דָּן (H1835) - Dân | معجم سترونغ العبري

يشوع 19: 47 Jos.19.47

وَخَرَجَ تُخُمُ بَنِي دَانَ مِنْهُمْ وَصَعِدَ بَنُو دَانَ، وَحَارَبُوا لَشَمَ وَأَخَذُوهَا وَضَرَبُوهَا بِحَدِّ السَّيْفِ وَمَلَكُوهَا وَسَكَنُوهَا، وَدَعَوْا لَشَمَ دَانَ، كَاسْمِ دَانَ أَبِيهِمْ.

וַיֵּצֵ֥א גְבוּל בְּנֵי דָ֖ן מֵהֶ֑ם וַיַּעֲל֣וּ בְנֵֽי דָ֠ן וַיִּלָּחֲמ֨וּ לֶ֜שֶׁם וַיִּלְכְּד֥וּ;אוֹתָ֣הּ וַיַּכּ֧וּ;אוֹתָ֣הּ לְפִי חֶ֗רֶב וַיִּֽרְשׁ֤וּ;אוֹתָהּ֙ וַיֵּ֣שְׁבוּ;בָ֔הּ וַיִּקְרְא֤וּ לְלֶ֙שֶׁם֙ דָּ֔ן כְּשֵׁ֖ם דָּ֥ן אֲבִיהֶֽם

يشوع 19: 47 Jos.19.47

وَخَرَجَ تُخُمُ بَنِي دَانَ مِنْهُمْ وَصَعِدَ بَنُو دَانَ، وَحَارَبُوا لَشَمَ وَأَخَذُوهَا وَضَرَبُوهَا بِحَدِّ السَّيْفِ وَمَلَكُوهَا وَسَكَنُوهَا، وَدَعَوْا لَشَمَ دَانَ، كَاسْمِ دَانَ أَبِيهِمْ.

וַיֵּצֵ֥א גְבוּל בְּנֵי דָ֖ן מֵהֶ֑ם וַיַּעֲל֣וּ בְנֵֽי דָ֠ן וַיִּלָּחֲמ֨וּ לֶ֜שֶׁם וַיִּלְכְּד֥וּ;אוֹתָ֣הּ וַיַּכּ֧וּ;אוֹתָ֣הּ לְפִי חֶ֗רֶב וַיִּֽרְשׁ֤וּ;אוֹתָהּ֙ וַיֵּ֣שְׁבוּ;בָ֔הּ וַיִּקְרְא֤וּ לְלֶ֙שֶׁם֙ דָּ֔ן כְּשֵׁ֖ם דָּ֥ן אֲבִיהֶֽם

يشوع 19: 48 Jos.19.48

هذَا هُوَ نَصِيبُ سِبْطِ بَنِي دَانَ حَسَبَ عَشَائِرِهِمْ. هذِهِ الْمُدُنُ مَعَ ضِيَاعِهَا.

זֹ֗את נַחֲלַ֛ת מַטֵּ֥ה בְנֵי דָ֖ן לְמִשְׁפְּחֹתָ֑ם הָאֵ֖לֶּה הֶֽעָרִ֥ים וְחַצְרֵיהֶֽן

يشوع 21: 5 Jos.21.5

وَلِبَنِي قَهَاتَ الْبَاقِينَ عَشَرُ مُدُنٍ بِالْقُرْعَةِ مِنْ عَشَائِرِ سِبْطِ أَفْرَايِمَ وَمِنْ سِبْطِ دَانَ وَمِنْ نِصْفِ سِبْطِ مَنَسَّى.

וְלִבְנֵ֨י קְהָ֜ת הַנּוֹתָרִ֗ים עָֽשֶׂר עָרִ֥ים בַּגּוֹרָ֖ל מִמִּשְׁפְּחֹ֣ת מַטֵּֽה אֶ֠פְרַיִם וּֽמִמַּטֵּה דָ֞ן וּמֵחֲצִ֨י מַטֵּ֧ה מְנַשֶּׁ֛ה

يشوع 21: 23 Jos.21.23

وَمِنْ سِبْطِ دَانَ إِلْتَقَى وَمَسْرَحَهَا، وَجِبَّثُونَ وَمَسْرَحَهَا،

וּמִמַּ֨טֵּה דָ֔ן אֶלְתְּקֵ֖א מִגְרָשֶׁ֑הָ גִּבְּת֖וֹן מִגְרָשֶֽׁהָ

القضاة 1: 34 Jdg.1.34

وَحَصَرَ الأَمُورِيُّونَ بَنِي دَانَ فِي الْجَبَلِ لأَنَّهُمْ لَمْ يَدَعُوهُمْ يَنْزِلُونَ إِلَى الْوَادِي.

