المعنى المختصر للكلمة
mâshach:
to rub with oil, i.e. to anoint
اللفظ الأصلي
מָשַׁח
نوع الكلمة
فعل
طريقة النطق
mâshach
(maw-shakh)
تكرار الورود في الكتاب
69
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
a primitive root;
المعنى والشرح المفصل
1
to rub with oil, i.e. to anoint
2
by implication, to consecrate
3
also to paint
الإنجليزية — KJV Translation Tags
anoint
paint
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
מְשֻׁחִ֣ים (3×)
וּמָשַׁחְתָּ֥ (3×)
תִּמְשַׁ֥ח (2×)
מְשַׁחְתִּ֥יךָֽ (2×)
וַיִּמְשְׁח֧וּ (2×)
הִמָּשַׁ֣ח;אֹת֔וֹ (2×)
תִּמְשָׁ֑ח (1×)
נִמְשַׁ֨ח (1×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (69 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
التكوين 31: 13
Gen.31.13
أَنَا إِلهُ بَيْتِ إِيلَ حَيْثُ مَسَحْتَ عَمُودًا، حَيْثُ نَذَرْتَ لِي نَذْرًا. الآنَ قُمِ اخْرُجْ مِنْ هذِهِ الأَرْضِ وَارْجعْ إِلَى أَرْضِ مِيلاَدِكَ.
אָנֹכִ֤י הָאֵל֙ בֵּֽית אֵ֔ל אֲשֶׁ֨ר;שָּׁם֙ מָשַׁ֤חְתָּ מַצֵּבָ֔ה אֲשֶׁ֨ר;שָׁ֖ם נָדַ֥רְתָּ לִּ֛י נֶ֑דֶר עַתָּ֗ה ק֥וּם צֵא֙ מִן הַזֹּ֔את הָאָ֣רֶץ וְשׁ֖וּב אֶל אֶ֥רֶץ מוֹלַדְתֶּֽךָ
الخروج 28: 41
Exo.28.41
وَتُلْبِسُ هَارُونَ أَخَاكَ إِيَّاهَا وَبَنِيهِ مَعَهُ، وَتَمْسَحُهُمْ، وَتَمْلأُ أَيَادِيهِمْ، وَتُقَدِّسُهُمْ لِيَكْهَنُوا لِي.
וְהִלְבַּשְׁתָּ֤ אַהֲרֹ֣ן אָחִ֔יךָ אֹתָם֙ בָּנָ֖יו אִתּ֑וֹ וּמָשַׁחְתָּ֨;אֹתָ֜ם וּמִלֵּאתָ֧ יָדָ֛ם וְקִדַּשְׁתָּ֥;אֹתָ֖ם וְכִהֲנ֥וּ לִֽי
الخروج 29: 2
Exo.29.2
وَخُبْزَ فَطِيرٍ، وَأَقْرَاصَ فَطِيرٍ مَلْتُوتَةً بِزَيْتٍ، وَرِقَاقَ فَطِيرٍ مَدْهُونَةً بِزَيْتٍ. مِنْ دَقِيقِ حِنْطَةٍ تَصْنَعُهَا.
וְלֶ֣חֶם מַצּ֗וֹת וְחַלֹּ֤ת מַצֹּת֙ בְּלוּלֹ֣ת בַּשֶּׁ֔מֶן וּרְקִיקֵ֥י מַצּ֖וֹת מְשֻׁחִ֣ים בַּשָּׁ֑מֶן סֹ֥לֶת חִטִּ֖ים תַּעֲשֶׂ֥ה;אֹתָֽם
الخروج 29: 7
Exo.29.7
وَتَأْخُذُ دُهْنَ الْمَسْحَةِ وَتَسْكُبُهُ عَلَى رَأْسِهِ وَتَمْسَحُهُ.
וְלָֽקַחְתָּ֙ שֶׁ֣מֶן הַמִּשְׁחָ֔ה וְיָצַקְתָּ֖ עַל רֹאשׁ֑וֹ וּמָשַׁחְתָּ֖;אֹתֽוֹ
الخروج 29: 36
Exo.29.36
وَتُقَدِّمُ ثَوْرَ خَطِيَّةٍ كُلَّ يَوْمٍ لأَجْلِ الْكَفَّارَةِ. وَتُطَهِّرُ الْمَذْبَحَ بِتَكْفِيرِكَ عَلَيْهِ، وَتَمْسَحُهُ لِتَقْدِيسِهِ.
