הוּא (H1931) - hûwʼ | معجم سترونغ العبري

فَيَتَبَرَّأُ الرَّجُلُ مِنَ الذَّنْبِ، وَتِلْكَ الْمَرْأَةُ تَحْمِلُ ذَنْبَهَا.

וְנִקָּ֥ה הָאִ֖ישׁ מֵעָוֹ֑ן הַהִ֔וא וְהָאִשָּׁ֣ה תִּשָּׂ֖א עֲוֹנָֽהּ

إِنَّهُ كُلَّ أَيَّامِ انْتِذَارِهِ مُقَدَّسٌ لِلرَّبِّ.

ה֖וּא כֹּ֖ל יְמֵ֣י נִזְר֑וֹ קָדֹ֥שׁ לַֽיהוָֽה

وَيُرَدِّدُهَا الْكَاهِنُ تَرْدِيدًا أَمَامَ الرَّبِّ. إِنَّهُ قُدْسٌ لِلْكَاهِنِ مَعَ صَدْرِ التَّرْدِيدِ وَسَاقِ الرَّفِيعَةِ. وَبَعْدَ ذلِكَ يَشْرَبُ النَّذِيرُ خَمْرًا.

וְהֵנִיף֩;אוֹתָ֨ם הַכֹּהֵ֥ן תְּנוּפָה֮ לִפְנֵ֣י יְהוָה֒ הוּא֙ קֹ֤דֶשׁ לַכֹּהֵ֔ן עַ֚ל חֲזֵ֣ה הַתְּנוּפָ֔ה שׁ֣וֹק הַתְּרוּמָ֑ה וְאַחַ֛ר יִשְׁתֶּ֥ה הַנָּזִ֖יר יָֽיִן

العدد 8: 4 Num.8.4

وَهذِهِ هِيَ صَنْعَةُ الْمَنَارَةِ: مَسْحُولَةٌ مِنْ ذَهَبٍ. حَتَّى سَاقُهَا وَزَهْرُهَا هِيَ مَسْحُولَةٌ. حَسَبَ الْمَنْظَرِ الَّذِي أَرَاهُ الرَّبُّ مُوسَى هكَذَا عَمِلَ الْمَنَارَةَ.

וְזֶ֨ה מַעֲשֵׂ֤ה הַמְּנֹרָה֙ מִקְשָׁ֣ה זָהָ֔ב עַד יְרֵכָ֥הּ פִּרְחָ֖הּ הִ֑וא מִקְשָׁ֣ה כַּמַּרְאֶ֗ה אֲשֶׁ֨ר הֶרְאָ֤ה יְהוָה֙ מֹשֶׁ֔ה כֵּ֥ן עָשָׂ֖ה הַמְּנֹרָֽה

العدد 9: 13 Num.9.13

لكِنْ مَنْ كَانَ طَاهِرًا وَلَيْسَ فِي سَفَرٍ، وَتَرَكَ عَمَلَ الْفِصْحِ، تُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ مِنْ شَعْبِهَا، لأَنَّهَا لَمْ تُقَرِّبْ قُرْبَانَ الرَّبِّ فِي وَقْتِهِ. ذلِكَ الإِنْسَانُ يَحْمِلُ خَطِيَّتَهُ.

וְהָאִישׁ֩ אֲשֶׁר ה֨וּא טָה֜וֹר לֹא הָיָ֗ה וּבְדֶ֣רֶךְ וְחָדַל֙ לַעֲשׂ֣וֹת הַפֶּ֔סַח וְנִכְרְתָ֛ה הַהִ֖וא הַנֶּ֥פֶשׁ מֵֽעַמֶּ֑יהָ כִּ֣י לֹ֤א הִקְרִיב֙ קָרְבַּ֣ן יְהוָ֗ה בְּמֹ֣עֲד֔וֹ הַהֽוּא הָאִ֥ישׁ יִשָּׂ֖א חֶטְא֥וֹ

العدد 9: 13 Num.9.13

لكِنْ مَنْ كَانَ طَاهِرًا وَلَيْسَ فِي سَفَرٍ، وَتَرَكَ عَمَلَ الْفِصْحِ، تُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ مِنْ شَعْبِهَا، لأَنَّهَا لَمْ تُقَرِّبْ قُرْبَانَ الرَّبِّ فِي وَقْتِهِ. ذلِكَ الإِنْسَانُ يَحْمِلُ خَطِيَّتَهُ.

