المعنى المختصر للكلمة
shabbâth:
intermission, i.e (specifically) the Sabbath
اللفظ الأصلي
שַׁבָּת
نوع الكلمة
Noun
طريقة النطق
shabbâth
(shab-bawth)
تكرار الورود في الكتاب
106
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
المعنى والشرح المفصل
intermission, i.e (specifically) the Sabbath
الإنجليزية — KJV Translation Tags
([phrase] every) sabbath
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
הַשַּׁבָּ֔ת (12×)
הַשַּׁבָּ֑ת (10×)
שַׁבְּתוֹתַ֖י (6×)
הַשַּׁבָּֽת (6×)
שַׁבְּתֹתַ֖י (4×)
שַׁבָּ֖ת (3×)
שַׁבַּ֨ת (3×)
שַׁבְּתֹ֣ת (3×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (106 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
حزقيال 20: 13
Ezk.20.13
فَتَمَرَّدَ عَلَيَّ بَيْتُ إِسْرَائِيلَ فِي الْبَرِّيَّةِ. لَمْ يَسْلُكُوا فِي فَرَائِضِي وَرَفَضُوا أَحْكَامِي الَّتِي إِنْ عَمِلَهَا إِنْسَانٌ يَحْيَا بِهَا، وَنَجَّسُوا سُبُوتِي كَثِيرًا. فَقُلْتُ: إِنِّي أَسْكُبُ رِجْزِي عَلَيْهِمْ فِي الْبَرِّيَّةِ لإِفْنَائِهِمْ.
וַיַּמְרוּ בִ֨י בֵֽית יִשְׂרָאֵ֜ל בַּמִּדְבָּ֗ר לֹא הָלָ֜כוּ בְּחֻקּוֹתַ֨י מָאָ֗סוּ מִשְׁפָּטַ֣י אֲשֶׁר֩ יַעֲשֶׂ֨ה;אֹתָ֤ם הָֽאָדָם֙ וָחַ֣י בָּהֶ֔ם חִלְּל֣וּ שַׁבְּתֹתַ֖י מְאֹ֑ד וָאֹמַ֞ר לִשְׁפֹּ֨ךְ חֲמָתִ֧י עֲלֵיהֶ֛ם בַּמִּדְבָּ֖ר לְכַלּוֹתָֽם
حزقيال 20: 16
Ezk.20.16
لأَنَّهُمْ رَفَضُوا أَحْكَامِي وَلَمْ يَسْلُكُوا فِي فَرَائِضِي، بَلْ نَجَّسُوا سُبُوتِي، لأَنَّ قَلْبَهُمْ ذَهَبَ وَرَاءَ أَصْنَامِهِمْ.
יַ֜עַן מָאָ֗סוּ בְּמִשְׁפָּטַ֣י לֹא הָלְכ֣וּ;בָהֶ֔ם חֻקּוֹתַי֙ חִלֵּ֑לוּ שַׁבְּתוֹתַ֖י כִּ֛י לִבָּ֥ם הֹלֵֽךְ אַחֲרֵ֥י גִלּוּלֵיהֶ֖ם
حزقيال 20: 20
Ezk.20.20
وَقَدِّسُوا سُبُوتِي فَتَكُونَ عَلاَمَةً بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ، لِتَعْلَمُوا أَنِّي أَنَا الرَّبُّ إِلهُكُمْ.
קַדֵּ֑שׁוּ שַׁבְּתוֹתַ֖י וְהָי֤וּ לְאוֹת֙ בֵּינִ֣י וּבֵֽינֵיכֶ֔ם לָדַ֕עַת כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם
حزقيال 20: 21
Ezk.20.21
فَتَمَرَّدَ الأَبْنَاءُ عَلَيَّ. لَمْ يَسْلُكُوا فِي فَرَائِضِي وَلَمْ يَحْفَظُوا أَحْكَامِي لِيَعْمَلُوهَا، الَّتِي إِنْ عَمِلَهَا إِنْسَانٌ يَحْيَا بِهَا، وَنَجَّسُوا سُبُوتِي. فَقُلْتُ: إِنِّي أَسْكُبُ رِجْزِي عَلَيْهِمْ لأُتِمَّ سَخَطِي عَلَيْهِمْ فِي الْبَرِّيَّةِ.
