כֹּל (H3605) - kôl | معجم سترونغ العبري

الملوك الأول 18: 5 1Ki.18.5

وَقَالَ أَخْآبُ لِعُوبَدْيَا: اذْهَبْ فِي الأَرْضِ إِلَى جَمِيعِ عُيُونِ الْمَاءِ وَإِلَى جَمِيعِ الأَوْدِيَةِ، لَعَلَّنَا نَجِدُ عُشْبًا فَنُحْيِيَ الْخَيْلَ وَالْبِغَالَ وَلاَ نُعْدَمَ الْبَهَائِمَ

וַיֹּ֤אמֶר אַחְאָב֙ אֶל;עֹ֣בַדְיָ֔הוּ לֵ֤ךְ בָּאָ֙רֶץ֙ אֶל כָּל מַעְיְנֵ֣י הַמַּ֔יִם וְאֶ֖ל כָּל הַנְּחָלִ֑ים אוּלַ֣י נִמְצָ֣א חָצִ֗יר וּנְחַיֶּה֙ ס֣וּס וָפֶ֔רֶד וְל֥וֹא נַכְרִ֖ית מֵהַבְּהֵמָֽה

الملوك الأول 18: 5 1Ki.18.5

وَقَالَ أَخْآبُ لِعُوبَدْيَا: اذْهَبْ فِي الأَرْضِ إِلَى جَمِيعِ عُيُونِ الْمَاءِ وَإِلَى جَمِيعِ الأَوْدِيَةِ، لَعَلَّنَا نَجِدُ عُشْبًا فَنُحْيِيَ الْخَيْلَ وَالْبِغَالَ وَلاَ نُعْدَمَ الْبَهَائِمَ

וַיֹּ֤אמֶר אַחְאָב֙ אֶל;עֹ֣בַדְיָ֔הוּ לֵ֤ךְ בָּאָ֙רֶץ֙ אֶל כָּל מַעְיְנֵ֣י הַמַּ֔יִם וְאֶ֖ל כָּל הַנְּחָלִ֑ים אוּלַ֣י נִמְצָ֣א חָצִ֗יר וּנְחַיֶּה֙ ס֣וּס וָפֶ֔רֶד וְל֥וֹא נַכְרִ֖ית מֵהַבְּהֵמָֽה

الملوك الأول 18: 19 1Ki.18.19

فَالآنَ أَرْسِلْ وَاجْمَعْ إِلَيَّ كُلَّ إِسْرَائِيلَ إِلَى جَبَلِ الْكَرْمَلِ، وَأَنْبِيَاءَ الْبَعْلِ أَرْبَعَ الْمِئَةِ وَالْخَمْسِينَ، وَأَنْبِيَاءَ السَّوَارِي أَرْبَعَ الْمِئَةِ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ عَلَى مَائِدَةِ إِيزَابَلَ.

וְעַתָּ֗ה שְׁלַ֨ח קְבֹ֥ץ אֵלַ֛י כָּל יִשְׂרָאֵ֖ל אֶל הַ֣ר הַכַּרְמֶ֑ל נְבִיאֵ֨י הַבַּ֜עַל אַרְבַּ֧ע מֵא֣וֹת וַחֲמִשִּׁ֗ים וּנְבִיאֵ֤י הָֽאֲשֵׁרָה֙ אַרְבַּ֣ע מֵא֔וֹת אֹכְלֵ֖י שֻׁלְחַ֥ן אִיזָֽבֶל

الملوك الأول 18: 20 1Ki.18.20

فَأَرْسَلَ أَخْآبُ إِلَى جَمِيعِ بَنِي إِسْرَائِيلَ، وَجَمَعَ الأَنْبِيَاءَ إِلَى جَبَلِ الْكَرْمَلِ.

