שֵׁן (H8127) - shên | معجم سترونغ العبري

التكوين 49: 12 Gen.49.12

مُسْوَدُّ الْعَيْنَيْنِ مِنَ الْخَمْرِ، وَمُبْيَضُّ الأَسْنَانِ مِنَ اللَّبَنِ.

חַכְלִילִ֥י עֵינַ֖יִם מִיָּ֑יִן וּלְבֶן שִׁנַּ֖יִם מֵחָלָֽב

الخروج 21: 24 Exo.21.24

وَعَيْنًا بِعَيْنٍ، وَسِنًّا بِسِنٍّ، وَيَدًا بِيَدٍ، وَرِجْلاً بِرِجْل،

עַ֚יִן תַּ֣חַת;עַ֔יִן שֵׁ֖ן תַּ֣חַת;שֵׁ֑ן יָ֚ד תַּ֣חַת;יָ֔ד רֶ֖גֶל תַּ֥חַת;רָֽגֶל

الخروج 21: 27 Exo.21.27

وَإِنْ أَسْقَطَ سِنَّ عَبْدِهِ أَوْ سِنَّ أَمَتِهِ يُطْلِقُهُ حُرًّا عِوَضًا عَنْ سِنِّهِ.

וְאִם יַפִּ֑יל שֵׁ֥ן עַבְדּ֛וֹ אֽוֹ שֵׁ֥ן אֲמָת֖וֹ יְשַׁלְּחֶ֖נּוּ לַֽחָפְשִׁ֥י תַּ֥חַת שִׁנּֽוֹ

الخروج 21: 27 Exo.21.27

وَإِنْ أَسْقَطَ سِنَّ عَبْدِهِ أَوْ سِنَّ أَمَتِهِ يُطْلِقُهُ حُرًّا عِوَضًا عَنْ سِنِّهِ.

וְאִם יַפִּ֑יל שֵׁ֥ן עַבְדּ֛וֹ אֽוֹ שֵׁ֥ן אֲמָת֖וֹ יְשַׁלְּחֶ֖נּוּ לַֽחָפְשִׁ֥י תַּ֥חַת שִׁנּֽוֹ

الخروج 21: 27 Exo.21.27

وَإِنْ أَسْقَطَ سِنَّ عَبْدِهِ أَوْ سِنَّ أَمَتِهِ يُطْلِقُهُ حُرًّا عِوَضًا عَنْ سِنِّهِ.

וְאִם יַפִּ֑יל שֵׁ֥ן עַבְדּ֛וֹ אֽוֹ שֵׁ֥ן אֲמָת֖וֹ יְשַׁלְּחֶ֖נּוּ לַֽחָפְשִׁ֥י תַּ֥חַת שִׁנּֽוֹ

اللاويين 24: 20 Lev.24.20

كَسْرٌ بِكَسْرٍ، وَعَيْنٌ بِعَيْنٍ، وَسِنٌّ بِسِنٍّ. كَمَا أَحْدَثَ عَيْبًا فِي الإِنْسَانِ كَذلِكَ يُحْدَثُ فِيهِ.

שֶׁ֚בֶר תַּ֣חַת;שֶׁ֔בֶר עַ֚יִן תַּ֣חַת;עַ֔יִן שֵׁ֖ן תַּ֣חַת;שֵׁ֑ן כַּאֲשֶׁ֨ר יִתֵּ֥ן מוּם֙ בָּֽאָדָ֔ם כֵּ֖ן יִנָּ֥תֶן בּֽוֹ

العدد 11: 33 Num.11.33

وَإِذْ كَانَ اللَّحْمُ بَعْدُ بَيْنَ أَسْنَانِهِمْ قَبْلَ أَنْ يَنْقَطِعَ، حَمِيَ غَضَبُ الرَّبِّ عَلَى الشَّعْبِ، وَضَرَبَ الرَّبُّ الشَّعْبَ ضَرْبَةً عَظِيمَةً جِدًّا.

הַבָּשָׂ֗ר עוֹדֶ֙נּוּ֙ בֵּ֣ין שִׁנֵּיהֶ֔ם טֶ֖רֶם יִכָּרֵ֑ת חָרָ֣ה וְאַ֤ף יְהוָה֙ בָעָ֔ם וַיַּ֤ךְ יְהוָה֙ בָּעָ֔ם מַכָּ֖ה רַבָּ֥ה מְאֹֽד

التثنية 19: 21 Deu.19.21

لاَ تُشْفِقْ عَيْنُكَ. نَفْسٌ بِنَفْسٍ. عَيْنٌ بِعَيْنٍ. سِنٌّ بِسِنٍّ. يَدٌ بِيَدٍ. رِجْلٌ بِرِجْلٍ.

