כִּי (H3588) - kîy | معجم سترونغ العبري

الأمثال 28: 22 Pro.28.22

ذُو الْعَيْنِ الشِّرِّيرَةِ يَعْجَلُ إِلَى الْغِنَى، وَلاَ يَعْلَمُ أَنَّ الْفَقْرَ يَأْتِيهِ.

אִ֭ישׁ עָ֑יִן רַ֣ע נִֽבֳהָ֥ל לַה֗וֹן וְלֹֽא יֵ֝דַע כִּי חֶ֥סֶר יְבֹאֶֽנּוּ

الأمثال 29: 19 Pro.29.19

بِالْكَلاَمِ لاَ يُؤَدَّبُ الْعَبْدُ، لأَنَّهُ يَفْهَمُ وَلاَ يُعْنَى.

בִּ֭דְבָרִים לֹא יִוָּ֣סֶר עָ֑בֶד כִּֽי יָ֝בִ֗ין וְאֵ֣ין מַעֲנֶֽה

الأمثال 30: 2 Pro.30.2

إِنِّي أَبْلَدُ مِن كُلِّ إِنْسَانٍ، وَلَيْسَ لِي فَهْمُ إِنْسَانٍ،

כִּ֤י;אָנֹכִ֣י בַ֣עַר מֵאִ֑ישׁ וְלֹֽא לִֽי בִינַ֖ת אָדָ֣ם

الأمثال 30: 4 Pro.30.4

مَنْ صَعِدَ إِلَى السَّمَاوَاتِ وَنَزَلَ. مَنْ جَمَعَ الرِّيحَ في حَفْنَتَيْهِ. مَنْ صَرَّ الْمِيَاهَ في ثَوْبٍ. مَنْ ثَبَّتَ جَمِيعَ أَطْرَافِ الأَرْضِ. مَا اسْمُهُ. وَمَا اسْمُ ابْنِهِ إِنْ عَرَفْتَ.

מִ֤י עָלָֽה שָׁמַ֨יִם וַיֵּרַ֡ד מִ֤י אָֽסַף ר֨וּחַ בְּחָפְנָ֡יו מִ֤י צָֽרַר מַ֨יִם בַּשִּׂמְלָ֗ה מִ֭י הֵקִ֣ים כָּל אַפְסֵי אָ֑רֶץ מַה שְּׁמ֥וֹ וּמַֽה שֶּׁם בְּ֝נ֗וֹ כִּ֣י תֵדָֽע

الأمثال 30: 22 Pro.30.22

تَحْتَ عَبْدٍ إِذَا مَلَكَ، وَأَحْمَقَ إِذَا شَبعَ خُبْزًا،

תַּֽחַת עֶ֭בֶד כִּ֣י יִמְל֑וֹךְ וְ֝נָבָ֗ל כִּ֣י יִֽשְׂבַּֽע לָֽחֶם

الأمثال 30: 22 Pro.30.22

تَحْتَ عَبْدٍ إِذَا مَلَكَ، وَأَحْمَقَ إِذَا شَبعَ خُبْزًا،

תַּֽחַת עֶ֭בֶד כִּ֣י יִמְל֑וֹךְ וְ֝נָבָ֗ל כִּ֣י יִֽשְׂבַּֽע לָֽחֶם

الأمثال 30: 23 Pro.30.23

تَحْتَ شَنِيعَةٍ إِذَا تَزَوَّجَتْ، وَأَمَةٍ إِذَا وَرَثَتْ سَيِّدَتَهَا.

תַּ֣חַת שְׂ֭נוּאָה כִּ֣י תִבָּעֵ֑ל וְ֝שִׁפְחָ֗ה כִּֽי תִירַ֥שׁ גְּבִרְתָּֽהּ

الأمثال 30: 23 Pro.30.23

تَحْتَ شَنِيعَةٍ إِذَا تَزَوَّجَتْ، وَأَمَةٍ إِذَا وَرَثَتْ سَيِّدَتَهَا.

תַּ֣חַת שְׂ֭נוּאָה כִּ֣י תִבָּעֵ֑ל וְ֝שִׁפְחָ֗ה כִּֽי תִירַ֥שׁ גְּבִרְתָּֽהּ

الأمثال 30: 33 Pro.30.33

لأَنَّ عَصْرَ اللَّبَنِ يُخْرِجُ جُبْنًا، وَعَصْرَ الأَنْفِ يُخْرِجُ دَمًا، وَعَصْرَ الْغَضَبِ يُخْرِجُ خِصَامًا.