וְהָאִישׁ֩ אֲשֶׁר ה֨וּא טָה֜וֹר לֹא הָיָ֗ה וּבְדֶ֣רֶךְ וְחָדַל֙ לַעֲשׂ֣וֹת הַפֶּ֔סַח וְנִכְרְתָ֛ה הַהִ֖וא הַנֶּ֥פֶשׁ מֵֽעַמֶּ֑יהָ כִּ֣י לֹ֤א הִקְרִיב֙ קָרְבַּ֣ן יְהוָ֗ה בְּמֹ֣עֲד֔וֹ הַהֽוּא הָאִ֥ישׁ יִשָּׂ֖א חֶטְא֥וֹ

العدد 9: 13 Num.9.13

لكِنْ مَنْ كَانَ طَاهِرًا وَلَيْسَ فِي سَفَرٍ، وَتَرَكَ عَمَلَ الْفِصْحِ، تُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ مِنْ شَعْبِهَا، لأَنَّهَا لَمْ تُقَرِّبْ قُرْبَانَ الرَّبِّ فِي وَقْتِهِ. ذلِكَ الإِنْسَانُ يَحْمِلُ خَطِيَّتَهُ.

וְהָאִישׁ֩ אֲשֶׁר ה֨וּא טָה֜וֹר לֹא הָיָ֗ה וּבְדֶ֣רֶךְ וְחָדַל֙ לַעֲשׂ֣וֹת הַפֶּ֔סַח וְנִכְרְתָ֛ה הַהִ֖וא הַנֶּ֥פֶשׁ מֵֽעַמֶּ֑יהָ כִּ֣י לֹ֤א הִקְרִיב֙ קָרְבַּ֣ן יְהוָ֗ה בְּמֹ֣עֲד֔וֹ הַהֽוּא הָאִ֥ישׁ יִשָּׂ֖א חֶטְא֥וֹ

العدد 10: 32 Num.10.32

وَإِنْ ذَهَبْتَ مَعَنَا فَبِنَفْسِ الإِحْسَانِ الَّذِي يُحْسِنُ الرَّبُّ إِلَيْنَا نُحْسِنُ نَحْنُ إِلَيْكَ.

וְהָיָ֖ה;כִּי תֵלֵ֣ךְ עִמָּ֑נוּ הַה֗וּא הַטּ֣וֹב אֲשֶׁ֨ר יֵיטִ֧יב יְהוָ֛ה עִמָּ֖נוּ וְהֵטַ֥בְנוּ לָֽךְ

العدد 11: 3 Num.11.3

فَدُعِيَ اسْمُ ذلِكَ الْمَوْضِعِ تَبْعِيرَةَ لأَنَّ نَارَ الرَّبِّ اشْتَعَلَتْ فِيهِمْ.

וַיִּקְרָ֛א שֵֽׁם הַה֖וּא הַמָּק֥וֹם תַּבְעֵרָ֑ה כִּֽי אֵ֥שׁ יְהוָֽה בָעֲרָ֥ה בָ֖ם

العدد 11: 30 Num.11.30

ثُمَّ انْحَازَ مُوسَى إِلَى الْمَحَلَّةِ هُوَ وَشُيُوخُ إِسْرَائِيلَ.

