סוּס (H5483) - çûwç | معجم سترونغ العبري

الملوك الثاني 2: 11 2Ki.2.11

وَفِيمَا هُمَا يَسِيرَانِ وَيَتَكَلَّمَانِ إِذَا مَرْكَبَةٌ مِنْ نَارٍ وَخَيْلٌ مِنْ نَارٍ فَفصَلَتْ بَيْنَهُمَا، فَصَعِدَ إِيلِيَّا فِي الْعَاصِفَةِ إِلَى السَّمَاءِ.

וַיְהִ֗י הֵ֣מָּה הֹלְכִ֤ים;הָלוֹךְ֙ וְדַבֵּ֔ר וְהִנֵּ֤ה רֶֽכֶב אֵשׁ֙ וְס֣וּסֵי אֵ֔שׁ וַיַּפְרִ֖דוּ בֵּ֣ין;שְׁנֵיהֶ֑ם וַיַּ֙עַל֙ אֵ֣לִיָּ֔הוּ בַּֽסְעָרָ֖ה הַשָּׁמָֽיִם

الملوك الثاني 3: 7 2Ki.3.7

وَذَهَبَ وَأَرْسَلَ إِلَى يَهُوشَافَاطَ مَلِكِ يَهُوذَا يَقُولُ: قَدْ عَصَى عَلَيَّ مَلِكُ مُوآبَ. فَهَلْ تَذْهَبُ مَعِي إِلَى مُوآبَ لِلْحَرْبِ. فَقَالَ: أَصْعَدُ. مَثَلِي مَثَلُكَ. شَعْبِي كَشَعْبِكَ وَخَيْلِي كَخَيْلِكَ.

וַיֵּ֡לֶךְ וַיִּשְׁלַח֩ אֶל יְהוֹשָׁפָ֨ט מֶֽלֶךְ יְהוּדָ֜ה לֵאמֹ֗ר פָּשַׁ֣ע בִּ֔י מֶ֤לֶךְ מוֹאָב֙ הֲתֵלֵ֥ךְ אִתִּ֛י אֶל מוֹאָ֖ב לַמִּלְחָמָ֑ה וַיֹּ֣אמֶר אֶעֱלֶ֔ה כָּמ֧וֹנִי כָמ֛וֹךָ כְּעַמִּ֥י כְעַמֶּ֖ךָ כְּסוּסַ֥י כְּסוּסֶֽיךָ

الملوك الثاني 3: 7 2Ki.3.7

وَذَهَبَ وَأَرْسَلَ إِلَى يَهُوشَافَاطَ مَلِكِ يَهُوذَا يَقُولُ: قَدْ عَصَى عَلَيَّ مَلِكُ مُوآبَ. فَهَلْ تَذْهَبُ مَعِي إِلَى مُوآبَ لِلْحَرْبِ. فَقَالَ: أَصْعَدُ. مَثَلِي مَثَلُكَ. شَعْبِي كَشَعْبِكَ وَخَيْلِي كَخَيْلِكَ.

וַיֵּ֡לֶךְ וַיִּשְׁלַח֩ אֶל יְהוֹשָׁפָ֨ט מֶֽלֶךְ יְהוּדָ֜ה לֵאמֹ֗ר פָּשַׁ֣ע בִּ֔י מֶ֤לֶךְ מוֹאָב֙ הֲתֵלֵ֥ךְ אִתִּ֛י אֶל מוֹאָ֖ב לַמִּלְחָמָ֑ה וַיֹּ֣אמֶר אֶעֱלֶ֔ה כָּמ֧וֹנִי כָמ֛וֹךָ כְּעַמִּ֥י כְעַמֶּ֖ךָ כְּסוּסַ֥י כְּסוּסֶֽיךָ

الملوك الثاني 5: 9 2Ki.5.9

فَجَاءَ نُعْمَانُ بِخَيْلِهِ وَمَرْكَبَاتِهِ وَوَقَفَ عِنْدَ بَابِ بَيْتِ أَلِيشَعَ.

וַיָּבֹ֥א נַעֲמָ֖ן בְּסוּסָ֣יו וּבְרִכְבּ֑וֹ וַיַּעֲמֹ֥ד פֶּֽתַח הַבַּ֖יִת לֶאֱלִישָֽׁע

الملوك الثاني 6: 14 2Ki.6.14

فَأَرْسَلَ إِلَى هُنَاكَ خَيْلاً وَمَرْكَبَاتٍ وَجَيْشًا ثَقِيلاً، وَجَاءُوا لَيْلاً وَأَحَاطُوا بِالْمَدِينَةِ.