תַּעֲשֶׂ֤ה וּפַ֨ר חַטָּ֜את לַיּוֹם֙ עַל הַכִּפֻּרִ֔ים וְחִטֵּאתָ֙ הַמִּזְבֵּ֔חַ בְּכַפֶּרְךָ֖;עַל עָלָ֑יו וּמָֽשַׁחְתָּ֥;אֹת֖וֹ לְקַדְּשֽׁוֹ
الخروج 30: 26
Exo.30.26
وَتَمْسَحُ بِهِ خَيْمَةَ الاجْتِمَاعِ، وَتَابُوتَ الشَّهَادَةِ،
וּמָשַׁחְתָּ֥ ב֖וֹ אֹ֣הֶל מוֹעֵ֑ד אֲר֥וֹן הָעֵדֻֽת
الخروج 30: 30
Exo.30.30
وَتَمْسَحُ هَارُونَ وَبَنِيهِ وَتُقَدِّسُهُمْ لِيَكْهَنُوا لِي.
תִּמְשָׁ֑ח אַהֲרֹ֥ן בָּנָ֖יו וְקִדַּשְׁתָּ֥;אֹתָ֖ם לְכַהֵ֥ן לִֽי
الخروج 40: 9
Exo.40.9
وَتَأْخُذُ دُهْنَ الْمَسْحَةِ وَتَمْسَحُ الْمَسْكَنَ وَكُلَّ مَا فِيهِ، وَتُقَدِّسُهُ وَكُلَّ آنِيَتِهِ لِيَكُونَ مُقَدَّسًا.
וְלָקַחְתָּ֙ שֶׁ֣מֶן הַמִּשְׁחָ֔ה וּמָשַׁחְתָּ֥ הַמִּשְׁכָּ֖ן כָּל אֲשֶׁר בּ֑וֹ וְקִדַּשְׁתָּ֥;אֹת֛וֹ כָּל כֵּלָ֖יו וְהָ֥יָה קֹֽדֶשׁ
الخروج 40: 10
Exo.40.10
وَتَمْسَحُ مَذْبَحَ الْمُحْرَقَةِ وَكُلَّ آنِيَتِهِ، وَتُقَدِّسُ الْمَذْبَحَ لِيَكُونَ الْمَذْبَحُ قُدْسَ أَقْدَاسٍ.
וּמָשַׁחְתָּ֛ מִזְבַּ֥ח הָעֹלָ֖ה כָּל כֵּלָ֑יו וְקִדַּשְׁתָּ֙ הַמִּזְבֵּ֔חַ וְהָיָ֥ה הַמִּזְבֵּ֖חַ קֹ֥דֶשׁ קָֽדָשִֽׁים
الخروج 40: 11
Exo.40.11
وَتَمْسَحُ الْمِرْحَضَةَ وَقَاعِدَتَهَا وَتُقَدِّسُهَا.
וּמָשַׁחְתָּ֥ הַכִּיֹּ֖ר כַּנּ֑וֹ וְקִדַּשְׁתָּ֖;אֹתֽוֹ
الخروج 40: 13
Exo.40.13
وَتُلْبِسُ هَارُونَ الثِّيَابَ الْمُقَدَّسَةَ وَتَمْسَحُهُ وَتُقَدِّسُهُ لِيَكْهَنَ لِي.
וְהִלְבַּשְׁתָּ֙ אַהֲרֹ֔ן בִּגְדֵ֣י הַקֹּ֑דֶשׁ וּמָשַׁחְתָּ֥;אֹת֛וֹ וְקִדַּשְׁתָּ֥;אֹת֖וֹ וְכִהֵ֥ן לִֽי
الخروج 40: 15
Exo.40.15
وَتَمْسَحُهُمْ كَمَا مَسَحْتَ أَبَاهُمْ لِيَكْهَنُوا لِي. وَيَكُونُ ذلِكَ لِتَصِيرَ لَهُمْ مَسْحَتُهُمْ كَهَنُوتًا أَبَدِيًّا فِي أَجْيَالِهِمْ.
