בַּעַל (H1167) - baʻal | معجم سترونغ العبري

القضاة 9: 20 Jdg.9.20

وَإِلأَّ فَتَخْرُجَ نَارٌ مِنْ أَبِيمَالِكَ وَتَأْكُلَ أَهْلَ شَكِيمَ وَسُكَّانَ الْقَلْعَةِ، وَتَخْرُجَ نَارٌ مِنْ أَهْلِ شَكِيمَ وَمِنْ سُكَّانِ الْقَلْعَةِ وَتَأْكُلَ أَبِيمَالِكَ.

וְאִם;אַ֕יִן תֵּ֤צֵא אֵשׁ֙ מֵאֲבִימֶ֔לֶךְ וְתֹאכַ֛ל בַּעֲלֵ֥י שְׁכֶ֖ם בֵּ֣ית;מִלּ֑וֹא וְתֵצֵ֨א אֵ֜שׁ מִבַּעֲלֵ֤י שְׁכֶם֙ וּמִבֵּ֣ית;מִלּ֔וֹא וְתֹאכַ֖ל אֲבִימֶֽלֶךְ

القضاة 9: 20 Jdg.9.20

وَإِلأَّ فَتَخْرُجَ نَارٌ مِنْ أَبِيمَالِكَ وَتَأْكُلَ أَهْلَ شَكِيمَ وَسُكَّانَ الْقَلْعَةِ، وَتَخْرُجَ نَارٌ مِنْ أَهْلِ شَكِيمَ وَمِنْ سُكَّانِ الْقَلْعَةِ وَتَأْكُلَ أَبِيمَالِكَ.

וְאִם;אַ֕יִן תֵּ֤צֵא אֵשׁ֙ מֵאֲבִימֶ֔לֶךְ וְתֹאכַ֛ל בַּעֲלֵ֥י שְׁכֶ֖ם בֵּ֣ית;מִלּ֑וֹא וְתֵצֵ֨א אֵ֜שׁ מִבַּעֲלֵ֤י שְׁכֶם֙ וּמִבֵּ֣ית;מִלּ֔וֹא וְתֹאכַ֖ל אֲבִימֶֽלֶךְ

القضاة 9: 23 Jdg.9.23

وَأَرْسَلَ الرَّبُّ رُوحًا رَدِيًّا بَيْنَ أَبِيمَالِكَ وَأَهْلِ شَكِيمَ، فَغَدَرَ أَهْلُ شَكِيمَ بِأَبِيمَالِكَ.

וַיִּשְׁלַ֤ח אֱלֹהִים֙ ר֣וּחַ רָעָ֔ה בֵּ֣ין אֲבִימֶ֔לֶךְ בַּעֲלֵ֣י שְׁכֶ֑ם וַיִּבְגְּד֥וּ בַעֲלֵי שְׁכֶ֖ם בַּאֲבִימֶֽלֶךְ

القضاة 9: 23 Jdg.9.23

وَأَرْسَلَ الرَّبُّ رُوحًا رَدِيًّا بَيْنَ أَبِيمَالِكَ وَأَهْلِ شَكِيمَ، فَغَدَرَ أَهْلُ شَكِيمَ بِأَبِيمَالِكَ.

וַיִּשְׁלַ֤ח אֱלֹהִים֙ ר֣וּחַ רָעָ֔ה בֵּ֣ין אֲבִימֶ֔לֶךְ בַּעֲלֵ֣י שְׁכֶ֑ם וַיִּבְגְּד֥וּ בַעֲלֵי שְׁכֶ֖ם בַּאֲבִימֶֽלֶךְ

القضاة 9: 24 Jdg.9.24

لِيَأْتِيَ ظُلْمُ بَنِي يَرُبَّعْلَ السَّبْعِينَ، وَيُجْلَبَ دَمُهُمْ عَلَى أَبِيمَالِكَ أَخِيهِمِ الَّذِي قَتَلَهُمْ، وَعَلَى أَهْلِ شَكِيمَ الَّذِينَ شَدَّدُوا يَدَيْهِ لِقَتْلِ إِخْوَتِهِ.

