עֶשֶׂר (H6235) - ʻeser | معجم سترونغ العبري

الملوك الأول 7: 27 1Ki.7.27

وَعَمِلَ الْقَوَاعِدَ الْعَشَرَ مِنْ نُحَاسٍ، طُولُ الْقَاعِدَةِ الْوَاحِدَةِ أَرْبَعُ أَذْرُعٍ، وَعَرْضُهَا أَرْبَعُ أَذْرُعٍ، وَارْتِفَاعُهَا ثَلاَثُ أَذْرُعٍ.

וַיַּ֧עַשׂ הַמְּכֹנ֛וֹת עֶ֖שֶׂר נְחֹ֑שֶׁת אֹ֚רֶךְ הַמְּכוֹנָ֣ה הָֽאֶחָ֔ת אַרְבַּ֣ע בָּאַמָּ֗ה רָחְבָּ֔הּ וְאַרְבַּ֤ע בָּֽאַמָּה֙ קוֹמָתָֽהּ וְשָׁלֹ֥שׁ בָּאַמָּ֖ה

الملوك الأول 7: 37 1Ki.7.37

هكَذَا عَمِلَ الْقَوَاعِدَ الْعَشَرَ. لِجَمِيعِهَا سَبْكٌ وَاحِدٌ وَقِيَاسٌ وَاحِدٌ وَشَكْلٌ وَاحِدٌ.

כָּזֹ֣את עָשָׂ֔ה הַמְּכֹנ֑וֹת עֶ֣שֶׂר לְכֻלָּֽהְנָה מוּצָ֨ק אֶחָ֜ד מִדָּ֥ה אַחַ֛ת קֶ֥צֶב אֶחָ֖ד

الملوك الأول 7: 38 1Ki.7.38

وَعَمِلَ عَشَرَ مَرَاحِضَ مِنْ نُحَاسٍ تَسَعُ كُلُّ مِرْحَضَةٍ أَرْبَعِينَ بَثًّا. الْمِرْحَضَةُ الْوَاحِدَةُ أَرْبَعُ أَذْرُعٍ. مِرْحَضَةٌ وَاحِدَةٌ عَلَى الْقَاعِدَةِ الْوَاحِدَةِ لِلْعَشَرِ الْقَوَاعِدِ.

וַיַּ֛עַשׂ עֲשָׂרָ֥ה כִיֹּר֖וֹת נְחֹ֑שֶׁת יָכִ֣יל הָאֶחָ֗ד הַכִּיּ֣וֹר אַרְבָּעִ֨ים בַּ֜ת הַכִּיּ֣וֹר הָאֶחָ֔ד אַרְבַּ֤ע בָּֽאַמָּה֙ כִּיּ֤וֹר אֶחָד֙ עַל הַמְּכוֹנָ֣ה הָאַחַ֔ת לְעֶ֖שֶׂר הַמְּכֹנֽוֹת

الملوك الأول 7: 38 1Ki.7.38

وَعَمِلَ عَشَرَ مَرَاحِضَ مِنْ نُحَاسٍ تَسَعُ كُلُّ مِرْحَضَةٍ أَرْبَعِينَ بَثًّا. الْمِرْحَضَةُ الْوَاحِدَةُ أَرْبَعُ أَذْرُعٍ. مِرْحَضَةٌ وَاحِدَةٌ عَلَى الْقَاعِدَةِ الْوَاحِدَةِ لِلْعَشَرِ الْقَوَاعِدِ.

וַיַּ֛עַשׂ עֲשָׂרָ֥ה כִיֹּר֖וֹת נְחֹ֑שֶׁת יָכִ֣יל הָאֶחָ֗ד הַכִּיּ֣וֹר אַרְבָּעִ֨ים בַּ֜ת הַכִּיּ֣וֹר הָאֶחָ֔ד אַרְבַּ֤ע בָּֽאַמָּה֙ כִּיּ֤וֹר אֶחָד֙ עַל הַמְּכוֹנָ֣ה הָאַחַ֔ת לְעֶ֖שֶׂר הַמְּכֹנֽוֹת

الملوك الأول 7: 43 1Ki.7.43

وَالْقَوَاعِدَ الْعَشَرَ وَالْمَرَاحِضَ الْعَشَرَ عَلَى الْقَوَاعِدِ.

