כֹּל (H3605) - kôl | معجم سترونغ العبري

الخروج 38: 31 Exo.38.31

وَقَوَاعِدَ الدَّارِ حَوَالَيْهَا وَقَوَاعِدَ بَابِ الدَّارِ وَجَمِيعَ أَوْتَادِ الْمَسْكَنِ وَجَمِيعَ أَوْتَادِ الدَّارِ حَوَالَيْهَا.

אַדְנֵ֤י הֶֽחָצֵר֙ סָבִ֔יב אַדְנֵ֖י שַׁ֣עַר הֶחָצֵ֑ר כָּל יִתְדֹ֧ת הַמִּשְׁכָּ֛ן כָּל יִתְדֹ֥ת הֶחָצֵ֖ר סָבִֽיב

الخروج 39: 32 Exo.39.32

فَكَمُلَ كُلُّ عَمَلِ مَسْكَنِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ. وَصَنَعَ بَنُو إِسْرَائِيلَ بِحَسَبِ كُلِّ مَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى. هكَذَا صَنَعُوا.

וַתֵּ֕כֶל כָּל עֲבֹדַ֕ת מִשְׁכַּ֖ן אֹ֣הֶל מוֹעֵ֑ד וַֽיַּעֲשׂוּ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל כְּ֠כֹל אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֧ה יְהוָ֛ה מֹשֶׁ֖ה כֵּ֥ן עָשֽׂוּ

الخروج 39: 32 Exo.39.32

فَكَمُلَ كُلُّ عَمَلِ مَسْكَنِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ. وَصَنَعَ بَنُو إِسْرَائِيلَ بِحَسَبِ كُلِّ مَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى. هكَذَا صَنَعُوا.

וַתֵּ֕כֶל כָּל עֲבֹדַ֕ת מִשְׁכַּ֖ן אֹ֣הֶל מוֹעֵ֑ד וַֽיַּעֲשׂוּ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל כְּ֠כֹל אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֧ה יְהוָ֛ה מֹשֶׁ֖ה כֵּ֥ן עָשֽׂוּ

الخروج 39: 33 Exo.39.33

وَجَاءُوا إِلَى مُوسَى بِالْمَسْكَنِ: الْخَيْمَةِ وَجَمِيعِ أَوَانِيهَا، أَشِظَّتِهَا وَأَلْوَاحِهَا وَعَوَارِضِهَا وَأَعْمِدَتِهَا وَقَوَاعِدِهَا،

וַיָּבִ֤יאוּ אֶל מֹשֶׁ֔ה הַמִּשְׁכָּן֙ הָאֹ֖הֶל כָּל כֵּלָ֑יו קְרָסָ֣יו קְרָשָׁ֔יו בְּרִיחָ֖יו וְעַמֻּדָ֥יו וַאֲדָנָֽיו

الخروج 39: 36 Exo.39.36

وَالْمَائِدَةِ وَكُلِّ آنِيَتِهَا، وَخُبْزِ الْوُجُوهِ،

הַשֻּׁלְחָן֙ כָּל כֵּלָ֔יו לֶ֥חֶם הַפָּנִֽים

الخروج 39: 37 Exo.39.37

وَالْمَنَارَةِ الطَّاهِرَةِ وَسُرُجِهَا: السُّرُجِ لِلتَّرْتِيبِ، وَكُلِّ آنِيَتِهَا وَالزَّيْتِ لِلضَّوْءِ،

הַמְּנֹרָ֨ה הַטְּהֹרָ֜ה נֵרֹתֶ֗יהָ נֵרֹ֛ת הַמַּֽעֲרָכָ֖ה כָּל כֵּלֶ֑יהָ שֶׁ֥מֶן הַמָּאֽוֹר

الخروج 39: 39 Exo.39.39

وَمَذْبَحِ النُّحَاسِ، وَشُبَّاكَةِ النُّحَاسِ الَّتِي لَهُ وَعَصَوَيْهِ وَكُلِّ آنِيَتِهِ، وَالْمِرْحَضَةِ وَقَاعِدَتِهَا،

מִזְבַּ֣ח הַנְּחֹ֗שֶׁת מִכְבַּ֤ר הַנְּחֹ֙שֶׁת֙ אֲשֶׁר ל֔וֹ בַּדָּ֖יו כָּל כֵּלָ֑יו הַכִּיֹּ֖ר כַּנּֽוֹ

