רְאוּבֵן (H7205) - Rᵉʼûwbên | معجم سترونغ العبري

العدد 32: 6 Num.32.6

فَقَالَ مُوسَى لِبَنِي جَادٍ وَبَنِي رَأُوبَيْنَ: هَلْ يَنْطَلِقُ إِخْوَتُكُمْ إِلَى الْحَرْبِ، وَأَنْتُمْ تَقْعُدُونَ ههُنَا.

וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֔ה לִבְנֵי גָ֖ד וְלִבְנֵ֣י רְאוּבֵ֑ן יָבֹ֙אוּ֙ הַאַֽחֵיכֶ֗ם לַמִּלְחָמָ֔ה וְאַתֶּ֖ם תֵּ֥שְׁבוּ פֹֽה

العدد 32: 25 Num.32.25

فَكَلَّمَ بَنُو جَادَ وَبَنُو رَأُوبَيْنَ مُوسَى قَائِلِينَ: عَبِيدُكَ يَفْعَلُونَ كَمَا أَمَرَ سَيِّدِي.

וַיֹּ֤אמֶר בְּנֵי גָד֙ וּבְנֵ֣י רְאוּבֵ֔ן מֹשֶׁ֖ה לֵאמֹ֑ר עֲבָדֶ֣יךָ יַעֲשׂ֔וּ כַּאֲשֶׁ֥ר מְצַוֶּֽה אֲדֹנִ֖י

العدد 32: 29 Num.32.29

وَقَالَ لَهُمْ مُوسَى: إِنْ عَبَرَ الأُرْدُنَّ مَعَكُمْ بَنُو جَادَ وَبَنُو رَأُوبَيْنَ، كُلُّ مُتَجَرِّدٍ لِلْحَرْبِ أَمَامَ الرَّبِّ، فَمَتَى أُخْضِعَتِ الأَرْضُ أَمَامَكُمْ، تُعْطُونَهُمْ أَرْضَ جِلْعَادَ مُلْكًا.

וַיֹּ֨אמֶר אֲלֵהֶ֗ם מֹשֶׁ֜ה אִם יַעַבְר֣וּ הַיַּרְדֵּ֞ן אִ֠תְּכֶם בְנֵי גָ֣ד וּבְנֵי רְאוּבֵ֣ן כָּל חָל֤וּץ לַמִּלְחָמָה֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה וְנִכְבְּשָׁ֥ה הָאָ֖רֶץ לִפְנֵיכֶ֑ם וּנְתַתֶּ֥ם;לָהֶ֛ם אֶ֥רֶץ הַגִּלְעָ֖ד לַאֲחֻזָּֽה

العدد 32: 31 Num.32.31

فَأَجَابَ بَنُو جَادٍ وَبَنُو رَأُوبَيْنَ قَائِلِينَ: الَّذِي تَكَلَّمَ بِهِ الرَّبُّ عَنْ عَبِيدِكَ كَذلِكَ نَفْعَلُ.

וַיַּֽעֲנ֧וּ בְנֵי גָ֛ד וּבְנֵ֥י רְאוּבֵ֖ן לֵאמֹ֑ר אֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֧ר יְהוָ֛ה אֶל עֲבָדֶ֖יךָ כֵּ֥ן נַעֲשֶֽׂה

العدد 32: 33 Num.32.33

فَأَعْطَى مُوسَى لَهُمْ، لِبَنِي جَادٍ وَبَنِي رَأُوبَيْنَ وَنِصْفِ سِبْطِ مَنَسَّى بْنِ يُوسُفَ، مَمْلَكَةَ سِيحُونَ مَلِكِ الأَمُورِيِّينَ وَمَمْلَكَةَ عُوجٍ مَلِكِ بَاشَانَ، الأَرْضَ مَعَ مُدُنِهَا بِتُخُومِ مُدُنِ الأَرْضِ حَوَالَيْهَا.