וַיֵּאָסֵ֥ף מֹשֶׁ֖ה אֶל הַֽמַּחֲנֶ֑ה ה֖וּא וְזִקְנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

العدد 11: 32 Num.11.32

فَقَامَ الشَّعْبُ كُلَّ ذلِكَ النَّهَارِ، وَكُلَّ اللَّيْلِ وَكُلَّ يَوْمِ الْغَدِ وَجَمَعُوا السَّلْوَى. الَّذِي قَلَّلَ جَمَعَ عَشَرَةَ حَوَامِرَ. وَسَطَّحُوهَا لَهُمْ مَسَاطِحَ حَوَالَيِ الْمَحَلَّةِ.

וַיָּ֣קָם הָעָ֡ם כָּל הַה֨וּא הַיּוֹם֩ וְכָל הַלַּ֜יְלָה וְכֹ֣ל י֣וֹם הַֽמָּחֳרָ֗ת וַיַּֽאַסְפוּ֙ הַשְּׂלָ֔ו הַמַּמְעִ֕יט אָסַ֖ף עֲשָׂרָ֣ה חֳמָרִ֑ים וַיִּשְׁטְח֤וּ לָהֶם֙ שָׁט֔וֹחַ סְבִיב֖וֹת הַֽמַּחֲנֶֽה

العدد 11: 34 Num.11.34

فَدُعِيَ اسْمُ ذلِكَ الْمَوْضِعِ قَبَرُوتَ هَتَّأَوَةَ لأَنَّهُمْ هُنَاكَ دَفَنُوا الْقَوْمَ الَّذِينَ اشْتَهَوْا.

וַיִּקְרָ֛א שֵֽׁם הַה֖וּא הַמָּק֥וֹם קִבְר֣וֹת הַֽתַּאֲוָ֑ה כִּי שָׁם֙ קָֽבְר֔וּ הָעָ֖ם הַמִּתְאַוִּֽים

العدد 12: 7 Num.12.7

وَأَمَّا عَبْدِي مُوسَى فَلَيْسَ هكَذَا، بَلْ هُوَ أَمِينٌ فِي كُلِّ بَيْتِي.

עַבְדִּ֣י מֹשֶׁ֑ה לֹא כֵ֖ן הֽוּא נֶאֱמָ֥ן בְּכָל בֵּיתִ֖י

العدد 13: 18 Num.13.18

وَانْظُرُوا الأَرْضَ، مَا هِيَ: وَالشَّعْبَ السَّاكِنَ فِيهَا، أَقَوِيٌّ هُوَ أَمْ ضَعِيفٌ. قَلِيلٌ أَمْ كَثِيرٌ.

וּרְאִיתֶ֥ם הָאָ֖רֶץ מַה הִ֑וא הָעָם֙ הַיֹּשֵׁ֣ב עָלֶ֔יהָ הֶחָזָ֥ק הוּא֙ הֲרָפֶ֔ה הַמְעַ֥ט אִם רָֽב

العدد 13: 18 Num.13.18

وَانْظُرُوا الأَرْضَ، مَا هِيَ: وَالشَّعْبَ السَّاكِنَ فِيهَا، أَقَوِيٌّ هُوَ أَمْ ضَعِيفٌ. قَلِيلٌ أَمْ كَثِيرٌ.

וּרְאִיתֶ֥ם הָאָ֖רֶץ מַה הִ֑וא הָעָם֙ הַיֹּשֵׁ֣ב עָלֶ֔יהָ הֶחָזָ֥ק הוּא֙ הֲרָפֶ֔ה הַמְעַ֥ט אִם רָֽב

العدد 13: 19 Num.13.19

وَكَيْفَ هِيَ الأَرْضُ الَّتِي هُوَ سَاكِنٌ فِيهَا، أَجَيِّدَةٌ أَمْ رَدِيَّةٌ. وَمَا هِيَ الْمُدُنُ الَّتِي هُوَ سَاكِنٌ فِيهَا، أَمُخَيَّمَاتٌ أَمْ حُصُونٌ.