הַמְּכֹנ֖וֹת עָ֑שֶׂר הַכִּיֹּרֹ֥ת עֲשָׂרָ֖ה עַל הַמְּכֹנֽוֹת

الملوك الأول 7: 43 1Ki.7.43

وَالْقَوَاعِدَ الْعَشَرَ وَالْمَرَاحِضَ الْعَشَرَ عَلَى الْقَوَاعِدِ.

הַמְּכֹנ֖וֹת עָ֑שֶׂר הַכִּיֹּרֹ֥ת עֲשָׂרָ֖ה עַל הַמְּכֹנֽוֹת

الملوك الأول 11: 31 1Ki.11.31

وَقَالَ لِيَرُبْعَامَ: خُذْ لِنَفْسِكَ عَشَرَ قِطَعٍ، لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: هأَنَذَا أُمَزِّقُ الْمَمْلَكَةَ مِنْ يَدِ سُلَيْمَانَ وَأُعْطِيكَ عَشَرَةَ أَسْبَاطٍ.

וַיֹּ֙אמֶר֙ לְיָֽרָבְעָ֔ם קַח לְךָ֖ עֲשָׂרָ֣ה קְרָעִ֑ים כִּ֣י כֹה֩ אָמַ֨ר יְהוָ֜ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל הִנְנִ֨י קֹרֵ֤עַ הַמַּמְלָכָה֙ מִיַּ֣ד שְׁלֹמֹ֔ה וְנָתַתִּ֣י;לְךָ֔ עֲשָׂרָ֥ה הַשְּׁבָטִֽים

الملوك الأول 11: 31 1Ki.11.31

وَقَالَ لِيَرُبْعَامَ: خُذْ لِنَفْسِكَ عَشَرَ قِطَعٍ، لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: هأَنَذَا أُمَزِّقُ الْمَمْلَكَةَ مِنْ يَدِ سُلَيْمَانَ وَأُعْطِيكَ عَشَرَةَ أَسْبَاطٍ.

וַיֹּ֙אמֶר֙ לְיָֽרָבְעָ֔ם קַח לְךָ֖ עֲשָׂרָ֣ה קְרָעִ֑ים כִּ֣י כֹה֩ אָמַ֨ר יְהוָ֜ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל הִנְנִ֨י קֹרֵ֤עַ הַמַּמְלָכָה֙ מִיַּ֣ד שְׁלֹמֹ֔ה וְנָתַתִּ֣י;לְךָ֔ עֲשָׂרָ֥ה הַשְּׁבָטִֽים

الملوك الأول 11: 35 1Ki.11.35

وَآخُذُ الْمَمْلَكَةَ مِنْ يَدِ ابْنِهِ وَأُعْطِيكَ إِيَّاهَا، أَيِ الأَسْبَاطَ الْعَشَرَةَ.

וְלָקַחְתִּ֥י הַמְּלוּכָ֖ה מִיַּ֣ד בְּנ֑וֹ וּנְתַתִּ֣יהָ הַשְּׁבָטִֽים עֲשֶׂ֥רֶת

الملوك الأول 14: 3 1Ki.14.3

وَخُذِي بِيَدِكِ عَشَرَةَ أَرْغِفَةٍ وَكَعْكًا وَجَرَّةَ عَسَل، وَسِيرِي إِلَيْهِ وَهُوَ يُخْبِرُكِ مَاذَا يَكُونُ لِلْغُلاَمِ.