וַיַּמְרוּ הַבָּנִ֗ים בִ֣י לֹֽא הָ֠לָכוּ בְּחֻקּוֹתַ֣י לֹא שָׁמְר֜וּ מִשְׁפָּטַ֨י לַעֲשׂ֣וֹת;אוֹתָ֗ם אֲשֶׁר֩ יַעֲשֶׂ֨ה;אוֹתָ֤ם הָֽאָדָם֙ וָחַ֣י בָּהֶ֔ם חִלֵּ֑לוּ שַׁבְּתוֹתַ֖י וָאֹמַ֞ר לִשְׁפֹּ֧ךְ חֲמָתִ֣י עֲלֵיהֶ֗ם לְכַלּ֥וֹת אַפִּ֛י בָּ֖ם בַּמִּדְבָּֽר
حزقيال 20: 24
Ezk.20.24
لأَنَّهُمْ لَمْ يَصْنَعُوا أَحْكَامِي، بَلْ رَفَضُوا فَرَائِضِي، وَنَجَّسُوا سُبُوتِي، وَكَانَتْ عُيُونُهُمْ وَرَاءَ أَصْنَامِ آبَائِهِمْ.
יַ֜עַן לֹֽא עָשׂוּ֙ מִשְׁפָּטַ֤י מָאָ֔סוּ וְחֻקּוֹתַ֣י חִלֵּ֑לוּ שַׁבְּתוֹתַ֖י הָי֖וּ עֵינֵיהֶֽם וְאַחֲרֵי֙ גִּלּוּלֵ֣י אֲבוֹתָ֔ם
حزقيال 22: 8
Ezk.22.8
ازْدَرَيْتِ أَقْدَاسِي وَنَجَّسْتِ سُبُوتِي.
בָּזִ֑ית קָדָשַׁ֖י חִלָּֽלְתְּ שַׁבְּתֹתַ֖י
حزقيال 22: 26
Ezk.22.26
كَهَنَتُهَا خَالَفُوا شَرِيعَتِي وَنَجَّسُوا أَقْدَاسِي. لَمْ يُمَيِّزُوا بَيْنَ الْمُقَدَّسِ وَالْمُحَلَّلِ، وَلَمْ يَعْلَمُوا بَيْنَ النَّجِسِ وَالطَّاهِرِ، وَحَجَبُوا عُيُونَهُمْ عَنْ سُبُوتِي فَتَدَنَّسْتُ فِي وَسْطِهِمْ.
כֹּהֲנֶ֜יהָ חָמְס֣וּ תוֹרָתִי֮ וַיְחַלְּל֣וּ קָדָשַׁי֒ לֹ֣א הִבְדִּ֔ילוּ בֵּֽין קֹ֤דֶשׁ לְחֹל֙ לֹ֣א הוֹדִ֑יעוּ וּבֵין הַטָּמֵ֥א לְטָה֖וֹר הֶעְלִ֣ימוּ עֵֽינֵיהֶ֔ם וּמִשַׁבְּתוֹתַי֙ וָאֵחַ֖ל בְּתוֹכָֽם
حزقيال 23: 38
Ezk.23.38
وَفَعَلَتَا أَيْضًا بِي هذَا: نَجَّسَتَا مَقْدِسِي فِي ذلِكَ الْيَوْمِ وَدَنَّسَتَا سُبُوتِي.
