שׁוּשַׁן (H7800) - Shûwshan | معجم سترونغ العبري

نحميا 1: 1 Neh.1.1

كَلاَمُ نَحَمْيَا بْنِ حَكَلْيَا: حَدَثَ فِي شَهْرِ كَسْلُو فِي السَّنَةِ الْعِشْرِينَ، بَيْنَمَا كُنْتُ فِي شُوشَنَ الْقَصْرِ،

דִּבְרֵ֥י נְחֶמְיָ֖ה בֶּן חֲכַלְיָ֑ה וַיְהִ֤י בְחֹֽדֶשׁ כִּסְלֵיו֙ שְׁנַ֣ת עֶשְׂרִ֔ים וַאֲנִ֥י הָיִ֖יתִי בְּשׁוּשַׁ֥ן הַבִּירָֽה

أستير 1: 2 Est.1.2

أَنَّهُ فِي تِلْكَ الأَيَّامِ حِينَ جَلَسَ الْمَلِكُ أَحَشْوِيرُوشُ عَلَى كُرْسِيِّ مُلْكِهِ الَّذِي فِي شُوشَنَ الْقَصْرِ،

בַּיָּמִ֖ים;הָהֵ֑ם כְּשֶׁ֣בֶת הַמֶּ֣לֶךְ אֲחַשְׁוֵר֗וֹשׁ עַ֚ל כִּסֵּ֣א מַלְכוּת֔וֹ אֲשֶׁ֖ר בְּשׁוּשַׁ֥ן הַבִּירָֽה

أستير 1: 5 Est.1.5

وَعِنْدَ انْقِضَاءِ هذِهِ الأَيَّامِ، عَمِلَ الْمَلِكُ لِجَمِيعِ الشَّعْبِ الْمَوْجُودِينَ فِي شُوشَنَ الْقَصْرِ، مِنَ الْكَبِيرِ إِلَى الصَّغِيرِ، وَلِيمَةً سَبْعَةَ أَيَّامٍ فِي دَارِ جَنَّةِ قَصْرِ الْمَلِكِ.

וּבִמְל֣וֹאת הָאֵ֗לֶּה הַיָּמִ֣ים עָשָׂ֣ה הַמֶּ֡לֶךְ לְכָל הָעָ֣ם הַנִּמְצְאִים֩ בְּשׁוּשַׁ֨ן הַבִּירָ֜ה לְמִגָּ֧דוֹל וְעַד קָטָ֛ן מִשְׁתֶּ֖ה שִׁבְעַ֣ת יָמִ֑ים בַּחֲצַ֕ר גִּנַּ֥ת בִּיתַ֖ן הַמֶּֽלֶךְ

أستير 2: 3 Est.2.3

وَلْيُوَكِّلِ الْمَلِكُ وُكَلاَءَ فِي كُلِّ بِلاَدِ مَمْلَكَتِهِ لِيَجْمَعُوا كُلَّ الْفَتَيَاتِ الْعَذَارَى الْحَسَنَاتِ الْمَنْظَرِ إِلَى شُوشَنَ الْقَصْرِ، إِلَى بَيْتِ النِّسَاءِ، إِلَى يَدِ هَيْجَايَ خَصِيِّ الْمَلِكِ حَارِسِ النِّسَاءِ، وَلْيُعْطَيْنَ أَدْهَانَ عِطْرِهِنَّ.

וְיַפְקֵ֨ד הַמֶּ֣לֶךְ פְּקִידִים֮ בְּכָל מְדִינ֣וֹת מַלְכוּתוֹ֒ וְיִקְבְּצ֣וּ כָּל נַעֲרָֽה בְ֠תוּלָה טוֹבַ֨ת מַרְאֶ֜ה אֶל שׁוּשַׁ֤ן הַבִּירָה֙ אֶל בֵּ֣ית הַנָּשִׁ֔ים אֶל יַ֥ד הֵגֶ֛א סְרִ֥יס הַמֶּ֖לֶךְ שֹׁמֵ֣ר הַנָּשִׁ֑ים וְנָת֖וֹן תַּמְרוּקֵיהֶֽן