וַיִּשְׁלַח שָׁ֛מָּה סוּסִ֥ים וְרֶ֖כֶב וְחַ֣יִל כָּבֵ֑ד וַיָּבֹ֣אוּ לַ֔יְלָה וַיַּקִּ֖פוּ עַל;הָעִֽיר

الملوك الثاني 6: 15 2Ki.6.15

فَبَكَّرَ خَادِمُ رَجُلِ اللهِ وَقَامَ وَخَرَجَ، وَإِذَا جَيْشٌ مُحِيطٌ بِالْمَدِينَةِ وَخَيْلٌ وَمَرْكَبَاتٌ. فَقَالَ غُلاَمُهُ لَهُ: آهِ يَا سَيِّدِي. كَيْفَ نَعْمَلُ.

וַ֠יַּשְׁכֵּם מְשָׁרֵ֨ת אִ֥ישׁ הָֽאֱלֹהִים֮ לָקוּם֒ וַיֵּצֵ֕א וְהִנֵּה חַ֛יִל סוֹבֵ֥ב הָעִ֖יר וְס֣וּס וָרָ֑כֶב וַיֹּ֨אמֶר נַעֲר֥וֹ אֵלָ֛יו אֲהָ֥הּ אֲדֹנִ֖י אֵיכָ֥ה נַֽעֲשֶֽׂה

الملوك الثاني 6: 17 2Ki.6.17

وَصَلَّى أَلِيشَعُ وَقَالَ: يَا رَبُّ، افْتَحْ عَيْنَيْهِ فَيُبْصِرَ. فَفَتَحَ الرَّبُّ عَيْنَيِ الْغُلاَمِ فَأَبْصَرَ، وَإِذَا الْجَبَلُ مَمْلُوءٌ خَيْلاً وَمَرْكَبَاتِ نَارٍ حَوْلَ أَلِيشَعَ.

וַיִּתְפַּלֵּ֤ל אֱלִישָׁע֙ וַיֹּאמַ֔ר יְהוָ֕ה נָ֥א;פְּקַח עֵינָ֖יו וְיִרְאֶ֑ה וַיִּפְקַ֤ח יְהוָה֙ עֵינֵ֣י הַנַּ֔עַר וַיַּ֗רְא וְהִנֵּ֨ה הָהָ֜ר מָלֵ֨א סוּסִ֥ים וְרֶ֛כֶב אֵ֖שׁ סְבִיבֹ֥ת אֱלִישָֽׁע

الملوك الثاني 7: 6 2Ki.7.6

فَإِنَّ الرَّبَّ أَسْمَعَ جَيْشَ الأَرَامِيِّينَ صَوْتَ مَرْكَبَاتٍ وَصَوْتَ خَيْل، صَوْتَ جَيْشٍ عَظِيمٍ. فَقَالُوا الْوَاحِدُ لأَخِيهِ: هُوَذَا مَلِكُ إِسْرَائِيلَ قَدِ اسْتَأْجَرَ ضِدَّنَا مُلُوكَ الْحِثِّيِّينَ وَمُلُوكَ الْمِصْرِيِّينَ لِيَأْتُوا عَلَيْنَا.

וַאדֹנָ֞י הִשְׁמִ֣יעַ מַחֲנֵ֣ה אֲרָ֗ם ק֥וֹל רֶ֙כֶב֙ ק֣וֹל ס֔וּס ק֖וֹל חַ֣יִל גָּד֑וֹל וַיֹּאמְר֞וּ אִ֣ישׁ אֶל;אָחִ֗יו הִנֵּ֣ה מֶ֨לֶךְ יִשְׂרָאֵ֜ל שָֽׂכַר עָלֵינוּ֩ מַלְכֵ֧י הַחִתִּ֛ים מַלְכֵ֥י מִצְרַ֖יִם לָב֥וֹא עָלֵֽינוּ

الملوك الثاني 7: 7 2Ki.7.7

فَقَامُوا وَهَرَبُوا فِي الْعِشَاءِ وَتَرَكُوا خِيَامَهُمْ وَخَيْلَهُمْ وَحَمِيرَهُمُ، الْمَحَلَّةَ كَمَا هِيَ، وَهَرَبُوا لأَجْلِ نَجَاةِ أَنْفُسِهِمْ.

