כֹּל (H3605) - kôl | معجم سترونغ العبري

الجامعة 3: 20 Ecc.3.20

يَذْهَبُ كِلاَهُمَا إِلَى مَكَانٍ وَاحِدٍ. كَانَ كِلاَهُمَا مِنَ التُّرَابِ، وَإِلَى التُّرَابِ يَعُودُ كِلاَهُمَا.

הוֹלֵ֖ךְ הַכֹּ֥ל אֶל מָק֣וֹם אֶחָ֑ד הָיָ֣ה הַכֹּל֙ מִן הֶֽעָפָ֔ר אֶל הֶעָפָֽר שָׁ֥ב וְהַכֹּ֖ל

الجامعة 3: 20 Ecc.3.20

يَذْهَبُ كِلاَهُمَا إِلَى مَكَانٍ وَاحِدٍ. كَانَ كِلاَهُمَا مِنَ التُّرَابِ، وَإِلَى التُّرَابِ يَعُودُ كِلاَهُمَا.

הוֹלֵ֖ךְ הַכֹּ֥ל אֶל מָק֣וֹם אֶחָ֑ד הָיָ֣ה הַכֹּל֙ מִן הֶֽעָפָ֔ר אֶל הֶעָפָֽר שָׁ֥ב וְהַכֹּ֖ל

الجامعة 3: 20 Ecc.3.20

يَذْهَبُ كِلاَهُمَا إِلَى مَكَانٍ وَاحِدٍ. كَانَ كِلاَهُمَا مِنَ التُّرَابِ، وَإِلَى التُّرَابِ يَعُودُ كِلاَهُمَا.

הוֹלֵ֖ךְ הַכֹּ֥ל אֶל מָק֣וֹם אֶחָ֑ד הָיָ֣ה הַכֹּל֙ מִן הֶֽעָפָ֔ר אֶל הֶעָפָֽר שָׁ֥ב וְהַכֹּ֖ל

الجامعة 4: 1 Ecc.4.1

ثُمَّ رَجَعْتُ وَرَأَيْتُ كُلَّ الْمَظَالِمِ الَّتِي تُجْرَى تَحْتَ الشَّمْسِ: فَهُوَذَا دُمُوعُ الْمَظْلُومِينَ وَلاَ مُعَزّ لَهُمْ، وَمِنْ يَدِ ظَالِمِيهِمْ قَهْرٌ، أَمَّا هُمْ فَلاَ لَهُمْ.

וְשַׁ֣בְתִּֽי;אֲנִ֗י וָאֶרְאֶה֙ כָּל הָ֣עֲשֻׁקִ֔ים אֲשֶׁ֥ר נַעֲשִׂ֖ים תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ וְהִנֵּ֣ה דִּמְעַ֣ת הָעֲשֻׁקִ֗ים וְאֵ֤ין מְנַחֵ֔ם לָהֶם֙ וּמִיַּ֤ד עֹֽשְׁקֵיהֶם֙ כֹּ֔חַ וְאֵ֥ין מְנַחֵֽם

الجامعة 4: 4 Ecc.4.4

وَرَأَيْتُ كُلَّ التَّعَبِ وَكُلَّ فَلاَحِ عَمَل أَنَّهُ حَسَدُ الإِنْسَانِ مِنْ قَرِيبِهِ. وَهذَا أَيْضًا بَاطِلٌ وَقَبْضُ الرِّيحِ.

וְרָאִ֨יתִֽי;אֲנִ֜י כָּל עָמָ֗ל כָּל כִּשְׁר֣וֹן הַֽמַּעֲשֶׂ֔ה כִּ֛י;הִ֥יא קִנְאַת אִ֖ישׁ מֵרֵעֵ֑הוּ זֶ֥ה גַּם הֶ֖בֶל וּרְע֥וּת רֽוּחַ

الجامعة 4: 4 Ecc.4.4

وَرَأَيْتُ كُلَّ التَّعَبِ وَكُلَّ فَلاَحِ عَمَل أَنَّهُ حَسَدُ الإِنْسَانِ مِنْ قَرِيبِهِ. وَهذَا أَيْضًا بَاطِلٌ وَقَبْضُ الرِّيحِ.