וַיִּתֵּ֣ן מֹשֶׁ֡ה לָהֶ֣ם לִבְנֵי גָד֩ וְלִבְנֵ֨י רְאוּבֵ֜ן וְלַחֲצִ֣י שֵׁ֣בֶט מְנַשֶּׁ֣ה בֶן יוֹסֵ֗ף מַמְלֶ֙כֶת֙ סִיחֹן֙ מֶ֣לֶךְ הָֽאֱמֹרִ֔י מַמְלֶ֔כֶת ע֖וֹג מֶ֣לֶךְ הַבָּשָׁ֑ן הָאָ֗רֶץ לְעָרֶ֙יהָ֙ בִּגְבֻלֹ֔ת עָרֵ֥י הָאָ֖רֶץ סָבִֽיב

العدد 32: 37 Num.32.37

وَبَنَى بَنُو رَأُوبَيْنَ: حَشْبُونَ وَأَلِعَالَةَ وَقَرْيَتَايِمَ

בָּנ֔וּ וּבְנֵ֤י רְאוּבֵן֙ חֶשְׁבּ֖וֹן אֶלְעָלֵ֑א קִרְיָתָֽיִם

التثنية 11: 6 Deu.11.6

وَالَّتِي عَمِلَهَا بِدَاثَانَ وَأَبِيرَامَ ابْنَيْ أَلِيآبَ ابْنِ رَأُوبَيْنَ اللَّذَيْنِ فَتَحَتِ الأَرْضُ فَاهَا وَابْتَلَعَتْهُمَا مَعَ بُيُوتِهِمَا وَخِيَامِهِمَا وَكُلِّ الْمَوْجُودَاتِ التَّابِعَةِ لَهُمَا فِي وَسْطِ كُلِّ إِسْرَائِيلَ.

וַאֲשֶׁ֨ר עָשָׂ֜ה לְדָתָ֣ן וְלַאֲבִירָ֗ם בְּנֵ֣י אֱלִיאָב֮ בֶּן רְאוּבֵן֒ אֲשֶׁ֨ר פָּצְתָ֤ה הָאָ֙רֶץ֙ פִּ֔יהָ וַתִּבְלָעֵ֥ם בָּתֵּיהֶ֖ם אָהֳלֵיהֶ֑ם כָּל הַיְקוּם֙ אֲשֶׁ֣ר;בְּרַגְלֵיהֶ֔ם בְּקֶ֖רֶב כָּל יִשְׂרָאֵֽל

التثنية 27: 13 Deu.27.13

وَهؤُلاَءِ يَقِفُونَ عَلَى جَبَلِ عِيبَالَ لِلَّعْنَةِ: رَأُوبَيْنُ وَجَادُ وَأَشِيرُ وَزَبُولُونُ وَدَانُ وَنَفْتَالِي.

וְאֵ֛לֶּה יַֽעַמְד֥וּ עַל בְּהַ֣ר עֵיבָ֑ל הַקְּלָלָ֖ה רְאוּבֵן֙ גָּ֣ד וְאָשֵׁ֔ר וּזְבוּלֻ֖ן דָּ֥ן וְנַפְתָּלִֽי

التثنية 33: 6 Deu.33.6

لِيَحْيَ رَأُوبَيْنُ وَلاَ يَمُتْ، وَلاَ يَكُنْ رِجَالُهُ قَلِيلِينَ.

יְחִ֥י רְאוּבֵ֖ן וְאַל יָמֹ֑ת וִיהִ֥י מְתָ֖יו מִסְפָּֽר

يشوع 4: 12 Jos.4.12

وَعَبَرَ بَنُو رَأُوبَيْنَ وَبَنُو جَادٍ وَنِصْفُ سِبْطِ مَنَسَّى مُتَجَهِّزِينَ أَمَامَ بَنِي إِسْرَائِيلَ، كَمَا كَلَّمَهُمْ مُوسَى.

וַ֠יַּעַבְרוּ בְּנֵי רְאוּבֵ֨ן וּבְנֵי גָ֜ד וַחֲצִ֨י שֵׁ֤בֶט הַֽמְנַשֶּׁה֙ חֲמֻשִׁ֔ים לִפְנֵ֖י בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל כַּאֲשֶׁ֛ר דִּבֶּ֥ר;אֲלֵיהֶ֖ם מֹשֶֽׁה

يشوع 13: 15 Jos.13.15

وَأَعْطَى مُوسَى سِبْطَ بَنِي رَأُوبَيْنَ حَسَبَ عَشَائِرِهِمْ:

וַיִּתֵּ֣ן מֹשֶׁ֔ה לְמַטֵּ֥ה בְנֵֽי רְאוּבֵ֖ן לְמִשְׁפְּחֹתָֽם

يشوع 13: 23 Jos.13.23

وَكَانَ تُخُمُ بَنِي رَأُوبَيْنَ الأُرْدُنَّ وَتُخُومَهُ. هذَا نَصِيبُ بَنِي رَأُوبَيْنَ حَسَبَ عَشَائِرِهِمْ، الْمُدُنُ وَضِيَاعُهَا.