עָ֣שׂוּ ע֥וֹד לִ֑י זֹ֖את טִמְּא֤וּ מִקְדָּשִׁי֙ בַּיּ֣וֹם;הַה֔וּא חִלֵּֽלוּ שַׁבְּתוֹתַ֖י
حزقيال 44: 24
Ezk.44.24
وَفِي الْخِصَامِ هُمْ يَقِفُونَ لِلْحُكْمِ، وَيَحْكُمُونَ حَسَبَ أَحْكَامِي، وَيَحْفَظُونَ شَرَائِعِي وَفَرَائِضِي فِي كُلِّ مَوَاسِمِي، وَيُقَدِّسُونَ سُبُوتِي.
וְעַל רִ֗יב הֵ֚מָּה יַעַמְד֣וּ לְמִשְׁפָּ֔ט יִשְׁפְּט֑וּהוּ בְּמִשְׁפָּטַ֖י יִשְׁמֹ֔רוּ תּוֹרֹתַ֤י חֻקֹּתַי֙ בְּכָל מוֹעֲדַ֣י יְקַדֵּֽשׁוּ שַׁבְּתוֹתַ֖י
حزقيال 45: 17
Ezk.45.17
وَعَلَى الرَّئِيسِ تَكُونُ الْمُحْرَقَاتُ وَالتَّقْدِمَةُ وَالسَّكِيبُ فِي الأَعْيَادِ وَفِي الشُّهُورِ وَفِي السُّبُوتِ وَفِي كُلِّ مَوَاسِمِ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ. وَهُوَ يَعْمَلُ ذَبِيحَةَ الْخَطِيَّةِ وَالتَّقْدِمَةَ وَالْمُحْرَقَةَ وَذَبَائِحَ السَّلاَمَةِ، لِلْكَفَّارَةِ عَنْ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ.
וְעַֽל הַנָּשִׂ֣יא יִהְיֶ֗ה הָעוֹל֣וֹת וְהַמִּנְחָה֮ וְהַנֵּסֶךְ֒ בַּחַגִּ֤ים וּבֶחֳדָשִׁים֙ וּבַשַּׁבָּת֔וֹת בְּכָֽל מוֹעֲדֵ֖י בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל הֽוּא יַעֲשֶׂ֞ה הַחַטָּ֣את הַמִּנְחָ֗ה הָֽעוֹלָה֙ הַשְּׁלָמִ֔ים לְכַפֵּ֖ר בְּעַ֥ד בֵּֽית יִשְׂרָאֵֽל
حزقيال 46: 1
Ezk.46.1
هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: بَابُ الدَّارِ الدَّاخِلِيَّةِ الْمُتَّجِهُ لِلْمَشْرِقِ يَكُونُ مُغْلَقًا سِتَّةَ أَيَّامِ الْعَمَلِ، وَفِي السَّبْتِ يُفْتَحُ. فِي يَوْمِ رَأْسِ الشَّهْرِ يُفْتَحُ.
כֹּֽה אָמַר֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ שַׁ֜עַר הֶחָצֵ֤ר הַפְּנִימִית֙ הַפֹּנֶ֣ה קָדִ֔ים יִהְיֶ֣ה סָג֔וּר שֵׁ֖שֶׁת יְמֵ֣י הַֽמַּעֲשֶׂ֑ה וּבְי֤וֹם הַשַּׁבָּת֙ יִפָּתֵ֔חַ וּבְי֥וֹם הַחֹ֖דֶשׁ יִפָּתֵֽחַ
حزقيال 46: 3
Ezk.46.3
وَيَسْجُدُ شَعْبُ الأَرْضِ عِنْدَ مَدْخَلِ هذَا الْبَابِ قُدَّامَ الرَّبِّ فِي السُّبُوتِ وَفِي رُؤُوسِ الشُّهُورِ.
