֶּ֣רֶת עַל לִבָּ֔הּ שְׂפָתֶ֣יהָ רַ֚ק נָּע֔וֹת וְקוֹלָ֖הּ לֹ֣א יִשָּׁמֵ֑עַ עֵלִ֖י וַיַּחְשְׁבֶ֥הָ לְשִׁכֹּרָֽה

صموئيل الأول 13: 5 1Sa.13.5

وَتَجَمَّعَ الْفِلِسْطِينِيُّونَ لِمُحَارَبَةِ إِسْرَائِيلَ، ثَلاَثُونَ أَلْفَ مَرْكَبَةٍ، وَسِتَّةُ آلاَفِ فَارِسٍ، وَشَعْبٌ كَالرَّمْلِ الَّذِي عَلَى شَاطِئِ الْبَحْرِ فِي الْكَثْرَةِ. وَصَعِدُوا وَنَزَلُوا فِي مِخْمَاسَ شَرْقِيَّ بَيْتِ آوِنَ.

נֶאֶסְפ֣וּ וּפְלִשְׁתִּ֞ים לְהִלָּחֵ֣ם יִשְׂרָאֵ֗ל שְׁלֹשִׁ֨ים אֶ֤לֶף רֶ֙כֶב֙ וְשֵׁ֤שֶׁת אֲלָפִים֙ פָּרָשִׁ֔ים וְעָ֕ם כַּח֛וֹל אֲשֶׁ֥ר עַל שְׂפַֽת הַיָּ֖ם לָרֹ֑ב וַֽיַּעֲלוּ֙ וַיַּחֲנ֣וּ בְמִכְמָ֔שׂ קִדְמַ֖ת בֵּ֥ית אָֽוֶן

الملوك الأول 4: 29 1Ki.4.29

وَأَعْطَى اللهُ سُلَيْمَانَ حِكْمَةً وَفَهْمًا كَثِيرًا جِدًّا، وَرَحْبَةَ قَلْبٍ كَالرَّمْلِ الَّذِي عَلَى شَاطِئِ الْبَحْرِ.

וַיִּתֵּן֩ אֱלֹהִ֨ים לִשְׁלֹמֹ֛ה חָכְמָ֧ה וּתְבוּנָ֖ה הַרְבֵּ֣ה מְאֹ֑ד וְרֹ֣חַב לֵ֔ב כַּח֕וֹל אֲשֶׁ֖ר עַל שְׂפַ֥ת הַיָּֽם

الملوك الأول 7: 23 1Ki.7.23

وَعَمِلَ الْبَحْرَ مَسْبُوكًا. عَشَرَ أَذْرُعٍ مِنْ شَفَتِهِ إِلَى شَفَتِهِ، وَكَانَ مُدَوَّرًا مُسْتَدِيرًا. ارْتِفَاعُهُ خَمْسُ أَذْرُعٍ، وَخَيْطٌ ثَلاَثُونَ ذِرَاعًا يُحِيطُ بِهِ بِدَائِرِهِ.

וַיַּ֥עַשׂ הַיָּ֖ם מוּצָ֑ק עֶ֣שֶׂר בָּ֠אַמָּה מִשְּׂפָת֨וֹ עַד שְׂפָת֜וֹ עָגֹ֣ל סָבִ֗יב קוֹמָת֔וֹ וְחָמֵ֤שׁ בָּֽאַמָּה֙ וְקָו֙ שְׁלֹשִׁ֣ים בָּֽאַמָּ֔ה יָסֹ֥ב אֹת֖וֹ סָבִֽיב

الملوك الأول 7: 23 1Ki.7.23

وَعَمِلَ الْبَحْرَ مَسْبُوكًا. عَشَرَ أَذْرُعٍ مِنْ شَفَتِهِ إِلَى شَفَتِهِ، وَكَانَ مُدَوَّرًا مُسْتَدِيرًا. ارْتِفَاعُهُ خَمْسُ أَذْرُعٍ، وَخَيْطٌ ثَلاَثُونَ ذِرَاعًا يُحِيطُ بِهِ بِدَائِرِهِ.