לָב֕וֹא חֲמַ֖ס בְּנֵֽי יְרֻבָּ֑עַל שִׁבְעִ֣ים לָשׂ֞וּם וְדָמָ֗ם עַל אֲבִימֶ֤לֶךְ אֲחִיהֶם֙ אֲשֶׁ֣ר הָרַ֣ג;אוֹתָ֔ם וְעַל֙ בַּעֲלֵ֣י שְׁכֶ֔ם אֲשֶׁר חִזְּק֥וּ יָדָ֖יו לַהֲרֹ֥ג אֶחָֽיו

القضاة 9: 25 Jdg.9.25

فَوَضَعَ لَهُ أَهْلُ شَكِيمَ كَمِينًا عَلَى رُؤُوسِ الْجِبَالِ، وَكَانُوا يَسْتَلِبُونَ كُلَّ مَنْ عَبَرَ بِهِمْ فِي الطَّرِيقِ. فَأُخْبِرَ أَبِيمَالِكُ.

וַיָּשִׂ֣ימוּ לוֹ֩ בַעֲלֵ֨י שְׁכֶ֜ם מְאָרְבִ֗ים עַ֚ל רָאשֵׁ֣י הֶהָרִ֔ים וַיִּגְזְל֗וּ כָּל אֲשֶׁר יַעֲבֹ֥ר עֲלֵיהֶ֖ם בַּדָּ֑רֶךְ וַיֻּגַּ֖ד לַאֲבִימֶֽלֶךְ

القضاة 9: 26 Jdg.9.26

وَجَاءَ جَعَلُ بْنُ عَابِدٍ مَعَ إِخْوَتِهِ وَعَبَرُوا إِلَى شَكِيمَ فَوَثِقَ بِهِ أَهْلُ شَكِيمَ.

וַיָּבֹ֞א גַּ֤עַל בֶּן עֶ֙בֶד֙ וְאֶחָ֔יו וַיַּעַבְר֖וּ בִּשְׁכֶ֑ם וַיִּבְטְחוּ ב֖וֹ בַּעֲלֵ֥י שְׁכֶֽם

القضاة 9: 39 Jdg.9.39

فَخَرَجَ جَعَلُ أَمَامَ أَهْلِ شَكِيمَ وَحَارَبَ أَبِيمَالِكَ.

וַיֵּ֣צֵא גַ֔עַל לִפְנֵ֖י בַּעֲלֵ֣י שְׁכֶ֑ם וַיִּלָּ֖חֶם בַּאֲבִימֶֽלֶךְ

القضاة 9: 46 Jdg.9.46

وَسَمِعَ كُلُّ أَهْلِ بُرْجِ شَكِيمَ فَدَخَلُوا إِلَى صَرْحِ بَيْتِ إِيلِ بَرِيثَ.

וַֽיִּשְׁמְע֔וּ כָּֽל בַּעֲלֵ֖י מִֽגְדַּל שְׁכֶ֑ם וַיָּבֹ֣אוּ אֶל צְרִ֔יחַ בֵּ֖ית אֵ֥ל בְּרִֽית

القضاة 9: 47 Jdg.9.47

فَأُخْبِرَ أَبِيمَالِكُ أَنَّ كُلَّ أَهْلِ بُرْجِ شَكِيمَ قَدِ اجْتَمَعُوا.

וַיֻּגַּ֖ד לַאֲבִימֶ֑לֶךְ כִּ֣י כָּֽל בַּעֲלֵ֖י מִֽגְדַּל שְׁכֶֽם הִֽתְקַבְּצ֔וּ

القضاة 9: 51 Jdg.9.51

وَكَانَ بُرْجٌ قَوِيٌّ فِي وَسَطِ الْمَدِينَةِ فَهَرَبَ إِلَيْهِ جَمِيعُ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَكُلُّ أَهْلِ الْمَدِينَةِ، وَأَغْلَقُوا وَرَاءَهُمْ، وَصَعِدُوا إِلَى سَطْحِ الْبُرْجِ.