الخروج 39: 40 Exo.39.40

وَأَسْتَارِ الدَّارِ وَأَعْمِدَتِهَا وَقَوَاعِدِهَا، وَالسَّجْفِ لِبَابِ الدَّارِ وَأَطْنَابِهَا وَأَوْتَادِهَا، وَجَمِيعِ أَوَانِي خِدْمَةِ الْمَسْكَنِ لِخَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ،

קַלְעֵ֨י הֶחָצֵ֜ר עַמֻּדֶ֣יהָ אֲדָנֶ֗יהָ הַמָּסָךְ֙ לְשַׁ֣עַר הֶֽחָצֵ֔ר מֵיתָרָ֖יו וִיתֵדֹתֶ֑יהָ כָּל כְּלֵ֛י עֲבֹדַ֥ת הַמִּשְׁכָּ֖ן לְאֹ֥הֶל מוֹעֵֽד

الخروج 39: 42 Exo.39.42

بِحَسَبِ كُلِّ مَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى هكَذَا صَنَعَ بَنُو إِسْرَائِيلَ كُلَّ الْعَمَلِ.

כְּכֹ֛ל אֲשֶׁר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה מֹשֶׁ֑ה כֵּ֤ן עָשׂוּ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל כָּל הָעֲבֹדָֽה

الخروج 39: 42 Exo.39.42

بِحَسَبِ كُلِّ مَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى هكَذَا صَنَعَ بَنُو إِسْرَائِيلَ كُلَّ الْعَمَلِ.

כְּכֹ֛ל אֲשֶׁר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה מֹשֶׁ֑ה כֵּ֤ן עָשׂוּ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל כָּל הָעֲבֹדָֽה

الخروج 39: 43 Exo.39.43

فَنَظَرَ مُوسَى جَمِيعَ الْعَمَلِ، وَإِذَا هُمْ قَدْ صَنَعُوهُ كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ. هكَذَا صَنَعُوا. فَبَارَكَهُمْ مُوسَى.

וַיַּ֨רְא מֹשֶׁ֜ה כָּל הַמְּלָאכָ֗ה וְהִנֵּה֙ עָשׂ֣וּ;אֹתָ֔הּ כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה כֵּ֣ן עָשׂ֑וּ וַיְבָ֥רֶךְ;אֹתָ֖ם מֹשֶֽׁה

الخروج 40: 9 Exo.40.9

وَتَأْخُذُ دُهْنَ الْمَسْحَةِ وَتَمْسَحُ الْمَسْكَنَ وَكُلَّ مَا فِيهِ، وَتُقَدِّسُهُ وَكُلَّ آنِيَتِهِ لِيَكُونَ مُقَدَّسًا.

וְלָקַחְתָּ֙ שֶׁ֣מֶן הַמִּשְׁחָ֔ה וּמָשַׁחְתָּ֥ הַמִּשְׁכָּ֖ן כָּל אֲשֶׁר בּ֑וֹ וְקִדַּשְׁתָּ֥;אֹת֛וֹ כָּל כֵּלָ֖יו וְהָ֥יָה קֹֽדֶשׁ

الخروج 40: 9 Exo.40.9

وَتَأْخُذُ دُهْنَ الْمَسْحَةِ وَتَمْسَحُ الْمَسْكَنَ وَكُلَّ مَا فِيهِ، وَتُقَدِّسُهُ وَكُلَّ آنِيَتِهِ لِيَكُونَ مُقَدَّسًا.

וְלָקַחְתָּ֙ שֶׁ֣מֶן הַמִּשְׁחָ֔ה וּמָשַׁחְתָּ֥ הַמִּשְׁכָּ֖ן כָּל אֲשֶׁר בּ֑וֹ וְקִדַּשְׁתָּ֥;אֹת֛וֹ כָּל כֵּלָ֖יו וְהָ֥יָה קֹֽדֶשׁ

الخروج 40: 10 Exo.40.10

وَتَمْسَحُ مَذْبَحَ الْمُحْرَقَةِ وَكُلَّ آنِيَتِهِ، وَتُقَدِّسُ الْمَذْبَحَ لِيَكُونَ الْمَذْبَحُ قُدْسَ أَقْدَاسٍ.

וּמָשַׁחְתָּ֛ מִזְבַּ֥ח הָעֹלָ֖ה כָּל כֵּלָ֑יו וְקִדַּשְׁתָּ֙ הַמִּזְבֵּ֔חַ וְהָיָ֥ה הַמִּזְבֵּ֖חַ קֹ֥דֶשׁ קָֽדָשִֽׁים

الخروج 40: 16 Exo.40.16

فَفَعَلَ مُوسَى بِحَسَبِ كُلِّ مَا أَمَرَهُ الرَّبُّ. هكَذَا فَعَلَ.