וּמָשַׁחְתָּ֣;אֹתָ֗ם כַּאֲשֶׁ֤ר מָשַׁ֙חְתָּ֙ אֲבִיהֶ֔ם וְכִהֲנ֖וּ לִ֑י וְ֠הָיְתָה לִהְיֹ֨ת לָהֶ֧ם מָשְׁחָתָ֛ם לִכְהֻנַּ֥ת עוֹלָ֖ם לְדֹרֹתָֽם
الخروج 40: 15
Exo.40.15
وَتَمْسَحُهُمْ كَمَا مَسَحْتَ أَبَاهُمْ لِيَكْهَنُوا لِي. وَيَكُونُ ذلِكَ لِتَصِيرَ لَهُمْ مَسْحَتُهُمْ كَهَنُوتًا أَبَدِيًّا فِي أَجْيَالِهِمْ.
וּמָשַׁחְתָּ֣;אֹתָ֗ם כַּאֲשֶׁ֤ר מָשַׁ֙חְתָּ֙ אֲבִיהֶ֔ם וְכִהֲנ֖וּ לִ֑י וְ֠הָיְתָה לִהְיֹ֨ת לָהֶ֧ם מָשְׁחָתָ֛ם לִכְהֻנַּ֥ת עוֹלָ֖ם לְדֹרֹתָֽם
اللاويين 2: 4
Lev.2.4
وَإِذَا قَرَّبْتَ قُرْبَانَ تَقْدِمَةٍ مَخْبُوزَةٍ فِي تَنُّورٍ، تَكُونُ أَقْرَاصًا مِنْ دَقِيقٍ، فَطِيرًا مَلْتُوتَةً بِزَيْتٍ، وَرِقَاقًا فَطِيرًا مَدْهُونَةً بِزَيْتٍ.
וְכִ֥י תַקְרִ֛ב קָרְבַּ֥ן מִנְחָ֖ה מַאֲפֵ֣ה תַנּ֑וּר חַלּ֤וֹת סֹ֣לֶת מַצֹּת֙ בְּלוּלֹ֣ת בַּשֶּׁ֔מֶן וּרְקִיקֵ֥י מַצּ֖וֹת מְשֻׁחִ֥ים בַּשָּֽׁמֶן
اللاويين 6: 20
Lev.6.20
هذَا قُرْبَانُ هَارُونَ وَبَنِيهِ الَّذِي يُقَرِّبُونَهُ لِلرَّبِّ يَوْمَ مَسْحَتِهِ: عُشْرُ الإِيفَةِ مِنْ دَقِيقٍ تَقْدِمَةً دَائِمَةً، نِصْفُهَا صَبَاحًا، وَنِصْفُهَا مَسَاءً.
זֶ֡ה קָרְבַּן֩ אַהֲרֹ֨ן וּבָנָ֜יו אֲשֶׁר יַקְרִ֣יבוּ לַֽיהוָ֗ה בְּיוֹם֙ הִמָּשַׁ֣ח;אֹת֔וֹ עֲשִׂירִ֨ת הָאֵפָ֥ה סֹ֛לֶת מִנְחָ֖ה תָּמִ֑יד מַחֲצִיתָ֣הּ בַּבֹּ֔קֶר וּמַחֲצִיתָ֖הּ בָּעָֽרֶב
اللاويين 7: 12
Lev.7.12
إِنْ قَرَّبَهَا لأَجْلِ الشُّكْرِ، يُقَرِّبُ عَلَى ذَبِيحَةِ الشُّكْرِ أَقْرَاصَ فَطِيرٍ مَلْتُوتَةً بِزَيْتٍ، وَرِقَاقَ فَطِيرٍ مَدْهُونَةً بِزَيْتٍ، وَدَقِيقًا مَرْبُوكًا أَقْرَاصًا مَلْتُوتَةً بِزَيْتٍ،
אִ֣ם עַל תּוֹדָה֮ יַקְרִיבֶנּוּ֒;וְהִקְרִ֣יב עַל זֶ֣בַח הַתּוֹדָ֗ה חַלּ֤וֹת מַצּוֹת֙ בְּלוּלֹ֣ת בַּשֶּׁ֔מֶן וּרְקִיקֵ֥י מַצּ֖וֹת מְשֻׁחִ֣ים בַּשָּׁ֑מֶן וְסֹ֣לֶת מֻרְבֶּ֔כֶת חַלֹּ֖ת בְּלוּלֹ֥ת בַּשָּֽׁמֶן
اللاويين 7: 36
Lev.7.36
الَّتِي أَمَرَ الرَّبُّ أَنْ تُعْطَى لَهُمْ يَوْمَ مَسْحِهِ إِيَّاهُمْ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ، فَرِيضَةً دَهْرِيَّةً فِي أَجْيَالِهِمْ.