הָיָ֣ה וּמִגְדַּל עֹז֮ בְתוֹךְ הָעִיר֒ וַיָּנֻ֨סוּ שָׁ֜מָּה כָּל הָאֲנָשִׁ֣ים וְהַנָּשִׁ֗ים וְכֹל֙ בַּעֲלֵ֣י הָעִ֔יר וַֽיִּסְגְּר֖וּ בַּעֲדָ֑ם וַֽיַּעֲל֖וּ עַל גַּ֥ג הַמִּגְדָּֽל

القضاة 19: 22 Jdg.19.22

وَفِيمَا هُمْ يُطَيِّبُونَ قُلُوبَهُمْ، إِذَا بِرِجَالِ الْمَدِينَةِ، رِجَالِ بَنِي بَلِيَّعَالَ، أَحَاطُوا بِالْبَيْتِ قَارِعِينَ الْبَابَ، وَكَلَّمُوا الرَّجُلَ صَاحِبِ الْبَيْتِ الشَّيْخَ قَائِلِينَ: أَخْرِجِ الرَّجُلَ الَّذِي دَخَلَ بَيْتَكَ فَنَعْرِفَهُ.

הֵמָּה֮ מֵיטִיבִ֣ים לִבָּם֒ וְהִנֵּה֩ אַנְשֵׁ֨י הָעִ֜יר אַנְשֵׁ֣י בְנֵֽי בְלִיַּ֗עַל נָסַ֙בּוּ֙ הַבַּ֔יִת מִֽתְדַּפְּקִ֖ים הַדָּ֑לֶת וַיֹּאמְר֗וּ הָ֠אִישׁ בַּ֣עַל הַבַּ֤יִת הַזָּקֵן֙ לֵאמֹ֔ר הוֹצֵ֗א הָאִ֛ישׁ אֲשֶׁר בָּ֥א בֵּיתְךָ֖ וְנֵדָעֶֽנּוּ

القضاة 19: 23 Jdg.19.23

فَخَرَجَ إِلَيْهِمْ الْرَّجُلُ صَاحِبُ الْبَيْتِ وَقَالَ لَهُمْ: لاَ يَا إِخْوَتِي. لاَ تَفْعَلُوا شَرًّا. بَعْدَمَا دَخَلَ هذَا الرَّجُلُ بَيْتِي لاَ تَفْعَلُوا هذِهِ الْقَبَاحَةَ.

וַיֵּצֵ֣א אֲלֵיהֶ֗ם הָאִישׁ֙ בַּ֣עַל הַבַּ֔יִת וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵהֶ֔ם אַל אַחַ֖י אַל תָּרֵ֣עוּ;נָ֑א אַ֠חֲרֵי בָּ֞א הַזֶּה֙ הָאִ֤ישׁ בֵּיתִ֔י אַֽל תַּעֲשׂ֖וּ הַזֹּֽאת הַנְּבָלָ֥ה

القضاة 20: 5 Jdg.20.5

فَقَامَ عَلَيَّ أَصْحَابُ جِبْعَةَ وَأَحَاطُوا عَلَيَّ بِالْبَيْتِ لَيْلاً وَهَمُّوا بِقَتْلِي، وَأَذَلُّوا سُرِّيَّتِي حَتَّى مَاتَتْ.

וַיָּקֻ֤מוּ עָלַי֙ בַּעֲלֵ֣י הַגִּבְעָ֔ה וַיָּסֹ֧בּוּ עָלַ֛י הַבַּ֖יִת לָ֑יְלָה דִּמּ֣וּ לַהֲרֹ֔ג;אוֹתִי֙ עִנּ֖וּ פִּילַגְשִׁ֥י וַתָּמֹֽת

صموئيل الأول 23: 11 1Sa.23.11

فَهَلْ يُسَلِّمُنِي أَهْلُ قَعِيلَةَ لِيَدِهِ. هَلْ يَنْزِلُ شَاوُلُ كَمَا سَمِعَ عَبْدُكَ. يَا رَبُّ إِلهَ إِسْرَائِيلَ، أَخْبِرْ عَبْدَكَ. فَقَالَ الرَّبُّ: يَنْزِلُ.

