כֹּהֵן (H3548) - kôhên | معجم سترونغ العبري

اللاويين 14: 27 Lev.14.27

وَيَنْضِحُ الْكَاهِنُ بِإِصْبَعِهِ الْيُمْنَى مِنَ الزَّيْتِ الَّذِي فِي كَفِّهِ الْيُسْرَى سَبْعَ مَرَّاتٍ أَمَامَ الرَّبِّ.

וְהִזָּ֤ה הַכֹּהֵן֙ בְּאֶצְבָּע֣וֹ הַיְמָנִ֔ית מִן הַשֶּׁ֕מֶן אֲשֶׁ֥ר עַל כַּפּ֖וֹ הַשְּׂמָאלִ֑ית שֶׁ֥בַע פְּעָמִ֖ים לִפְנֵ֥י יְהוָֽה

اللاويين 14: 28 Lev.14.28

وَيَجْعَلُ الْكَاهِنُ مِنَ الزَّيْتِ الَّذِي فِي كَفِّهِ عَلَى شَحْمَةِ أُذُنِ الْمُتَطَهِّرِ الْيُمْنَى، وَعَلَى إِبْهَامِ يَدِهِ الْيُمْنَى، وَعَلَى إِبْهَامِ رِجْلِهِ الْيُمْنَى، عَلَى مَوْضِعِ دَمِ ذَبِيحَةِ الإِثْمِ.

וְנָתַ֨ן הַכֹּהֵ֜ן מִן הַשֶּׁ֣מֶן אֲשֶׁ֣ר עַל כַּפּ֗וֹ עַל תְּנ֞וּךְ אֹ֤זֶן הַמִּטַּהֵר֙ הַיְמָנִ֔ית וְעַל בֹּ֤הֶן יָדוֹ֙ הַיְמָנִ֔ית וְעַל בֹּ֥הֶן רַגְל֖וֹ הַיְמָנִ֑ית עַל מְק֖וֹם דַּ֥ם הָאָשָֽׁם

اللاويين 14: 29 Lev.14.29

وَالْفَاضِلُ مِنَ الزَّيْتِ الَّذِي فِي كَفِّ الْكَاهِنِ يَجْعَلُهُ عَلَى رَأْسِ الْمُتَطَهِّرِ تَكْفِيرًا عَنْهُ أَمَامَ الرَّبِّ.

וְהַנּוֹתָ֗ר מִן הַשֶּׁ֙מֶן֙ אֲשֶׁר֙ עַל כַּ֣ף הַכֹּהֵ֔ן יִתֵּ֖ן עַל רֹ֣אשׁ הַמִּטַּהֵ֑ר לְכַפֵּ֥ר עָלָ֖יו לִפְנֵ֥י יְהוָֽה

اللاويين 14: 31 Lev.14.31

مَا تَنَالُ يَدُهُ: الْوَاحِدَ ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ، وَالآخَرَ مُحْرَقَةً مَعَ التَّقْدِمَةِ. وَيُكَفِّرُ الْكَاهِنُ عَنِ الْمُتَطَهِّرِ أَمَامَ الرَّبِّ.

אֲשֶׁר תַּשִּׂ֞יג יָד֗וֹ הָאֶחָ֥ד חַטָּ֛את הָאֶחָ֥ד עֹלָ֖ה עַל הַמִּנְחָ֑ה וְכִפֶּ֧ר הַכֹּהֵ֛ן עַ֥ל הַמִּטַּהֵ֖ר לִפְנֵ֥י יְהוָֽה

اللاويين 14: 35 Lev.14.35

يَأْتِي الَّذِي لَهُ الْبَيْتُ، وَيُخبِرُ الْكَاهِنِ قَائِلاً: قَدْ ظَهَرَ لِي شِبْهُ ضَرْبَةٍ فِي الْبَيْتِ.