אֲשֶׁר֩ צִוָּ֨ה יְהוָ֜ה לָתֵ֣ת לָהֶ֗ם בְּיוֹם֙ מָשְׁח֣וֹ אֹתָ֔ם מֵאֵ֖ת בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל חֻקַּ֥ת עוֹלָ֖ם לְדֹרֹתָֽם
اللاويين 8: 10
Lev.8.10
ثُمَّ أَخَذَ مُوسَى دُهْنَ الْمَسْحَةِ وَمَسَحَ الْمَسْكَنَ وَكُلَّ مَا فِيهِ وَقَدَّسَهُ،
וַיִּקַּ֤ח מֹשֶׁה֙ שֶׁ֣מֶן הַמִּשְׁחָ֔ה וַיִּמְשַׁ֥ח הַמִּשְׁכָּ֖ן כָּל אֲשֶׁר בּ֑וֹ וַיְקַדֵּ֖שׁ;אֹתָֽם
اللاويين 8: 11
Lev.8.11
وَنَضَحَ مِنْهُ عَلَى الْمَذْبَحِ سَبْعَ مَرَّاتٍ، وَمَسَحَ الْمَذْبَحَ وَجَمِيعَ آنِيَتِهِ، وَالْمِرْحَضَةَ وَقَاعِدَتَهَا لِتَقْدِيسِهَا.
וַיַּ֥ז מִמֶּ֛נּוּ עַל הַמִּזְבֵּ֖חַ שֶׁ֣בַע פְּעָמִ֑ים וַיִּמְשַׁ֨ח הַמִּזְבֵּ֜חַ כָּל כֵּלָ֗יו הַכִּיֹּ֛ר כַּנּ֖וֹ לְקַדְּשָֽׁם
اللاويين 8: 12
Lev.8.12
وَصَبَّ مِنْ دُهْنِ الْمَسْحَةِ عَلَى رَأْسِ هَارُونَ وَمَسَحَهُ لِتَقْدِيسِهِ.
וַיִּצֹק֙ מִשֶּׁ֣מֶן הַמִּשְׁחָ֔ה עַ֖ל רֹ֣אשׁ אַהֲרֹ֑ן וַיִּמְשַׁ֥ח;אֹת֖וֹ לְקַדְּשֽׁוֹ
اللاويين 16: 32
Lev.16.32
وَيُكَفِّرُ الْكَاهِنُ الَّذِي يَمْسَحُهُ، وَالَّذِي يَمْلأُ يَدَهُ لِلْكَهَانَةِ عِوَضًا عَنْ أَبِيهِ. يَلْبَسُ ثِيَابَ الْكَتَّانِ، الثِّيَابَ الْمُقَدَّسَةَ،
וְכִפֶּ֨ר הַכֹּהֵ֜ן אֲשֶׁר יִמְשַׁ֣ח;אֹת֗וֹ וַאֲשֶׁ֤ר יְמַלֵּא֙ יָד֔וֹ לְכַהֵ֖ן תַּ֣חַת אָבִ֑יו וְלָבַ֛שׁ בִּגְדֵ֥י הַבָּ֖ד בִּגְדֵ֥י הַקֹּֽדֶשׁ
العدد 3: 3
Num.3.3
هذِهِ أَسْمَاءُ بَنِي هَارُونَ الْكَهَنَةِ الْمَمْسُوحِينَ الَّذِينَ مَلأَ أَيْدِيَهُمْ لِلْكَهَانَةِ.
