הִנֵּה (H2009) - hinnêh | معجم سترونغ العبري

اللاويين 13: 6 Lev.13.6

فَإِنْ رَآهُ الْكَاهِنُ فِي الْيَوْمِ السَّابعِ ثَانِيَةً وَإِذَا الضَّرْبَةُ كَامِدَةُ اللَّوْنِ، وَلَمْ تَمْتَدَّ الضَّرْبَةُ فِي الْجِلْدِ، يَحْكُمُ الْكَاهِنُ بِطَهَارَتِهِ. إِنَّهَا حِزَازٌ. فَيَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَكُونُ طَاهِرًا.

וְרָאָה֩;אֹת֜וֹ הַכֹּהֵ֨ן בַּיּ֣וֹם הַשְּׁבִיעִי֮ שֵׁנִית֒ וְהִנֵּה֙ הַנֶּ֔גַע כֵּהָ֣ה וְלֹא פָשָׂ֥ה הַנֶּ֖גַע בָּע֑וֹר וְטִהֲר֤וֹ;הַכֹּהֵן֙ הִ֔יא מִסְפַּ֣חַת וְכִבֶּ֥ס בְּגָדָ֖יו וְטָהֵֽר

اللاويين 13: 8 Lev.13.8

فَإِنْ رَأَى الْكَاهِنُ وَإِذَا الْقُوبَاءُ قَدِ امْتَدَّتْ فِي الْجِلْدِ، يَحْكُمُ الْكَاهِنُ بِنَجَاسَتِهِ. إِنَّهَا بَرَصٌ.

וְרָאָה֙ הַכֹּהֵ֔ן וְהִנֵּ֛ה הַמִּסְפַּ֖חַת פָּשְׂתָ֥ה בָּע֑וֹר וְטִמְּא֥וֹ;הַכֹּהֵ֖ן הִֽוא צָרַ֥עַת

اللاويين 13: 10 Lev.13.10

فَإِنْ رَأَى الْكَاهِنُ وَإِذَا فِي الْجِلْدِ نَاتِئٌ أَبْيَضُ، قَدْ صَيَّرَ الشَّعْرَ أَبْيَضَ، وَفِي النَّاتِئِ وَضَحٌ مِنْ لَحْمٍ حَيٍّ،

וְרָאָ֣ה הַכֹּהֵ֗ן וְהִנֵּ֤ה בָּע֔וֹר שְׂאֵת לְבָנָה֙ וְהִ֕יא הָפְכָ֖ה שֵׂעָ֣ר לָבָ֑ן בַּשְׂאֵֽת וּמִֽחְיַ֛ת בָּשָׂ֥ר חַ֖י

اللاويين 13: 13 Lev.13.13

وَرَأَى الْكَاهِنُ وَإِذَا الْبَرَصُ قَدْ غَطَّى كُلَّ جِسْمِهِ، يَحْكُمُ بِطَهَارَةِ الْمَضْرُوبِ. كُلُّهُ قَدِ ابْيَضَّ. إِنَّهُ طَاهِرٌ.

וְרָאָ֣ה הַכֹּהֵ֗ן וְהִנֵּ֨ה הַצָּרַ֙עַת֙ כִסְּתָ֤ה כָּל בְּשָׂר֔וֹ וְטִהַ֖ר הַנָּ֑גַע כֻּלּ֛וֹ הָפַ֥ךְ;לָבָ֖ן הֽוּא טָה֥וֹר

اللاويين 13: 17 Lev.13.17

فَإِنْ رَآهُ الْكَاهِنُ وَإِذَا الضَّرْبَةُ قَدْ صَارَتْ بَيْضَاءَ، يَحْكُمُ الْكَاهِنُ بِطَهَارَةِ الْمَضْرُوبِ. إِنَّهُ طَاهِرٌ.

וְרָאָ֙הוּ֙ הַכֹּהֵ֔ן וְהִנֵּ֛ה הַנֶּ֖גַע נֶהְפַּ֥ךְ לְלָבָ֑ן וְטִהַ֧ר;הַכֹּהֵ֛ן הַנֶּ֖גַע הֽוּא טָה֥וֹר

اللاويين 13: 20 Lev.13.20

فَإِنْ رَأَى الْكَاهِنُ وَإِذَا مَنْظَرُهَا أَعْمَقُ مِنَ الْجِلْدِ وَقَدِ ابْيَضَّ شَعْرُهَا، يَحْكُمُ الْكَاهِنُ بِنَجَاسَتِهِ. إِنَّهَا ضَرْبَةُ بَرَصٍ أَفْرَخَتْ فِي الدُّمَّلَةِ.