וַיְהִ֗י גְּבוּל֙ בְּנֵ֣י רְאוּבֵ֔ן הַיַּרְדֵּ֖ן וּגְב֑וּל זֹ֣את נַחֲלַ֤ת בְּנֵֽי רְאוּבֵן֙ לְמִשְׁפְּחֹתָ֔ם הֶעָרִ֖ים וְחַצְרֵיהֶֽן

يشوع 13: 23 Jos.13.23

وَكَانَ تُخُمُ بَنِي رَأُوبَيْنَ الأُرْدُنَّ وَتُخُومَهُ. هذَا نَصِيبُ بَنِي رَأُوبَيْنَ حَسَبَ عَشَائِرِهِمْ، الْمُدُنُ وَضِيَاعُهَا.

וַיְהִ֗י גְּבוּל֙ בְּנֵ֣י רְאוּבֵ֔ן הַיַּרְדֵּ֖ן וּגְב֑וּל זֹ֣את נַחֲלַ֤ת בְּנֵֽי רְאוּבֵן֙ לְמִשְׁפְּחֹתָ֔ם הֶעָרִ֖ים וְחַצְרֵיהֶֽן

يشوع 15: 6 Jos.15.6

وَصَعِدَ التُّخُمُ إِلَى بَيْتِ حُجْلَةَ وَعَبَرَ مِنْ شِمَالِ بَيْتِ الْعَرَبَةِ، وَصَعِدَ التُّخُمُ إِلَى حَجَرِ بُوهَنَ بْنِ رَأُوبَيْنَ،

וְעָלָ֤ה הַגְּבוּל֙ בֵּ֣ית חָגְלָ֔ה וְעָבַ֕ר מִצְּפ֖וֹן לְבֵ֣ית הָעֲרָבָ֑ה וְעָלָ֣ה הַגְּב֔וּל אֶ֥בֶן בֹּ֖הַן בֶּן רְאוּבֵֽן

يشوع 18: 7 Jos.18.7

لأَنَّهُ لَيْسَ لِلاَّوِيِّينَ قِسْمٌ فِي وَسَطِكُمْ، لأَنَّ كَهَنُوتَ الرَّبِّ هُوَ نَصِيبُهُمْ. وَجَادُ وَرَأُوبَيْنُ وَنِصْفُ سِبْطِ مَنَسَّى قَدْ أَخَذُوا نَصِيبَهُمْ فِي عَبْرِ الأُرْدُنِّ نَحْوَ الشُّرُوقِ، الَّذِي أَعْطَاهُمْ إِيَّاهُ مُوسَى عَبْدُ الرَّبِّ.

כִּ֠י אֵֽין לַלְוִיִּם֙ חֵ֤לֶק בְּקִרְבְּכֶ֔ם כִּֽי כְהֻנַּ֥ת יְהוָ֖ה נַחֲלָת֑וֹ וְגָ֡ד וּרְאוּבֵ֡ן וַחֲצִי֩ שֵׁ֨בֶט הַֽמְנַשֶּׁ֜ה לָקְח֣וּ נַחֲלָתָ֗ם מֵעֵ֤בֶר לַיַּרְדֵּן֙ מִזְרָ֔חָה אֲשֶׁר֙ נָתַ֣ן;לָהֶ֔ם מֹשֶׁ֖ה עֶ֥בֶד יְהוָֽה

يشوع 18: 17 Jos.18.17

وَامْتَدَّ مِنَ الشِّمَالِ وَخَرَجَ إِلَى عَيْنِ شَمْسٍ، وَخَرَجَ إِلَى جَلِيلُوتَ الَّتِي مُقَابِلَ عَقَبَةِ أَدُمِّيمَ، وَنَزَلَ إِلَى حَجَرِ بُوهَنَ بْنِ رَأُوبَيْنَ.

וְתָאַ֣ר מִצָּפ֗וֹן וְיָצָא֙ עֵ֣ין שֶׁ֔מֶשׁ וְיָצָא֙ אֶל גְּלִיל֔וֹת אֲשֶׁר נֹ֖כַח מַעֲלֵ֣ה אֲדֻמִּ֑ים וְיָרַ֕ד אֶ֥בֶן בֹּ֖הַן בֶּן רְאוּבֵֽן

يشوع 20: 8 Jos.20.8

وَفِي عَبْرِ أُرْدُنِّ أَرِيحَا نَحْوَ الشُّرُوقِ جَعَلُوا بَاصَرَ فِي الْبَرِّيَّةِ فِي السَّهْلِ مِنْ سِبْطِ رَأُوبَيْنَ، وَرَامُوتَ فِي جِلْعَادَ مِنْ سِبْطِ جَادَ، وَجُولاَنَ فِي بَاشَانَ مِنْ سِبْطِ مَنَسَّى.

