דָּמָה (H1820) - dâmâh | معجم سترونغ العبري

وَالإِنْسَانُ فِي كَرَامَةٍ لاَ يَبِيتُ. يُشْبِهُ الْبَهَائِمَ الَّتِي تُبَادُ.

וְאָדָ֣ם בִּ֭יקָר בַּל יָלִ֑ין נִמְשַׁ֖ל כַּבְּהֵמ֣וֹת נִדְמֽוּ

إِنْسَانٌ فِي كَرَامَةٍ وَلاَ يَفْهَمُ يُشْبِهُ الْبَهَائِمَ الَّتِي تُبَادُ.

אָדָ֣ם בִּ֭יקָר וְלֹ֣א יָבִ֑ין נִמְשַׁ֖ל כַּבְּהֵמ֣וֹת נִדְמֽוּ

فَقُلْتُ: وَيْلٌ لِي. إِنِّي هَلَكْتُ، لأَنِّي إِنْسَانٌ نَجِسُ الشَّفَتَيْنِ، وَأَنَا سَاكِنٌ بَيْنَ شَعْبٍ نَجِسِ الشَّفَتَيْنِ، لأَنَّ عَيْنَيَّ قَدْ رَأَتَا الْمَلِكَ رَبَّ الْجُنُودِ.

וָאֹמַ֞ר אֽוֹי לִ֣י כִֽי נִדְמֵ֗יתִי כִּ֣י;אָנֹ֔כִי אִ֤ישׁ טְמֵֽא שְׂפָתַ֙יִם֙ אָנֹכִ֖י יוֹשֵׁ֑ב וּבְתוֹךְ֙ עַם טְמֵ֣א שְׂפָתַ֔יִם כִּ֗י עֵינָֽי רָא֥וּ הַמֶּ֛לֶךְ יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת

إشعياء 15: 1 Isa.15.1

وَحْيٌ مِنْ جِهَةِ مُوآبَ: إِنَّهُ فِي لَيْلَةٍ خَرِبَتْ عَارُ مُوآبَ وَهَلَكَتْ. إِنَّهُ فِي لَيْلَةٍ خَرِبَتْ قِيرُ مُوآبَ وَهَلَكَتْ.

מַשָּׂ֖א מוֹאָ֑ב כִּ֠י בְּלֵ֞יל שֻׁדַּ֨ד עָ֤ר מוֹאָב֙ נִדְמָ֔ה כִּ֗י בְּלֵ֛יל שֻׁדַּ֥ד קִיר מוֹאָ֖ב נִדְמָֽה

إشعياء 15: 1 Isa.15.1

وَحْيٌ مِنْ جِهَةِ مُوآبَ: إِنَّهُ فِي لَيْلَةٍ خَرِبَتْ عَارُ مُوآبَ وَهَلَكَتْ. إِنَّهُ فِي لَيْلَةٍ خَرِبَتْ قِيرُ مُوآبَ وَهَلَكَتْ.

מַשָּׂ֖א מוֹאָ֑ב כִּ֠י בְּלֵ֞יל שֻׁדַּ֨ד עָ֤ר מוֹאָב֙ נִדְמָ֔ה כִּ֗י בְּלֵ֛יל שֻׁדַּ֥ד קִיר מוֹאָ֖ב נִדְמָֽה

إرميا 14: 17 Jer.14.17

وَتَقُولُ لَهُمْ هذِهِ الْكَلِمَةَ: لِتَذْرِفْ عَيْنَايَ دُمُوعًا لَيْلاً وَنَهَارًا وَلاَ تَكُفَّا، لأَنَّ الْعَذْرَاءَ بِنْتَ شَعْبِي سُحِقَتْ سَحْقًا عَظِيمًا، بِضَرْبَةٍ مُوجِعَةٍ جِدًّا.

וְאָמַרְתָּ֤ אֲלֵיהֶם֙ הַזֶּ֔ה הַדָּבָ֣ר תֵּרַ֨דְנָה עֵינַ֥י דִּמְעָ֛ה לַ֥יְלָה וְיוֹמָ֖ם וְאַל תִּדְמֶ֑ינָה כִּי֩ בְּתוּלַת֙ בַּת עַמִּ֔י שֶׁ֨בֶר נִשְׁבְּרָ֗ה גָּד֜וֹל מַכָּ֖ה נַחְלָ֥ה מְאֹֽד

إرميا 47: 5 Jer.47.5

أَتَى الصُّلْعُ عَلَى غَزَّةَ. أُهْلِكَتْ أَشْقَلُونُ مَعَ بَقِيَّةِ وَطَائِهِمْ. حَتَّى مَتَى تَخْمِشِينَ نَفْسَكِ.

