אַבְנֵר (H74) - ʼAbnêr | معجم سترونغ العبري

وَلَمْ يَقْدِرْ بَعْدُ أَنْ يُجَاوِبَ أَبْنَيْرَ بِكَلِمَةٍ لأَجْلِ خَوْفِهِ مِنْهُ.

וְלֹֽא יָכֹ֣ל ע֔וֹד לְהָשִׁ֥יב אַבְנֵ֖ר דָּבָ֑ר מִיִּרְאָת֖וֹ אֹתֽוֹ

فَأَرْسَلَ أَبْنَيْرُ رُسُلاً إِلَى دَاوُدَ قَائِلاً: لِمَنْ هِيَ الأَرْضُ. يَقُولُونَ: اقْطَعْ عَهْدَكَ مَعِي، وَهُوَذَا يَدِي مَعَكَ لِرَدِّ جَمِيعِ إِسْرَائِيلَ إِلَيْكَ.

וַיִּשְׁלַח֩ אַבְנֵ֨ר מַלְאָכִ֧ים אֶל דָּוִ֛ד לֵאמֹ֖ר לְמִי אָ֑רֶץ לֵאמֹ֗ר כָּרְתָ֤ה בְרִֽיתְךָ֙ אִתִּ֔י וְהִנֵּה֙ יָדִ֣י עִמָּ֔ךְ לְהָסֵ֥ב כָּל יִשְׂרָאֵֽל אֵלֶ֖יךָ

صموئيل الثاني 3: 16 2Sa.3.16

وَكَانَ رَجُلُهَا يَسِيرُ مَعَهَا وَيَبْكِي وَرَاءَهَا إِلَى بَحُورِيمَ. فَقَالَ لَهُ أَبْنَيْرُ: اذْهَبِ. ارْجعْ. فَرَجَعَ.

אִישָׁ֗הּ וַיֵּ֨לֶךְ אִתָּ֜הּ וּבָכֹ֛ה הָל֧וֹךְ;אַחֲרֶ֖יהָ עַד בַּֽחֻרִ֑ים וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֥יו אַבְנֵ֛ר לֵ֥ךְ;לֵ֥ךְ שׁ֖וּב וַיָּשֹֽׁב

صموئيل الثاني 3: 17 2Sa.3.17

وَكَانَ كَلاَمُ أَبْنَيْرَ إِلَى شُيُوخِ إِسْرَائِيلَ قَائِلاً: قَدْ كُنْتُمْ مُنْذُ أَمْسٍ وَمَا قَبْلَهُ تَطْلُبُونَ دَاوُدَ لِيَكُونَ مَلِكًا عَلَيْكُمْ.

הָיָ֔ה וּדְבַר אַבְנֵ֣ר עִם זִקְנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר גַּם תְּמוֹל֙ גַּם שִׁלְשֹׁ֔ם מְבַקְשִׁ֧ים דָּוִ֛ד הֱיִיתֶ֞ם לְמֶ֖לֶךְ עֲלֵיכֶֽם

صموئيل الثاني 3: 19 2Sa.3.19

وَتَكَلَّمَ أَبْنَيْرُ أَيْضًا فِي مَسَامِعِ بَنْيَامِينَ، وَذَهَبَ أَبْنَيْرُ لِيَتَكَلَّمَ فِي سَماعِ دَاوُدَ أَيْضًا فِي حَبْرُونَ، بِكُلِّ مَا حَسُنَ فِي أَعْيُنِ إِسْرَائِيلَ وَفِي أَعْيُنِ جَمِيعِ بَيْتِ بَنْيَامِينَ.