כִּ֤י מִ֪יץ חָלָ֡ב י֘וֹצִ֤יא חֶמְאָ֗ה וּֽמִיץ אַ֭ף י֣וֹצִיא דָ֑ם וּמִ֥יץ אַ֝פַּ֗יִם י֣וֹצִיא רִֽיב

الأمثال 31: 18 Pro.31.18

تَشْعُرُ أَنَّ تِجَارَتَهَا جَيِّدَةٌ. سِرَاجُهَا لاَ يَنْطَفِئُ فِي اللَّيْلِ.

טָ֭עֲמָה כִּי סַחְרָ֑הּ ט֣וֹב נֵרָֽהּ לֹֽא יִכְבֶּ֖ה בַלַּ֣יְלָה

الأمثال 31: 21 Pro.31.21

لاَ تَخْشَى عَلَى بَيْتِهَا مِنَ الثَّلْجِ، لأَنَّ كُلَّ أَهْلِ بَيْتِهَا لاَبِسُونَ حُلَلاً.

לֹא תִירָ֣א לְבֵיתָ֣הּ מִשָּׁ֑לֶג כִּ֥י כָל בֵּ֝יתָ֗הּ לָבֻ֥שׁ שָׁנִֽים

الجامعة 1: 18 Ecc.1.18

لأَنَّ فِي كَثْرَةِ الْحِكْمَةِ كَثْرَةُ الْغَمِّ، وَالَّذِي يَزِيدُ عِلْمًا يَزِيدُ حُزْنًا.

כִּ֛י בְּרֹ֥ב חָכְמָ֖ה רָב כָּ֑עַס וְיוֹסִ֥יף דַּ֖עַת יוֹסִ֥יף מַכְאֽוֹב

الجامعة 2: 10 Ecc.2.10

وَمَهْمَا اشْتَهَتْهُ عَيْنَايَ لَمْ أُمْسِكْهُ عَنْهُمَا. لَمْ أَمْنَعْ قَلْبِي مِنْ كُلِّ فَرَحٍ، لأَنَّ قَلْبِي فَرِحَ بِكُلِّ تَعَبِي. وَهذَا كَانَ نَصِيبِي مِنْ كُلِّ تَعَبِي.

וְכֹל֙;אֲשֶׁ֣ר שָֽׁאֲל֣וּ עֵינַ֔י לֹ֥א אָצַ֖לְתִּי מֵהֶ֑ם לֹֽא מָנַ֨עְתִּי לִבִּ֜י מִכָּל שִׂמְחָ֗ה כִּֽי לִבִּ֤י שָׂמֵ֙חַ֙ מִכָּל עֲמָלִ֔י וְזֶֽה הָיָ֥ה חֶלְקִ֖י מִכָּל עֲמָלִֽי

الجامعة 2: 12 Ecc.2.12

ثُمَّ الْتَفَتُّ لأَنْظُرَ الْحِكْمَةَ وَالْحَمَاقَةَ وَالْجَهْلَ. فَمَا الإِنْسَانُ الَّذِي يَأْتِي وَرَاءَ الْمَلِكِ الَّذِي قَدْ نَصَبُوهُ مُنْذُ زَمَانٍ.

וּפָנִ֤יתִֽי;אֲנִי֙ לִרְא֣וֹת חָכְמָ֔ה וְהוֹלֵל֖וֹת וְסִכְל֑וּת כִּ֣י;מֶ֣ה הָאָדָ֗ם שֶׁיָּבוֹא֙ אַחֲרֵ֣י הַמֶּ֔לֶךְ אֲשֶׁר עָשֽׂוּהוּ כְּבָ֖ר

الجامعة 2: 16 Ecc.2.16

لأَنَّهُ لَيْسَ ذِكْرٌ لِلْحَكِيمِ وَلاَ لِلْجَاهِلِ إِلَى الأَبَدِ. كَمَا مُنْذُ زَمَانٍ كَذَا الأَيَّامُ الآتِيَةُ: الْكُلُّ يُنْسَى. وَكَيْفَ يَمُوتُ الْحَكِيمُ كَالْجَاهِلِ.