וַיִּשְׁלַ֥ח אַחְאָ֖ב בְּכָל בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיִּקְבֹּ֥ץ הַנְּבִיאִ֖ים אֶל הַ֥ר הַכַּרְמֶֽל

الملوك الأول 18: 21 1Ki.18.21

فَتَقَدَّمَ إِيلِيَّا إِلَى جَمِيعِ الشَّعْبِ وَقَالَ: حَتَّى مَتَى تَعْرُجُونَ بَيْنَ الْفِرْقَتَيْنِ. إِنْ كَانَ الرَّبُّ هُوَ اللهَ فَاتَّبِعُوهُ، وَإِنْ كَانَ الْبَعْلُ فَاتَّبِعُوهُ. فَلَمْ يُجِبْهُ الشَّعْبُ بِكَلِمَةٍ.

וַיִּגַּ֨שׁ אֵלִיָּ֜הוּ אֶל כָּל הָעָ֗ם וַיֹּ֙אמֶר֙ עַד מָתַ֞י אַתֶּ֣ם;פֹּסְחִים֮ עַל שְׁתֵּ֣י;הַסְּעִפִּים֒ אִם יְהוָ֤ה הָֽאֱלֹהִים֙ לְכ֣וּ;אַחֲרָ֔יו וְאִם הַבַּ֖עַל לְכ֣וּ;אַחֲרָ֑יו וְלֹֽא עָנ֥וּ;אֹת֖וֹ הָעָ֛ם דָּבָֽר

الملوك الأول 18: 24 1Ki.18.24

ثُمَّ تَدْعُونَ بِاسْمِ آلِهَتِكُمْ وَأَنَا أَدْعُو بِاسْمِ الرَّبِّ. وَالإِلهُ الَّذِي يُجِيبُ بِنَارٍ فَهُوَ اللهُ. فَأَجَابَ جَمِيعُ الشَّعْبِ وَقَالُوا: الْكَلاَمُ حَسَنٌ.

וּקְרָאתֶ֞ם בְּשֵׁ֣ם אֱלֹֽהֵיכֶ֗ם וַֽאֲנִי֙ אֶקְרָ֣א בְשֵׁם יְהוָ֔ה וְהָיָ֧ה;הָאֱלֹהִ֛ים אֲשֶׁר יַעֲנֶ֥ה בָאֵ֖שׁ ה֣וּא הָאֱלֹהִ֑ים וַיַּ֧עַן כָּל הָעָ֛ם וַיֹּאמְר֖וּ הַדָּבָֽר ט֥וֹב

الملوك الأول 18: 30 1Ki.18.30

قَالَ إِيلِيَّا لِجَمِيعِ الشَّعْبِ: تَقَدَّمُوا إِلَيَّ. فَتَقَدَّمَ جَمِيعُ الشَّعْبِ إِلَيْهِ. فَرَمَّمَ مَذْبَحَ الرَّبِّ الْمُنْهَدِمَ.

וַיֹּ֨אמֶר אֵלִיָּ֤הוּ לְכָל הָעָם֙ גְּשׁ֣וּ אֵלַ֔י וַיִּגְּשׁ֥וּ כָל הָעָ֖ם אֵלָ֑יו וַיְרַפֵּ֛א מִזְבַּ֥ח יְהוָ֖ה הֶהָרֽוּס

الملوك الأول 18: 30 1Ki.18.30

قَالَ إِيلِيَّا لِجَمِيعِ الشَّعْبِ: تَقَدَّمُوا إِلَيَّ. فَتَقَدَّمَ جَمِيعُ الشَّعْبِ إِلَيْهِ. فَرَمَّمَ مَذْبَحَ الرَّبِّ الْمُنْهَدِمَ.