וּמָ֣ה הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁר הוּא֙ יֹשֵׁ֣ב בָּ֔הּ הֲטוֹבָ֥ה אִם רָעָ֑ה וּמָ֣ה הֶֽעָרִ֗ים אֲשֶׁר הִ֖וא יוֹשֵׁ֣ב בָּהֵ֔נָּה הַבְּמַֽחֲנִ֖ים אִ֥ם בְּמִבְצָרִֽים

العدد 13: 19 Num.13.19

وَكَيْفَ هِيَ الأَرْضُ الَّتِي هُوَ سَاكِنٌ فِيهَا، أَجَيِّدَةٌ أَمْ رَدِيَّةٌ. وَمَا هِيَ الْمُدُنُ الَّتِي هُوَ سَاكِنٌ فِيهَا، أَمُخَيَّمَاتٌ أَمْ حُصُونٌ.

וּמָ֣ה הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁר הוּא֙ יֹשֵׁ֣ב בָּ֔הּ הֲטוֹבָ֥ה אִם רָעָ֑ה וּמָ֣ה הֶֽעָרִ֗ים אֲשֶׁר הִ֖וא יוֹשֵׁ֣ב בָּהֵ֔נָּה הַבְּמַֽחֲנִ֖ים אִ֥ם בְּמִבְצָרִֽים

العدد 13: 20 Num.13.20

وَكَيْفَ هِيَ الأَرْضُ، أَسَمِينَةٌ أَمْ هَزِيلَةٌ. أَفِيهَا شَجَرٌ أَمْ لاَ. وَتَشَدَّدُوا فَخُذُوا مِنْ ثَمَرِ الأَرْضِ. وَأَمَّا الأَيَّامُ فَكَانَتْ أَيَّامَ بَاكُورَاتِ الْعِنَبِ.

וּמָ֣ה הִ֜וא הָ֠אָרֶץ הַשְּׁמֵנָ֨ה אִם רָזָ֗ה הֲיֵֽשׁ;בָּ֥הּ עֵץ֙ אִם אַ֔יִן וְהִ֨תְחַזַּקְתֶּ֔ם וּלְקַחְתֶּ֖ם מִפְּרִ֣י הָאָ֑רֶץ וְהַ֨יָּמִ֔ים יְמֵ֖י בִּכּוּרֵ֥י עֲנָבִֽים

العدد 13: 24 Num.13.24

فَدُعِيَ ذلِكَ الْمَوْضِعُ وَادِيَ أَشْكُولَ بِسَبَبِ الْعُنْقُودِ الَّذِي قَطَعَهُ بَنُو إِسْرَائِيلَ مِنْ هُنَاكَ.

קָרָ֖א הַה֔וּא לַמָּק֣וֹם נַ֣חַל אֶשְׁכּ֑וֹל עַ֚ל;אֹד֣וֹת הָֽאֶשְׁכּ֔וֹל אֲשֶׁר כָּרְת֥וּ בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל מִשָּׁ֖ם

العدد 13: 32 Num.13.32

فَأَشَاعُوا مَذَمَّةَ الأَرْضِ الَّتِي تَجَسَّسُوهَا، فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ قَائِلِينَ: الأَرْضُ الَّتِي مَرَرْنَا فِيهَا لِنَتَجَسَّسَهَا هِيَ أَرْضٌ تَأْكُلُ سُكَّانَهَا، وَجَمِيعُ الشَّعْبِ الَّذِي رَأَيْنَا فِيهَا أُنَاسٌ طِوَالُ الْقَامَةِ.

וַיּוֹצִ֜יאוּ דִּבַּ֤ת הָאָ֙רֶץ֙ אֲשֶׁ֣ר תָּר֣וּ;אֹתָ֔הּ אֶל בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר הָאָ֡רֶץ אֲשֶׁר֩ עָבַ֨רְנוּ בָ֜הּ לָת֣וּר;אֹתָ֗הּ הִ֔וא אֶ֣רֶץ אֹכֶ֤לֶת יוֹשְׁבֶ֙יהָ֙ וְכָל הָעָ֛ם אֲשֶׁר רָאִ֥ינוּ בְתוֹכָ֖הּ אַנְשֵׁ֥י מִדּֽוֹת

العدد 14: 1 Num.14.1

فَرَفَعَتْ كُلُّ الْجَمَاعَةِ صَوْتَهَا وَصَرَخَتْ، وَبَكَى الشَّعْبُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ.