כִּי֩ אֵ֨ין זִכְר֧וֹן לֶחָכָ֛ם עִֽם הַכְּסִ֖יל לְעוֹלָ֑ם בְּשֶׁכְּבָ֞ר הַיָּמִ֤ים הַבָּאִים֙ הַכֹּ֣ל נִשְׁכָּ֔ח וְאֵ֛יךְ יָמ֥וּת הֶחָכָ֖ם עִֽם;הַכְּסִֽיל

الجامعة 2: 17 Ecc.2.17

فَكَرِهْتُ الْحَيَاةَ، لأَنَّهُ رَدِيءٌ عِنْدِي، الْعَمَلُ الَّذِي عُمِلَ تَحْتَ الشَّمْسِ، لأَنَّ الْكُلَّ بَاطِلٌ وَقَبْضُ الرِّيحِ.

וְשָׂנֵ֙אתִי֙ הַ֣חַיִּ֔ים כִּ֣י רַ֤ע עָלַי֙ הַֽמַּעֲשֶׂ֔ה שֶׁנַּעֲשָׂ֖ה תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ כִּֽי הַכֹּ֥ל הֶ֖בֶל וּרְע֥וּת רֽוּחַ

الجامعة 2: 17 Ecc.2.17

فَكَرِهْتُ الْحَيَاةَ، لأَنَّهُ رَدِيءٌ عِنْدِي، الْعَمَلُ الَّذِي عُمِلَ تَحْتَ الشَّمْسِ، لأَنَّ الْكُلَّ بَاطِلٌ وَقَبْضُ الرِّيحِ.

וְשָׂנֵ֙אתִי֙ הַ֣חַיִּ֔ים כִּ֣י רַ֤ע עָלַי֙ הַֽמַּעֲשֶׂ֔ה שֶׁנַּעֲשָׂ֖ה תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ כִּֽי הַכֹּ֥ל הֶ֖בֶל וּרְע֥וּת רֽוּחַ

الجامعة 2: 21 Ecc.2.21

لأَنَّهُ قَدْ يَكُونُ إِنْسَانٌ تَعَبُهُ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَعْرِفَةِ وَبِالْفَلاَحِ، فَيَتْرُكُهُ نَصِيبًا لإِنْسَانٍ لَمْ يَتْعَبْ فِيهِ. هذَا أَيْضًا بَاطِلٌ وَشَرٌّ عَظِيمٌ.

כִּי יֵ֣שׁ אָדָ֗ם שֶׁעֲמָל֛וֹ בְּחָכְמָ֥ה וּבְדַ֖עַת וּבְכִשְׁר֑וֹן יִתְּנֶ֣נּוּ חֶלְק֔וֹ וּלְאָדָ֞ם שֶׁלֹּ֤א עָֽמַל בּוֹ֙ זֶ֥ה גַּם הֶ֖בֶל וְרָעָ֥ה רַבָּֽה

الجامعة 2: 22 Ecc.2.22

لأَنَّهُ مَاذَا لِلإِنْسَانِ مِنْ كُلِّ تَعَبِهِ، وَمِنِ اجْتِهَادِ قَلْبِهِ الَّذِي تَعِبَ فِيهِ تَحْتَ الشَّمْسِ.

כִּ֠י מֶֽה הֹוֶ֤ה;לָֽאָדָם֙ בְּכָל עֲמָל֔וֹ וּבְרַעְי֖וֹן לִבּ֑וֹ שֶׁה֥וּא עָמֵ֖ל תַּ֥חַת הַשָּֽׁמֶשׁ

الجامعة 2: 23 Ecc.2.23

لأَنَّ كُلَّ أَيَّامِهِ أَحْزَانٌ، وَعَمَلَهُ غَمٌّ. أَيْضًا بِاللَّيْلِ لاَ يَسْتَرِيحُ قَلْبُهُ. هذَا أَيْضًا بَاطِلٌ هُوَ.

כִּ֧י כָל יָמָ֣יו מַכְאֹבִ֗ים עִנְיָנ֔וֹ וָכַ֙עַס֙ גַּם בַּלַּ֖יְלָה לֹא שָׁכַ֣ב לִבּ֑וֹ זֶ֖ה גַּם הֶ֥בֶל הֽוּא

الجامعة 2: 24 Ecc.2.24

لَيْسَ لِلإِنْسَانِ خَيْرٌ مِنْ أَنْ يَأْكُلَ وَيَشْرَبَ وَيُرِيَ نَفْسَهُ خَيْرًا فِي تَعَبِهِ. رَأَيْتُ هذَا أَيْضًا أَنَّهُ مِنْ يَدِ اللهِ.