וְלָקַ֣חַתְּ בְּ֠יָדֵךְ עֲשָׂרָ֨ה לֶ֧חֶם וְנִקֻּדִ֛ים וּבַקְבֻּ֥ק דְּבַ֖שׁ וּבָ֣את אֵלָ֑יו ה֚וּא יַגִּ֣יד;לָ֔ךְ מַה יִּֽהְיֶ֖ה לַנָּֽעַר

الملوك الثاني 5: 5 2Ki.5.5

فَقَالَ مَلِكُ أَرَامَ: انْطَلِقْ ذَاهِبًا، فَأُرْسِلَ كِتَابًا إِلَى مَلِكِ إِسْرَائِيلَ. فَذَهَبَ وَأَخَذَ بِيَدِهِ عَشَرَ وَزَنَاتٍ مِنَ الْفِضَّةِ، وَسِتَّةَ آلاَفِ مِنَ الذَّهَبِ، وَعَشَرَ حُلَل مِنَ الثِّيَابِ.

וַיֹּ֤אמֶר מֶֽלֶךְ אֲרָם֙ לֶךְ בֹּ֔א וְאֶשְׁלְחָ֥ה סֵ֖פֶר אֶל מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֑ל וַיֵּלֶךְ֩ וַיִּקַּ֨ח בְּיָד֜וֹ עֶ֣שֶׂר כִּכְּרֵי כֶ֗סֶף וְשֵׁ֤שֶׁת אֲלָפִים֙ זָהָ֔ב וְעֶ֖שֶׂר חֲלִיפ֥וֹת בְּגָדִֽים

الملوك الثاني 5: 5 2Ki.5.5

فَقَالَ مَلِكُ أَرَامَ: انْطَلِقْ ذَاهِبًا، فَأُرْسِلَ كِتَابًا إِلَى مَلِكِ إِسْرَائِيلَ. فَذَهَبَ وَأَخَذَ بِيَدِهِ عَشَرَ وَزَنَاتٍ مِنَ الْفِضَّةِ، وَسِتَّةَ آلاَفِ مِنَ الذَّهَبِ، وَعَشَرَ حُلَل مِنَ الثِّيَابِ.

וַיֹּ֤אמֶר מֶֽלֶךְ אֲרָם֙ לֶךְ בֹּ֔א וְאֶשְׁלְחָ֥ה סֵ֖פֶר אֶל מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֑ל וַיֵּלֶךְ֩ וַיִּקַּ֨ח בְּיָד֜וֹ עֶ֣שֶׂר כִּכְּרֵי כֶ֗סֶף וְשֵׁ֤שֶׁת אֲלָפִים֙ זָהָ֔ב וְעֶ֖שֶׂר חֲלִיפ֥וֹת בְּגָדִֽים

الملوك الثاني 13: 7 2Ki.13.7

لأَنَّهُ لَمْ يُبْقِ لِيَهُوأَحَازَ شَعْبًا إِلاَّ خَمْسِينَ فَارِسًا وَعَشَرَ مَرْكَبَاتٍ وَعَشَرَةَ آلاَفِ رَاجِل، لأَنَّ مَلِكَ أَرَامَ أَفْنَاهُمْ وَوَضَعَهُمْ كَالتُّرَابِ لِلدَّوْسِ.

כִּ֣י לֹא֩ הִשְׁאִ֨יר לִיהוֹאָחָ֜ז עָ֗ם כִּ֣י;אִם חֲמִשִּׁ֤ים פָּֽרָשִׁים֙ וַעֲשָׂ֣רָה רֶ֔כֶב וַעֲשֶׂ֥רֶת אֲלָפִ֖ים רַגְלִ֑י כִּ֤י מֶ֣לֶךְ אֲרָ֔ם אִבְּדָם֙ וַיְשִׂמֵ֥ם כֶּֽעָפָ֖ר לָדֻֽשׁ

الملوك الثاني 13: 7 2Ki.13.7

لأَنَّهُ لَمْ يُبْقِ لِيَهُوأَحَازَ شَعْبًا إِلاَّ خَمْسِينَ فَارِسًا وَعَشَرَ مَرْكَبَاتٍ وَعَشَرَةَ آلاَفِ رَاجِل، لأَنَّ مَلِكَ أَرَامَ أَفْنَاهُمْ وَوَضَعَهُمْ كَالتُّرَابِ لِلدَّوْسِ.