הֲיַסְגִּרֻ֣נִי בַעֲלֵי֩ קְעִילָ֨ה בְיָד֜וֹ הֲיֵרֵ֣ד שָׁא֗וּל כַּֽאֲשֶׁר֙ שָׁמַ֣ע עַבְדֶּ֔ךָ יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל הַגֶּד;נָ֖א לְעַבְדֶּ֑ךָ וַיֹּ֥אמֶר יְהוָ֖ה יֵרֵֽד

صموئيل الأول 23: 12 1Sa.23.12

فَقَالَ دَاوُدُ: هَلْ يُسَلِّمُنِي أَهْلُ قَعِيلَةَ مَعَ رِجَالِي لِيَدِ شَاوُلَ. فَقَالَ الرَّبُّ: يُسَلِّمُونَ.

וַיֹּ֣אמֶר דָּוִ֔ד הֲיַסְגִּ֜רוּ;אֹתִ֥י בַּעֲלֵ֧י קְעִילָ֛ה אֲנָשַׁ֖י בְּיַד שָׁא֑וּל וַיֹּ֥אמֶר יְהוָ֖ה יַסְגִּֽירוּ

صموئيل الثاني 1: 6 2Sa.1.6

فَقَالَ الْغُلاَمُ الَّذِي أَخْبَرَهُ: اتَّفَقَ أَنِّي كُنْتُ فِي جَبَلِ جِلْبُوعَ وَإِذَا شَاوُلُ يَتَوَكَّأُ عَلَى رُمْحِهِ، وَإِذَا بِالْمَرْكَبَاتِ وَالْفُرْسَانِ يَشُدُّونَ وَرَاءَهُ.

וַיֹּ֜אמֶר הַנַּ֣עַר הַמַּגִּ֣יד;ל֗וֹ נִקְרֹ֤א נִקְרֵ֙יתִי֙ בְּהַ֣ר הַגִּלְבֹּ֔עַ וְהִנֵּ֥ה שָׁא֖וּל נִשְׁעָ֣ן עַל חֲנִית֑וֹ וְהִנֵּ֥ה הָרֶ֛כֶב וּבַעֲלֵ֥י;הַפָּרָשִׁ֖ים הִדְבִּקֻֽהוּ

صموئيل الثاني 11: 26 2Sa.11.26

فَلَمَّا سَمِعَتِ امْرَأَةُ أُورِيَّا أَنَّهُ قَدْ مَاتَ أُورِيَّا رَجُلُهَا، نَدَبَتْ بَعْلَهَا.

וַתִּשְׁמַע֙ אֵ֣שֶׁת אֽוּרִיָּ֔ה כִּי מֵ֖ת אוּרִיָּ֣ה אִישָׁ֑הּ וַתִּסְפֹּ֖ד בַּעְלָֽהּ

صموئيل الثاني 21: 12 2Sa.21.12

فَذَهَبَ دَاوُدُ وَأَخَذَ عِظَامَ شَاوُلَ وَعِظَامَ يُونَاثَانَ ابْنِهِ مِنْ أَهْلِ يَابِيشِ جِلْعَادَ الَّذِينَ سَرِقُوهَا مِنْ شَارِعِ بَيْتِ شَانَ، حَيْثُ عَلَّقَهُمَا الْفِلِسْطِينِيُّونَ يَوْمَ ضَرَبَ الْفِلِسْطِينِيُّونَ شَاوُلَ فِي جِلْبُوعَ.