וּמֵעֵ֜בֶר לְיַרְדֵּ֤ן יְרִיחוֹ֙ מִזְרָ֔חָה נָתְנ֞וּ בֶּ֧צֶר בַּמִּדְבָּ֛ר בַּמִּישֹׁ֖ר מִמַּטֵּ֣ה רְאוּבֵ֑ן רָאמֹ֤ת בַּגִּלְעָד֙ מִמַּטֵּה גָ֔ד גּוֹלָ֥ן בַּבָּשָׁ֖ן מִמַּטֵּ֥ה מְנַשֶּֽׁה

يشوع 21: 7 Jos.21.7

وَلِبَنِي مَرَارِي حَسَبَ عَشَائِرِهِمِ اثْنَتَا عَشَرَةَ مَدِينَةً مِنْ سِبْطِ رَأُوبَيْنَ وَمِنْ سِبْطِ جَادَ وَمِنْ سِبْطِ زَبُولُونَ.

לִבְנֵ֨י מְרָרִ֜י לְמִשְׁפְּחֹתָ֗ם שְׁתֵּ֥ים עֶשְׂרֵֽה עָרִ֖ים מִמַּטֵּ֨ה רְאוּבֵ֤ן וּמִמַּטֵּה גָד֙ וּמִמַּטֵּ֣ה זְבוּלֻ֔ן

يشوع 21: 36 Jos.21.36

وَمِنْ سِبْطِ رَأُوبَيْنَ بَاصَرُ وَمَسْرَحُهَا، وَيَهْصَةُ وَمَسْرَحُهَا،

וּמִמַּטֵּ֣ה רְאוּבֵ֔ן בֶּ֖צֶר מִגְרָשֶׁ֑הָ יַ֖הְצָה מִגְרָשֶֽׁהָ

يشوع 22: 9 Jos.22.9

فَرَجَعَ بَنُو رَأُوبَيْنَ وَبَنُو جَادَ وَنِصْفُ سِبْطِ مَنَسَّى، مِنْ عِنْدِ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ شِيلُوهَ الَّتِي فِي أَرْضِ كَنْعَانَ لِكَيْ يَسِيرُوا إِلَى أَرْضِ جِلْعَادَ، أَرْضِ مُلْكِهِمِ الَّتِي تَمَلَّكُوا بِهَا حَسَبَ قَوْلِ الرَّبِّ عَلَى يَدِ مُوسَى.

וַיָּשֻׁ֣בוּ בְּנֵי רְאוּבֵ֨ן וּבְנֵי גָ֜ד וַחֲצִ֣י שֵׁ֣בֶט הַֽמְנַשֶּׁ֗ה מֵאֵת֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל מִשִּׁלֹ֖ה אֲשֶׁ֣ר בְּאֶֽרֶץ כְּנָ֑עַן לָלֶ֜כֶת אֶל אֶ֣רֶץ הַגִּלְעָ֗ד אֶ֤רֶץ אֲחֻזָּתָם֙ אֲשֶׁ֣ר נֹֽאחֲזוּ בָ֔הּ עַל פִּ֥י יְהוָ֖ה בְּיַד מֹשֶֽׁה

يشوع 22: 10 Jos.22.10

وَجَاءُوا إِلَى دَائِرَةِ الأُرْدُنِّ الَّتِي فِي أَرْضِ كَنْعَانَ. وَبَنَى بَنُو رَأُوبَيْنَ وَبَنُو جَادَ وَنِصْفُ سِبْطِ مَنَسَّى هُنَاكَ مَذْبَحًا عَلَى الأُرْدُنِّ، مَذْبَحًا عَظِيمَ الْمَنْظَرِ.

וַיָּבֹ֙אוּ֙ אֶל גְּלִיל֣וֹת הַיַּרְדֵּ֔ן אֲשֶׁ֖ר בְּאֶ֣רֶץ כְּנָ֑עַן וַיִּבְנ֣וּ בְנֵי רְאוּבֵ֣ן וּבְנֵי גָ֡ד וַחֲצִ֣י שֵׁבֶט֩ הַֽמְנַשֶּׁ֨ה שָׁ֤ם מִזְבֵּ֙חַ֙ עַל הַיַּרְדֵּ֔ן מִזְבֵּ֥חַ גָּד֖וֹל לְמַרְאֶֽה

يشوع 22: 11 Jos.22.11

فَسَمِعَ بَنُو إِسْرَائِيلَ قَوْلاً: هُوَذَا قَدْ بَنَى بَنُو رَأُوبَيْنَ وَبَنُو جَادَ وَنِصْفُ سِبْطِ مَنَسَّى مَذْبَحًا فِي وَجْهِ أَرْضِ كَنْعَانَ، فِي دَائِرَةِ الأُرْدُنِّ مُقَابِلَ بَنِي إِسْرَائِيلَ.