أستير 2: 5 Est.2.5

كَانَ فِي شُوشَنَ الْقَصْرِ رَجُلٌ يَهُودِيٌّ اسْمُهُ مُرْدَخَايُ بْنُ يَائِيرَ بْنِ شَمْعِي بْنِ قَيْسٍ، رَجُلٌ يَمِينِيٌّ،

הָיָ֖ה בְּשׁוּשַׁ֣ן הַבִּירָ֑ה אִ֣ישׁ יְהוּדִ֔י וּשְׁמ֣וֹ מָרְדֳּכַ֗י בֶּ֣ן יָאִ֧יר בֶּן שִׁמְעִ֛י בֶּן קִ֖ישׁ אִ֥ישׁ יְמִינִֽי

أستير 2: 8 Est.2.8

فَلَمَّا سُمِعَ كَلاَمُ الْمَلِكِ وَأَمْرُهُ، وَجُمِعَتْ فَتَيَاتٌ كَثِيرَاتٌ إِلَى شُوشَنَ الْقَصْرِ إِلَى يَدِ هَيْجَايَ، أُخِذَتْ أَسْتِيرُ إِلَى بَيْتِ الْمَلِكِ إِلَى يَدِ هَيْجَايَ حَارِسِ النِّسَاءِ.

וַיְהִ֗י בְּהִשָּׁמַ֤ע דְּבַר הַמֶּ֙לֶךְ֙ וְדָת֔וֹ וּֽבְהִקָּבֵ֞ץ נְעָר֥וֹת רַבּ֛וֹת אֶל שׁוּשַׁ֥ן הַבִּירָ֖ה אֶל יַ֣ד הֵגָ֑י וַתִּלָּקַ֤ח אֶסְתֵּר֙ אֶל בֵּ֣ית הַמֶּ֔לֶךְ אֶל יַ֥ד הֵגַ֖י שֹׁמֵ֥ר הַנָּשִֽׁים

أستير 3: 15 Est.3.15

فَخَرَجَ السُّعَاةُ وَأَمْرُ الْمَلِكِ يَحُثُّهُمْ، وَأُعْطِيَ الأَمْرُ فِي شُوشَنَ الْقَصْرِ. وَجَلَسَ الْمَلِكُ وَهَامَانُ لِلشُّرْبِ، وَأَمَّا الْمَدِينَةُ شُوشَنُ فَارْتَبَكَتْ.

יָצְא֤וּ הָֽרָצִ֞ים בִּדְבַ֣ר הַמֶּ֔לֶךְ דְחוּפִים֙ נִתְּנָ֖ה וְהַדָּ֥ת בְּשׁוּשַׁ֣ן הַבִּירָ֑ה יָשְׁב֣וּ וְהַמֶּ֤לֶךְ וְהָמָן֙ לִשְׁתּ֔וֹת וְהָעִ֥יר שׁוּשָׁ֖ן נָבֽוֹכָה

أستير 3: 15 Est.3.15

فَخَرَجَ السُّعَاةُ وَأَمْرُ الْمَلِكِ يَحُثُّهُمْ، وَأُعْطِيَ الأَمْرُ فِي شُوشَنَ الْقَصْرِ. وَجَلَسَ الْمَلِكُ وَهَامَانُ لِلشُّرْبِ، وَأَمَّا الْمَدِينَةُ شُوشَنُ فَارْتَبَكَتْ.

יָצְא֤וּ הָֽרָצִ֞ים בִּדְבַ֣ר הַמֶּ֔לֶךְ דְחוּפִים֙ נִתְּנָ֖ה וְהַדָּ֥ת בְּשׁוּשַׁ֣ן הַבִּירָ֑ה יָשְׁב֣וּ וְהַמֶּ֤לֶךְ וְהָמָן֙ לִשְׁתּ֔וֹת וְהָעִ֥יר שׁוּשָׁ֖ן נָבֽוֹכָה

أستير 4: 8 Est.4.8

وَأَعْطَاهُ صُورَةَ كِتَابَةِ الأَمْرِ الَّذِي أُعْطِيَ فِي شُوشَنَ لإِهْلاَكِهِمْ، لِكَيْ يُرِيَهَا لأَسْتِيرَ، وَيُخْبِرَهَا وَيُوصِيَهَا أَنْ تَدْخُلَ إِلَى الْمَلِكِ وَتَتَضَرَّعَ إِلَيْهِ وَتَطْلُبَ مِنْهُ لأَجْلِ شَعْبِهَا.