וַיִּלְחֲצ֧וּ הָאֱמֹרִ֛י בְּנֵי דָ֖ן הָהָ֑רָה כִּי לֹ֥א נְתָנ֖וֹ לָרֶ֥דֶת לָעֵֽמֶק

القضاة 5: 17 Jdg.5.17

جِلْعَادُ فِي عَبْرِ الأُرْدُنِّ سَكَنَ. وَدَانُ، لِمَاذَا اسْتَوْطَنَ لَدَى السُّفُنِ. وَأَشِيرُ أَقَامَ عَلَى سَاحِلِ الْبَحْرِ، وَفِي فُرَضِهِ سَكَنَ.

גִּלְעָ֗ד בְּעֵ֤בֶר הַיַּרְדֵּן֙ שָׁכֵ֔ן וְדָ֕ן לָ֥מָּה יָג֖וּר אֳנִיּ֑וֹת אָשֵׁ֗ר יָשַׁב֙ לְח֣וֹף יַמִּ֔ים וְעַ֥ל מִפְרָצָ֖יו יִשְׁכּֽוֹן

القضاة 18: 2 Jdg.18.2

فَأَرْسَلَ بَنُو دَانَ مِنْ عَشِيرَتِهِمْ خَمْسَةَ رِجَال مِنْهُمْ، رِجَالاً بَنِي بَأْسٍ مِنْ صُرْعَةَ وَمِنْ أَشْتَأُولَ لِتَجَسُّسِ الأَرْضِ وَفَحْصِهَا. وَقَالُوا لَهُمُ: اذْهَبُوا افْحَصُوا الأَرْضَ. فَجَاءُوا إِلَى جَبَلِ أَفْرَايِمَ إِلَى بَيْتِ مِيخَا وَبَاتُوا هُنَاكَ.

וַיִּשְׁלְח֣וּ בְנֵי דָ֣ן מִֽמִּשְׁפַּחְתָּ֡ם חֲמִשָּׁ֣ה אֲנָשִׁ֣ים מִקְצוֹתָם֩ אֲנָשִׁ֨ים בְּנֵי חַ֜יִל מִצָּרְעָ֣ה וּמֵֽאֶשְׁתָּאֹ֗ל לְרַגֵּ֤ל הָאָ֙רֶץ֙ וּלְחָקְרָ֔הּ וַיֹּאמְר֣וּ אֲלֵהֶ֔ם לְכ֖וּ חִקְר֣וּ הָאָ֑רֶץ וַיָּבֹ֤אוּ הַר אֶפְרַ֙יִם֙ עַד בֵּ֣ית מִיכָ֔ה וַיָּלִ֖ינוּ שָֽׁם

القضاة 18: 16 Jdg.18.16

وَالسِّتُّ مِئَةِ الرَّجُلِ الْمُتَسَلِّحُونَ بِعُدَّتِهِمْ لِلْحَرْبِ وَاقِفُونَ عِنْدَ مَدْخَلِ الْبَابِ، هؤُلاَءِ مِنْ بَنِي دَانٍ.