וַיֹּ֨אמֶר אֵלִיָּ֤הוּ לְכָל הָעָם֙ גְּשׁ֣וּ אֵלַ֔י וַיִּגְּשׁ֥וּ כָל הָעָ֖ם אֵלָ֑יו וַיְרַפֵּ֛א מִזְבַּ֥ח יְהוָ֖ה הֶהָרֽוּס

الملوك الأول 18: 36 1Ki.18.36

وَكَانَ عِنْدَ إِصْعَادِ التَّقْدِمَةِ أَنَّ إِيلِيَّا النَّبِيَّ تَقَدَّمَ وَقَالَ: أَيُّهَا الرَّبُّ إِلهُ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَإِسْرَائِيلَ، لِيُعْلَمِ الْيَوْمَ أَنَّكَ أَنْتَ اللهُ فِي إِسْرَائِيلَ، وَأَنِّي أَنَا عَبْدُكَ، وَبِأَمْرِكَ قَدْ فَعَلْتُ كُلَّ هذِهِ الأُمُورِ.

וַיְהִ֣י בַּעֲל֣וֹת הַמִּנְחָ֗ה אֵלִיָּ֣הוּ הַנָּבִיא֮ וַיִּגַּ֞שׁ וַיֹּאמַר֒ יְהוָ֗ה אֱלֹהֵי֙ אַבְרָהָם֙ יִצְחָ֣ק וְיִשְׂרָאֵ֔ל יִוָּדַ֗ע הַיּ֣וֹם כִּֽי אַתָּ֧ה אֱלֹהִ֛ים בְּיִשְׂרָאֵ֖ל וַאֲנִ֣י עַבְדֶּ֑ךָ וּבִדְבָרְךָ֣ עָשִׂ֔יתִי כָּל הָאֵֽלֶּה הַדְּבָרִ֖ים

الملوك الأول 18: 39 1Ki.18.39

فَلَمَّا رَأَى جَمِيعُ الشَّعْبِ سَقَطُوا عَلَى وُجُوهِهِمْ وَقَالُوا: الرَّبُّ هُوَ اللهُ. الرَّبُّ هُوَ اللهُ..

וַיַּרְא֙ כָּל הָעָ֔ם וַֽיִּפְּל֖וּ עַל פְּנֵיהֶ֑ם וַיֹּ֣אמְר֔וּ יְהוָה֙ ה֣וּא הָאֱלֹהִ֔ים יְהוָ֖ה ה֥וּא הָאֱלֹהִֽים

الملوك الأول 19: 1 1Ki.19.1

وَأَخْبَرَ أَخْآبُ إِيزَابَلَ بِكُلِّ مَا عَمِلَ إِيلِيَّا، وَكَيْفَ أَنَّهُ قَتَلَ جَمِيعَ الأَنْبِيَاءِ بِالسَّيْفِ.

וַיַּגֵּ֤ד אַחְאָב֙ לְאִיזֶ֔בֶל כָּל אֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה אֵלִיָּ֑הוּ כָּל;אֲשֶׁ֥ר הָרַ֛ג כָּל הַנְּבִיאִ֖ים בֶּחָֽרֶב

الملوك الأول 19: 1 1Ki.19.1

وَأَخْبَرَ أَخْآبُ إِيزَابَلَ بِكُلِّ مَا عَمِلَ إِيلِيَّا، وَكَيْفَ أَنَّهُ قَتَلَ جَمِيعَ الأَنْبِيَاءِ بِالسَّيْفِ.

וַיַּגֵּ֤ד אַחְאָב֙ לְאִיזֶ֔בֶל כָּל אֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה אֵלִיָּ֑הוּ כָּל;אֲשֶׁ֥ר הָרַ֛ג כָּל הַנְּבִיאִ֖ים בֶּחָֽרֶב

الملوك الأول 19: 1 1Ki.19.1

وَأَخْبَرَ أَخْآبُ إِيزَابَلَ بِكُلِّ مَا عَمِلَ إِيلِيَّا، وَكَيْفَ أَنَّهُ قَتَلَ جَمِيعَ الأَنْبِيَاءِ بِالسَّيْفِ.