וַיְדַבֵּ֥ר אַבְנֵ֖ר גַּם בְּאָזְנֵ֣י בִנְיָמִ֑ין וַיֵּ֣לֶךְ אַבְנֵ֗ר לְדַבֵּ֞ר בְּאָזְנֵ֤י דָוִד֙ גַּם בְּחֶבְר֔וֹן כָּל אֲשֶׁר טוֹב֙ בְּעֵינֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וּבְעֵינֵ֖י כָּל בֵּ֥ית בִּנְיָמִֽן

صموئيل الثاني 3: 19 2Sa.3.19

وَتَكَلَّمَ أَبْنَيْرُ أَيْضًا فِي مَسَامِعِ بَنْيَامِينَ، وَذَهَبَ أَبْنَيْرُ لِيَتَكَلَّمَ فِي سَماعِ دَاوُدَ أَيْضًا فِي حَبْرُونَ، بِكُلِّ مَا حَسُنَ فِي أَعْيُنِ إِسْرَائِيلَ وَفِي أَعْيُنِ جَمِيعِ بَيْتِ بَنْيَامِينَ.

וַיְדַבֵּ֥ר אַבְנֵ֖ר גַּם בְּאָזְנֵ֣י בִנְיָמִ֑ין וַיֵּ֣לֶךְ אַבְנֵ֗ר לְדַבֵּ֞ר בְּאָזְנֵ֤י דָוִד֙ גַּם בְּחֶבְר֔וֹן כָּל אֲשֶׁר טוֹב֙ בְּעֵינֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וּבְעֵינֵ֖י כָּל בֵּ֥ית בִּנְיָמִֽן

صموئيل الثاني 3: 20 2Sa.3.20

فَجَاءَ أَبْنَيْرُ إِلَى دَاوُدَ إِلَى حَبْرُونَ وَمَعَهُ عِشْرُونَ رَجُلاً. فَصَنَعَ دَاوُدُ لأَبْنَيْرَ وَلِلرِّجَالِ الَّذِينَ مَعَهُ وَلِيمَةً.

וַיָּבֹ֨א אַבְנֵ֤ר אֶל דָּוִד֙ חֶבְר֔וֹן וְאִתּ֖וֹ עֶשְׂרִ֣ים אֲנָשִׁ֑ים וַיַּ֨עַשׂ דָּוִ֧ד לְאַבְנֵ֛ר וְלַאֲנָשִׁ֥ים אֲשֶׁר אִתּ֖וֹ מִשְׁתֶּֽה

صموئيل الثاني 3: 20 2Sa.3.20

فَجَاءَ أَبْنَيْرُ إِلَى دَاوُدَ إِلَى حَبْرُونَ وَمَعَهُ عِشْرُونَ رَجُلاً. فَصَنَعَ دَاوُدُ لأَبْنَيْرَ وَلِلرِّجَالِ الَّذِينَ مَعَهُ وَلِيمَةً.

וַיָּבֹ֨א אַבְנֵ֤ר אֶל דָּוִד֙ חֶבְר֔וֹן וְאִתּ֖וֹ עֶשְׂרִ֣ים אֲנָשִׁ֑ים וַיַּ֨עַשׂ דָּוִ֧ד לְאַבְנֵ֛ר וְלַאֲנָשִׁ֥ים אֲשֶׁר אִתּ֖וֹ מִשְׁתֶּֽה

صموئيل الثاني 3: 21 2Sa.3.21

وَقَالَ أَبْنَيْرُ لِدَاوُدَ: أَقُومُ وَأَذْهَبُ وَأَجْمَعُ إِلَى سَيِّدِي الْمَلِكِ جَمِيعَ إِسْرَائِيلَ، فَيَقْطَعُونَ مَعَكَ عَهْدًا، وَتَمْلِكُ حَسَبَ كُلِّ مَا تَشْتَهِي نَفْسُكَ. فَأَرْسَلَ دَاوُدُ أَبْنَيْرَ فَذَهَبَ بِسَلاَمٍ.