וּבָא֙ אֲשֶׁר ל֣וֹ הַבַּ֔יִת וְהִגִּ֥יד לַכֹּהֵ֖ן לֵאמֹ֑ר נִרְאָ֥ה לִ֖י כְּנֶ֕גַע בַּבָּֽיִת

اللاويين 14: 36 Lev.14.36

فَيَأْمُرُ الْكَاهِنُ أَنْ يُفْرِغُوا الْبَيْتَ قَبْلَ دُخُولِ الْكَاهِنِ لِيَرَى الضَّرْبَةَ، لِئَلاَّ يَتَنَجَّسَ كُلُّ مَا فِي الْبَيْتِ. وَبَعْدَ ذلِكَ يَدْخُلُ الْكَاهِنُ لِيَرَى الْبَيْتَ.

וְצִוָּ֨ה הַכֹּהֵ֜ן וּפִנּ֣וּ הַבַּ֗יִת בְּטֶ֨רֶם יָבֹ֤א הַכֹּהֵן֙ לִרְא֣וֹת הַנֶּ֔גַע וְלֹ֥א יִטְמָ֖א כָּל אֲשֶׁ֣ר בַּבָּ֑יִת וְאַ֥חַר כֵּ֛ן יָבֹ֥א הַכֹּהֵ֖ן לִרְא֥וֹת הַבָּֽיִת

اللاويين 14: 36 Lev.14.36

فَيَأْمُرُ الْكَاهِنُ أَنْ يُفْرِغُوا الْبَيْتَ قَبْلَ دُخُولِ الْكَاهِنِ لِيَرَى الضَّرْبَةَ، لِئَلاَّ يَتَنَجَّسَ كُلُّ مَا فِي الْبَيْتِ. وَبَعْدَ ذلِكَ يَدْخُلُ الْكَاهِنُ لِيَرَى الْبَيْتَ.

וְצִוָּ֨ה הַכֹּהֵ֜ן וּפִנּ֣וּ הַבַּ֗יִת בְּטֶ֨רֶם יָבֹ֤א הַכֹּהֵן֙ לִרְא֣וֹת הַנֶּ֔גַע וְלֹ֥א יִטְמָ֖א כָּל אֲשֶׁ֣ר בַּבָּ֑יִת וְאַ֥חַר כֵּ֛ן יָבֹ֥א הַכֹּהֵ֖ן לִרְא֥וֹת הַבָּֽיִת

اللاويين 14: 36 Lev.14.36

فَيَأْمُرُ الْكَاهِنُ أَنْ يُفْرِغُوا الْبَيْتَ قَبْلَ دُخُولِ الْكَاهِنِ لِيَرَى الضَّرْبَةَ، لِئَلاَّ يَتَنَجَّسَ كُلُّ مَا فِي الْبَيْتِ. وَبَعْدَ ذلِكَ يَدْخُلُ الْكَاهِنُ لِيَرَى الْبَيْتَ.

וְצִוָּ֨ה הַכֹּהֵ֜ן וּפִנּ֣וּ הַבַּ֗יִת בְּטֶ֨רֶם יָבֹ֤א הַכֹּהֵן֙ לִרְא֣וֹת הַנֶּ֔גַע וְלֹ֥א יִטְמָ֖א כָּל אֲשֶׁ֣ר בַּבָּ֑יִת וְאַ֥חַר כֵּ֛ן יָבֹ֥א הַכֹּהֵ֖ן לִרְא֥וֹת הַבָּֽיִת

اللاويين 14: 38 Lev.14.38

يَخْرُجُ الْكَاهِنُ مِنَ الْبَيْتِ إِلَى بَابِ الْبَيْتِ، وَيُغْلِقُ الْبَيْتَ سَبْعَةَ أَيَّامٍ.

וְיָצָ֧א הַכֹּהֵ֛ן מִן הַבַּ֖יִת אֶל פֶּ֣תַח הַבָּ֑יִת וְהִסְגִּ֥יר הַבַּ֖יִת שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים

اللاويين 14: 39 Lev.14.39

فَإِذَا رَجَعَ الْكَاهِنُ فِي الْيَوْمِ السَّابعِ وَرَأَى وَإِذَا الضَّرْبَةُ قَدِ امْتَدَّتْ فِي حِيطَانِ الْبَيْتِ،

וְשָׁ֥ב הַכֹּהֵ֖ן בַּיּ֣וֹם הַשְּׁבִיעִ֑י וְרָאָ֕ה וְהִנֵּ֛ה הַנֶּ֖גַע פָּשָׂ֥ה בְּקִירֹ֥ת הַבָּֽיִת

اللاويين 14: 40 Lev.14.40

يَأْمُرُ الْكَاهِنُ أَنْ يَقْلَعُوا الْحِجَارَةَ الَّتِي فِيهَا الضَّرْبَةُ وَيَطْرَحُوهَا خَارِجَ الْمَدِينَةِ فِي مَكَانٍ نَجِسٍ.