וַיֵּ֣לֶךְ דָּוִ֗ד וַיִּקַּ֞ח עַצְמ֤וֹת שָׁאוּל֙ עַצְמוֹת֙ יְהוֹנָתָ֣ן בְּנ֔וֹ מֵאֵ֕ת בַּעֲלֵ֖י יָבֵ֣ישׁ גִּלְעָ֑ד אֲשֶׁר֩ גָּנְב֨וּ;אֹתָ֜ם מֵרְחֹ֣ב בֵּֽית שַׁ֗ן אֲשֶׁ֨ר;שָׁ֙מָּה֙ תְּלָא֥וּם פְּלִשְׁתִּ֔ים בְּי֨וֹם הַכּ֧וֹת פְּלִשְׁתִּ֛ים שָׁא֖וּל בַּגִּלְבֹּֽעַ

الملوك الثاني 1: 8 2Ki.1.8

فَقَالُوا لَهُ: إِنَّهُ رَجُلٌ أَشْعَرُ مُتَنَطِّقٌ بِمِنْطَقَةٍ مِنْ جِلْدٍ عَلَى حَقْوَيْهِ. فَقَالَ: هُوَ إِيلِيَّا التِّشْبِيُّ.

וַיֹּאמְר֣וּ אֵלָ֗יו אִ֚ישׁ בַּ֣עַל;שֵׂעָ֔ר אָז֣וּר וְאֵז֥וֹר ע֖וֹר בְּמָתְנָ֑יו וַיֹּאמַ֕ר הֽוּא אֵלִיָּ֥ה הַתִּשְׁבִּ֖י

نحميا 6: 18 Neh.6.18

لأَنَّ كَثِيرِينَ فِي يَهُوذَا كَانُوا أَصْحَابَ حِلْفٍ لَهُ، لأَنَّهُ صِهْرُ شَكَنْيَا بْنِ آرَحَ، وَيَهُوحَانَانُ ابْنُهُ أَخَذَ بِنْتَ مَشُلاَّمَ بْنِ بَرَخْيَا.

כִּי רַבִּ֣ים בִּֽיהוּדָ֗ה בַּעֲלֵ֤י שְׁבוּעָה֙ ל֔וֹ כִּי חָתָ֥ן לִשְׁכַנְיָ֣ה בֶן אָרַ֑ח וִֽיהוֹחָנָ֣ן בְּנ֔וֹ לָקַ֕ח בַּת מְשֻׁלָּ֖ם בֶּ֥ן בֶּֽרֶכְיָֽה

أستير 1: 17 Est.1.17

لأَنَّهُ سَوْفَ يَبْلُغُ خَبَرُ الْمَلِكَةِ إِلَى جَمِيعِ النِّسَاءِ، حَتَّى يُحْتَقَرَ أَزْوَاجُهُنَّ فِي أَعْيُنِهِنَّ عِنْدَمَا يُقَالُ: إِنَّ الْمَلِكَ أَحَشْوِيرُوشَ أَمَرَ أَنْ يُؤْتَى بِوَشْتِي الْمَلِكَةِ إِلَى أَمَامِهِ فَلَمْ تَأْتِ.

כִּֽי יֵצֵ֤א דְבַר הַמַּלְכָּה֙ עַל כָּל הַנָּשִׁ֔ים לְהַבְז֥וֹת בַּעְלֵיהֶ֖ן בְּעֵינֵיהֶ֑ן בְּאָמְרָ֗ם הַמֶּ֣לֶךְ אֲחַשְׁוֵר֡וֹשׁ אָמַ֞ר לְהָבִ֨יא וַשְׁתִּ֧י הַמַּלְכָּ֛ה לְפָנָ֖יו וְלֹא בָֽאָה

أستير 1: 20 Est.1.20

فَيُسْمَعُ أَمْرُ الْمَلِكِ الَّذِي يُخْرِجُهُ فِي كُلِّ مَمْلَكَتِهِ لأَنَّهَا عَظِيمَةٌ، فَتُعْطِي جَمِيعُ النِّسَاءِ الْوَقَارَ لأَزْوَاجِهِنَّ مِنَ الْكَبِيرِ إِلَى الصَّغِيرِ.