וְשֵׁשׁ מֵא֣וֹת אִ֗ישׁ חֲגוּרִים֙ כְּלֵ֣י מִלְחַמְתָּ֔ם נִצָּבִ֖ים פֶּ֣תַח הַשָּׁ֑עַר אֲשֶׁ֖ר מִבְּנֵי דָֽן

القضاة 18: 22 Jdg.18.22

وَلَمَّا ابْتَعَدُوا عَنْ بَيْتِ مِيخَا اجْتَمَعَ الرِّجَالُ الَّذِينَ فِي الْبُيُوتِ الَّتِي عِنْدَ بَيْتِ مِيخَا وَأَدْرَكُوا بَنِي دَانَ،

הֵ֥מָּה הִרְחִ֖יקוּ מִבֵּ֣ית מִיכָ֑ה נִֽזְעֲק֔וּ וְהָאֲנָשִׁ֗ים אֲשֶׁ֤ר בַּבָּתִּים֙ אֲשֶׁר֙ עִם בֵּ֣ית מִיכָ֔ה וַיַּדְבִּ֖יקוּ בְּנֵי דָֽן

القضاة 18: 23 Jdg.18.23

وَصَاحُوا إِلَى بَنِي دَانٍ فَالْتَفَتُوا، وَقَالُوا لِمِيخَا: مَا لَكَ صَرَخْتَ.

וַֽיִּקְרְאוּ֙ אֶל בְּנֵי דָ֔ן וַיַּסֵּ֖בּוּ;פְּנֵיהֶ֑ם וַיֹּאמְר֣וּ לְמִיכָ֔ה מַה לְּךָ֖ כִּ֥י;נִזְעָֽקְתָּ

القضاة 18: 25 Jdg.18.25

فَقَالَ لَهُ بَنُو دَانٍ: لاَ تُسَمِّعْ صَوْتَكَ بَيْنَنَا لِئَلاَّ يَقَعَ بِكُمْ رِجَالٌ أَنْفُسُهُمْ مُرَّةٌ، فَتَنْزِعَ نَفْسَكَ وَأَنْفُسَ بَيْتِكَ.

וַיֹּאמְר֤וּ אֵלָיו֙ בְּנֵי דָ֔ן אַל תַּשְׁמַ֥ע קוֹלְךָ֖ עִמָּ֑נוּ פֶּֽן יִפְגְּע֣וּ בָכֶ֗ם אֲנָשִׁים֙ נֶ֔פֶשׁ מָ֣רֵי וְאָסַפְתָּ֥ה נַפְשְׁךָ֖ וְנֶ֥פֶשׁ בֵּיתֶֽךָ

القضاة 18: 26 Jdg.18.26

وَسَارَ بَنُو دَانٍ فِي طَرِيقِهِمْ. وَلَمَّا رَأَى مِيخَا أَنَّهُمْ أَشَدُّ مِنْهُ انْصَرَفَ وَرَجَعَ إِلَى بَيْتِهِ.

וַיֵּלְכ֥וּ בְנֵי דָ֖ן לְדַרְכָּ֑ם וַיַּ֣רְא מִיכָ֗ה כִּי;הֵ֙מָּה֙ חֲזָקִ֥ים מִמֶּ֔נּוּ וַיִּ֖פֶן וַיָּ֥שָׁב אֶל בֵּיתֽוֹ

القضاة 18: 29 Jdg.18.29

وَدَعَوْا اسْمَ الْمَدِينَةِ دَانَ بِاسْمِ دَانٍ أَبِيهِمِ الَّذِي وُلِدَ لإِسْرَائِيلَ. وَلكِنَّ اسْمَ الْمَدِينَةِ أَوَّلاً لاَيِشُ.

וַיִּקְרְא֤וּ שֵׁם הָעִיר֙ דָּ֔ן בְּשֵׁם֙ דָּ֣ן אֲבִיהֶ֔ם אֲשֶׁ֥ר יוּלַּ֖ד לְיִשְׂרָאֵ֑ל וְאוּלָ֛ם שֵׁם הָעִ֖יר לָרִאשֹׁנָֽה לַ֥יִשׁ

القضاة 18: 29 Jdg.18.29

وَدَعَوْا اسْمَ الْمَدِينَةِ دَانَ بِاسْمِ دَانٍ أَبِيهِمِ الَّذِي وُلِدَ لإِسْرَائِيلَ. وَلكِنَّ اسْمَ الْمَدِينَةِ أَوَّلاً لاَيِشُ.