וַיַּ֥עַשׂ הַיָּ֖ם מוּצָ֑ק עֶ֣שֶׂר בָּ֠אַמָּה מִשְּׂפָת֨וֹ עַד שְׂפָת֜וֹ עָגֹ֣ל סָבִ֗יב קוֹמָת֔וֹ וְחָמֵ֤שׁ בָּֽאַמָּה֙ וְקָו֙ שְׁלֹשִׁ֣ים בָּֽאַמָּ֔ה יָסֹ֥ב אֹת֖וֹ סָבִֽיב

الملوك الأول 7: 24 1Ki.7.24

وَتَحْتَ شَفَتِهِ قِثَّاءٌ مُسْتَدِيرًا تُحِيطُ بِهِ. عَشَرٌ لِلذِّرَاعِ. مُحِيطَةٌ بِالْبَحْرِ بِمُسْتَدِيرِهِ صَفَّيْنِ. الْقِثَّاءُ قَدْ سُبِكَتْ بِسَبْكِهِ.

מִתַּ֨חַת לִשְׂפָת֤וֹ וּפְקָעִים֩ סָבִיב֙ סֹבְבִ֣ים אֹת֔וֹ עֶ֚שֶׂר בָּֽאַמָּ֔ה מַקִּפִ֥ים הַיָּ֖ם סָבִ֑יב שְׁנֵ֤י;טוּרִים֙ הַפְּקָעִ֔ים יְצֻקִ֖ים בִּיצֻקָתֽוֹ

الملوك الأول 7: 26 1Ki.7.26

وَغِلَظُهُ شِبْرٌ، وَشَفَتُهُ كَعَمَلِ شَفَةِ كَأْسٍ بِزَهْرِ سُوسَنٍّ. يَسَعُ أَلْفَيْ بَثٍّ.

וְעָבְי֣וֹ טֶ֔פַח וּשְׂפָת֛וֹ כְּמַעֲשֵׂ֥ה שְׂפַת כּ֖וֹס פֶּ֣רַח שׁוֹשָׁ֑ן יָכִֽיל אַלְפַּ֥יִם בַּ֖ת

الملوك الأول 7: 26 1Ki.7.26

وَغِلَظُهُ شِبْرٌ، وَشَفَتُهُ كَعَمَلِ شَفَةِ كَأْسٍ بِزَهْرِ سُوسَنٍّ. يَسَعُ أَلْفَيْ بَثٍّ.

וְעָבְי֣וֹ טֶ֔פַח וּשְׂפָת֛וֹ כְּמַעֲשֵׂ֥ה שְׂפַת כּ֖וֹס פֶּ֣רַח שׁוֹשָׁ֑ן יָכִֽיל אַלְפַּ֥יִם בַּ֖ת

الملوك الأول 9: 26 1Ki.9.26

وَعَمِلَ الْمَلِكُ سُلَيْمَانُ سُفُنًا فِي عِصْيُونَ جَابَرَ الَّتِي بِجَانِبِ أَيْلَةَ عَلَى شَاطِئِ بَحْرِ سُوفٍ فِي أَرْضِ أَدُومَ.

עָשָׂה֩ הַמֶּ֨לֶךְ שְׁלֹמֹ֜ה וָאֳנִ֡י בְּעֶצְיֽוֹן גֶּ֨בֶר אֲשֶׁ֧ר אֶת אֵל֛וֹת עַל שְׂפַ֥ת יַם ס֖וּף בְּאֶ֥רֶץ אֱדֽוֹם

الملوك الثاني 2: 13 2Ki.2.13

وَرَفَعَ رِدَاءَ إِيلِيَّا الَّذِي سَقَطَ عَنْهُ، وَرَجَعَ وَوَقَفَ عَلَى شَاطِئِ الأُرْدُنِّ.

וַיָּ֙רֶם֙ אַדֶּ֣רֶת אֵלִיָּ֔הוּ אֲשֶׁ֥ר נָפְלָ֖ה מֵעָלָ֑יו וַיָּ֥שָׁב וַֽיַּעֲמֹ֖ד עַל שְׂפַ֥ת הַיַּרְדֵּֽן

الملوك الثاني 18: 20 2Ki.18.20

قُلْتَ إِنَّمَا كَلاَمُ الشَّفَتَيْنِ هُوَ مَشُورَةٌ وَبَأْسٌ لِلْحَرْبِ. وَالآنَ عَلَى مَنِ اتَّكَلْتَ حَتَّى عَصَيْتَ عَلَيَّ.