וְצִוָּה֙ הַכֹּהֵ֔ן וְחִלְּצוּ֙ הָ֣אֲבָנִ֔ים אֲשֶׁ֥ר בָּהֵ֖ן הַנָּ֑גַע וְהִשְׁלִ֤יכוּ;אֶתְהֶן֙ מִח֣וּץ לָעִ֔יר אֶל מָק֖וֹם טָמֵֽא

اللاويين 14: 44 Lev.14.44

وَأَتَى الْكَاهِنُ وَرَأَى وَإِذَا الضَّرْبَةُ قَدِ امْتَدَّتْ فِي الْبَيْتِ، فَهِيَ بَرَصٌ مُفْسِدٌ فِي الْبَيْتِ. إِنَّهُ نَجِسٌ.

וּבָא֙ הַכֹּהֵ֔ן וְרָאָ֕ה וְהִנֵּ֛ה הַנֶּ֖גַע פָּשָׂ֥ה בַּבָּ֑יִת צָרַ֨עַת מַמְאֶ֥רֶת בַּבַּ֖יִת הִ֛וא טָמֵ֥א

اللاويين 14: 48 Lev.14.48

لكِنْ إِنْ أَتَى الْكَاهِنُ وَرَأَى وَإِذَا الضَّرْبَةُ لَمْ تَمْتَدَّ فِي الْبَيْتِ بَعْدَ تَطْيِينِ الْبَيْتِ، يُطَهِّرُ الْكَاهِنُ الْبَيْتَ. لأَنَّ الضَّرْبَةَ قَدْ بَرِئَتْ.

וְאִם בֹּ֨א;יָבֹ֜א הַכֹּהֵ֗ן וְרָאָה֙ וְ֠הִנֵּה הַנֶּ֙גַע֙ לֹא פָשָׂ֤ה בַּבַּ֔יִת אַחֲרֵ֖י הִטֹּ֣חַ הַבָּ֑יִת וְטִהַ֤ר הַכֹּהֵן֙ הַבַּ֔יִת כִּ֥י הַנָּֽגַע נִרְפָּ֖א

اللاويين 14: 48 Lev.14.48

لكِنْ إِنْ أَتَى الْكَاهِنُ وَرَأَى وَإِذَا الضَّرْبَةُ لَمْ تَمْتَدَّ فِي الْبَيْتِ بَعْدَ تَطْيِينِ الْبَيْتِ، يُطَهِّرُ الْكَاهِنُ الْبَيْتَ. لأَنَّ الضَّرْبَةَ قَدْ بَرِئَتْ.

וְאִם בֹּ֨א;יָבֹ֜א הַכֹּהֵ֗ן וְרָאָה֙ וְ֠הִנֵּה הַנֶּ֙גַע֙ לֹא פָשָׂ֤ה בַּבַּ֔יִת אַחֲרֵ֖י הִטֹּ֣חַ הַבָּ֑יִת וְטִהַ֤ר הַכֹּהֵן֙ הַבַּ֔יִת כִּ֥י הַנָּֽגַע נִרְפָּ֖א

اللاويين 15: 14 Lev.15.14

وَفِي الْيَوْمِ الثَّامِنِ يَأْخُذُ لِنَفْسِهِ يَمَامَتَيْنِ أَوْ فَرْخَيْ حَمَامٍ، وَيَأْتِي إِلَى أَمَامِ الرَّبِّ، إِلَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ، وَيُعْطِيهِمَا لِلْكَاهِنِ،