אֵ֗לֶּה שְׁמוֹת֙ בְּנֵ֣י אַהֲרֹ֔ן הַכֹּהֲנִ֖ים הַמְּשֻׁחִ֑ים אֲשֶׁר מִלֵּ֥א יָדָ֖ם לְכַהֵֽן
العدد 6: 15
Num.6.15
وَسَلَّ فَطِيرٍ مِنْ دَقِيقٍ أَقْرَاصًا مَلْتُوتَةً بِزَيْتٍ، وَرِقَاقَ فَطِيرٍ مَدْهُونَةً بِزَيْتٍ مَعَ تَقْدِمَتِهَا وَسَكَائِبِهَا.
וְסַ֣ל מַצּ֗וֹת סֹ֤לֶת חַלֹּת֙ בְּלוּלֹ֣ת בַּשֶּׁ֔מֶן וּרְקִיקֵ֥י מַצּ֖וֹת מְשֻׁחִ֣ים בַּשָּׁ֑מֶן וּמִנְחָתָ֖ם וְנִסְכֵּיהֶֽם
العدد 7: 1
Num.7.1
وَيَوْمَ فَرَغَ مُوسَى مِنْ إِقَامَةِ الْمَسْكَنِ، وَمَسَحَهُ وَقَدَّسَهُ وَجَمِيعَ أَمْتِعَتِهِ، وَالْمَذْبَحَ وَجَمِيعَ أَمْتِعَتِهِ وَمَسَحَهَا وَقَدَّسَهَا،
וַיְהִ֡י;בְּיוֹם֩ כַּלּ֨וֹת מֹשֶׁ֜ה לְהָקִ֣ים הַמִּשְׁכָּ֗ן וַיִּמְשַׁ֨ח;אֹת֜וֹ וַיְקַדֵּ֤שׁ;אֹתוֹ֙ כָּל כֵּלָ֔יו הַמִּזְבֵּ֖חַ כָּל כֵּלָ֑יו וַיִּמְשָׁחֵ֖ם וַיְקַדֵּ֥שׁ;אֹתָֽם
العدد 7: 1
Num.7.1
وَيَوْمَ فَرَغَ مُوسَى مِنْ إِقَامَةِ الْمَسْكَنِ، وَمَسَحَهُ وَقَدَّسَهُ وَجَمِيعَ أَمْتِعَتِهِ، وَالْمَذْبَحَ وَجَمِيعَ أَمْتِعَتِهِ وَمَسَحَهَا وَقَدَّسَهَا،
וַיְהִ֡י;בְּיוֹם֩ כַּלּ֨וֹת מֹשֶׁ֜ה לְהָקִ֣ים הַמִּשְׁכָּ֗ן וַיִּמְשַׁ֨ח;אֹת֜וֹ וַיְקַדֵּ֤שׁ;אֹתוֹ֙ כָּל כֵּלָ֔יו הַמִּזְבֵּ֖חַ כָּל כֵּלָ֑יו וַיִּמְשָׁחֵ֖ם וַיְקַדֵּ֥שׁ;אֹתָֽם
العدد 7: 10
Num.7.10
وَقَرَّبَ الرُّؤَسَاءُ لِتَدْشِينِ الْمَذْبَحِ يَوْمَ مَسْحِهِ. وَقَدَّمَ الرُّؤَسَاءُ قَرَابِينَهُمْ أَمَامَ الْمَذْبَحِ.