וְרָאִ֨יתִֽי;אֲנִ֜י כָּל עָמָ֗ל כָּל כִּשְׁר֣וֹן הַֽמַּעֲשֶׂ֔ה כִּ֛י;הִ֥יא קִנְאַת אִ֖ישׁ מֵרֵעֵ֑הוּ זֶ֥ה גַּם הֶ֖בֶל וּרְע֥וּת רֽוּחַ

الجامعة 4: 8 Ecc.4.8

يُوجَدُ وَاحِدٌ وَلاَ ثَانِيَ لَهُ، وَلَيْسَ لَهُ ابْنٌ وَلاَ أَخٌ، وَلاَ نِهَايَةَ لِكُلِّ تَعَبِهِ، وَلاَ تَشْبَعُ عَيْنُهُ مِنَ الْغِنَى. فَلِمَنْ أَتْعَبُ أَنَا وَأُحَرِّمُ نَفْسِي الْخَيْرَ. هذَا أَيْضًا بَاطِلٌ وَأَمْرٌ رَدِيءٌ هُوَ.

יֵ֣שׁ אֶחָד֩ וְאֵ֨ין שֵׁנִ֜י גַּ֣ם;אֵֽין ל֗וֹ בֵּ֧ן וָאָ֣ח וְאֵ֥ין קֵץ֙ לְכָל עֲמָל֔וֹ גַּם;לֹא תִשְׂבַּ֣ע עֵינ֖וֹ עֹ֑שֶׁר וּלְמִ֣י עָמֵ֗ל אֲנִ֣י וּמְחַסֵּ֤ר נַפְשִׁי֙ מִטּוֹבָ֔ה זֶ֥ה גַּם הֶ֛בֶל וְעִנְיַ֥ן רָ֖ע הֽוּא

الجامعة 4: 15 Ecc.4.15

رَأَيْتُ كُلَّ الأَحْيَاءِ السَّائِرِينَ تَحْتَ الشَّمْسِ مَعَ الْوَلَدِ الثَّانِي الَّذِي يَقُومُ عِوَضًا عَنْهُ.

רָאִ֙יתִי֙ כָּל הַ֣חַיִּ֔ים הַֽמְהַלְּכִ֖ים תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ עִ֚ם הַיֶּ֣לֶד הַשֵּׁנִ֔י אֲשֶׁ֥ר יַעֲמֹ֖ד תַּחְתָּֽיו

الجامعة 4: 16 Ecc.4.16

لاَ نِهَايَةَ لِكُلِّ الشَّعْبِ، لِكُلِّ الَّذِينَ كَانَ أَمَامَهُمْ. أَيْضًا الْمُتَأَخِّرُونَ لاَ يَفْرَحُونَ بِهِ. فَهذَا أَيْضًا بَاطِلٌ وَقَبْضُ الرِّيحِ.

אֵֽין קֵ֣ץ לְכָל הָעָ֗ם לְכֹ֤ל אֲשֶׁר הָיָה֙ לִפְנֵיהֶ֔ם גַּ֥ם הָאַחֲרוֹנִ֖ים לֹ֣א יִשְׂמְחוּ ב֑וֹ כִּֽי;זֶ֥ה גַם הֶ֖בֶל וְרַעְי֥וֹן רֽוּחַ

الجامعة 4: 16 Ecc.4.16

لاَ نِهَايَةَ لِكُلِّ الشَّعْبِ، لِكُلِّ الَّذِينَ كَانَ أَمَامَهُمْ. أَيْضًا الْمُتَأَخِّرُونَ لاَ يَفْرَحُونَ بِهِ. فَهذَا أَيْضًا بَاطِلٌ وَقَبْضُ الرِّيحِ.