וַיַּ֖עַשׂ מֹשֶׁ֑ה כְּ֠כֹל אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֧ה;אֹת֖וֹ יְהוָ֛ה כֵּ֥ן עָשָֽׂה

الخروج 40: 36 Exo.40.36

وَعِنْدَ ارْتِفَاعِ السَّحَابَةِ عَنِ الْمَسْكَنِ كَانَ بَنُو إِسْرَائِيلَ يَرْتَحِلُونَ فِي جَمِيعِ رِحْلاَتِهِمْ.

וּבְהֵעָל֤וֹת הֶֽעָנָן֙ מֵעַ֣ל הַמִּשְׁכָּ֔ן בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל יִסְע֖וּ בְּכֹ֖ל מַסְעֵיהֶֽם

الخروج 40: 38 Exo.40.38

لأَنَّ سَحَابَةَ الرَّبِّ كَانَتْ عَلَى الْمَسْكَنِ نَهَارًا. وَكَانَتْ فِيهَا نَارٌ لَيْلاً أَمَامَ عُيُونِ كُلِّ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ فِي جَمِيعِ رِحْلاَتِهِمْ.

כִּי֩ עֲנַ֨ן יְהוָ֤ה עַֽל הַמִּשְׁכָּן֙ יוֹמָ֔ם תִּהְיֶ֥ה בּ֑וֹ וְאֵ֕שׁ לַ֖יְלָה לְעֵינֵ֥י כָל בֵּֽית יִשְׂרָאֵ֖ל בְּכָל מַסְעֵיהֶֽם

الخروج 40: 38 Exo.40.38

لأَنَّ سَحَابَةَ الرَّبِّ كَانَتْ عَلَى الْمَسْكَنِ نَهَارًا. وَكَانَتْ فِيهَا نَارٌ لَيْلاً أَمَامَ عُيُونِ كُلِّ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ فِي جَمِيعِ رِحْلاَتِهِمْ.

כִּי֩ עֲנַ֨ן יְהוָ֤ה עַֽל הַמִּשְׁכָּן֙ יוֹמָ֔ם תִּהְיֶ֥ה בּ֑וֹ וְאֵ֕שׁ לַ֖יְלָה לְעֵינֵ֥י כָל בֵּֽית יִשְׂרָאֵ֖ל בְּכָל מַסְעֵיהֶֽם

اللاويين 1: 9 Lev.1.9

وَأَمَّا أَحْشَاؤُهُ وَأَكَارِعُهُ فَيَغْسِلُهَا بِمَاءٍ، وَيُوقِدُ الْكَاهِنُ الْجَمِيعَ عَلَى الْمَذْبَحِ مُحْرَقَةً، وَقُودَ رَائِحَةِ سَرُورٍ لِلرَّبِّ.

וְקִרְבּ֥וֹ וּכְרָעָ֖יו יִרְחַ֣ץ בַּמָּ֑יִם וְהִקְטִ֨יר הַכֹּהֵ֤ן הַכֹּל֙ הַמִּזְבֵּ֔חָה עֹלָ֛ה אִשֵּׁ֥ה רֵֽיחַ נִיח֖וֹחַ לַֽיהוָֽה

اللاويين 1: 13 Lev.1.13

وَأَمَّا الأَحْشَاءُ وَالأَكَارِعُ فَيَغْسِلُهَا بِمَاءٍ، وَيُقَرِّبُ الْكَاهِنُ الْجَمِيعَ، وَيُوقِدُ عَلَى الْمَذْبَحِ. إِنَّهُ مُحْرَقَةٌ، وَقُودُ رَائِحَةِ سَرُورٍ لِلرَّبِّ.

וְהַקֶּ֥רֶב וְהַכְּרָעַ֖יִם יִרְחַ֣ץ בַּמָּ֑יִם וְהִקְרִ֨יב הַכֹּהֵ֤ן הַכֹּל֙ וְהִקְטִ֣יר הַמִּזְבֵּ֔חָה ה֗וּא עֹלָ֣ה אִשֵּׁ֛ה רֵ֥יחַ נִיחֹ֖חַ לַיהוָֽה

اللاويين 2: 2 Lev.2.2

وَيَأْتِي بِهَا إِلَى بَنِي هَارُونَ الْكَهَنَةِ، وَيَقْبِضُ مِنْهَا مِلْءَ قَبْضَتِهِ مِنْ دَقِيقِهَا وَزَيْتِهَا مَعَ كُلِّ لُبَانِهَا، وَيُوقِدُ الْكَاهِنُ تَذْكَارَهَا عَلَى الْمَذْبَحِ، وَقُودَ رَائِحَةِ سَرُورٍ لِلرَّبِّ.