אֵֽין בָּאָדָם֙ ט֤וֹב שֶׁיֹּאכַ֣ל וְשָׁתָ֔ה וְהֶרְאָ֧ה נַפְשׁ֛וֹ ט֖וֹב בַּעֲמָל֑וֹ רָאִ֣יתִי;אָ֔נִי זֹה֙ גַּם כִּ֛י;הִֽיא מִיַּ֥ד הָאֱלֹהִ֖ים

الجامعة 2: 25 Ecc.2.25

لأَنَّهُ مَنْ يَأْكُلُ وَمَنْ يَلْتَذُّ غَيْرِي.

כִּ֣י מִ֥י יֹאכַ֛ל וּמִ֥י יָח֖וּשׁ ח֥וּץ;מִמֶּֽנִּי

الجامعة 2: 26 Ecc.2.26

لأَنَّهُ يُؤْتِي الإِنْسَانَ الصَّالِحَ قُدَّامَهُ حِكْمَةً وَمَعْرِفَةً وَفَرَحًا، أَمَّا الْخَاطِئُ فَيُعْطِيهِ شُغْلَ الْجَمْعِ وَالتَّكْوِيمِ، لِيُعْطِيَ لِلصَّالِحِ قُدَّامَ اللهِ. هذَا أَيْضًا بَاطِلٌ وَقَبْضُ الرِّيحِ.

כִּ֤י נָתַ֛ן לְאָדָם֙ שֶׁטּ֣וֹב לְפָנָ֔יו חָכְמָ֥ה וְדַ֖עַת וְשִׂמְחָ֑ה וְלַחוֹטֶא֩ נָתַ֨ן עִנְיָ֜ן לֶאֱס֣וֹף וְלִכְנ֗וֹס לָתֵת֙ לְטוֹב֙ לִפְנֵ֣י הָֽאֱלֹהִ֔ים זֶ֥ה גַּם הֶ֖בֶל וּרְע֥וּת רֽוּחַ

الجامعة 3: 12 Ecc.3.12

عَرَفْتُ أَنَّهُ لَيْسَ لَهُمْ خَيْرٌ، إِلاَّ أَنْ يَفْرَحُوا وَيَفْعَلُوا خَيْرًا فِي حَيَاتِهِمْ.

יָדַ֕עְתִּי כִּ֛י אֵ֥ין בָּ֑ם ט֖וֹב כִּ֣י;אִם לִשְׂמ֔וֹחַ וְלַעֲשׂ֥וֹת ט֖וֹב בְּחַיָּֽיו

الجامعة 3: 12 Ecc.3.12

عَرَفْتُ أَنَّهُ لَيْسَ لَهُمْ خَيْرٌ، إِلاَّ أَنْ يَفْرَحُوا وَيَفْعَلُوا خَيْرًا فِي حَيَاتِهِمْ.

יָדַ֕עְתִּי כִּ֛י אֵ֥ין בָּ֑ם ט֖וֹב כִּ֣י;אִם לִשְׂמ֔וֹחַ וְלַעֲשׂ֥וֹת ט֖וֹב בְּחַיָּֽיו

الجامعة 3: 14 Ecc.3.14

قَدْ عَرَفْتُ أَنَّ كُلَّ مَا يَعْمَلُهُ اللهُ أَنَّهُ يَكُونُ إِلَى الأَبَدِ. لاَ شَيْءَ يُزَادُ عَلَيْهِ، وَلاَ شَيْءَ يُنْقَصُ مِنْهُ، وَأَنَّ اللهَ عَمِلَهُ حَتَّى يَخَافُوا أَمَامَهُ.

יָדַ֗עְתִּי כִּ֠י כָּל אֲשֶׁ֨ר יַעֲשֶׂ֤ה הָאֱלֹהִים֙ ה֚וּא יִהְיֶ֣ה לְעוֹלָ֔ם אֵ֣ין לְהוֹסִ֔יף עָלָיו֙ אֵ֣ין לִגְרֹ֑עַ וּמִמֶּ֖נּוּ וְהָאֱלֹהִ֣ים עָשָׂ֔ה שֶׁיִּֽרְא֖וּ מִלְּפָנָֽיו

الجامعة 3: 17 Ecc.3.17

فَقُلْتُ فِي قَلْبِي: اللهُ يَدِينُ الصِّدِّيقَ وَالشِّرِّيرَ، لأَنَّ لِكُلِّ أَمْرٍ وَلِكُلِّ عَمَل وَقْتًا هُنَاكَ.