וְרָאָ֣ה הַכֹּהֵ֗ן וְהִנֵּ֤ה מַרְאֶ֙הָ֙ שָׁפָ֣ל מִן הָע֔וֹר הָפַ֣ךְ;לָבָ֑ן וּשְׂעָרָ֖הּ וְטִמְּא֧וֹ;הַכֹּהֵ֛ן הִ֖וא נֶֽגַע צָרַ֥עַת פָּרָֽחָה בַּשְּׁחִ֥ין

اللاويين 13: 21 Lev.13.21

لكِنْ إِنْ رَآهَا الْكَاهِنُ وَإِذَا لَيْسَ فِيهَا شَعْرٌ أَبْيَضُ، وَلَيْسَتْ أَعْمَقَ مِنَ الْجِلْدِ، وَهِيَ كَامِدَةُ اللَّوْنِ، يَحْجُزُهُ الْكَاهِنُ سَبْعَةَ أَيَّامٍ.

וְאִ֣ם יִרְאֶ֣נָּה הַכֹּהֵ֗ן וְהִנֵּ֤ה אֵֽין בָּהּ֙ שֵׂעָ֣ר לָבָ֔ן אֵינֶ֛נָּה וּשְׁפָלָ֥ה מִן הָע֖וֹר וְהִ֣יא כֵהָ֑ה וְהִסְגִּיר֥וֹ הַכֹּהֵ֖ן שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים

اللاويين 13: 25 Lev.13.25

وَرَآهَا الْكَاهِنُ وَإِذَا الشَّعْرُ فِي اللُّمْعَةِ قَدِ ابْيَضَّ، وَمَنْظَرُهَا أَعْمَقُ مِنَ الْجِلْدِ، فَهِيَ بَرَصٌ قَدْ أَفْرَخَ فِي الْكَيِّ. فَيَحْكُمُ الْكَاهِنُ بِنَجَاسَتِهِ. إِنَّهَا ضَرْبَةُ بَرَصٍ.

וְרָאָ֣ה;אֹתָ֣הּ הַכֹּהֵ֡ן וְהִנֵּ֣ה שֵׂעָ֨ר בַּבַּהֶ֗רֶת נֶהְפַּךְ֩;לָבָ֜ן וּמַרְאֶ֙הָ֙ עָמֹ֣ק מִן הָע֔וֹר צָרַ֣עַת פָּרָ֑חָה בַּמִּכְוָ֖ה וְטִמֵּ֤א;אֹתוֹ֙;הַכֹּהֵ֔ן הִ֔וא נֶ֥גַע צָרַ֖עַת

اللاويين 13: 26 Lev.13.26

لكِنْ إِنْ رَآهَا الْكَاهِنُ وَإِذَا لَيْسَ فِي اللُّمْعَةِ شَعْرٌ أَبْيَضُ، وَلَيْسَتْ أَعْمَقَ مِنَ الْجِلْدِ، وَهِيَ كَامِدَةُ اللَّوْنِ، يَحْجُزُهُ الْكَاهِنُ سَبْعَةَ أَيَّامٍ،

וְאִ֣ם יִרְאֶ֣נָּה הַכֹּהֵ֗ן וְהִנֵּ֤ה אֵֽין בַּבֶּהֶ֙רֶת֙ שֵׂעָ֣ר לָבָ֔ן אֵינֶ֛נָּה וּשְׁפָלָ֥ה מִן הָע֖וֹר וְהִ֣וא כֵהָ֑ה וְהִסְגִּיר֥וֹ הַכֹּהֵ֖ן שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים

اللاويين 13: 30 Lev.13.30

وَرَأَى الْكَاهِنُ الضَّرْبَةَ وَإِذَا مَنْظَرُهَا أَعْمَقُ مِنَ الْجِلْدِ، وَفِيهَا شَعْرٌ أَشْقَرُ دَقِيقٌ، يَحْكُمُ الْكَاهِنُ بِنَجَاسَتِهِ. إِنَّهَا قَرَعٌ. بَرَصُ الرَّأْسِ أَوِ الذَّقَنِ.