כִּ֣י לֹא֩ הִשְׁאִ֨יר לִיהוֹאָחָ֜ז עָ֗ם כִּ֣י;אִם חֲמִשִּׁ֤ים פָּֽרָשִׁים֙ וַעֲשָׂ֣רָה רֶ֔כֶב וַעֲשֶׂ֥רֶת אֲלָפִ֖ים רַגְלִ֑י כִּ֤י מֶ֣לֶךְ אֲרָ֔ם אִבְּדָם֙ וַיְשִׂמֵ֥ם כֶּֽעָפָ֖ר לָדֻֽשׁ

الملوك الثاني 14: 7 2Ki.14.7

هُوَ قَتَلَ مِنْ أَدُومَ فِي وَادِي الْمِلْحِ عَشَرَةَ آلاَفٍ، وَأَخَذَ سَالِعَ بِالْحَرْبِ، وَدَعَا اسْمَهَا يَقْتَئِيلَ إِلَى هذَا الْيَوْمِ.

הוּא הִכָּ֨ה אֱד֤וֹם בְּגֵיא מֶ֙לַח֙ עֲשֶׂ֣רֶת אֲלָפִ֔ים וְתָפַ֥שׂ הַסֶּ֖לַע בַּמִּלְחָמָ֑ה וַיִּקְרָ֤א שְׁמָהּ֙ יָקְתְאֵ֔ל עַ֖ד הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם

الملوك الثاني 15: 17 2Ki.15.17

فِي السَّنَةِ التَّاسِعَةِ وَالثَّلاَثِينَ لِعَزَرْيَا مَلِكِ يَهُوذَا، مَلَكَ مَنَحِيمُ بْنُ جَادِي عَلَى إِسْرَائِيلَ فِي السَّامِرَةِ عَشَرَ سِنِينَ.

בִּשְׁנַ֨ת וָתֵ֙שַׁע֙ שְׁלֹשִׁ֤ים לַעֲזַרְיָ֖ה מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֑ה מָ֠לַךְ מְנַחֵ֨ם בֶּן גָּדִ֧י עַל יִשְׂרָאֵ֛ל בְּשֹׁמְרֽוֹן עֶ֥שֶׂר שָׁנִ֖ים

الملوك الثاني 20: 9 2Ki.20.9

فَقَالَ إِشَعْيَا: هذِهِ لَكَ عَلاَمَةٌ مِنْ قِبَلِ الرَّبِّ عَلَى أَنَّ الرَّبَّ يَفْعَلُ الأَمْرَ الَّذِي تَكَلَّمَ بِهِ: هَلْ يَسِيرُ الظِّلُّ عَشْرَ دَرَجَاتٍ أَوْ يَرْجعُ عَشْرَ دَرَجَاتٍ..

וַיֹּ֣אמֶר יְשַׁעְיָ֗הוּ זֶה לְּךָ֤ הָאוֹת֙ מֵאֵ֣ת יְהוָ֔ה כִּ֚י יְהוָ֔ה יַעֲשֶׂ֣ה הַדָּבָ֖ר אֲשֶׁ֣ר דִּבֵּ֑ר הָלַ֤ךְ הַצֵּל֙ עֶ֣שֶׂר מַֽעֲל֔וֹת אִם יָשׁ֖וּב עֶ֥שֶׂר מַעֲלֽוֹת

الملوك الثاني 20: 9 2Ki.20.9

فَقَالَ إِشَعْيَا: هذِهِ لَكَ عَلاَمَةٌ مِنْ قِبَلِ الرَّبِّ عَلَى أَنَّ الرَّبَّ يَفْعَلُ الأَمْرَ الَّذِي تَكَلَّمَ بِهِ: هَلْ يَسِيرُ الظِّلُّ عَشْرَ دَرَجَاتٍ أَوْ يَرْجعُ عَشْرَ دَرَجَاتٍ..