וְלֹ֥א תָח֖וֹס עֵינֶ֑ךָ נֶ֣פֶשׁ בְּנֶ֗פֶשׁ עַ֤יִן בְּעַ֙יִן֙ שֵׁ֣ן בְּשֵׁ֔ן יָ֥ד בְּיָ֖ד רֶ֥גֶל בְּרָֽגֶל

التثنية 19: 21 Deu.19.21

لاَ تُشْفِقْ عَيْنُكَ. نَفْسٌ بِنَفْسٍ. عَيْنٌ بِعَيْنٍ. سِنٌّ بِسِنٍّ. يَدٌ بِيَدٍ. رِجْلٌ بِرِجْلٍ.

וְלֹ֥א תָח֖וֹס עֵינֶ֑ךָ נֶ֣פֶשׁ בְּנֶ֗פֶשׁ עַ֤יִן בְּעַ֙יִן֙ שֵׁ֣ן בְּשֵׁ֔ן יָ֥ד בְּיָ֖ד רֶ֥גֶל בְּרָֽגֶל

التثنية 32: 24 Deu.32.24

إِذْ هُمْ خَاوُونَ مِنْ جُوعٍ، وَمَنْهُوكُونَ مِنْ حُمَّى وَدَاءٍ سَامٍّ، أُرْسِلُ فِيهِمْ أَنْيَابَ الْوُحُوشِ مَعَ حُمَةِ زَوَاحِفِ الأَرْضِ.

מְזֵ֥י רָעָ֛ב וּלְחֻ֥מֵי רֶ֖שֶׁף מְרִירִ֑י;וְקֶ֣טֶב אֲשַׁלַּח בָּ֔ם וְשֶׁן בְּהֵמוֹת֙ עִם חֲמַ֖ת זֹחֲלֵ֥י עָפָֽר

صموئيل الأول 2: 13 1Sa.2.13

وَلاَ حَقَّ الْكَهَنَةِ مِنَ الشَّعْبِ. كُلَّمَا ذَبَحَ رَجُلٌ ذَبِيحَةً يَجِيءُ غُلاَمُ الْكَاهِنِ عِنْدَ طَبْخِ اللَّحْمِ، وَمِنْشَالٌ ذُو ثَلاَثَةِ أَسْنَانٍ بِيَدِهِ،

וּמִשְׁפַּ֥ט הַכֹּהֲנִ֖ים אֶת הָעָ֑ם כָּל זֹבֵ֣חַ אִ֞ישׁ זֶ֗בַח וּבָ֨א נַ֤עַר הַכֹּהֵן֙ כְּבַשֵּׁ֣ל הַבָּשָׂ֔ר וְהַמַּזְלֵ֛ג שְׁלֹ֥שׁ הַשִּׁנַּ֖יִם בְּיָדֽוֹ

صموئيل الأول 14: 4 1Sa.14.4

وَبَيْنَ الْمَعَابِرِ الَّتِي الْتَمَسَ يُونَاثَانُ أَنْ يَعْبُرَهَا إِلَى حَفَظَةِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ سِنُّ صَخْرَةٍ مِنْ هذِهِ الْجِهَةِ وَسِنُّ صَخْرَةٍ مِنْ تِلْكَ الْجِهَةِ، وَاسْمُ الْوَاحِدَةِ بُوصَيْصُ وَاسْمُ الأُخْرَى سَنَهُ.

וּבֵ֣ין הַֽמַּעְבְּר֗וֹת אֲשֶׁ֨ר בִּקֵּ֤שׁ יֽוֹנָתָן֙ לַֽעֲבֹר֙ עַל מַצַּ֣ב פְּלִשְׁתִּ֔ים שֵׁן הַסֶּ֤לַע מֵהָעֵ֙בֶר֙;מִזֶּ֔ה וְשֵׁן הַסֶּ֥לַע מֵהָעֵ֖בֶר;מִזֶּ֑ה וְשֵׁ֤ם הָֽאֶחָד֙ בּוֹצֵ֔ץ וְשֵׁ֥ם הָאֶחָ֖ד סֶֽנֶּה

صموئيل الأول 14: 4 1Sa.14.4

وَبَيْنَ الْمَعَابِرِ الَّتِي الْتَمَسَ يُونَاثَانُ أَنْ يَعْبُرَهَا إِلَى حَفَظَةِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ سِنُّ صَخْرَةٍ مِنْ هذِهِ الْجِهَةِ وَسِنُّ صَخْرَةٍ مِنْ تِلْكَ الْجِهَةِ، وَاسْمُ الْوَاحِدَةِ بُوصَيْصُ وَاسْمُ الأُخْرَى سَنَهُ.