וּבַיּ֣וֹם הַשְּׁמִינִ֗י יִֽקַּֽח לוֹ֙ שְׁתֵּ֣י;תֹרִ֔ים א֥וֹ שְׁנֵ֖י;בְּנֵ֣י יוֹנָ֑ה וּבָ֣א לִפְנֵ֣י יְהוָ֗ה אֶל פֶּ֙תַח֙ אֹ֣הֶל מוֹעֵ֔ד וּנְתָנָ֖ם הַכֹּהֵֽן

اللاويين 15: 15 Lev.15.15

فَيَعْمَلُهُمَا الْكَاهِنُ: الْوَاحِدَ ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ، وَالآخَرَ مُحْرَقَةً. وَيُكَفِّرُ عَنْهُ الْكَاهِنُ أَمَامَ الرَّبِّ مِنْ سَيْلِهِ.

וְעָשָׂ֤ה;אֹתָם֙ הַכֹּהֵ֔ן אֶחָ֣ד חַטָּ֔את וְהָאֶחָ֖ד עֹלָ֑ה וְכִפֶּ֨ר עָלָ֧יו הַכֹּהֵ֛ן לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה מִזּוֹבֽוֹ

اللاويين 15: 15 Lev.15.15

فَيَعْمَلُهُمَا الْكَاهِنُ: الْوَاحِدَ ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ، وَالآخَرَ مُحْرَقَةً. وَيُكَفِّرُ عَنْهُ الْكَاهِنُ أَمَامَ الرَّبِّ مِنْ سَيْلِهِ.

וְעָשָׂ֤ה;אֹתָם֙ הַכֹּהֵ֔ן אֶחָ֣ד חַטָּ֔את וְהָאֶחָ֖ד עֹלָ֑ה וְכִפֶּ֨ר עָלָ֧יו הַכֹּהֵ֛ן לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה מִזּוֹבֽוֹ

اللاويين 15: 29 Lev.15.29

وَفِي الْيَوْمِ الثَّامِنِ تَأْخُذُ لِنَفْسِهَا يَمَامَتَيْنِ أَوْ فَرْخَيْ حَمَامٍ، وَتَأْتِي بِهِمَا إِلَى الْكَاهِنِ إِلَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ.

וּבַיּ֣וֹם הַשְּׁמִינִ֗י תִּֽקַּֽח לָהּ֙ תֹרִ֔ים;שְׁתֵּ֣י א֥וֹ שְׁנֵ֖י;בְּנֵ֣י יוֹנָ֑ה וְהֵבִיאָ֤ה אוֹתָם֙ אֶל הַכֹּהֵ֔ן אֶל פֶּ֖תַח אֹ֥הֶל מוֹעֵֽד

اللاويين 15: 30 Lev.15.30

فَيَعْمَلُ الْكَاهِنُ: الْوَاحِدَ ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ، وَالآخَرَ مُحْرَقَةً. وَيُكَفِّرُ عَنْهَا الْكَاهِنُ أَمَامَ الرَّبِّ مِنْ سَيْلِ نَجَاسَتِهَا.

וְעָשָׂ֤ה הַכֹּהֵן֙ הָאֶחָ֣ד חַטָּ֔את הָאֶחָ֖ד עֹלָ֑ה וְכִפֶּ֨ר עָלֶ֤יהָ הַכֹּהֵן֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה מִזּ֖וֹב טֻמְאָתָֽהּ

اللاويين 15: 30 Lev.15.30

فَيَعْمَلُ الْكَاهِنُ: الْوَاحِدَ ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ، وَالآخَرَ مُحْرَقَةً. وَيُكَفِّرُ عَنْهَا الْكَاهِنُ أَمَامَ الرَّبِّ مِنْ سَيْلِ نَجَاسَتِهَا.