וַיָּקוּמוּ֮ וַיָּנ֣וּסוּ בַנֶּשֶׁף֒ וַיַּעַזְב֣וּ אָהֳלֵיהֶ֗ם סֽוּסֵיהֶם֙ חֲמֹ֣רֵיהֶ֔ם הַֽמַּחֲנֶ֖ה כַּאֲשֶׁר הִ֑יא וַיָּנֻ֖סוּ אֶל נַפְשָֽׁם

الملوك الثاني 7: 10 2Ki.7.10

فَجَاءُوا وَدَعَوْا بَوَّابَ الْمَدِينَةِ وَأَخْبَرُوهُ قَائِلِينَ: إِنَّنَا دَخَلْنَا مَحَلَّةَ الأَرَامِيِّينَ فَلَمْ يَكُنْ هُنَاكَ أَحَدٌ وَلاَ صَوْتُ إِنْسَانٍ، وَلكِنْ خَيْلٌ مَرْبُوطَةٌ وَحَمِيرٌ مَرْبُوطَةٌ وَخِيَامٌ كَمَا هِيَ.

וַיָּבֹ֗אוּ וַֽיִּקְרְאוּ֮ שֹׁעֵ֣ר הָעִיר֒ וַיַּגִּ֤ידוּ;לָהֶם֙ לֵאמֹ֔ר בָּ֚אנוּ אֶל;מַחֲנֵ֣ה אֲרָ֔ם וְהִנֵּ֥ה אֵֽין שָׁ֛ם אִ֖ישׁ וְק֣וֹל אָדָ֑ם כִּ֣י;אִם הַסּ֤וּס אָסוּר֙ וְהַחֲמ֣וֹר אָס֔וּר וְאֹהָלִ֖ים כַּאֲשֶׁר הֵֽמָּה

الملوك الثاني 7: 13 2Ki.7.13

فَأَجَابَ وَاحِدٌ مِنْ عَبِيدِهِ وَقَالَ: فَلْيَأْخُذُوا خَمْسَةً مِنَ الْخَيْلِ الْبَاقِيَةِ الَّتِي بَقِيَتْ فِيهَا. هِيَ نَظِيرُ كُلِّ جُمْهُورِ إِسْرَائِيلَ الَّذِينَ بَقَوْا بِهَا، أَوْ هِيَ نَظِيرُ كُلِّ جُمْهُورِ إِسْرَائِيلَ الَّذِينَ فَنَوْا. فَنُرْسِلُ وَنَرَى.

וַיַּעַן֩ אֶחָ֨ד מֵעֲבָדָ֜יו וַיֹּ֗אמֶר וְיִקְחוּ;נָ֞א חֲמִשָּׁ֣ה מִן הַסּוּסִים֮ הַֽנִּשְׁאָרִים֮ אֲשֶׁ֣ר נִשְׁאֲרוּ בָהּ֒ הִנָּ֗ם כְּכָל הֲמ֤וֹן יִשְׂרָאֵל֙ אֲשֶׁ֣ר נִשְׁאֲרוּ בָ֔הּ הִנָּ֕ם כְּכָל הֲמ֥וֹן יִשְׂרָאֵ֖ל אֲשֶׁר תָּ֑מּוּ וְנִשְׁלְחָ֖ה וְנִרְאֶֽה

الملوك الثاني 7: 14 2Ki.7.14

فَأَخَذُوا مَرْكَبَتَيْ خَيْل. وَأَرْسَلَ الْمَلِكُ وَرَاءَ جَيْشِ الأَرَامِيِّينَ قَائِلاً: اذْهَبُوا وَانْظُرُوا.

וַיִּקְח֕וּ שְׁנֵ֖י;רֶ֣כֶב סוּסִ֑ים וַיִּשְׁלַ֨ח הַמֶּ֜לֶךְ אַחֲרֵ֧י מַחֲנֵֽה אֲרָ֛ם לֵאמֹ֖ר לְכ֥וּ וּרְאֽוּ

الملوك الثاني 9: 18 2Ki.9.18

فَذَهَبَ رَاكِبُ الْفَرَسِ لِلِقَائِهِ وَقَالَ: هكَذَا يَقُولُ الْمَلِكُ: أَسَلاَمٌ. فَقَالَ يَاهُو: مَا لَكَ وَلِلسَّلاَمِ. دُرْ إِلَى وَرَائِي. فَأَخْبَرَ الرَّقِيبُ قَائِلاً: قَدْ وَصَلَ الرَّسُولُ إِلَيْهِمْ وَلَمْ يَرْجعْ.