אֵֽין קֵ֣ץ לְכָל הָעָ֗ם לְכֹ֤ל אֲשֶׁר הָיָה֙ לִפְנֵיהֶ֔ם גַּ֥ם הָאַחֲרוֹנִ֖ים לֹ֣א יִשְׂמְחוּ ב֑וֹ כִּֽי;זֶ֥ה גַם הֶ֖בֶל וְרַעְי֥וֹן רֽוּחַ

الجامعة 5: 9 Ecc.5.9

وَمَنْفَعَةُ الأَرْضِ لِلْكُلِّ. الْمَلِكُ مَخْدُومٌ مِنَ الْحَقْلِ.

וְיִתְר֥וֹן אֶ֖רֶץ בַּכֹּ֣ל מֶ֥לֶךְ נֶעֱבָֽד לְשָׂדֶ֖ה

الجامعة 5: 16 Ecc.5.16

وَهذَا أَيْضًا مَصِيبَةٌ رَدِيئَةٌ، فِي كُلِّ شَيْءٍ كَمَا جَاءَ هكَذَا يَذْهَبُ، فَأَيَّةُ مَنْفَعَةٍ لَهُ، لِلَّذِي تَعِبَ لِلرِّيحِ.

זֹה֙ וְגַם רָעָ֣ה חוֹלָ֔ה כָּל עֻמַּ֥ת שֶׁבָּ֖א כֵּ֣ן יֵלֵ֑ךְ וּמַה יִּתְר֣וֹן ל֔וֹ שֶֽׁיַּעֲמֹ֖ל לָרֽוּחַ

الجامعة 5: 17 Ecc.5.17

أَيْضًا يَأْكُلُ كُلَّ أَيَّامِهِ فِي الظَّلاَمِ، وَيَغْتَمُّ كَثِيرًا مَعَ حُزْنٍ وَغَيْظٍ.

גַּ֥ם יֹאכֵ֑ל כָּל יָמָ֖יו בַּחֹ֣שֶׁךְ וְכָעַ֥ס הַרְבֵּ֖ה וְחָלְי֥וֹ וָקָֽצֶף

الجامعة 5: 18 Ecc.5.18

هُوَذَا الَّذِي رَأَيْتُهُ أَنَا خَيْرًا، الَّذِي هُوَ حَسَنٌ: أَنْ يَأْكُلَ وَيَشْرَبَ وَيَرَى خَيْرًا مِنْ كُلِّ تَعَبِهِ الَّذِي يَتْعَبُ فِيهِ تَحْتَ الشَّمْسِ مُدَّةَ أَيَّامِ حَيَاتِهِ الَّتِي أَعْطَاهُ اللهُ لأَنَّهُ نَصِيبُهُ.

הִנֵּ֞ה אֲשֶׁר רָאִ֣יתִי אָ֗נִי ט֣וֹב אֲשֶׁר יָפֶ֣ה לֶֽאֶכוֹל וְ֠לִשְׁתּוֹת וְלִרְא֨וֹת טוֹבָ֜ה בְּכָל עֲמָל֣וֹ שֶׁיַּעֲמֹ֣ל תַּֽחַת הַשֶּׁ֗מֶשׁ מִסְפַּ֧ר יְמֵי חַיָּ֛יו אֲשֶׁר נָֽתַן;ל֥וֹ הָאֱלֹהִ֖ים כִּי ה֥וּא;חֶלְקֽוֹ

الجامعة 5: 19 Ecc.5.19

أَيْضًا كُلُّ إِنْسَانٍ أَعْطَاهُ اللهُ غِنًى وَمَالاً وَسَلَّطَهُ عَلَيْهِ حَتَّى يَأْكُلَ مِنْهُ، وَيَأْخُذَ نَصِيبَهُ، وَيَفْرَحَ بِتَعَبِهِ، فَهذَا هُوَ عَطِيَّةُ اللهِ.