וַיֹּ֣אמֶר אַבְנֵ֣ר אֶל;דָּוִ֡ד אָק֣וּמָה וְֽאֵלֵ֡כָה וְאֶקְבְּצָה֩ אֶל אֲדֹנִ֨י הַמֶּ֜לֶךְ כָּל יִשְׂרָאֵ֗ל וְיִכְרְת֤וּ אִתְּךָ֙ בְּרִ֔ית וּמָ֣לַכְתָּ֔ בְּכֹ֥ל אֲשֶׁר תְּאַוֶּ֖ה נַפְשֶׁ֑ךָ וַיְּשַׁלַּ֥ח דָּוִ֛ד אַבְנֵ֖ר וַיֵּ֥לֶךְ בְּשָׁלֽוֹם

صموئيل الثاني 3: 21 2Sa.3.21

وَقَالَ أَبْنَيْرُ لِدَاوُدَ: أَقُومُ وَأَذْهَبُ وَأَجْمَعُ إِلَى سَيِّدِي الْمَلِكِ جَمِيعَ إِسْرَائِيلَ، فَيَقْطَعُونَ مَعَكَ عَهْدًا، وَتَمْلِكُ حَسَبَ كُلِّ مَا تَشْتَهِي نَفْسُكَ. فَأَرْسَلَ دَاوُدُ أَبْنَيْرَ فَذَهَبَ بِسَلاَمٍ.

וַיֹּ֣אמֶר אַבְנֵ֣ר אֶל;דָּוִ֡ד אָק֣וּמָה וְֽאֵלֵ֡כָה וְאֶקְבְּצָה֩ אֶל אֲדֹנִ֨י הַמֶּ֜לֶךְ כָּל יִשְׂרָאֵ֗ל וְיִכְרְת֤וּ אִתְּךָ֙ בְּרִ֔ית וּמָ֣לַכְתָּ֔ בְּכֹ֥ל אֲשֶׁר תְּאַוֶּ֖ה נַפְשֶׁ֑ךָ וַיְּשַׁלַּ֥ח דָּוִ֛ד אַבְנֵ֖ר וַיֵּ֥לֶךְ בְּשָׁלֽוֹם

صموئيل الثاني 3: 22 2Sa.3.22

وَإِذَا بِعَبِيدِ دَاوُدَ وَيُوآبُ قَدْ جَاءُوا مِنَ الْغَزْوِ وَأَتَوْا بِغَنِيمَةٍ كَثِيرَةٍ مَعَهُمْ، وَلَمْ يَكُنْ أَبْنَيْرُ مَعَ دَاوُدَ فِي حَبْرُونَ، لأَنَّهُ كَانَ قَدْ أَرْسَلَهُ فَذَهَبَ بِسَلاَمٍ.

וְהִנֵּה֩ עַבְדֵ֨י דָוִ֤ד וְיוֹאָב֙ בָּ֣א מֵֽהַגְּד֔וּד הֵבִ֑יאוּ וְשָׁלָ֥ל רָ֖ב עִמָּ֣ם אֵינֶ֤נּוּ וְאַבְנֵ֗ר עִם דָּוִד֙ בְּחֶבְר֔וֹן כִּ֥י שִׁלְּח֖וֹ וַיֵּ֥לֶךְ בְּשָׁלֽוֹם

صموئيل الثاني 3: 23 2Sa.3.23

وَجَاءَ يُوآبُ وَكُلُّ الْجَيْشِ الَّذِي مَعَهُ. فَأَخْبَرُوا يُوآبَ قَائِلِينَ: قَدْ جَاءَ أَبْنَيْرُ بْنُ نَيْرٍ إِلَى الْمَلِكِ فَأَرْسَلَهُ، فَذَهَبَ بِسَلاَمٍ.

בָּ֑אוּ וְיוֹאָ֛ב וְכָל הַצָּבָ֥א אֲשֶׁר אִתּ֖וֹ וַיַּגִּ֤דוּ לְיוֹאָב֙ לֵאמֹ֔ר בָּֽא אַבְנֵ֤ר בֶּן נֵר֙ אֶל הַמֶּ֔לֶךְ וַֽיְשַׁלְּחֵ֖הוּ וַיֵּ֥לֶךְ בְּשָׁלֽוֹם

صموئيل الثاني 3: 24 2Sa.3.24

فَدَخَلَ يُوآبُ إِلَى الْمَلِكِ وَقَالَ: مَاذَا فَعَلْتَ. هُوَذَا قَدْ جَاءَ أَبْنَيْرُ إِلَيْكَ. لِمَاذَا أَرْسَلْتَهُ فَذَهَبَ.