וַתִּשָּׂא֙ כָּל הָ֣עֵדָ֔ה קוֹלָ֑ם וַֽיִּתְּנ֖וּ וַיִּבְכּ֥וּ הָעָ֖ם הַהֽוּא בַּלַּ֥יְלָה

العدد 14: 41 Num.14.41

فَقَالَ مُوسَى: لِمَاذَا تَتَجَاوَزُونَ قَوْلَ الرَّبِّ. فَهذَا لاَ يَنْجَحُ.

וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֔ה לָ֥מָּה;זֶּ֛ה אַתֶּ֥ם;עֹבְרִ֖ים פִּ֣י יְהוָ֑ה וְהִ֖וא לֹ֥א תִצְלָֽח

العدد 14: 45 Num.14.45

فَنَزَلَ الْعَمَالِقَةُ وَالْكَنْعَانِيُّونَ السَّاكِنُونَ فِي ذلِكَ الْجَبَلِ وَضَرَبُوهُمْ وَكَسَّرُوهُمْ إِلَى حُرْمَةَ.

וַיֵּ֤רֶד הָעֲמָלֵקִי֙ וְהַֽכְּנַעֲנִ֔י הַיֹּשֵׁ֖ב הַה֑וּא בָּהָ֣ר וַיַּכּ֥וּם וַֽיַּכְּת֖וּם עַד הַֽחָרְמָֽה

العدد 15: 25 Num.15.25

فَيُكَفِّرُ الْكَاهِنُ عَنْ كُلِّ جَمَاعَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ، فَيُصْفَحُ عَنْهُمْ لأَنَّهُ كَانَ سَهْوًا. فَإِذَا أَتَوْا بِقُرْبَانِهِمْ وَقُودًا لِلرَّبِّ، وَبِذَبِيحَةِ خَطِيَّتِهِمْ أَمَامَ الرَّبِّ لأَجْلِ سَهْوِهِمْ،

וְכִפֶּ֣ר הַכֹּהֵ֗ן עַֽל כָּל עֲדַ֛ת בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל וְנִסְלַ֣ח לָהֶ֑ם כִּֽי הִ֔וא שְׁגָגָ֣ה הֵבִ֨יאוּ קָרְבָּנָ֜ם אִשֶּׁ֣ה לַֽיהוָ֗ה וְחַטָּאתָ֛ם לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה עַל שִׁגְגָתָֽם

العدد 15: 30 Num.15.30

وَأَمَّا النَّفْسُ الَّتِي تَعْمَلُ بِيَدٍ رَفِيعَةٍ مِنَ الْوَطَنِيِّينَ أَوْ مِنَ الْغُرَبَاءِ فَهِيَ تَزْدَرِي بِالرَّبِّ. فَتُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ مِنْ بَيْنِ شَعْبِهَا،

וְהַנֶּ֜פֶשׁ אֲשֶֽׁר תַּעֲשֶׂ֣ה בְּיָ֣ד רָמָ֗ה מִן הָֽאֶזְרָח֙ וּמִן הַגֵּ֔ר ה֣וּא מְגַדֵּ֑ף יְהוָ֖ה וְנִכְרְתָ֛ה הַהִ֖וא הַנֶּ֥פֶשׁ מִקֶּ֥רֶב עַמָּֽהּ

العدد 15: 30 Num.15.30

وَأَمَّا النَّفْسُ الَّتِي تَعْمَلُ بِيَدٍ رَفِيعَةٍ مِنَ الْوَطَنِيِّينَ أَوْ مِنَ الْغُرَبَاءِ فَهِيَ تَزْدَرِي بِالرَّبِّ. فَتُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ مِنْ بَيْنِ شَعْبِهَا،