וּבֵ֣ין הַֽמַּעְבְּר֗וֹת אֲשֶׁ֨ר בִּקֵּ֤שׁ יֽוֹנָתָן֙ לַֽעֲבֹר֙ עַל מַצַּ֣ב פְּלִשְׁתִּ֔ים שֵׁן הַסֶּ֤לַע מֵהָעֵ֙בֶר֙;מִזֶּ֔ה וְשֵׁן הַסֶּ֥לַע מֵהָעֵ֖בֶר;מִזֶּ֑ה וְשֵׁ֤ם הָֽאֶחָד֙ בּוֹצֵ֔ץ וְשֵׁ֥ם הָאֶחָ֖ד סֶֽנֶּה

صموئيل الأول 14: 5 1Sa.14.5

وَالسِّنُّ الْوَاحِدُ عَمُودٌ إِلَى الشِّمَالِ مُقَابِلَ مِخْمَاسَ، وَالآخَرُ إِلَى الْجَنُوبِ مُقَابِلَ جِبْعَ.

הַשֵּׁ֧ן הָאֶחָ֛ד מָצ֥וּק מִצָּפ֖וֹן מ֣וּל מִכְמָ֑שׂ וְהָאֶחָ֥ד מִנֶּ֖גֶב מ֥וּל גָּֽבַע

الملوك الأول 10: 18 1Ki.10.18

وَعَمِلَ الْمَلِكُ كُرْسِيًّا عَظِيمًا مِنْ عَاجٍ وَغَشَّاهُ بِذَهَبٍ إِبْرِيزٍ.

וַיַּ֧עַשׂ הַמֶּ֛לֶךְ כִּסֵּא גָּד֑וֹל שֵׁ֖ן וַיְצַפֵּ֖הוּ זָהָ֥ב מוּפָֽז

الملوك الأول 22: 39 1Ki.22.39

وَبَقِيَّةُ أُمُورِ أَخْآبَ وَكُلُّ مَا فَعَلَ، وَبَيْتُ الْعَاجِ الَّذِي بَنَاهُ، وَكُلُّ الْمُدُنِ الَّتِي بَنَاهَا، أَمَا هِيَ مَكْتُوبَةٌ فِي سِفْرِ أَخْبَارِ الأَيَّامِ لِمُلُوكِ إِسْرَائِيلَ.

וְיֶתֶר֩ דִּבְרֵ֨י אַחְאָ֜ב וְכָל אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֗ה וּבֵ֤ית הַשֵּׁן֙ אֲשֶׁ֣ר בָּנָ֔ה וְכָל הֶעָרִ֖ים אֲשֶׁ֣ר בָּנָ֑ה הֲלֽוֹא הֵ֣ם כְּתוּבִ֗ים עַל סֵ֛פֶר דִּבְרֵ֥י הַיָּמִ֖ים לְמַלְכֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

أخبار الأيام الثاني 9: 17 2Ch.9.17

وَعَمِلَ الْمَلِكُ كُرْسِيًّا عَظِيمًا مِنْ عَاجٍ وَغَشَّاهُ بِذَهَبٍ خَالِصٍ.

וַיַּ֧עַשׂ הַמֶּ֛לֶךְ כִּסֵּא גָּד֑וֹל שֵׁ֖ן וַיְצַפֵּ֖הוּ זָהָ֥ב טָהֽוֹר

أيوب 4: 10 Job.4.10

زَمْجَرَةُ الأَسَدِ وَصَوْتُ الزَّئِيرِ وَأَنْيَابُ الأَشْبَالِ تَكَسَّرَتْ.

שַׁאֲגַ֣ת אַ֭רְיֵה וְק֣וֹל שָׁ֑חַל וְשִׁנֵּ֖י כְפִירִ֣ים נִתָּֽעוּ

أيوب 13: 14 Job.13.14

لِمَاذَا آخُذُ لَحْمِي بِأَسْنَانِي، وَأَضَعُ نَفْسِي فِي كَفِّي.

עַל;מָ֤ה אֶשָּׂ֣א בְשָׂרִ֣י בְשִׁנָּ֑י אָשִׂ֥ים וְ֝נַפְשִׁ֗י בְּכַפִּֽי

أيوب 16: 9 Job.16.9

غَضَبُهُ افْتَرَسَنِي وَاضْطَهَدَنِي. حَرَقَ عَلَيَّ أَسْنَانَهُ. عَدُوِّي يُحَدِّدُ عَيْنَيْهِ عَلَيَّ.

אַפּ֤וֹ טָרַ֨ף וַֽיִּשְׂטְמֵ֗נִי חָרַ֣ק עָלַ֣י בְּשִׁנָּ֑יו צָרִ֓י יִלְט֖וֹשׁ עֵינָ֣יו לִֽי

أيوب 19: 20 Job.19.20

عَظْمِي قَدْ لَصِقَ بِجِلْدِي وَلَحْمِي، وَنَجَوْتُ بِجِلْدِ أَسْنَانِي.