אָמַ֙רְתָּ֙ אַךְ דְּבַר שְׂפָתַ֔יִם עֵצָ֥ה וּגְבוּרָ֖ה לַמִּלְחָמָ֑ה עַתָּה֙ עַל מִ֣י בָטַ֔חְתָּ כִּ֥י מָרַ֖דְתָּ בִּֽי

الملوك الثاني 19: 28 2Ki.19.28

لأَنَّ هَيَجَانَكَ عَلَيَّ وَعَجْرَفَتَكَ قَدْ صَعِدَا إِلَى أُذُنَيَّ، أَضَعُ خِزَامَتِي فِي أَنْفِكَ وَلِجَامِي فِي شَفَتَيْكَ، وَأَرُدُّكَ فِي الطَّرِيقِ الَّذِي جِئْتَ فِيهِ.

יַ֚עַן הִתְרַגֶּזְךָ֣ אֵלַ֔י וְשַׁאֲנַנְךָ֖ עָלָ֣ה בְאָזְנָ֑י וְשַׂמְתִּ֨י חַחִ֜י בְּאַפֶּ֗ךָ וּמִתְגִּי֙ בִּשְׂפָתֶ֔יךָ וַהֲשִׁ֣בֹתִ֔יךָ בַּדֶּ֖רֶךְ אֲשֶׁר בָּ֥אתָ בָּֽהּ

أخبار الأيام الثاني 4: 2 2Ch.4.2

وَعَمِلَ الْبَحْرَ مَسْبُوكًا عَشَرَ أَذْرُعٍ مِنْ شَفَتِهِ إِلَى شَفَتِهِ، وَكَانَ مُدَوَّرًا مُسْتَدِيرًا وَارْتِفَاعُهُ خَمْسُ أَذْرُعٍ، وَخَيْطٌ ثَلاَثُونَ ذِرَاعًا يُحِيطُ بِدَائِرِهِ.

וַיַּ֥עַשׂ הַיָּ֖ם מוּצָ֑ק עֶ֣שֶׂר בָּֽ֠אַמָּה מִשְּׂפָת֨וֹ אֶל שְׂפָת֜וֹ עָג֣וֹל סָבִ֗יב קֽוֹמָת֔וֹ וְחָמֵ֤שׁ בָּֽאַמָּה֙ וְקָו֙ שְׁלֹשִׁ֣ים בָּֽאַמָּ֔ה יָסֹ֥ב סָבִֽיב

أخبار الأيام الثاني 4: 2 2Ch.4.2

وَعَمِلَ الْبَحْرَ مَسْبُوكًا عَشَرَ أَذْرُعٍ مِنْ شَفَتِهِ إِلَى شَفَتِهِ، وَكَانَ مُدَوَّرًا مُسْتَدِيرًا وَارْتِفَاعُهُ خَمْسُ أَذْرُعٍ، وَخَيْطٌ ثَلاَثُونَ ذِرَاعًا يُحِيطُ بِدَائِرِهِ.

וַיַּ֥עַשׂ הַיָּ֖ם מוּצָ֑ק עֶ֣שֶׂר בָּֽ֠אַמָּה מִשְּׂפָת֨וֹ אֶל שְׂפָת֜וֹ עָג֣וֹל סָבִ֗יב קֽוֹמָת֔וֹ וְחָמֵ֤שׁ בָּֽאַמָּה֙ וְקָו֙ שְׁלֹשִׁ֣ים בָּֽאַמָּ֔ה יָסֹ֥ב סָבִֽיב

أخبار الأيام الثاني 4: 5 2Ch.4.5

وَغِلَظُهُ شِبْرٌ، وَشَفَتُهُ كَعَمَلِ شَفَةِ كَأْسٍ بِزَهْرِ سَوْسَنٍّ. يَأْخُذُ وَيَسَعُ ثَلاَثَةَ آلاَفِ بَثٍّ.