וְהַנֶּ֜פֶשׁ אֲשֶֽׁר תַּעֲשֶׂ֣ה בְּיָ֣ד רָמָ֗ה מִן הָֽאֶזְרָח֙ וּמִן הַגֵּ֔ר ה֣וּא מְגַדֵּ֑ף יְהוָ֖ה וְנִכְרְתָ֛ה הַהִ֖וא הַנֶּ֥פֶשׁ מִקֶּ֥רֶב עַמָּֽהּ

العدد 15: 31 Num.15.31

لأَنَّهَا احْتَقَرَتْ كَلاَمَ الرَّبِّ وَنَقَضَتْ وَصِيَّتَهُ. قَطْعًا تُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ. ذَنْبُهَا عَلَيْهَا.

כִּ֤י בָּזָ֔ה דְבַר יְהוָה֙ הֵפַ֑ר מִצְוָת֖וֹ הִכָּרֵ֧ת תִּכָּרֵ֛ת הַהִ֖וא הַנֶּ֥פֶשׁ עֲוֹנָ֥ה בָֽהּ

العدد 16: 7 Num.16.7

وَاجْعَلُوا فِيهَا نَارًا، وَضَعُوا عَلَيْهَا بَخُورًا أَمَامَ الرَّبِّ غَدًا. فَالرَّجُلُ الَّذِي يَخْتَارُهُ الرَّبُّ هُوَ الْمُقَدَّسُ. كَفَاكُمْ يَا بَنِي لاَوِي..

וּתְנ֣וּ בָהֵ֣ן אֵ֡שׁ וְשִׂימוּ֩ עֲלֵיהֶ֨ן קְטֹ֜רֶת לִפְנֵ֤י יְהוָה֙ מָחָ֔ר וְהָיָ֗ה;הָאִ֛ישׁ אֲשֶׁר יִבְחַ֥ר יְהוָ֖ה ה֣וּא הַקָּד֑וֹשׁ רַב;לָכֶ֖ם בְּנֵ֥י לֵוִֽי

العدد 16: 11 Num.16.11

إِذَنْ أَنْتَ وَكُلُّ جَمَاعَتِكَ مُتَّفِقُونَ عَلَى الرَّبِّ. وَأَمَّا هَارُونُ فَمَا هُوَ حَتَّى تَتَذَمَّرُوا عَلَيْهِ.

לָכֵ֗ן אַתָּה֙ וְכָל עֲדָ֣תְךָ֔ הַנֹּעָדִ֖ים עַל יְהוָ֑ה וְאַהֲרֹ֣ן מַה ה֔וּא כִּ֥י תַלִּ֖ינוּ עָלָֽיו

العدد 18: 9 Num.18.9

هذَا يَكُونُ لَكَ مِنْ قُدْسِ الأَقْدَاسِ مِنَ النَّارِ، كُلُّ قَرَابِينِهِمْ مَعَ كُلِّ تَقْدِمَاتِهِمْ وَكُلِّ ذَبَائِحِ خَطَايَاهُمْ وَكُلِّ ذَبَائِحِ آثَامِهِمْ الَّتِي يَرُدُّونَهَا لِي. قُدْسُ أَقْدَاسٍ هِيَ لَكَ وَلِبَنِيكَ.

זֶֽה יִהְיֶ֥ה לְךָ֛ מִקֹּ֥דֶשׁ הַקֳּדָשִׁ֖ים מִן הָאֵ֑שׁ כָּל קָ֠רְבָּנָם לְֽכָל מִנְחָתָ֞ם וּלְכָל חַטָּאתָ֗ם וּלְכָל אֲשָׁמָם֙ אֲשֶׁ֣ר יָשִׁ֣יבוּ לִ֔י קֹ֣דֶשׁ קָֽדָשִׁ֥ים ה֖וּא לְךָ֛ וּלְבָנֶֽיךָ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1342 آية)