וְעָשָׂ֤ה הַכֹּהֵן֙ הָאֶחָ֣ד חַטָּ֔את הָאֶחָ֖ד עֹלָ֑ה וְכִפֶּ֨ר עָלֶ֤יהָ הַכֹּהֵן֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה מִזּ֖וֹב טֻמְאָתָֽהּ

اللاويين 16: 32 Lev.16.32

وَيُكَفِّرُ الْكَاهِنُ الَّذِي يَمْسَحُهُ، وَالَّذِي يَمْلأُ يَدَهُ لِلْكَهَانَةِ عِوَضًا عَنْ أَبِيهِ. يَلْبَسُ ثِيَابَ الْكَتَّانِ، الثِّيَابَ الْمُقَدَّسَةَ،

וְכִפֶּ֨ר הַכֹּהֵ֜ן אֲשֶׁר יִמְשַׁ֣ח;אֹת֗וֹ וַאֲשֶׁ֤ר יְמַלֵּא֙ יָד֔וֹ לְכַהֵ֖ן תַּ֣חַת אָבִ֑יו וְלָבַ֛שׁ בִּגְדֵ֥י הַבָּ֖ד בִּגְדֵ֥י הַקֹּֽדֶשׁ

اللاويين 16: 33 Lev.16.33

وَيُكَفِّرُ عَنْ مَقْدِسِ الْقُدْسِ. وَعَنْ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ وَالْمَذْبَحِ يُكَفِّرُ. وَعَنِ الْكَهَنَةِ وَكُلِّ شَعْبِ الْجَمَاعَةِ يُكَفِّرُ.

וְכִפֶּר֙ מִקְדַּ֣שׁ הַקֹּ֔דֶשׁ אֹ֧הֶל מוֹעֵ֛ד הַמִּזְבֵּ֖חַ יְכַפֵּ֑ר וְעַ֧ל הַכֹּהֲנִ֛ים כָּל עַ֥ם הַקָּהָ֖ל יְכַפֵּֽר

اللاويين 17: 5 Lev.17.5

لِكَيْ يَأْتِيَ بَنُو إِسْرَائِيلَ بِذَبَائِحِهِمِ الَّتِي يَذْبَحُونَهَا عَلَى وَجْهِ الصَّحْرَاءِ وَيُقَدِّمُوهَا لِلرَّبِّ إِلَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ إِلَى الْكَاهِنِ، وَيَذْبَحُوهَا ذَبَائِحَ سَلاَمَةٍ لِلرَّبِّ.

לְמַעַן֩ יָבִ֜יאוּ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל זִבְחֵיהֶם֮ אֲשֶׁ֨ר זֹבְחִים֮ עַל פְּנֵ֣י הַשָּׂדֶה֒ וֶֽהֱבִיאֻ֣ם לַֽיהוָ֗ה אֶל פֶּ֛תַח אֹ֥הֶל מוֹעֵ֖ד אֶל הַכֹּהֵ֑ן וְזָ֨בְח֜וּ;אוֹתָֽם זִבְחֵ֧י שְׁלָמִ֛ים לַֽיהוָ֖ה

اللاويين 17: 6 Lev.17.6

وَيَرُشُّ الْكَاهِنُ الدَّمَ عَلَى مَذْبَحِ الرَّبِّ لَدَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ، وَيُوقِدُ الشَّحْمَ لِرَائِحَةِ سَرُورٍ لِلرَّبِّ.

וְזָרַ֨ק הַכֹּהֵ֤ן הַדָּם֙ עַל מִזְבַּ֣ח יְהוָ֔ה פֶּ֖תַח אֹ֣הֶל מוֹעֵ֑ד וְהִקְטִ֣יר הַחֵ֔לֶב לְרֵ֥יחַ נִיחֹ֖חַ לַיהוָֽה

اللاويين 19: 22 Lev.19.22

فَيُكَفِّرُ عَنْهُ الْكَاهِنُ بِكَبْشِ الإِثْمِ أَمَامَ الرَّبِّ مِنْ خَطِيَّتِهِ الَّتِي أَخْطَأَ، فَيُصْفَحُ لَهُ عَنْ خَطِيَّتِهِ الَّتِي أَخْطَأَ.