וַיַּגֵּ֤ד אַחְאָב֙ לְאִיזֶ֔בֶל כָּל אֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה אֵלִיָּ֑הוּ כָּל;אֲשֶׁ֥ר הָרַ֛ג כָּל הַנְּבִיאִ֖ים בֶּחָֽרֶב

الملوك الأول 19: 18 1Ki.19.18

وَقَدْ أَبْقَيْتُ فِي إِسْرَائِيلَ سَبْعَةَ آلاَفٍ، كُلَّ الرُّكَبِ الَّتِي لَمْ تَجْثُ لِلْبَعْلِ وَكُلَّ فَمٍ لَمْ يُقَبِّلْهُ.

וְהִשְׁאַרְתִּ֥י בְיִשְׂרָאֵ֖ל שִׁבְעַ֣ת אֲלָפִ֑ים כָּל הַבִּרְכַּ֗יִם אֲשֶׁ֤ר לֹֽא כָֽרְעוּ֙ לַבַּ֔עַל וְכָ֨ל הַפֶּ֔ה לֹֽא נָשַׁ֖ק;לֽוֹ

الملوك الأول 19: 18 1Ki.19.18

وَقَدْ أَبْقَيْتُ فِي إِسْرَائِيلَ سَبْعَةَ آلاَفٍ، كُلَّ الرُّكَبِ الَّتِي لَمْ تَجْثُ لِلْبَعْلِ وَكُلَّ فَمٍ لَمْ يُقَبِّلْهُ.

וְהִשְׁאַרְתִּ֥י בְיִשְׂרָאֵ֖ל שִׁבְעַ֣ת אֲלָפִ֑ים כָּל הַבִּרְכַּ֗יִם אֲשֶׁ֤ר לֹֽא כָֽרְעוּ֙ לַבַּ֔עַל וְכָ֨ל הַפֶּ֔ה לֹֽא נָשַׁ֖ק;לֽוֹ

الملوك الأول 20: 1 1Ki.20.1

وَجَمَعَ بَنْهَدَدُ مَلِكُ أَرَامَ كُلَّ جَيْشِهِ، وَاثْنَيْنِ وَثَلاَثِينَ مَلِكًا مَعَهُ، وَخَيْلاً وَمَرْكَبَاتٍ وَصَعِدَ وَحَاصَرَ السَّامِرَةَ وَحَارَبَهَا.

קָבַץ֙ וּבֶן;הֲדַ֣ד מֶֽלֶךְ אֲרָ֗ם כָּל חֵיל֔וֹ וּשְׁנַ֥יִם וּשְׁלֹשִׁ֨ים מֶ֛לֶךְ אִתּ֖וֹ וְס֣וּס וָרָ֑כֶב וַיַּ֗עַל וַיָּ֙צַר֙ שֹׁ֣מְר֔וֹן וַיִּלָּ֖חֶם;בָּֽהּ

الملوك الأول 20: 4 1Ki.20.4

فَأَجَابَ مَلِكُ إِسْرَائِيلَ وَقَالَ: حَسَبَ قَوْلِكَ يَا سَيِّدِي الْمَلِكَ، أَنَا وَجَمِيعُ مَا لِي لَكَ.

וַיַּ֤עַן מֶֽלֶךְ יִשְׂרָאֵל֙ וַיֹּ֔אמֶר כִּדְבָרְךָ֖ אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֑לֶךְ אֲנִ֖י וְכָל אֲשֶׁר לִֽי לְךָ֥

الملوك الأول 20: 7 1Ki.20.7

فَدَعَا مَلِكُ إِسْرَائِيلَ جَمِيعَ شُيُوخِ الأَرْضِ وَقَالَ: اعْلَمُوا وَانْظُرُوا أَنَّ هذَا يَطْلُبُ الشَّرَّ، لأَنَّهُ أَرْسَلَ إِلَيَّ نِسَائِي وَبَنِيَّ وَفِضَّتِي وَذَهَبِي وَلَمْ أَمْنَعْهَا عَنْهُ.