וַיֹּ֣אמֶר יְשַׁעְיָ֗הוּ זֶה לְּךָ֤ הָאוֹת֙ מֵאֵ֣ת יְהוָ֔ה כִּ֚י יְהוָ֔ה יַעֲשֶׂ֣ה הַדָּבָ֖ר אֲשֶׁ֣ר דִּבֵּ֑ר הָלַ֤ךְ הַצֵּל֙ עֶ֣שֶׂר מַֽעֲל֔וֹת אִם יָשׁ֖וּב עֶ֥שֶׂר מַעֲלֽוֹת

الملوك الثاني 20: 10 2Ki.20.10

فَقَالَ حَزَقِيَّا: إِنَّهُ يَسِيرٌ عَلَى الظِّلِّ أَنْ يَمْتَدَّ عَشْرَ دَرَجَاتٍ. لاَ. بَلْ يَرْجعُ الظِّلُّ إِلَى الْوَرَاءِ عَشْرَ دَرَجَاتٍ..

וַיֹּ֙אמֶר֙ יְחִזְקִיָּ֔הוּ נָקֵ֣ל לַצֵּ֔ל לִנְט֖וֹת עֶ֣שֶׂר מַעֲל֑וֹת לֹ֣א כִ֔י יָשׁ֥וּב הַצֵּ֛ל אֲחֹרַנִּ֖ית עֶ֥שֶׂר מַעֲלֽוֹת

الملوك الثاني 20: 10 2Ki.20.10

فَقَالَ حَزَقِيَّا: إِنَّهُ يَسِيرٌ عَلَى الظِّلِّ أَنْ يَمْتَدَّ عَشْرَ دَرَجَاتٍ. لاَ. بَلْ يَرْجعُ الظِّلُّ إِلَى الْوَرَاءِ عَشْرَ دَرَجَاتٍ..

וַיֹּ֙אמֶר֙ יְחִזְקִיָּ֔הוּ נָקֵ֣ל לַצֵּ֔ל לִנְט֖וֹת עֶ֣שֶׂר מַעֲל֑וֹת לֹ֣א כִ֔י יָשׁ֥וּב הַצֵּ֛ל אֲחֹרַנִּ֖ית עֶ֥שֶׂר מַעֲלֽוֹת

الملوك الثاني 20: 11 2Ki.20.11

فَدَعَا إِشَعْيَا النَّبِيُّ الرَّبَّ، فَأَرْجَعَ الظِّلَّ بِالدَّرَجَاتِ الَّتِي نَزَلَ بِهَا بِدَرَجَاتِ آحَازَ عَشْرَ دَرَجَاتٍ إِلَى الْوَرَاءِ.

וַיִּקְרָ֛א יְשַׁעְיָ֥הוּ הַנָּבִ֖יא אֶל;יְהוָ֑ה וַיָּ֣שֶׁב הַצֵּ֗ל בַּֽ֠מַּעֲלוֹת אֲשֶׁ֨ר יָרְדָ֜ה בְּמַעֲל֥וֹת אָחָ֛ז עֶ֥שֶׂר מַעֲלֽוֹת אֲחֹֽרַנִּ֖ית

الملوك الثاني 24: 14 2Ki.24.14

وَسَبَى كُلَّ أُورُشَلِيمَ وَكُلَّ الرُّؤَسَاءِ وَجَمِيعَ جَبَابِرَةِ الْبَأْسِ، عَشَرَةَ آلاَفِ مَسْبِيٍّ، وَجَمِيعَ الصُّنَّاعِ وَالأَقْيَانِ. لَمْ يَبْقَ أَحَدٌ إِلاَّ مَسَاكِينُ شَعْبِ الأَرْضِ.

וְהִגְלָ֣ה כָּל יְ֠רוּשָׁלִַם כָּל הַשָּׂרִ֞ים כָּל גִּבּוֹרֵ֣י הַחַ֗יִל עֲשֶׂ֤רֶת אֲלָפִים֙ גּוֹלֶ֔ה וְכָל הֶחָרָ֖שׁ וְהַמַּסְגֵּ֑ר לֹ֣א נִשְׁאַ֔ר זוּלַ֖ת דַּלַּ֥ת עַם הָאָֽרֶץ

الملوك الثاني 25: 25 2Ki.25.25

وَفِي الشَّهْرِ السَّابعِ جَاءَ إِسْمَاعِيلُ بْنُ نَثَنْيَا بْنِ أَلِيشَمَعَ مِنَ النَّسْلِ الْمَلِكِيِّ، وَعَشَرَةُ رِجَال مَعَهُ وَضَرَبُوا جَدَلْيَا فَمَاتَ، وَأَيْضًا الْيَهُودُ وَالْكِلْدَانِيِّينَ الَّذِينَ مَعَهُ فِي الْمِصْفَاةِ.