וַיָּבֹ֤א יוֹאָב֙ אֶל הַמֶּ֔לֶךְ וַיֹּ֖אמֶר לָמָּה;זֶּ֥ה עָשִׂ֑יתָה הִנֵּה בָ֤א אַבְנֵר֙ אֵלֶ֔יךָ מֶ֣ה שִׁלַּחְתּ֖וֹ וַיֵּ֥לֶךְ;הָלֽוֹךְ

صموئيل الثاني 3: 25 2Sa.3.25

أَنْتَ تَعْلَمُ أَبْنَيْرَ بْنَ نَيْرٍ أَنَّهُ إِنَّمَا جَاءَ لِيُمَلِّقَكَ، وَلِيَعْلَمَ خُرُوجَكَ وَدُخُولَكَ وَلِيَعْلَمَ كُلَّ مَا تَصْنَعُ.

יָדַ֙עְתָּ֙ אַבְנֵ֣ר בֶּן נֵ֔ר כִּ֥י בָּ֑א לְפַתֹּתְךָ֖ וְלָדַ֜עַת מוֹצָֽאֲךָ֙ מ֣וֹבָאֶ֔ךָ וְלָדַ֕עַת כָּל אֲשֶׁ֥ר אַתָּ֖ה;עֹשֶֽׂה

صموئيل الثاني 3: 26 2Sa.3.26

ثُمَّ خَرَجَ يُوآبُ مِنْ عِنْدِ دَاوُدَ وَأَرْسَلَ رُسُلاً وَرَاءَ أَبْنَيْرَ، فَرَدُّوهُ مِنْ بِئْرِ السِّيرَةِ وَدَاوُدُ لاَ يَعْلَمُ.

וַיֵּצֵ֤א יוֹאָב֙ מֵעִ֣ם דָּוִ֔ד וַיִּשְׁלַ֤ח מַלְאָכִים֙ אַחֲרֵ֣י אַבְנֵ֔ר וַיָּשִׁ֥בוּ;אֹת֖וֹ מִבּ֣וֹר הַסִּרָ֑ה וְדָוִ֖ד לֹ֥א יָדָֽע

صموئيل الثاني 3: 27 2Sa.3.27

وَلَمَّا رَجَعَ أَبْنَيْرُ إِلَى حَبْرُونَ، مَالَ بِهِ يُوآبُ إِلَى وَسَطِ الْبَابِ لِيُكَلِّمَهُ سِرًّا، وَضَرَبَهُ هُنَاكَ فِي بَطْنِهِ فَمَاتَ بِدَمِ عَسَائِيلَ أَخِيهِ.

וַיָּ֤שָׁב אַבְנֵר֙ חֶבְר֔וֹן וַיַּטֵּ֤הוּ יוֹאָב֙ אֶל תּ֣וֹךְ הַשַּׁ֔עַר לְדַבֵּ֥ר;אִתּ֖וֹ בַּשֶּׁ֑לִי וַיַּכֵּ֤הוּ שָׁם֙ הַחֹ֔מֶשׁ וַיָּ֕מָת בְּדַ֖ם עֲשָׂה;אֵ֥ל אָחִֽיו

صموئيل الثاني 3: 28 2Sa.3.28

فَسَمِعَ دَاوُدُ بَعْدَ ذلِكَ فَقَالَ: إِنِّي بَرِيءٌ أَنَا وَمَمْلَكَتِي لَدَى الرَّبِّ إِلَى الأَبَدِ مِنْ دَمِ أَبْنَيْرَ بْنِ نَيْرٍ.