וְרָאָ֨ה הַכֹּהֵ֜ן הַנֶּ֗גַע וְהִנֵּ֤ה מַרְאֵ֙הוּ֙ עָמֹ֣ק מִן הָע֔וֹר וּב֛וֹ שֵׂעָ֥ר צָהֹ֖ב דָּ֑ק וְטִמֵּ֨א;אֹת֤וֹ;הַכֹּהֵן֙ ה֔וּא נֶ֣תֶק צָרַ֧עַת הָרֹ֛אשׁ א֥וֹ הַזָּקָ֖ן

اللاويين 13: 31 Lev.13.31

لكِنْ إِذَا رَأَى الْكَاهِنُ ضَرْبَةَ الْقَرَعِ وَإِذَا مَنْظَرُهَا لَيْسَ أَعْمَقَ مِنَ الْجِلْدِ، لكِنْ لَيْسَ فِيهَا شَعْرٌ أَسْوَدُ، يَحْجُزُ الْكَاهِنُ الْمَضْرُوبَ بِالْقَرَعِ سَبْعَةَ أَيَّامٍ.

וְכִֽי יִרְאֶ֨ה הַכֹּהֵ֜ן נֶ֣גַע הַנֶּ֗תֶק וְהִנֵּ֤ה מַרְאֵ֙הוּ֙ אֵין עָמֹ֣ק מִן הָע֔וֹר אֵ֣ין בּ֑וֹ וְשֵׂעָ֥ר שָׁחֹ֖ר וְהִסְגִּ֧יר הַכֹּהֵ֛ן נֶ֥גַע הַנֶּ֖תֶק שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים

اللاويين 13: 32 Lev.13.32

فَإِنْ رَأَى الْكَاهِنُ الضَّرْبَةَ فِي الْيَوْمِ السَّابعِ وَإِذَا الْقَرَعُ لَمْ يَمْتَدَّ، وَلَمْ يَكُنْ فِيهِ شَعْرٌ أَشْقَرُ، وَلاَ مَنْظَرُ الْقَرَعِ أَعْمَقُ مِنَ الْجِلْدِ،

וְרָאָ֨ה הַכֹּהֵ֣ן הַנֶּגַע֮ בַּיּ֣וֹם הַשְּׁבִיעִי֒ וְהִנֵּה֙ הַנֶּ֔תֶק לֹא פָשָׂ֣ה וְלֹא הָ֥יָה ב֖וֹ שֵׂעָ֣ר צָהֹ֑ב אֵ֥ין וּמַרְאֵ֣ה הַנֶּ֔תֶק עָמֹ֖ק מִן הָעֽוֹר

اللاويين 13: 34 Lev.13.34

فَإِنْ رَأَى الْكَاهِنُ الأَقْرَعَ فِي الْيَوْمِ السَّابعِ وَإِذَا الْقَرَعُ لَمْ يَمْتَدَّ فِي الْجِلْدِ، وَلَيْسَ مَنْظَرُهُ أَعْمَقَ مِنَ الْجِلْدِ، يَحْكُمُ الْكَاهِنُ بِطَهَارَتِهِ، فَيَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَكُونُ طَاهِرًا.

וְרָאָה֩ הַכֹּהֵ֨ן הַנֶּ֜תֶק בַּיּ֣וֹם הַשְּׁבִיעִ֗י וְ֠הִנֵּה הַנֶּ֙תֶק֙ לֹא פָשָׂ֤ה בָּע֔וֹר אֵינֶ֥נּוּ וּמַרְאֵ֕הוּ עָמֹ֖ק מִן הָע֑וֹר וְטִהַ֤ר;אֹתוֹ֙;הַכֹּהֵ֔ן וְכִבֶּ֥ס בְּגָדָ֖יו וְטָהֵֽר

اللاويين 13: 36 Lev.13.36

وَرَآهُ الْكَاهِنُ وَإِذَا الْقَرَعُ قَدِ امْتَدَّ فِي الْجِلْدِ، فَلاَ يُفَتِّشُ الْكَاهِنُ عَلَى الشَّعْرِ الأَشْقَرِ. إِنَّهُ نَجِسٌ.

וְרָאָ֙הוּ֙ הַכֹּהֵ֔ן וְהִנֵּ֛ה הַנֶּ֖תֶק פָּשָׂ֥ה בָּע֑וֹר לֹֽא יְבַקֵּ֧ר הַכֹּהֵ֛ן לַשֵּׂעָ֥ר הַצָּהֹ֖ב הֽוּא טָמֵ֥א

اللاويين 13: 39 Lev.13.39

وَرَأَى الْكَاهِنُ وَإِذَا فِي جِلْدِ جَسَدِهِ لُمَعٌ كَامِدَةُ اللَّوْنِ بَيْضَاءُ، فَذلِكَ بَهَقٌ قَدْ أَفْرَخَ فِي الْجِلْدِ. إِنَّهُ طَاهِرٌ.