גַּ֣ם כָּֽל הָאָדָ֡ם נָֽתַן;ל֣וֹ הָאֱלֹהִים֩ עֹ֨שֶׁר וּנְכָסִ֜ים וְהִשְׁלִיט֨וֹ לֶאֱכֹ֤ל מִמֶּ֙נּוּ֙ וְלָשֵׂ֣את חֶלְק֔וֹ וְלִשְׂמֹ֖חַ בַּעֲמָל֑וֹ זֹ֕ה הִֽיא מַתַּ֥ת אֱלֹהִ֖ים

الجامعة 6: 2 Ecc.6.2

رَجُلٌ أَعْطَاهُ اللهُ غِنًى وَمَالاً وَكَرَامَةً، وَلَيْسَ لِنَفْسِهِ عَوَزٌ مِنْ كُلِّ مَا يَشْتَهِيهِ، وَلَمْ يُعْطِهِ اللهُ اسْتِطَاعَةً عَلَى أَنْ يَأْكُلَ مِنْهُ، بَلْ يَأْكُلُهُ إِنْسَانٌ غَرِيبٌ. هذَا بَاطِلٌ وَمُصِيبَةٌ رَدِيئَةٌ هُوَ.

אִ֣ישׁ יִתֶּן;ל֣וֹ הָאֱלֹהִ֡ים עֹשֶׁר֩ וּנְכָסִ֨ים וְכָב֜וֹד וְֽאֵינֶ֨נּוּ לְנַפְשׁ֣וֹ חָסֵ֥ר מִכֹּ֣ל אֲשֶׁ֣ר יִתְאַוֶּ֗ה וְלֹֽא יַשְׁלִיטֶ֤נּוּ;הָֽאֱלֹהִים֙ לֶאֱכֹ֣ל מִמֶּ֔נּוּ כִּ֛י יֹֽאכֲלֶ֑נּוּ אִ֥ישׁ נָכְרִ֖י זֶ֥ה הֶ֛בֶל וָחֳלִ֥י רָ֖ע הֽוּא

الجامعة 6: 6 Ecc.6.6

وَإِنْ عَاشَ أَلْفَ سَنَةٍ مُضَاعَفَةً وَلَمْ يَرَ خَيْرًا، أَلَيْسَ إِلَى مَوْضِعٍ وَاحِدٍ يَذْهَبُ الْجَمِيعُ.

וְאִלּ֣וּ חָיָ֗ה אֶ֤לֶף שָׁנִים֙ פַּעֲמַ֔יִם לֹ֣א רָאָ֑ה וְטוֹבָ֖ה הֲלֹ֛א אֶל מָק֥וֹם אֶחָ֖ד הוֹלֵֽךְ הַכֹּ֥ל

الجامعة 6: 7 Ecc.6.7

كُلُّ تَعَبِ الإِنْسَانِ لِفَمِهِ، وَمَعَ ذلِكَ فَالنَّفْسُ لاَ تَمْتَلِئُ.

כָּל עֲמַ֥ל הָאָדָ֖ם לְפִ֑יהוּ וְגַם הַנֶּ֖פֶשׁ לֹ֥א תִמָּלֵֽא

الجامعة 7: 2 Ecc.7.2

اَلذَّهَابُ إِلَى بَيْتِ النَّوْحِ خَيْرٌ مِنَ الذَّهَابِ إِلَى بَيْتِ الْوَلِيمَةِ، لأَنَّ ذَاكَ نِهَايَةُ كُلِّ إِنْسَانٍ، وَالْحَيُّ يَضَعُهُ فِي قَلْبِهِ.

לָלֶ֣כֶת אֶל בֵּֽית אֵ֗בֶל ט֞וֹב מִלֶּ֙כֶת֙ אֶל בֵּ֣ית מִשְׁתֶּ֔ה בַּאֲשֶׁ֕ר ה֖וּא ס֣וֹף כָּל הָאָדָ֑ם וְהַחַ֖י יִתֵּ֥ן אֶל לִבּֽוֹ

الجامعة 7: 15 Ecc.7.15

قَدْ رَأَيْتُ الْكُلَّ فِي أَيَّامِ بُطْلِي: قَدْ يَكُونُ بَارٌّ يَبِيدُ فِي بِرِّهِ، وَقَدْ يَكُونُ شِرِّيرٌ يَطُولُ فِي شَرِّهِ.