וַיִּקְרָ֤א מֶֽלֶךְ יִשְׂרָאֵל֙ לְכָל זִקְנֵ֣י הָאָ֔רֶץ וַיֹּ֙אמֶר֙ דְּעֽוּ;נָ֣א וּרְא֔וּ כִּ֥י זֶ֣ה מְבַקֵּ֑שׁ רָעָ֖ה כִּֽי שָׁלַ֨ח אֵלַ֜י לְנָשַׁ֤י וּלְבָנַי֙ וּלְכַסְפִּ֣י וְלִזְהָבִ֔י וְלֹ֥א מָנַ֖עְתִּי מִמֶּֽנּוּ

الملوك الأول 20: 8 1Ki.20.8

فَقَالَ لَهُ كُلُّ الشُّيُوخِ وَكُلُّ الشَّعْبِ: لاَ تَسْمَعْ لَهُ وَلاَ تَقْبَلْ.

וַיֹּאמְר֥וּ אֵלָ֛יו כָּל הַזְּקֵנִ֖ים וְכָל הָעָ֑ם אַל תִּשְׁמַ֖ע וְל֥וֹא תֹאבֶֽה

الملوك الأول 20: 8 1Ki.20.8

فَقَالَ لَهُ كُلُّ الشُّيُوخِ وَكُلُّ الشَّعْبِ: لاَ تَسْمَعْ لَهُ وَلاَ تَقْبَلْ.

וַיֹּאמְר֥וּ אֵלָ֛יו כָּל הַזְּקֵנִ֖ים וְכָל הָעָ֑ם אַל תִּשְׁמַ֖ע וְל֥וֹא תֹאבֶֽה

الملوك الأول 20: 9 1Ki.20.9

فَقَالَ لِرُسُلِ بَنْهَدَدَ: قُولُوا لِسَيِّدِي الْمَلِكِ إِنَّ كُلَّ مَا أَرْسَلْتَ فِيهِ إِلَى عَبْدِكَ أَوَّلاً أَفْعَلُهُ. وَأَمَّا هذَا الأَمْرُ فَلاَ أَسْتَطِيعُ أَنْ أَفْعَلَهُ. فَرَجَعَ الرُّسُلُ وَرَدُّوا عَلَيْهِ الْجَوَابَ.

וַיֹּ֜אמֶר לְמַלְאֲכֵ֣י בֶן;הֲדַ֗ד אִמְר֞וּ לַֽאדֹנִ֤י הַמֶּ֙לֶךְ֙ כֹּל֩ אֲשֶׁר שָׁלַ֨חְתָּ אֶל עַבְדְּךָ֤ בָרִֽאשֹׁנָה֙ אֶעֱשֶׂ֔ה הַזֶּ֔ה וְהַדָּבָ֣ר לֹ֥א אוּכַ֖ל לַעֲשׂ֑וֹת וַיֵּֽלְכוּ֙ הַמַּלְאָכִ֔ים וַיְשִׁבֻ֖הוּ דָּבָֽר

الملوك الأول 20: 10 1Ki.20.10

فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ بَنْهَدَدُ وَقَالَ: هكَذَا تَفْعَلُ بِي الآلِهَةُ وَهكَذَا تَزِيدُنِي، إِنْ كَانَ تُرَابُ السَّامِرَةِ يَكْفِي قَبَضَاتٍ لِكُلِّ الشَّعْبِ الَّذِي يَتْبَعُنِي.

וַיִּשְׁלַ֤ח אֵלָיו֙ בֶּן;הֲדַ֔ד וַיֹּ֕אמֶר כֹּֽה יַעֲשׂ֥וּן לִ֛י אֱלֹהִ֖ים וְכֹ֣ה יוֹסִ֑פוּ אִם עֲפַ֣ר שֹׁמְר֔וֹן יִשְׂפֹּק֙ לִשְׁעָלִ֕ים לְכָל הָעָ֖ם אֲשֶׁ֥ר בְּרַגְלָֽי

الملوك الأول 20: 13 1Ki.20.13

وَإِذَا بِنَبِيٍّ تَقَدَّمَ إِلَى أَخْآبَ مَلِكِ إِسْرَائِيلَ وَقَالَ: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هَلْ رَأَيْتَ كُلَّ هذَا الْجُمْهُورِ الْعَظِيمِ. هأَنَذَا أَدْفَعُهُ لِيَدِكَ الْيَوْمَ، فَتَعْلَمُ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ.