וְרָאָ֣ה הַכֹּהֵ֗ן וְהִנֵּ֧ה בְעוֹר בְּשָׂרָ֛ם בֶּהָרֹ֖ת כֵּה֣וֹת לְבָנֹ֑ת ה֛וּא בֹּ֥הַק פָּרַ֥ח בָּע֖וֹר הֽוּא טָה֥וֹר

اللاويين 13: 43 Lev.13.43

فَإِنْ رَآهُ الْكَاهِنُ وَإِذَا نَاتِئُ الضَّرْبَةِ أَبْيَضُ ضَارِبٌ إِلَى الْحُمْرَةِ فِي قَرَعَتِهِ أَوْ فِي صَلْعَتِهِ، كَمَنْظَرِ الْبَرَصِ فِي جِلْدِ الْجَسَدِ،

וְרָאָ֨ה;אֹת֜וֹ הַכֹּהֵ֗ן וְהִנֵּ֤ה שְׂאֵת הַנֶּ֙גַע֙ לְבָנָ֣ה אֲדַמְדֶּ֔מֶת בְּקָרַחְתּ֖וֹ א֣וֹ בְגַבַּחְתּ֑וֹ כְּמַרְאֵ֥ה צָרַ֖עַת ע֥וֹר בָּשָֽׂר

اللاويين 13: 53 Lev.13.53

لكِنْ إِنْ رَأَى الْكَاهِنُ وَإِذَا الضَّرْبَةُ لَمْ تَمْتَدَّ فِي الثَّوْبِ فِي السَّدَى أَوِ اللُّحْمَةِ أَوْ فِي مَتَاعِ الْجِلْدِ،

וְאִם֮ יִרְאֶ֣ה הַכֹּהֵן֒ וְהִנֵּה֙ הַנֶּ֔גַע לֹא פָשָׂ֣ה בַּבֶּ֕גֶד א֥וֹ;בַשְּׁתִ֖י א֣וֹ בָעֵ֑רֶב א֖וֹ בְּכָל כְּלִי עֽוֹר

اللاويين 13: 55 Lev.13.55

فَإِنْ رَأَى الْكَاهِنُ بَعْدَ غَسْلِ الْمَضْروبِ وَإِذَا الضَّرْبَةُ لَمْ تُغَيِّرْ مَنْظَرَهَا، وَلاَ امْتَدَّتِ الضَّرْبَةُ، فَهُوَ نَجِسٌ. بِالنَّارِ تُحْرِقُهُ. إِنَّهَا نُخْرُوبٌ فِي جُرْدَةِ بَاطِنِهِ أَوْ ظَاهِرِهِ.

וְרָאָ֨ה הַכֹּהֵ֜ן אַחֲרֵ֣י הֻכַּבֵּ֣ס הַנֶּ֗גַע וְ֠הִנֵּה הַנֶּ֤גַע לֹֽא הָפַ֨ךְ עֵינוֹ֙ לֹֽא פָשָׂ֔ה וְהַנֶּ֣גַע ה֔וּא טָמֵ֣א בָּאֵ֖שׁ תִּשְׂרְפֶ֑נּוּ פְּחֶ֣תֶת הִ֔וא בְּקָרַחְתּ֖וֹ א֥וֹ בְגַבַּחְתּֽוֹ

اللاويين 13: 56 Lev.13.56

لكِنْ إِنْ رَأَى الْكَاهِنُ وَإِذَا الضَّرْبَةُ كَامِدَةُ اللَّوْنِ بَعْدَ غَسْلِهِ، يُمَزِّقُهَا مِنَ الثَّوْبِ أَوِ الْجِلْدِ مِنَ السَّدَى أَوِ اللُّحْمَةِ.