עַצְמִ֑י דָּבְקָ֣ה בְּעוֹרִ֣י וּ֭בִבְשָׂרִי וָ֝אֶתְמַלְּטָ֗ה בְּע֣וֹר שִׁנָּֽי

أيوب 29: 17 Job.29.17

هَشَّمْتُ أَضْرَاسَ الظَّالِمِ، وَمِنْ بَيْنِ أَسْنَانِهِ خَطَفْتُ الْفَرِيسَةَ.

וָֽ֭אֲשַׁבְּרָה מְתַלְּע֣וֹת עַוָּ֑ל וּ֝מִשִּׁנָּ֗יו אַשְׁלִ֥יךְ טָֽרֶף

أيوب 39: 28 Job.39.28

يَسْكُنُ الصَّخْرَ وَيَبِيتُ عَلَى سِنِّ الصَّخْرِ وَالْمَعْقَلِ.

יִ֭שְׁכֹּן סֶ֣לַע וְיִתְלֹנָ֑ן עַֽל שֶׁן סֶ֝֗לַע וּמְצוּדָֽה

أيوب 41: 14 Job.41.14

مَنْ يَفْتَحُ مِصْرَاعَيْ فَمِهِ. دَائِرَةُ أَسْنَانِهِ مُرْعِبَةٌ.

מִ֣י פִתֵּ֑חַ דַּלְתֵ֣י פָ֭נָיו סְבִיב֖וֹת שִׁנָּ֣יו אֵימָֽה

المزامير 3: 7 Psa.3.7

قُمْ يَا رَبُّ. خَلِّصْنِي يَا إِلهِي. لأَنَّكَ ضَرَبْتَ كُلَّ أَعْدَائِي عَلَى الْفَكِّ. هَشَّمْتَ أَسْنَانَ الأَشْرَارِ.

ק֘וּמָ֤ה יְהוָ֨ה הוֹשִׁ֘יעֵ֤נִי אֱלֹהַ֗י כִּֽי הִכִּ֣יתָ כָּל אֹיְבַ֣י לֶ֑חִי שִׁבַּֽרְתָּ שִׁנֵּ֖י רְשָׁעִ֣ים

المزامير 35: 16 Psa.35.16

بَيْنَ الْفُجَّارِ الْمُجَّانِ لأَجْلِ كَعْكَةٍ حَرَّقُوا عَلَيَّ أَسْنَانَهُمْ.

בְּ֭חַנְפֵי לַעֲגֵ֣י מָע֑וֹג חָרֹ֖ק עָלַ֣י שִׁנֵּֽימוֹ

المزامير 37: 12 Psa.37.12

الشِّرِّيرُ يَتَفَكَّرُ ضِدَّ الصِّدِّيقِ وَيُحَرِّقُ عَلَيْهِ أَسْنَانَهُ.

רָ֭שָׁע זֹמֵ֣ם לַצַּדִּ֑יק וְחֹרֵ֖ק עָלָ֣יו שִׁנָּֽיו

المزامير 45: 8 Psa.45.8

كُلُّ ثِيَابِكَ مُرٌّ وَعُودٌ وَسَلِيخَةٌ. مِنْ قُصُورِ الْعَاجِ سَرَّتْكَ الأَوْتَارُ.

כָּל בִּגְדֹתֶ֑יךָ מֹר וַאֲהָל֣וֹת קְ֭צִיעוֹת מִֽן הֵ֥יכְלֵי שֵׁ֝֗ן שִׂמְּחֽוּךָ מִנִּ֥י

المزامير 57: 4 Psa.57.4

نَفْسِي بَيْنَ الأَشْبَالِ. أَضْطَجعُ بَيْنَ الْمُتَّقِدِينَ بَنِي آدَمَ. أَسْنَانُهُمْ أَسِنَّةٌ وَسِهَامٌ، وَلِسَانُهُمْ سَيْفٌ مَاضٍ.

נַפְשִׁ֤י בְּת֥וֹךְ לְבָאִם֮ אֶשְׁכְּבָ֪ה לֹ֫הֲטִ֥ים בְּֽנֵי אָדָ֗ם שִׁ֭נֵּיהֶם חֲנִ֣ית וְחִצִּ֑ים וּ֝לְשׁוֹנָ֗ם חֶ֣רֶב חַדָּֽה

المزامير 58: 6 Psa.58.6

اَللَّهُمَّ، كَسِّرْ أَسْنَانَهُمْ فِي أَفْوَاهِهِمِ. اهْشِمْ أَضْرَاسَ الأَشْبَالِ يَا رَبُّ.

אֱֽלֹהִ֗ים הֲרָס שִׁנֵּ֥ימוֹ בְּפִ֑ימוֹ נְתֹ֣ץ מַלְתְּע֥וֹת כְּ֝פִירִ֗ים יְהוָֽה

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (53 آية)