נָ֣תַן;ל֔וֹ פַּתְשֶׁ֣גֶן כְּתָֽב הַ֠דָּת אֲשֶׁר נִתַּ֨ן בְּשׁוּשָׁ֤ן לְהַשְׁמִידָם֙ לְהַרְא֥וֹת אֶסְתֵּ֖ר וּלְהַגִּ֣יד;לָ֑הּ וּלְצַוּ֣וֹת;עָלֶ֗יהָ לָב֨וֹא אֶל הַמֶּ֧לֶךְ לְהִֽתְחַנֶּן ל֛וֹ וּלְבַקֵּ֥שׁ מִלְּפָנָ֖יו עַל עַמָּֽהּ

أستير 4: 16 Est.4.16

اذْهَبِ اجْمَعْ جَمِيعَ الْيَهُودِ الْمَوْجُودِينَ فِي شُوشَنَ وَصُومُوا مِنْ جِهَتِي وَلاَ تَأْكُلُوا وَلاَ تَشْرَبُوا ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ لَيْلاً وَنَهَارًا. وَأَنَا أَيْضًا وَجَوَارِيَّ نَصُومُ كَذلِكَ. وَهكَذَا أَدْخُلُ إِلَى الْمَلِكِ خِلاَفَ السُّنَّةِ. فَإِذَا هَلَكْتُ، هَلَكْتُ.

לֵךְ֩ כְּנ֨וֹס כָּל הַיְּהוּדִ֜ים הַֽנִּמְצְאִ֣ים בְּשׁוּשָׁ֗ן וְצ֣וּמוּ עָ֠לַי וְאַל תֹּאכְל֨וּ וְאַל תִּשְׁתּ֜וּ שְׁלֹ֤שֶׁת יָמִים֙ לַ֣יְלָה וָי֔וֹם אֲנִ֥י גַּם וְנַעֲרֹתַ֖י אָצ֣וּם כֵּ֑ן וּבְכֵ֞ן אָב֤וֹא אֶל הַמֶּ֙לֶךְ֙ אֲשֶׁ֣ר;לֹֽא כַדָּ֔ת וְכַאֲשֶׁ֥ר אָבַ֖דְתִּי אָבָֽדְתִּי

أستير 8: 14 Est.8.14

فَخَرَجَ البَرِيدُ رُكَّابُ الْجِيَادِ وَأَمْرُ الْمَلِكِ يَحُثُّهُمْ وَيُعَجِّلُهُمْ، وَأُعْطِيَ الأَمْرُ فِي شُوشَنَ الْقَصْرِ.

יָֽצְא֛וּ הָרָצִ֞ים רֹכְבֵ֤י הָרֶ֙כֶשׁ֙ בִּדְבַ֣ר הַמֶּ֑לֶךְ מְבֹהָלִ֥ים וּדְחוּפִ֖ים נִתְּנָ֖ה וְהַדָּ֥ת בְּשׁוּשַׁ֥ן הַבִּירָֽה

أستير 8: 15 Est.8.15

وَخَرَجَ مُرْدَخَايُ مِنْ أَمَامِ الْمَلِكِ بِلِبَاسٍ مَلِكِيٍّ أَسْمَانْجُونِيٍّ وَأَبْيَضَ، وَتَاجٌ عَظِيمٌ مِنْ ذَهَبٍ، وَحُلَّةٌ مِنْ بَزّ وَأُرْجُوَانٍ. وَكَانَتْ مَدِينَةُ شُوشَنَ مُتَهَلِّلَةً وَفَرِحَةً.

יָצָ֣א וּמָרְדֳּכַ֞י מִלִּפְנֵ֣י הַמֶּ֗לֶךְ בִּלְב֤וּשׁ מַלְכוּת֙ תְּכֵ֣לֶת וָח֔וּר וַעֲטֶ֤רֶת גְּדוֹלָ֔ה זָהָב֙ וְתַכְרִ֥יךְ בּ֖וּץ וְאַרְגָּמָ֑ן וְהָעִ֣יר שׁוּשָׁ֔ן צָהֲלָ֖ה וְשָׂמֵֽחָה

أستير 9: 6 Est.9.6

وَقَتَلَ الْيَهُودُ فِي شُوشَنَ الْقَصْرِ وَأَهْلَكُوا خَمْسَ مِئَةِ رَجُل.