וֶֽהֱבִיאָ֗הּ אֶל בְּנֵ֣י אַהֲרֹן֮ הַכֹּהֲנִים֒ וְקָמַ֨ץ מִשָּׁ֜ם מְלֹ֣א קֻמְצ֗וֹ מִסָּלְתָּהּ֙ וּמִשַּׁמְנָ֔הּ עַ֖ל כָּל לְבֹנָתָ֑הּ וְהִקְטִ֨יר הַכֹּהֵ֜ן אַזְכָּרָתָהּ֙ הַמִּזְבֵּ֔חָה אִשֵּׁ֛ה רֵ֥יחַ נִיחֹ֖חַ לַיהוָֽה

اللاويين 2: 11 Lev.2.11

كُلُّ التَّقْدِمَاتِ الَّتِي تُقَرِّبُونَهَا لِلرَّبِّ لاَ تُصْطَنَعُ خَمِيرًا، لأَنَّ كُلَّ خَمِيرٍ، وَكُلَّ عَسَلٍ لاَ تُوقِدُوا مِنْهُمَا وَقُودًا لِلرَّبِّ.

כָּל הַמִּנְחָ֗ה אֲשֶׁ֤ר תַּקְרִ֙יבוּ֙ לַיהוָ֔ה לֹ֥א תֵעָשֶׂ֖ה חָמֵ֑ץ כִּ֤י כָל שְׂאֹר֙ וְכָל דְּבַ֔שׁ לֹֽא תַקְטִ֧ירוּ מִמֶּ֛נּוּ אִשֶּׁ֖ה לַֽיהוָֽה

اللاويين 2: 11 Lev.2.11

كُلُّ التَّقْدِمَاتِ الَّتِي تُقَرِّبُونَهَا لِلرَّبِّ لاَ تُصْطَنَعُ خَمِيرًا، لأَنَّ كُلَّ خَمِيرٍ، وَكُلَّ عَسَلٍ لاَ تُوقِدُوا مِنْهُمَا وَقُودًا لِلرَّبِّ.

כָּל הַמִּנְחָ֗ה אֲשֶׁ֤ר תַּקְרִ֙יבוּ֙ לַיהוָ֔ה לֹ֥א תֵעָשֶׂ֖ה חָמֵ֑ץ כִּ֤י כָל שְׂאֹר֙ וְכָל דְּבַ֔שׁ לֹֽא תַקְטִ֧ירוּ מִמֶּ֛נּוּ אִשֶּׁ֖ה לַֽיהוָֽה

اللاويين 2: 11 Lev.2.11

كُلُّ التَّقْدِمَاتِ الَّتِي تُقَرِّبُونَهَا لِلرَّبِّ لاَ تُصْطَنَعُ خَمِيرًا، لأَنَّ كُلَّ خَمِيرٍ، وَكُلَّ عَسَلٍ لاَ تُوقِدُوا مِنْهُمَا وَقُودًا لِلرَّبِّ.

כָּל הַמִּנְחָ֗ה אֲשֶׁ֤ר תַּקְרִ֙יבוּ֙ לַיהוָ֔ה לֹ֥א תֵעָשֶׂ֖ה חָמֵ֑ץ כִּ֤י כָל שְׂאֹר֙ וְכָל דְּבַ֔שׁ לֹֽא תַקְטִ֧ירוּ מִמֶּ֛נּוּ אִשֶּׁ֖ה לַֽיהוָֽה

اللاويين 2: 13 Lev.2.13

وَكُلُّ قُرْبَانٍ مِنْ تَقَادِمِكَ بِالْمِلْحِ تُمَلِّحُهُ، وَلاَ تُخْلِ تَقْدِمَتَكَ مِنْ مِلْحِ عَهْدِ إِلهِكَ. عَلَى جَمِيعِ قَرَابِينِكَ تُقَرِّبُ مِلْحًا.