רָאִ֖יתִי הַכֹּ֥ל בִּימֵ֣י הֶבְלִ֑י יֵ֤שׁ צַדִּיק֙ אֹבֵ֣ד בְּצִדְק֔וֹ וְיֵ֣שׁ רָשָׁ֔ע מַאֲרִ֖יךְ בְּרָעָתֽוֹ

الجامعة 7: 18 Ecc.7.18

حَسَنٌ أَنْ بِهذَا، وَأَيْضًا أَنْ لاَ تَرْخِيَ يَدَكَ عَنْ ذَاكَ، لأَنَّ مُتَّقِيَ اللهِ يَخْرُجُ مِنْهُمَا كِلَيْهِمَا.

ט֚וֹב אֲשֶׁ֣ר בָּזֶ֔ה וְגַם אַל תַּנַּ֣ח יָדֶ֑ךָ מִזֶּ֖ה כִּֽי יְרֵ֥א אֱלֹהִ֖ים יֵצֵ֥א כֻּלָּֽם

الجامعة 7: 21 Ecc.7.21

أَيْضًا لاَ تَضَعْ قَلْبَكَ عَلَى كُلِّ الْكَلاَمِ الَّذِي يُقَالُ، لِئَلاَّ تَسْمَعَ عَبْدَكَ يَسِبُّكَ.

גַּ֤ם אַל תִּתֵּ֖ן לִבֶּ֑ךָ לְכָל הַדְּבָרִים֙ אֲשֶׁ֣ר יְדַבֵּ֔רוּ לֹֽא תִשְׁמַ֥ע עַבְדְּךָ֖ מְקַלְלֶֽךָ

الجامعة 7: 23 Ecc.7.23

كُلُّ هذَا امْتَحَنْتُهُ بِالْحِكْمَةِ. قُلْتُ: أَكُونُ حَكِيمًا. أَمَّا هِيَ فَبَعِيدَةٌ عَنِّي.

כָּל זֹ֖ה נִסִּ֣יתִי בַֽחָכְמָ֑ה אָמַ֣רְתִּי אֶחְכָּ֔מָה וְהִ֖יא רְחוֹקָ֥ה מִמֶּֽנִּי

الجامعة 7: 28 Ecc.7.28

الَّتِي لَمْ تَزَلْ نَفْسِي تَطْلُبُهَا فَلَمْ أَجِدْهَا. رَجُلاً وَاحِدًا بَيْنَ أَلْفٍ وَجَدْتُ، أَمَّا امْرَأَةً فَبَيْنَ كُلِّ أُولئِكَ لَمْ أَجِدْ.

אֲשֶׁ֛ר עוֹד נַפְשִׁ֖י בִּקְשָׁ֥ה וְלֹ֣א מָצָ֑אתִי אָדָ֞ם אֶחָ֤ד מֵאֶ֙לֶף֙ מָצָ֔אתִי וְאִשָּׁ֥ה בְכָל אֵ֖לֶּה לֹ֥א מָצָֽאתִי

الجامعة 8: 3 Ecc.8.3

لاَ تَعْجَلْ إِلَى الذَّهَابِ مِنْ وَجْهِهِ. لاَ تَقِفْ فِي أَمْرٍ شَاقّ، لأَنَّهُ يَفْعَلُ كُلَّ مَا شَاءَ.

אַל תִּבָּהֵ֤ל תֵּלֵ֔ךְ מִפָּנָיו֙ אַֽל תַּעֲמֹ֖ד בְּדָבָ֣ר רָ֑ע כִּ֛י יַעֲשֶֽׂה כָּל אֲשֶׁ֥ר יַחְפֹּ֖ץ

الجامعة 8: 6 Ecc.8.6

لأَنَّ لِكُلِّ أَمْرٍ وَقْتًا وَحُكْمًا. لأَنَّ شَرَّ الإِنْسَانِ عَظِيمٌ عَلَيْهِ،

כִּ֣י לְכָל חֵ֔פֶץ יֵ֖שׁ;עֵ֣ת וּמִשְׁפָּ֑ט כִּֽי רָעַ֥ת הָאָדָ֖ם רַבָּ֥ה עָלָֽיו

الجامعة 8: 9 Ecc.8.9

كُلُّ هذَا رَأَيْتُهُ إِذْ وَجَّهْتُ قَلْبِي لِكُلِّ عَمَل عُمِلَ تَحْتَ الشَّمْسِ، وَقْتَمَا يَتَسَلَّطُ إِنْسَانٌ عَلَى إِنْسَانٍ لِضَرَرِ نَفْسِهِ.