וַיִּקְרְא֤וּ שֵׁם הָעִיר֙ דָּ֔ן בְּשֵׁם֙ דָּ֣ן אֲבִיהֶ֔ם אֲשֶׁ֥ר יוּלַּ֖ד לְיִשְׂרָאֵ֑ל וְאוּלָ֛ם שֵׁם הָעִ֖יר לָרִאשֹׁנָֽה לַ֥יִשׁ

القضاة 18: 30 Jdg.18.30

وَأَقَامَ بَنُو دَانٍ لأَنْفُسِهِمِ التِّمْثَالَ الْمَنْحُوتَ. وَكَانَ يَهُونَاثَانُ ابْنُ جَرْشُومَ بْنُ مَنَسَّى هُوَ وَبَنُوهُ كَهَنَةً لِسِبْطِ الدَّانِيِّينَ إِلَى يَوْمِ سَبْيِ الأَرْضِ.

וַיָּקִ֧ימוּ בְּנֵי דָ֖ן לָהֶ֛ם הַפָּ֑סֶל וִ֠יהוֹנָתָן בֶּן גֵּרְשֹׁ֨ם בֶּן מְנַשֶּׁ֜ה ה֣וּא וּבָנָ֗יו כֹהֲנִים֙ לְשֵׁ֣בֶט הַדָּנִ֔י עַד י֖וֹם גְּל֥וֹת הָאָֽרֶץ

القضاة 20: 1 Jdg.20.1

فَخَرَجَ جَمِيعُ بَنِي إِسْرَائِيلَ، وَاجْتَمَعَتِ الْجَمَاعَةُ كَرَجُل وَاحِدٍ، مِنْ دَانَ إِلَى بِئْرِ سَبْعٍ مَعَ أَرْضِ جِلْعَادَ، إِلَى الرَّبِّ فِي الْمِصْفَاةِ.

וַיֵּצְאוּ֮ כָּל בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ וַתִּקָּהֵ֨ל הָעֵדָ֜ה כְּאִ֣ישׁ אֶחָ֗ד לְמִדָּן֙ וְעַד בְּאֵ֣ר שֶׁ֔בַע וְאֶ֖רֶץ הַגִּלְעָ֑ד אֶל יְהוָ֖ה הַמִּצְפָּֽה

صموئيل الأول 3: 20 1Sa.3.20

وَعَرَفَ جَمِيعُ إِسْرَائِيلَ مِنْ دَانَ إِلَى بِئْرِ سَبْعٍ أَنَّهُ قَدِ اؤْتُمِنَ صَمُوئِيلُ نَبِيًّا لِلرَّبِّ.

וַיֵּ֙דַע֙ כָּל יִשְׂרָאֵ֔ל מִדָּ֖ן וְעַד בְּאֵ֣ר;שָׁ֑בַע כִּ֚י נֶאֱמָ֣ן שְׁמוּאֵ֔ל לְנָבִ֖יא לַיהוָֽה

صموئيل الثاني 3: 10 2Sa.3.10

لِنَقْلِ الْمَمْلَكَةِ مِنْ بَيْتِ شَاوُلَ، وَإِقَامَةِ كُرْسِيِّ دَاوُدَ عَلَى إِسْرَائِيلَ وَعَلَى يَهُوذَا مِنْ دَانَ إِلَى بِئْرِ سَبْعٍ.

לְהַֽעֲבִ֥יר הַמַּמְלָכָ֖ה מִבֵּ֣ית שָׁא֑וּל וּלְהָקִ֞ים כִּסֵּ֣א דָוִ֗ד עַל יִשְׂרָאֵל֙ וְעַל יְהוּדָ֔ה מִדָּ֖ן וְעַד בְּאֵ֥ר;שָֽׁבַע

صموئيل الثاني 17: 11 2Sa.17.11

لِذلِكَ أُشِيرُ بِأَنْ يَجْتَمِعَ إِلَيْكَ كُلُّ إِسْرَائِيلَ مِنْ دَانَ إِلَى بِئْرِ سَبْعٍ، كَالرَّمْلِ الَّذِي عَلَى الْبَحْرِ فِي الْكَثْرَةِ، وَحَضْرَتُكَ سَائِرٌ فِي الْوَسَطِ.