וַיִּשְׁמַ֤ע דָּוִד֙ מֵאַ֣חֲרֵי כֵ֔ן וַיֹּ֗אמֶר נָקִ֨י אָנֹכִ֧י וּמַמְלַכְתִּ֛י מֵעִ֥ם יְהוָ֖ה עַד עוֹלָ֑ם מִדְּמֵ֖י אַבְנֵ֥ר בֶּן נֵֽר

صموئيل الثاني 3: 30 2Sa.3.30

فَقَتَلَ يُوآبُ وَأَبِيشَايُ أَخُوهُ أَبْنَيْرَ، لأَنَّهُ قَتَلَ عَسَائِيلَ أَخَاهُمَا فِي جِبْعُونَ فِي الْحَرْبِ.

הָרְג֖וּ וְיוֹאָב֙ וַאֲבִישַׁ֣י אָחִ֔יו לְאַבְנֵ֑ר עַל֩ הֵמִ֜ית עֲשָׂהאֵ֧ל אֲחִיהֶ֛ם בְּגִבְע֖וֹן בַּמִּלְחָמָֽה

صموئيل الثاني 3: 31 2Sa.3.31

فَقَالَ دَاوُدُ لِيُوآبَ وَلِجَمِيعِ الشَّعْبِ الَّذِي مَعَهُ: مَزِّقُوا ثِيَابَكُمْ وَتَنَطَّقُوا بِالْمُسُوحِ وَالْطِمُوا أَمَامَ أَبْنَيْرَ. وَكَانَ دَاوُدُ الْمَلِكُ يَمْشِي وَرَاءَ النَّعْشِ.

וַיֹּאמֶר֩ דָּוִ֨ד אֶל;יוֹאָ֜ב וְאֶל;כָּל הָעָ֣ם אֲשֶׁר אִתּ֗וֹ קִרְע֤וּ בִגְדֵיכֶם֙ וְחִגְר֣וּ שַׂקִּ֔ים וְסִפְד֖וּ לִפְנֵ֣י אַבְנֵ֑ר דָּוִ֔ד וְהַמֶּ֣לֶךְ הֹלֵ֖ךְ אַחֲרֵ֥י הַמִּטָּֽה

صموئيل الثاني 3: 32 2Sa.3.32

وَدَفَنُوا أَبْنَيْرَ فِي حَبْرُونَ. وَرَفَعَ الْمَلِكُ صَوْتَهُ وَبَكَى عَلَى قَبْرِ أَبْنَيْرَ، وَبَكَى جَمِيعُ الشَّعْبِ.

וַיִּקְבְּר֥וּ אַבְנֵ֖ר בְּחֶבְר֑וֹן וַיִשָּׂ֧א הַמֶּ֣לֶךְ קוֹל֗וֹ וַיֵּבְךְּ֙ אֶל קֶ֣בֶר אַבְנֵ֔ר וַיִּבְכּ֖וּ כָּל הָעָֽם

صموئيل الثاني 3: 32 2Sa.3.32

وَدَفَنُوا أَبْنَيْرَ فِي حَبْرُونَ. وَرَفَعَ الْمَلِكُ صَوْتَهُ وَبَكَى عَلَى قَبْرِ أَبْنَيْرَ، وَبَكَى جَمِيعُ الشَّعْبِ.

וַיִּקְבְּר֥וּ אַבְנֵ֖ר בְּחֶבְר֑וֹן וַיִשָּׂ֧א הַמֶּ֣לֶךְ קוֹל֗וֹ וַיֵּבְךְּ֙ אֶל קֶ֣בֶר אַבְנֵ֔ר וַיִּבְכּ֖וּ כָּל הָעָֽם

صموئيل الثاني 3: 33 2Sa.3.33

وَرَثَا الْمَلِكُ أَبْنَيْرَ وَقَالَ: هَلْ كَمَوْتِ أَحْمَقَ يَمُوتُ أَبْنَيْرُ.