כָּל זֶ֤ה רָאִ֙יתִי֙ וְנָת֣וֹן לִבִּ֔י לְכָֽל מַעֲשֶׂ֔ה נַעֲשָׂ֖ה תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ עֵ֗ת;אֲשֶׁ֥ר שָׁלַ֧ט הָאָדָ֛ם בְּאָדָ֖ם לְרַ֥ע לֽוֹ

الجامعة 8: 9 Ecc.8.9

كُلُّ هذَا رَأَيْتُهُ إِذْ وَجَّهْتُ قَلْبِي لِكُلِّ عَمَل عُمِلَ تَحْتَ الشَّمْسِ، وَقْتَمَا يَتَسَلَّطُ إِنْسَانٌ عَلَى إِنْسَانٍ لِضَرَرِ نَفْسِهِ.

כָּל זֶ֤ה רָאִ֙יתִי֙ וְנָת֣וֹן לִבִּ֔י לְכָֽל מַעֲשֶׂ֔ה נַעֲשָׂ֖ה תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ עֵ֗ת;אֲשֶׁ֥ר שָׁלַ֧ט הָאָדָ֛ם בְּאָדָ֖ם לְרַ֥ע לֽוֹ

الجامعة 8: 17 Ecc.8.17

رَأَيْتُ كُلَّ عَمَلِ اللهِ أَنَّ الإِنْسَانَ لاَ يَسْتَطِيعُ أَنْ يَجِدَ الْعَمَلَ الَّذِي عُمِلَ تَحْتَ الشَّمْسِ. مَهْمَا تَعِبَ الإِنْسَانُ فِي الطَّلَبِ فَلاَ يَجِدُهُ، وَالْحَكِيمُ أَيْضًا، وَإِنْ قَالَ بِمَعْرِفَتِهِ، لاَ يَقْدِرُ أَنْ يَجِدَهُ.

וְרָאִיתִי֮ כָּל מַעֲשֵׂ֣ה הָאֱלֹהִים֒ כִּי֩ הָאָדָ֗ם לֹ֨א יוּכַ֜ל לִמְצוֹא֙ הַֽמַּעֲשֶׂה֙ אֲשֶׁ֣ר נַעֲשָׂ֣ה תַֽחַת הַשֶּׁ֔מֶשׁ בְּ֠שֶׁל יַעֲמֹ֧ל הָאָדָ֛ם לְבַקֵּ֖שׁ וְלֹ֣א יִמְצָ֑א הֶֽחָכָם֙ וְגַ֨ם אִם יֹאמַ֤ר לָדַ֔עַת לֹ֥א יוּכַ֖ל לִמְצֹֽא

الجامعة 9: 1 Ecc.9.1

لأَنَّ هذَا كُلَّهُ جَعَلْتُهُ فِي قَلْبِي، وَامْتَحَنْتُ هذَا كُلَّهُ: أَنَّ الصِّدِّيقِينَ وَالْحُكَمَاءَ وَأَعْمَالَهُمْ فِي يَدِ اللهِ. الإِنْسَانُ لاَ يَعْلَمُ حُبًّا وَلاَ بُغْضًا. الْكُلُّ أَمَامَهُمُ.

כִּ֣י זֶ֞ה כָּל נָתַ֤תִּי אֶל לִבִּי֙ וְלָב֣וּר זֶ֔ה כָּל אֲשֶׁ֨ר הַצַּדִּיקִ֧ים וְהַחֲכָמִ֛ים וַעֲבָדֵיהֶ֖ם בְּיַ֣ד הָאֱלֹהִ֑ים הָֽאָדָ֔ם אֵ֤ין יוֹדֵ֙עַ֙ גַּֽם;אַהֲבָ֣ה גַם;שִׂנְאָ֗ה הַכֹּ֖ל לִפְנֵיהֶֽם

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (5322 آية)