וְאִם֮ רָאָ֣ה הַכֹּהֵן֒ וְהִנֵּה֙ הַנֶּ֔גַע כֵּהָ֣ה אַחֲרֵ֖י הֻכַּבֵּ֣ס;אֹת֑וֹ וְקָרַ֣ע;אֹת֗וֹ מִן הַבֶּ֙גֶד֙ א֣וֹ;מִן הָע֔וֹר א֥וֹ;מִן הַשְּׁתִ֖י א֥וֹ;מִן הָעֵֽרֶב

اللاويين 14: 3 Lev.14.3

وَيَخْرُجُ الْكَاهِنُ إِلَى خَارِجِ الْمَحَلَّةِ، فَإِنْ رَأَى الْكَاهِنُ وَإِذَا ضَرْبَةُ الْبَرَصِ قَدْ بَرِئَتْ مِنَ الأَبْرَصِ،

וְיָצָא֙ הַכֹּהֵ֔ן אֶל מִח֖וּץ לַֽמַּחֲנֶ֑ה וְרָאָה֙ הַכֹּהֵ֔ן וְהִנֵּ֛ה נֶֽגַע הַצָּרַ֖עַת נִרְפָּ֥א מִן הַצָּרֽוּעַ

اللاويين 14: 37 Lev.14.37

فَإِذَا رَأَى الضَّرْبَةَ، وَإِذَا الضَّرْبَةُ فِي حِيطَانِ الْبَيْتِ نُقَرٌ ضَارِبَةٌ إِلَى الْخُضْرَةِ أَوْ إِلَى الْحُمْرَةِ، وَمَنْظَرُهَا أَعْمَقُ مِنَ الْحَائِطِ،

וְרָאָ֣ה הַנֶּ֗גַע וְהִנֵּ֤ה הַנֶּ֙גַע֙ בְּקִירֹ֣ת הַבַּ֔יִת שְׁקַֽעֲרוּרֹת֙ יְרַקְרַקֹּ֔ת א֖וֹ אֲדַמְדַּמֹּ֑ת וּמַרְאֵיהֶ֥ן שָׁפָ֖ל מִן הַקִּֽיר

اللاويين 14: 39 Lev.14.39

فَإِذَا رَجَعَ الْكَاهِنُ فِي الْيَوْمِ السَّابعِ وَرَأَى وَإِذَا الضَّرْبَةُ قَدِ امْتَدَّتْ فِي حِيطَانِ الْبَيْتِ،

וְשָׁ֥ב הַכֹּהֵ֖ן בַּיּ֣וֹם הַשְּׁבִיעִ֑י וְרָאָ֕ה וְהִנֵּ֛ה הַנֶּ֖גַע פָּשָׂ֥ה בְּקִירֹ֥ת הַבָּֽיִת

اللاويين 14: 44 Lev.14.44

وَأَتَى الْكَاهِنُ وَرَأَى وَإِذَا الضَّرْبَةُ قَدِ امْتَدَّتْ فِي الْبَيْتِ، فَهِيَ بَرَصٌ مُفْسِدٌ فِي الْبَيْتِ. إِنَّهُ نَجِسٌ.

וּבָא֙ הַכֹּהֵ֔ן וְרָאָ֕ה וְהִנֵּ֛ה הַנֶּ֖גַע פָּשָׂ֥ה בַּבָּ֑יִת צָרַ֨עַת מַמְאֶ֥רֶת בַּבַּ֖יִת הִ֛וא טָמֵ֥א

اللاويين 14: 48 Lev.14.48

لكِنْ إِنْ أَتَى الْكَاهِنُ وَرَأَى وَإِذَا الضَّرْبَةُ لَمْ تَمْتَدَّ فِي الْبَيْتِ بَعْدَ تَطْيِينِ الْبَيْتِ، يُطَهِّرُ الْكَاهِنُ الْبَيْتَ. لأَنَّ الضَّرْبَةَ قَدْ بَرِئَتْ.

וְאִם בֹּ֨א;יָבֹ֜א הַכֹּהֵ֗ן וְרָאָה֙ וְ֠הִנֵּה הַנֶּ֙גַע֙ לֹא פָשָׂ֤ה בַּבַּ֔יִת אַחֲרֵ֖י הִטֹּ֣חַ הַבָּ֑יִת וְטִהַ֤ר הַכֹּהֵן֙ הַבַּ֔יִת כִּ֥י הַנָּֽגַע נִרְפָּ֖א

العدد 3: 12 Num.3.12

وَهَا إِنِّي قَدْ أَخَذْتُ اللاَّوِيِّينَ مِنْ بَيْنِ بَنِي إِسْرَائِيلَ، بَدَلَ كُلِّ بِكْرٍ فَاتِحِ رَحِمٍ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ فَيَكُونُ اللاَّوِيُّونَ لِي.