וְהִנֵּ֣ה נָבִ֣יא;אֶחָ֗ד נִגַּשׁ֮ אֶל אַחְאָ֣ב מֶֽלֶךְ יִשְׂרָאֵל֒ וַיֹּ֗אמֶר כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הְֽרָאִ֔יתָ כָּל הַזֶּ֑ה הֶהָמ֥וֹן הַגָּד֖וֹל הִנְנִ֨י נֹתְנ֤וֹ בְיָֽדְךָ֙ הַיּ֔וֹם וְיָדַעְתָּ֖ כִּֽי אֲנִ֥י יְהוָֽה

الملوك الأول 20: 15 1Ki.20.15

فَعَدَّ غِلْمَانَ رُؤَسَاءِ الْمُقَاطَعَاتِ فَبَلَغُوا مِئَتَيْنِ وَاثْنَيْنِ وَثَلاَثِينَ. وَعَدَّ بَعْدَهُمْ كُلَّ الشَّعْبِ، كُلَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ، سَبْعَةَ آلاَفٍ.

וַיִּפְקֹ֗ד נַעֲרֵי֙ שָׂרֵ֣י הַמְּדִינ֔וֹת וַיִּהְי֕וּ מָאתַ֖יִם שְׁנַ֣יִם וּשְׁלֹשִׁ֑ים פָּקַ֧ד וְאַחֲרֵיהֶ֗ם כָּל הָעָ֛ם כָּל בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל שִׁבְעַ֥ת אֲלָפִֽים

الملوك الأول 20: 15 1Ki.20.15

فَعَدَّ غِلْمَانَ رُؤَسَاءِ الْمُقَاطَعَاتِ فَبَلَغُوا مِئَتَيْنِ وَاثْنَيْنِ وَثَلاَثِينَ. وَعَدَّ بَعْدَهُمْ كُلَّ الشَّعْبِ، كُلَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ، سَبْعَةَ آلاَفٍ.

וַיִּפְקֹ֗ד נַעֲרֵי֙ שָׂרֵ֣י הַמְּדִינ֔וֹת וַיִּהְי֕וּ מָאתַ֖יִם שְׁנַ֣יִם וּשְׁלֹשִׁ֑ים פָּקַ֧ד וְאַחֲרֵיהֶ֗ם כָּל הָעָ֛ם כָּל בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל שִׁבְעַ֥ת אֲלָפִֽים

الملوك الأول 20: 28 1Ki.20.28

فَتَقَدَّمَ رَجُلُ اللهِ وَكَلَّمَ مَلِكَ إِسْرَائِيلَ وَقَالَ: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: مِنْ أَجْلِ أَنَّ الأَرَامِيِّينَ قَالُوا: إِنَّ الرَّبَّ إنَّما هو إله جِبَال وَلَيْسَ هو إلهَ أَوْدِيَةٍ، أَدْفَعُ كُلَّ هذَا الْجُمْهُورِ الْعَظِيمِ لِيَدِكَ، فَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ.