כִּ֣י יָעַ֗צְתִּי הֵ֠אָסֹף;יֵאָסֵ֨ף עָלֶ֤יךָ כָל יִשְׂרָאֵל֙ מִדָּן֙ וְעַד בְּאֵ֣ר;שֶׁ֔בַע כַּח֥וֹל אֲשֶׁר עַל הַיָּ֖ם לָרֹ֑ב וּפָנֶ֥יךָ הֹלְכִ֖ים בַּקְרָֽב

صموئيل الثاني 24: 2 2Sa.24.2

فَقَالَ الْمَلِكُ لِيُوآبَ رَئِيسِ الْجَيْشِ الَّذِي عِنْدَهُ: طُفْ فِي جَمِيعِ أَسْبَاطِ إِسْرَائِيلَ مِنْ دَانَ إِلَى بِئْرِ سَبْعٍ وَعُدُّوا الشَّعْبَ، فَأَعْلَمَ عَدَدَ الشَّعْبِ.

וַיֹּ֨אמֶר הַמֶּ֜לֶךְ אֶל;יוֹאָ֣ב שַׂר הַחַ֣יִל אֲשֶׁר אִתּ֗וֹ שֽׁוּט;נָ֞א בְּכָל שִׁבְטֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ מִדָּן֙ וְעַד בְּאֵ֣ר;שֶׁ֔בַע וּפִקְד֖וּ הָעָ֑ם וְיָ֣דַעְתִּ֔י מִסְפַּ֥ר הָעָֽם

صموئيل الثاني 24: 6 2Sa.24.6

وَأَتَوْا إِلَى جِلْعَادَ وَإِلَى أَرْضِ تَحْتِيمَ حُدْشِي، ثُمَّ أَتَوْا إِلَى دَانِ يَعَنَ، وَاسْتَدَارُوا إِلَى صِيْدُونَ.

וַיָּבֹ֙אוּ֙ הַגִּלְעָ֔דָה וְאֶל אֶ֥רֶץ תַּחְתִּ֖ים חָדְשִׁ֑י וַיָּבֹ֙אוּ֙ דָּ֣נָה יַּ֔עַן וְסָבִ֖יב אֶל צִידֽוֹן

صموئيل الثاني 24: 15 2Sa.24.15

فَجَعَلَ الرَّبُّ وَبَأً فِي إِسْرَائِيلَ مِنَ الصَّبَاحِ إِلَى الْمِيعَادِ، فَمَاتَ مِنَ الشَّعْبِ مِنْ دَانٍ إِلَى بِئْرِ سَبْعٍ سَبْعُونَ أَلْفَ رَجُل.

וַיִּתֵּ֨ן יְהוָ֥ה דֶּ֙בֶר֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל מֵהַבֹּ֖קֶר וְעַד עֵ֣ת;מוֹעֵ֑ד וַיָּ֣מָת מִן הָעָ֗ם מִדָּן֙ וְעַד בְּאֵ֣ר;שֶׁ֔בַע שִׁבְעִ֥ים אֶ֖לֶף אִֽישׁ

الملوك الأول 4: 25 1Ki.4.25

وَسَكَنَ يَهُوذَا وَإِسْرَائِيلُ آمِنِينَ، كُلُّ وَاحِدٍ تَحْتَ كَرْمَتِهِ وَتَحْتَ تِينَتِهِ، مِنْ دَانَ إِلَى بِئْرِ سَبْعٍ، كُلَّ أَيَّامِ سُلَيْمَانَ.

וַיֵּשֶׁב֩ יְהוּדָ֨ה וְיִשְׂרָאֵ֜ל לָבֶ֗טַח אִ֣ישׁ תַּ֤חַת גַּפְנוֹ֙ וְתַ֣חַת תְּאֵֽנָת֔וֹ מִדָּ֖ן וְעַד בְּאֵ֣ר שָׁ֑בַע כֹּ֖ל יְמֵ֥י שְׁלֹמֹֽה

الملوك الأول 12: 29 1Ki.12.29

وَوَضَعَ وَاحِدًا فِي بَيْتِ إِيلَ، وَجَعَلَ الآخَرَ فِي دَانَ.