וַיֵּלֶךְ֩ רֹכֵ֨ב הַסּ֜וּס לִקְרָאת֗וֹ וַיֹּ֙אמֶר֙ כֹּֽה אָמַ֤ר הַמֶּ֙לֶךְ֙ הֲשָׁל֔וֹם וַיֹּ֧אמֶר יֵה֛וּא מַה לְּךָ֥ וּלְשָׁל֖וֹם סֹ֣ב אֶֽל אַחֲרָ֑י וַיַּגֵּ֤ד הַצֹּפֶה֙ לֵאמֹ֔ר בָּֽא הַמַּלְאָ֥ךְ עַד;הֵ֖ם וְלֹֽא שָֽׁב

الملوك الثاني 9: 19 2Ki.9.19

فَأَرْسَلَ رَاكِبَ فَرَسٍ ثَانِيًا، فَلَمَّا وَصَلَ إِلَيْهِمْ قَالَ: هكَذَا يَقُولُ الْمَلِكُ: أَسَلاَمٌ. فَقَالَ يَاهُو: مَا لَكَ وَلِلسَّلاَمِ. دُرْ إِلَى وَرَائِي.

וַיִּשְׁלַ֗ח רֹכֵ֣ב סוּס֮ שֵׁנִי֒ וַיָּבֹ֣א אֲלֵהֶ֔ם וַיֹּ֛אמֶר כֹּֽה אָמַ֥ר הַמֶּ֖לֶךְ שָׁל֑וֹם וַיֹּ֧אמֶר יֵה֛וּא מַה לְּךָ֥ וּלְשָׁל֖וֹם סֹ֥ב אֶֽל אַחֲרָֽי

الملوك الثاني 9: 33 2Ki.9.33

فَقَالَ: اطْرَحُوهَا. فَطَرَحُوهَا، فَسَالَ مِنْ دَمِهَا عَلَى الْحَائِطِ وَعَلَى الْخَيْلِ فَدَاسَهَا.

וַיֹּ֥אמֶר שִׁמְט֖וּהָ וַֽיִּשְׁמְט֑וּהָ וַיִּ֨ז מִדָּמָ֧הּ אֶל הַקִּ֛יר וְאֶל הַסּוּסִ֖ים וַֽיִּרְמְסֶֽנָּה

الملوك الثاني 10: 2 2Ki.10.2

فَالآنَ عِنْدَ وُصُولِ هذِهِ الرِّسَالَةِ إِلَيْكُمْ، إِذْ عِنْدَكُمْ بَنُو سَيِّدِكُمْ، وَعِنْدَكُمْ مَرْكَبَاتٌ وَخَيْلٌ وَمَدِينَةٌ مُحَصَّنَةٌ وَسِلاَحٌ،

וְעַתָּ֗ה בְּבֹ֨א הַזֶּה֙ הַסֵּ֤פֶר אֲלֵיכֶ֔ם וְאִתְּכֶ֖ם בְּנֵ֣י אֲדֹנֵיכֶ֑ם וְאִתְּכֶם֙ הָרֶ֣כֶב וְהַסּוּסִ֔ים וְעִ֥יר מִבְצָ֖ר וְהַנָּֽשֶׁק

الملوك الثاني 11: 16 2Ki.11.16

فَأَلْقَوْا عَلَيْهَا الأَيَادِيَ، وَمَضَتْ فِي طَرِيقِ مَدْخَلِ الْخَيْلِ إِلَى بَيْتِ الْمَلِكِ، وَقُتِلَتْ هُنَاكَ.

וַיָּשִׂ֤מוּ לָהּ֙ יָדַ֔יִם וַתָּב֛וֹא דֶּֽרֶךְ מְב֥וֹא הַסּוּסִ֖ים בֵּ֣ית הַמֶּ֑לֶךְ וַתּוּמַ֖ת שָֽׁם

الملوك الثاني 14: 20 2Ki.14.20

وَحَمَلُوهُ عَلَى الْخَيْلِ فَدُفِنَ فِي أُورُشَلِيمَ مَعَ آبَائِهِ فِي مَدِينَةِ دَاوُدَ.

אֹת֖וֹ;וַיִּשְׂא֥וּ עַל הַסּוּסִ֑ים וַיִּקָּבֵ֧ר בִּירוּשָׁלִַ֛ם עִם אֲבֹתָ֖יו בְּעִ֥יר דָּוִֽד

الملوك الثاني 18: 23 2Ki.18.23

وَالآنَ رَاهِنْ سَيِّدِي مَلِكَ أَشُّورَ، فَأُعْطِيَكَ أَلْفَيْ فَرَسٍ إِنْ كُنْتَ تَقْدِرُ أَنْ تَجْعَلَ عَلَيْهَا رَاكِبِينَ.