וַיִּגַּ֞שׁ אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֗ים וַיֹּאמֶר֮ מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵל֒ וַיֹּ֜אמֶר כֹּֽה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה יַ֠עַן;אֲשֶׁ֨ר אֲרָם֙ אָמְר֤וּ יְהוָ֔ה אֱלֹהֵ֤י הָרִים֙ וְלֹֽא אֱלֹהֵ֥י עֲמָקִ֖ים וְ֠נָתַתִּי כָּל הַזֶּה֙ הֶהָמ֨וֹן הַגָּ֤דוֹל בְּיָדֶ֔ךָ וִֽידַעְתֶּ֖ם כִּֽי אֲנִ֥י יְהוָֽה

الملوك الأول 21: 26 1Ki.21.26

وَرَجِسَ جِدًّا بِذَهَابِهِ وَرَاءَ الأَصْنَامِ حَسَبَ كُلِّ مَا فَعَلَ الأَمُورِيُّونَ الَّذِينَ طَرَدَهُمُ الرَّبُّ مِنْ أَمَامِ بَنِي إِسْرَائِيلَ.

וַיַּתְעֵ֣ב מְאֹ֔ד לָלֶ֖כֶת אַחֲרֵ֣י הַגִּלֻּלִ֑ים כְּכֹל֙ אֲשֶׁ֣ר עָשׂ֣וּ הָאֱמֹרִ֔י אֲשֶׁר֙ הוֹרִ֣ישׁ יְהוָ֔ה מִפְּנֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

الملوك الأول 22: 10 1Ki.22.10

وَكَانَ مَلِكُ إِسْرَائِيلَ وَيَهُوشَافَاطُ مَلِكُ يَهُوذَا جَالِسَيْنِ كُلُّ وَاحِدٍ عَلَى كُرْسِيِّهِ، لاَبِسَيْنِ ثِيَابَهُمَا فِي سَاحَةٍ عِنْدَ مَدْخَلِ بَابِ السَّامِرَةِ، وَجَمِيعُ الأَنْبِيَاءِ يَتَنَبَّأُونَ أَمَامَهُمَا.

וּמֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֡ל וִֽיהוֹשָׁפָ֣ט מֶֽלֶךְ יְהוּדָ֡ה יֹשְׁבִים֩ אִ֨ישׁ עַל כִּסְא֜וֹ מְלֻבָּשִׁ֤ים בְּגָדִים֙ בְּגֹ֔רֶן פֶּ֖תַח שַׁ֣עַר שֹׁמְר֑וֹן וְכָ֨ל הַנְּבִיאִ֔ים מִֽתְנַבְּאִ֖ים לִפְנֵיהֶֽם

الملوك الأول 22: 12 1Ki.22.12

وَتَنَبَّأَ جَمِيعُ الأَنْبِيَاءِ هكَذَا قَائِلِينَ: اصْعَدْ إِلَى رَامُوتَ جِلْعَادَ وَأَفْلِحْ، فَيَدْفَعَهَا الرَّبُّ لِيَدِ الْمَلِكِ.

נִבְּאִ֥ים וְכָל הַנְּבִאִ֔ים כֵּ֖ן לֵאמֹ֑ר עֲלֵ֞ה רָמֹ֤ת גִּלְעָד֙ וְהַצְלַ֔ח וְנָתַ֥ן יְהוָ֖ה בְּיַ֥ד הַמֶּֽלֶךְ

الملوك الأول 22: 17 1Ki.22.17

فَقَالَ: رَأَيْتُ كُلَّ إِسْرَائِيلَ مُشَتَّتِينَ عَلَى الْجِبَالِ كَخِرَافٍ لاَ رَاعِيَ لَهَا. فَقَالَ الرَّبُّ: لَيْسَ لِهؤُلاَءِ أَصْحَابٌ، فَلْيَرْجِعُوا كُلُّ وَاحِدٍ إِلَى بَيْتِهِ بِسَلاَمٍ.

וַיֹּ֗אמֶר רָאִ֤יתִי כָּל יִשְׂרָאֵל֙ נְפֹצִ֣ים אֶל הֶהָרִ֔ים כַּצֹּ֕אן אֵין רֹעֶ֑ה לָהֶ֖ם וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ לֹֽא לָאֵ֔לֶּה אֲדֹנִ֣ים יָשׁ֥וּבוּ אִישׁ לְבֵית֖וֹ בְּשָׁלֽוֹם

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (5322 آية)