וַיְקֹנֵ֥ן הַמֶּ֛לֶךְ אֶל;אַבְנֵ֖ר וַיֹּאמַ֑ר הַכְּמ֥וֹת נָבָ֖ל יָמ֥וּת אַבְנֵֽר

صموئيل الثاني 3: 37 2Sa.3.37

وَعَلِمَ كُلُّ الشَّعْبِ وَجَمِيعُ إِسْرَائِيلَ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ مِنَ الْمَلِكِ قَتْلُ أَبْنَيْرَ بْنِ نَيْرٍ.

וַיֵּדְע֧וּ כָל הָעָ֛ם וְכָל יִשְׂרָאֵ֖ל בַּיּ֣וֹם;הַה֑וּא כִּ֣י לֹ֤א הָיְתָה֙ מֵֽהַמֶּ֔לֶךְ לְהָמִ֖ית אַבְנֵ֥ר בֶּן נֵֽר

صموئيل الثاني 4: 1 2Sa.4.1

وَلَمَّا سَمِعَ ابْنُ شَاوُلَ أَنَّ أَبْنَيْرَ قَدْ مَاتَ فِي حَبْرُونَ، ارْتَخَتْ يَدَاهُ، وَارْتَاعَ جَمِيعُ إِسْرَائِيلَ.

וַיִּשְׁמַ֣ע בֶּן שָׁא֗וּל כִּ֣י אַבְנֵר֙ מֵ֤ת בְּחֶבְר֔וֹן וַיִּרְפּ֖וּ יָדָ֑יו נִבְהָֽלוּ וְכָל יִשְׂרָאֵ֖ל

صموئيل الثاني 4: 12 2Sa.4.12

وَأَمَرَ دَاوُدُ الْغِلْمَانَ فَقَتَلُوهُمَا، وَقَطَعُوا أَيْدِيَهُمَا وَأَرْجُلَهُمَا، وَعَلَّقُوهُمَا عَلَى الْبِرْكَةِ فِي حَبْرُونَ. وَأَمَّا رَأْسُ إِيشْبُوشَثَ فَأَخَذُوهُ وَدَفَنُوهُ فِي قَبْرِ أَبْنَيْرَ فِي حَبْرُونَ.

וַיְצַו֩ דָּוִ֨ד הַנְּעָרִ֜ים וַיַּהַרְג֗וּם וַֽיְקַצְּצ֤וּ יְדֵיהֶם֙ רַגְלֵיהֶ֔ם וַיִּתְל֥וּ עַל הַבְּרֵכָ֖ה בְּחֶבְר֑וֹן וְאֵ֨ת רֹ֤אשׁ אִֽישׁ;בֹּ֙שֶׁת֙ לָקָ֔חוּ וַיִּקְבְּר֥וּ בְקֶֽבֶר אַבְנֵ֖ר בְּחֶבְרֽוֹן

الملوك الأول 2: 5 1Ki.2.5

وَأَنْتَ أَيْضًا تَعْلَمُ مَا فَعَلَ بِي يُوآبُ ابْنُ صَرُويَةَ، مَا فَعَلَ لِرَئِيسَيْ جُيُوشِ إِسْرَائِيلَ: ابْنَيْرَ بْنِ نَيْرَ وَعَمَاسَا بْنِ يَثْرٍ، إِذْ قَتَلَهُمَا وَسَفَكَ دَمَ الْحَرْبِ فِي الصُّلْحِ، وَجَعَلَ دَمَ الْحَرْبِ فِي مِنْطَقَتِهِ الَّتِي عَلَى حَقَوَيْهِ وَفِي نَعْلَيْهِ اللَّتَيْنِ بِرِجْلَيْهِ.