וְעַתָּה֙ הִתְעָ֣רֶב;נָ֔א אֲדֹנִ֖י מֶ֣לֶךְ אַשּׁ֑וּר וְאֶתְּנָ֤ה;לְךָ֙ אַלְפַּ֣יִם סוּסִ֔ים אִם תּוּכַ֕ל לָ֥תֶת;לְךָ֖ עֲלֵיהֶֽם רֹכְבִ֥ים

الملوك الثاني 23: 11 2Ki.23.11

وَأَبَادَ الْخَيْلَ الَّتِي أَعْطَاهَا مُلُوكُ يَهُوذَا لِلشَّمْسِ عِنْدَ مَدْخَلِ بَيْتِ الرَّبِّ عِنْدَ مُخْدَعِ نَثْنَمْلَكَ الْخَصِيِّ الَّذِي فِي الأَرْوِقَةِ، وَمَرْكَبَاتُ الشَّمْسِ أَحْرَقَهَا بِالنَّارِ.

וַיַּשְׁבֵּ֣ת הַסּוּסִ֗ים אֲשֶׁ֣ר נָתְנוּ֩ מַלְכֵ֨י יְהוּדָ֤ה לַשֶּׁ֙מֶשׁ֙ מִבֹּ֣א בֵית יְהוָ֔ה אֶל לִשְׁכַּת֙ נְתַן;מֶ֣לֶךְ הַסָּרִ֔יס אֲשֶׁ֖ר בַּפַּרְוָרִ֑ים מַרְכְּב֥וֹת הַשֶּׁ֖מֶשׁ שָׂרַ֥ף בָּאֵֽשׁ

أخبار الأيام الثاني 1: 16 2Ch.1.16

وَكَانَ مُخْرَجُ الْخَيْلِ الَّتِي لِسُلَيْمَانَ مِنْ مِصْرَ. وَجَمَاعَةُ تُجَّارِ الْمَلِكِ أَخَذُوا جَلِيبَةً بِثَمَنٍ،

וּמוֹצָ֧א הַסּוּסִ֛ים אֲשֶׁ֥ר לִשְׁלֹמֹ֖ה מִמִּצְרָ֑יִם וּמִקְוֵ֕א סֹחֲרֵ֣י הַמֶּ֔לֶךְ יִקְח֖וּ מִקְוֵ֥א בִּמְחִֽיר

أخبار الأيام الثاني 1: 17 2Ch.1.17

فَأَصْعَدُوا وَأَخْرَجُوا مِنْ مِصْرَ الْمَرْكَبَةَ بِسِتِّ مِئَةِ مِنَ الْفِضَّةِ، وَالْفَرَسَ بِمِئَةٍ وَخَمْسِينَ، وَهكَذَا لِجَمِيعِ مُلُوكِ الْحِثِّيِّينَ وَمُلُوكِ أَرَامَ كَانُوا يُخْرِجُونَ عَنْ يَدِهِمْ.

וַֽ֠יַּעֲלוּ וַיּוֹצִ֨יאוּ מִמִּצְרַ֤יִם מֶרְכָּבָה֙ בְּשֵׁ֣שׁ מֵא֣וֹת כֶּ֔סֶף וְס֖וּס וּמֵאָ֑ה בַּחֲמִשִּׁ֣ים וְ֠כֵן לְכָל מַלְכֵ֧י הַֽחִתִּ֛ים וּמַלְכֵ֥י אֲרָ֖ם יוֹצִֽיאוּ בְּיָדָ֥ם

أخبار الأيام الثاني 9: 24 2Ch.9.24

وَكَانُوا يَأْتُونَ كُلُّ وَاحِدٍ بِهَدِيَّتِهِ، بِآنِيَةِ فِضَّةٍ وَآنِيَةِ ذَهَبٍ وَحُلَل وَسِلاَحٍ وَأَطْيَابٍ وَخَيْل وَبِغَال سَنَةً فَسَنَةً.