אָמַ֤רְתִּֽי;אֲנִי֙ בְּלִבִּ֔י הָאֱלֹהִ֑ים יִשְׁפֹּ֖ט הַצַּדִּיק֙ הָ֣רָשָׁ֔ע כִּי לְכָל חֵ֔פֶץ וְעַ֥ל;כָּל הַֽמַּעֲשֶׂ֖ה עֵ֣ת שָֽׁם

الجامعة 3: 19 Ecc.3.19

لأَنَّ مَا يَحْدُثُ لِبَنِي الْبَشَرِ يَحْدُثُ لِلْبَهِيمَةِ، وَحَادِثَةٌ وَاحِدَةٌ لَهُمْ. مَوْتُ هذَا كَمَوْتِ ذَاكَ، وَنَسَمَةٌ وَاحِدَةٌ لِلْكُلِّ. فَلَيْسَ لِلإِنْسَانِ مَزِيَّةٌ عَلَى الْبَهِيمَةِ، لأَنَّ كِلَيْهِمَا بَاطِلٌ.

כִּי֩ מִקְרֶ֨ה בְֽנֵי הָאָדָ֜ם וּמִקְרֶ֣ה הַבְּהֵמָ֗ה וּמִקְרֶ֤ה אֶחָד֙ לָהֶ֔ם כְּמ֥וֹת זֶה֙ כֵּ֣ן;מ֣וֹת זֶ֔ה וְר֥וּחַ אֶחָ֖ד לַכֹּ֑ל אָ֔יִן הָאָדָ֤ם וּמוֹתַ֨ר מִן הַבְּהֵמָה֙ כִּ֥י הַכֹּ֖ל הָֽבֶל

الجامعة 3: 19 Ecc.3.19

لأَنَّ مَا يَحْدُثُ لِبَنِي الْبَشَرِ يَحْدُثُ لِلْبَهِيمَةِ، وَحَادِثَةٌ وَاحِدَةٌ لَهُمْ. مَوْتُ هذَا كَمَوْتِ ذَاكَ، وَنَسَمَةٌ وَاحِدَةٌ لِلْكُلِّ. فَلَيْسَ لِلإِنْسَانِ مَزِيَّةٌ عَلَى الْبَهِيمَةِ، لأَنَّ كِلَيْهِمَا بَاطِلٌ.

כִּי֩ מִקְרֶ֨ה בְֽנֵי הָאָדָ֜ם וּמִקְרֶ֣ה הַבְּהֵמָ֗ה וּמִקְרֶ֤ה אֶחָד֙ לָהֶ֔ם כְּמ֥וֹת זֶה֙ כֵּ֣ן;מ֣וֹת זֶ֔ה וְר֥וּחַ אֶחָ֖ד לַכֹּ֑ל אָ֔יִן הָאָדָ֤ם וּמוֹתַ֨ר מִן הַבְּהֵמָה֙ כִּ֥י הַכֹּ֖ל הָֽבֶל

الجامعة 3: 22 Ecc.3.22

فَرَأَيْتُ أَنَّهُ لاَ شَيْءَ خَيْرٌ مِنْ أَنْ يَفْرَحَ الإِنْسَانُ بِأَعْمَالِهِ، لأَنَّ ذلِكَ نَصِيبَهُ. لأَنَّهُ مَنْ يَأْتِي بِهِ لِيَرَى مَا سَيَكُونُ بَعْدَهُ.

וְרָאִ֗יתִי כִּ֣י אֵ֥ין טוֹב֙ מֵאֲשֶׁ֨ר יִשְׂמַ֤ח הָאָדָם֙ בְּֽמַעֲשָׂ֔יו כִּי ה֖וּא חֶלְק֑וֹ כִּ֣י מִ֤י יְבִיאֶ֙נּוּ֙ לִרְא֔וֹת בְּמֶ֖ה שֶׁיִּהְיֶ֥ה אַחֲרָֽיו

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (4395 آية)