וַיִּשְׁמְע֥וּ בְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר הִנֵּ֣ה בָנ֣וּ בְנֵֽי רְאוּבֵ֣ן וּבְנֵי גָ֡ד וַחֲצִי֩ שֵׁ֨בֶט הַֽמְנַשֶּׁ֜ה הַמִּזְבֵּ֗חַ אֶל מוּל֙ אֶ֣רֶץ כְּנַ֔עַן אֶל גְּלִילוֹת֙ הַיַּרְדֵּ֔ן אֶל;עֵ֖בֶר בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

يشوع 22: 13 Jos.22.13

فَأَرْسَلَ بَنُو إِسْرَائِيلَ إِلَى بَنِي رَأُوبَيْنَ وَبَنِي جَادَ وَنِصْفِ سِبْطِ مَنَسَّى إِلَى أَرْضِ جِلْعَادَ، فِينَحَاسَ بْنَ أَلِعَازَارَ الْكَاهِنَ

וַיִּשְׁלְח֨וּ בְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֜ל אֶל בְּנֵי רְאוּבֵ֧ן בְּנֵי גָ֛ד חֲצִ֥י שֵֽׁבֶט מְנַשֶּׁ֖ה אֶל אֶ֣רֶץ הַגִּלְעָ֑ד פִּינְחָ֖ס בֶּן אֶלְעָזָ֥ר הַכֹּהֵֽן

يشوع 22: 15 Jos.22.15

فَجَاءُوا إِلَى بَنِي رَأُوبَيْنَ وَبَنِي جَادَ وَنِصْفِ سِبْطِ مَنَسَّى إِلَى أَرْضِ جِلْعَادَ، وَكَلَّمُوهُمْ قَائِلِينَ:

וַיָּבֹ֜אוּ אֶל בְּנֵי רְאוּבֵ֧ן בְּנֵי גָ֛ד חֲצִ֥י שֵֽׁבֶט מְנַשֶּׁ֖ה אֶל אֶ֣רֶץ הַגִּלְעָ֑ד וַיְדַבְּר֥וּ;אִתָּ֖ם לֵאמֹֽר

يشوع 22: 21 Jos.22.21

فَأَجَابَ بَنُو رَأُوبَيْنَ وَبَنُو جَادَ وَنِصْفُ سِبْطِ مَنَسَّى وَقَالُوا لِرُؤَسَاءَ أُلُوفِ إِسْرَائِيلَ:

וַֽיַּעֲנוּ֙ בְּנֵי רְאוּבֵ֣ן וּבְנֵי גָ֔ד וַחֲצִ֖י שֵׁ֣בֶט הַֽמְנַשֶּׁ֑ה וַֽיְדַבְּר֔וּ רָאשֵׁ֖י אַלְפֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

يشوع 22: 25 Jos.22.25

قَدْ جَعَلَ الرَّبُّ تُخُمًا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ يَا بَنِي رَأُوبَيْنَ وَبَنِي جَادَ: الأُرْدُنُّ. لَيْسَ لَكُمْ قِسْمٌ فِي الرَّبِّ. فَيَرُدُّ بَنُوكُمْ بَنِينَا حَتَّى لاَ يَخَافُوا الرَّبَّ.

נָֽתַן יְ֠הוָה וּגְב֣וּל בֵּינֵ֨נוּ וּבֵינֵיכֶ֜ם בְּנֵי רְאוּבֵ֤ן וּבְנֵי גָד֙ הַיַּרְדֵּ֔ן אֵין לָכֶ֥ם חֵ֖לֶק בַּֽיהוָ֑ה וְהִשְׁבִּ֤יתוּ בְנֵיכֶם֙ בָּנֵ֔ינוּ לְבִלְתִּ֖י יְרֹ֥א יְהוָֽה

يشوع 22: 30 Jos.22.30

فَسَمِعَ فِينْحَاسُ الْكَاهِنُ وَرُؤَسَاءُ الْجَمَاعَةِ وَرُؤُوسُ أُلُوفِ إِسْرَائِيلَ الَّذِينَ مَعَهُ الْكَلاَمَ الَّذِي تَكَلَّمَ بِهِ بَنُو رَأُوبَيْنَ وَبَنُو جَادَ وَبَنُو مَنَسَّى، فَحَسُنَ فِي أَعْيُنِهِمْ.