וְעָבְי֣וֹ טֶ֔פַח וּשְׂפָתוֹ֙ כְּמַעֲשֵׂ֣ה שְׂפַת כּ֔וֹס פֶּ֖רַח שֽׁוֹשַׁנָּ֑ה מַחֲזִ֣יק יָכִֽיל שְׁלֹ֥שֶׁת אֲלָפִ֖ים בַּתִּ֔ים

أخبار الأيام الثاني 4: 5 2Ch.4.5

وَغِلَظُهُ شِبْرٌ، وَشَفَتُهُ كَعَمَلِ شَفَةِ كَأْسٍ بِزَهْرِ سَوْسَنٍّ. يَأْخُذُ وَيَسَعُ ثَلاَثَةَ آلاَفِ بَثٍّ.

וְעָבְי֣וֹ טֶ֔פַח וּשְׂפָתוֹ֙ כְּמַעֲשֵׂ֣ה שְׂפַת כּ֔וֹס פֶּ֖רַח שֽׁוֹשַׁנָּ֑ה מַחֲזִ֣יק יָכִֽיל שְׁלֹ֥שֶׁת אֲלָפִ֖ים בַּתִּ֔ים

أخبار الأيام الثاني 8: 17 2Ch.8.17

حِينَئِذٍ ذَهَبَ سُلَيْمَانُ إِلَى عِصْيُونَ جَابِرَ، وَإِلَى أَيْلَةَ عَلَى شَاطِئِ الْبَحْرِ فِي أَرْضِ أَدُومَ.

אָז֩ הָלַ֨ךְ שְׁלֹמֹ֜ה לְעֶצְיֽוֹן גֶּ֧בֶר וְאֶל אֵיל֛וֹת עַל שְׂפַ֥ת הַיָּ֖ם בְּאֶ֥רֶץ אֱדֽוֹם

أيوب 2: 10 Job.2.10

فَقَالَ لَهَا: تَتَكَلَّمِينَ كَلاَمًا كَإِحْدَى الْجَاهِلاَتِ. أَالْخَيْرَ نَقْبَلُ مِنْ عِنْدِ اللهِ، وَالشَّرَّ لاَ نَقْبَلُ.. فِي كُلِّ هذَا لَمْ يُخْطِئْ أَيُّوبُ بِشَفَتَيْهِ.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלֶ֗יהָ כְּדַבֵּ֞ר תְּדַבֵּ֔רִי אַחַ֤ת הַנְּבָלוֹת֙ גַּ֣ם;אֶת;הַטּ֗וֹב נְקַבֵּל֙ מֵאֵ֣ת הָאֱלֹהִ֔ים הָרָ֖ע לֹ֣א נְקַבֵּ֑ל בְּכָל זֹ֛את לֹא חָטָ֥א אִיּ֖וֹב בִּשְׂפָתָֽיו

أيوب 8: 21 Job.8.21

عِنْدَمَا يَمْلأُ فَاكَ ضِحْكًا، وَشَفَتَيْكَ هُتَافًا،

עַד יְמַלֵּ֣ה פִּ֑יךָ שְׂח֣וֹק וּשְׂפָתֶ֥יךָ תְרוּעָֽה

أيوب 11: 2 Job.11.2

أَكَثْرَةُ الْكَلاَمِ لاَ يُجَاوَبُ، أَمْ رَجُلٌ مِهْذَارٌ يَتَبَرَّرُ.

הֲרֹ֣ב דְּ֭בָרִים לֹ֣א יֵעָנֶ֑ה וְאִם אִ֖ישׁ שְׂפָתַ֣יִם יִצְדָּֽק

أيوب 11: 5 Job.11.5

وَلكِنْ يَا لَيْتَ اللهَ يَتَكَلَّمُ وَيَفْتَحُ شَفَتَيْهِ مَعَكَ،

וְֽאוּלָ֗ם מִֽי;יִתֵּ֣ן אֱל֣וֹהַּ דַּבֵּ֑ר וְיִפְתַּ֖ח שְׂפָתָ֣יו עִמָּֽךְ

أيوب 12: 20 Job.12.20

يَقْطَعُ كَلاَمَ الأُمَنَاءِ، وَيَنْزِعُ ذَوْقَ الشُّيُوخِ.

מֵסִ֣יר שָׂ֭פָה לְנֶאֱמָנִ֑ים יִקָּֽח וְטַ֖עַם זְקֵנִ֣ים

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (174 آية)