וַיְהִ֣י בַּחֹ֣דֶשׁ הַשְּׁבִיעִ֗י בָּ֣א יִשְׁמָעֵ֣אל בֶּן נְ֠תַנְיָה בֶּן אֱלִ֨ישָׁמָ֜ע מִזֶּ֣רַע הַמְּלוּכָ֗ה וַעֲשָׂרָ֤ה אֲנָשִׁים֙ אִתּ֔וֹ וַיַּכּ֥וּ גְּדַלְיָ֖הוּ וַיָּמֹ֑ת וְאֶת הַיְּהוּדִים֙ הַכַּשְׂדִּ֔ים אֲשֶׁר אִתּ֖וֹ בַּמִּצְפָּֽה

أخبار الأيام الأول 6: 61 1Ch.6.61

وَلِبَنِي قَهَاتَ الْبَاقِينَ مِنْ عَشِيرَةِ السِّبْطِ مِنْ نِصْفِ السِّبْطِ، نِصْفِ مَنَسَّى، بِالْقُرْعَةِ عَشَرُ مُدُنٍ.

וְלִבְנֵ֨י קְהָ֜ת הַנּוֹתָרִ֗ים מִמִּשְׁפַּ֣חַת הַמַּטֶּ֡ה מִֽ֠מַּחֲצִית מַטֵּ֨ה חֲצִ֧י מְנַשֶּׁ֛ה בַּגּוֹרָ֖ל עָֽשֶׂר עָרִ֥ים

أخبار الأيام الأول 29: 7 1Ch.29.7

وَأَعْطَوْا لِخِدْمَةِ بَيْتِ اللهِ خَمْسَةَ آلاَفِ وَزْنَةٍ وَعَشَرَةَ آلاَفِ دِرْهَمٍ مِنَ الذَّهَبِ، وَعَشَرَةَ آلاَفِ وَزْنَةٍ مِنَ الْفِضَّةِ، وَثَمَانِيَةَ عَشَرَ أَلْفَ وَزْنَةٍ مِنَ النُّحَاسِ، وَمِئَةَ أَلْفِ وَزْنَةٍ مِنَ الْحَدِيدِ.

וַֽיִּתְּנ֞וּ לַעֲבוֹדַ֣ת בֵּית הָאֱלֹהִ֗ים חֲמֵֽשֶׁת אֲלָפִים֮ כִּכָּרִ֣ים רִבּוֹ֒ וַאֲדַרְכֹנִ֣ים זָהָ֞ב עֲשֶׂ֣רֶת אֲלָפִ֔ים כִּכָּרִים֙ וְכֶ֗סֶף וּשְׁמוֹנַ֥ת רִבּ֛וֹ כִּכָּרִ֑ים וּנְחֹ֕שֶׁת מֵֽאָה אֶ֥לֶף כִּכָּרִֽים וּבַרְזֶ֖ל

أخبار الأيام الثاني 4: 1 2Ch.4.1

وَعَمِلَ مَذْبَحَ نُحَاسٍ طُولُهُ عِشْرُونَ ذِرَاعًا، وَعَرْضُهُ عِشْرُونَ ذِرَاعًا، وَارْتِفَاعُهُ عَشَرُ أَذْرُعٍ.