וַיִּשְׁמַ֞ע פִּֽינְחָ֣ס הַכֹּהֵ֗ן וּנְשִׂיאֵ֨י הָעֵדָ֜ה וְרָאשֵׁ֨י אַלְפֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ אֲשֶׁ֣ר אִתּ֔וֹ הַ֨דְּבָרִ֔ים אֲשֶׁ֧ר דִּבְּר֛וּ בְּנֵי רְאוּבֵ֥ן וּבְנֵי גָ֖ד וּבְנֵ֣י מְנַשֶּׁ֑ה וַיִּיטַ֖ב בְּעֵינֵיהֶֽם

يشوع 22: 31 Jos.22.31

فَقَالَ فِينْحَاسُ بْنُ أَلِعَازَارَ الْكَاهِنِ لِبَنِي رَأُوبَيْنَ وَبَنِي جَادَ وَبَنِي مَنَسَّى: الْيَوْمَ عَلِمْنَا أَنَّ الرَّبَّ بَيْنَنَا لأَنَّكُمْ لَمْ تَخُونُوا الرَّبَّ بِهذِهِ الْخِيَانَةِ. فَالآنَ قَدْ أَنْقَذْتُمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ يَدِ الرَّبِّ.

וַיֹּ֣אמֶר פִּֽינְחָ֣ס בֶּן אֶלְעָזָ֣ר הַכֹּהֵ֡ן בְּנֵי רְאוּבֵ֨ן בְּנֵי גָ֜ד בְּנֵ֣י מְנַשֶּׁ֗ה הַיּ֤וֹם יָדַ֙עְנוּ֙ כִּֽי יְהוָ֔ה בְתוֹכֵ֣נוּ אֲשֶׁ֛ר לֹֽא מְעַלְתֶּ֥ם בַּֽיהוָ֖ה הַזֶּ֑ה הַמַּ֣עַל אָ֗ז הִצַּלְתֶּ֛ם בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל מִיַּ֥ד יְהוָֽה

يشوع 22: 32 Jos.22.32

ثُمَّ رَجَعَ فِينْحَاسُ بْنُ أَلِعَازَارَ الكَاهِنِ وَالرُّؤَسَاءُ مِنْ عِنْدِ بَنِي رَأُوبَيْنَ وَبَنِي جَادَ مِنْ أَرْضِ جِلْعَادَ إِلَى أَرْضِ كَنْعَانَ إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ، وَرَدُّوا عَلَيْهِمْ خَبَرًا.

וַיָּ֣שָׁב פִּֽינְחָ֣ס בֶּן אֶלְעָזָ֣ר הַכֹּהֵ֣ן וְהַנְּשִׂיאִ֡ים מֵאֵ֣ת בְּנֵֽי רְאוּבֵן֩ בְּנֵי גָ֜ד מֵאֶ֧רֶץ הַגִּלְעָ֛ד אֶל אֶ֥רֶץ כְּנַ֖עַן אֶל בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיָּשִׁ֥בוּ אוֹתָ֖ם דָּבָֽר

يشوع 22: 33 Jos.22.33

فَحَسُنَ الأَمْرُ فِي أَعْيُنِ بَنِي إِسْرَائِيلَ، وَبَارَكَ بَنُو إِسْرَائِيلَ اللهَ، وَلَمْ يَفْتَكِرُوا بِالصُّعُودِ إِلَيْهِمْ لِلْحَرْبِ وَتَخْرِيبِ الأَرْضِ الَّتِي كَانَ بَنُو رَأُوبَيْنَ وَبَنُو جَادَ سَاكِنِينَ بِهَا.

וַיִּיטַ֣ב הַדָּבָ֗ר בְּעֵינֵי֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וַיְבָרֲכ֥וּ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל אֱלֹהִ֖ים וְלֹ֣א אָמְר֗וּ לַעֲל֤וֹת עֲלֵיהֶם֙ לַצָּבָ֔א לְשַׁחֵת֙ הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֛ר בְּנֵי רְאוּבֵ֥ן וּבְנֵי גָ֖ד יֹשְׁבִ֥ים בָּֽהּ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (72 آية)