הָרְג֤וּ הַיְּהוּדִים֙ וּבְשׁוּשַׁ֣ן הַבִּירָ֗ה וְאַבֵּ֔ד חֲמֵ֥שׁ מֵא֖וֹת אִֽישׁ

أستير 9: 11 Est.9.11

فِي ذلِكَ الْيَوْمِ أُتِيَ بِعَدَدِ الْقَتْلَى فِي شُوشَنَ الْقَصْرِ إِلَى بَيْنِ يَدَيِ الْمَلِكِ.

בַּיּ֣וֹם;הַה֗וּא בָּ֣א מִסְפַּ֧ר הַֽהֲרוּגִ֛ים בְּשׁוּשַׁ֥ן הַבִּירָ֖ה לִפְנֵ֥י הַמֶּֽלֶךְ

أستير 9: 12 Est.9.12

فَقَالَ الْمَلِكُ لأَسْتِيرَ الْمَلِكَةِ فِي شُوشَنَ الْقَصْرِ: قَدْ قَتَلَ الْيَهُودُ وَأَهْلَكُوا خَمْسَ مِئَةِ رَجُل، وَبَنِي هَامَانَ الْعَشَرَةَ، فَمَاذَا عَمِلُوا فِي بَاقِي بُلْدَانِ الْمَلِكِ. فَمَا هُوَ سُؤْلُكِ فَيُعْطَى لَكِ. وَمَا هِيَ طِلْبَتُكِ بَعْدُ فَتُقْضَى..

וַיֹּ֨אמֶר הַמֶּ֜לֶךְ לְאֶסְתֵּ֣ר הַמַּלְכָּ֗ה בְּשׁוּשַׁ֣ן הַבִּירָ֡ה הָרְגוּ֩ הַיְּהוּדִ֨ים וְאַבֵּ֜ד חֲמֵ֧שׁ מֵא֣וֹת אִ֗ישׁ בְּנֵֽי הָמָ֔ן עֲשֶׂ֣רֶת מֶ֣ה עָשׂ֑וּ בִּשְׁאָ֛ר מְדִינ֥וֹת הַמֶּ֖לֶךְ וּמַה שְּׁאֵֽלָתֵךְ֙ וְיִנָּ֣תֵֽן לָ֔ךְ וּמַה בַּקָּשָׁתֵ֥ךְ ע֖וֹד וְתֵעָֽשׂ

أستير 9: 13 Est.9.13

فَقَالَتْ أَسْتِيرُ: إِنْ حَسُنَ عِنْدَ الْمَلِكِ فَلْيُعْطَ غَدًا أَيْضًا لِلْيَهُودِ الَّذِينَ فِي شُوشَنَ أَنْ يَعْمَلُوا كَمَا فِي هذَا الْيَوْمِ، وَيَصْلِبُوا بَنِي هَامَانَ الْعَشَرَةَ عَلَى الْخَشَبَةِ.

וַתֹּ֤אמֶר אֶסְתֵּר֙ אִם ט֔וֹב עַל הַמֶּ֣לֶךְ יִנָּתֵ֣ן מָחָ֗ר גַּם לַיְּהוּדִים֙ אֲשֶׁ֣ר בְּשׁוּשָׁ֔ן לַעֲשׂ֖וֹת כְּדָ֣ת;הַיּ֑וֹם יִתְל֥וּ בְּנֵֽי הָמָ֖ן עֲשֶׂ֥רֶת עַל הָעֵֽץ

أستير 9: 14 Est.9.14

فَأَمَرَ الْمَلِكُ أَنْ يَعْمَلُوا هكَذَا، وَأُعْطِيَ الأَمْرُ فِي شُوشَنَ. فَصَلَبُوا بَنِي هَامَانَ الْعَشَرَةَ.