וַיַּ֙עַשׂ֙ מִזְבַּ֣ח נְחֹ֔שֶׁת אָרְכּ֔וֹ עֶשְׂרִ֤ים אַמָּה֙ רָחְבּ֑וֹ וְעֶשְׂרִ֥ים אַמָּ֖ה קוֹמָתֽוֹ וְעֶ֥שֶׂר אַמּ֖וֹת

أخبار الأيام الثاني 4: 2 2Ch.4.2

وَعَمِلَ الْبَحْرَ مَسْبُوكًا عَشَرَ أَذْرُعٍ مِنْ شَفَتِهِ إِلَى شَفَتِهِ، وَكَانَ مُدَوَّرًا مُسْتَدِيرًا وَارْتِفَاعُهُ خَمْسُ أَذْرُعٍ، وَخَيْطٌ ثَلاَثُونَ ذِرَاعًا يُحِيطُ بِدَائِرِهِ.

וַיַּ֥עַשׂ הַיָּ֖ם מוּצָ֑ק עֶ֣שֶׂר בָּֽ֠אַמָּה מִשְּׂפָת֨וֹ אֶל שְׂפָת֜וֹ עָג֣וֹל סָבִ֗יב קֽוֹמָת֔וֹ וְחָמֵ֤שׁ בָּֽאַמָּה֙ וְקָו֙ שְׁלֹשִׁ֣ים בָּֽאַמָּ֔ה יָסֹ֥ב סָבִֽיב

أخبار الأيام الثاني 4: 3 2Ch.4.3

وَشِبْهُ قِثَّاءٍ تَحْتَهُ مُسْتَدِيرًا يُحِيطُ بِهِ لِلذِّرَاعِ عَشَرٌ تُحِيطُ بِالْبَحْرِ مُسْتَدِيرَةً، وَالْقِثَّاءُ صَفَّانِ قَدْ سُبِكَتْ بِسَبْكِهِ،

וּדְמ֣וּת בְּקָרִים֩ תַּ֨חַת;ל֜וֹ סָבִ֤יב;סָבִיב֙ סוֹבְבִ֣ים אֹת֔וֹ בָּֽאַמָּ֔ה עֶ֚שֶׂר מַקִּיפִ֥ים הַיָּ֖ם סָבִ֑יב הַבָּקָ֔ר שְׁנַ֤יִם;טוּרִים֙ בְּמֻֽצַקְתּֽוֹ יְצוּקִ֖ים

أخبار الأيام الثاني 4: 6 2Ch.4.6

وَعَمِلَ عَشَرَ مَرَاحِضَ، وَجَعَلَ خَمْسًا عَنِ الْيَمِينِ وَخَمْسًا عَنِ الْيَسَارِ، لِلاغْتِسَالِ فِيهَا. كَانُوا يَغْسِلُونَ فِيهَا مَا يُقَرِّبُونَهُ مُحْرَقَةً، وَالْبَحْرُ لِكَيْ يَغْتَسِلَ فِيهِ الْكَهَنَةُ.

וַיַּ֣עַשׂ עֲשָׂרָה֒ כִּיּוֹרִים֮ וַ֠יִּתֵּן חֲמִשָּׁ֨ה מִיָּמִ֜ין וַחֲמִשָּׁ֤ה מִשְּׂמֹאול֙ לְרָחְצָ֣ה בָהֶ֔ם יָדִ֣יחוּ בָ֑ם מַעֲשֵׂ֥ה הָעוֹלָ֖ה וְהַיָּ֕ם לְרָחְצָ֥ה בּֽוֹ לַכֹּהֲנִ֖ים

أخبار الأيام الثاني 4: 7 2Ch.4.7

وَعَمِلَ مَنَائِرَ ذَهَبٍ عَشَرًا كَرَسْمِهَا، وَجَعَلَهَا فِي الْهَيْكَلِ، خَمْسًا عَنِ الْيَمِينِ وَخَمْسًا عَنِ الْيَسَارِ.

וַ֠יַּעַשׂ מְנֹר֧וֹת הַזָּהָ֛ב עֶ֖שֶׂר כְּמִשְׁפָּטָ֑ם וַיִּתֵּן֙ בַּֽהֵיכָ֔ל חָמֵ֥שׁ מִיָּמִ֖ין וְחָמֵ֥שׁ מִשְּׂמֹֽאול

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (173 آية)