וְהֵ֣ם מְבִיאִ֣ים אִ֣ישׁ מִנְחָת֡וֹ כְּלֵ֣י כֶסֶף֩ וּכְלֵ֨י זָהָ֤ב וּשְׂלָמוֹת֙ נֵ֣שֶׁק וּבְשָׂמִ֔ים סוּסִ֖ים וּפְרָדִ֑ים שָׁנָ֖ה בְּשָׁנָֽה

أخبار الأيام الثاني 9: 25 2Ch.9.25

وَكَانَ لِسُلَيْمَانَ أَرْبَعَةُ آلاَفِ مِذْوَدِ خَيْل وَمَرْكَبَاتٍ، وَاثْنَا عَشَرَ أَلْفَ فَارِسٍ، فَجَعَلَهَا فِي مُدُنِ الْمَرْكَبَاتِ وَمَعَ الْمَلِكِ فِي أُورُشَلِيمَ.

וַיְהִ֨י לִשְׁלֹמֹ֜ה אַרְבַּעַת֩ אֲלָפִ֨ים אֻֽרְי֤וֹת סוּסִים֙ וּמַרְכָּב֔וֹת וּשְׁנֵים עָשָׂ֥ר אֶ֖לֶף פָּרָשִׁ֑ים וַיַּנִּיחֵם֙ בְּעָרֵ֣י הָרֶ֔כֶב וְעִם הַמֶּ֖לֶךְ בִּירוּשָׁלִָֽם

أخبار الأيام الثاني 9: 28 2Ch.9.28

وَكَانَ مُخْرَجُ خَيْلِ سُلَيْمَانَ مِنْ مِصْرَ وَمِنْ جَمِيعِ الأَرَاضِي.

וּמוֹצִיאִ֨ים סוּסִ֧ים לִשְׁלֹמֹ֖ה מִמִּצְרַ֛יִם וּמִכָּל הָאֲרָצֽוֹת

أخبار الأيام الثاني 23: 15 2Ch.23.15

فَأَلْقَوْا عَلَيْهَا الأَيَادِيَ. وَلَمَّا أَتَتْ إِلَى مَدْخَلِ بَابِ الْخَيْلِ إِلَى بَيْتِ الْمَلِكِ قَتَلُوهَا هُنَاكَ.

וַיָּשִׂ֤ימוּ לָהּ֙ יָדַ֔יִם וַתָּב֛וֹא אֶל מְב֥וֹא שַֽׁעַר הַסּוּסִ֖ים בֵּ֣ית הַמֶּ֑לֶךְ וַיְמִית֖וּהָ שָֽׁם

أخبار الأيام الثاني 25: 28 2Ch.25.28

وَحَمَلُوهُ عَلَى الْخَيْلِ وَدَفَنُوهُ مَعَ آبَائِهِ فِي مَدِينَةِ يَهُوذَا.

וַיִּשָּׂאֻ֖הוּ עַל הַסּוּסִ֑ים וַֽיִּקְבְּר֥וּ;אֹת֛וֹ עִם אֲבֹתָ֖יו בְּעִ֥יר יְהוּדָֽה

عزرا 2: 66 Ezr.2.66

خَيْلُهُمْ سَبْعُ مِئَةٍ وَسِتَّةٌ وَثَلاَثُونَ. بِغَالُهُمْ مِئَتَانِ وَخَمْسَةٌ وَأَرْبَعُونَ.

סוּסֵיהֶ֕ם שְׁבַ֥ע מֵא֖וֹת וְשִׁשָּׁ֑ה שְׁלֹשִׁ֣ים פִּרְדֵיהֶ֕ם מָאתַ֖יִם וַחֲמִשָּֽׁה אַרְבָּעִ֥ים

نحميا 3: 28 Neh.3.28

وَمَا فَوْقَ بَابِ الْخَيْلِ رَمَّمَهُ الْكَهَنَةُ، كُلُّ وَاحِدٍ مُقَابِلَ بَيْتِهِ.

מֵעַ֣ל שַׁ֣עַר הַסּוּסִ֗ים הֶחֱזִ֙יקוּ֙ הַכֹּ֣הֲנִ֔ים אִ֖ישׁ לְנֶ֥גֶד בֵּיתֽוֹ

نحميا 7: 68 Neh.7.68

وَخَيْلُهُمْ سَبْعُ مِئَةٍ وَسِتَّةٌ وَثَلاَثُونَ، وَبِغَالُهُمْ مِئَتَانِ وَخَمْسَةٌ وَأَرْبَعُونَ،

סוּסֵיהֶם שְׁבַע מֵאוֹת וְשִׁשָּׁה שְׁלֹשִׁים פִּרְדֵיהֶם מָאתַיִם וַחֲמִשָּֽׁה וְאַרְבָּעִ֥ים

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (140 آية)