וְנִשְׁמַע֩ פִּתְגָ֨ם הַמֶּ֤לֶךְ אֲשֶֽׁר יַעֲשֶׂה֙ בְּכָל מַלְכוּת֔וֹ כִּ֥י;הִ֑יא רַבָּ֖ה יִתְּנ֤וּ וְכָל הַנָּשִׁ֗ים יְקָר֙ לְבַעְלֵיהֶ֔ן לְמִגָּד֖וֹל וְעַד קָטָֽן

أيوب 31: 39 Job.31.39

إِنْ كُنْتُ قَدْ أَكَلْتُ غَلَّتَهَا بِلاَ فِضَّةٍ، أَوْ أَطْفَأْتُ أَنْفُسَ أَصْحَابِهَا،

אִם אָכַ֣לְתִּי כֹּ֭חָהּ בְלִי כָ֑סֶף הִפָּֽחְתִּי וְנֶ֖פֶשׁ בְּעָלֶ֣יהָ

الأمثال 1: 17 Pro.1.17

لأَنَّهُ بَاطِلاً تُنْصَبُ الشَّبَكَةُ فِي عَيْنَيْ كُلِّ ذِي جَنَاحٍ.

כִּֽי חִ֭נָּם מְזֹרָ֣ה הָרָ֑שֶׁת בְּ֝עֵינֵ֗י כָל בַּ֥עַל כָּנָֽף

الأمثال 1: 19 Pro.1.19

هكَذَا طُرُقُ كُلِّ مُولَعٍ بِكَسْبٍ. يَأْخُذُ نَفْسَ مُقْتَنِيهِ.

כֵּ֗ן אָ֭רְחוֹת כָּל בֹּ֣צֵֽעַ בָּ֑צַע יִקָּֽח נֶ֖פֶשׁ בְּעָלָ֣יו

الأمثال 3: 27 Pro.3.27

لاَ تَمْنَعِ الْخَيْرَ عَنْ أَهْلِهِ، حِينَ يَكُونُ فِي طَاقَةِ يَدِكَ أَنْ تَفْعَلَهُ.

אַל תִּמְנַע ט֥וֹב מִבְּעָלָ֑יו בִּהְי֨וֹת לְאֵ֖ל יָדְךָ֣ לַעֲשֽׂוֹת

الأمثال 12: 4 Pro.12.4

اَلْمَرْأَةُ الْفَاضِلَةُ تَاجٌ لِبَعْلِهَا، أَمَّا الْمُخْزِيَةُ فَكَنَخْرٍ فِي عِظَامِهِ.

אֵֽשֶׁת חַ֭יִל עֲטֶ֣רֶת בַּעְלָ֑הּ מְבִישָֽׁה וּכְרָקָ֖ב בְּעַצְמוֹתָ֣יו

الأمثال 16: 22 Pro.16.22

الْفِطْنَةُ يَنْبُوعُ حَيَاةٍ لِصَاحِبِهَا، وَتَأْدِيبُ الْحَمْقَى حَمَاقَةٌ.

שֵׂ֣כֶל מְק֣וֹר חַ֭יִּים בְּעָלָ֑יו וּמוּסַ֖ר אֱוִלִ֣ים אִוֶּֽלֶת

الأمثال 17: 8 Pro.17.8

الْهَدِيَّةُ حَجَرٌ كَرِيمٌ فِي عَيْنَيْ قَابِلِهَا، حَيْثُمَا تَتَوَجَّهُ تُفْلِحْ.

הַ֭שֹּׁחַד אֶֽבֶן חֵ֣ן בְּעֵינֵ֣י בְעָלָ֑יו אֶֽל;כָּל;אֲשֶׁ֖ר יִפְנֶ֣ה יַשְׂכִּֽיל

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (84 آية)