בָּ֤אָה קָרְחָה֙ אֶל עַזָּ֔ה נִדְמְתָ֥ה אַשְׁקְל֖וֹן שְׁאֵרִ֣ית עִמְקָ֑ם עַד מָתַ֖י תִּתְגּוֹדָֽדִי

مراثي إرميا 3: 49 Lam.3.49

عَيْنِي تَسْكُبُ وَلاَ تَكُفُّ بِلاَ انْقِطَاعٍ

עֵינִ֧י נִגְּרָ֛ה וְלֹ֥א תִדְמֶ֖ה מֵאֵ֥ין הֲפֻגֽוֹת

هوشع 4: 5 Hos.4.5

فَتَتَعَثَّرُ فِي النَّهَارِ وَيَتَعَثَّرُ أَيْضًا النَّبِيُّ مَعَكَ فِي اللَّيْلِ، وَأَنَا أُخْرِبُ أُمَّكَ.

וְכָשַׁלְתָּ֣ הַיּ֔וֹם וְכָשַׁ֧ל גַּם נָבִ֛יא עִמְּךָ֖ לָ֑יְלָה וְדָמִ֖יתִי אִמֶּֽךָ

هوشع 4: 6 Hos.4.6

قَدْ هَلَكَ شَعْبِي مِنْ عَدَمِ الْمَعْرِفَةِ. لأَنَّكَ أَنْتَ رَفَضْتَ الْمَعْرِفَةَ أَرْفُضُكَ أَنَا حَتَّى لاَ تَكْهَنَ لِي. وَلأَنَّكَ نَسِيتَ شَرِيعَةَ إِلهِكَ أَنْسَى أَنَا أَيْضًا بَنِيكَ.

נִדְמ֥וּ עַמִּ֖י מִבְּלִ֣י הַדָּ֑עַת כִּֽי אַתָּ֞ה מָאַ֗סְתָּ הַדַּ֣עַת וְאֶמְאָֽסְאךָ֙ מִכַּהֵ֣ן לִ֔י וַתִּשְׁכַּח֙ תּוֹרַ֣ת אֱלֹהֶ֔יךָ אֶשְׁכַּ֥ח אָֽנִי גַּם בָּנֶ֖יךָ

هوشع 10: 7 Hos.10.7

اَلسَّامِرَةُ مَلِكُهَا يَبِيدُ كَغُثَاءٍ عَلَى وَجْهِ الْمَاءِ،

שֹׁמְר֖וֹן מַלְכָּ֑הּ נִדְמֶ֥ה כְּקֶ֖צֶף עַל פְּנֵי מָֽיִם

هوشع 10: 15 Hos.10.15

هكَذَا تَصْنَعُ بِكُمْ بَيْتُ إِيلَ مِنْ أَجْلِ رَدَاءَةِ شَرِّكُمْ. فِي الصُّبْحِ يَهْلِكُ مَلِكُ إِسْرَائِيلَ هَلاَكًا.

כָּ֗כָה עָשָׂ֤ה לָכֶם֙ בֵּֽית אֵ֔ל מִפְּנֵ֖י רָעַ֣ת רָֽעַתְכֶ֑ם בַּשַּׁ֕חַר נִדְמֹ֥ה מֶ֥לֶךְ יִשְׂרָאֵֽל נִדְמָ֖ה

هوشع 10: 15 Hos.10.15

هكَذَا تَصْنَعُ بِكُمْ بَيْتُ إِيلَ مِنْ أَجْلِ رَدَاءَةِ شَرِّكُمْ. فِي الصُّبْحِ يَهْلِكُ مَلِكُ إِسْرَائِيلَ هَلاَكًا.

כָּ֗כָה עָשָׂ֤ה לָכֶם֙ בֵּֽית אֵ֔ל מִפְּנֵ֖י רָעַ֣ת רָֽעַתְכֶ֑ם בַּשַּׁ֕חַר נִדְמֹ֥ה מֶ֥לֶךְ יִשְׂרָאֵֽל נִדְמָ֖ה

عوبديا 1: 5 Oba.1.5

إِنْ أَتَاكَ سَارِقُونَ أَوْ لُصُوصُ لَيْل. كَيْفَ هَلِكْتَ. أَفَلاَ يَسْرِقُونَ حَاجَتَهُمْ. إِنْ أَتَاكَ قَاطِفُونَ أَفَلاَ يُبْقُونَ خُصَاصَةً.

אִם בָּאֽוּ;לְךָ֙ גַּנָּבִ֤ים אִם שׁ֣וֹדְדֵי לַ֔יְלָה אֵ֣יךְ נִדְמֵ֔יתָה הֲל֥וֹא יִגְנְב֖וּ דַּיָּ֑ם אִם בָּ֣אוּ;לָ֔ךְ בֹּֽצְרִים֙ הֲל֖וֹא יַשְׁאִ֥ירוּ עֹלֵלֽוֹת

صفنيا 1: 11 Zep.1.11

وَلْوِلُوا يَا سُكَّانَ مَكْتِيشَ، لأَنَّ كُلَّ شَعْبِ كَنْعَانَ بَادَ. انْقَطَعَ كُلُّ الْحَامِلِينَ الْفِضَّةَ.

הֵילִ֖ילוּ יֹשְׁבֵ֣י הַמַּכְתֵּ֑שׁ כִּ֤י כָּל עַ֣ם כְּנַ֔עַן נִדְמָה֙ נִכְרְת֖וּ כָּל נְטִ֥ילֵי כָֽסֶף

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (15 آية)