וְהִשְׁתַּחֲו֣וּ עַם הָאָ֗רֶץ פֶּ֚תַח הַה֔וּא הַשַּׁ֣עַר לִפְנֵ֖י יְהוָֽה בַּשַּׁבָּת֖וֹת וּבֶחֳדָשִׁ֑ים
حزقيال 46: 4
Ezk.46.4
وَالْمُحْرَقَةُ الَّتِي يُقَرِّبُهَا الرَّئِيسُ لِلرَّبِّ فِي يَوْمِ السَّبْتِ: سِتَّةُ حُمْلاَنٍ صَحِيحَةٍ وَكَبْشٌ صَحِيحٌ.
וְהָ֣עֹלָ֔ה אֲשֶׁר יַקְרִ֥ב הַנָּשִׂ֖יא לַֽיהוָ֑ה בְּי֣וֹם הַשַּׁבָּ֗ת שִׁשָּׁ֧ה כְבָשִׂ֛ים תְּמִימִ֖ם וְאַ֥יִל תָּמִֽים
حزقيال 46: 12
Ezk.46.12
وَإِذَا عَمِلَ الرَّئِيسُ نَافِلَةً، مُحْرَقَةً أَوْ ذَبَائِحَ سَلاَمَةٍ، نَافِلَةً لِلرَّبِّ، يُفْتَحُ لَهُ الْبَابُ الْمُتَّجِهُ لِلْمَشْرِقِ، فَيَعْمَلُ مُحْرَقَتَهُ وَذَبَائِحَهُ السَّلاَمِيَّةَ كَمَا يَعْمَلُ فِي يَوْمِ السَّبْتِ ثُمَّ يَخْرُجُ. وَبَعْدَ خُرُوجِهِ يُغْلَقُ الْبَابُ.
וְכִֽי יַעֲשֶׂה֩ הַנָּשִׂ֨יא נְדָבָ֜ה עוֹלָ֣ה אֽוֹ שְׁלָמִים֮ נְדָבָ֣ה לַֽיהוָה֒ וּפָ֣תַֽח ל֗וֹ הַשַּׁ֙עַר֙ הַפֹּנֶ֣ה קָדִ֔ים וְעָשָׂ֤ה עֹֽלָתוֹ֙ שְׁלָמָ֔יו כַּאֲשֶׁ֥ר יַעֲשֶׂ֖ה בְּי֣וֹם הַשַּׁבָּ֑ת וְיָצָ֛א אַחֲרֵ֥י צֵאתֽוֹ וְסָגַ֥ר הַשַּׁ֖עַר
هوشع 2: 11
Hos.2.11
وَأُبَطِّلُ كُلَّ أَفْرَاحِهَا: أَعْيَادَهَا وَرُؤُوسَ شُهُورِهَا وَسُبُوتَهَا وَجَمِيعَ مَوَاسِمِهَا.
וְהִשְׁבַּתִּי֙ כָּל מְשׂוֹשָׂ֔הּ חַגָּ֖הּ חָדְשָׁ֣הּ וְשַׁבַּתָּ֑הּ וְכֹ֖ל מוֹעֲדָֽהּ
عاموس 8: 5
Amo.8.5
قَائِلِينَ: مَتَى يَمْضِي رَأْسُ الشَّهْرِ لِنَبِيعَ قَمْحًا، وَالسَّبْتُ لِنَعْرِضَ حِنْطَةً. لِنُصَغِّرَ الإِيفَةَ، وَنُكَبِّرَ الشَّاقِلَ، وَنُعَوِّجَ مَوَازِينَ الْغِشِّ.
לֵאמֹ֗ר מָתַ֞י יַעֲבֹ֤ר הַחֹ֙דֶשׁ֙ וְנַשְׁבִּ֣ירָה שֶּׁ֔בֶר וְהַשַּׁבָּ֖ת וְנִפְתְּחָה בָּ֑ר לְהַקְטִ֤ין אֵיפָה֙ וּלְהַגְדִּ֣יל שֶׁ֔קֶל וּלְעַוֵּ֖ת מֹאזְנֵ֥י מִרְמָֽה