المعنى المختصر للكلمة
ben-yᵉmiyniy:
a Benjaminite, or descendent of Benjamin
اللفظ الأصلي
בֶּן־יְמִינִי
نوع الكلمة
صفة
طريقة النطق
ben-yᵉmiyniy
(ben-yem-ee-nee)
تكرار الورود في الكتاب
9
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
مشتق من:
H0376
אִישׁ
•
eesh
•
«كُلُّ وَاحِدٍ»
•
(a man as an individual or a male person)
و
H1144
בִּנְיָמִין
•
bin-yaw-mene
•
«بَنْيَامِينَ»
•
(Binjamin)
sometimes (with the article inserted) ; with H376 inserted (1 Samuel 9:1) ; son of a man of Jemini; or shortened ; (1 Samuel 9:4; Esther 2:5) a man of Jemini, or (1 Samuel 20:1) simply xlit Yᵉmînîy corrected to Yᵉmîynîy; a Jeminite; (plural) xlit Bᵉnîy corrected to Bᵉnêy; patron from H1144
المعنى والشرح المفصل
a Benjaminite, or descendent of Benjamin
الإنجليزية — KJV Translation Tags
Benjamite
of Benjamin
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
בֶּן;הַיְמִינִ֔י (2×)
יְמִינִֽי (1×)
בֶן;יְמִינִ֤י (1×)
בֶן;הַיְמִינִי֮ (1×)
בֶּן;יְמִינִֽי (1×)
בֶּן;הַיְמִינִ֗י (1×)
בְּנֵ֥י;יְמִינִֽי (1×)
בְּנֵ֣י;יְמִינִ֑י (1×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (9 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
القضاة 3: 15
Jdg.3.15
وَصَرَخَ بَنُو إِسْرَائِيلَ إِلَى الرَّبِّ، فَأَقَامَ لَهُمُ الرَّبُّ مُخَلِّصًا إِهُودَ بْنَ جِيرَا الْبَنْيَامِينِيَّ، رَجُلاً أَعْسَرَ. فَأَرْسَلَ بَنُو إِسْرَائِيلَ بِيَدِهِ هَدِيَّةً لِعِجْلُونَ مَلِكِ مُوآبَ.
וַיִּזְעֲק֣וּ בְנֵֽי יִשְׂרָאֵל֮ אֶל יְהוָה֒ וַיָּקֶם֩ לָהֶ֜ם יְהוָ֨ה מוֹשִׁ֗יעַ אֵה֤וּד בֶּן גֵּרָא֙ בֶּן;הַיְמִינִ֔י אִ֥ישׁ אִטֵּ֖ר;יַד;יְמִינ֑וֹ וַיִּשְׁלְח֨וּ בְנֵי יִשְׂרָאֵ֤ל בְּיָדוֹ֙ מִנְחָ֔ה לְעֶגְל֖וֹן מֶ֥לֶךְ מוֹאָֽב
القضاة 19: 16
Jdg.19.16
وَإِذَا بِرَجُل شَيْخٍ جَاءَ مِنْ شُغْلِهِ مِنَ الْحَقْلِ عِنْدَ الْمَسَاءِ. وَالرَّجُلُ مِنْ جَبَلِ أَفْرَايِمَ، وَهُوَ غَرِيبٌ فِي جِبْعَةَ، وَرِجَالُ الْمَكَانِ بَنْيَامِينِيُّونَ.
וְהִנֵּ֣ה אִ֣ישׁ זָקֵ֗ן בָּ֣א מִֽן מַעֲשֵׂ֤הוּ מִן הַשָּׂדֶה֙ בָּעֶ֔רֶב וְהָאִישׁ֙ מֵהַ֣ר אֶפְרַ֔יִם וְהוּא גָ֖ר בַּגִּבְעָ֑ה וְאַנְשֵׁ֥י הַמָּק֖וֹם בְּנֵ֥י;יְמִינִֽי
صموئيل الأول 9: 21
1Sa.9.21
فَأَجَابَ شَاوُلُ وَقَالَ: أَمَا أَنَا بَنْيَامِينِيٌّ مِنْ أَصْغَرِ أَسْبَاطِ إِسْرَائِيلَ، وَعَشِيرَتِي أَصْغَرُ كُلِّ عَشَائِرِ أَسْبَاطِ بَنْيَامِينَ. فَلِمَاذَا تُكَلِّمُنِي بِمِثْلِ هذَا الْكَلاَمِ..