הִנֵּ֧ה וַאֲנִ֞י לָקַ֣חְתִּי הַלְוִיִּ֗ם מִתּוֹךְ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל תַּ֧חַת כָּל בְּכ֛וֹר פֶּ֥טֶר רֶ֖חֶם מִבְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וְהָ֥יוּ הַלְוִיִּֽם לִ֖י

العدد 12: 10 Num.12.10

فَلَمَّا ارْتَفَعَتِ السَّحَابَةُ عَنِ الْخَيْمَةِ إِذَا مَرْيَمُ بَرْصَاءُ كَالثَّلْجِ. فَالْتَفَتَ هَارُونُ إِلَى مَرْيَمَ وَإِذَا هِيَ بَرْصَاءُ.

סָ֚ר וְהֶעָנָ֗ן מֵעַ֣ל הָאֹ֔הֶל וְהִנֵּ֥ה מִרְיָ֖ם מְצֹרַ֣עַת כַּשָּׁ֑לֶג וַיִּ֧פֶן אַהֲרֹ֛ן אֶל מִרְיָ֖ם וְהִנֵּ֥ה מְצֹרָֽעַת

العدد 12: 10 Num.12.10

فَلَمَّا ارْتَفَعَتِ السَّحَابَةُ عَنِ الْخَيْمَةِ إِذَا مَرْيَمُ بَرْصَاءُ كَالثَّلْجِ. فَالْتَفَتَ هَارُونُ إِلَى مَرْيَمَ وَإِذَا هِيَ بَرْصَاءُ.

סָ֚ר וְהֶעָנָ֗ן מֵעַ֣ל הָאֹ֔הֶל וְהִנֵּ֥ה מִרְיָ֖ם מְצֹרַ֣עַת כַּשָּׁ֑לֶג וַיִּ֧פֶן אַהֲרֹ֛ן אֶל מִרְיָ֖ם וְהִנֵּ֥ה מְצֹרָֽעַת

العدد 16: 42 Num.16.42

وَلَمَّا اجْتَمَعَتِ الْجَمَاعَةُ عَلَى مُوسَى وَهَارُونَ انْصَرَفَا إِلَى خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ وَإِذَا هِيَ قَدْ غَطَّتْهَا السَّحَابَةُ وَتَرَاءَى مَجْدُ الرَّبِّ.

וַיְהִ֗י בְּהִקָּהֵ֤ל הָֽעֵדָה֙ עַל מֹשֶׁ֣ה אַהֲרֹ֔ן וַיִּפְנוּ֙ אֶל אֹ֣הֶל מוֹעֵ֔ד וְהִנֵּ֥ה כִסָּ֖הוּ הֶעָנָ֑ן וַיֵּרָ֖א כְּב֥וֹד יְהוָֽה

العدد 16: 47 Num.16.47

فَأَخَذَ هَارُونُ كَمَا قَالَ مُوسَى، وَرَكَضَ إِلَى وَسَطِ الْجَمَاعَةِ، وَإِذَا الْوَبَأُ قَدِ ابْتَدَأَ فِي الشَّعْبِ. فَوَضَعَ الْبَخُورَ وَكَفَّرَ عَنِ الشَّعْبِ.

וַיִּקַּ֨ח אַהֲרֹ֜ן כַּאֲשֶׁ֣ר דִּבֶּ֣ר מֹשֶׁ֗ה וַיָּ֙רָץ֙ אֶל תּ֣וֹך הַקָּהָ֔ל וְהִנֵּ֛ה הַנֶּ֖גֶף הֵחֵ֥ל בָּעָ֑ם וַיִּתֵּן֙ הַקְּטֹ֔רֶת וַיְכַפֵּ֖ר עַל הָעָֽם

العدد 17: 8 Num.17.8

وَفِي الْغَدِ دَخَلَ مُوسَى إِلَى خَيْمَةِ الشَّهَادَةِ، وَإِذَا عَصَا هَارُونَ لِبَيْتِ لاَوِي قَدْ أَفْرَخَتْ. أَخْرَجَتْ فُرُوخًا وَأَزْهَرَتْ زَهْرًا وَأَنْضَجَتْ لَوْزًا.

וַיְהִ֣י מִֽמָּחֳרָ֗ת וַיָּבֹ֤א מֹשֶׁה֙ אֶל אֹ֣הֶל הָעֵד֔וּת וְהִנֵּ֛ה מַטֵּֽה אַהֲרֹ֖ן לְבֵ֣ית לֵוִ֑י פָּרַ֥ח וַיֹּ֤צֵֽא פֶ֙רַח֙ וַיָּ֣צֵֽץ צִ֔יץ וַיִּגְמֹ֖ל שְׁקֵדִֽים

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (828 آية)