וַיָּ֥שֶׂם הָאֶחָ֖ד בְּבֵֽית אֵ֑ל נָתַ֥ן הָאֶחָ֖ד בְּדָֽן

الملوك الأول 12: 30 1Ki.12.30

وَكَانَ هذَا الأَمْرُ خَطِيَّةً. وَكَانَ الشَّعْبُ يَذْهَبُونَ إِلَى أَمَامِ أَحَدِهِمَا حَتَّى إِلَى دَانَ.

וַיְהִ֛י הַזֶּ֖ה הַדָּבָ֥ר לְחַטָּ֑את הָעָ֛ם וַיֵּלְכ֥וּ לִפְנֵ֥י הָאֶחָ֖ד עַד דָּֽן

الملوك الأول 15: 20 1Ki.15.20

فَسَمِعَ بَنْهَدَدُ لِلْمَلِكِ آسَا وَأَرْسَلَ رُؤَسَاءَ الْجُيُوشِ الَّتِي لَهُ عَلَى مُدُنِ إِسْرَائِيلَ، وَضَرَبَ عُيُونَ وَدَانَ وَآبَلَ بَيْتِ مَعْكَةَ وَكُلَّ كِنَّرُوتَ مَعَ كُلِّ أَرْضِ نَفْتَالِي.

וַיִּשְׁמַ֨ע בֶּן;הֲדַ֜ד אֶל;הַמֶּ֣לֶךְ אָסָ֗א וַ֠יִּשְׁלַח שָׂרֵ֨י הַחֲיָלִ֤ים אֲשֶׁר לוֹ֙ עַל עָרֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וַיַּךְ֙ עִיּ֣וֹן דָּ֔ן אָבֵ֣ל בֵּֽית מַעֲכָ֑ה כָּל כִּנְר֔וֹת עַ֖ל כָּל אֶ֥רֶץ נַפְתָּלִֽי

الملوك الثاني 10: 29 2Ki.10.29

وَلكِنَّ خَطَايَا يَرُبْعَامَ بْنِ نَبَاطَ الَّذِي جَعَلَ إِسْرَائِيلَ يُخْطِئُ لَمْ يَحِدْ يَاهُو عَنْهَا، أَيْ عُجُولِ الذَّهَبِ الَّتِي فِي بَيْتِ إِيلَ وَالَّتِي فِي دَانَ.

רַ֠ק חֲטָאֵ֞י יָרָבְעָ֤ם בֶּן נְבָט֙ אֲשֶׁ֣ר הֶחֱטִ֣יא;יִשְׂרָאֵ֔ל לֹֽא סָ֥ר יֵה֖וּא מֵאַֽחֲרֵיהֶ֑ם עֶגְלֵי֙ הַזָּהָ֔ב אֲשֶׁ֥ר בֵּֽית אֵ֖ל וַאֲשֶׁ֥ר בְּדָֽן

أخبار الأيام الأول 2: 2 1Ch.2.2

دَانُ، يُوسُفُ وَبَنْيَامِينُ، نَفْتَالِي، جَادُ وَأَشِيرُ.

דָּ֚ן יוֹסֵ֣ף וּבִנְיָמִ֔ן נַפְתָּלִ֖י גָּ֥ד וְאָשֵֽׁר

أخبار الأيام الأول 21: 2 1Ch.21.2

فَقَالَ دَاوُدُ لِيُوآبَ وَلِرُؤَسَاءِ الشَّعْبِ: اذْهَبُوا عِدُّوا إِسْرَائِيلَ مِنْ بِئْرِ سَبْعٍ إِلَى دَانَ، وَأْتُوا إِلَيَّ فَأَعْلَمَ عَدَدَهُمْ.

וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֤יד אֶל;יוֹאָב֙ וְאֶל;שָׂרֵ֣י הָעָ֔ם לְכ֗וּ סִפְרוּ֙ יִשְׂרָאֵ֔ל מִבְּאֵ֥ר שֶׁ֖בַע וְעַד דָּ֑ן וְהָבִ֣יאוּ אֵלַ֔י וְאֵדְעָ֖ה מִסְפָּרָֽם

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (70 آية)