וְכִפֶּר֩ עָלָ֨יו הַכֹּהֵ֜ן בְּאֵ֤יל הָֽאָשָׁם֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה עַל חַטָּאת֖וֹ אֲשֶׁ֣ר חָטָ֑א וְנִסְלַ֣ח ל֔וֹ מֵחַטָּאת֖וֹ אֲשֶׁ֥ר חָטָֽא

اللاويين 21: 1 Lev.21.1

وَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: كَلِّمْ الْكَهَنَةَ بَنِي هَارُونَ وَقُلْ لَهُمْ: لاَ يَتَنَجَّسْ لِمَيْتٍ فِي قَوْمِهِ،

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ מֹשֶׁ֔ה אֱמֹ֥ר הַכֹּהֲנִ֖ים בְּנֵ֣י אַהֲרֹ֑ן וְאָמַרְתָּ֣;אֲלֵהֶ֔ם אֶל לֹֽא יִטַּמָּ֖א לְנֶ֥פֶשׁ בְּעַמָּֽיו

اللاويين 21: 10 Lev.21.10

وَالْكَاهِنُ الأَعْظَمُ بَيْنَ إِخْوَتِهِ الَّذِي صُبَّ عَلَى رَأْسِهِ دُهْنُ الْمَسْحَةِ، وَمُلِئَتْ يَدُهُ لِيَلْبَسَ الثِّيَابَ، لاَ يَكْشِفُ رَأْسَهُ، وَلاَ يَشُقُّ ثِيَابَهُ،

וְהַכֹּהֵן֩ הַגָּד֨וֹל מֵאֶחָ֜יו אֲֽשֶׁר יוּצַ֥ק עַל רֹאשׁ֣וֹ שֶׁ֤מֶן הַמִּשְׁחָה֙ וּמִלֵּ֣א יָד֔וֹ לִלְבֹּ֖שׁ הַבְּגָדִ֑ים לֹ֣א יִפְרָ֔ע רֹאשׁוֹ֙ לֹ֥א יִפְרֹֽם וּבְגָדָ֖יו

اللاويين 21: 21 Lev.21.21

كُلُّ رَجُل فِيهِ عَيْبٌ مِنْ نَسْلِ هَارُونَ الْكَاهِنِ لاَ يَتَقَدَّمْ لِيُقَرِّبَ وَقَائِدَ الرَّبِّ. فِيهِ عَيْبٌ لاَ يَتَقَدَّمْ لِيُقَرِّبَ خُبْزَ إِلهِهِ.

כָּל אִ֞ישׁ בּ֣וֹ מ֗וּם מִזֶּ֙רַע֙ אַהֲרֹ֣ן הַכֹּהֵ֔ן לֹ֣א יִגַּ֔שׁ לְהַקְרִ֖יב אִשֵּׁ֣י יְהוָ֑ה בּ֔וֹ מ֣וּם לֹ֥א יִגַּ֖שׁ לְהַקְרִֽיב לֶ֣חֶם אֱלֹהָ֔יו

اللاويين 22: 10 Lev.22.10

وَكُلُّ أَجْنَبِيٍّ لاَ يَأْكُلُ قُدْسًا. نَزِيلُ كَاهِنٍ وَأَجِيرُهُ لاَ يَأْكُلُونَ قُدْسًا.

וְכָל זָ֖ר לֹא יֹ֣אכַל קֹ֑דֶשׁ תּוֹשַׁ֥ב כֹּהֵ֛ן וְשָׂכִ֖יר לֹא יֹ֥אכַל קֹֽדֶשׁ

اللاويين 22: 11 Lev.22.11

لكِنْ إِذَا اشْتَرَى كَاهِنٌ أَحَدًا شِرَاءَ فِضَّةٍ، فَهُوَ يَأْكُلُ مِنْهُ، وَالْمَوْلُودُ فِي بَيْتِهِ. هُمَا يَأْكُلاَنِ مِنْ طَعَامِهِ.

כִּֽי יִקְנֶ֥ה וְכֹהֵ֗ן נֶ֙פֶשׁ֙ קִנְיַ֣ן כַּסְפּ֔וֹ ה֖וּא יֹ֣אכַל בּ֑וֹ וִילִ֣יד בֵּית֔וֹ הֵ֖ם יֹאכְל֥וּ בְלַחְמֽוֹ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (729 آية)