וַיַּקְרִ֣יבוּ הַנְּשִׂאִ֗ים חֲנֻכַּ֣ת הַמִּזְבֵּ֔חַ בְּי֖וֹם הִמָּשַׁ֣ח;אֹת֑וֹ וַיַּקְרִ֧יבוּ הַנְּשִׂיאִ֛ם קָרְבָּנָ֖ם לִפְנֵ֥י הַמִּזְבֵּֽחַ
العدد 7: 84
Num.7.84
هذَا تَدْشِينُ الْمَذْبَحِ يَوْمَ مَسْحِهِ مِنْ رُؤَسَاءِ إِسْرَائِيلَ. أَطْبَاقُ فِضَّةٍ اثْنَا عَشَرَ، وَمَنَاضِحُ فِضَّةٍ اثْنَتَا عَشرَةَ، وَصُحُونُ ذَهَبٍ اثْنَا عَشَرَ،
זֹ֣את חֲנֻכַּ֣ת הַמִּזְבֵּ֗חַ בְּיוֹם֙ הִמָּשַׁ֣ח;אֹת֔וֹ מֵאֵ֖ת נְשִׂיאֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל קַעֲרֹ֨ת כֶּ֜סֶף שְׁתֵּ֣ים עֶשְׂרֵ֗ה מִֽזְרְקֵי כֶ֙סֶף֙ שְׁנֵ֣ים עָשָׂ֔ר כַּפּ֥וֹת זָהָ֖ב שְׁתֵּ֥ים עֶשְׂרֵֽה
العدد 7: 88
Num.7.88
وَكُلُّ الثِّيرَانِ لِذَبِيحَةِ السَّلاَمَةِ أَرْبَعَةٌ وَعِشْرُونَ ثَوْرًا، وَالْكِبَاشُ سِتُّونَ، وَالتُّيُوسُ سِتُّونَ، وَالْخِرَافُ الْحَوْلِيَّةُ سِتُّونَ. هذَا تَدْشِينُ الْمَذْبَحِ بَعْدَ مَسْحِهِ.
וְכֹ֞ל בְּקַ֣ר זֶ֣בַח הַשְּׁלָמִ֗ים וְאַרְבָּעָה֮ עֶשְׂרִ֣ים פָּרִים֒ אֵילִ֤ם שִׁשִּׁים֙ עַתֻּדִ֣ים שִׁשִּׁ֔ים כְּבָשִׂ֥ים בְּנֵי;שָׁנָ֖ה שִׁשִּׁ֑ים זֹ֚את חֲנֻכַּ֣ת הַמִּזְבֵּ֔חַ אַחֲרֵ֖י הִמָּשַׁ֥ח;אֹתֽוֹ
العدد 35: 25
Num.35.25
وَتُنْقِذُ الْجَمَاعَةُ الْقَاتِلَ مِنْ يَدِ وَلِيِّ الدَّمِ، وَتَرُدُّهُ الْجَمَاعَةُ إِلَى مَدِينَةِ مَلْجَئِهِ الَّتِي هَرَبَ إِلَيْهَا، فَيُقِيمُ هُنَاكَ إِلَى مَوْتِ الْكَاهِنِ الْعَظِيمِ الَّذِي مُسِحَ بِالدُّهْنِ الْمُقَدَّسِ.
וְהִצִּ֨ילוּ הָעֵדָ֜ה הָרֹצֵ֗חַ מִיַּד֮ גֹּאֵ֣ל הַדָּם֒ וְהֵשִׁ֤יבוּ;אֹתוֹ֙ הָֽעֵדָ֔ה אֶל עִ֥יר מִקְלָט֖וֹ אֲשֶׁר נָ֣ס שָׁ֑מָּה וְיָ֣שַׁב בָּ֗הּ עַד מוֹת֙ הַכֹּהֵ֣ן הַגָּדֹ֔ל אֲשֶׁר מָשַׁ֥ח;אֹת֖וֹ בְּשֶׁ֥מֶן הַקֹּֽדֶשׁ
القضاة 9: 8
Jdg.9.8
مَرَّةً ذَهَبَتِ الأَشْجَارُ لِتَمْسَحَ عَلَيْهَا مَلِكًا. فَقَالَتْ لِلزَّيْتُونَةِ: امْلِكِي عَلَيْنَا.
הָל֤וֹךְ;הָֽלְכוּ֙ הָעֵצִ֔ים לִמְשֹׁ֥חַ עֲלֵיהֶ֖ם מֶ֑לֶךְ וַיֹּאמְר֥וּ לַזַּ֖יִת מָלְכָ֥ה עָלֵֽינוּ