וַיֹּ֤אמֶר הַמֶּ֙לֶךְ֙ לְהֵֽעָשׂ֣וֹת כֵּ֔ן וַתִּנָּתֵ֥ן דָּ֖ת בְּשׁוּשָׁ֑ן תָּלֽוּ בְּנֵֽי הָמָ֖ן עֲשֶׂ֥רֶת

أستير 9: 15 Est.9.15

ثُمَّ اجْتَمَعَ الْيَهُودُ الَّذِينَ فِي شُوشَنَ، فِي الْيَوْمِ الرَّابعِ عَشَرَ أَيْضًا مِنْ شَهْرِ أَذَارَ، وَقَتَلُوا فِي شُوشَنَ ثَلاَثَ مِئَةِ رَجُل، وَلكِنَّهُمْ لَمْ يَمُدُّوا أَيْدِيَهُمْ إِلَى النَّهْبِ.

וַיִּֽקָּהֲל֞וּ הַיְּהוּדִ֣ים אֲשֶׁר בְּשׁוּשָׁ֗ן בְּי֣וֹם אַרְבָּעָ֤ה עָשָׂר֙ גַּ֠ם לְחֹ֣דֶשׁ אֲדָ֔ר וַיַּֽהַרְג֣וּ בְשׁוּשָׁ֔ן שְׁלֹ֥שׁ מֵא֖וֹת אִ֑ישׁ לֹ֥א שָׁלְח֖וּ יָדָֽם וּבַ֨בִּזָּ֔ה

أستير 9: 15 Est.9.15

ثُمَّ اجْتَمَعَ الْيَهُودُ الَّذِينَ فِي شُوشَنَ، فِي الْيَوْمِ الرَّابعِ عَشَرَ أَيْضًا مِنْ شَهْرِ أَذَارَ، وَقَتَلُوا فِي شُوشَنَ ثَلاَثَ مِئَةِ رَجُل، وَلكِنَّهُمْ لَمْ يَمُدُّوا أَيْدِيَهُمْ إِلَى النَّهْبِ.

וַיִּֽקָּהֲל֞וּ הַיְּהוּדִ֣ים אֲשֶׁר בְּשׁוּשָׁ֗ן בְּי֣וֹם אַרְבָּעָ֤ה עָשָׂר֙ גַּ֠ם לְחֹ֣דֶשׁ אֲדָ֔ר וַיַּֽהַרְג֣וּ בְשׁוּשָׁ֔ן שְׁלֹ֥שׁ מֵא֖וֹת אִ֑ישׁ לֹ֥א שָׁלְח֖וּ יָדָֽם וּבַ֨בִּזָּ֔ה

أستير 9: 18 Est.9.18

وَالْيَهُودُ الَّذِينَ فِي شُوشَنَ اجْتَمَعُوا فِي الثَّالِثِ عَشَرَ وَالرَّابعِ عَشَرَ مِنْهُ، وَاسْتَرَاحُوا فِي الْخَامِسِ عَشَرَ وَجَعَلُوهُ يَوْمَ شُرْبٍ وَفَرَحٍ.

וְהַיְּהוּדִ֣ים אֲשֶׁר בְּשׁוּשָׁ֗ן נִקְהֲלוּ֙ בִּשְׁלֹשָׁ֤ה עָשָׂר֙;בּ֔וֹ וּבְאַרְבָּעָ֥ה עָשָׂ֖ר בּ֑וֹ וְנ֗וֹחַ בַּחֲמִשָּׁ֤ה עָשָׂר֙;בּ֔וֹ וְעָשֹׂ֣ה;אֹת֔וֹ י֖וֹם מִשְׁתֶּ֥ה וְשִׂמְחָֽה

دانيال 8: 2 Dan.8.2

فَرَأَيْتُ فِي الرُّؤْيَا، وَكَانَ فِي رُؤْيَايَ وَأَنا فِي شُوشَانَ الْقَصْرِ الَّذِي فِي وِلاَيَةِ عِيلاَمَ، وَرَأَيْتُ فِي الرُؤيَا وَأَنَا عِنْدَ نَهْرِ أُولاَيَ.

וָֽאֶרְאֶה֮ בֶּחָזוֹן֒ וַיְהִי֙ בִּרְאֹתִ֔י וַאֲנִי֙ בְּשׁוּשַׁ֣ן הַבִּירָ֔ה אֲשֶׁ֖ר הַמְּדִינָ֑ה בְּעֵילָ֣ם וָאֶרְאֶה֙ בֶּֽחָז֔וֹן וַאֲנִ֥י הָיִ֖יתִי;עַל אוּבַ֥ל אוּלָֽי

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (21 آية)