אַתָּ֣ה וְגַ֣ם יָדַ֡עְתָּ אֲשֶׁר עָ֨שָׂה לִ֜י יוֹאָ֣ב בֶּן צְרוּיָ֗ה אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֣ה לִשְׁנֵֽי;שָׂרֵ֣י צִבְא֣וֹת יִ֠שְׂרָאֵל לְאַבְנֵ֨ר בֶּן נֵ֜ר וְלַעֲמָשָׂ֤א בֶן יֶ֙תֶר֙ וַיַּ֣הַרְגֵ֔ם וַיָּ֥שֶׂם דְּמֵֽי מִלְחָמָ֖ה בְּשָׁלֹ֑ם וַיִּתֵּ֞ן דְּמֵ֣י מִלְחָמָ֗ה בַּחֲגֹֽרָתוֹ֙ אֲשֶׁ֣ר בְּמָתְנָ֔יו וּֽבְנַעֲל֖וֹ אֲשֶׁ֥ר בְּרַגְלָֽיו

الملوك الأول 2: 32 1Ki.2.32

فَيَرُدُّ الرَّبُّ دَمَهُ عَلَى رَأْسِهِ، لأَنَّهُ بَطَشَ بِرَجُلَيْنِ بَرِيئَيْنِ وَخَيْرٍ مِنْهُ وَقَتَلَهُمَا بِالسَّيْفِ، وَأَبِي دَاوُدُ لاَ يَعْلَمُ، وَهُمَا أَبْنَيْرُ بْنُ نَيْرٍ رَئِيسُ جَيْشِ إِسْرَائِيلَ، وَعَمَاسَا بْنُ يَثَرٍ رَئِيسُ جَيْشِ يَهُوذَا.

וְהֵשִׁיב֩ יְהוָ֨ה דָּמ֜וֹ עַל רֹאשׁ֗וֹ אֲשֶׁ֣ר פָּגַ֣ע בִּשְׁנֵֽי;אֲ֠נָשִׁים צַדִּקִ֨ים וְטֹבִ֤ים מִמֶּ֙נּוּ֙ וַיַּהַרְגֵ֣ם בַּחֶ֔רֶב וְאָבִ֥י דָוִ֖ד לֹ֣א יָדָ֑ע אֶת אַבְנֵ֤ר בֶּן נֵר֙ שַׂר צְבָ֣א יִשְׂרָאֵ֔ל עֲמָשָׂ֥א בֶן יֶ֖תֶר שַׂר צְבָ֥א יְהוּדָֽה

أخبار الأيام الأول 26: 28 1Ch.26.28

وَكُلُّ مَا قَدَّسَهُ صَمُوئِيلُ الرَّائِي وَشَاوُلُ بْنُ قَيْسَ وَأَبْنَيْرُ بْنُ نَيْرَ وَيُوآبُ ابْنُ صَرُويَةَ، كُلُّ مُقَدَّسٍ كَانَ تَحْتَ يَدِ شَلُومِيثَ وَإِخْوَتِهِ.

וְכֹ֨ל הַֽהִקְדִּ֜ישׁ שְׁמוּאֵ֤ל הָרֹאֶה֙ וְשָׁא֣וּל בֶּן קִ֔ישׁ וְאַבְנֵ֣ר בֶּן נֵ֔ר וְיוֹאָ֖ב בֶּן צְרוּיָ֑ה כֹּ֚ל הַמַּקְדִּ֔ישׁ עַ֥ל יַד שְׁלֹמִ֖ית וְאֶחָֽיו

أخبار الأيام الأول 27: 21 1Ch.27.21

لِنِصْفِ مَنَسَّى فِي جِلْعَادَ: يَدُّو بْنُ زَكَرِيَّا. لِبَنْيَامِينَ: يَعْسِيئِيلُ بْنُ أَبْنَيْرَ.

לַחֲצִ֤י הַֽמְנַשֶּׁה֙ גִּלְעָ֔דָה יִדּ֖וֹ בֶּן זְכַרְיָ֑הוּ לְבִנְיָמִ֔ן יַעֲשִׂיאֵ֖ל בֶּן אַבְנֵֽר

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (59 آية)