וַיַּ֨עַן שָׁא֜וּל וַיֹּ֗אמֶר הֲל֨וֹא אָ֙נֹכִי֙ בֶן;יְמִינִ֤י מִקַּטַנֵּי֙ שִׁבְטֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וּמִשְׁפַּחְתִּי֙ הַצְּעִרָ֔ה מִכָּֽל מִשְׁפְּח֖וֹת שִׁבְטֵ֣י בִנְיָמִ֑ן וְלָ֙מָּה֙ דִּבַּ֣רְתָּ;אֵלַ֔י הַזֶּֽה כַּדָּבָ֖ר
صموئيل الأول 22: 7
1Sa.22.7
فَقَالَ شَاوُلُ لِعَبِيدِهِ الْوَاقِفِينَ لَدَيْهِ: اسْمَعُوا يَا بَنْيَامِينِيُّونَ: هَلْ يُعْطِيكُمْ جَمِيعَكُمُ ابْنُ يَسَّى حُقُولاً وَكُرُومًا. وَهَلْ يَجْعَلُكُمْ جَمِيعَكُمْ رُؤَسَاءَ أُلُوفٍ وَرُؤَسَاءَ مِئَاتٍ،
וַיֹּ֣אמֶר שָׁא֗וּל לַֽעֲבָדָיו֙ הַנִּצָּבִ֣ים עָלָ֔יו שִׁמְעוּ;נָ֖א בְּנֵ֣י;יְמִינִ֑י גַּם יִתֵּ֤ן לְכֻלְּכֶ֗ם בֶּן יִשַׁי֙ שָׂד֣וֹת וּכְרָמִ֔ים יָשִׂ֔ים לְכֻלְּכֶ֣ם שָׂרֵ֥י אֲלָפִ֖ים וְשָׂרֵ֥י מֵאֽוֹת
صموئيل الثاني 16: 11
2Sa.16.11
وَقَالَ دَاوُدُ لأَبِيشَايَ وَلِجَمِيعِ عَبِيدِهِ: هُوَذَا ابْنِي الَّذِي خَرَجَ مِنْ أَحْشَائِي يَطْلُبُ نَفْسِي، فَكَمْ بِالْحَرِيِّ الآنَ بَنْيَامِينِيٌّ. دَعُوهُ يَسُبَّ لأَنَّ الرَّبَّ قَالَ لَهُ.
וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֤ד אֶל;אֲבִישַׁי֙ וְאֶל;כָּל עֲבָדָ֔יו הִנֵּ֥ה בְנִ֛י אֲשֶׁר יָצָ֥א מִמֵּעַ֖י מְבַקֵּ֣שׁ נַפְשִׁ֑י וְאַ֨ף;כִּֽי עַתָּ֜ה בֶּן;הַיְמִינִ֗י הַנִּ֤חוּ;לוֹ֙ וִֽיקַלֵּ֔ל כִּ֥י יְהוָֽה אָֽמַר ל֖וֹ
صموئيل الثاني 19: 16
2Sa.19.16
فَبَادَرَ شِمْعِي بْنُ جِيْرَا الْبَنْيَامِينِيُّ الَّذِي مِنْ بَحُورِيمَ وَنَزَلَ مَعَ رِجَالِ يَهُوذَا لِلِقَاءِ الْمَلِكِ دَاوُدَ،
וַיְמַהֵ֗ר שִׁמְעִ֤י בֶן גֵּרָא֙ בֶּן;הַיְמִינִ֔י אֲשֶׁ֖ר מִבַּֽחוּרִ֑ים וַיֵּ֙רֶד֙ עִם אִ֣ישׁ יְהוּדָ֔ה לִקְרַ֖את הַמֶּ֥לֶךְ דָּוִֽד
الملوك الأول 2: 8
1Ki.2.8
وَهُوَذَا مَعَكَ شِمْعِي بْنُ جِيرَا الْبَنْيَامِينِيُّ مِنْ بَحُورِيمَ، وَهُوَ لَعَنَنِي لَعْنَةً شَدِيدَةً يَوْمَ انْطَلَقْتُ إِلَى مَحَنَايِمَ، وَقَدْ نَزَلَ لِلِقَائِي إِلَى الأُرْدُنِّ، فَحَلَفْتُ لَهُ بِالرَّبِّ قَائِلاً: إِنِّي لاَ أُمِيتُكَ بِالسَّيْفِ.
וְהִנֵּ֣ה עִ֠מְּךָ שִֽׁמְעִ֨י בֶן גֵּרָ֥א בֶן;הַיְמִינִי֮ מִבַּחֻרִים֒ וְה֤וּא קִֽלְלַ֙נִי֙ קְלָלָ֣ה נִמְרֶ֔צֶת בְּי֖וֹם לֶכְתִּ֣י מַחֲנָ֑יִם וְהֽוּא יָרַ֤ד לִקְרָאתִי֙ הַיַּרְדֵּ֔ן וָאֶשָּׁ֨בַֽע ל֤וֹ בַֽיהוָה֙ לֵאמֹ֔ר אִם אֲמִֽיתְךָ֖ בֶּחָֽרֶב
أستير 2: 5
Est.2.5
كَانَ فِي شُوشَنَ الْقَصْرِ رَجُلٌ يَهُودِيٌّ اسْمُهُ مُرْدَخَايُ بْنُ يَائِيرَ بْنِ شَمْعِي بْنِ قَيْسٍ، رَجُلٌ يَمِينِيٌّ،
הָיָ֖ה בְּשׁוּשַׁ֣ן הַבִּירָ֑ה אִ֣ישׁ יְהוּדִ֔י וּשְׁמ֣וֹ מָרְדֳּכַ֗י בֶּ֣ן יָאִ֧יר בֶּן שִׁמְעִ֛י בֶּן קִ֖ישׁ אִ֥ישׁ יְמִינִֽי
المزامير 7: 1
Psa.7.1
شَجَوِيَّةٌ لِدَاوُدَ، غَنَّاهَا لِلرَّبِّ بِسَبَبِ كَلاَمِ كُوشَ الْبِنْيَامِينِيِّ يَا رَبُّ إِلهِي، عَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ. خَلِّصْنِي مِنْ كُلِّ الَّذِينَ يَطْرُدُونَنِي وَنَجِّنِي،
שִׁגָּי֗וֹן לְדָ֫וִ֥ד שָׁ֥ר לַיהוָ֑ה עַל דִּבְרֵי כ֝֗וּשׁ בֶּן;יְמִינִֽי יְהוָ֣ה אֱ֭לֹהַי בְּךָ֣ חָסִ֑יתִי הוֹשִׁיעֵ֥נִי מִכָּל רֹ֝דְפַ֗י וְהַצִּילֵֽנִי