וְכָל קָרְבַּ֣ן מִנְחָתְךָ֮ בַּמֶּ֣לַח תִּמְלָח֒ וְלֹ֣א תַשְׁבִּ֗ית מֵעַ֖ל;מִנְחָתֶ֑ךָ מֶ֚לַח בְּרִ֣ית אֱלֹהֶ֔יךָ עַ֥ל כָּל קָרְבָּנְךָ֖ תַּקְרִ֥יב מֶֽלַח

اللاويين 2: 13 Lev.2.13

وَكُلُّ قُرْبَانٍ مِنْ تَقَادِمِكَ بِالْمِلْحِ تُمَلِّحُهُ، وَلاَ تُخْلِ تَقْدِمَتَكَ مِنْ مِلْحِ عَهْدِ إِلهِكَ. عَلَى جَمِيعِ قَرَابِينِكَ تُقَرِّبُ مِلْحًا.

וְכָל קָרְבַּ֣ן מִנְחָתְךָ֮ בַּמֶּ֣לַח תִּמְלָח֒ וְלֹ֣א תַשְׁבִּ֗ית מֵעַ֖ל;מִנְחָתֶ֑ךָ מֶ֚לַח בְּרִ֣ית אֱלֹהֶ֔יךָ עַ֥ל כָּל קָרְבָּנְךָ֖ תַּקְרִ֥יב מֶֽלַח

اللاويين 2: 16 Lev.2.16

فَيُوقِدُ الْكَاهِنُ تِذْكَارَهَا مِنْ جَرِيشِهَا وَزَيْتِهَا مَعَ جَمِيعِ لُبَانِهَا وَقُودًا لِلرَّبِّ.

וְהִקְטִ֨יר הַכֹּהֵ֜ן אַזְכָּרָתָ֗הּ מִגִּרְשָׂהּ֙ וּמִשַּׁמְנָ֔הּ עַ֖ל כָּל לְבֹנָתָ֑הּ אִשֶּׁ֖ה לַיהוָֽה

اللاويين 3: 3 Lev.3.3

وَيُقَرِّبُ مِنْ ذَبِيحَةِ السَّلاَمَةِ وَقُودًا لِلرَّبِّ: الشَّحْمَ الَّذِي يُغَشِّي الأَحْشَاءَ، وَسَائِرَ الشَّحْمِ الَّذِي عَلَى الأَحْشَاءِ،

וְהִקְרִיב֙ מִזֶּ֣בַח הַשְּׁלָמִ֔ים אִשֶּׁ֖ה לַיהוָ֑ה הַחֵ֙לֶב֙ הַֽמְכַסֶּ֣ה הַקֶּ֔רֶב כָּל הַחֵ֔לֶב אֲשֶׁ֖ר עַל הַקֶּֽרֶב

اللاويين 3: 9 Lev.3.9

وَيُقَرِّبُ مِنْ ذَبِيحَةِ السَّلاَمَةِ شَحْمَهَا وَقُودًا لِلرَّبِّ: الأَلْيَةَ صَحِيحَةً مِنْ عِنْدِ الْعُصْعُصِ يَنْزِعُهَا، وَالشَّحْمَ الَّذِي يُغَشِّي الأَحْشَاءَ، وَسَائِرَ الشَّحْمِ الَّذِي عَلَى الأَحْشَاءِ،

וְהִקְרִ֨יב מִזֶּ֣בַח הַשְּׁלָמִים֮ חֶלְבּוֹ֙ אִשֶּׁ֣ה לַיהוָה֒ הָאַלְיָ֣ה תְמִימָ֔ה לְעֻמַּ֥ת הֶעָצֶ֖ה יְסִירֶ֑נָּה הַחֵ֙לֶב֙ הַֽמְכַסֶּ֣ה הַקֶּ֔רֶב כָּל הַחֵ֔לֶב אֲשֶׁ֖ר עַל הַקֶּֽרֶב

اللاويين 3: 14 Lev.3.14

وَيُقَرِّبُ مِنْهُ قُرْبَانَهُ وَقُودًا لِلرَّبِّ: الشَّحْمَ الَّذِي يُغَشِّي الأَحْشَاءَ، وَسَائِرَ الشَّحْمِ الَّذِي عَلَى الأَحْشَاءِ،

וְהִקְרִ֤יב מִמֶּ֙נּוּ֙ קָרְבָּנ֔וֹ אִשֶּׁ֖ה לַֽיהוָ֑ה הַחֵ֙לֶב֙ הַֽמְכַסֶּ֣ה הַקֶּ֔רֶב כָּל הַחֵ֔לֶב אֲשֶׁ֖ר עַל הַקֶּֽרֶב

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (5322 آية)